Electro_officer

آشنایی با انواع رادارها

امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

مرسی عالی بود .کاش یه مبحث هم درباره انواع رادارهای موجود در ایران هم درست کنید مرسی
  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
من آخر هرچی گشتم دنبال یک عکس از رادار ads-4 ، نتومستم پیدا کنم .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='MR9' timestamp='1398275673' post='373932']
من آخر هرچی گشتم دنبال یک عکس از رادار ads-4 ، نتومستم پیدا کنم .
[/quote]
چه نوع راداری است؟
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='MR9' timestamp='1398275673' post='373932']
من آخر هرچی گشتم دنبال یک عکس از رادار ads-4 ، نتومستم پیدا کنم .
[/quote]
[url="http://www.mobileradar.org/Documents/DAR.pdf"]http://www.mobilerad...cuments/DAR.pdf[/url]
صفحه 7 ، کلا خود من به جز یک تصویر رنگی که سابقا از این پروژه دیده بودم تصویر دیگری در اینترنت مشاهده نکردم . اون تصویر رو هم پیدا نکردم.




[quote name='Electro_officer' timestamp='1398276174' post='373935']
چه نوع راداری است؟
[/quote]


[quote]
Imperial Iranian Air Force (IIAF)

1974-1978

The ADS-4 contract was signed in 1974. Following contracts in 1972 for Westinghouse TPS-43 Tactical Radars and after Jack Geikler and Bob Froude had moved to Iran to open a WIDAPSCO office, Westinghouse convinced the IIAF of a need for fixed radars for Air Defense. The original ADS-4 contract was for a site to be located at Karadj Mountain, to the west of Tehran. This initial contract was then expanded to include additional equipment.



Ultimately, the program expanded to include eight Long Range Radars (LRR), eight Height Finder Radars (HFR), sixteen 50 foot radar towers and radomes, Control and Reporting Centers (CRC) Display Consoles (UPA-62), HF, UHF, and VHF Ground/Air Radio Systems, intercommunications/communications interface, PABX and Telephone Switch for one site, one LOS Microwave Link for communications with Doshan Tappeh Airbase in Tehran, a Power Plant (containing four 650KW generators) for one site, Civil Engineering Services and a complete Integrated Logistics Support package. Equipment was manufactured in the mid 1970’s and the first site, Karadj Mountain, became psuedo-operational about mid-1977







The ADS-4 L Band LRR is a forerunner of the FAA ARSR-3 Enroute Radar System also designed and manufactured by Westinghouse. However, in-house prototype work for the ARSR-3 already in progress, helped Westinghouse land the ADS-4 contract. The ADS-4 program then enabled development of the technology in turn helping Westinghouse secure the ARSR-3 program. ADS-4 technology exceeded ARSR-3 requirements and capabilities in some areas. Notably, for example, the ADS-4 MTI was a 4 pulse (I&Q) DMTI with CPACS (coded pulse anti-clutter system), the most capable MTI yet developed by anyone. The ARSR-3 uses a 3 pulse canceller without CPACS. The LRR also provided coarse target height data achieved using a dual beam on receive monopulse technique. Precision height was provided to the ADS-4 system by the S Band HFR which used a Plessey nodding beam antenna. Both radars employed the latest solid state technology boasting of only two types of vacuum tubes in the whole system - the radar transmitting Klystron and the UPA-62 Cathode Ray Tubes.



The Control and Reporting Center (CRC) design was based on the typical USAF Tactical Air Force Air Defense operational concept - with dark room, 50 operator positions, a large plotting board display that required plotters/tellers, and extensive intercom and communications interface capabilities. The Karadj site included the CRC, housing and mess facilities, power plant, telephone, etc, for an Air Defense Operations and Maintenance Squadron. Westinghouse supplied site architectural drawings and nominal site supervision for site construction. The IIAF let the construction contracts with local contractors.



Westinghouse FE&S Engineer Larry Maley was the civil engineer on site during construction and related problems typical of programs in developing countries. Many letters were written to the IIAF to document failures by the contractor to use proper construction materials and techniques. A good part of the early construction had to be redone due to the common practice of mixing concrete by hand on a dirt surface, and of using the wrong proportions of sand, cement, and stone, and also of not keeping the concrete moist during the curing process and/or allowing the concrete to freeze before it was cured.



Karadj Mountain is the only site implemented according to the original air defense system plan. The site was high and rugged and barren. Installation and checkout started about Thanksgiving of 1976 and continued through tests in about May, 1977. Much of the installation was done during the winter - one that became known as the winter from hell - the worst time of the year to work on a mountain top in Iran.

Winds could be very strong and snow very deep. During the installation of the height finder radar tower radome, violent winds on Christmas Eve bent part of the radome structure back on itself (right).













On one occasion, the field teams left the mountain due to a snowstorm. John Faulkner and Gary Ryan became trapped in their car on the steep and as yet not very well improved mountain road. Jim Fortner, Frank Frankian, Jack Tymann, Dick Voelkel and Ken Hollingsworth, having been notified by radio of their plight, pooled together $3000 to hire a bulldozer to plow them out from below. In the meantime, a bulldozer from the site (left) came to the rescue. This bulldozer destroyed one vehicle that had been completely covered with snow in the very short time that the storm lasted. The lucky bulldozer owner pocketed the $3000 and didn’t have to do the job. Ken Hollingsworth had left the site with others in a car just ahead of John and Gary and credits the cool heads and survival methods of John and Gary with averting a potentially tragic outcome of this event.



In order to allow for equipment installation work to begin during the winter and before the HVAC was fully installed, Jim Nedzbala, facilities engineer from Baltimore, was sent to Iran to get some kind of heating system operational. Jim contracted with a local tentmaker in the bazaar to sew a canvas duct system to distribute heat to the rooms where it was needed. This "homemade" system kept everyone warm until the permanent metal ductwork was finally installed in the spring.







For the systems installation, the Engineer in Charge(EIC) was FE&S engineer, Tom Scott. Lead Radar Programs Engineer was John Litch. John Faulkner (left shown with Fred Popodi) was the lead FE&S engineer for installation of the communications subsystems. At the IWPC, the field teams were supported by Jim Fortner (right in blue), Ground Radar Programs Manager and Dick Voelkel, FE&S Supervisor. Also, by Vince Malozzi who made frequent trips to Tehran as ILS Manager and John Lewis, FE&S Facilities and Logistics Engineer who replaced Larry Maley when the construction phase was completed.



After installation of the system in the 1976 - early 1977 time frame, the USAF Radar Evaluation Team ran evaluation tests and stated that the radar met specifications, whereupon Westinghouse declared the site operational (This is mentioned because the interpretation of the contract in this manner became a point of contention with the IIAF in the succeeding years even though the IIAF moved their people onto the site almost immediately.) Westinghouse then kept a team of seven Field Engineers on the program to maintain the equipment. This is about the time that the writer was assigned to the project as Ground Radar Programs Manager, replacing Jim Fortner..



During the period of 1977 and 1978, Westinghouse worked to improve the site while working with the IIAF to resolve contractual and payment issues. The latter was complicated by the several equipment and installation problems that continued to exist on site.



John Faulkner was the lead Field Engineer for the team that also included Dick Philbrook, John Webb for a time, Harry Culpan, Nick Fiorino, Dick Beach, Dick Berry, Stan Brown and others (see above). The team was supported from time to time by various engineers from Baltimore helping out on specific problems.



Editor's Note: The following is a recollection from Jack Geikler: "The summer we were erecting the Karadj site the U.S. community was having some problems with teenagers and drugs. So to keep our kids off the streets and hopefully out of trouble, I hired all of our Westinghouse teenagers for the summer. Some worked in the office, however a group of boys worked at Karadj along with our field service engineers erecting the equipment."



One problem area was the Intercom System - the original version of a digital intercom switch of Westinghouse design that was used thereafter in many different Westinghouse air defense programs and known as VOCOM. Problems with this initial system that became apparent included one of crosstalk between channels and one of poor reliability of the control panels. Ken Puckett (left) was program manager for this subsystem. These problems were solved by Ken and Design Engineer Fred Popody who spent several weeks in Iran addressing these and other problems. (Ken achieved some local ‘fame’ by running his rental car into a donkey on the way down from Karadj mountain one evening.)







The HFR was struck by lightning shortly after the evaluation tests. Considerable electronic damage occurred and the radar was never made to work again as of December, 1978.



The power plant (right) was finally formally accepted by the IIAF shortly before the team was pulled out of Iran and shortly before some of the generators were due for major overhaul.



Unfortunately, the site began to deteriorate before all of the issues were resolved and before the IIAF would agree to fully commission the site - which was key to resolving several payment issues. The IIAF had employed American Bell International as Quality Assurance Inspectors and Westinghouse was working to clear a "punch list" of deficiencies - progressing toward the much hoped for final acceptance agreement. During this period, the LRR was kept operational and the IIAF was conducting day to day operations, though never large scale or with a fully manned CRC. This was the status as we left Iran on December 8, 1978.



Ken Hennigan,

October 30, 2000











ADS-4 Radar Program
[b][color=#000040]1977-1978[/color][/b]

Kuh-e-Genow Site[/quote] ویرایش شده در توسط mohammaddanger
  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
از دوستانی که محبت می کنند و منابع خودشان را در اختیار همه می گذارند بسیار ممنون هستم. :applause:
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]این سلول وظیفه دارد در حالت فرستندگی ورودی گیرنده را بلوکه کند. ([u]چرا؟[/u])[/quote]

مثل T/R ها تو مخابرات دیگه هم فرستنده و هم گیرنده که نمیشه برای ارسال coder میخوای و multiplexer برای دریافت هم decoder میخوای و demultiplexer ( فکر کنم غلط املایی داره ) اینجا هم همینطوری هست و این سوئیچ همینکار رو میکنه امواج دریافتی رو میفرسته به بخش گیرنده ، امواج ارسالی هم که برا خودش

این سوئیچ ها یه اسم خیلی خوشکلی داشت که الان هر چی فکر میکنم ابدا یادم نمیاد [img]http://www.military.ir/forums/public/style_emoticons/default/straight%20face.gif[/img] :crying: :-( ( این هم حافظه نشد )

سوال دوم رو هم نمیدونم
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='arash666' timestamp='1398326684' post='373989']
مثل T/R ها تو مخابرات دیگه هم فرستنده و هم گیرنده که نمیشه برای ارسال coder میخوای و multiplexer برای دریافت هم decoder میخوای و demultiplexer ( فکر کنم غلط املایی داره ) اینجا هم همینطوری هست و این سوئیچ همینکار رو میکنه امواج دریافتی رو میفرسته به بخش گیرنده ، امواج ارسالی هم که برا خودش

این سوئیچ ها یه اسم خیلی خوشکلی داشت که الان هر چی فکر میکنم ابدا یادم نمیاد [img]http://www.military.ir/forums/public/style_emoticons/default/straight%20face.gif[/img] :crying: :-( ( این هم حافظه نشد )

سوال دوم رو هم نمیدونم
[/quote]
علاوه بر این اگر گیرنده حین ارسال بلوکه نشه توان بالای فرستنده گیرنده رو به فنا میده...

[quote]
[u]روش دیگر استخراج سرعت هدف چیست؟[/u]
[/quote]
برای استخراج سرعت هدف دو روش کلی داریم:
1- اندازه‌گیری شیفت داپلر فرکانس اکو هدف
2- خیلی ساده‌تر اندازه گیری تغییرات برد هدف یا همان Range rate
  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
امکانش هست کمی توضیح بدید یک رادار پسیو چطوری آرایه فازی میتونه باشه؟(بر اساس صحبت های ف. پداجا که گفته بودن رادار پسیو آرایه فازی ساختیم)

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='sokuteasemuni' timestamp='1398350260' post='374022']
امکانش هست کمی توضیح بدید یک رادار پسیو چطوری آرایه فازی میتونه باشه؟(بر اساس صحبت های ف. پداجا که گفته بودن رادار پسیو آرایه فازی ساختیم)
[/quote]
مفهوم پسیو و اکتیو تو رادارهای آرایه فازی با بقیه رادارها فرق داره رادار اکتیو راداریه که تغذیه هر المان تشعشع کننده توسط واحد تغذیه مختص اون المان تامین میشه رادار پسیو راداری است که منبع تغذیه‌ی کلیه المان‌ها توسط یک واحد تغذیه تامین میشه.
  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
من یه سوال دارم.
در اکثر هواپیماهای جنگی چیزی به عنوان اخلالگر نصب میشه تا موشک ها و رادارهای دشمن رو مختل کنه.
آیا میشه موشکی ساخت و روی هواپیما نصب کرد که مستقیما به سمت امواج این اخلالگر بره.البته منظور من جدا از موشکهایی مرسومی هستن که به سمت امواج راداری جذب میشن.
آیا همچین موشکی استفاده میشه ؟ یعنی روشن کردن اخلالگر مساوی با نابودی طرف !

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='miniair' timestamp='1398364755' post='374060']
من یه سوال دارم.
در اکثر هواپیماهای جنگی چیزی به عنوان اخلالگر نصب میشه تا موشک ها و رادارهای دشمن رو مختل کنه.
آیا میشه موشکی ساخت و روی هواپیما نصب کرد که مستقیما به سمت امواج این اخلالگر بره.البته منظور من جدا از موشکهایی مرسومی هستن که به سمت امواج راداری جذب میشن.
آیا همچین موشکی استفاده میشه ؟ یعنی روشن کردن اخلالگر مساوی با نابودی طرف !
[/quote]
بله در حال حاضر تکنیک‌های مکان‌یابی جمر Jammer locating ارائه شده و عملیاتی هستند. یه جزوه‌ی آموزشی جنگ الکترونیک در دست تالیف و ترجمه است این مباحث رو اونجا توضیح میدم اگر عمری باقی بود.

تو این مقاله رو یه روش کار شده:
[url="http://ieeexplore.ieee.org/xpl/articleDetails.jsp?tp=&arnumber=167782&queryText%3Djammer+locating"]http://ieeexplore.ie...jammer locating[/url]
  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[b]نکته در مورد رادارهای کوهرنت یا همدوس:[/b] در رادارهای کوهرنت از یک اسیلاتور محلی LO بسیار پایدار استفاده میشه و سیگنال دقیقی ارسال میشه مثلا دقیقا از فاز صفر ارسال میشه با 10 دوره و در فاز 180 دوره دهم سیگنال قطع میشه دربرگشت این سیگنال دقیق پردازش میشه به همین علت بهشون کوهرنت یا همدوس گفته میشه. در حالی که در رادارهای غیر همدوس این کار رو انجام نمیدیم همینجوری پِرخی یه پالس با پهنای مشخص رو ارسال میکنیم و منتظر اکو هدف می‌مونیم.

[center]ارسال سیگنال‌ در رادار همدوس[/center]
[center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/coherence.png[/img][/center]

[center]ارسال سیگنال در رادار غیرهمدوس[/center]
[center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10093/noncoherence.png[/img][/center]
  • Upvote 9

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='miniair' timestamp='1398364755' post='374060']
من یه سوال دارم.
در اکثر هواپیماهای جنگی چیزی به عنوان اخلالگر نصب میشه تا موشک ها و رادارهای دشمن رو مختل کنه.
آیا میشه موشکی ساخت و روی هواپیما نصب کرد که مستقیما به سمت امواج این اخلالگر بره.البته منظور من جدا از موشکهایی مرسومی هستن که به سمت امواج راداری جذب میشن.
آیا همچین موشکی استفاده میشه ؟ یعنی روشن کردن اخلالگر مساوی با نابودی طرف !
[/quote]

[quote name='MILAD110' timestamp='1398656718' post='374510']
موشک محراب هم از نوع ARM‏ هست.
[/quote]

نه دقیقا". محراب سطح به سطح/هواست و با ARM و HAARM فرق های اساسی داره.
محراب فقط قابلیتی به نام Home on Jamming به معنای "تغییر مسیر به مبدا اخلال" رو داره که این روش مزایا و معایب خاص خودش رو داره. مزایا را که مستحظر هستین مثلا" میتونه رزمناو ها یا هواگرد هایی که دارن جنگال سنگین انجام میدن رو جدای از هدف اصلیش بزنه.
معایب و چالش ها بسیار مهم پیش روی این سیستم ها هواگردهای جنگال پشتیبان مثل آواکس و گراز هستن. احتمالن میدونید که یک جنگنده تا جای ممکن تجهیزات مخابراتی و الکترونیکیش رو خاموش نگه میداره و یه سری اطلاعات کلی رو از ماهواره بصورت یکطرفه یا نقطه به نقطه دریافت میکنه که در تئوری امکان شناسایش رو نزدیک صفر میکنه.
حالا این جنگنده هنگامی که به نزدیکی هدفش مثلا" یه ناوچه جماران برسه ممکنه برای کسری از دقیقه رادارش رو روشن کنه تا امکان شلیک موشکش رل با داده های اولیه فراهم کنه. در این لحظات ناو جماران با توجه به مجهز بودن به سنسور ها و رادارهایی مثل عصر موقعیت دقیق هواگرد رو پیدا میکنه و سریعا" اقدام میکنه و مثلا 2 تا محراب به سمتش شلیک میکنه.
موشک هایی مثل محراب و صیاد از چند روش آشیانه یابی مثلا فعال و نیمه فعال استفاده میکنن که حتی اگه جنگنده پنهان کار یا نیمه پنهان کار دوباره به وضعیت سکوت رادیویی برگرده یا حتی جنگال سنگین هم در جریان باشه باز هم در خطر قرار داره. اینجاست که یک گراز وحشی یا آواکس یا گرالر یا یک رزمناو اخلالگر میان و در وحله اول ارتباط محراب رو با سامانه کنترل آتشش قطع میکنن. یعنی هدایت فعال رفت قاطی باقالیا. در مرحله دوم که احتمالا موشک به سمت جمر تغییر جهت داده و اطمینان حاصل شده که هوا پیما از برد رادار نیمه فعال هم خارج شده جمینگ متوقف میشه یا به عهده یک اخلال گر دیگه مثل گرالر و ... گذاشته میشه و این عمل تا زمانی تکرار میشه که موشک عملا گم شده باشه و رفته باشه قاطی باقالی پخته ها! تازه این یک سناریوی ممکن هست!
در جنگ دوم خلیج فارس نیروی هوایی امریکا با این تاکتیک ها نیروی ضد هوایی و هوایی و ... عراق رو رسما به فنا داد در حالی که تعداد جنگنده های ساقط شده اش از تعداد انگشته های یک دست هم فراتر نرفت! عراقی که بهترین سامانه های ضد هوایی و اخلال روسی رو داشت که الحق حقش بود تلفات بیشتری بگیره!
از سایر اساتید هم میخوام بیان و یک brainstorm راه بندازیم و ببینیم چقدر میشه روی تبلیغات کیلویی تجهیزات داخلی یا همچنین قدرت و امکانات بزرگ شده شیطان بزرگ حساب کرد!
  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم