پنتاگون می آموزد .....!!! درسهای ارتش ایالات متحده از دوسال جنگ در اوکراین آیا محاسبات رزمی از صحنه نبرد باید تغییر کند ؟! سر درب جبهه پادگان فورت ایروین ارتش ایالات متحده که بعنوان مرکز آموزش ملی (NTC) هم مورد استفاده قرار می گیرد پادگان فورت ایروین -کالیفرنیا ژنرال ارتش ایالات متحده در حالی که اتاق توجیه عملیات را بالا و پائین می کرد ، تکه از یک فناوری مرگبار را به سایر افسران حاضر نشان می داد و جزئیات تلفات ناشی از کاربرد آن را یادآوری می نمود . سرتیپ کرتیس تیلور به هم قطارانش توضیح می داد که تقریبا 90 سرباز روسی در جریان یک حمله توپخانه ای در سال 2022 کشته شدند ، زمانی که ارتش اوکراین با استفاده از سامانه هیمارس ، محل انتشار سیگنال های مخابراتی را هدف قرار داده بودند. وی در حالی که به نقشه رزمایش ارتش در صحرای موجاوه ، یعنی جایی که نیروهای آمریکایی در حال شبیه سازی صحنه رزم مشابهی بودند اشاره می نمود ، هشدار داد که ممکن است این اتفاق برای یگانهای آمریکایی نیز رخ دهد . وی "تلفن همراه " خود را بالا گرفت و گفت که این فناوری ، قرار است تلفات زیادی را به ارتش وارد کند. سلاح هجومی ام-4 ارتش ایالات متحده در حال بازنگری جامعی در نگاه خود به صحنه رزم آینده است . اهمیت این بازنگری تا بدانجاست که آئین نامه های ضدشورش که نشانه بارز عملیات جنگی در صحنه هایی نظیر افغانستان و عراق بوده ، به کناری گذاشته شده تا سازمان رزم نیروهای مسلح آمریکا برای درگیری با دشمنان پیچیده تری نظیر چین و روسیه آماده شود. درواقع ، آنچه که در اوکراین رخ میدهد و اکنون وارد سومین سال خود شده است و پایانی نیز برآن قابل مشاهده نیست ، پنتاگون را وادار نموده که به این مساله فکر کند که محاسبات میدان نبرد درسالهای اخیر به شکل کامل تغییر کرده و جنگ با حضور تعداد زیادی سامانه های تسلیحاتی هدایت دقیق ، ناوگان انبوه بی سرنشین های هوا ، دریا و زمین پایه و همچنین سامانه های نظارت رقومی می تواند جنگ را به مناطقی فراتر از خطوط مقدم کشانده و نیروهای رزمی را در نقطه از میدان نبرد که باشند تهدید کند.افسران ارشد ایالات متحده مدعی هستند که جنگ دراوکراین همچنان یک آزمایشگاه تحقیقاتی فعال و واقعی برای برنامه ریزان نظامی این کشور است . در همین رابطه ، یکی از مقامات ارشد دفاعی که خواست نامش فاش نشود ، مدعی است که این افسران بطور کامل در این درگیری غوطه ور شده اند و تمامی اطلاعات لازم در اختیار آنها قرار می گیرد تا ارتش مطمئن شود همه پیامدها و تجربیات رزمی مستند شود.یکی دیگراز مقامات پنتاگون نیز مدعی است که مولفه های جنگ در حال تغییر است و اوکراین یکی از منابع پایدار شناخت این تغییرات بشمار می رود . درواقع ،جنگ اوکراین بسیاری از مفروضات اصلی در آئین نامه های نظامی را به چالش کشیده ، چنانکه فرسایشی شدن عملیات نظامی و تلاش دوطرف درگیر برای وادار کردن یکدیگر به تُهی کردن ذخایر خود به یک الگوی غیرقابل پیش بینی برای عملیات جنگی تبدیل شده که پیش از این دیده نشده بود. به گفته این مقام ارشد ، جنگ اوکراین ، این باوردیرینه در پنتاگون که تسلیحات دقیق گران قیمت عامل اصلی در موفقیتهای ارتش آمریکا هستند را تغییر داده چرا که بعنوان مثال ، مهمات هدایت دقیق غربی مبتنی بر سامانه های ناوبری GPS بشدت دربرابر اختلال دشمن آسیب پذیر نشان داده و درمقابل ، روسها موفق شده اند تا با تطبیق مهمات غیرهوشمند قدیمی با سامانه های جدید و البته ارزان شناسایی ، دقت آنها را با کمترین هزینه ممکن ، افزایش دهند که این بشدت موجب غافلگیر شدن فرماندهان آمریکایی شده است. آموزش نیروهای پیاده نظام ارتش پادگان فورت جانسون - آموزش رزم خندقی برای واحدهای ارتش ایالات متحده سوراخ روباه جدید برای ارتش به گفته مقامات ارشد پنتاگون ، جنگ اوکراین بخوبی نشان داده که تمام ماموریتهای محوله به ارتش از برنامه ریزی جهت اجرای عملیات رزمی تا فناوری های مورد استفاده باید مورد بازنگری کامل قرار بگیرد . در همین راستا پادگان فورت اروین که مرکز آموزش ملی (NTC) نیز محسوب میشود ، درتلاش است تا با استفاده از تجربیات جنگ در اوکراین ، تاکتیکهای ارتش را اصلاح کرده و پس از مستندسازی آنها را در اختیار یگانهای عملیاتی قرار دهد . درسالهای گذشته ، این تاسیسات برای آنچه که قرار بود نیروهای آمریکایی در عراق و افغانستان با آن مواجه شوند آماده شده بود ولی اکنون خطوط سنگرهای به شکل زیگزاگ طراحی شده اند تا فضای نبرد در اوکراین را شبیه سازی کنند. در زمستان سال 2023 این پادگان شاهد حضور لشکر یکم زرهی ارتش بود که در آن سربازان آموزش می دیدند تا برای چنین شرایطی آماده شوند ولی نکته اینجا بود که حتی ژنرال تیلور را نیز وادار به واکنش کرد . وی در یکی از اسلاید های توجیهی به شکل رسمی اعتراف کرد که توپخانه ارتش روسیه اجرای مانور را دشوار و پستهای فرماندهی را با خطر انهدام مواجه می کند. شبیه سازی یک دهکده در خاورمیانه پادگان فورت ایروین عناصر پیاده نظام لشکر یکم زرهی ارتش ایالات متحده در کنار خودروهای تاکتیکی سازمانی پادگان فورت ایروین درواقع ، قابلیت بقاء قرارگاه های فرماندهی برای ارتش ایالات متحده بسیار حیاتی است و فرماندهان بارها در خصوص استفاده از سامانه های مخابراتی غیرنظامی هشدار داده اند . راست : خودروهای تاکتیکی هنگ دوم جمعی لشکر یکم سوار-زرهی ارتش ایالات متحده /پادگان فورت ایروین چپ : ژنرال رندی.آ. جورج ( نفر وسط مسئول مرکز آموزش ملی / پادگان فورت ایروین ) بدین ترتیب بدون استفاده از سامانه های نظامی ، مسیر حرکت و پرواز بالگرد آپاچی مزبور برای دشمن شبیه سازی شده مشخص گردید . به همین دلیل تیلور بر حذف چنین رفتارهایی از سوی سربازان تاکید ویژه ای دارد . وی خطر استفاده از تلفن همراه در میدان های نبرد قرن 21 را به خطر ناشی از کشیدن سیگار در خطوط مقدم در جنگ جهانی اول تشبیه می کند ، زمانی که تک تیراندازان یا دیده بان های توپخانه دشمن ، شبها بدنبال سوسو زدن های نارنجی رنگ برای ثبت تیر روی خطوط حریف بودند. وجود تلفن های همراه هوشمند در جنگ اوکراین گرچه پدیده سرباز- خبرنگار را بوجود آورده ولی افزایش پراکنش سیگنالی ناشی از استفاده چنین سامانه هایی باعث تلفات قابل توجه میان دو ارتش درگیر شده است ژنرال تیلور معتقد است که اعتیاد سربازان به استفاده از تلفن همراه به همان اندازه مصرف سیگاردر خطوط مقدم ، یک تهدید جدی بشمار می رود . از سویی دیگر ، سامانه های مخابراتی ، بدون سرنشین ها و خودروهای نظامی مقادیر قابل توجهی تشعشعات الکترومغناطیسی دارند که براحتی قابل شناسایی است برای همین به منظور فریب دشمن به سربازان آموزش داده می شود تا میزان تششعات مذکور را با روش های ویژه ای کاهش دهند . از سویی دیگر محدود کردن ابعاد قرارگاه های فرماندهی به یک میزتاشوی کوچک که توسط 4 دستگاه هاموی احاطه شده و روی آن نیز با تور استتار قابل پوشاندن است می تواند تا حد زیادی به کاهش امضاء الکترونیکی و حرارتی کمک کند . این قرارگاه ها به جز آنتن استارلینک سفید رنگ که دربیرون از محوطه قرار می گرفت امکان شناسایی از هوا را نداشتند. در همین زمینه یکی از سربازان شرکت کننده درخصوص روش های کاهش سیگنال های مخابراتی مدعی شده بود که می توان با گذاشتن پتو روی سامانه ها تا حدودی از کشف آن جلوگیری نمود. در جریان تمرینات ارتش در فورت ایروین ، واحدهایی که بعنوان شبیه سازی ارتش روسیه عمل می کردند با سامانه های استاندارد دفاع هوایی موفق به رهگیری بالگردهای آپاچی نشدند ولی رهگیری سیگنالهای تلفن های همراه خلبانان ها با استفاده از سامانه های هوشمند تجاری بخوبی مسیر پروازآنها را در میدان نبرد مشخص می نمود تهدید از بالا ارتش های روسیه و اوکراین اکنون از طیف بسیار متنوعی از پهپادهای شناسایی و انتحاری ارزان قیمت استفاده می کنند و اثرگذاری این ابزار جدید آنچنان بود که رهبران نظامی ایالات متحده را وادار کرده تا نقاط ضعف خود را در این خصوص مورد بررسی قرار دهند. این مساله درست برخلاف روند گذشته بود که درآن ایالات متحده پهپادهای بزرگ و گران قیمتی را برای ماموریتهای رزمی استفاده می کرد ولی جنگ اوکراین نشان داد که وجود قابلیتهای نظارتی و تهاجمی در اختیار سربازان به درجه ای از اهمیت رسیده که باید آن را مورد توجه قرار داد و اکنون ارتش آمریکا در تلاش است تا این روش را تقلید کند. آموزش رزم خندقی برای واحدهای ارتش ایالات متحده https://aparat.com/v/HnMdB بدین ترتیب گسترش این فناوری پنتاگون را وادار نمود تا به فوریت ، استراتژی جدید خود را به منظور توسعه و بکارگیری سامانه های ضد پهپاد طراحی کند . این مساله با حمله به پایگاه نظامی این کشور در اردن که منجر به کشته شدن سه سرباز آمریکایی گردید اکنون تشدید شده است . ارتش ایالات متحده با شناخت تهدید های موجود از سوی پهپادهای انتحاری ، آزمایش های اولیه پرتاب مهمات از بدون سرنشین های کوچک را آغاز کرده که پیش از این توسط داعش استفاده می شد و اکنون به لبه تیز حملات پرتلفات توسط دوطرف درگیر در اوکراین تبدیل شده است . علاوه براین ، برنامه هایی برای خروج از خدمت پهپادهایی نظیر Shadow و Raven نیز وجود دارد که حاکی از ناتوانی آنها برای پاسخ گویی به نیازهای جنگ مدرن است. پرنده های بدون سرنشین اول شخص ، ستاره بلامنازع جنگ اوکراین بشمار می آیند ژنرال جورج رندی ، رئیس ستاد ارتش در پاسخ به سئوالی درخصوص توصیف صحنه نبرد در قرن 21 چنین معتقد است که ارتش ایالات متحده از صحنه نبرد اوکراین یاد گرفته که حوزه شناسایی هوایی از اساس دچار یک تغییر جدی شده است. ژنرال جیمز.بی.هکر رئیس دپارتمان عملیات نیروی هوایی ارتش در آفریقا و اروپا با ستایش از تاکتیک های ارتش اوکراین مدعی شده که دونفر از سربازان اوکراینی ، با جمع آوری هزاران دستگاه گوشی هوشمند و اتصال آنها به یکسری میکروفون ها و تشکیل یک شبکه شنود ، موفق شده اند تا صدای خاص پهپادهای شاهد131/136 را از ده ها کیلومتر دورتر کشف کرده و داده های بدست آمده را به پدافند هوایی اوکراین منتقل کنند. ارتش ایالات متحده در حال بازنگری آئین نامه های رزمی خود براساس جنگ اوکراین است در نمونه های ویرایش شده ، پیاده نظام مهارتهای بیشتری را برای استفاده از هنر استتار می آموزد این مساله درست همزمان با حملات هوایی و موشکی یمن به کشتی های تجاری و نظامی مستقر در دریای سرخ در حال وقوع است و برخی در پنتاگون که مسئولیت رصد قابلیتهای چین را برعهده دارند معتقدند که آنچه که حوثی ها در دریای سرخ یا روسها در اوکراین مشغول انجام آن هستند در مقایسه با صحنه نبردی که قراراست در اقیانوس آرام رخ دهد ، اصولا بحساب نمی آید . سر درب جبهه پادگان فورت جانسون ارتش ایالات متحده سرعت بالای تغییرات ارتش ایالات متحده به اقداماتی که در فورت ایروین انجام می شود قانع نبوده و در پادگان فورت جانسون که یک زیرساخت نظامی در غرب لوئیزیانا است به واحدهای خود آموزش می دهد که چگونه در راهروهای پیچیده خندق مانند وارد نبرد شده یا برای محافظت از خود دربرابر آتش توپخانه دشمن ، دست به حفاری بزنند تا جایی که شعار واحدهای آمریکایی اکنون بصورت " حفاری کُن یا بمیر" درآمده است . نیروهایی که در این پادگان آموزش می بینند ، باید شیوه درست احداث مواضع دفاعی تعجیلی یا با فرصت را فراگیرند تا دربرابر آتش توپخانه یا پهپادهای انتحاری دشمن از خود محافظت کنند . این مساله آنچنان برای ارتش اهمیت دارد که به این نیروها یاد داد می شود تا با استفاده از هرچیزی که در محیط قابل استفاده است ، سوراخ روباه خود را استتار کنند و این نیازمند ساعتها کار با ابزار حفاری نظیر بیل و گلنگ است . بوچا / آوریل 2022 ستون زرهی شبیخون خورده ارتش روسیه در جبهه مقابل ، نیروهایی که نقش واحدهای روسی را بازی می کنند ، تلاش دارند با استفاده از هوش مصنوعی و پهپادهای ارزان قیمت ، عناصر رزمی متقابل را شناسایی و بصورت نمادین مورد هدف قرار دادند تا پس از اتمام تمرین ، بدانها یادآوری کنند که چه اشتباهاتی را مرتکب شده اند . با این حال هر اندازه واحدهای رزمی در استتار فیزیکی بهتر می شوند ، ردپای دیجیتالی آنها همچنان پاشنه آشیل عناصر رزمی بحساب می آید . در همین رابطه یکی از افسران آموزشی به نگارنده گفت که پهپاد های مهاجم در پادگان فورت جانسون ، امکان تشخیص سیگنال های WI-FI را دارند و براحتی می توانند استتارشده ترین قرارگاه های فرماندهی را کشف و منهدم کنند. پهپاد FPV ارتش روسیه مسلح به یک کلاهک غیرمعمول جنوب اوکراین در حالی که جنگ در اوکراین با نوآوری های بیشتری همراه شده است ، برخی ناظران نظامی معتقدند که پنتاگون بدون دخالت افسران محافظه کار ارشد ، با سرعت بیشتری خود را با تهدیدات جدید منطبق خواهد کرد. درواقع نشانه های آشکاری وجود دارد که میراثی که ارتش پس از 11 سپتامبر 2001 از خود برجای گذاشت هنوز در ذهن فرماندهان و سیاست گذاران قرار دارد و ارتش آمریکا همچنان خود رابا تهدیدات مشابهی در خاورمیانه روبرو می بیند . سربازان از چوب و برگ برای پنهان کردن موقعیت جنگی خود در مرکز آموزش مشترک استفاده می کنند. جنگ در اوکراین بر اهمیت استتار برای سربازان روی زمین تأکید کرده است یک عنصر پیاده نظامی در یک پست فرماندهی ، برنامه‌ای را بر روی تلفن هوشمند نشان می‌دهد که به نیروها کمک می‌کند به شکل ثابت با قرارگاه های فرماندهی ارتباط امن داشته باشند این امر تا بدانجا جدی است که در پادگان فورت جانسون ، سه ساعت جداگانه روی دیوارها قرار دارد که به ترتیب زمان محلی ، به وقت افغانستان و عراق تنظیم شده است . اما به نظرمی رسد که برخی از رهبران نظامی ایالات متحده بتدریج براین باور قرار می گیرند که هنوز چیزهایی زیادی برای یادگیری وجود دارد ، هر چند برخی دیگر نیز تغییرات بوجود آمده را دست کم گرفته و براین فرض مخاطره آمیز تاکید می کنند که ارتش به سادگی هرچه تمام تر در شرایط مشابه بهتر عمل خواهد کرد . پی نوشت : منبع1 منبع2 3- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند

ضدرادار ...!!! نیروی هوایی اوکراین و ماموریتهای سرکوب دفاع هوایی بخش اول مصاحبه با خلبان فالکروم اوکراینی با شناسه رادیویی " جویس" در خصوص شیوه رهگیری بدون سرنشین های انتحاری و موشک های کروز روسی در پست قبلی تاپیک اوکراین مورد بررسی قرار گرفت . در بخش دوم این مصاحبه ، ماموریت های ضد رادار اسکادران های فالکروم و فلانکر نیروی هوایی اوکراین برضد سامانه های دفاع هوایی ارتش روسیه از زبان این کاراکتر اوکراینی پیگیری می شود . پایگاه های هوایی ارتش اوکراین ماموریت جدید برای شاهین ترازو برای خلبان "جویس" بخش قابل ملاحضه ای از ماموریتهای پروازی محوله در میدان نبرد، بصورت رهگیری پرنده های سرنشین دار و بدون سرنشین مهاجم تعریف شده است ، با این وصف ، بسته به شرایط صحنه نبرد ، وی به مناطقی دورتر از محل استقرار اصلی خود ، یعنی میکولایف یا خرسون در جنوب نیز اعزام می گردد . علاوه براین ، پروازهای اسکورت نیز بخشی از وظایف روزمره وی است تا از عملیات هوابه زمین هواگردهای خودی محافظت نماید .در روزهای اخیر ، ویدئویی منتشر شده بود که درآن یک زوج سوخو-25 در ارتفاع پائین توسط یکفروند میگ-29 اسکورت می شدند که وی در تبیین این ویدئو مدعی شده که این فیلم نشاندهنده یک ماموریت واقعی نبود ، بلکه یک آرایش پروازی "رژه مانند " محسوب میشد که در بازگشت از خط مقدم تصویربرداری گردید . وی معتقد بود که پرواز بر فراز میدان نبرد ، به مانند آنچه که در این ویدئو دیده شد، نیست و البته تاکتیک واقعی نیز قابل تشریح نمی باشد ولی کاملا رویه متفاوتی را باید انتظار داشت . میگ-29 نیروی هوایی اوکراین درمورد وضعیت ناوگان میگ-29 ، نیروی هوایی اوکراین به گفته این خلبان رزمی ، مساله اصلی پشتیبانی و تعمیر و نگهداری جنگنده ها به منظور حفظ آمادگی برای نبرد در مکان های پراکنده سراسر کشور و همچنین فرودگاه های جایگزین است که به لطف کمک های متحدین ما ، مشکل حیاتی برای آنها وجود ندارد ولی آمار تلفات رزمی یا غیر رزمی بر گستره عملیات این ناوگان تاثیر قابل توجهی را از خود برجای گذاشته است تا جایی که با کاهش تعداد ناوگان عملیاتی ، شرکت های مربوطه مجبور شده اند که نمونه های قدیمی را که مدتها زمین گیر بودند مجددا اورهال کرده تا برای نبرد آماده شوند . مهمات ضد رادار هارم و فالکروم های اوکراینی سرکوب دفاع هوایی به غیر از ماموریتهای رهگیری ، فالکروم ها و فلانکرهای نیروی هوایی اوکراین اکنون ماموریت کاملا جدید سرکوب دفاع هوایی ارتش روسیه را نیز برعهده دارند که شامل منطبق نمودن موشکهای ضد تشعشع هارم با این دوجنگنده شرقی است . اگر چه این خلبان اوکراینی تا کنون چنین ماموریتی را انجام نداده ولی مواردی را متذکر شده که جالب به نظر می رسد . به گفته وی ، بعد از تحویل هارم ،بروزرسانی و نوسازی جنگنده های فعال نیرو به منظور اجرای این نوع ماموریتها به اولویت اول تبدیل شد . جویس معتقد است که در روند آموزشی خدمه اوکراینی برای کاربرد مهمات ضد رادار هارم مطمئنا مشکلی وجود ندارد و تقریبا با مختصر آموزش های زمینی این امکان برای خدمه هوایی قابل انجام است . سوخو-27 فلانکر نیروی هوایی اوکرین از صحبتهای این نظامی اوکراینی چنین برمی آید که در دسترس بودن هارم بدان معنی است که نیروی هوایی اوکراین می تواند بتدریج از شیوه سرکوب دفاع هوایی ارتش های غربی تقلید کرده تا جتهای ضربتی نظیر سوخو-25 بتوانند با فراغ بال بیشتری در آسمان صحنه نبرد به پرواز درآیند . با این حال هنوز محدودیتهای قابل توجهی در قابلیتهای رزم هوایی اوکراین وجود دارد و جویس معتقد است که اجزاء اصلی این قابلیت شامل مهمات هوابه زمین دقیق ، موشکهای هوابه هوای راداری فعال و همچنین رادارهای پیشرفته ای که بر روی جتهای رزمی نصب میشود ، می بایست تحویل نیروی هوایی این کشور گردد . او براین اعتقاد قرار داد که عصبانیت میل بلاگرهای روسی از حضور هارم در میدان نبرد به معنای موفقیت این سلاح است . شبکه دفاع هوایی زمین پایه اوکراین در حال تکامل جویس در مصاحبه ای که انجام داد براین نکته پای می فشرد که روند تحویل مهمات ضد رادار به اوکراین می بایست سریع تر شود و در کنار آن نیز سامانه های دفاع هوایی زمین پایه کوتاه برد نظیر NASAMS یا IRIS-T SLM نیز در اختیار این ارتش قرار گیرد که ظاهرا این تحویل ها آغاز شده است . به گفته جویس ، این واقعیت که سامانه های غربی تحویل شده به کیف ، بازتابی از موفقیت روابط عمومی دولت کیف شامل بازدیدها از پنتاگون و کنگره است ، قابل کتمان نیست و البته با تغییر شرایط جنگ این درخواست ها بیشتر نیز می گردد. وی اعتقاد دارد که ارتش در حال حاضر به سامانه هایی نظیر هاوک ، آونجر ، کروتال نیازمند است بخصوص اینکه تحویل آونجر برای مقابله با سیل حملات بدون سرنشین های شاهد یک ضرورت اولویت دار محسوب می شود . علاوه براین ، تحویل سامانه های ضد بالستیک نیز می بایست در اولویت کشورهای غربی قرار گیرد . وی همچنان براین اعتقاد قرار دارد که اگرچه این سامانه ها تا حدودی تحویل شده ولی تعداد آنها کافی نیست و امیدوار است که تعداد بیشتری از آنها تحویل گردد . تغییر چهره دشمن : این خلبان اوکراینی در مارس 2022 معتقد بود که نیروی هوایی روسیه بطور کلی تمایلی برای ورود به درگیری هوایی با جتهای اوکراینی ندارند مگر اینکه احتمالات صحنه نبرد به نفع آنها قابل رصد باشد و اکنون نیز وی معتقد است که هنوز این شرایط وجود دارد . با این وجود ، جویس اعتراف می کند که در شیوه رزمی روسها یک تغییر قابل توجه صورت گرفته و از تجربیات هفته های اول نبرد درسهای خود را آموخته اند . به گفته وی ، روند گشت رزمی هوایی (CAP) با جتهای جنگنده ادامه دارد با این تفاوت که هواگردهای هشدار اولیه ای-50 و همچنین هواگردهای جمع آوری کننده سیگنال های الکترونیکی ایلوشین-20 نیز آنها را همراهی می کنند . علاوه براین ، هواگردهای IL-20PP که توان ایجاد اخلال در ارتباط مخابراتی میان کاربران رادار زمینی و جنگنده ها را دارند نیز به این مجموعه اضافه شده و افزون براین ، اکنون کاربران ای-50 های روسی مستقل از اپراتورهای زمینی ، هدایت خلبانان جنگنده های سوخو-34 و حتی جتهای شناسایی SU-24MR را برعهده گرفته اند . جویس مدعی است که نیروی هوایی روسیه هر 24 ساعت و درطول هفته این روند را ادامه میدهند که این بدان معناست که اکنون سوخو-35 های روسی نه تنها می توانند تسلیحات دوربرد هوابه هوا بلکه مهمات ضد رادار KH-31P را نیز حمل کنند ، بلکه اپراتورهای رادار هواپایه نیروی هوایی روسیه امکان هدایت دقیق تر آنها بسوی اهداف مشخص شده را بدست آورده اند . این مساله با نصب غلاف های جنگ الکترونیک Khibiny تشدید شده و خطر قابل ملاحضه ای را بوجود آورده است ولی خوشبختانه برخلاف تصورات اولیه آنچنان موثر نبوده است . آر-37 یکی دیگر از تسلیحات تهدید کننده برای نیروی هوایی اوکراین ، موشک هوابه هوای آر-37 ام است که اکنون قابلیت نصب بر روی جنگنده های سوخو-35 و میگ-31 بی ام را دارد . این سلاح در ماه های نخست جنگ استفاده نشد ولی از تابستان 2022 خبرهایی دردست است که به اسکادران های خط مقدم نیروی هوایی روسیه تحویل شده و طبق گزارش ها با بردی در حدود 124 مایل وقتی که هنوز در حریم هوایی روسیه پرواز می کنند ، میتوانند جنگنده های اوکراینی را به زیربکشند . با این حال جویس مدعی شده که نیروی هوایی اوکراین ابزاری را برای کاهش این تهدید فراهم کرده ولی تا امروز نتایج قابل قبولی از آن ثبت نشده است ، ولی درک متقابلی از تاکتیک های رزم هوایی روسها بوجود آمده و ضد تاکتیکهایی نیز برای آن ابداع شده است ،اما حضور این موشک ، قابلیتهای نیروی هوایی اوکراین را محدود می کند و اگر از شلیک موشک آگاه نشوید ، خود را مُرده فرض کنید . غلاف جنگ الکترونیک Khibiny جویس معتقد است که نیروی هوایی روسیه به شکل موردی از خلبانان رزمی گرو واگنر استفاده می کند که این حضور در ماه های ابتدایی جنگ چندان مشهود نبود . به گفته وی ،در حالی که خدمه روسی معمولا با شعار " اول ایمنی " پرواز کرده و بصورت متعارف ، از نفوذ به مناطقی که دفاع هوایی اوکراین درآن تراکم بیشتری دارد خودداری می کنند ، اما خدمه هوایی گروه واگنر چنین رفتاری ندارند . وی مثالی در این زمینه بیان می کند که درجریان ضدحملات ارتش اوکراین در محور خارکف ، نیروی هوایی روسیه به شکل غیرمتعارفی ، بمب افکن ها ، سوخو-25 و حتی جتهای رهگیر را با مسلح کردن به مهمات سقوط آزاد به خطوط مقدم اعزام می کردند و البته تلفاتی نیز متوجه آنها می شد . در تحلیلی که این خلبان اوکراینی ارائه نمود ، خونسردی یک خلبان رزمی ، یک پیش نیاز مهم در اجرای ماموریتهای ضربتی هوابه زمین و یا حتی رهگیری هوایی بشمار می رود تا امکان برنامه ریزی بهینه و موثر آفند هوایی فراهم گردد . با این حال در جریان ضدحمله ارتش اوکراین در خارکف ، روسها چنین تصور کردند "" هی .. لعنتی ... اوکراینی ها ضد حمله زدند ، چه باید کرد ؟ هر چی داریم ، بفرستیم ...!!! " که خوب این یک روند کاملا احمقانه است ولی برای اسکادران های واگنر این ماموریتها همچنان ادامه دارد ... چرا که هنوز سوخو-25 عملیاتی وجود دارد ، پول هم هست ، هنوز هم زنده هستند ، پس ادامه می دهند ..!! سوخو-24 ام آر این خلبان اوکراینی در خصوص سوخو-24 و سوخو-25 های گروه واگنر معتقد است که " پدربزرگها" این هواگردهای رزمی را به پرواز در می آورند ( کنایه از سن و سال بالای خلبانان گروه واگنر ) ولی همچنان یک تهدید محسوب می شوند ، هیچ قانونی برای درگیری ندارند و به شکل انتحاری وارد میدان نبرد می شوند " جویس در ادامه مصاحبه خود چنین اعتقاد دارد که تحویل هارم تاثیر قابل توجهی بر روی عملکرد پدافند هوایی روسیه داشته هر چند شبکه دفاع هوایی روسها همچنان ترسناک به نظر می رسد . وی توضیح میدهد که البته روسها احساس خطر کرده اند چرا که هر فالکروم یا فلانکر مسلح به هارم برای آنها یک خطرواقعی است و البته مجبورند که رادارهای خود را مرتب خاموش کنند اما باید اعتراف کرد که شبکه دفاع هوایی روسیه بتدریج لایه های افزون تری را بخود می بیند و درصورت خاموش شدن یک لایه ، لایه های قبلی یا بعدی همچنان فعالند . بعنوان مثال ، سامانه های پانسیر ، با خاموش کردن رادار خود ، با استفاده از سامانه الکترواپتیکی خود بدنبال هدف می گردد و این برای نیروی هوایی اوکراین یک خطر عمده محسوب می شود . راست : kh-59 چپ : kh-31 بطور کلی شبکه دفاع هوایی ارتش روسیه همچنان یک مانع بزرگ است هر چند تحویل هارم تا حدودی حضور نیروی هوایی اوکراین را بر فراز میدان نبرد آسان تر کرده است . جویس مدعی شده که با اعلام حضور هارم در میدان نبرد ، روسها مجبور شده اند تا سامانه های قدیمی تر خود را وارد صحنه کنند اما شرایط برفراز خطوط مقدم همچنان خطرناک است و هنوز تعداد بسیار زیادی سامانه های دوش پرتاب وجود دارد که میتواند تهدید جدی باشد . علاوه براین ، شواهدی وجود دارد که ارتش روسیه توان هوایی خود را در کریمه تقویت نموده واین بدلیل از دست دادن خرسون است که موجب شده تا سایتهای دفاع هوایی که وظیفه محافظت از کریمه را برعهده داشتند مجبورشوند یک خط عقب تر رفته و مجددا مستقر شوند . مضاف بر این ، شبح دخالت بلاروس در جنگ نیز در حال پررنگ شدن بوده که سناریویی است که جویس را نگران کرده ، چرا که وی معتقد است انبارهای مهمات ارتش بلاروس مملوء از مهماتی است که روسها اکنون شدیدا به آن نیاز دارند و اگر بلاروس به هر شکلی وارد نبرد شود ، آسمان این کشور می تواند ناظر حضور بمب افکن های سنگین روسی مسلح به موشکهای kh-22 یا kh-59m باشد که دراین صورت ، غرب اوکراین بطور کامل زیر آتش هوایی روسها خواهد رفت . توانایی ارتش روسیه در حوزه جبران خسارتهای وارد شده نیز یکی از نگرانی های عمده جویس است هر چند وی اعتقاد دارد که این جبران نمی تواند سریعا انجام شود . وی خاطرنشان می کند که روسها در حال عملیاتی کردن بخشی از ناوگان ذخیره سوخو-24 خود هستند که این نشان میدهد که بار سنگینی بر روی دوش نیروی هوایی ارتش روسیه قرار دارد . پی نوشت : 1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند. 2- ادامه دارد ...

بسم ا.. رسانه های روسی با انتشار تصاویری از تی-72بی3 های تازه تولید شده شرکت اورال واگن زاوود مدعی شده اند که این شرکت نصب زره های جدید تر رلیکت دی زد را روی این تانک به جای زره های کنتاکت-5 آغاز کرده است مارس 2025

خودروی رزمی پیاده نظام بی ام پی-3 ارتش روسیه اوکراین / مارس 2025

احتمال خرید خضموک اسپارتاک از روسیه و خودرو جنگی پیاده نظام VN22 از چین با توجه به احتمال خرید این دو زرهی نگاهی به مشخصات آنان می اندازیم. خودرو ضد مین و کمین اسپارتاک: شرکت سازنده: وی پی کا وزن: ۱۴.۵ تن سرعت: ۱۰۰ کیلومتر در ساعت برد: ۱۰۰۰ کیلومتر موتور: دیزلی توربوشارژ ۳۱۲ اسب بخاری ابعاد: ۶.۵ متر طول، ۲.۵ متر عرض، ۲.۸ متر ارتفاع سرنشین : ۱۰ نفر حفاظت: -جلو مقاوم در برابر گلوله ۱۴.۵ میلیمتری -سایر قسمت‌ها مقاوم در برابر گلوله‌های ۱۲.۷ میلی متری -محفظه پیشرانه و اجزای شاسی مقاوم در برابر گلوله‌ ۷.۶۲ میلی متری -توانایی تحمل انفجارهایی معادل 6 تا 8 کیلوگرم TNT ساختار تسلیحات: برجک باز با حفاظت ۳۶۰ درجه مجهز به یکی از موارد: -مسلسل کورد 12.7 میلی متری -مسلسل PK/PKP -نارنجک انداز خودکار -برجک کنترل از راه دور آربالت دی ام خودرو جنگی پیاده نظام VN22 : شرکت سازنده: نورینکو وزن: ۲۵ تن سرنشین : ۳ خدمه و ۸ مسافر حفاظت: مقاوم در برابر گلوله ۱۴.۵ میلیمتری مجهز به ۱۰ نارنجک دودزا و مجهز به حفاظت مین و سیستم حفاظت فعال GL6 ساختار تسلیحات: سکو را می توان با انواع برجک های مختلف با پیکربندی های مختلف سلاح مجهز کرد. -توپ ۱۰۰ میلیمتری -توپ خودکار ۳۰ میلیمتری ـ دو موشک ضد زره HJ-12 و مسلسل های W85 و Type 80 -گاتلینگ CS LM5 و...

خلبان میگ ۲۹ اوکراینی در روز اول جنگ اوکراین، ساعتی پس از آنکه پایگاهش توسط موشک های کروز روسی هدف قرار گرفته است

بسم ا... سامانه دفاع هوایی برد کوتاه آونجر فوریه 2025

بسم ا.. بوک ام- یک های بشدت آسیب دیده روسی در حال خروج از جمهوری دونتسک پی نوشت : قابل توجه پدافند هوایی ارتش و سپاه که از سامانه های مشابه بوک استفاده می کنند ..

بسم ا.. بعد از تور ام-یک/ام-دو روسی و ایرست -تی اوکراینی ، سامانه ویتیاز اس-350 هم زره های اضافی دریافت کرد ... فوریه 2025

دیکوی های تولید شده اف-16 برای نیروی هوایی اوکراین گفته شده کیفیت این نمونه ها چندان زیاد نیست .

بسم ا... سامانه زوبین نمایشگاه مالک اشتر سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بهمن 1403

بسم ا... این عکس احتمالا از جبهه روسها برداشته شده ولی معلوم نیست واقعا قرار بود چه چیزی شبیه سازی شود ؟!!! ولی ظاهراً شباهتهایی با هویتزر دی-30 دارد ...!!! دیکوی لئوپارد 2 آ6 اوکراینی

بسم ا.... تجزیه و تحلیل مقایسه ای کاربرد نیروی هوایی با اثربخشی عملیاتی آن در دو جنگ طوفان صحرا و جنگ روسیه -اوکراین 1- مقدمه از دوره پایان جنگ سرد ( 1989) تا قبل از جنگ سوم خلیج فارس ( 2003 ) و سپس جنگ روسیه – اوکراین ( 2022) ماهیت درگیری هایی که رخ داد ، کمتر میان دولتها و به شکل فزاینده ای بیشتر شامل زدو خوردهای داخلی می شد که ناشی از بی ثباتی داخلی آنها می گردید . بنابراین می توان چنین نتیجه گرفت که در بیشتر این حوادث ، غلبه با فرآیندهایی نظیر شورش ، زدو خوردهای محدود بود که الزامات و نیازهای خود را داشت و البته متناظر با روند مذکور ، تقاضای بیشتر برای کاربرد نیروی هوایی به منظور پیشبرد منافع ملی و ارتقای امنیت یک کشور قابل مشاهده بود. در این چهارچوب ، حوزه امنیت ملی شامل همه عناصر قدرت ملی جهت تضمین حفاظت از قلمروهای یک کشور ، منافع و رفاه مردم آن می گردید که نیروی هوایی باید از آن محافظت می نمود.با توجه به این پیش زمینه فوق الذکر ، نقش هواپیما در جنگ از زمان پیدایش آن تا کنون همواره مورد بحث و جدل بوده چرا که این نیرو نه تنها شامل دانش پیچیده ای می شود که به توسعه پرواز کمک کرده بلکه مستلزم ارزیابی های مستمر به منظور تعیین وزن آن در فرآیند عملیات رزمی است . درواقع اگر هواپیما را پیشرفته ترین و قابل مانورترین جنگ افزار موجود بدانیم ، برای استفاده از آن در تاثیرگذارترین شکل ممکن باید یک چهارچوب مفهومی قابل قبول تعیین گردد. تا پیش از سومین سال جنگ اول جهانی (1917) جنگ ها ماهیتی دوبُعدی داشت و به زمین / دریا محدود می شد ولی توسعه فناوری و ظهور ماشین های پرنده بُعد سومی رابه عملیات نظامی معرفی نمود که برای اولین بار در سال 1911 توسط ارتش ایتالیا برعلیه ارتش عثمانی مورد استفاده قرار گرفت . این روند در یک دوره هشتاد ساله به کاربرد قاطعانه قدرت هوایی در عملیات طوفان صحرا منتهی گردید و انقلابی بوجود آورد که باعث شد تا تمامی تجربیات قبلی منسوخ به نظر رسد . در این میان ، اگرچه تاریخچه عملیات نیروی هوایی در مقایسه با نیروی دریایی و زمینی بسیار کوتاه به نظر می رسد ولی این نیرو به شکل غیرقابل باوری ، شکل غالب قدرت نظامی کشورها را به نمایش می گذارد . به همین دلیل ، ورود کشورها به یک جنگ بدون تضمین کسب برتری هوایی تقریبا بیهوده به نظرمی رسد . این مساله بخوبی در سلسله نبردهای اعراب و اسراییل به سال 1967 به نمایش گذاشته شد و به شکل مشابهیی عملیات نیروهای ائتلاف در کوزوو تبدیل به نخستین عملیاتی شد که درآن نیروی هوایی کشورهای عضو ناتو با ایجاد برتری هوایی کامل ، بدون نیاز به ورود زمینی ، صرب ها را وادار کردند تا از جنگ خودداری کند. این جنگ نمونه منحصربفردی از نمایش قدرت هوایی بود که میتوان آن را به منظور درک بهتر قدرت هوایی و اهمیت راهبردی آن ارائه نمود. بدین ترتیب ، نیروی هوایی را می توان به توانایی یک ملت برای ابراز اراده خود در هوا تعبیر نمود که شامل رساندن محموله ها ، سربازان ، مهمات ، سامانه های مخرب رزمی به مقصد مورد نظر می گردد. علاوه براین ، نخستین نیرویی که در لحظه امکان ورود به عملیات نظامی را دارد ، نیروی هوایی هر ارتش بحساب می آید و درزمان صلح نیز می توان ازآن برای پیشبرد سیاستهای ملی استفاده نمود . اهمیت نیروی هوایی در صحنه رزم مدرن تابدانجاست که به گفته جولیو دوهه ، نیروی هوایی تنها ابزار پیروزی است و بدون آن عملیات زمینی و دریایی و درپی آن یک ملت ، محکوم به شکست است. بدین سبب ، در تمامی جنگ هایی که هشتاد سال اخیر تاریخ بشر بخود دیده ، شامل جنگ دوم ، جنگ کره ، هندو پاکستان ، ویتنام ، افغانستان ، جنگ اول و دوم خلیج فارس ، کارگیل و اکنون روسیه -اوکراین می توان تاثیر بکارگیری این توان را مشاهده کرد. درتمامی این درگیری ها ، حضور نیروی هوایی اثربخشی ارتش بکارگیرنده آن را افزایش داد هرچند ، حضور نیروی هوای اثرات بسیار مخرب انسانی و زیست محیطی را نیز به نمایش می گذاشت که بدلیل فقدان قوانین بین المللی امکان محدودسازی آن تا کنون بوجود نیامده است . اما باید اذعان کرد که فقدان الزامات قانونی به معنای آزادی کامل در کاربرد سخت فزار ، تاکتیک ها و فناوری ها نیست چرا که وجود پروتکل هایی مندرج در کنوانسیون های سال 1949 و 1979 ژنو محدودیتهایی را ایجاد کرده و با وجود اینکه برخی کشورها آن را تصویب نکردند ولی میزان رعایت آن قابل قبول به نظر می رسد. با این حال متن پیش رو ، یک مقایسه تطبیقی میان دو جنگ خلیج فارس و روسیه -اوکراین در زمینه اثربخشی کاربرد قدرت هوایی است تا تجارب آنها مورد بررسی قرار گیرد. نیروی هوایی و اثربخشی رزمی در جنگ سوم خلیج فارس سومین جنگ خلیج فارس در مارس سال 2003 با تشکیل ائتلافی متشکل از 35 کشور به رهبری ایالات متحده با این ادعا که بغداد سلاح های کشتارجمعی را توسعه داده یا در حال توسعه آن است ،آغاز گردید . درواقع عملیات موسوم به آزادی عراق یک عملیات نظامی مشترک بشمار می آمد که درآن واحدهای نیروی هوایی و زمینی به منظور خلع ید از قدرت سیاسی مستقر در عراق و تبدیل آن به دولتی که از تروریسم حمایت نکرده و بدنبال تسلیحات کشتارجمعی نیست و همسایگان خود را تهدید نمی کند طراحی و به مرحله عمل درآمد. اما استفاده از نیروی هوایی برای آزادسازی ( اشغال ) عراق با پخش اعلامیه دعوت به تسلیم در 9 مارس 2003 شروع شد که برعدم مداخله و پشتیبانی مردم عراق از نیروهای ائتلاف تاکید داشت . با صدور دستور حمله اصلی ، جتهای اف-117 در ابتدا دست به بمباران شبانه بغداد زدند و پس از آن چیزی در حدود 14 هزار پرانه رزمی با شلیک 800 تیر موشک کروز توماهاوک اجرا گردید که به گفته منابع غربی 14 میلیارد دلار هزینه داشت . در طول شش هفته اول عملیات ، 68 درصد مهمات شلیک شده را نمونه های هدایت دقیق تشکیل می دادند . علاوه براین ، پرنده های ترابری سی-130 و سی-17 نیز با حمل و انتقال 1000 نیروی هوابرد به فرودگاه های شمال عراق ( اربیل) نقش قابل توجهی را از خود به نمایش گذاشتند. نیروی هوایی ائتلاف علاوه بر پروازهای رزمی ، چیزی در حدود 1000 پرانه ماموریت اطلاعاتی ، نظارتی و شناسایی را در هفته های ابتدایی نبرد اجرا نمود و 42 هزار قطعه عکس را از میدان جنگ و 3000 ساعت فیلم از حرکات واحدهای خودی و دشمن ثبت کردند که در نوع خود فرآنجام قابل توجهی بشمار می رفت . بدین ترتیب تا 30 آوریل 2003 سازمان رزم نیروی هوایی ائتلاف به 1801 فروند هواپیما رسید که 863فروند آن جنگنده ، بمب افکن ،سوخترسان ، عملیات ویژه ، جستجو ونجات ، نظارت و شناسایی تشکیل می داد . در شش هفته نخست جنگ ، بیشتر از 41000 پرانه پرواز ثبت گردید که نیروی هوایی ایالات متحده با ثبت بیشتر از 24 هزار پرانه ، شصت درصد ماموریتها را بخود اختصاص داد و پرنده های هرکولس نیز با جابه جایی 12 هزار تن محموله نقش عمده ای را در پیشبرد عملیات تهاجمی برعهده داشتند. ناوگان سوخت رسان واحدهای عمل کننده هوایی نیز با اجرای 6000 پرانه بیش از 376 میلیون پاوند سوخت را به پرنده های مختلف انتقال دادند تا فرآیند پشتیبانی از عملیات رزمی در بهینه ترین حالت ممکن قرار گیرد. درآنسوی خطوط درگیری ، پدافند هوایی عراق پس از طی یک دوره نبرد فرسایشی ( 2003-1991) با نیروی هوایی ایالات متحده ، امکان ردگیری و انهدام پرنده های مهاجم نظیر بی-2 واف-117 را نداشت به همین دلیل جتهای آمریکایی و انگلیسی با کشف نقاط استقرار سامانه های دفاع هوایی ارتش عراق ، به تقریب بخش مهمی از آنها را با استفاده از مهمات هدایت دقیق منهدم کرده و یا از کار انداختند. نیروی زمینی ارتش عراق نیز مقاومت چندانی را دربرابر حملات زمینی به نمایش نگذاشت و در اواسط آوریل 2003 نیروهای آمریکایی و بریتانیایی کنترل شهرهای بزرگ و میادین نفتی این کشور را بدست گرفتند . بدین ترتیب ، شاخه هوایی نیروی ائتلاف ضد عراقی ، نه تنها در حوزه تخریب روحیه ارتش بعث عراق بلکه در تخریب شبکه دفاع هوایی و اجرای عملیات شناسایی / پشتیبانی نقش بسیار مهمی را ایفا کردند . نیروی هوایی و اثربخشی رزمی در جنگ روسیه- اوکراین حمله روسیه به اوکراین در صبح روز 24 فوریه 2022 پس از اعلام رئیس جمهور این کشور مبنی بر قصد روسیه با هدف غیرنظامی کردن اوکراین آغاز شد و بدنبال آن حملات هوایی و بالستیکی و به شکل محدود حملات پهپادی به سراسر اوکراین صورت گرفت . با این حال ، کاربرد بدون سرنشین ها ، بخصوص در محورهایی که جتهای سرنشین دار روسی موفق به نفوذ بدورن شبکه دفاع هوایی اوکراین نشدند ، تاثیر به مراتب بیشتری را نسبت به حملات جنگنده های سرنشیندار به نمایش می گذاشت . نیروی هوایی روسیه در 24 فوریه 2022 ، چیزی در حدود 1200 جت رزمی دراختیار داشت که شامل جنگنده های سوخو-35 ، پرنده های ضربتی سوخو-34 ، سوخو-27 و سوخو24 بود هر چند روند حملات به گونه ای پیش رفت که روسها بتدریج بر استفاده از بی سرنشین های انتحاری و موشکهای کروز متمرکز شدند . در آنسوی جبهه ، نیروی هوایی اوکراین نیز با خروج از شوک اولیه ، نخستین واکنش های هوایی خود را از اوت سال 2022 با هدف تحدید حضور نیروی هوایی روسیه نشان دادند که در چند مورد منجر به سرنگونی پرنده های روسی شد ( البته نویسنده مشخص نکرد که تلفات وارده به روسها ناشی از درگیری های هوایی بوده یا آتش پدافند هوایی ) اما آنچه مشخص بود ، توان هوایی ارتش روسیه درمقایسه با ناوگان ارتش اوکراین که به حدود 100 فروند پرنده رزمی محدود می شد ، درسطح بالاتری قرار داشت .اما با وجود برتری عددی روسها ، عملیات هوایی ارتش روسیه تا مارس 2023 تاثیر زیادی بر روند جنگ برجای نگذاشت و برعکس طبق اعلام نیروی هوایی اوکراین حدود 208 فروند پرنده روسی مابین مارس تا می 2022 سرنگون شدند در حالی که خلبانان روسی برای ایجاد برتری هوایی معمولا از فاصله ایمن دست به شلیک بسوی اهداف اوکراینی می نمودند ( البته مشخص نیست که این ادعا برچه اساسی صورت گرفته ، چرا که تا قبل از ظهور مهمات هدایت شونده سُرشی روسی ، تمامی جتهای نیروی هوایی روسیه در رفتاری عجیب تنها مهمات سقوط آزاد را با خود حمل می کردند و به شیوه جنگ دوم جهانی اقدام به حمله می نمودند.م ) با توجه به این مساله بخوبی می توان دریافت که اتخاد راهبرد تحدید هوایی و استفاده از تاکتیک های ضدتهاجمی از سوی شبکه پدافند هوایی زمینی از سوی اوکراین باعث شد تا نیروی هوایی روسیه تا یک مقطع مشخص ( مارس 2023) از خطوط جبهه و همچنین زیرساختهای حیاتی اوکراین دورنگه داشته شود . اما مساله اینجاست که محدود کردن دائمی حضور نیروی هوایی سرنشین دار روسی برفراز میدان نبرد و نه برتری هوایی کلاسیک ، پیش نیاز موفقیت های زمینی ارتش اوکراین بشمار می رفت ( در واقع تجربه عملیات طوفان صحرا و جنگ سوم خلیج فارس به سال 2003 با توجه به گسترش سامانه های دفاع هوایی شبکه محور دیگرقابل تکرار نیست .م ) این مساله بواسطه کاربرد تاکتیک های فریب علیه نیروی هوایی روسیه تا حدودی بدست آمد و این نیرو تا حدودی از داده های بدست آمده توسط سامانه های پرنده نظارت و شناسایی خود محروم شد که پیش از این تحرکات واحدهای اوکراینی در صحنه نبرد را ردیابی و مشخص می کردند در حالی که تلاش روسها برای استفاده از سامانه های بدون سرنشین چندان موفقیت آمیز نبود ( البته این مساله تنها تا اوایل سال 2023 مصداق داشت و روسها با تغییر تاکتیک و انطباق با صحنه نبرد حداقل تا می 2024 علیرغم از دست دادن حداقل دوفروند ای وکس ، با موفقیت از سامانه های فوق استفاده می کنند .م ) بدین سبب می توان گفت که راهبرد تحدید توان هوایی روسیه یکی از چند مولفه موفقیت اوکراین در ضدحمله تابستان سال 2022 محسوب شده ، هر چند در مقایسه با عملکرد نیروی هوایی ایالات متحده ، ظریف تر و غیرمستقیم تر ولی حیاتی تر بود. پی نوشت : 1- ادامه دارد ...... 2- 8- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.

کمین علیه ستون نیروهای واگنر وارتش مالی در نزدیکی مرزهای این کشور با الجزایر یک ستون نسبتا بزرگ از ارتش مالی و نیروهای واگنر روسی رو گذشته توسط نیروهای اسلام گرای جمعت انصار المسلمین در نزدیکی مثلث مرزی نیجر و الجزایر مالی هدف حملات یک گروه بزرگ از نیروهای جماعت انصار المسلمین قرار گرفت و ستون مزبور به صورت کامل نابود شد . به نظر میرسد حداقل 50 نیروهای واگنر و نظامیان ارتش مالی درا ین کمین کشته شده اندو تعداد دیگری هم اسیر شده اند . برخی منابع مدعی شدن جماعت انصار المسلمین اعلام کرده امادگی تحویل اسرای روسی را به اکراین دارد اما منابع محلی مالی و همچنین منابع روس اعلام کرده اند شورشیان مالی از طریق یک کشور آفریقایی با روسیه تماس گرفته و در ازای دریافت پول حاضر به تحویل اسرا هستند نکته جالب آنکه این ستون توسط یک بالگرد میل 24 نیز پشتیبانی می شد که این بالگردهم توسط شورشیان سرنگون شد در این حمله یکی از بلاگرهای نظامی نویسان مشهور واگنر واز مدیران صفحه منطقه خاکستری نیز کشته شد بلاگر مشهور واگنرها بالگرد میل سرنگون شده

بخش دوم و پایانی اگرچه بعد از تحویل سامانه های راکت انداز هیمارس ، حرف و حدیثهای فراوانی در خصوص راکتهای تحویلی شنیده شده ولی تحلیلگران غربی معتقدند که درمیان مهمات تحویلی ، نمونه های GMLRS بابرد 122 کیلومتر ( خط سبزرنگ ) ، 166 کیلومتر ( خط سیاه رنگ ) و نسخه با برد 210 کیلومتری ( رنگ صورتی ) نیز وجود دارد این موارد در کنار راکتهای استاندارد M31 با برد 84 کیلومتر است ( خط آبی ) مرداد 1401 موشکهای هدایت شونده برای حملات دقیق (GMLRS) اوکراین در برابر شبکه دفاع هوایی زمین پایه روسیه (GBAD) به تقریب از ژوئن سال 2022 تمامی سامانه های دفاع هوایی برد متوسط و بلند ارتش روسیه که در سرزمین های تصرف شده توسط مسکو در خاک اوکراین قرار داشت ، با چالش به نسبت جدی مقابله با حملات موشکی دقیق ارتش کیف بواسطه کاربرد سامانه های جی ام آر ال اس که از سوی ایالات متحده تامین شده بود ، مواجه شدند. این مهمات که نسخه هدایت دقیق راکت ام-31 کالیبر 227 م.م بشمار می رفت امکان شلیک از روی پرتابگرهای چرخدار متحرک ام-142 (هیمارس) یا شاسی شنی دار ام-270 را در اختیار داشت که بسیاری آن را یک سلاح تغییر دهنده روند جنگ و سلاحی موثر برعلیه شبکه دفاع هوایی ارتش روسیه حساب می کردند. انهدام رادارضدآتشبار 1L259 Zoopark-1 ارتش روسیه با مهمات GMLRS -ژوئن2023 https://www.aparat.com/v/z261d4u بقایای مهمات M31 GMLRS ارتش اوکراین که در نوواکاخوفکا پیدا شده 23 اکتبر 2022/آبان 1401 ظاهرا هنوز نواقص مهمات ضدرادار شرایک و استاندارد زمان جنگ ویتنام در مهمات هارم ادامه دارد و حل نشده نیروهای اوکراینی با انتشار ویدئویی مدعی شده اند که موشکهای ضد راداری هارم شلیک شده توسط نیروی هوایی این کشور علیرغم اینکه بسمت رادارهای روسی شلیک شده ولی به اشتباه مسیر خود را تغییر داده و بسمت موضع رادار اوکراینی رفته هرچند قبل از اصابت ، به زمین سقوط کرده و آسیبی وارد نشده است در جنگ ویتنام ، برای چند مرتبه غیرمتوالی ، موشکهای ضد رادار استاندارد به جای رادارهای ویتنامی ، بسوی رادارهای شناورهای نیروی دریایی ارتش ایالات متحده تغییر مسیر می دادند و حوادثی را نیز بوجود آوردند نمونه یک سامانه بوک روسی که توسط راکتهای ام31 به شدت آسیب دیده است راست : آسیب جدی رادار پی-18 ارتش روسیه در اوکراین چپ : سامانه پودلت کا-1 روسی که احتمالا بدلیل برخورد راکت ام-31 از حیزانتفاع خارج شده است موشکهای ام-31 ( مسلح به سرجنگی 200 پاوندی ) با بردی در حدود 42 ناتیکال مایل ( 77.8 کیلومتر ) بسرعت به یک جنگ افزار مرگبار جهت اجرای ماموریتهای سرکوب / انهدام دفاع هوایی تبدیل گردد که به شکل خاص ، رادارهای هشداردهنده زودهنگام دوربرد ، میان برد ارتش روسیه را هدف قرار می داد . درآن زمان ، اعتقاد براین بود که موشک ام-31 در نخستین شکار خود ، دو سامانه راداری پودلت-2 ( Podlet-2) را درسال 2022 منهدم نموده است که یکی از آنها در نزدیکی روستای لازورنه واقع در ساحل دریای سیاه ( جنوب خرسون ) مستقر بود در حالی که رادار دوم در پایگاه هوایی چورنوبایوکا ( حومه خرسون ) از حیزانتفاع ساقط گردید. نیروی هوایی روسیه مدعی شده که یکفروند جت رزمی میگ-29 مسلح به مهمات هارم را در محور دنیروپتروفسک ساقط کرده است مهر 1402 نمای شماتیک تاکتیک نیروی هوایی اوکراین برای سرکوب/انهدام سامانه های دفاع هوایی زمین پایه ارتش روسیه 1- هدف مورد نظر ابتدا توسط پهپادهای اول شخص نظارتی مورد شناسایی قرار می گیرد 2- فالکروم مسلح به فریب دهنده ADM-160 B وارد صحنه شده و اقدام به پرتاب فریب دهنده خود می کند تا توجه کاربران دفاع هوایی روسی را جلب کند 3و4 - پس از مشغول شدن شبکه دفاع هوایی ارتش روسیه ، جتهای سوخو-24 مسلح به موشکهای کروز اقدام به رها سازی مهمات خود نموده ویا سامانه های هیمارس اقدام به شلیک می نمایند با این حال ، یکی از موفق ترین پیروزی های بدست آمده ارتش اوکراین در حوزه سرکوب/ انهدام دفاع هوایی روسیه با راکتهای ام-31 برمی گردد به انهدام دو پرتابگر برد بلند اس-300وی.4 ( سام-23 گلادیاتور ) و آسیب رساندن به دو رادار کسب هدف که از سوی وزارت دفاع اوکراین اعلام شد . این نهاد نظامی اوکراینی در اوت سال 2023 مدعی گردید که این حمله ابتدا با پرواز پرنده های بدون سرنشین به منظور شناسایی و کشف محل استقرار این سامانه ها آغاز گردید و برای مدت طولانی در مجاورت این سامانه روسی بدون آنکه ردیابی شود ، حضور داشت و پس از انهدام نیز فیلم ارزیابی خسارت را به پایگاه اصلی خود ارسال نمود. اصابت سه تیر مهمات GMLRS به سایت سامانه اس-400- آوریل 2024 https://www.aparat.com/v/m0249h2 سامانه های موشکی نه تنها برعلیه رادارها ، بلکه برای نخستین بار به منظور حمله مستقیم به هواگردهای نیروی هوایی روسیه نیز مورد استفاده قرار گرفت ، بطوریکه اکراینی ها در 16 اکتبر سال 2023 از این موشک برای منهدم کردن بالگردهای ارتش روسیه مستقر در بردیانسک ولوهانسک بهره برد . در این سری حملات ، ارتش اوکراین از بالستیک های اتامز با بردی در حدود 90 ناتیکال مایل ( 166 کیلومتر ) و مسلح به کلاهک خوشه ای حاوی 950 ریزمهمات استفاده کرد که در نقش انهدام دفاع هوایی بسیار مرگبار محسوب میشود و حداقل 20 تیر از آنها به کیف تحویل داده شده است . وزارت دفاع بریتانیا در 4 نوامبر 2023 مدعی شد که سه سامانه دفاع هوایی روسی اس-400 ( سام-21) در بیست و ششم اکتبر 2023 توسط موشکهای اتامز ارتش اوکراین در محور لوهانسک منهدم شده است هر چند این ادعا هنوز تایید نشده است. فهرست تسلیحات سرکوب / انهدام دوربرد اوکراینی به سامانه های غربی محدود نمی شود چرا که ارتش اوکراین موشک ضد کشتی آر-360 نپتون را با مجهز کردن به سامانه ناوبری جی پی اس با موفقیت علیه اهداف زمینی مورد استفاده قرار داده و حداقل در یک مورد ، سامانه اس-400 ارتش روسیه مستقر در نزدیکی روستای اولنیوکا ( کریمه ) هدف این موشک قرار گرفته است. یک سامانه پدافندی احتمالا بوک روسی که هدف یک موشک اکراینی قرار می گیرد. منابع اکراینی اعلام کرده اند این سامانه توسط موشک ضد رادار هارم شکار شده است آذر 1402 سوخو-27 مسلح به مهمات ضدرادار هارم نیروی هوایی ارتش اوکراین منابع غربی مدعی هستند که این پانسیر اس-1 مستقر در نوواکاخوفکا با برخورد هارم بدین شکل درآمده است آبان 1401 ورود سلاح جدید برای سرکوب دفاع هوایی روسیه ارتش اوکراین علاوه بر سامانه های هواپایه ، پهپاد ، موشک ضدکشتی و بالستیک ، به شکل گسترده ای از توپخانه دوربرد کالیبر 155 م.م خود برای سرکوب /انهدام دفاع هوایی ارتش روسیه بهره می برد . این سامانه های جنگ افزاری که از میانه سال 2022 وارد سازمان رزمی ارتش اوکراین گردید ، بیشتر برای حملات ایذایی علیه سامانه های دفاع هوایی مستقر در خطوط مقدم کاربرد دارد که با برد حدود 21 ناتیکال مایل ( 38 کیلومتر ) می تواند مهمات هدایت دقیق ماهواره ای را بسوی اهداف مورد نظر شلیک نمایدو با توجه به اینکه بازه زمانی راه اندازی این جنگ افزارها بسیار کوتاه است ، امکان اجرای آتش به محض دریافت اطلاعات از پهپادهای نظارت و شناسایی را دراختیار دارد . ارتش اوکراین از این سامانه های جنگ افزاری در کنار پهپادهای مجهز به حسگرهای الکترواپتیکال استفاده می کند که پس از ورود به قلمرو متصرفه توسط ارتش روسیه ، با بهره گیری از کیفیت بالای دوربین تلویزیونی اهداف را در فواصل دور شناسایی کرده و پس از مشخص شدن مختصات ، اقدام به آتشباری می گردد. هارم سرنگون شده شهریور 1401 نمای شماتیک تاکتیک نیروی هوایی اوکراین برای سرکوب/انهدام سامانه های دفاع هوایی زمین پایه ارتش روسیه 1- هدف مورد نظر ابتدا توسط پهپادهای اول شخص نظارتی مورد شناسایی قرار می گیرد 2- فالکروم مسلح به موشک های ضدتشعش هارم وارد صحنه شده و اقدام به شلیک مهمات محمول خود به قصد مشغول سازی یا انهدام سامانه های دفاع هوایی ارتش روسیه می نمایند 3و4 - پس از مشغول شدن شبکه دفاع هوایی ارتش روسیه ، جتهای سوخو-24 مسلح به موشکهای کروز اقدام به رها سازی مهمات خود نموده ویا سامانه های هیمارس اقدام به شلیک می نمایند با تمامی این اوصاف ، تاکتیسین های اوکراینی متوقف نشدند و ازنیمه سال 2022 تا اوایل سال 2023 روش جدیدی را در دستور کار خود قرار دادند که درآن سامانه های پدافند هوایی ارتش روسیه مستقر در خطوط مقدم ، به شکل نظام مند ، جستجو و شناسایی می گردید و سپس با استفاده از مهمات پرسه زن هدف قرار می گرفت . این پهپادها نظیر سویچ بلید-600 آمریکایی ، وارمیت لهستانی و نمونه بومی رم-2 با سرعت کمی که دارند ، می توانند سامانه ها و دارایی ها شبکه دفاع هوایی زمین پایه ارتش روسیه را سر فرصت شناسایی و منهدم کنند. 28 فوریه 2022 یکفروند پهپاد بیرقدار اوکراینی با کشف موضع استقرار یک دستگاه سامانه بوک ام-1/2 اقدام به شلیک علیه آن می کند این سامانه در محور مالین/ شمال غربی کیف هدف قرار گرفت بی سرنشین اوکراینی شارک از این سامانه برای هدایت مهمات GMRLS استفاده می شود در همین ارتباط ، داده هایی در دست است که نشان می دهد پهپادهای انتحاری اوکراینی چند دستگاه سامانه دفاع هوایی ارتش روسیه ( شامل شش مورد تایید شده ) را هدف قرار داده اند که بعنوان نمونه در مارس 2023 دو سامانه تورام-2 یو ، یک پرتابگر اس-300وی4 منهدم با بشدت آسیب دیده است در حالی که حداقل یک سامانه اوسا روسی در اکتبر 2022 با استفاده از پهپاد انتحاری رم-2 از رده عملیاتی خارج گردید . آخرین نمونه از عملیات سرکوب و انهدام سامانه های دفاع هوایی زمین پایه ارتش روسیه در 13 فوریه سال 2024 ، زمانی که یک پهپاد انتحاری وارمیت لهستانی ، به یک رادار نظارت هوایی کاستا-2ئی2 که برای هشداراولیه اهداف پروازی در ارتفاع پائین بهینه سازی شده بود حمله بردند ، ثبت گردید. بقایای موشک دیکوی ADM-160B MALD در استان لوهانسک کشف شده است بطور استاندارد از موشکهای دیکوی ( فریب دهنده ) برای مشغول کردن رادار دشمن و عبور موشکهای اصلی استفاده می شود براساس اطلاعات ویکی ، این موشک از هواگردهای نظیر بی-52 ، اف-16 ، اف/ای-18 ، سی-130 ، سی-17 ، تیلت روتور وی-22 ، هاریر ، یوروفایتر ، ای-10 و گریپن و بدون سرنشین های گری ایگل ، پریدیتور ، ریپر قابل شلیک است و اکنون با فالکروم ها و فلانکرهای اوکراینی نیز منطبق شده اند اردیبهشت 1402 درنهایت ، آخرین سلاحی که اکنون توسط ارتش اوکراین برای حمله دفاع هوایی ارتش روسیه استفاده میشود ، پهپادهای اول شخص ( FPV) است که با مسلح شدن به نارنجک های دستی به اهداف خود حمله می کنند و گفته میشود علیه اهداف مستقر در خطوط مقدم ، بخوبی عمل کرده است تا جایی که گفته میشود حداقل یک سامانه تور روسی در ژانویه 2024 توسط ارتش اوکراین هدف قرار گرفت و بشدت آسیب دید در حالی بدنبال آن نیز یک سامانه حمل کننده موشکهای ذخیره سیستم بوک-ام1 نیز توسط این سلاح ها از کار انداخته شد. پی نوشت : 1- منبع : ایرفورس مانثلی . شماره 5 سال 2024 2- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.

بسم ا... پیش زمینه : این متن ، برگردان فارسی مقاله ای از نشریات تخصصی هوایی غربی محسوب می شود و بطور طبیعی از ادبیاتی استفاده شده که به سمت یکی از طرفهای درگیر ، سوگیری دارد ،با این حال برای رعایت امانت متن عیناً ترجمه و دراختیار مخاطبان محترم انجمن میلیتاری قرار می گیرد . با این حال نکته اصلی مقاله دوقسمتی مذکور ، این هست که به استثنای متن و چند عکسی که درآن استفاده شده ، مابقی ویدئوها و تصاویر از مطالب جنابان @aminor ، @Navard وتحلیل های شخصی در طول نزدیک به سه سال ارسال محتوای استاندارد شده و منبع دار در تاپیک اوکراین بهره برداری شده است که غنای تاپیک اوکراین در انجمن میلیتاری را به نمایش می گذارد . شبکه پدافند زنگ زده روسی !!!!! عملیات سرکوب (SEAD) و انهدام (DEAD ) پدافند ارتش روسیه توسط نیروی هوایی اوکراین رونمایی از آویزگاه های جدید برای حمل هارم توسط فالکروم های اوکراینی در آغاز تهاجم ارتش روسیه به اوکراین ، نیروی هوایی این کشور فاقد هرگونه قابلیت قابل اعتماد سرکوب و انهدام دفاع هوایی دشمن بود . این بدان معناست که ارتش اوکراین با بروز نخستین نشانه های طولانی شدن عملیات جنگی ، مجبور شد تا مجموعه ای از سخت افزارها و تاکتیک ها را بصورت عجولانه و با کمک کشورهای غربی کنار هم قرار دهد تا امکان محدود کردن توانمندی های دفاع هوایی ارتش روسیه که درست در پشت واحدهای عمل کننده ، حرکت می نمود را بدست آورد. در همین راستا ، ابتدا موشکهای ضدرادار ای جی ام-88 هارم مبدل به سلاح اصلی ضدرادار نیروی هوایی اوکراین گردید که در حال حاضر با جنگنده های میگ-29 و سوخو-27 این کشور یکپارچه شده و برای نخستین بار در اوت سال 2022 رصد گردید . مهمات ضد رادار هارم /AGM-88 https://www.aparat.com/v/l325t6s با این حال ، تحویل سلاح مذکور برای محدود کردن عملیات دفاع هوایی روسیه کافی نبود و به زودی ستاد ارتش اوکراین و همپیمانان غربی اش به این نتیجه رسیدند که قابلیت مذکور باید با طیف گسترده تری از تسلیحات غیرکلاسیک سرکوب پدافند تقویت شود. بدین ترتیب ، نخستین گزینه ای که به ذهن برنامه ریزان نظامی رسید ، استفاده از سامانه های موشکی زمین به هوا و همزمان توسعه تاکتیک ، روش ها و شیوه های بکارگیری آنهاست که پایه و اساس روند مزبور را می توان در ضرب المثل مشهور " ضرورت ، مادر همه اختراعات است " جستجو نمود. آرایش تسلیحاتی میگ-29 فالکروم جایگاه داخلی (نزدیک به دهلیز پیشرانه ) و تسلیحات قابل حمل درآن این تسلیحات طیف متفاوتی از سامانه های مختلف از راکتهای هدایت شونده زمین پایه و پهپادهای انتحاری در کلاس های مختلف بود که هنوز بصورت ترکیبی با حملات دوربرد جتهای ضربتی سوخو-24 ام/ام آر مسلح به موشکهای کروز دوربرد استورم شدو و اسکالپ -ئی جی علیه اهداف مختلف در سرتاسرسرزمین های تصرف شده توسط روسیه نظیر دونباس ، خرسون ، زاپوروژنیه و همچنین شبه جزیره کریمه استفاده میشود . نقش ترکیب تسلیحات و تاکتیک های ضد رادار در چنین حملاتی ، نرم یا مشغول کردن سامانه های دفاع هوایی روسیه است تا به موشک های کروز اجازه دهند از کمربند دفاع هوایی روسها عبور کرده و اهداف خود را منهدم نمایند. بدین ترتیب ، تسلیحات سرکوب/ انهدام نیروی هوایی اوکراین به شیوه ای نظام مند برای شکار سامانه های دفاع هوایی ارتش روسیه در سرتاسر خطوط مقدم یا عقبه روسها که مورد شناسایی قرار می گیرند ، کاربرد پیدا کرده است. نسخه های تولید شده یا در حال تولید هارم با این حال ، ارتش اوکراین برای اینکه امکان هدف گیری دقیق تری را به منظور کاربرد بهینه سامانه های ضدرادار داشته باشد ، تلاش کرده تا از پهپادهای اطلاعاتی ، نظارتی و شناسایی به منظور مکان یابی ، تولید مختصات برای حملات راکتی ، توپخانه ای دوربرد به شکل بهینه ای بهره ببرد که این یکی از درسهای مهم عملیات سرکوب دفاع هوایی در اوکراین است که نیروی کاربر بتواند از پهپادهای کوچک و در عین حال توانمند نظارت/شناسایی برای پشتیبانی از فرآیند محدودسازی عملیات پدافند هوایی دشمن استفاه کند. درواقع امر ، جنگ اوکراین بخوبی اثبات نموده که پهپادهایی در این کلاس ماموریتی ، می توانند دو قابلیت بسیار مهم ، یعنی توانایی پرسه زدن بمدت طولانی در قلمرو دشمن و همچنین هدف گیری با دقت بالا را بصورت توامان داشته و بدلیل اندازه کوچک ، امضای ء راداری ، مادون قرمز وحتی بصری در ارتفاع بین 6 تا 8 هزار فوتی ( 1828 تا 2438 متری ) آن در پائین ترین سطح خود قرار داشته وهمین امر ، ضریب بقاء پذیری آن را افزایش می دهد. این مساله ، یعنی وجود قابلیت هدفگیری با کیفیت بالا در عمق سرزمین های تصرف شده توسط دشمن بویژه در شب ، برد طولانی را به یک بازوی کارآمد برای مدافعان تبدیل کرده است. ترکیب هارم / فالکروم مهر سال 1401 بقایای مهمات ضدتشعشع هارم مهر سال 1401 از سویی دیگر ، لازم به ذکر است که از همان ابتدای تلاش نیروی هوایی اوکراین جهت اجرای عملیات سرکوب دفاع هوایی ، کشورهای عضو ناتو تلاش کردند تا اطلاعات خود را با کیف به اشتراک گذارند که این کار توسط طیف گسترده ای از سامانه های سرنشیندار و بی سرنشین که با پرواز برفراز دریای سیاه ، حریم هوایی رومانی و لهستان جمع آوری می شد و درقالب عملیاتهای سیگنت و الینت به کیف ارسال می گردید. در جریان یک حمله موشکی به شهر کوستیا نیتیفوکا در منطقه دونتسک تحت کنترل اکراین 17 غیرنظامی کشته شدن . این یکی از سنگین ترین تلفات غیر نظامیان در مناطق تحت کنترل اکراین در یک سال اخیر بود. رسانه های اکراینی وزلنسکی سریعا ارتش روسیه را عامل این حمله عنوان کردن . با گذشت چندین ساعت و اظهارات شاهدین وساکنین محلی و همچنین تحلیل های صورت گرفته به نظر میرسد یک موشک ضد رادار هارم شلیک شده از یک میگ 29 اکراینی بعد از فیل شدن به این شهر اصابت کرده است . ساکنین محلی عنوان کردن در زمان حمله یک میگ 29 را در ایمان منطقه مشاهده کرده اند . همچنین سر جنگی ترکش شونده موشک شباهت زیادی با موشک هارم دارد . بعد از گذشت دو روز همچنان ارتش اکراین در اینباره سکوت اختیار کرده است شهریور 1402 تلاش چالش برانگیز برای نیروی هوایی اوکراین ارتش روسیه پس از ورود به خاک اوکراین ، براساس آموزه قدیمی خود دست به ایجاد یک شبکه متراکم دفاع هوایی درسرتاسر خطوط جبهه به طول 1000 کیلومتر زد که بخشی از این شبکه در خاک اوکراین شامل دونباس ، کریمه و مناطق هم مرز مستقر گردید در حالی که به منظور دفاع از شهرهای با اهمیت نظیر مسکو و سن پیترزبورگ نیز حلقه های چند لایه دفاع هوایی استقرار یافت. با این حال ، شبکه گسترده دفاع هوایی زمین پایه ارتش روسیه که ترکیبی از سامانه های سازمانی نیروی هوایی ، زمینی ، دریایی و هوابرد را بخود می دید در طول 25 ماه جنگ با اوکراین ضربات بسیار جدی را دریافت نمود ، اما کمیت این سامانه ها چه بصورت عملیاتی و چه بصورت ذخیره آنچنان بود که علیرغم تلاش بی وقفه نیروی هوایی اوکراین ، هر سامانه آسیب دیده بسرعت جایگزین می شد و نمونه های آسیب دیده نیز با انتقال به مراکز تعمیرگاهی نزدیک خطوط مقدم ، سریعاً عملیاتی و مجددا به صحنه نبرد عودت داده می شدند. در نتیجه برای اوکراین از کار انداختن کامل این شبکه تقریبا غیرممکن محسوب می شود و تلاش کیف برای کاهش توان این شبکه به سطحی که منجر به توفق عملیات یا حداقل کاهش اثربخشی رزمی آنها در کوتاه مدت باشد ، به جایی نرسید اما برای مدت کوتاهی ، حملات ترکیبی با موشکهای هارم ، راکت های هدایت دقیق نظیر هیمارس و پهپادها ، دالان هایی در این شبکه بوجود آمد تا موشکهای کروز مسیری امن برای رسیدن به اهداف خود درعمق سرزمین های اشغال شده توسط روسیه پیدا کنند . بدین ترتیب ، این درس برای ارتشهای غربی به ثبت رسید که ترکیب اتکاء بر کمیت سخت افزاری ، تاکتیک های مناسب ، انطباق پذیری با تهدید می تواند به بقای طولانی مدت و اثربخشی کلی یک شبکه دفاع هوایی چند لایه ای ، علیرغم ضربات شدید طرف مقابل ، نظیر آنچه که روسها دراوکراین استفاده می کنند کمک نماید. غیر فعال شدن یک دستگاه سامانه تور ( احتمالا ارتش روسیه ) در اثر برخورد مهمات ضدرادار ( به احتمال زیاد هارم ) اردیبهشت 1402 مراحل آغازین عملیات سرکوب/انهدام پدافند در اوکراین نخستین تلاش های نیروی هوایی اوکراین به منظور سرکوب/ انهدام دفاع هوایی ارتش روسیه در اوت سال 2022 بلافاصله پس از تحویل نخستین موشکهای AGM-88 هارم آغاز شد. این موشکها از ذخایر مازاد ارتش ایالات متحده برداشته شد و برای حمل و شلیک با ناوگان جنگنده های میگ-29 و سوخو-27 نیروی هوایی ارتش اوکراین بکار رفت . با این حال فرآیند ادغام یک موشک غربی با با جنگنده های شرقی یک چالش قابل توجه بشمار می رفت تا خلبان بتواند مراحل کشف ، روانه سازی و انهدام را مطابق با استانداردهایی که موشک مذکور برای آن طراحی شده بود ، انجام دهد بصورتی که نیازی به قفل کردن حسگر موشک قبل از آغاز فرآیند شلیک نباشد ، چرا که انجام قفل به معنای آن بود که کاربران پدافند ارتش روسیه بسرعت از این مساله آگاهی پیدا کرده و تلاش می کردند تا روند انتشار امواج را محدود یا قطع کنند. با توجه به چنین نیازی ، تصمیم گرفته شد تا موشک براساس داده هایی که از قبل بدست آمده بود و برمبنای ناوبری جی پی اس ، در ارتفاع پائین شلیک شده و به شکل خودکار بسوی محلی که داده های قبلی نشان می داد یک سامانه دفاع هوایی روسی درآن مستقر است ، پرواز نماید. چنین فرآیندی بدان دلیل انتخاب شد که موشک هارم باید برای انهدام هدف خود ، از پیش برنامه ریزی می گردید. ویدئوی شلیک مهمات ضد رادار هارم /اوکراین -2022 https://www.aparat.com/v/x8215fm این روش ، براساس پیش بینی های صورت گرفته ، شیوه ای با کارآمدی پائین بشمار می آمد و بیشتر برای ایجاد فشار روانی بر روی خدمه سامانه های پدافند هوایی ارتش روسیه در منطقه مورد نظر بکار می رفت ، اما درصورتی که این موشک در زمان و مکان مناسب ، شلیک می شد ، می توانست کارایی بهتری را به نمایش گذاشته و عملیات موثر شبکه دفاع هوایی دشمن را بخود مشغول کرده تا سایر جنگنده ها ، موشک ها یا راکتهایی که به همان منطقه شلیک شده بودند ، امکان ضربه به اهداف را پیدا کنند. علاوه براین ، تحلیلگران غربی براین اعتقاد قرار دارند که بخش قابل ملاحضه ای از حملاتی که نیروی هوایی اوکراین با استفاده از موشک هارم ثبت نمود ، عمدتاً برای ایجاد دالان های هوایی جهت نفوذ راکتهای هدایت دقیق هیمارس ، تسهیل حملات جنگنده های پشتیبانی نزدیک سوخو-25 نیروی هوایی اوکراین به منظور حمایت از واحدهای نیروی زمینی و یا نفود جتهای ضربتی سوخو-24 مسلح به موشکهای کروز هواپایه صورت می گرفت . برای اجرای چنین ماموریتهایی جنگنده های حامل هارم از ارتفاع پائین و بصورت هماهنگ شده به مواضع از پیش مشخص شده پدافند هوایی ارتش روسیه حمله می بردند تا با مشغول کردن روسها ، سایر سامانه های تهاجمی اوکراینی بتوانند ماموریت خود را انجام دهند . از سویی دیگر ، وزارت دفاع روسیه به محض آغاز استفاده از هارم به شکل مکرر مدعی می شد که موشکهای هارم اوکراینی را سرنگون می کند ولی هرچه که جنگ پیش می رفت ، این ادعاها به مرور کمتر گردید . هارم و فالکروم های اوکراینی روند مذکور تا ماه می 2023 ادامه یافت تا اینکه تاکتیسین های اوکراینی – غربی بدین نتیجه رسیدند که حملات سرکوب/ انهدام پدافند هوایی به منظور افزایش اثربخشی باید بصورت ترکیبی با فریب دهنده های AMD-160B که توسط فالکروم های اصلاح شده صورت می گرفت در حالی این تنها موج اول بود و پس ازآن ، جتهای ضربتی سوخو-24 ام /ام آر ارتقاء یافته مسلح به موشکهای کروز استورم -شدو/ اسکالپ وارد عمل می شدند تا اهداف مهم را در شرق اوکراین و کریمه هدف قرار دهند. پی نوشت : 1- ادامه دارد ... 2- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.

بخش سوم و پایانی ساختار شبکه پدافند هوایی ارتش اوکراین / مارس 2023 آبی فیروزه ای : سامانه NASAMS . برآورد اولیه تعداد تحویلی : 11 آتشبار قرمز : سامانه هاوک . برآورد اولیه تعداد تحویلی : 6 آتشبار سبز: سامانه IRIS-T . برآورد اولیه تعداد تحویلی : 4 آتشبار زرد رنگ : دو آتشبار Patriot و یک آتشبار SAMP/T نکته : اوکراینی ها و برخی میل بلاگرهای روسی مدعی هستند که حداقل یکی از دوآتشبار پاتریوت به شکل متحرک در نزدیک خطوط مقدم مورد استفاده قرار می گیرد و به احتمال بسیار زیاد سرنگونی حداقل یکفروند ای وکس آ-50 روسی این سامانه متحرک هست از سویی دیگر برخی میل بلاگرهای روسی نیز مدعی هستند که حداقل یک آتشبار ( به احتمال زیاد یک پرتابگر ) از همین نمونه متحرک هدف قرار داده شده است درواقع امر ، مفهوم COMAO برای ارتش هایی نظیر ایالات متحده و کشورهای عضو ناتو برای عملیات در محیط نبرد هوایی یک مولفه بسیار بااهمیت محسوب می شود. ناتو براساس زیرمولفه های این مفهوم ، قابلیت های متنوع هواگردهای عملیاتی کشورهای عضو نظیر جنگنده ها ، بمب افکن ها ، ای وکس ها ، سوخترسان های هوایی ، پرنده های پشتیبانی الکترونیکی را بصورت بسته های مجزا و درعین حال هماهنگ با هم درمی آورد که بسیار توانمندتر از واحدهای هوایی ارتش های عضو بصورت جداگانه است . بعنوان مثال ، یک COMAO ناتو در هفته نخست عملیات نظامی علیه دشمن و شبکه پدافند هوایی وی ممکن است ترکیبی از جتهای ضربتی و رهگیرها را بکارگیرد که به شکل همزمان دشمن را وادار به روشن کردن رادارهای خود کرده و همچنین با استفاده از پرنده ها و تسلیحات ضد رادار ( اف-16 سی جی ، جتهای جنگ الکترونیک گراولر و اف-35 ای ) بدانها حمله ور می شود. نمونه یک COMAO تاکتیکی ناتو در جریان بمباران یوگسلاوی جتهای جنگ الکترونیک /اخلالگر پراولر و جنگنده های سرکو دفاع هوایی اف-16 سی جی جتهای اف-15 بعنوان تاپ کاور دسته پیشرو جتهای اف-16 حامل بمب بعنوان موج نخست حامل بمب و درنهایت جنگنده های اف-18 و تورنادو جی آر4 بعنوان موج دوم پرنده های حامل بمب این مجموعه برای فعال شدن بصورت تمرکز هواگردها در یک نقطه مشخص ، اجرای ماموریت ، بازگشت ایمن ، سوخت گیری هوایی گسترده درفاصله ایمن از شبکه پدافند هوایی دشمن عمل می کند که داده های مورد نیاز برای آنها توسط پیش اخطارهای هوابرد تامین می گردد. ازآنجایی که چنین شیوه ای باید بصورت متمرکز برنامه ریزی شود ، همه کشورها موظف هستند تا بطور مرتب فرآیندهای استاندارد آن را بصورت عملی تمرین کنند . زیرساخت اجرای چنین تمرین هایی در قالب COMAO تعریف می شود و در طی آن خدمه هوایی و زمینی لازم برای اجرای تاکتیک های پیچیده آن ، تحت آموزش های دقیقی قرار می گیرند ، بنابراین خلبانان باید به شکل مستمر پروازهای پیچیده ای را تمرین کنند و محاسبات پیچیده ای نظیر میزان مصرف سوخت ، ارتباطات رمز گذاری شده و تصمیمات تاکتیکی حین عملیات را با فرض قطع هرگونه ارتباط با مراکز فرماندهی به انجام رسانند. مجموعه مهارتهایی که ذکرآن رفت چیزی نیست که بتوان آن را بسرعت آموخت یا تکمیل کرد زمانی که زیرساختهای آن در نیروی هوایی مربوطه وجود نداشته باشد. نیروی هوایی ارتش شوروی سابق و سپس نیروی هوایی روسیه به شکل کلاسیک یک نیروی مبتنی بر هدایت کاربر GCI یا کنترلر زمینی رهگیر است در این دکترین ، خلبان رهگیر و بمب افکن تنها براساس دستورات کاربر مستقر در پشت صفحه رادار تمامی مراحل برخاست ، تقرب بسوی هدف ، بمباران / رهگیری و فرود را انجام میدهد بعبارت بهتر ، خلبانان رزمی در ساختار آموزشی ارتش شوروی سابق / روسیه استقلال عمل کمتری را در صحنه رزمی در اختیار دارند بنابراین ، به زبان ساده نیروی هوایی روسیه به خلبانان خود آموزش نداده که به روشی مستقل و متمرکز بر ماموریت نظیر آنچه که در نیروی هوایی سلطنتی یا نیروی هوایی فرانسه دست به اجرای ماموریت بزنند. درعوض ، به خلبان روسی یاد داده شده که برای اجرای همه مراحل پروازی شامل برخاستن از روی باند ، تا اوجگیری ، اجرای مانور ، شلیک موشک و حتی خروج از منطقه نبرد ، به شکل متمرکز زیرنظر کنترلر زمینی عمل نمایند. در نتیجه هنگامی که عملیات تهاجمی مسکو در داخل خاک اوکراین آغاز شد ، نه مهارت های حرفه ای پرواز نزد خلبانان وجود داشت و نه درک کافی میان فرماندهان نظامی نیروی هوایی روسیه دیده می شد که بتوانند مولفه های COMAO را به منظور تسهیل عملیات سرکوب/ انهدام شبکه پدافند هوایی اوکراین اجرا کنند . درعوض ، جنگنده های روسی برای اجرای ماموریتهای گشت هوایی رزمی (CAP) به پرواز در می آمدند ، مهمات محمول خود را رها کرده و به پایگاه مبداء بازمی گشتند و در بهترین حالت ، شاهد پروازهای زوجی جتهای پشتیبانی هوایی بودیم که برای ضربه زدن به نقاط حیاتی به شکل انفرادی اعزام می شدند. با توجه به مواردی که بیان شد ، ناتوانی روسها در اجرای مولفه های COMAO و به تبع آن عدم موفقیت کامل در اجرای ماموریتهای سرکوب / انهدام شبکه دفاع هوایی اوکراین نمی بایست برای تحلیلگران غربی مساله ای غافلگیرکننده باشد چرا که ارتش شوروی و سپس ارتش روسیه برای دهه هاست که بر روی ساختار دفاع هوایی یکپارچه زمینی خود به منظور کنترل آسمان منطقه نبرد در یک درگیری احتمالی با ناتو تکیه دارد و مسکو با بررسی تجارت ثبت شده عملکرد نیروی هوایی کشورهای غربی از طوفان صحرا تا لیبی تلاش کرده تا سازمان رزمی خود را به گونه ای اولویت بندی کند که مانع از نفوذ جتهای مهاجم به آسمان خودی گردد در حالی که ناتو از پایان جنگ سرد تا کنون سرمایه گذاری بسیار محدودی را برای افزایش قابلیتهای نفوذ خود به درون این شبکه صورت داده است. راست : غلاف اسنایپر چپ : غلاف لایتینینگ بدین ترتیب ، محدودیتهای نیروی هوایی روسیه در حوزه هایی نظیر اجرای ماموریتهای پشتیبانی نزدیک هوایی و همچنین ماموریتهای ممانعت هوایی با توجه به کمبود فزاینده مهمات هدایت دقیق و همچنین سامانه های هدایت ماهواره ای گلوناس/ جی پی اس نباید چندان برای تحلیلگران غافلگیر کننده باشد. درواقع نیروی هوایی کشورهای غربی با توسعه غلاف های هدفگیری نظیر اسنایپر یا لایتینینگ-3 به شکل خاص تاکتیک های پشتیبانی نزدیک هوایی خود را بهبود بخشیده اند تا امکان شناسایی ، کشف و تعیین موقعیت را از یک فاصله و ارتفاع معین برای خود فراهم کنند تا همواره خارج از برد موثر سامانه های دفاع هوایی روسها قرار گیرند ولی روسها تا امروز کمتر به سراغ چنین فناوری هایی رفته اند و طبیعتاً فقدان چنین قابلیتی نزد روسها باعث بروز مشکلات زیادی شده و می شود. راست : غلاف SLOT-25 چپ : غلاف PLATAN سوخو-34 بعنوان مثال ، یک جت دوموتوره با قابلیتهای بالای هوابه زمین نظیر سوخو-34 با وجود دراختیار داشتن یک غلاف الکترواپتیکی جمع شونده لیزری با شناسه PLATAN تنها یک دید بسیار محدود روبه جلو را در اختیار خلبان قرار می دهد که فاقد سامانه های حرارتی دید درشب یا آب و هوای بد است . علاوه براین ، محدودبودن زاویه دید این غلاف ، توان تمرکز بصری ( زوم ) محدود تری را نسبت به نمونه های غربی فراهم می آورد و این خلبانان فولبک را مجبور می کند تا برای انهدام دقیق هدف ، بیشتر به آن نزدیک شوند که این به شکل طبیعی ، بار کاری و مسیر پروازی که باید طی شود را افزایش می دهد . این مساله برای جتهای سوخو-35 و سوخو-30 اس ام ، شرایط نابهنجارتری را به نمایش می گذارد چرا که خلبانان روسی برای اجرای حملات دقیق تنها می توانند روی مهمات هدایت ماهواره ای تکیه کنند و عدم وجود غلافهای الکترواپتیکی یا مادون قرمز می تواند محدودیتهای بسیار جدی را برای آنها پدید آورد. از سویی دیگر ، حسگرهای موجود برای مهمات محمول این جنگنده ها نیز بدلیل محدودیت های وزنی ، حجمی و همچنین فناوری امکان جایگزینی با غلافهای مستقل را نداشته و عملکرد بسیار پائین تری را نسبت به نمونه هایی نظیر PLATAN یا SOLT-25 به نمایش می گذارند . اکنون سئوال این است که چرا نیروی هوایی روسیه عملکردی متفاوت را در صحنه جنگ سوریه از خود نشان داد ؟ پاسخ به این سئوال دراین واقعیت نهفته است که درسوریه ، جتهای روسی می توانستند عملیات بمباران خود را خارج از برد موثر سامانه های دفاع هوایی دوش پرتاب انجام دهند و این فرصت خوبی را در اختیار خلبان می گذاشت تا هدف را سرفرصت کشف کرده و با فراغ بال اقدام به بمباران آن نماید. حتی در چنین شرایطی نیز نیروی هوایی روسیه صرفاً از مهمات سقوط آزاد استفاده می کرد و اهداف نیز تنها ماهیت ثابت داشته و به حومه شهرهای محاصره شده ، محدود می شدند. علاوه براین ، گروه های شورشی سوری ، توانایی تسلط بر هوا را نداشته و تلاش آنها برای حفظ زمین زیر بمباران شدید نیروی هوایی روسیه به شکل مستمر با شکست روبرو می شد. ولی دراوکراین ناتوانی روسها در از میان بردن سامانه های دوش پرتاب متحرک مانع از آن شد که جتهای رزمی فراتر از خطوط مقدم و در عقبه ارتش اوکراین وارد عمل شوند و آسیب پذیری شدید جنگنده های روسی که می بایست در ارتفاع پائین علیه اهداف مورد نظر وارد عمل می شدند باعث شد تا خطرپذیری چنین ماموریتهای افزایش پیدا کند. درواقع ، خدمه بی تجربه روسی ، درحالی که غلاف های هدفگیری پیشرفته ای در اختیار نداشتند ، می بایست تنها بر روی داده های جمع آوری شده از پهپادها ، عوامل اطلاعاتی داخل ارتش اوکراین تکیه کرده یا تنها مبادرت به شلیک راکتهای آزادپرتاب برای انهدام اتفاقی اهداف مورد نظر ، آن هم تنها در امتداد خطوط مقدم می نمودند. بخش قابل توجهی از این محدودیتها نه از مشکلات ذاتی فناوری پیشرفته روسی بلکه از این واقعیت ناشی می شود که ارتش روسیه از دهه ها قبل تنها به اجرای آتش انبوه توپخانه ، اعزام دسته های بزرگ زرهی و آتش پیاده در سطح تاکتیکی و عملیاتی میدان نبرد تکیه داشته و برخلاف غربی ها ، سرمایه گذاری چندانی روی حسگرها ، تسلیحات و آموزش خلبانان خود صورت نداده است ( ارتش های غربی پس از دهه ها استفاده از نیروی هوایی بعنوان یک نیروی ضدشورش ، از یک مقطع زمانی به بعد دکترین نیروی هوایی خود را تغییر دادند و همین مساله موجب تغییرات گسترده در حسگرها ، مهمات و آموزش آنها شد ) که این درمجموع نشان میدهد که ضعف روسها در اجرای ماموریتهای پشتیبانی نزدیک هوایی نمی بایست چندان برای غربی ها غافلگیر کننده باشد. 3- چشم انداز تهدید نیروی هوایی روسیه در میان و بلند مدت با توجه به مواردی که پیش از این مورد بررسی قرار گرفت ، اکنون باید در ارزیابی قابلیتهای نیروی هوایی ارتش روسیه در برابر دارایی های رزمی نیروی هوایی اوکراین این مساله باید مورد توجه قرار گیرد که چرا شاخه هوایی ارتش روسیه هنوز تاثیر قابل توجهی را بر روند عملیات زمینی نگذاشته است . اولین و مهمترین عامل موجود ، عدم موفقیت روسها در ایجاد برتری هوایی بر فراز صحنه نبرد و درعمق خطوط دفاعی ارتش اوکراین است که می توان اکنون چنین وضعیتی را به فقدان مولفه هایی نظیر COMAO و ارائه ترکیب مناسبی از سرکوب/ انهدام پدافند هوایی ارتش کیف و درنهایت فعال بودن سامانه های متحرک دفاع هوایی اوکراین مربوط دانست . این وضعیت از آنجایی اهمیت دارد که آیا اوکراین می تواند همچنان پوشش دفاع هوایی خود را در برابر حملات روسها حفظ کند یا خیر . ارتش اوکراین تعداد قابل توجهی از سامانه های سام-11 و سام-8 خود را از دست داده که بیشترناشی از حملات پهپادی ، توپخانه ای و حتی بالستیکی است در حالی که میزان مصرف بالای مهمات برای رهگیری مستمر پهپادها ، پرنده های بال ثابت ، بالگردها و بالستیک های روسی باعث شده تا پایداری شبکه دفاعی هوایی این کشور بشدت به کمک های نظامی غربی وابستگی پیدا کند . دومین عاملی که باید بدان توجه داشت ، اختلاف فاحش میان فناوری و کمیت نیروی هوایی ارتش روسیه و ارتش اوکراین است در حالی که بررسی عملیات روسها درسوریه نشان میدهد که اگر نیروی هوایی روسیه بتواند شرایط اجرای پرانه های رزمی را در ارتفاع متوسط بدست آورد ، امکان حملات سنگین و غیرقابل توقف علیه مواضع ثابت ، شهرها و زیرساختهای حیاتی دشمن را در اختیار داشته و این بدان معناست که نیروی هوایی روسیه همچنان یک خطرقابل توجه برای ارتش اوکراین بشمار می آید .درواقع نیروی هوایی روسیه با حفظ و ارتقاء روند فعلی بتدریج حملات بیشتری را برعلیه عقبه ارتش اوکراین و دپوهای تسلیحاتی اوکراین اجرا خواهد کرد ولی اگر اوکراین بتواند پوشش فعلی دفاع هوایی خود را حفظ کند ، احتمال اینکه نیروی هوایی روسیه بتواند تغییری در روند جنگ ایجاد کند ، بسیار کم خواهد بود. رادار 48Ya6-K1 سومین مولفه قابل توجه برای بررسی ، تهدید نیروی هوایی روسیه علیه ناتو است که به گفته بخش قابل توجهی از کارشناسان اطلاعاتی این پیمان همچنان بدون تغییر باقی مانده است . بدین ترتیب ، دو عامل کلیدی روسها در ایجاد برتری هوایی برفراز خاک خود و همچنین تقویت شبکه دفاع هوایی این کشور که در جنگ اوکراین به شکل کاملا موثری عمل کرده اند ، می تواند همچنان برای ناتو دردسرآفرین باشد. بدین ترتیب باید این واقعیت را قبول نمود که سامانه های دفاع هوایی ارتش روسیه زمانی که بصورت یک شبکه یکپارچه عمل می کنند ، بسیار کُشنده بوده و این مساله بخصوص در خصوص شلیک های دوربرد سامانه اس-400 علیه جتهای اوکراینی درحال پرواز در ارتفاع کم تا هدایت جتهای خودی با استفاده از رادارهای 48Ya6-K1 تا حضور سامانه های سام-17 و 15 که به یک تهدید جدی برای پهپادها و بالگردهای اوکراینی تبدیل شده اند مصداق دارد . بدین سبب ، نیروی هوایی کشورهای ناتو باید بازنگری بسیار جدی را در حوزه قابلیتهای سرکوب/انهدام دفاع هوایی علیه سامانه های متحرک روسها را دردستور کار خود قرار دهند. چهارمین عامل پراهمیت ، بیلان موشکهای کروز هوا و دریاپایه ، ناوگان بمب افکن های دوربرد ، بالستیک های اسکندر است که بیش از گذشته باید مورد توجه ارتش های ناتو قرار گیرد. با این بیلان ، اکنون تهدید موشکهای کروز روسی به یک خطر جدید تبدیل شده که با اضافه شدن هایپرسونیکهای هواپایه رسماً زنگ هشداری برای ناتو محسوب می گردد. این دارایی ها به مسکو اجازه می دهد تا پایگاه های هوایی و زیرساختهای استراتژیک غرب را با مهمات هدایت دقیق که فاقد پدافند هوایی موثری هستند را پس از دهه ها برتری هوایی بی چون و چرای ارتش های عضو ناتو مورد هدف قرار دهند که این مساله در جریان حملات زمستانی نیروی هوایی روسیه علیه زیرساختهای انرژی اوکراین بخوبی مشاهده گردید. این بمباران ها ذخایر روسها را تا حدود زیادی خالی کرده ولی اکنون ارتش روسیه می تواند ماهانه 6 تیر موشک بالستیک اسکندر و حدود 40 تیر موشک کروز را تولید کند و اگر تحریم های غرب نیز لحاظ شود ، مسکو می تواند تنها در عرض چند سال دوباره به وضعیت قبل از فوریه 2022 بازگردد. ولی اگر این تحریم ها موثر واقع شوند میتوان امیدوار بود که روسها نتوانند به موقع توان خود را بازیابند ولی اگر چین وارد معادله فوق گردد ، وضعیت برای غرب چندان امیدوارکننده نخواهد بود. پنجمین مساله ای که باید بدان توجه نمود ، ناوگان جنگنده- رهگیرها ، بمب افکن ها ، جتهای ضربتی و بالگردهای ارتش روسیه است که براساس تجربه اوکراین کارایی آنها در اجرای موثر عملیات سرکوب/ انهدام پدافند هوایی چندان جالب توجه نیست و تقریبا به شکل قطعی امکان دستیابی به برتری هوایی در یک نبرد رودرو با نیروی هوایی ارتش های غربی را ندارند ولی این مساله پیش از فوریه 2022 نیز نزد سازمان های اطلاعات نظامی غربی مشخص شده بود و بعید است که روسها بتوانند در یک آینده نزدیک این وضعیت را معکوس کنند چراکه اصلاح روند پیشین تنها به اضافه شدن قابلیت های COMAO ، آموزش های پایه های خلبان ها و زمان کافی جهت ارتقاء مهارت های حرفه ای خواهد داشت ولی در حال حاضر تهدید جدی نیروی هوایی روسیه ، توان ضربتی دوربرد آن است که تا حد بسیار زیادی در اوکراین موثر واقع شده و ضربات قابل توجهی را به ساختار نظامی اوکراین وارد کرده است. ششمین موردی که باید آن را در تحلیل ها حساب کرد ، علیرغم اینکه روسها ضعف های بسیار زیادی در حوزه های برنامه ریزی تاکتیکی و تبدیل آن به راهکارهای استراتژیک از خود نشان داده اند ، توان بالای نیروی زمینی این کشور در برابر وارد آمدن خسارات سنگین و مهارت حرفه ای آنها در متمرکز کردن آتش توپخانه و همچنین سطح حرفه ای قابل توجه در اجرای جنگ الکترونیک هنگام تهاجم یا دفاع است . بدین ترتیب ، در یک تخاصم جبهه ای بزرگ درآینده بر سرزمین های مورد مناقشه با ناتو ، روسها برای وارد کردن ضربات غیرقابل جبران ، چندان به مقابله با نیروی هوایی ارتش های غربی نیاز ندارند ، بلکه با تقویت شبکه پدافند هوایی خود و ترکیب آن با آتش سنگین توپخانه و درنهایت تهدید هسته ای میتوانند تا حدودی موفقیت های خود را تضمین کنند در نتیجه نیروی هوایی روسیه تنها یک نیروی مستقر در پشت شبکه دفاع هوایی خواهد بود تا با اجرای گشت های هوایی رزمی امکان حضور بمب افکن های حامل مهمات دوربرد ، اجرای آتش توپخانه سنگین را داشته باشد . تا اینجای متن ، خبری از مفهوم COMAO روسی نبود ولی ظاهرا از انتهای 2023 تا امروز میل بلاگرهای غربی به این نتیجه رسیده اند که روسها هم COMAO مخصوص به خود را توسعه داده اند به گفته این دسته از تحلیلگران ، نیروی هوایی روسیه با استفاده ترکیبی از جتهای سوخو-35/سوخو-34 ( و احتمالا سوخو-35 ) مسلح به موشکهای ضدرادار خا-58 یو و پرنده های حامل مهمات سری فاب ( سقوط آزاد و هدایت شونده ) علیه شبکه دفاع هوایی ارتش اوکراین یااهداف بشدت محافظت شده وارد عمل می شوند این صورتبندی ها توسط پرنده های پیش اخطار آ-50 پشتیبانی می شود که نقش کنترلر هوایی هواپایه را ایفا می کنند. ( ظاهرا نیروی هوایی روسیه از انتهای 2023 دسته های تهاجمی سوخو-34 حامل بمب را با اسکورت سوخو-35 های ضدرادار یا رهگیر به نبرد اعزام می کند ) در بلند مدت ، یک سئوال مهم پیش روی نیروی هوایی روسیه می ماند و آن ، احتمال ارسال فناوری حسگرهای پیشرفته ، مهمات و موشکهای هوابه هوا به محض اتمام عملیات رزمی دراوکراین از سوی چین به مسکو است . اگرچه وقوع چنین احتمالی باید پس از یکسری تغییرات بزرگ در روابط بین دوکشور امکان پذیر گردد ولی احتمال وابستگی روسیه به چین در حوزه نظامی مقداری دور از ذهن است ولی از دید چین ، وجود یک روسیه قوی بلحاظ نظامی ، تمرکز غرب را از بیجینگ دورتر می کند . درمجموع صنعت دفاعی روسیه با وجود تحریم ها به مدرن سازی سامانه های خود ادامه خواهد داد و نیروی هوایی روسیه نیز به جای سرمایه گذاری روی پهپادهای سنگین ، سوخو-57 یا بمب افکن پک-دا همچنان روی بهینه سازی ناوگان میگ-31 ، خانواده فلانکر ، سوخو-34 متمرکز خواهد بود. پی نوشت : 1- منبع : برگردان متن کامل گزارش مرکز تجزیه و تحلیل ایالات متحده ، واحد برنامه ریزی ، سیاست گذاری و استراتژی / مدیریت برنامه ریزی پژوهشی / آرلینگتون کانتی ، ویرجینیا / نیروی دریایی ارتش ایالات متحده 2- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند

سال جدید رو به تمام جامعه میلیتاری تبریک عرض میکنم

راکت های چند منظوره RPG-7 صادراتی ایران موشک های ترموباریک (TBG-7&7V) مجهز به کلاهک کالیبر 105 میلی متری هستند که برای تخریب سنگرها، تونل ها، پناهگاه های زیرزمینی، مخازن و تاسیسات سوخت و نفت، ساختمان های آجری-دیواری و بتنی و همچنین ناتوانی نیروهای پیاده در داخل آنها طراحی شده اند. قدرت تخریب کلاهک به حدی است که می تواند موجودات زنده را در فضایی به وسعت 150 متر مکعب ناتوان کند. موشک ضد نفر (OG-7) مجهز به کلاهک تکه تکه شونده کالیبر 40 میلی متری است که برای از کار انداختن اهداف پوست نرم از جمله پیاده نظام واقع در مناطق باز و بسته، سنگرها، پناهگاه ها، ساختمان های دیوار آجری و خودروهای زرهی سبک طراحی شده است. موشک ضد زره (PG-7VR) مجهز به یک کلاهک سرجنگی با کالیبر 105 میلی متری است که برای از بین بردن انواع تانک ها و خودروهای زرهی مجهز به زره واکنشی انفجاری (ERA) طراحی شده است. موشک ضد زره (PG-7V) نیز توانایی مشابهی دارد جزئیات:

بسم ا... پایان صبر مسکو ؟!!!! مواجهه جنگنده های سوخو-27نیروی هوایی روسیه با بدون سرنشین های ام کیو-9 ریپر نیروی هوایی ارتش ایالات متحده در تازه ترین برخورد سخت افزاری میان ناتو و روسیه که در حاشیه جنگ اوکراین رخ داد ، نیروی هوایی ارتش ایالات متحده مدعی شده که یکفروند پهپاد ام کیو-9 ریپر این نیرو پس از برخورد با یک فروند جنگنده روسی سوخو-27 در دریای سیاه سقوط نمود . براساس داده های منتشر شده از سوی سرویس های خبری ، فرماندهی نیروی هوایی ایالات متحده معتقد است که این حادثه در نتیجه رهگیری غیر حرفه ای این بدون سرنشین توسط رهگیرهای روسی رخ داده است (در مجموع همه آماتور هستند وفقط نیروی هوایی آمریکا هست که حرفه ای عمل می کند !!! ) مسیر پرواز احتمالی ام کیو-9 ساقط شده طبق آخرین بیانیه منتشرشده از سوی فرماندهی اروپایی ناتو ( EUCOM) این برخورد در ساعت 7:03 دقیقه روز 14 مارس 2023 به وقت محلی اتفاق افتاده وبه ادعای این منبع ، سوخو-27 های روسی با ملخ این پهپاد برخورد کرده که این باعث شد تا کاربران این پهپاد ، مجبور شوند بدون سرنشین نامبرده را برفراز دریای سیاه ، رها کنند . به گفته این منبع ، سوخوهای روسی برای چند مرتبه ، سوخت جت را بر روی این پهپاد پاشیده و در زمان پرواز جمع با این پهپاد ، به شکل غیر حرفه ای عمل نموده اند .اگرچه هنوز انگیزه خلبانان روسی از این کار مشخص نیست ولی مقامات آمریکایی هنوز عمدی از این کار از سوی نیروی هوایی روسیه ، برداشت نکرده اند .درهمین رابطه ، یکی از مقامات نیروی هوایی به شکل غیر رسمی اعلام نموده که روسها به شکل عمد قصد سرنگونی این پهپاد را داشته اند ولی به نظر می رسد این برخورد تنها یک ناتوانی در کنترل پرنده بوده است . با این حال هنوز مشخص نیست که این ام کیو-9 از کدام مبداء و یگان نظامی برفراز دریای سیاه پرواز می کرده ولی گفته میشود نیروی هوایی ارتش ایالات متحده هم اکنون زیرساختهای متعددی را در خاک رومانی و حتی پایگاه دریایی سیگونلا ( ایتالیا ) در اختیار دارد و به تقریب مدتها قبل از شروع عملیات نظامی ارتش روسیه در اوکراین ( فوریه 2022 ) این پهپادها عملیاتهای استاندارد اطلاعاتی ، شناسایی و نظارتی را در منطقه فوق الذکر دنبال می کردند . به همین دلیل برخی معتقدند که این ام کیو-9 ، احتمالا جمعی دسته یکم از گروه عملیاتی سی و یکم نیروی هوایی ایالات متحده است . ام کیو-9 از سویی دیگر ، وضعیت سوخو-27 روسی که گفته شده به این پهپاد برخورد کرده مشخص نیست . پس از برخورد ، فیلم ویدئویی برای چند ثانیه قطع شد و مشخص نگردید که به جنگنده روسی چقدر آسیب وارد شده ولی این که جنگنده فوق به پایگاه مبداء خود بازگشته ، صحت دارد . در همین رابطه ، گزارش های تایید نشده ای در خصوص فرود یکفروند سوخو-27 در یک پایگاه هوایی مستقر در کریمه منتشر شده که گفته میشود این پایگاه محل استقرار هنگ رهگیر 38 نیروی هوایی روسیه بوده که به جنگنده های سوخو-27 اس ام مجهز است . علاوه براین هنوز مشخص نیست که ارتش ایالات متحده پس از حادثه اقدامات خاصی را انجام داده یا نه ولی به گفته یکی از مقامات نیروی هوایی ، این نیرو با روسها به شکل مستقیم تماس نگرفته ولی از اینکه سایر مقامات چنین ارتباطی را برقرارکرده اند یا خیر نیز اطلاعاتی وجود ندارد . رهگیری هواگردهای اطلاعاتی ناتو ( آریز اوریون - سمت راست ) و بمب افکن های بی -52 ( سمت چپ ) توسط رهگیرهای روسی سخنگوی وزارت امورخارجه ایالات متحده نیز در کنفرانس مطبوعاتی پس از این حادثه بیان نمود که این کشور با شرکای خود در اروپا تماس برقرار نموده تا ماوقع را با آنها درمیان گذارد . علاوه براین ، وزارت امورخارجه نیز با روسها در تعامل است و احتمالا سفیر این کشور به وزارت امورخارجه احضار می شود تا مراتب اعتراض شدید واشنگتن به مسکو ابلاغ شود .ژنرال جیمز هکر ، از نیروی هوایی ارتش آمریکا نیز اعلام نموده که ام کیو-9 ساقط شده در حال اجرای یک ماموریت عادی برفراز دریای سیاه بود که توسط جنگنده های روسی رهگیری شد و پس از مورد اصبت قرار گرفتن ، ساقط گردید .پیش از این ، وزارت دفاع بریتانیا در اکتبر 2022 مدعی شد بود که سوخو-27 های روسی حداقل یک تیرموشک را بسوی هواگردهای اطلاعاتی RC-135W ریوت جوینت نیروی هوایی سلطنتی شلیک کرده بودند که هرگز مشخص نشد این کار چه دلیلی داشته و سرانجام آن چه شده است . به همین دلیل پس از آن جنگنده های یووفایترتایفون نیروی هوایی سلطنتی ، برای اسکورت این هواگردها اعزام شدند . علاوه براین ، درسال 2019 نیز نیروهای مسلح ایران پس از مدتها انجام ماموریتهای اطلاعاتی ، یکفروند بدون سرنشین آرکیو-4 ان را برفراز خلیج عمان سرنگون نمودند که البته به تنش چندانی منجر نشد.با این حال ، دریای سیاه ، اکنون یک محیط پرتراکم هوایی و دریایی است که به شکل طبیعی خطرات زمان جنگ را بخود می بیند ، هر چند برخی معتقدند که این حادثه ، احتمالا جرقه ای برای تشدید درگیری ها بر سرمناقشه اوکراین است و این حادثه شاید اخطاری باشد از سوی پوتین به کشورهای غربی که کمک های نظامی به کیف را کاهش دهند . هر چند این داستان ادامه پیدا خواهد کرد . پی نوشت : 1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند. بن پایه 1

بخش دوم و پایانی یکی از اولویت های گرینکویچ به غیر ازبرنامه ریزی ماموریتهای پروازی آموزشی در حمایت از متحدین در حوزه درگیری خلیج فارس و همچنین اجرای حملات ضد داعش ، اجرای عملیات های ضد پهپاد بعنوان بخشی ازیک برنامه کلان برای فشار گسترده بر روی شبکه دفاع هوایی و موشکی کشورهای متحد ایالات متحده است که شامل یک برنامه ضد الکترونیک و ضد ضد الکترونیک و همچنین پروازهای مسلح به آموزش ارتشهای منطقه ای محسوب می شود . مجموع این تلاش های یک دفاع چندلایه را با هدف حداکثرسازی کارایی و اثربخشی ایجاد خواهد کرد . به گفته این نظامی ارشد سنتکام ، تهدید سامانه های هوایی بدون سرنشین (UAS / مجوعه عواملی است که باعث می شود یک هواپیمای بدون سر نشین(UAV یا Drone) کار کند: مثل ایستگاه کنترل زمینی، خلبانی که از راه دور پرنده را کنترل می کند ، ارتباطات ، تجهیزات پشتیبانی و غیره) بطور دائم در حال تغییر است و همزمان راه کارهای خنثی کردن این تهدید نیز مرتبا تغییر می کند . این روند درست مشابه مقابله با تهدیدات بالستیکی و کروز بوده ولی این نکته را می بایست مورد توجه قرار داد که هیچ کشوری تا امروز نتوانسته ، به تنهایی تهدید سامانه های رزمی بدون سرنشین را بطور کامل خنثی کند . با این وجود و ضمن توجه به این نکته که ارتش ایالات متحده با وجود استفاده از سامانه های پیشرفته تر ، هنوز موفق به خنثی سازی کامل سامانه های بدون سرنشین نشده ، ارتش اوکراین وضعیت به مراتب بغرنج تری را بخود می بیند و این هم در حوزه قدرت آتش دفاع هوایی و هم وجود یک استراتژی مشخص بازدارندگی قابل مشاهده است . این مساله با قابلیت های موجود و دردسترس شاهد-136 که توانایی تغییر مسیر در میانه پرواز را دارند ، تشدید شده ، اگر چه این پهپادها در برابر اهداف سخت سازی شده کارایی محدودی دارند ( البته با انتشار ویدئویی که درآن سرجنگی شاهد از یک دیوار بتونی عبور کرده و به یک ترانس برق آسیب شدید وارد نموده ، این ادعا هم در بتدریج در حال رنگ باختن است .م ) ،اما توانایی این نوع سلاح ها در انهدام اهداف کمتر محافظت شده ، نگرانی های جدی را پدید آورده است . به گفته مایکل نایتز ، تحلیلگر نظامی انستیتو واشنگتن ، بدون سرنشین های سری شاهد ، کلاهک جنگی بزرگی ندارند ، ولی دقت بالایی را به نمایش می گذارند ، تعمیر و نگهداری و شلیک به نسبت ساده ای دارند و در یک حالت اولیه ، کاربر چنین این تسلیحاتی ، همواره به اهداف با آسیب پذیری بالا و البته ارزشمند بلحاظ نظامی یا در قالب زیرساختهای حیاتی ، حمله ور خواهد شد . در همین زمینه ، دولت بایدن مدعی است که ایران تا کنون (ژانویه 2023 ) صدها فروند از این سلاح ها را به روسیه تحویل داده و کارشناسان فنی نیروهای مسلح ایران نیز برای ارائه پشتیبانی های فنی و آموزش نحوه استفاده به کریمه اعزام شده اند . با توجه به این مساله ، جان هاردی ، کارشناساس امنیتی بنیاد دفاع از دموکراسی ( یکی از بدنام ترین مجموعه های ضد ایرانی .م ) معتقد است که عملکرد بدون سرنشین های شاهد مزیتهای زیادی را در پی دارد ولی مهمترین آن ، بررسی چگونگی عملکرد تسلیحات ایرانی در میدان جنگ مدرن است . درواقع ، ایران با اتخاذ و اجرای استراتژی تکثیر پهپادی خود ، نخست بدنبال یادگیری بیشتر بوده ، دوم بدنبال بهبود جایگاه نظامی خود در منطقه است ، سوم مسیر مشخصی را برای انحراف اذهان غرب و ناتو از خاورمیانه دنبال می کند. براساس گزارش های موجود منتشره از سوی موسسات تحلیل دفاعی ، شاهد-136 با بردی در حدود 600 مایل و سرعت پیمایش حدود 100 مایل درساعت ، تحرک بسیار کمتری از هواپیماهای سبک سسنا دارد ولی با مجهز شدن به سامانه های هدایت اینرسیایی و ماهواره ای ، تبدیل به یک ابزار موثر جنگی شده است . در همین زمینه ، فرماندهی آموزش و دکترین ارتش ایالات متحده ( ترادوک ) شاهد-131 که نسخه کوچکتری از شاهد 136 است ، نیز کارکردی مشابه گونه بزرگترش را به نمایش می گذارد . تحقیقات موجود نشان می دهد که اجزای پیشرفته این بدون سرنشین ها نظیر قطعات نیمه هادی و اجزاء مربوط به سامانه هدایت اینرسیایی شاهد از شرکتهای خارجی تهیه شده و در داخل ایران بصورت یکپارچه در می آید . باا ین حال ، ارتش روسیه از نیمه دوم اکتبر 2022 در کنار شلیک انبوه موشک های کروز کالیبر ، بالستیک های اسکندر و نمونه های هواپرتاب کروز ، یک استراتژی مشخص را برای محروم کردن 1 میلیون اوکراینی از انرژی برق بواسطه شلیک صدها پهپاد شاهد136 در پیش گرفت است . این روند برای اشباع شبکه دفاع هوایی اوکراین صورت می گیرد و گفته میشود مبداء اصلی بخش قابل توجهی از این حملات ، از کریمه است . کارشناسان نظامی معتقدند که این حملات عمدتا درشب صورت می گیرد ، چرا که شبکه دفاع هوایی اوکراین ، بدلیل فعالیت فشرده در طول روز ، تقریبا از حالت هوشیاری کامل خارج می شود ، ضمن اینکه شناسایی پهپادهای مهاجم در شب به مراتب سخت تر به نظر می رسد . سایت های پرتاب این سامانه بسیار دورتر از دسترس سامانه های هیمارس ارتش اوکراین قرار دارند ، ضمن اینکه واحدهای نظامی اوکراین هنوز به سامانه های بردبلندتر نظیر اتامز مسلح نشده اند که گفته شده علت عدم تحویل آنها ، کاهش خطر گسترش درگیری در اوکراین و رویارویی مستقیم ایالات متحده و روسیه است . بدین ترتیب ، تا زمانی که ارتش روسیه امکان شلیک این پهپادها را دراختیار داشته باشد ، هزینه های پرداخت شده توسط اوکراین ، سیر صعودی خواهد داشت ، چرا که این پهپادهای 20 هزار دلاری ، ارزان ترین سامانه های تهاجمی است که روسها ازآن استفاده می کنند در حالی که چیزهای بسیار زیادی برای ارائه به ایران از فناورهای نظامی گرفته تا تولید مشترک مواد هسته ای می توانند داشته باشند . علاوه براین ، همکاری نزدیک میان این دو کشور ، به معنای بازشدن دست ایران در استفاده از حق وتوی روسها درشورای امنیت سازمان ملل است . برخی از ناظران نظامی معتقدند که پهپادهای ارزان قیمت ایرانی ، هزینه های به نسبت قابل توجهی را به پدافند هوایی اوکراین تحمیل می کنند ، تاجایی که گفته میشود هزینه شلیک هر موشک از سامانه دفاعی هوایی نظیر اس-300 به یک میلیون دلار نیز می رسد حتی سامانه های پیشرفته تر غربی نیز به ازای هر شلیک ، ده ها هزار دلار خرج بر روی دست دولت کیف می گذارد . این بدان معناست که در یک راهبرد رقابتی ، کاربرد شاهد 136 به این دلیل است که حریف مجبور خواهد شد تا هزینه های بیشتری را برای خنثی سازی حملات ، متقبل شود و این روند هرقدر به جلو حرکت نماید ، سیر صعودی بخود خواهد گرفت و احتمالا دست برتر را در اختیار خواهد داشت. به گفته تام کاراکو ، حملات پهپادی روسها به اوکراین ، بیشتر جنبه فرسایشی دارد و این مساله تا بدانجا ادامه پیدا نموده که حتی ایالات متحده بطور رسمی اعلام نمود که حتی استفاده از ظرفیتهای مازاد موجود برای تامین نیاز اوکراین ممکن است در کوتاه مدت پاسخگو نباشد . درعوض ، سرمایه گذاری بر روی جنگ الکترونیک میتواند تا حدی این تهدید را خنثی کند . حضور سامانه های دفاع هوایی نظیر استینگر و نمونه متحرک آن یعنی آونجر ، تا حدی به این مساله کمک نموده ولی هنوز مسیرطولانی برای خنثی سازی آن می بایست طی گردد . درواقع به گفته کارشناسان نظامی غربی ، هزینه سرنگونی هر فروند از پهپادهای سری شاهد یک چالش بزرگبوده و یک مشکل در ابعاد جهانی است . پی نوشت : 1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند. 2- منبع : AIR AND SPACE FORCES MAGAZINE---JANUARY/FEBRUARY 2023

بسم ا... شمشیر داموکلس تسلیحات ارزان قیمت اوکراین- ناتو و معضل دفاع در برابر سامانه های تهاجمی کم هزینه مقدمه : جنگ اوکراین به استثنای عوامل شروع آن ، درسهای بسیار مهمی را برای تحلیلگران نظامی و ارتشها در حوزه تنوع فناوری بکار رفته درآن ، از خود برجای می گذارد . یکی از این درسهای بسیار پراهمیت که ممکن است حتی آینده صحنه نبرد را نیز تحت تاثیر خود قرار دهد ، رویارویی تسلیحات ساده و با هزینه بکارگیری پائین و بسیار پائین در برابر پیشرفته ترین تسلیحات دوطرف بشمار می رود و از سوی طرفهای درگیر نیز در مقیاس های متفاوت استفاده شده و همچنان می شود . با این وصف ، نقطه تمرکز تحلیل کارشناسان نیروی هوایی ارتش ایالات متحده ، پهپاد شاهد-131 و 136 ایرانی است که بتدریج انعکاس کاربرد آن در جنگ اوکراین به نشریات تخصصی غربی به گوش می رسد . متن حاضر ، تحلیل کاربرد این رده از جنگ افزارها در میدان نبرد اوکراین است و استراتژی آینده ارتش آمریکا را تا حدودی مورد بررسی قرار می دهد . ذکر این نکته ضروری است که این متن ، بازتاب دیدگاه نویسندگان آن بوده و برگردان آن که بطور اختصاصی برای انجمن میلیتاری صورت گرفته ، مورد تایید یا تکذیب نمی باشد و صرفا برای رصد مخاطبان محترم ارائه شده است . آغاز : یکی از مهیب ترین تسلیحاتی که ارتش روسیه هم اکنون در جنگ اوکراین آن را مورد استفاده قرار می دهد ، پهپادهای انتحاری پرسروصدا ( کنایه از صدای آژیرمانند پیشرانه سری شاهد ) ، کُند پرواز ملخدار محصول ایران است که به نوعی در حال تبدیل شدن به یک جنگ افزار کاربردی در نبرد فرسایشی دو طرف است . شاهد 131 و برادر بزرگترش ، شاهد -136 گرچه با فناوری بکار رفته در سامانه های تسلیحاتی پیشرفته ای نظیر موشک مافوق صوت آونگارد و بالستیک های دقیق اسکندر ، متفاوت است ولی به نسبت ، تاثیرگذاری موفق تری را به نمایش گذاشته و به موضوعی برای بررسی بیشتر تبدیل گردیده . در این میان ، پوتین جنگ را با هدف انصراف غرب از ارائه کمک های بیشتر به کیف آغاز نمود ولی در میانه راه ، روند ، معکوس شده و براساس داده های موجود حجم این کمکها کمیت بیشتری را بخود می بیند . اما متقابلا روسها برای ادامه این جنگ تسلیحات جدیدی را وارد صحنه کردند که یکی از آنها سخت افزارهای بدون سرنشین ایرانی است . ارتش اوکراین نیز از ابتدای ورود این سامانه ها همواره مدعی بوده که تعداد زیادی از آنها را سرنگون نموده ولی این پهپادها به انداز کافی از خط پدافند هوایی ارتش اوکراین عبور نموده و موفق شده اند تا بخش قابل توجهی از شبکه برق اوکراین را از دور خارج کنند . این مساله یعنی کاربرد پهپاد و در کنار آن مهمات پرسه زن روسی ، توان پدافند هوایی ارتش اوکراین را بخود مشغول کرده و درحال فرسوده کردن آن است ،در حالی که ارتش روسیه نیز بدلیل کاهش ذخایر تسلیحات دوربرد خود قادر نیست تا در حجم بالا ، از این فناوری ها استفاده نماید . در همین زمینه ، برنارد هادسون ، مدیرسابق دپارتمان مبارزه با تروریسم !!!! سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا ، در جریان یک سخنرانی در مرکز بلفر دانشگاه هاروارد مدعی گردید که نیروی هوایی دیگر به فرودگاه نیاز ندارد ! به گفته وی ، نگران کننده ترین تحولات ممکن است هنوز رونمایی نشده باشد ( احتمالا منظور صدور سامانه های پیشرفته تر از سوی ایران .م ) و کاخ سفید نیز هشدار داده که دستیابی روسها به این بدون سرنشین ها اولین گام در شروع یک مشارکت دفاعی همه جانبه بین مسکو و تهران است که می تواند به ایجاد خط تولید مشترک در خاک روسیه و افزایش همکاری های امنیتی دوطرفه منتهی گردد . درواقع ، اقدام روسیه برای ارائه پشتیبانی فنی به نیروهای مسلح ایران ، یک گردنه خطرناک و غافلگیرکننده در جنگی است که تا کنون منجر به انهدام بیشتر از 1000 دستگاه تانک روسی و کشته شدن هزاران نفر از دو طرف شده و در این میان زرادخانه غرب نیز بدلیل ارسال کمک های همه جانبه در حال تهی شدن است . این روند می تواند به توانمندی های ایران برای تهدید نیروهای آمریکایی و شرکای آنها در خاورمیانه منجر شود . علاوه براین ، تهران این فرصت را خواهد داشت که تحریم های بین المللی را بهتراز گذشته مدیریت نماید . ویلیام برنز ، مدیر سی آی ای در 16 دسامبر به شبکه PBS چنین گفت : " بلحاظ تاریخی ، بی اعتمادی زیادی بین روسها و ایرانی ها وجود دارد ولی این دو اکنون بشدت به یکدیگر نیاز دارند و این موضوع بر روی جریان نبرد در اوکراین در حال تاثیر گذاری است و اگر ادامه پیدا کند ، میتواند انعکاس بسیار خطرناک تری را بر خاورمیانه داشته باشد و این مساله باید بسیار جدی گرفته شود " برنامه بدون سرنشین های ایرانی ، از دهه هشتاد میلادی و در جریان جنگ با عراق آغاز شد و در حالی که پیش از این ، ایران تحت حاکمیت پهلوی به بزرگترین مصرف کنند سخت افزارهای غربی تبدیل شده بود ،وقوع انقلاب در ایران ، بحران سفارت آمریکا در تهران ( اشغال لانه جاسوسی ) به یکباره باعث انجماد این بازار جذاب شد و ایران نیز درطول سالهای پس از آن با توسعه قابلیت های بالستیک خود ، در کنار رشد فناوری بدون سرنشین های رزمی و شناسایی نوعی بازدارندگی را برای خود فراهم آورد . اما روند توسعه فناوری بدون سرنشین های ایرانی به یکباره از سال 2019 یک جهش قابل توجه را بخود دید تا جایی که حتی موجب واکنش آژانس اطلاعات دفاعی شد . درهمان سال ، نمونه های بدون سرنشین ایرانی به تاسیسات ابقیق ( آرامکو ) حمله بردند و دوسال بعد نیز یک کشتی در سواحل دریای عمان هدف این نمونه ها قرار گرفت . این درحالی بود که هزاران فروند از این بدون سرنشین ها اکنون در اختیار شبه نظامیان عراقی ، سوری ، یمنی و لبنانی قرار گرفته و پایگاه های ارتش آمریکا از ابتدای سال 2021 تا کنون از سوی این پرنده ها مورد حمله قرار می گیرد . رایان برایست ، تحلیلگر پژوهشکده بنیاد دفاع از دموکراسی ( یکی از مراکز بدنام در حوزه براندازی نرم . م ) نیز معتقد است که ایران در حال حاضر توان نوسازی نیروی هوایی خود را ندارد که امکان رقابت با نیروی هوایی آمریکا را داشته باشد ( این مساله در پائین ترین سطح تحلیل نظامی در ایران از سالها قبل وجود داشته که ایران هر اندازه روی نیروی هوایی سرنشین دار سرمایه گذاری کند بازهم امکان رقابت با نیروی هوایی آمریکا را ندارد ، درواقع ایشان ، شيره را میل کردند و گفتند شيرين است .!!! .م ) علاوه براین نتوانست سخت افزاری پیشرفته ای را از چین یا روسیه خریداری کند ، پس بسمت شیوه های نامتقارن حرکت کرد و این روش ، ترکیب موشکهای بالستیک و بدون سرنشین های رزمی بود که می بایست اهداف را از راه دور مورد اصابت قرار دهد . ضمن اینکه ترکیب فوق می بایست به ارزان ترین شیوه ممکن صورت می گرفت ، چرا این کشور اقتصاد کوچکتری را نیز داشت . ژنرال کنت مکنزی با تمامی این اوصاف ، ژنرال کنت مکنزی ، فرمانده وقت سنتکام در جریان یک جلسه پرسش و پاسخ با کمیته نیروهای مسلح سنا در خصوص تهدید بدون سرنشین ها چنین گفت که ما و شرکای ما در حال بررسی رویارویی با یک تهدید جدید هستیم و برای اولین بار پس از جنگ کره ، ارتش بدون برتری هوایی کامل وارد صحنه نبرد می شود .!!! با افزایش تهدید بدون سرنشین ها ، ارتش آمریکا برای خنثی یا کاهش این تهدید ، شروع به اجرای برنامه های آموزشی برای انهدام پهپادهای مهاجم با موشکهای هوابه هوا نمودند که البته راه حلی بسیار پرهزینه ولی ضروری به نظر می رسد . اما در طولانی مدت ، ادامه چنین شیوه ای هزینه های بسیاری به ارتش امریکا وارد می کند چرا که در مقایسه بودجه بیشتری برای تولید موشکهای هوابه هوا باید صرف شود و این روند در مقایسه با هزینه تولید پهپاد ، منطقی نخواهد بود . به همین دلیل آموزش مقابله با این پهپادها ، به یکی از اولویت های ارتش تبدیل و برای برون رفت از این شرایط و مقابله با پهپادها ، راکتهای کوتاهبرد و خمپاره اندازها ، سامانه سی- رم (C-RAM) ابداع گردید و تلاش می شود تا فناوری آن بهبود پیدا کند . ژنرال الکسوس .جی.گرینکویچ ژنرال الکسوس .جی.گرینکویچ ، فرمانده واحدهای هوایی سنتکام نیز در پاسخ به ابهامات در این زمینه ، چنین معتقد بود: " راهبرد واحدهای هوایی سنتکام ، برای مقابله با تهدید سامانه های بدون سرنشین ایرانی ، از مرحله بازدارندگی آغاز میشود ( نکته جالب کاربرد واژه بازدارندگی است و نه آفند / دفاع .م ) بدین معنی که مجموعه های اطلاعاتی ما مراکز تولید ، حمل و نقل و ذخیره سازی این نوع تسلیحات را شناسایی می کند و نیروی هوایی نیز به شکل مرتب ، در حال اجرای تمرینات ضد پهپاد است و گاهی اوقات فرماندهی این واحدها ( منظور شخص خودش .م ) نیز دراین شبیه سازی ها مشارکت دارد . پی نوشت : 1- ادامه دارد ... 1- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.

بخش دوم وپایانی نکته 1 : براساس ادعاهای این خلبان اوکراینی ، ظاهرا علت فعالیت محدود ناوگان بال ثابت نیروی هوایی اوکراین مشخص شده .. این نیرو از روی جاده ها یا بزرگراه های اوکراین عمل می کند . نکته 2 : ظاهرا این خلبان اوکراینی خیلی خوش اشتها شده .. در ادامه متن می تونید این خوش اشتهایی را در گزینه های دلخواه بیان شده ، رصد کنید نیاز بیشتر و بیشتر به جتهای رزمی جدید : جویس در ادامه مصاحبه خود چنین مدعی شده : البته نیروی هوایی اوکراین بشدت نیازمند جنگنده های جدیدی است که البته این در کمیت نباید تعریف شود بلکه کل این روند مربوط به حوزه کیفیت است . متحدین اوکراین می توانند ده ها فروند سوخو-25 یا سوخو-24 و مهمات و موشکهای غیر هدایت شونده را تحویل ما دهند ولی این روند به اندازه کافی موثر نخواهد بود و بطور طبیعی اوکراین برای مقابله با روسیه نیازمند فناوری پیشرفته تر و با دقت های بالاتر است . سوخو-25 نیروی هوایی اوکراین این مورد ، ناظران نظامی را به بحث همیشگی تحویل جنگنده های جدید به نیروی هوایی اوکراین منتقل می کند . به اعتقاد تحلیلگران نظامی غربی ، بلحاظ فناوری و تجهیزات ، آنچه که برای جویس و همکارانش اهمیت بیشتری دارد ، جنگنده ای است که در ماموریتهای هوابه هوا و هوابه زمین ، دقت و مرگ آوری همزمانی را ارائه دهد . با درنظر گرفتن این موضوع ،وعده تحویل تعداد بیشتری میگ-29 ، شامل فالکروم های دست دوم اسلواکی تنها یک راه حل موقت به نظر می رسد که البته بعنوان جبران کننده تلفات روزمره ارتش اوکراین مسیر به نسبت سهل الوصولی است ، هرچند پیشنهادات مربوط به انتقال میگ-29 های لهستانی و بلغاری هنوز مسکوت مانده و پاسخی از کیف شنیده نشده است . درواقع امر ، نیاز نیروی هوایی اوکراین به وجود قابلیت بیشتر برای اجرای حملات هوابه زمین بخصوص در محور خرسون که درآن فراگفوت های اوکراینی برای شلیک راکتهای غیرهدایت شونده که کارایی بسیار پائینی را به نمایش می گذارد ، بکار گرفته می شوند ، بشدت احساس شد . سوخو-25 نیروی هوایی چک جویس در خصوص عملیات سوخو-25 های نیروی هوایی اوکراین مطلب جالبی را نقل قول نمود که گرچه این هواگرد برای پشتیبانی نزدیک ساخته شده ولی بدلیل حمل مهمات غیر دقیق خدمه این هواگرد بطور دائم در خطر ساقط شدن قرار دارند ، بخصوص اینکه در چند ماه اخیر ، تعداد جتهای ساقط شده برفراز رودخانه حائل میان خطوط دفاعی روسها و ارتش اوکراین ( احتمالا دنیپرو.م ) بشدت بالا رفته و پدافند هوایی ارتش روسیه به سادگی مانع از حملات این هواگردها می شوند . میگ-29 نیروی هوایی بلغارستان به گفته این خلبان اوکراینی ، با توجه به این وضعیت ، تحویل یک جت رزمی چند منظوره یک اولویت حیاتی برای نیروی هوایی اوکراین است و این هواگردها می تواند برای نجات جان بیشتری از سربازان و البته پشتیبانی از ضد حملات نیروی زمینی مورد استفاده قرار گیرد . این بدان معناست که نیروی هوایی اوکراین می بایست به جنگنده ای مسلح شود که ضمن وجود قابلیت حمل تسلیحاتی نظیر هارم ، توانایی حمل موشکهای راداری فعال را نیز داشته باشد . ولی به اعتقاد وی ، ترکیب این توانمندی های در جتهای رزمی موجود نیروی هوایی نظیر فالکروم یا فلانکر بسیار وقت گیر ، پرهزینه بوده و احتمالا امکان استفاده از همه توانمندی های آن نیز وجود نخواهد داشت و در مورد هارم نیز ظاهرا روند با سختی بسیار بالایی انجام شده است . میگ-29 نیروی هوایی لهستان با این حال جویس معتقد است که پنتاگون در حال همسوسازی خود با نیازهای نیروی هوایی اوکراین است ولی اینکه چگونه این نیازها باید تامین شود هنوز مساله بسیار پیچیده است . علاوه بر این ، وی مدعی شده که علاوه بر تامین سخت افزار هواپایه و دفاع هوایی ، متحدین این کشور باید تامین سامانه های رفاهی ارتش اوکراین و بخصوص نیروی هوایی را نیز برعهده بگیرند . چرا که پرسنل عمدتا در شرابط بسیار بد و در اغلب مواقع در مزارع و کنار حیوانات زندگی می کنند و این درحالی است که همزمان باید برای زنده ماندن و هم بیرون راندن روسها تلاش صورت گیرد . طرح دیجیتالی از سوپرهورنت نیروی هوایی اوکراین او همچنین اعتقاد دارد که نه تنها برای نیروی هوایی ، بلکه برای شاخه هوایی نیروی زمینی ( هوانیروز ) اوکراین نیز باید تجهیزات جدید فراهم آورد و تحویل میل-24 های دست دوم جمهوری چک در کنار ارسال بالگردهای میل-17 از ایالات متحده کافی نیست و باید چیزی در سطح بالگردهای AH-1W یا AH-1Z تحویل شود ..!!!! البته تحویل بالگرد آپاچی بهترین راه حل محسوب می شود ولی سوپرکبرا می تواند راه حل میانه ای باشد . راست : بالگردهای میل-24 اهدایی جمهوری چک چپ : بالگردهای سابق نیروی هوایی افغانستان که به ارتش اوکراین تحویل شده در همین رابطه برخی منابع معتقدند که فرمانده نیروی هوایی اوکراین در حال بررسی چگونگی تامین جنگنده های جدید برای نیروی هوایی است ولی ظاهرا هیچ راه حل سریعی برای این کار وجود ندارد و مسائل مختلف فنی ، آموزشی وزیرساختی وجود دارد و جویس مدعی شده ،اگر بخش نظامی همواره پشتیبان ماست ولی بخش سیاسی کشورهای متحد اوکراین هنوز حمایت کافی را ارائه نکرده است . درنهایت امر ، به گفته وی ، این یک معامله بسیار خوب خواهد بود ، چرا که تعداد زیادی اکنون مورد نیاز نیروی هوایی و زمینی اوکراین بوده و برای سالهای طولانی این معامله ادامه خواهد داشت و این برای همه بهتر است که نیروی هوایی روسیه را در شرق اوکراین رهگیری کنیم و نه در مرز با لهستان ...!!! راست : طرح دیجیتالی اف-16 نیروی هوایی اوکراین چپ : جنگنده اف-16 شاهین شکاری به گفته این خلبان اوکراینی ، میان گزینه های نسل چهارم موجود ، هواگردهای عملیاتی نظیر گریپن ، سوپرهورنت یا اف-16 انتخاب های خوبی محسوب می شوند ولی اف-16 بدلیل تعداد عملیاتی افزون تری که دارد و همسایگان اوکراین نیز از آن استفاده می کنند ، بهترین نمونه به نظر می رسد . در مورد گریپن ، توانایی این جنگنده در اجرای عملیات در شرایط سخت می تواند گزینه بعدی باشد . درواقع نیروی هوایی اوکراین با استفاده از فالکروم ها و فلانکرها از روی جاده ها نیز به پرواز در می آیند ولی این موارد بصورت محدود صورت می گیرد . ولی گریپن دسترسی محدودتری دارد اما در مقابل تعداد اف-16 های بیشتری تولید شده و با توجه به امکان نصب قابلیتهای تسلیحاتی و دفاعی متنوع می تواند انتخاب واقع بینانه تری باشد . این جنگنده به مانند لِگو ( اسباب بازی ساختنی ) میتواند سامانه های مختلفی را حمل کند واین برای نیروی هوایی اوکراین اهمیت زیادی دارد . طرح دیجیتالی از گریپن های نیروی هوایی اوکراین از سویی دیگر ، یکی از گزینه هایی که جویس با حسرت بدان نگاه می کند ، وجود موشکهای هوابه هوای فاند است که میتواند تاثیر بسیار زیادی را بر روی عملکرد نیروی هوایی روسیه از خود برجای گذارد . در واقع با مسلح شدن اوکراین به این مهمات ،نخست نیروی هوایی روسیه در آسمان اصلی خود حبس می شود ، سپس حریم هوایی اوکراین زیر کنترل قرار گرفته ، بعد از آن نیروی زمینی پشتیبانی بیشتری دریافت می کند و پس از آن می توان کمی تفریح نیز نمود و این بدان معناست که روسها را در حریم هوایی خودشان تحت فشار گذاشته و کاری خواهد شد که حتی در آسمان خودی نیز احساس راحتی نکنند . موشک هوابه هوای AIM-120 آمرام در همین رابطه ابهامی پیش خواهد آمد که فرضا سوئد همراه با گریپن ها ، موشکهای میتئور را نیز تحویل خواهد داد ؟ یا اگر قرار باشد نمونه های جدیدی تولید شود ، این کار بلحاظ سیاسی امکان پذیراست ؟ یا اینکه تحویل AIM-120 را می توان محتمل تر دانست ؟ نیروی هوایی اوکراین اکنون با آمرام آشناست و ترتیبات لجستیکی آن راحت تر خواهد بود .به گفته جویس ، نیروی هوایی اوکراین بیش از گذشته و قبل از اینکه دیر شود و وضعیت زمین عملیات به ضرر کیف بحرانی گردد ، به این جنگنده ها نیاز دارد و اکنون نیز وضعیت به گونه ای است که امکان پشتیبانی هوایی از نیروی زمینی تنها بصورت محدود وجود دارد ولی با دریافت جتهای نسل چهارم ، امکان تغییر مسیر بازی را می توان محتمل دانست. پی نوشت : 1- منبع 2- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.

ستیز از پائین به بالا دفاع هوایی پس از جنگ در اوکراین یکی از تحولات قابل توجه در جنگ میان روسیه و اوکراین ، ناتوانی نیروی هوایی روسیه در دستیابی به برتری هوایی در میدان نبرد به غم برتری فنی و کمّی آن در میدان نبرد بود . اگر چه نیروی هوایی اوکراین به شکل موردی وارد صحنه نبرد شده و اقدام به اجرای حملات زمینی علیه پدافند هوایی و واحدهای ارتش روسیه می نمودند ، اما سامانه های دفاع هوایی مستقردر کیف ، به مانند چتری ، فضای هوایی این شهر را به گونه ای پوشش داده بودند که نیروی هوایی روسیه با تجهیزات و فناوری موجود خود نتوانست به شکل موثر وارد آن شده و یا حتی از ایمن سازی آسمان منطقه نبرد نیز تا حدودی ناتوان بود. به همین دلیل ، درس های آموخته شده از این نبردها ، پیامدهای قابل توجهی را برای طراحان نظامی و شرکتهای تسلیحاتی به منظور احیای برنامه های متوقف یا کنار گذاشته خود بویژه در حوزه قابلیتهای دفاع هوایی کوتاهبرد ( SHORAD) خواهد داشت . براساس آنچه که منابع مختلف ثبت کرده اند ، نیروی هوایی روسیه تا امروز ( نوامبر 2022 ) در طول اجرای حملات هوایی ، پشتیبانی نزدیک ، نزدیک به 117 فروند هواگرد سرنشین دار بال ثابت و بالگرد خود را از دست داده اند و این هشداری برای سایر ارتش های محسوب می شود . دوش پرتاب ها و بدون سرنشین ها براساس روند عملیات نظامی از میانه های دهه شصت میلادی (قرن 20 ) تا امروز ، توسعه فناوری و گسترش سخت افزارهای دفاع هوایی دوش پرتاب (MANPAD) موجب افزایش آسیب پذیری بالگردها و هواگردهای پشتیبانی نزدیک شده است . این بدان معنی است که هر سرباز پیاده نظام با حداقل آموزش و مسلح شدن به چنین سامانه هایی توانایی درگیر شدن با تهدیدات هوایی در یک شعاع 4 مایلی ( حدود 6.4 کیلومتری) را می دهد تا ضمن محدود کردن مانور توان هوایی دشمن ، مانع از تاثیر گذاری برتری هوایی نیروی متخاصم ، بر روند عملیات نیروهای خودی گردد . بعنوان مثال ، در حالی که تک غافلگیرانه هوانیروز ارتش روسیه به فرودگاه گوستمول با ضریب موفقیت بسیار بالایی اجرا شد ، اما واحدهای اوکراینی با مستقر کردن سامانه های دفاع هوایی کوتاهبرد دوش پرتاب ، تا حدودی مانع از ارسال نیروهای کمکی و تدارکات از راه هوا برای یگانهای روسی مستقر در این فرودگاه شدند . در همین رابطه ویدئوهایی متعددی که از روزهای اول نبرد منتشر شده نشان میدهد که ارتش اوکراین در مقیاس وسیع از سامانه های استرلا-2 و ایگلا علیه بالگردهای روسی بهره می بردند . با این وصف ، صرف کاربرد سامانه های دوش پرتاب علیه تهدیدات هوایی کافی به نظر نمی رسد و می بایست به همراه آنها ، رادارهای متحرک با قابلیتهای اختصاصی کشف و شناسایی پهپاد نیز حضور داشته باشند تا حداکثر کارایی مورد نیاز بدست آید . همان طور که ارتش اوکراین نشان داد که ساقط کردن هواگردهای سرنشین دار و پهپادهایی با کالبد بزرگ ، به نسبت ساده است ، اما ورود ریزپهپادها یک چالش بسیار بزرگتر را پدید آورده ،ولی ، علیرغم سطح مقطع بسیار کوچک ، براحتی توسط رادارهای پدافند هوایی تاکتیکی از راه دور شناسایی می شوند و امکان انهدام آنها توسط سامانه های دوش پرتاب نیز وجود دارد با این وصف ، این سخت افزارهای تهاجمی بدلیل اندک بودن خروجی حرارتی خود ، به سختی توسط جستجوگرهایی دوگانه مادون قرمز / ماوراء بنفش قابل شناسایی بوده ، به همین دلیل ارتش اوکراین اجبارا برای مقابله با این فناوری بسمت سامانه های مختل کننده قابل حمل و شلیک با سلاح های سبک حرکت نمود . در همین رابطه ، با وجود اینکه تهدید پهپادها و ریزپهپادها در مقیاس جهانی به رسمیت شناخته شده ، اما ارتش ایالات متحده هنوز فاقد سامانه های دفاع هوایی کوتاهبرد برای مقابله با آن است . درواقع ، سیستم های مختل کننده ضد پهپاد باید تا کوچکترین واحدهای رزمی توزیع شوند و هر واحد نظامی در سطح " دسته " باید به یک تیم آموزش دیده شکارچی- قاتل مسلح به سیستم های دوش پرتاب و اخلاگر مجهز شود ،اما در بحبوحه بحران کمبود نیروی انسانی برای ارتش ایالات متحده ، چنین قابلیتهایی فعلا وجود ندارد . در نتیجه ، رسته های پیاده ، مهندسی و زرهی می بایست بتدریج به این آموزش ها و تسلیحات مسلح شوند تا شکاف موجود تا حد امکان پوشش داده شود . دفاع در برابر موشک های بالستیک تاکتیکی ، کروز و پهپادهای انتحاری در طول یکماه گذشته ( اکتبر 2022 ) تا کنون ، ارتش روسیه به شکل متمرکزگونه ای بر روی موشکهای بالستیک تاکتیکی ، کروز و همچنین پهپادهای انتحاری متوسل شده اند که بدون متوسل شدن به ناوگان بمب افکن های استراتژیک غیر قابل جایگزینی خود ، قابلیت حمله به عمق دفاع ارتش اوکراین را ایجاد نمایند . با این حال ، تا به امروز ، ارتش روسیه از حملات بالستیکی بر علیه مراکز شهری اوکراین یا مناطق تمرکز ارتش این کشور استفاده ننموده و مشخص نیست که این امر به چه دلیل صورت می گیرد و آیا این امر به منظور حفظ توان خود به منظور ایجاد بازدارندگی در سطح استراتژیک اتخاذ شده یا اینکه روند تولید به گونه ای است که امکان جایگزینی برای آنها وجود ندارد ، با این حال ، کاربرد موشکهای کروز و پهپادهای انتحاری مطلوبیت بیشتری پیدا نموده و این مساله به بزرگترین چالش برای کیف تبدیل شده است . این تاکتیک جدید که بصورت ترکیبی توسط کروزهای KH-101 و بدون سرنشین های شاهد-136 صورت می گیرد ، توجهات بین المللی را برای توسعه قابلیتهای پدافند هوایی در ارتفاع متوسط و بالا ( HIMAD) برانگیخته است . https://www.aparat.com/v/B3sQ0 سامانه های دفاع هوایی ارتفاع پائین ، جوجه اردک زشت تسلیحاتی ارتش ایالات متحده از زمان امضاء توافقنامه "کی وست " به سال 1948 که ماموریتها و مسئئولیتهای رزمی را میان ارتش و نیروی هوایی تازه تاسیس تفکیک نمود ، حوزه پدافند هوایی ، به موضوعی ناخوشایند برای ارتش ایالات متحده تبدیل شد . در یک روند کلاسیک ، نیروی زمینی ، به تقریب همه پرسنل و سخت افزارهای توسعه یافته در جنگ دوم جهانی را به ارث برد ، اما با توسعه فناوری و ظهور سامانه های دفاع هوایی موشکی ، این نیروی هوایی بود که تصمیم گرفت تا طراحی و سپس اجرای چنین ماموریتهایی را بر عهده گیرد . بدین ترتیب ، با افزایش رقابت میان نیروی زمینی و هوایی برسر خرید و استفاده از سامانه های گران قیمت ارتفاع متوسط و بالا ( HIMAD) یک شکاف قابل توجه در سازمان رزمی ارتش امریکا در توسعه و بکارگیری سامانه های ارتفاع پائین ( SHORAD) پدید آمد و تقریبا تمامی برنامه ها و پروژه های بلندپروازانه ای که در طول جنگ سرد طراحی شد ، بلحاظ فنی و تاکتیکی از نمونه های معرفی شده و توسط بلوک شرق پائین تر محسوب می شد . در این میان ، نیروی زمینی براساس اسناد بالادستی تدوین شده خود از سال 1945 تا کتابچه راهنمای میدانی 3-0 در حال حاضر ، فرض اصلی خود را بر ایجاد برتری هوایی برفراز میدان نبرد از سوی نیروی هوایی گذارده است که این مستقیما بدان معناست که در مقایسه با ارتش شوروی ، ارزش کمی برای توسعه سامانه های ارتفاع پائین در نظر گرفته می شد در حالی که متقابلا ، با معرفی سامانه پاتریوت در دهه هفتاد میلادی ، ارزش گذاری برای حوزه سامانه های ارتفاع متوسط و بالا به اوج خود رسید . با این وصف ، تلاش های مشخصی برای دستیابی به یک سامانه موثر ارتفاع پائین صورت گرفت که به تقریب ، اولین نمونه آن ، سامانه دفاع هوایی ام-247 "گروهبان یورک " بود که در ظاهر با مسلح شدن به دو قبضه توپ 40 م.م بوفورس که بر روی شاسی تانک ام-48 پاتون نصب شده بود ، سامانه موثری به نظر می رسید ، اما ، علیرغم همه تبلیغات صورت گرفته ، در جریان آزمایش های میدانی مشخص شد که این جنگ افزار ، از دقت کافی برخوردار نیست . در نمونه اولیه معرفی شده از این سامانه ، توپهای 40 م.م که بر روی یک برجک مستقر شده بودند ، به شکل خودکار تغذیه شده و هدفگیری توسط رادار مربوطه انجام می شد ، ولی به شکل تاسف باری ، خدمه امکان ردگیری و انهدام یک هدف پرنده بدون سرنشین ، حتی وقتی در یک خط سیر مستقیم به پرواز در می آمد را نداشتند و رادار نیز در اغلب موارد از قفل کردن بر روی اهداف عاجز می بود . علاوه براین ، سامانه های الکترونیک این جنگ افزارنیز دربرابر شرایط آب و هوایی نامساعد بشدت آسیب پذیر می نمود تا جایی که در جریان یک آزمایش ، که بعلت بارندگی ، روند عملیات ام-247 متوقف شد ، ناظران به طعنه از مدیران شرکت سازنده سئوال می کردند که آیا بعد از خشک شدن ، سیستم امکان فعالیت مجدد دارد یا خیر و حتی خبرنگار مجله آتلانتیک در اظهار نظری قابل توجه بیان نمود که آیا اروپا ( صحنه اصلی نبرد بین دو بلوک شرق و غرب .م ) منطقه ای باران خیز است یا خیر ؟!!!! مجموعه این مشکلات باعث شد تا پروژه ام-247 در سال 1985 به شکل مفتضحانه ای لغو شود . لغو این پروژه ، نیروی زمینی را مجبور نمود تا تلاش جدیدی را برای یافتن یک جایگزین موقت برای سامانه های قدیمی در دستور کار خود قرار دهد که در نهایت بررسی های انجام شده به ترکیب سه سامانه FIM-29 استینگر و تیربار ام-3 براونینگ و خودروی تاکتیکی هاموی انجامید که مجموعا سامانه دفاع هوایی کوتاهبرد آونجر (Avenger) نامیده می شد . اما این سیستم جدید برای تاکتیسین های نیروی زمینی چندان کامل به نظر نمی رسید و این اعتقاد وجود داشت که برای محافظت از یک ستون زرهی نمی بایست امیدی به کارکرد موثرآونجر بست ، به همین دلیل در تلاشی مجدد ، با برداشتن سامانه های ضد زره تاو از روی برجک نفربر برادلی ، دو جفت موشک دفاع هوایی استینگر را جایگزین آن نمودند که با شناسه Linebacker شناخته می شد . اولین حضور این سامانه ، در جنگ سال 2003 و تهاجم ارتش امریکا به عراق بود که بدلیل زمین گیر بودن نیروی هوایی ارتش عراق و تبدیل شدن جنگ به یک عملیات ضدشورش در سالهای بعد ، موثر بودن حضور چنین سامانه ای را در سازمان رزمی نیروی زمینی تا حدودی بی معنی می نمود ، چرا که به تقریب همه نفربرهای برادلی حاضر در عراق ، برای اسکورت کاروان های نظامی مورد استفاده قرار می گرفت . این مساله باعث شد تا درسال 2012 نیروی زمینی تصمیم بگیرد که کل سامانه های کوتاهبرد خود را ( به جز دو آتشبار عملیاتی مستقر در کره جنوبی و پادگان فورت براگ ) تحویل گارد ملی دهد . علاوه براین خرید استینگر تا سال 2005 به 139 قبضه کاهش پیدا نمود و پس از آن هیچ سفارشی داده نشد و درنهایت همه سامانه های کوتاهبرد نیروی زمینی تا سال 2014 از رده خدمتی کنار گذاشته شدند . در این میان ، گرچه روند آموزش سامانه استینگر برای یگانهای مانوری ارتش با محوریت تیپ 30 دفاع هوایی ( مستقر در پادگان فورت سیل ) از سال 2016 مجددا آغاز شد ، اما تلاشی برای جایگزینی آونجر صورت نگرفت تا اینکه به شکل موقت ، سامانه M-SHORAD ( بر روی پیکربندی چرخدار استرایکر ) معرفی گردید و در سال 2021 اولین نمونه های آن تحویل داده شد . نیروی زمینی نیزبا مشاهده قابلیتهای این سامانه جدید ، یک بودجه 500 میلیون دلاری را برای خرید 98 دستگاه از این نمونه اختصاص داد که برای تجهیز 4 گردان دفاع هوایی کافی به نظر می رسید و برنامه آن نیز تا سال 2023 تکمیل خواهد شد پی نوشت : 1- ادامه دارد 2-استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند .

یکی از بزرگترینشانسهای جین اختلاف کره و ژاین هست وگرنه هنه همسایگان چین اگر روز متحد شوند و یک ناتو اطراف چین درست کنند هیچ شانسی این کشور نخواهد داشت