mostafa_by

بررسی توان نظامی ایران و عراق در جنگ هشت ساله

امتیاز دادن به این موضوع:

36 ارسال ها در این موضوع

با سلام 

 

ضمن تشکر از جناب مصطفی بابت ادامه این تاپیک 

 

برای تکمیل شدن اطلاعات ، این نکته باید مورد توجه قرار گیرد که در کنار تسلیحات متعارف ، ارتش عراق با ترکیب فناوری غربی و شرقی ، مجموعه صنایعی را در خاک این کشور بنیان گذاری کرد که تقریباً در طول تاریخ قرن بیستم فقط در مقیاس ابرقدرتها قابل مشاهده بود . تعدادی از این زیرساختها :

 

ابوغریب پروژه 600 /الحکم/الرفح/الشریه - کارخانجات شماره 555/الهیثم/الکندی/فلوجه یک و دو سه / جبل الحمرین - بابیلون سوپر گان/تویثه/تاجی/تاج المعاریک/مجموعه شیمیایی المسیب/سلمان پاک/قعقاع /الاثار /الجسیرا  ، که همه موارد فوق الذکر مجموعه های ساخت جنگ افزارهای شیمیایی بشمار می آمدند .

 

علاوه برآن در برنامه موشکهای بالستیک عراق ( 2003-1974) بیشتر از 21 شرکت دولتی عراقی مشارکت داشتند که مشاهده لیست و توانمندی های ایجاد شده در آن ( صرفاً در بازه زمانی 1988-1986 ) جای تعجب بسیاری را ایجاد می کند . 

 

بعنوان مثال شرکت دولتی الرازی ، یکی از مهمترین شرکتهای تحقیقاتی در حوزه لیزرهای نظامی (فناوری فرانسوی- آلمانی- بریتانیایی و آمریکایی ) در عراق بشمار می رفت و یا شرکت الفتح ، که مسئول اصلی در پروژه های تحقیقاتی و ساخت موشکهای سوخت جامد (فناوری آلمانی- بریتانیایی و فرانسوی )  در عراق بود . 

8

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ارسال میگ-23 ها به یوگوسلاوی برای ارتقاء، ساخت پناهگاه ها و فروش تانک های چیفتن از طرف انگلیسیها، شرکت میراژهای 2000 مصری مجهز به غلاف های هدایت لیزری در جنگ و ... تنها گوشه بسیار کوچکی از کمک های صرفا متعارف به عراق بود ولی حمایت های نامتعارف داستان های بسیاری برای خود دارد.

البته حمایت های خارجی تا به آن حد پیش رفت که بنابر گفته وفیق السامرایی، میتران به عراق قول داده بود در صورت شکستن خط دفاعی بصره و شرایط اضطراری برای عراق، فرانسه یکی از بمب های هسته ای خود را به عراق دهد تا از آن بر علیه ایران استفاده کند.

4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

با سلام

 

شرکت میراژهای 2000 مصری مجهز به غلاف های هدایت لیزری در جنگ

 

در ارتباط با شرکت مستقیم میراژهای2000 نیروی هوایی مصر در جنگ با ایران مطلبی را تا حال حاضر مطالعه نکردم . البته شاید یک تداخل اطلاعات باشد ، چرا که در بلند مدت قرار بود تا عراق در مجتمع سعد 16 ، توانایی اورهال کامل میراژهای اف- یک، پس از آن تولید کامل پیشرانه این هواپیما و درنهایت مونتاژ میراژهای 2000 را بدست آورد .

 

در خصوص شرکت میراژهای مصری هم ، یحتمل این پرنده ها از نمونه MIRAGE -5 SD بشمار می آمدند که برای از کارانداختن سامانه های دفاع هوایی ایران (بویژه MIM-23)  به یک غلاف جنگ الکترونیک Selenia AN/ALQ-234 مجهز شده بودند که البته گزارشهای مبهمی در خصوص ساقط شدن یک فروند از این پرنده ها وجود دارد .

 

در خصوص فلاگرها هم یک نکته جالب وجود دارد که علاوه بر این پرنده ها ، تعدادی از فیشبدهای عراقی هم برای ارتقاء به یوگسلاوی ارسال شدند که  علی الظاهر در همانجا باقی ماندند .

 

eee~0.jpg

 

 

6_2.jpg

6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

با سلام 

 

ضمن تشکر از جناب مصطفی بابت ادامه این تاپیک 

 

برای تکمیل شدن اطلاعات ، این نکته باید مورد توجه قرار گیرد که در کنار تسلیحات متعارف ، ارتش عراق با ترکیب فناوری غربی و شرقی ، مجموعه صنایعی را در خاک این کشور بنیان گذاری کرد که تقریباً در طول تاریخ قرن بیستم فقط در مقیاس ابرقدرتها قابل مشاهده بود . تعدادی از این زیرساختها :

 

ابوغریب پروژه 600 /الحکم/الرفح/الشریه - کارخانجات شماره 555/الهیثم/الکندی/فلوجه یک و دو سه / جبل الحمرین - بابیلون سوپر گان/تویثه/تاجی/تاج المعاریک/مجموعه شیمیایی المسیب/سلمان پاک/قعقاع /الاثار /الجسیرا  ، که همه موارد فوق الذکر مجموعه های ساخت جنگ افزارهای شیمیایی بشمار می آمدند .

 

علاوه برآن در برنامه موشکهای بالستیک عراق ( 2003-1974) بیشتر از 21 شرکت دولتی عراقی مشارکت داشتند که مشاهده لیست و توانمندی های ایجاد شده در آن ( صرفاً در بازه زمانی 1988-1986 ) جای تعجب بسیاری را ایجاد می کند . 

 

بعنوان مثال شرکت دولتی الرازی ، یکی از مهمترین شرکتهای تحقیقاتی در حوزه لیزرهای نظامی (فناوری فرانسوی- آلمانی- بریتانیایی و آمریکایی ) در عراق بشمار می رفت و یا شرکت الفتح ، که مسئول اصلی در پروژه های تحقیقاتی و ساخت موشکهای سوخت جامد (فناوری آلمانی- بریتانیایی و فرانسوی )  در عراق بود . 

 

در اینجا یک سوال پیش می آید که اگر این صنایع برای عراق ایجاد شد و این تکنولوژی وارد گردید 

چرا عراق بعد از جنگ با ایران تغییر زیادی نکرد و نتوانست در جنگ خودی نشان دهد با کمک این تسلیحات ؟

دوم بعد از شکست از کویت چرا نتوانست توان نظامی اش را بازیابی کند؟

3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

چرا عراق بعد از جنگ با ایران تغییر زیادی نکرد و نتوانست در جنگ خودی نشان دهد با کمک این تسلیحات ؟

 

 

با سلام - ضمن تشکر از توجه شما

 

در مورد سئوال نخست باید به یک نکته اشاره کرد ( چون دلایل متعددی در این زمینه وجود دارند )

 

1- حجم فناوری های حساسی که به عراق داده شد ، بیشتر از تصور دولتهای اروپایی و ایالات متحده بود ، که فقط یک قلم آن جریان ابرتوپ عراق بشمار می آید . بعد از پایان جنگ با ایران ، این حجم عظیم سرمایه گذاری روی صنایع نظامی ، بار سنگینی روی دوش عراق بود و همزمانی آن با کاهش قیمت نفت و بدگمانی صدام به کشورهای عربی ، در نهایت موجب حمله به کویت شد . بنابراین فاصله کم زمانی میان پایان جنگ با ایران و حمله به کویت ، اجازه نداد تا ارتش عراق بطور کامل از سرمایه گذاریهای خودش استفاده کند . ولی همان زیرساختهای بالقوه ، خطر زیادی برای کشورهای فوق الذکر بشمار میرفت و شاید همین مساله علت واکنش شدید در قالب عملیات طوفان صحرا گردید .

 

 


دوم بعد از شکست از کویت چرا نتوانست توان نظامی اش را بازیابی کند؟

 

در پاسخ به این سئوال هم ، یک مساله به ذهنم می رسد و آن ، جمله مشهور وفیق السامرایی پس از پایان جنگ با ایران هست . وی درکتابش ادعا می کند که در یک ارزیابی بدین نتیجه رسیدند که عراق بدون کمک خارجی ،حتی قادر به تولید چوب کبریت هم نیست و این مساله  یعنی وابستگی بیش از حد متعارف برای سرپا نگه داشتن ماشین جنگی ارتش عراق ، با قطع کمکها ، موجب دردسر بزرگی شد . در این زمینه مثال و نمونه زیادهست . مثلاً عراق بعلت تحریم قادر به وارد کردن لاستیک برای خودروهای نظامی نبود و لجستیک ارتش عملاً برای مدتی متوقف شد (بعد از جنگ 1991 ) و یا در جریان قیام مردم جنوب عراق ، انبارهای ارتش آنچنان دچار مضیقه شد که برای سرکوب ، این ارتش مجبور به خرید بیشتر از 2000000 تیر مهمات AK-47 به شکل قاچاق از بازار سیاه (احتمالاً اردن )  گردید.

 

 

پی نوشت :

 

1- در مورد کمبود لاستیک یک نکته جالب به ذهن رسید . جایی مطالعه می کردم که به دلیل فوق الذکر سربازان مامور در کویت قادر به رساندن خود در زمان مقرر به واحدهای تابعه نبودند و چندین مورد گزارش در خصوص تنبیه سربازان (بریدن قسمتی از گوش ) به ثبت رسیده است . icon_eek

 

2- کتاب سوداگری مرگ   از تحلیلگر آمریکایی ، کنت تیمرمن ، شرح جالبی در خصوص تجهیز ، تسلیح و پشتیبانی از عراق ارائه داده که علیرغم قدیمی بودن ، مطالعه آن جالب خواهد بود .

10

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم