Recommended Posts

محمد تهرانی مقدم:بعد از شهادت ایشان، خبرهایی درباره به ثمر نشستن موشکی که ایشان در حال کار روی آن بود، منتشر و اعلام شد که به ثمر رسیده است. می‌توانید جزئیات بیشتری در خصوص این موشک ارائه دهید؟آن موشک 40 تن وزن دارد و 90 کیلومتر از فضا خارج می‌شود. این موشک، بالستیک و دوربرد است.

 

 

فکر میکنم اشتباهی رخ داده! سقف پرواز شهاب 2 از این موشک بیشتره!شاید 900 کیلومتر درست تر باشه!

 

Shahab-2-Spec.jpg

_DSC3496.jpg

_DSC3501.jpg

  • Upvote 10

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
شاید منظورشون اینه که 90 کیلومتر بالاتر از 1000 کیلومتر، که مرز جو محسوب میشه.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

دوست عزیز جو محاسباتی حدود 100 کیلومتره و جوی واقعی در 10000 کیلومتری به صفر تقریبی می رسه

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

فکر میکنم اشتباهی رخ داده! سقف پرواز شهاب 2 از این موشک بیشتره!شاید 900 کیلومتر درست تر باشه!

 

 

 

 

 معلوم نیست راجع به کدوم مرحله صحبت میکنند اما میشه  مبحث FOBS را هم با توجه به ان صحبت ها در نظر گرفت 

=========

البته روی این قبیل صحبت های حاشیه ای نمیشه تکیه کرد میتونه درست باشه مثل قضیه قائم که همون ابتدا ایشون مطرح کرده بود هم میتونه دادن اطلاعات غلط باشه 

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سلام. ببخشید که سرزده در بحث شما داخل میشوم. اما مدتی بود که نگران کلاهک های هسته ای اسراییل بودم . امیدوارم که کسی پروژه ای برای دفاع موشکی در برابر حمله احتمالی اسراییل با موشکهای بالستیک با کلاهک هسته ای داشته باشد. امیدوارم که ما تکنولوژی ساخت یک چنین سیستم دفاعی را داشته باشیم و با توجه به تعداد سلاحهای هسته ای آنها بدنبال ساخت سلاحهای مناسب یرای هدف قرار دادن این موشکها در خارج از جو باشیم.اگر نه واقعا جای نگرانی است. چکار باید کرد؟  .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بیشتر ببخشید کمی از فضای تاپیک دور میشیم ولی برادر راهبرد این جا ها بدرد میخوره. سیستم دفاع موشکی رو خود آمریکایی ها با وجود قدرت کامپیوتر هاشون نتونستن حل کنن و بیشترش هم مربوط به خطای ذاتی موشکه. به جای فکر کردن به زدن موشک باید کاری کنیم شلیک نشن...

 

باید کاری کنی آروم بگیرن...  (به یاد مرحوم پاشایی...)

 

بازم ببخشید تاپیک منحرف شد

 

راستی یه چیزم بگم میدونین خیلی خوبه همش حدس میزنید راجع به این پروژه... نشان از نبوغ دوستان گلم داره ولی حال میده که همش اشتباهه... icon_cheesygrin icon_cheesygrin icon_cheesygrin

ویرایش شده در توسط Moghaddam
  • Upvote 2
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

 سلام. البته من هیچ تخصصی در این زمینه ندارم و حرف جنابعالی را قبول دارم ولی فکر کردم که در دوران جنگ سرد امریکایی ها طرحی داده بودند برای زدن موشکهای هسته ای شوروی در خارج از جو زمین با یک موشک غیر هسته ای (آخر قبلا فرض بر این بود که بدلیل همان خطای ذاتی که شما فرمودید باید موشک ضد موشک هسته ای خودش دارای کلاهک هسته ای باشد تا ان خطا را جبران کند). مسئله این بود که این موشک غیر هسته ای دارای بالکها یا چتر بزرگی بود (فکر کنم به طول یا قطر 30-40 متر) که در خارج از جو زمین باز میشد و باعث افزایش احتمال برخورد موشک دفاعی با موشک هسته ای میگشت. مطمئنم که یک آزمایش موفق هم داشته است. فکر کردم که باتوجه به مسئله روز احتمالا ما باید توان طراحی چنین سیستمی را داشته باشیم. از طرفی جناب آقای مهدوی چند لینک به من معرفی کردند و یک جستجوی ساده کردم و انگار استفاده از موشک ضد موشک بدون استفاده از کلاهک هسته ای و با استفاده از انرژی جنبشی (که قبلا جناب آقای مهدوی هم به من گوشزد کرده بودند) در حال استفاده است. به این فکر رسیدم که اگر بر اساس نوعی از موشکهای بالستیک فعلی سر جنگی را تغییر بدهیم و بجای بیشتر مواد منفجره آن وزن قابل توجهی از گلوله های فلزی با اندازه های مناسب قرار بدهیم و این سر جنگی در شرایط خلا نسبی و زمانی که دارد به سرعت به موشک حاوی کلاهک هسته ای دشمن نزدیک میشود منفجر شود (البته در فاصله مناسب و در زاویه مناسب) با توجه به اینکه سرعت دو موشک با توجه به زاویه برخورد با هم جمع میشود بنظرم چیزی از موشک دشمن باقی نمیگذارد. به این ترتیب یک فضای وسیع را موشک دفاعی زیر پوشش قرار میدهد و آن خطای ذاتی را هم میپوشاند و حتی اگر چند تا از این ساچمه ها یا گلوله ها به سر جنگی موشک حریف برخورد کند باعث صدمه به سپر حرارتی آن میشود و با توجه به مسیر منحنی موشک این موشک در مراحل اولیه بازگشت به جو نابود میشود. بنابراین انفجار آن بجای اینکه در محل و ارتفاع مناسب رخ بدهد در محلی با فاصله (ارتفاع و فاصله طولی) زیادتری از محل هدفش رخ میدهد و اگرچه اشکالات مربوط به رادیواکتیویته تا حدود زیادی باقی میماند ولی اثر حرارتی را بسیار کاهش میدهد و تلفات فوری را کم میکند. و البته همانطور که عرض کردم احتمالا چیزی از موشک باقی نمیماند که بخواهد به جو بازگردد. فکر میکنم که اهمیت آن پروژه سامسون اسراییل فکر کردن و بررسی این موضوع را کاملا توجیه کند.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

نمیدونستم چتر خارج جوّ هم می‌تونه باز شه 

اول این که منظورشون از چتر ، پرده ای به شکل چتر برای ایجاد سطح بیشتر و بالا بردن احتمال برخورد است.

دوم این که چتر همه جا میتونه باز بشه ولی کاربردش با چتری که داخل جو باز میشه و احتمالا مد نظر شما است و برای کاهش سرعت سقوط کاربرد دارد ، متفاوت خواهد بود .

 
---------------------------------------------
ویرایش :

 

بازم باید حرفم را تکرار کنم 

نمیدونستم چتر خارج جوّ هم می‌تونه باز شه 

 

 

 

اول این که منظورشون از چتر ، پرده ای به شکل چتر برای ایجاد سطح بیشتر و بالا بردن احتمال برخورد است.

 
ویرایش شده در توسط oldmagina
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اول این که منظورشون از چتر ، پرده ای به شکل چتر برای ایجاد سطح بیشتر و بالا بردن احتمال برخورد است.

دوم این که چتر همه جا میتونه باز بشه ولی کاربردش با چتری که داخل جو باز میشه و احتمالا مد نظر شما است و برای کاهش سرعت سقوط کاربرد دارد ، متفاوت خواهد بود .

 

بازم باید حرفم را تکرار کنم 

نمیدونستم چتر خارج جوّ هم می‌تونه باز شه 

  • Downvote 10

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

تا زمانی که یه تصویر درست از خود موشک نبینیم بجث زیاد جایز نیست

شما ببین چند وقت از ماهواربر سیمرغ گذشته ولی نه خبری نه عکسی...

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سلام. ببخشید که من خوب توضیح ندادم. این چتر در واقع یک شبکه فلزی بود (اگر درست یادم باشد) و کارش هم افزایش احتمال برخورد بود (همانطور که دوست عزیزی فرمودند)و  چون چتری که عرض کردم یک نوع شبکه فلزی بود که اول و در موقع پرتاب بصورت جمع شده در اطراف موشک بود بعدا و در خارج از جو این شبکه  باز میشد و سطحی را ایجاد میکرد. باز شدن آن هم هیچ ربطی به مقاومت هوا نداشت.

 البته همانطور که عرض کردم آن ایده انرژی جنیبشی و گلوله های فلزی هم میتواند سطح برخورد را افزایش دهد و خطا را کاهش بدهد. ولی باید دانست که ممکن است من در هر دو مورد ایده درستی نداده باشم و هیچ تعصبی روی انها ندارم. هدفم باز کردن بحث در این مورد و بررسی ایده های مختلف با کمک دوستان است. شاید یکی از ما ایده خوبی ارائه کند که منجر به حل مشکل مهمی شود و خیال ما را تا حدود زیادی از بابت برخی تهدیدها راحت کند. در ضمن من مطمئن هستم که اگر ایده خوب باشد آنهایی که روی این مسائل عملا کار میکنند آنرا خواهند دید و از آن استفاده خواهند کرد. متشکرم.).  

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم