امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

مشخص شدن تکلیف جنگ در سه ماه

6ekj_7223.jpg

قسمتی از کتاب کمین واژه ها به قلم محمدعلی محمدی ، نشر سوره مهر

zqyh_2.jpg

دیدگاه دولت درباره اختصاص امکانات به دفاع مقدس

برای آشنایی با دیدگاه دولت درباره اختصاص همه امکانات به جنگ در سال 1366 و 1367 باید روشنگری های متعدد فرماندهان و مسئولان آن زمان از جمله سردار دکتر محسن رضایی ، سردار تولایی ، سردار کوثری ، دکتر علی اکبر ولایتی ، سردارمحسن رفیق دوست و ... را مورد توجه و بررسی قرار داد . این عده به اتفاق معتقدند دولت با ادعای محدودیت مالی از تامین کامل نیاز جبهه ها به صورت ضربتی در حساس ترین مراحل پایانی دفاع مقدس طفره رفته و در غیر این صورت ممکن بود تکلیف نهایی جنگ ظرف سه ماه در جبهه مشخص شود.( صفحه 268)

سوالی که ایجاد می شود این است که دقیقا ظرف سه ماه چه اتفاقی قرار است بیافتد که شش سال گذشته ( بعد از فتح خرمشهر و تصمیم برای ورود به خاک عراق ) نیافتاده است؟ سازمان رزم گسترش بیابد؟ کادر فرماندهی موردنیاز تربیت شود؟ آموزش نیروها کیفی تر شود؟ ادوات  زرهی تامین شود؟ کمبود های نیروی هوایی و پدافند برطرف شود؟ یا سیاست خارجی متناسب با این خواسته اصلاح شود؟ گرچه معنی مشخص شدن تکلیف هم مبهم است. فتح بصره ، کرکوک یا بغداد؟ ساقط کردن رژیم بعث؟ وادار کردن قدرت های سیاسی دنیا به پذیرش شروط ایران ؟ یا....

 

 

  • Like 1
  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

زره پوش چرخدار ضد شورش  BPDM

توسعه دهنده  : "NGO "Boom" Tula

8c95ec24a49e72871d8e1390a4e1e443.jpg

ایده اولیه طراحی و توسعه این زره پوش چرخدار روسی ، به شکل ویژه برای محافظت از پایگاه های موشکی ثابت و همچنین اسکورت سکوهای متحرک شلیک موشکهای استراتژیک  ارتش روسیه فدرال صورت پذیرفت که به شکل طبیعی ، توجه بیش از اندازه روسها در بالابردن ایمنی این سایتها را به نمایش می گذاشت .

O6sPF.jpg

پیکربندی اصلی این  سخت افزار ، از سال 1999 و براساس نفربر چرخدار BTR-80 آغاز گردید . بااین وصف بدلایل نامشخصی ، این برنامه  متوقف و توسعه یک گونه پیشرفته تر با شناسه "Typhoon-M" از روی نمونه  BTR-82 در یک بازه زمانی 5 ساله ( 2012-2007) در دستور کار قرار گرفت . هر چند بدلیل  قابلیتهای فراتر از انتظار ، شرکت غیردولتی "Boom" از ابتدای سال 2011 بطور کامل پروژه  را با شناسه  BPDM دردست گرفت .

bpdm-typhoon-m-russian-counter-sabotage-combat-vehicle-30.jpg  bpdm-typhoon-m-russian-counter-sabotage-combat-vehicle-11.jpg

bpdm-typhoon-m-russian-counter-sabotage-combat-vehicle-22.jpg  bpdm-typhoon-m-russian-counter-sabotage-combat-vehicle-24.jpg

d924df3c57c5fd7a14e480dc2acf1371-700.jpg

در اوت سال 2013 ، وزارت دفاع روسیه  به شکل رسمی اعلام نمود که نخستین نمونه عملیاتی از خودروی رزمی  BPDM    Typhoon-M وارد سازمان رزم لشکر موشکی گارد شده   و بتدریج آموزشهای اضافی برای  آشنایی  پرسنل حفاظتی و همچنین واحدهای ضد خرابکاری  ارائه خواهد شد .

صرفاً برای میلیتاری / مترجم : MR9

  • Upvote 12

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

تاریخچه واحد شتر سوار آمریکا

 

اسب اولین نوع حمل و نقل ارتش در طول قرن ۱۹ بود، اما اگر به خاطر عدم ماندگاری نیروهای شترسوار آمریکایی نبود، ممکن بود اوضاع بسیار متفاوت باشد. این تجربه باورنکردنی در سال ۱۸۵۶ بعد از آن شروع شد که جفرسون دیویس یک گله از چندین شتر از شمال آفریقا و ترکیه وارد آمریکا کرد. دیویس معتقد بود که "کشتی‌های بیابان" در آب و هوای خشک مناطق تازه کشف‌شده در جنوب غربی آمریکا رشد خواهند کرد و به نظر می‌رسد که آزمایش های ابتدایی و تامین این گله نظریه او را تقویت کرد . به اعتقاد دیویس شتر ها می توانستند انقلابی در امور نظامی ایجاد کنند .

 شترها می‌توانستند روزها بدون آب حرکت کنند، بارهای سنگین را به راحتی حمل نمایند و زمین‌های ناهموار را بهتر از قاطرها و اسب‌ها بپیمایند و برخلاف اسب ها و قاطر ها که از غذاهای مشخصی می خوردند ، شترها از هر چیزی که در کنار جاده می رویید استفاده می کردند . یکی از  نقشه‌بردارانی که در ابتدا به شترها بدبین بود پس از اینکه یک سفر به مرز آریزونا و کالیفرنیا ، با این حیوانات  انجام داد آن‌ها را "حیوانات نجیب و سودمند" نامید .

1~159.jpg

اما شترها آن حیوانات شگفت انگیزی که دیویس می گفت نبودند . در حالی که  به نظر می‌رسید آن‌ها در تئوری مناسب هستند ، در عمل، این حیوانات بار ثابتی را به دوش می‌گرفتند وسربازان نمی‌دانستند که چگونه شترها را کنترل کنند . براساس یک گزارش، سربازان کنفدراسیون می‌خواستند که از شر واحد شتر ها خلاص شوند، به طوری که گاهی  آن‌ها را از صخره به پایین هل می دادند.

2~141.jpg

 اما در حالی که دراستقامت شتر ها شکی نبود جنگ داخلی آمریکا به خدمت این حیوانات پایان بخشید . فرمانده ارتش علاقه خود را به این ساز و برگ از دست داد و در نهایت پس از رسیدن دیویس به ریاست جمهوری ، با رفتاری طعنه آمیز پایگاه او ، در کمپ ورد تکزاس را تحت کنترل خود درآورد . ارتش دیگر هرگز سوار شتر نشد و پس از پایان جنگ داخلی، تلاش نکرد تا آن‌ها را بازگرداند. بسیاری از شتره‌ای باقیمانده نیز بعدها به حراج گذاشته شدند تا برای سیرک و استفاده شهروندان عادی به کار گرفته شوند . برخی دیگر رها شده و در دهه 1940  تعدادی از نسل های آنها در طبیعت مشاهده شدند .

صرفاً برای میلیتاری / منابع : History - The SITREP Military Blog

  • Like 1
  • Upvote 12

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

نوترون های سریع عبری

08-30-2014_01-16-56_b.jpg

بدلیل اینکه ارتش های پیمان ورشو در و بویژه اتحاد شوروی آنقدر عظیم بود و شمار یگانهای زرهی اش به مراتب بیشتر از غرب بشمار می رفت ، برنامه ریزان تاکتیکی ناتو هیچ راهی نمی دیدند که نیروهای به مراتب کوچکترشان بتوانند بدون توسل به جنگ افزارهای هسته ای ، حملات ارتش سرخ را به اروپای غربی پاسخ دهند .

72_big.jpg

در حقیقت ، در تمام آینده نگاری های ناتو برای دفاع از آلمان و بویژه شکاف حساس فولدا ( FULDA GAP) ، استفاده از سلاح های هسته ای ( بویژه جنگ افزارهای تاکتیکی به مانند موشکهای سطح به سطح MGM-52 لنس ،مسلح به کلاهکهای نوترونی ) در حد سه تا 10 روز پس از نخستین حمله احتمالی شوروی ، پیش بینی شده بود ، اما اگر از این چنین تسلیحاتی ( جنگ افزارهای هسته ای ) استفاده می شد ، قسمت اعظم آلمان غربی ( در جریان جنگ سرد ) که ناتو ملزم به دفاع از آن بود ، از میان می رفت .

Neutron-Bomb.jpg

سلاح اصلی برای شلیک این جنگ افزار ، سامانه موشکی زمین به زمین تاکتیکی MGM-52 LANCE بشمار می آمد که بر روی شاسی نفربر M-113 مستقر شده بود . ارتش ایالات متحده این سامانه موشکی را در دوران جنگ سرد در راستای دکترین نبرد هوا زمینی و بطور عمده برای مقابله با ستون های زرهی ارتش سرخ طراحی و به کار  گرفته بود و حتی بخشی از یگان موشکی مستقر در آلمان غربی که به این موشکها مجهز می بود ،از کلاهک های هسته ای و نوترونی  استفاده می نمود . به کارگیری این سامانه توسط ارتش این رژیم نیز درحقیقت پاسخی بود به وجود یگانهای موشکی اعراب که به واحدهای موشکی زمین به زمین SS-1 SCUD مجهز شده بودند .  با این وجود هیچ گزارشی مبنی بر استفاده از این موشکها در جریان جنگهای اعراب واسراییل منتشر نشده است . هرچند شایعاتی مبنی بر مسلح شدن این موشکها به کلاهکهای نامتعارف وجود دارد .

صرفاً برای میلیتاری / مترجم : MR9

  • Upvote 14

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

نگاهی به توپ خودکششی ЗСУ-37 یا  ZSU-37 اولین سلاح دفاع هوایی مدرن شوروی

روسها در طول جنگ جهانی دوم از پوشش بسیار ضعیف سامانه های دفاع هوایی خود رنج میبردند و حتی برخلاف دیگر کشورهای درگیر جنگ از توپ ها دفاع هوایی قابل اطمینانی برخوردار نبودند و بر همین اساس عموما تلافات بالایی در حملات هوایی میدادند. سلاح اصلی روسها توپ 37 میلیمتری شان بود که نه قدرت کافی داشت و نه از جابه جایی و تحرک معمول ان زمان برخوردار بود! در پایان سال 1944 شوروی اولین سلاح خودمتحرک هوایی خود رونمایی کردند سلاحی که ZSU-37 نامیده شد و چیزی جز یک توپ37 میلیمتری 61-K تولید شده در سال 1939 و یک شاسی تانک سبک تی 70ام نبود!

nhyg_zsu-37-zenitnaya-ustanovka-01.jpg

قدرت اتش 60 توپ در دقیقه و برد 6.5 کیلومتری برای سلاح جدید ثبت شده بود.همچنین شاسی با موتور 70 اسب بخاری هم از قدرت مناسبی برای تحرک برخوردار بود این سامانه از یک سیستم کنترل اتش مجهز به یک سایت اپتیکی فاصله یاب هم برخوردار بود.این سامانه در بین سالهای 1945 تا 1948 به صورت انبوه ساخته شد .شوروی با دریافت اینکه مقدار اتش این سامانه مناسب نیست پس از مدتی تولید ان رامتوقف کرد.کل این سامانه برای عملیاتی شدن نیاز به 4 خدمه داشت و وزن ان نیز به 9.5 تن میرسید.

azbr_zsu-37-zenitnaya-ustanovka-04.jpg

تصویری زیبا از نمایش این سلاح در میدان سرخ در سال 1946

  • Upvote 12

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم