AM4

Editorial Board
  • تعداد محتوا

    347
  • عضوشده

  • آخرین بازدید

  • Days Won

    4

AM4 آخرین امتیاز شما در روز 15 مرداد

AM4 شما بیشتری مطالب مورد علاقه کاربران را دارید!

اعتبار در انجمن

1,183 نشان لیاقت

درباره AM4

  • رتبه حساب کاربری
    گروهبان یکم

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Location
    ANYWHERE BABY
  • Interests
    EVERYTHING & ANYTHING

آخرین بازدید کنندگان پروفایل

1,973 نمایش های پروفایل
  1. ترکیب رزمی ارتش آلمان ( هیر ) - 1939 در سال 1939 ( احتمالا قبل از تهاجم به لهستان ) هیر شامل 2,741,024 نیرو در 20 رسته بود. بن پایه
  2. سلام اصلاح شد، بنده اکانت گالریم به مشکل خورده، ممنون میشم انتقال بدن مدیران محترم.
  3. لاکهید مارتین اولین تصویر از سامانه جدید موشکی برد بلند هایپرسونیک ( LRHW ) را رونمایی کرد لاکهید مارتین بزرگترین تامین کننده تسلیحاتی پنتاگون اولین تصویر عمومی گرافیکی ساخته شده توسط کامپیوتر سیستم موشکی برد بلند هایپرسونیک ارتش آمریکا را رونمایی کرد. با توجه به تصویر ارائه شده این سامانه شامل چهار کشنده برپاگر پرتابگر ( TEL ) که هر یک بر روی تریلر های اصلاح شده M-870 چهل تنی نصب شده اند و پست های فرماندهی میشود. هر سیستم آتش ( TEL ) شامل 2 موشک هایپرسونیک در محفظه های خود به صورت آماده و موشک های دیگری برای بارگذاری مجدد خواهد بود.
  4. پیشنهاد میکنم دوستان برای پی بردن به تاریخچه، پیشینه و شرایط ژئوپلیتیک منطقه جنوب قفقاز این دو ویدیو رو نگاه کنند، بی طرف هستش و یک اطلاع جامعی میده برای تحلیل های بعدی: ویدیو 01- تاریخچه و پیشینه ویدیو شماره 02، برسی درگیری های گذشته و شرایط ژئوپلیتیک
  5. یک گفته ای هست که در جنگ اولین تلفات حقیقته، الان بنده یک مطالعه ای درباره پیشینه مناقشه قره باغ داشتم، نمیشه به این راحتی تصمیم گرفت چه طرفی به حق است و چه طرفی نیست، خصوصا در دنیای امروز به سختی میشهواقعیت را از پروپاگاندا جدا کرد، الان در حال حاضر دیدبان های بی طرف مثل OSCE حضور ندارن و در چنین مناقشه های تاریخی-قومی پروپاگاندا اکثرا جایگزین واقعیت میشه، این جنگ همانطور که جناب @MR9 فرمودن جنگ رسانه ها هم هست، باید در این زمینه هم خیلی هشیار باشیم که درگیر دعوای های قومی و ... نشیم، در بلند مدت ایران باید با روسیه و ترکیه به عنوان قدرت های منطقه ای و غرب به عنوان قدرت فرا منطقه ای رقابت کنه، روسیه منافعش در همه زمینه ها با ما در یک راستا نیست ولی الان باید خیلی مراقب وحدت و یکپارچگی کشور بود و کورکورانه وارد درگیری ای نشیم که هیچ چیز در آن مشخص نیست، الان بر پایه ایجاد آشوب در آسیای غربی قدرت تثبیت شده ( غرب و آمریکا ) به دنبال ایجاد آشوب و هدف قرار دادن یکی از قدرت ها در اوراسیا هست، چین و روسیه و پاکستان بازدارندگی دارند، هند و ژاپن تا آینده قابل مشاهده در طرف ایالات متحده هستند، ایران و ترکیه باقی می مانند، ما بازدارندگی نداریم و با توجه به شرایط خاص ایران، ایران گرفتار تله توسیدید و هدف غرب قرار گرفته، تنها مماشات و استمالت هم این هدف و تهدید رو از بالای سر کشور بر نمیداره، خیلی ربطی هم به شعار مرگ مر نداره ( تاثیر داره قطعا ) ولی زمان به نفع غرب نیست و به دنبال ایجاد آشوب در یکی از قدرت های در حال ظهور در اوراسیا هستند، هدف ایده آل هم به نظر میاد ایران باشه که با توجه به شرایط خاصش درگیر کردن ایران یک آشوب عظیم در سطح منطقه ای ایجاد میکنه که به نفع قدرت مستقر هست و به ضرر قدرت های اوراسیای که در آینده دور از غرب پیشی میگیرن و ممکنه شاهد یک اتحادیه اورسیایی باشیم، این سیاست، سیاست جدیدی هم نیست، بریتانیا هم دنبال کننده آن بود، خیلی باید مراقب بود و امیدوار بود که بازدارندگی کافی وجود داره وگرنه به احتمال زیاد این مناقشه ناگورنو قره باغ تنها اولین تکه از پازل تجزیه و ایجاد آشوب در خاورمیانه هست و ما به هیچ وجه نباید درگیر بازی های قومی و تجزیه طلبانه طرف مقابل بشیم و با سیاست، فرهنگ و اقتصاد و بازدارندگی از تله توسیدید فرار کنیم!
  6. در رابطه با خبر انتقال سامانه های S-300 ارمنستان به منطقه درگیری و بیانیه آذربایجان که گفتن حتما سرکوب و نابود میکنیم: ارمنستان 2-3 تا لشکر S-300PS در اختیار داره، هر لشکر دو باتری، هر باتری 4 لانچر، یعنی تقریبا 24 تا لانچر، حداقل 3 لشکر S-300PT-1 هم در اختیار داره، در بهترین حالت 48 لانچر با موشک های 5V55U تقریبا 150کیلومتر پوشش میدن، تا جایی که بنده اطلاع دارم اکثر این سامانه های پدافندی استراتژیک در پایگاه مشترک 102ام بین روسیه و ارمنستان هستن که در نزدیکی مرز تریکه هست و 92 کیلومتری ایروان که میتونه پوشش بده، در این پایگاه یگان های روسی زیادی هستن شامل 18 میگ 29 میشه که برای دفاع از حریم هوایی ارمنستان طبق قرارداد CSTO هستن، اینی که بردن جنوب جالبه، یا احتمال ورود ترکیه رو دادن به جنگ و نخواستن این ها رو تحت خطر بزارن، البته شک دارم ترکیه جرئت کنه به پایگاه روسیه حمله کنه، یا اینکه از عملکرد پدافند کوتاه و میان برد نا امید شدن و یا میدونن یک حمله دیگه قراره اتفاق بیافته، به هر حال آذربایجان حتما سرکوب میکنه و حتما سطح درگیری افزایش پیدا میکنه، به زودی ممکنه شاهد پرواز موشک ها در قفقاز باشیم!
  7. ( لینک ) ویدیو انهدام تانک های T-72 اصلان ارتش آذربایجان، توسط مین های ضد تانک و موشک های ضد تانک کلیک کنید
  8. AM4

    روزی که جنگ را باختیم ...

    از لحاظ اینکه عراق به اهداف اولیه خود نرسید موافقم با شما ولی دوتا سوال اجازه بدید بپرسم: 1. هدف کشور های حامی عراق . بعضا ج.ا چی بود؟ آنها به هدف خود رسیدند؟ بله به نظر بنده 2. به دلیل آنکه عراق به اهداف خود نرسید دلیل نمیشه که ما ( ایران ) به اهداف خود رسیده و پیروز تلقی شویم، ماهیت این جنگ خانمان سوز بود، جنگی بود که هدفش تضعیف هر دو طرف بود، جنگی بود که هیچ طرفی که در آن مستقیم شرکت کرده بود ( ایران و عراق ) به هیچ پیروزی معنا داری نرسید؟ این جنگ،جنگی بود که از آغاز قرار بود برنده نداشته باشه، جنگی که زخم های آن هنوز در یاد مانده و به هیچ وجه فراموش نشده، درباره قضیه عدم طلب خسارت هم نمیشه چیزی گفت حقیقتا... آیندگان باید قضاوت کنند چه خیانت ها کم کاری هایی شده یا خیر.
  9. http://blogs.interlink.gov/blogs/persiangulfwatch/?p=3421 لینک اشتباهه یا از دسترسی خارج شده، امکان لاگین هم وجود نداره ولی این قطعا ضعف امنیتی محسوب میشه و با Brute Force میشه با احتمال زیاد وارد شد.
  10. اطلاعاتی به دست اومده که از این قراره: محموله 2750 تنی آمونیوم نیترات در گرجستان توسط شرکتی به نام Rustavi Azot به نظر میاد که تولید شده باشه این شرکت سالانه صدها هزار تن کود شیمیایی تولید میکنه و مدیر کارخانه گفته که نمیتونه به قطع تایید یا رد بکنه که این محموله توسط این شرکت تولید شده یا خیر چونکه از زمان تولید و فروش مدیریت و صاحب کارخونه عوض شده و اینکه یک بیانیه رسمی در این زمینه داده خواهد شد. به دوتا نکته هم اشاره کرده، یک اینکه نگران پروپاگاندا و پخش اطلاعات نادرست توسط روسیه است دولت گرجستان و این شرکت و دوم اینکه سفارش این محموله مراحل عادی رو طی کرده بود و به صورت قانونی ثبت شده بود و مشکلی وجود نداشت. این محموله شیوه رسیدنش به بیروت دوتا سناریو و داستان وجود داره در حال حاضر. 1. کشتی MV Rhosus که 1900 تن وزن داره و ثبت شده در کشور مولداوی هست در سال 2013 از بندر باتومی به مقصد موزامبیک به راه میافته. در مدیترانه و اواسط راه صاحب کشتی شخصی به نام Igor Grechushkin که همکنون در قبرس زندگی میکنه دستور پهلو گیری در بندر بیروت رو میده و به کاپیتان کشتی دستور میده ماشین آلات سنگین بارگیری کنه و محموله اصلی را یا در بیروت بزاره یا ماشین الات رو در کنار محموله اصلی بارگیری کنه ( دو تا ورژن وجود داره ) و کاپیتان اعتراض میکنه که کشتی جای نداره و به صورت فیزیکی این درخواست غیر ممکنه. حالا به دلیل عدم پرداخت حقوق خدمه ( 8 تا اوکراینی - 1 یا 2 تا روسی ) اعتصاب می کنند و بندر لبنان هم که هزینه هاش پرداخت نشده کشتی و محموله را مصادره میکنه و پس از رسیدگی دادگاه مسائل اضطراری به خدمه اجازه بازگشت به کشورشون داده میشه بعد یک مدت طولانی. 2. در ورژن دوم کشتی در مدیترانه و نزدیکی لبنان مشکل فنی ( موتورخانه ) پیدا میکنه و در بیروت پهلو میگیره. پس از بازرسی کشتی توسط ( PSC ( Port State Control. کشتی غیر قابل دریانوردی اعلام میشه و اجازه عزیمت به کشتی داده نمیشه، صاحب کشتی Igor Grechushkin هم اعلام ورشکستگی میکنه و خدمه در بندر بیروت به اصطلاحی ول میشن، پس از رسیدگی دادگاه و پس گذشت چندین ماه به خدمه اجازه بازگشت به کشورشون داده میشه و محموله مصادره میشه و تا قبل از انفجار هم چندین بار انگار میخواستن لبنانی ها از دست این محموله ناخواسته راحت بشن! و بعد اون اتفاق غم انگیز... حالا این داستان و ( Narrative ) داره کنش میگیره و رسانه های مختلف ازش استفاده کردن باید دید به کجا پیش میره، کلا خیلی بو داره قضیه ولی امکان حادثه بودن هم خط نخورده هنوز هرچند خیلی احتمالش کمه ... ! کارخونه ای که گفته میشه سازنده هست ایگور آقا هستن ایشون کشتی Rhosus کاپیتان کشتی منابع: https://www.codastory.com/disinformation/ammonium-nitrate-beirut-georgia/ 2. https://siberiantimes.com/other/others/news/first-pictures-emerge-of-a-russian-businessman-whose-ammonium-nitrate-cargo-detonated-in-the-port-of-beirut/ مترجم : @AM4 استفاده با ذکر منبع Military.ir بلامانع است.
  11. مرور حوادث دردناک دیروز عصر تاریک و دردناک بیروت، انفجار های متعدد بیروت را لرزاد انفجاری هایی در عصر سه شنبه در بیروت رخ داد که سبب تخریب ساختمان ها آسیب رساندن به بیمارستان ها و خرد کردن شیشه ها در چندین کیلومتری محل انفجار شد. متاسفانه مرگ دستکم 100 نفر بر اثر این حادثه دردناک تایید شده. شوک انفجاری از محل انفجار با سرعت فراصوت به سمت محله های پر تراکم مسکونی و منطقه های تجاری در مرکز شهر تاخت. تصاویر حاکی از تخریب یا آسیب رسیدن شدید به ساختمان های اطراف محل انفجار است. انفجار دوم از سری انفجار های بیروت حتی در قبرس در 240 کیلومتری قابل شنیدن بود و شیشه های شکسته شده و آوار در 3 کیلومتری محل حادثه قابل مشاهده بود، منطقه ای که 750,000 سکنه را در خود جای میده. 9000 نفر در نزدیکی انفجار ( کمتر از 1 کیلومتری ) زندگی می کرده اند... در حال متاسفانه حاضر سرنوشت خیلی از این ساکنین مشخص نیست. طبق گفته مسئولین محلی به نظر میرسد که این حادثه دردناک با انفجار 2700 تن آمونیوم نیترات که ماده ای با قدرت انفجاری بالا هست به وقوع پیوسته باشد. این محموله به نظر میرسه که در سال 2014 مصادره و در بندر دپو و ذخیره شده بود. تصاویر پانارومایی بعد از انفجار حاکی از آتش سوزی های گسترده در بندر بیروت هست. چند تا نکته ( مترجم ) : 1. به نظر میرسه که مقدار زیادی گندم از دست رفته باشه. 2. باید دید این محموله که میگن مصادره شده از کجا منشا میگیره. 3. متاسفانه 27000 تن آمونیوم نیترات معادل 1.134 کیلوتن TNT هست که خود اندازه انفجار های هسته ای تاکتیکی کوچک است ولی احتمالا قدرت انفجاری تئوریک به دست نیومده و انفجار به صورت یکدست و پیوسته صورت نگرفته خدا رو شکر. 4. در تصاویر و فیلم ها انفجار های مقدماتی بسیار زیادی دیده میشه که باید دید منشا این ها چه بوده و اینکه در انبار های بندری در کنار آمونیوم نیترات چه چیزهایی ذخیره می شده و... 5. خود انبار شماره 12 بندر بیروت رو هم باید تحقیقاتی در رابطه باهاش انجام بشه، مالک، میزان جای ذخیره سازی و ... 6. انفجار به صورت فریم به فریم نکته مهم: تا الان در تحلیل ها بیشتر به چگونگی و ماهیت انفجار تاکید و برسی شده، چرایی آن و پیامد های آن هم حتما باید برسی بشود، این واقعه میتونه نقطه عطف دیگری در خاورمیانه جنگ زده ما باشد. به شیوه ای که این انفجار برسی میشه و داستان ( Narrative ) ارائه میشه باید توجه کرد زیرا هم میتونه به ما سرنخ هایی بده هم باید با هشیاری تمام قدم برداریم در ماه های آینده. سایر تصاویر قابل توجه: مترجم : @AM4 استفاده با ذکر منبع Military.ir بلامانع است. منبع: New York Times
  12. خبر سوگند وفاداری صدها مزدور سوری به رجب طیب اردوغان در طرابلس پ.ن : نگاه ها به لیبی هم دوخته خواهد شد با شیطنت های روز افزون ترکیه و آمادگی مصر برای مداخله. طنز تلخ: یکی نیست به رجب جون بگه کپی کردن از دیگران ممنوع؟ ( اشاره به سوگند وفاداری به هیتلر قبل از ج.ج 2 ) منبع: Libya Review برای مشاهده ویدیو بر روی لینک ( متن ) کلیک کنید. خبرا مستقلا توسط مترجم تایید یا رد نمیشه اما منبع به نسبت مطمئنی هست LR.
  13. AM4

    KNDS، همکاری اروپایی

    ویدیو مفصل تر درباره توپ جدید راین متال و آینده پلتفرم های زرهی به خصوص در اروپا با توجه به قدرت آتش این توپ که توانایی ضربتی این تانک رو به شکل قابل چشمگیری افزایش میده و حفاظت فوق العاده عالی تانک های اروپایی مثل چلنجر و لئوپارد میشه به جرات گفت که قدم خیلی بزرگی در عرصه زرهی برداشته شد به خصوص در زمینه همکاری های نظامی،اقتصادی، سیاسی اروپا، میتوان اروپا را یک پیشگام و ابر قدرت در این زمینه معرفی کرد...
  14. سلام این موضوعی که بهش اشاره کردید قطعا جالب هست و اگر بنده درست متوجه شده باشم اکثر کشور ها در حوزه غیر نظامی پیشرفت فناوری و R&D وجود داره و نیرو های نظامی به دنبال کاربردی کردن و استفاده از فناوری ها در حوزه نظامی هست ولی در کشوری فرضا مثل آمریکا، دارپا و نیرو های نظامی و ... پیشگام فناوری های مختلف هستن که به دنبال دقیق تر شدن و کاربردی تر شدن و پیشرفت نیرو های و توانایی ها هستن حالا بخش غیر نظامی هم در کنار بخش نظامی همکاری میکنه و در نهایت این فناوری ها وارد بخش غیر نظامی میشوند برای تکمیل چرخه مثل GPS. به طور کلی اینکه فرض بگیریم پس از تجربه جنگ شهری ورماخت و آلمان به دنبال توسعه StG 44 رفت که خودش ختم شد به AK-47 و ... یعنی بر پایه نیازی که احساس میشد دست به توسعه و سرمایه گذاری هدفمند شد یا یک مثال دیگه، در طی ج.ج 2 و نبرد آتلانتیک نیروی دریایی آلمان احساس نیاز شدیدی می کرد برای توانایی ماندن در زیر آب به مدت طولانی و توانایی استفاده از موتور دیزل در زیر آب و متکی نبودن به باتری ها و... یک نیاز سبب استفاده و توسعه یک تکنولوژی ای شد که وجود داشت و تغیر ماهیت داده شد بهش. حالا مسائلی که باید بهشون توجه کرد شامل: 1- در زمینه فناوری توانمند ساز، پدافند هوایی در ماهیت خود دفاعی است و تنها یک قسمت از پازل توانایی عملیاتی ولی در کل میشه اشاره کرد که فناوری بومی که حاصلش باور 373 و ... هست حاصل از یک نیاز است، نیاز توانایی جبران ضعف نیروی هوایی ( که به طور کامل انجام شدنی نیست ) و خنثی کردن یکی از اصلی ترین نقاط قوت طرف مقابل، قدرت هوایی او و مجبور کردن او به متکی نشدن صرف به این نقطه قوت و استفاده از سایر ابزار درگیری که اگر ما برابر نباشیم در حد قدرت هوایی دشمن کاملا بدون قدرت مقابله موثر هم نیستیم و امکان گرفتن تلفات و آسیب زدن به طرف مقابل را داریم. حالا فناوری موشکی و اتمی هم فناوری های توانمند ساز هستند که اینجا مکان مناسبی برای مورد برسی قرار دادنشون نیست. 2- در رابطه با مهندسی فرایند و اینکه یک سیستم تسلیحاتی برای چه کسی ، در چه زمانی و در چه قالبی باید ایده پردازی ، طراحی و تولید بشود قطعا پیشرفت هایی صورت گرفته ولی هنوز ما در بحث R&D و ایجاد و پیشگام بودن در فناوری مشکلات فراوان داریم، هنوز به مرحله ای نرسیدیم ( بر باور من ) که احساس نیاز بشه در یک رابطه با توجه به تجربه کردن یا پیشبینی تغییر ماهیت نبرد و درگیری و سپس بیایم با توجه به نیاز خود دست به توسعه فناوری های مختلف و دقیق تر و هدفمند کردن سرمایه گذاری کنیم که حاصل آن فناوری توانمند ساز باشه که در غالب مهندسی فرایند در ابتدا تصمیم گرفته شده بود: 1- چه نیاز هایی داریم؟ 2- چه توانایی هایی داریم؟ 3- چه گزینه هایی برای رفع نیاز و پیشرفت در پیش رو داریم و 4- سیستم تسلیحاتی برای چه کسی ( که حالا خودش نیاز پیدا کنه و درخواست کنه که معمولا اینجوری هست ولی اشتباهه روند و به نظر بنده باید ابتدا برای طبق استراتژی و هدف ملی برای هر یک از نیرو ها و دارایی ها ماموریت و هدفی طرح ریزی کرد و با برنامه در قالب این هدف دست به پیشرفت بزنند و ... مثالش توسعه و استفاده خیلی گسترده از موشک های SAM و ASSM در اتحاد جماهیر شوروی با توجه به اهداف و نیاز ها و تهدید ها ) در چه زمانی ( آینده نگری و ... ) و در چه قالبی برای رسیدن به اهداف و ماموریت ها با توجه به نیاز و تهدید ها دست به ایده پردازی، طراحی، تولید و استفاده بشه. 3- در زمینه تغییر و تخصص سازی سازمان ها با توجه به ماموریت و اهداف صورت می پذیره، یکی از مثال هاش ایجاد ( Space Force ) هست که تنها امری سیاسی از طرف ترامپ نبود به نظر بنده و از اول با توجه به نیاز ها روش ها و شیوه های برای رفع اونا چاره اندیشی شده در کنار آینده نگری مختص به جنگ دانش بنیان ولی در اینجا با وجود سازمان های موازی با اهداف مشترک ( دلیلش چیز دیگری هست و بیشتر CP ... ) و رقابت های بین سازمانی فکر نکنم پیشرفتی حاصل شده باشه. در کل این مبحث جنگ دانش بنیان که جناب @MR9 اشاره کردن بهش جای بحث فراوان داره و اگر فرصتش پیش بیاد مقاله ای در این رابطه ترجمه میشه ولی هنوز به پرسش : آیا این تصمیم از طرف رهبری سیاسی گرفته شده برای جنبه های PR و Strategic Gesture یا اهداف دیگری وجود داشته که نقاط مثبت بر نقاط منفی و ریسک های این انتقال فرضی بیشتر بوده چونکه همانطور که اشاره شد هدف قطعا به صرف دستیابی به تجربه نظامی و عملیاتی نیست و دلایل دیگری وجود دارد اگر این انتقال صورت بپذیرد.