جستجو در انجمن

مشاهده نتایج برای برچسب های 'airforce'.



تنظیمات بیشتر جستجو

  • جستجو بوسیله برچسب

    برچسب ها را با , از یکدیگر جدا نمایید.
  • جستجو بر اساس نویسنده

نوع محتوا


انجمن ها

  • بخش داخلی
    • اخبار و قوانین
    • ماهنامه میلیتاری
    • گالري عكس و فيلم
    • کتابخانه میلیتاری
    • مقالات برتر
  • War and History - بخش جنگ و تاریخ
    • مباحث جامع نظامی
    • پیمان ها - قراردادها و معاملات تسلیحاتی
    • دکترین و استراتژی
    • عملیات های نظامی
    • جنگ تحمیلی
    • تحولات روز امنیتی نظامی بین الملل
    • General Military Discussions
  • Air force Forum - بخش نیروی هوایی
    • هواپیماهای نظامی
    • بالگردهای نظامی
    • تسلیحات هوایی
    • متفرقه در مورد نیروی هوایی
    • سایر بخشهای نیروی هوایی
    • Airforce - English
  • Army Forum - بخش نیروی زمینی
    • ادوات و تسلیحات زمینی
    • خودروهای نظامی و زره پوش ها
    • مباحث جامع زرهی
    • توپخانه زمینی
    • موشک های زمین پایه
    • الکترونیک زمینی
    • تجهیزات و تسلیحات انفرادی
    • متفرقه نیروی زمینی
    • سایر بخشهای زمینی
    • Ground forces - English
  • Navy Forum - بخش نیروی دریایی
    • شناورهای سطحی
    • شناور های زیرسطحی
    • هوا دریا
    • تسلیحات دریایی
    • سایر بخش های نیروی دریایی
    • علوم و فنون دریایی
    • راهبردها و راهکنش های دریایی
    • تاریخ نیروی دریایی
    • اخبار نیروی دریایی
    • Navy - English
  • News Section - بخش خبر
    • اخبار روز ایران و جهان
    • اخبار صفحه اول
    • رایانه و شبکه
    • English News
  • Non-Military Forums - سایر بخشها
    • دیگر موضوعات و مطالب

پیدا کردن نتایج در ...

یافتن نتایج که ...


تاریخ ایجاد

  • شروع

    پایان


آخرین بروز رسانی

  • شروع

    پایان


Filter by number of...

تاریخ عضویت

  • شروع

    پایان


گروه


Website URL


Yahoo


Skype


Location


Interests

پیدا کردن 9 results

  1. با سلام به نظر شما در صورت حمله هوایی امریکا به ایران پاسخ نیروی هوایی و پدافند هوایی ایران تاچه حد می تواند کار ساز باشد :D: با تشکر
  2. هواپيماهاي اسرائيلي با چهارده پرواز بر فراز يمن در آن زمان ، سلاح ، تجهيزات نظامي ، مواد غذايي و پزشکي براي نيروهاي طرفدار امام بدر منتقل کرده اند خلبانان اسرائيلي به مشارکت در جنگ يمن در دهه شصت قرن گذشته ميلادي اذعان کردند. به گزارش شبکه تلويزيوني الجزيره اين خلبانان در مصاحبه با نشريه نيروي هوايي ارتش اسرائيل تاکيد کردند, به نيروهاي طرفدار «امام بدر» در جنگ با نيروهاي ارتش مصر در يمن کمک کردند. اين نيروهاي مصري براي حمايت از انقلاب در يمن به اين کشور اعزام شده بودند. بگفته اين خلبانان ، هواپيماهاي اسرائيلي با چهارده پرواز بر فراز يمن در آن زمان ، سلاح ، تجهيزات نظامي ، مواد غذايي و پزشکي براي نيروهاي طرفدار امام بدر منتقل کرده اند. اين نشريه اسرائيلي عکسهايي از اين خلبانان و اسناد سري درباره عمليات در يمن چاپ کرد. کارشناسان نظامي در اسرائيل معتقدند حمايت از طرفداران امام بدر در يمن باعث گرفتار شدن نيروهاي مصري در اين کشور شده است. اين نيروها به همين در زمان جمال عبدالناصر نتوانستند به اسرائيل حمله اي انجام دهند. http://www.ghatreh.com/news/top.php?id=1861554 =========================================== البته زمان انتشار اين خبر مال چند ماه قبله ولي چون تابحال در سايت به اين خبر اشاره اي نشده بود اين خبرو گذاشتم
  3. بسم الله الرحمن الرحیم سرکوب پدافند هوایی دشمن (Suppression of Enemy Air Defenses /SEAD) بدون شرح !!! یکی از ماموریتهای اصلی واحدهای پروازی نیروی هوایی پس از ظهورسه عنصرجدید در نبردهای معاصر (رادار/ توپخانه ضدهوایی هدایت راداری و نهایتا" موشکهای هدایت شونده زمین به هوا)، کنترل و ازکارانداختن و نابودی این سامانه ها می باشد . بررسی دقیق نبردهای به وقوع پیوسته پس از جنگ دوم جهانی نشــــــان می دهد که هرکدام از این نبردها ، جنبه های نوینی از فناوری را با بکارگیری تجهیزات ، تسلیحات و تاکتیک ها به نمایش گذاشته و نشان داده اند که گاهی استفاده از وجود برتری کمی تسلیحات غیر پیشرفته در مقابل برتری کیفی تسلیحات پیشرفته و یا برعکس ، پیروزی های نظامی خیره کننده ای را به ارمغان آورده است. در کنار این مساله و به موازات افزایش توانایی های رزمی یک سامانه تسلیحاتی ، توسعه تاکتیکهای مورد نیاز نیز یک اصل غیر قابل اجتناب بشمار می رود . در چنین شرایطی ، سامانه های پدافند هوایی نیز از این قاعده مستثنی نبوده ، چــنانکه این نوع از سیستم های جــــنگ افــــزاری می بایست دارای قابلیت های پدافندی مناسبی باشند تا در مرحله آغازین تهاجم دشمن ، بتوانند ایمنی مناطق مسکونی ، مراکز ثقل سیاسی ، نظامی و اقتصادی را از گزند بمباران و آسیب حفظ نمایند و با ایجاد لطمات عمده به پیکره و استخوان بندی قدرت هوایی دشمن ، باعث لغو ماموریت های تهاجمی وبه احتمال زیاد تغییر نتیجه جنگ شوند . بنابراین، به صورت طبیعی ، نیروی هوایی مهاجم سعی خواهد نمود تا تهاجم خود را با انجام ماموریت های سرکوب پدافند هوایی آغاز نماید . برهمین اساس و بنا به تعریف وزارت دفاع ایالات متحده ، سرکوبی پدافند هوایی دشمن عبارتند از : " انجام هرگونه فعالیتی به منظور خنثی سازی ، نابود سازی و ایجاد اختلال موقت یا دائم در سامانه های پدافند هوایی زمین و دریاپایه دشمن بوسیله تجهیزات مخرب یا اخلالگرها " جنگنده / بمب افکن F-105G ، یکی از مهمترین جنگ افزارهای ارتش ایالات متحده برای مقابله با آتشبارهای سام ارتش ویتنام شمالی بشمارمی آمد . این پرنده در تصویر فوق در حال تیک آف از روی باند پایگاه هوایی "کورات"(تایلند) است ، در حالی که برای اجرای ماموریتهای موسوم به وایلدویزل به مهمات ماوریک و شرایک مسلح می باشد . پچ سینه اسکادارن های وایلدویزل جنگنده / بمب افکن F-4G در حال تیک آف از فرودگاهی در عربستان در حالی که برای اجرای ماموریت SEAD ، به مهمات متنوعی شامل مشکهای هوا به زمین ماوریک و مهمات ضد تشعشع شرایک و غلاف جنگ الکترونیک مجهز شده است . ارتش ایالات متحده برای ایجاد برتری هوایی بر فراز منطقه نبرد ، تاکید زیادی بر استفاده از اسکادارن های وایلد ویزل دارد . تصویر فوق یکفروند جنگنده / بمب افکن A-7E را بر روی عرشه فوقانی ناو هواپیمابر USS AMERICA نشان میدهد که برای اجرای عملیات بر علیه آتشبارهای دفاع هوایی لیبی (عملیات دره الدورادو ) آماده می شود . به نظر می رسد پرنده فوق برای اجرای این ماموریت به مهمات ضد رادار شرایک و مهمات هوابه زمین راک آی مارک II مجهز شده است . ارتش های اروپایی نیز پس از مشاهده تاثیر تسلیحات ضد رادار ، بسرعت خود را به قابلیت های ضد رادار مجهز نمودند . تصویر فوق یک فروند تورنادو ECR نیروی هوایی آلمان را که به مهمات ضدرادار هارم مجهز شده است را نشان میدهد مهمات ضد تشعشع AGM-88 HARM، جنگنده / بمب افکنF/A-18 C نیروی هوایی بریتانیا ، به شکل وسیعی از مهمات ضد رادار درسازمان رزم نیروی هوایی خود بهره می برد . تصویر فوق ، یک تیر موشک ضد تشعشع آلارم را بروی یکفروند جنگنده/ بمب افکن تورنادو GR4 نشان می دهد . در حال حاضر پرنده ویژه نیروی هوایی ارتش ایالات متحده برای اجرای ماموریتهای سرکوب پدافند هوایی ، جنگنده/بمب افکن F-16 CJ بشمار می آید . پرنده فوق ، یکفروند F-16 CJ بلاک 50 سری D است که برای اجرای ماموریت SEAD ، به طیف متنوعی از مهمات شامل ، AIM-120 آمرام ، AIM-9 M سایدویندر در جایگاه های دو وهشت ، مهمات ضد رادار AGM-88 هارم در جایگاه های سه و هفت ، و برای هدفیابی به یک غلاف AN/ASQ-213 ، مسلح شده است . با این حال و براساس نظرات خلبانان شرکت کننده در جنگ ویتنام ، قابلیتهای تاندرچیف و فانتوم به مراتب افزون تر از این نمونه فالکون بشمار می آمد . نویسنده و مترجم : کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی - MR9 Military.ir Copyright تمامی حقوق برای انجمن میلیتاری محفوظ است منابع : 1- Davis, Larry and Menard, David, Republic F-105 Thunderchief 2- Bill Siuru, Bill Holder-General Dynamics F-16 Fighting Falcon 3-F-4 PHANTOM II IN ACTION 4- "MODERN MILITARY AIRCRAFT "THUD" 5- A-7 IN ACTION 6- ویکی 7- مطالعات شخصی اینجانب از منابع گوناگون
  4. نیروی هوایی شاهنشاهی (IIAF) و هوانیروز شاهنشاهی ایران (IIAA) در طول حکومت محمد رضا شاه پهلوی از سال 1935 تا 1979 در ایران پایه گذاری شد( اگر چه قبلا توسط رضا شاه تا حدی تشکیل یافته بود). شاه ایران را ترک کرد و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی این دو ارگان به نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران (IRIAF) و هوانیروز جمهوری اسلامی ایران (IRIAA) تغییر یافت. بعد از قرارداد مهمی که بین بویینگ و الیکوتری مریدیونالی شکل گرفت نیروی هوایی شاهنشاهی 20 فروند هلیکوپتر ترابری CH-47C را تحویل می گرفت. -------------------------------------------------------------------------------- تصویر(1) یک فروند CH-47C هوانیروز شاهنشاهی در رژه هوایی آزادی شاهنشاهی بر فراز اصفهان در تابستان 1976. -------------------------------------------------------------------------------- این شرکت که هلیکوپتر ها را در سال 1971 ساخته و تحویل داد آگوست 1967 در جنوب شرقی رم در ایتالیا تاسیس شده بود. قبل از تحویل هلیکوپترها 6 تا 8 فروند CH-47 ها هم برای انجام آزمایشهای پروازی در نقاط گرم و کویری به ایران فرستاده شده بود. -------------------------------------------------------------------------------- تصویر(6) یک فروند شینوک در 11 فوریه 2004 در 25 مین سالگرد انقلاب اسلامی ایران. تیغه های شینوکهای ایران با نمونه های از جنس فایبرگلاس تعویض شده است. -------------------------------------------------------------------------------- به نظر می رسد این هلیکوپتر ها ساخته شده در خود شرکت بویینگ بودند که البته این ادعا تا امروز تایید نشده است. علاوه بر قرار داد قبلی هوانیروز شاهنشاهی 70 فروند CH-47C دیگر نیز در طی سالهای 1972 تا 1976 از شرکت ایتالیایی تحویل گرفت. در اواخر سال 1978 ایران قراردادی مبنی بر تحویل 50 فروند اضافی را نیز با الیکوتری امضا نمود که با پیروزی انقلاب اسلامی این قرارداد فسخ شد. -------------------------------------------------------------------------------- تصویر(3) شینوک ایرانی در حال انتقال هواپیمای داگلاس C-47D از فرودگاه مهرآباد به دوشان تپه جاییکه موزه هوایی در حال برگزاری بود. -------------------------------------------------------------------------------- اگر چه در سال 1987 شرکت آگوستا حداقل 11 فروند شینوک دیگر به ایران تحویل داد. از جمله تغییرات شکل گرفته در ظاهر شینوک ها بعد از انقلاب اسلامی تغییر شماره سریال آنها و درج شماره ای داخل دایره در قسمت دم که به نظر می رسد پایگاه هلیکوپتر مربوطه را نشان می دهد. پشتیبانی و نوسازی هلیکوپتر های ایران (پنها) هم با امکانات بسیار، کار تعمیر، اورهال و طراحی با مهندسی معکوس انواع هلیکوپتر ار جمله CH-47 را انجام می دهد. منابع مختلف از عملیاتی بودن 14 فروند شینوک در نیروی هوایی - که شامل 5 فروند کاملاً بازسازی شده بعد از جنگ و 6 فروند منتقل شده به نیروی هوایی سپاه پاسداران است- و همچنین 45 فروند نیز در هوانیروز جمهوری اسلامی ایران در دسامبر 2001 خبر می دهند. در طول سلطنت شاه 2 فروند شینوک در طی امداد رسانی به نقاط زلزله زده شمال ایران از بین رفت. -------------------------------------------------------------------------------- تصویر(2) شینوک در حال پیاده کردن سربازان در عرض مرزهای کوهستانی در سال 1986. -------------------------------------------------------------------------------- بعلاوه از حدود 10 فروند نیز برای تامین قطعات( با جدا کردن قطعات) در طول جنگ استفاده شد. از سال 2000 نیز تیغه های فایبرگلاس در این هلیکوپتر ها نصب شده است. در حدود 21 جولای 1978 چهار فروند شینوک 15 تا 20 کیلومتر به حریم هوایی شوروی در منطقه ترکمنستان تجاوز کردند. ابتدا یک فروند MiG-23M نیروی هوایی شوروی این هلیکوپتر ها را رهگیری نموده ولی آنها را اشتباهاً متعلق به شوروی پنداشت. اندکی بعد یک فروند MiG-23M دیگر این هلیکوپتر ها را رهگیری نمود و با شلیک دو موشک هوا به هوای R-60 (AA-8) آفید یکی از شینوکها را با هشت خدمه ساقط و با توپ 23 میلیمتری خود یک فروند دیگر را با 4 خدمه مجبور به فرود کرد. دو شینوک دیگر هم به سرعت پا به فرار گذاشتند. در نتیجه 4 خدمه شینوک توسط گارد مرزی شوروی دستگیر شدند که بعد ها هم هلیکوپتر آسیب دیده و هم خدمه آزاد شدند. -------------------------------------------------------------------------------- تصویر(4) انتقال یک پل برفی در ارتفاعات زاگرس. -------------------------------------------------------------------------------- در جنگ با عراق نیز ایران حداقل 8 فروند از شینوکهای خود را از دست داد. در 15 جولای 1983 که یکی از شومترین روز ها برای ایران بود یک فروند جنگنده میراژ F1 عراقی 3 شینوک را که در حال انتقال تفنگداران دریایی ایران به خط مقدم نبرد بود هدف قرار داده و ساقط کرد. -------------------------------------------------------------------------------- تصویر(5) داخل شینوک -------------------------------------------------------------------------------- 2 نوشته شده در يکشنبه سي ام مرداد 1384ساعت 13:21 توسط احسان | نظرات معرفی جنگنده - بمب افکن سوخوی Su-32 (قسمت دوم و پایانی) تسلیحات قابل حمل سوخوی Su-32 طیف وسیعی از انواع جنگ افزارهای پیشرفته را می تواند حمل کند. از جمله موشک های هوا به هوای مدرن روسی مانند RVV-AE (R-77) اَدر، R-73 آرچر و R-27 آلامو. همچنین برای مقابله با اهداف زمینی انواع سلاحهای هدایت شونده مانند موشک های هوا به زمین Kh-29، Kh-25، Kh-59M و بمبهای هدایت شونده تلویزیونی/ لیزری KAB-500 و تلویزیونی/ فرمانی KAB-1500TK و غیر هدایت شونده مانند بمبهای 100، 250، 500 و 1500 کیلوگرمی و راکتهای مختلف می تواند در لیست تسلیحات این جنگده – بمب افکن قرار گیرد. در مقابل اهداف دریایی نیز این هواپیما دستخالی نبوده و 6 موشک Kh-31P زد رادار را می تواند حمل کند. -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- Su-34، Su-32FN، Su-32MF با وجود اینکه جنگنده Su-27 هم خانواده های بسیاری دارد، شرکت سوخوی به Su-27IB هم هم خانواده هایی را تعیین کرده است. با وجود اینکه در ابتدا Su-27IB با کد Su-34 شناخته شد ولی در نمایشگاه لوبورژه 1995 که این هواپیما برای اولین بار به یک نمایشگاه بین المللی راه می یافت Su-32FN نامیده شد. این نامگذاری توسط شرکت سوخوی برای نمایش پتانسیل این هواپیما بعنوان هواپیمای گشت دریایی برای برطرف کردن نیاز بازار بالقوه خارجی به هواپیمایی سریع برای مقابله با کشتی ها و زیردریایی ها انجام شد که البته چنین هواپیمایی نیاز به تجهیزاتی مخصوص و مدرن برای کشف و نابودی اهداف دریایی داشت. با این وجود تاکنون هیچ کشوری به خرید این مدل اقدام نکرده است. در سال 1999 Su-34 با کد Su-32MF در نمایشگاه بین المللی ماکس روسیه نمایش داده شد. این بار نامگذاری جدید برای تاکید روی قابلیت چند منظوره این جنگنده –بمب افکن انجام شد. MF مخفف عبارتی به زبان روسی به معنای چند کاره می باشد. برای این گونه هم هیچ مشتری خارجی پیدا نشده است! در نهایت مطبوعات غربی اعلام کردند که روسیه Su-32 را بعنوان کد Su-27IB در نظر گرفته است که البته این نظر با دیگر منابع در تضاد بود. -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- و در آخر وضعیت Su-32 : اگر چه بعد از فروپاشی شوروی سابق سرمایه برای ساخت هواپیمای بمب افکن تاکتیکی محدود شده است ولی با این با حال کار بر روی تکمیل این هواپیما همچنان (البته با سرعت کم) ادامه دارد. بعد از ساخت دو نمونه اولیه- که یکی از تبدیل جنگنده Su-27UB ساخته شد- دو فروند به صورت سری ساخته شده اند. بعدها یک فروند دیگر هم تولید شده که کد 47 در یافت کرده است. این هواپیما ها برای آزمایش های پروازی در پایگاه تست سوخوی مشغول هستند. طرح های بسیاری برای افزودن نمونه های جنگ الکترونیک و شناسایی ارائه شده اند. بعلاوه این هواپیما رکوردهای جهانی نیز در مورد وزن و سقف پروازی ثیت کرده است. Su-32 قبلا بطور موفقیت آمیز در چچن آزمایش شد و همچنین در تمرینهای پروازی در آشولوک در سال 1999 شرکت کرد. روسیه Su-32 را بعنوان بمب افکن تاکتیکی آینده خود در نظر گرفته که با پیوستگی با جنگنده های نسل چهارم روسیه مانند MiG-29، MiG-31 و Su-27 بعنوان ابداء روسیه در قرن 21 خواهد بود. 2 نوشته شده در يکشنبه بيست و سوم مرداد 1384ساعت 13:43 توسط احسان | نظرات معرفی جنگنده - بمب افکن سوخوی Su-32 (قسمت اول) چاپ شده در ماهنامه نوآور شماره 16 با سلام در ادامه معرفی خانواده جنگنده Su-30 به بررسی دیگر هواپیما های توسعه یافته از جنگنده Su-27 می پردازم. این مقاله معرفی جنگنده بمب افکن Su-34(Su-32). در انتظار نظرات شما -------------------------------------------------------------------------------- در سال 1983 اولین طراحی مفهومی برای جنگنده بمب افکن تاکتیکی جدید تهیه شد. هواپیمای جدید برای جایگزینی جنگنده بمب افکن های نسل سوم مانند Su-17، Su-27 و Su-24 فنسر و هم خانواده های آنها در دهه 1990 در نظر گرفته شده بود. در این طرح Su-27 بعنوان هواپیمای پایه قرار گرفت و هواپیمای جدید Su-27IB که IB در زبان روسی مخفف جنگنده بمب افکن است نامیده می شد. Su-27IB قابلیت حمل تسلیحات زیاد و شعاع عملیاتی بالای یک بمب افکن تاکتیکی را با سرعت و مانورپذیری عالی در هم می آمیخت. در نتیجه این هواپیما برای مقابله با اهداف زمینی، دریایی و حتی هوایی می توانست مورد استفاده قرار گیرد. بدین گونه Su-32 را می توان با جنگنده F-15E Strike Eagle آمریکا مقایسه کرد که خود آن نیز از جنگنده ای موفق و چابک به سمت هواپیمای چند منظوره تاکتیکی تهاجمی تغییر داده شده است. -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- طراحی کاکپیت جدید طراحی کاکپیت Su-32 ( در این مقاله Su-32 و Su-34 هر دو با Su-32 در نظر گرفته شده اند) به طور قابل ملاحظه ای از نمونه پایه Su-27 متفاوت است. برای افزایش همکاری بیشتر و افزایش بازده بین خلبان و افسر ناوبر چیدمان کاکپیت به صورت کنار هم تغییر کرده و صندلی های قابل پرتاب K-36DM ( استفاده شده در هواپیمای Su-24) در آن نصب شده است. بعلاوه فشار داخل کاکپیت نیز تنظیم شده و خدمه هم می توانند دراز کشیده و مقداری غذا در پشت کاکپیت برای خود نگهداری کنند. جالبتر اینکه برای افزایش بهداشت، Su-32 با یک توالت نیز تجهیز شده است! ورود و خروج خدمه از دریچه ای در زیر دماغه و نرده بان تعبیه شده صورت می پذیرد. Su-32 هم مثل دیگر هواپیماهای توسعه یافته از Su-27 از دو موتور Al-31F با پس سوز و رانش 122.6 کیلو نیوتون بدون دریچه های متغیر نیرو می گیرد که هواپیما را به حداکثر سرعت 1.8 ماخ می رساند. سقف پروازی Su-32 50000 پا برآورد می شود. -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- تغییرات بدنه در این پروژه به خاطر تغییرات صورت گرفته در کاکپیت، قرار دادن تجهیزات اضافی و منابع سوخت داخلی بزرگتر تغییرات عمده ای در بدنه Su-27 داده شده است. بخش دماغه Su-32 به شکل بیضی بوده که بهمین دلیل به Su-32 پلاتیپوس نیز گفته می شود. بخش میانی بدنه برای قرار دادن تانکر سوخت اصلی تغییر کرده است. ورودی موتور ها بر خلاف Su-27 ثابت هستند. عقب بدنه نیز دستخوش تغییراتی شده که بارز ترین آنها تیر کوچک بین خروجی موتور هاست. برای افزایش ظرفیت سوخت و ارتقا مشخصات پروازی از بالها و پیشبالهای Su-35 استفاده شده است. تمام این تغییرات به افزایش 1.5 برابری وزن برخاست از 28 تن در نمونه پایه Su-27 به 45 تن شده است. این در حالیست که برای تحمل این وزن زیاد ارابه فرود و قسمتهای میانی هواپیما تقویت یافته اند. بطوریکه ارابه های تک چرخه قبلی دو چرخه و به حالت پشت سر هم در آمده اند. -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- اویونیک (الکترونیک پروازی) Su-32 دارای رادار چند منظوره چند مرحله ای آرایه ای و سیستم دیدIRST که با دید و هدایت تلویزیونی و لیزری آمیخته شده است. سیستم دید گرمایی برای عملیات در شب بطور خارجی حمل می شود. همچنین Su-32 با تجهیزات ECM (جنگ الکترونیک) و رادار عقب نگر مانند Su-35 تجهیز شده است. این سیستمها از Su-32 هواپیمایی عمل در شب و روز و هر شرایط آب و هوایی قادر به مقابله با هر هگونه هدف هوایی و زمینی ساخته است. ادامه دارد... منبع : www.Milavia.net 2 نوشته شده در يکشنبه شانزدهم مرداد 1384ساعت 18:56 توسط احسان | نظرات میگ 1.44 پرنده ای که هیچگاه پرواز نکرد. پروژه 1.44/1.42 میکویان نمونه اولیه جنگنده برتری هوایی نسل پنجم نیروی هوایی روسیه است. جدا از انواع مطرح شده، این هواپیما با نام MiG-MFI و بطور غیر رسمی MiG-35 و حتی MiG-39 نیز شناخته می شود. ناتو نیز نام "Flatpack" را برای آن برگزیده است. در واقع ارتباط بین 1.44 و 1.42 هنوز هم مبهم مانده است که در این مقاله برای راحتی از 1.44 استفاده می شود. 1.44 بعنوان ورود دفتر طراحی میکویان- گورویچ به برنامه طراحی جنگنده خط مقدم روسیه بود. کاری که در سال 1980 طرح ریزی شده و شبیه برنامه جنگنده تاکتیکی پیشرفته ایلات متحده بود. -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- در واقع 1.44 برای مقابله با F/A-22 و کنار زدن آن از هر لحاظ طراحی شد. این جنگنده که قابل مقایسه با F/A-22 و یوروفایتر تایفون است دارای ویژگی های طراحی بسیار شبیه جنگنده های نسل پنجم غربی که شامل تغییر بردار رانش، پنهانکاری، حرک کروز مافوق صوت و سیستمهای پیشرفته الکترونیکی می باشد، است. نگاه به توسعه 1.44 نشان می دهد که این پروژه بیشتر برای زمینه سازی و دسترسی به فناوریهای مورد نظر و طراحی های بعدی توسعه یافت تا اینکه یک جنگنده برتری هوایی باشد. طراحی میگ 1.44/1.42 همواره در هاله ای از ابهام باقی مانده است. در سال 1997 دولت روسیه پروژه MFI را به خاطر هزینه های بالا ( 70 میلیون دلار به ازای هر فروند) لغو کرد. -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- با این حال توسعه پروژه با انجام آزمایش پروازی در 29 فوریه سال 2000 و در ادامه با دو پرواز آزمایشی تایید شده در سال 2001 ادامه یافت. با کنار گذاشتن پروژه MFI، پروژه دیگری تحت عنوان PAK FA ( مجتمع هوایی آینده برای نیرو های هوایی تاکتیکی) برای ساخت هواپیمایی با قابلیت جنگنده F/A-22 رپتور و قیمت و اندازه ای شبیه جنگنده ضربتی مشترک F-35 آغاز شد. در سال 2001 هند با روسیه توافق توسعه و ساخت برنامه PAK FA را با همکاری دو کشور حاصل نمود. دو شرکت میکویان-گرویچ(با نمونه به روز شده پروژه 1.44) و سوخوی طرحهای خود را به وزارت دفاع روسیه ارایه دادند که اینبار میکویان موفق نبود و این وزارت دفتر طراحی سوخوی را انتخاب نمود. طرح پیشنهادی سوخوی هواپیمای بال متمایل به جلو هم خانواده Su-47 (S-37) برکوت بود. شروع تولید این طرح جاه طلبانه برای سال 2010 طرح ریزی شده است. این درحالی است که میگ و یاکولوف بعنوان پیمانکار ثانویه در نظر گرفته شده و میگ 1.44 نیز بعنوان نمایشگر فناوری پروژه PAK FA مورد استفاده قرار می گیرد. موتور Al-41F میگ 1.44 نیز برای این پروژه در نظر گرفته شده است. طراحی بالهای میگ 1.44 بصورت دلتا بوده، خدمه یک نفر و دارای کانارد متحرک می باشد. طراحی ظاهری میگ 1.44 بسیار شبیه جنگنده یوروفایتر تایفون است. این هواپیما از دو موتور Al-41F لیولکا با پس سوز و سیستم تغییر بردار رانش هرکدام با قدرت 175 کیلو نیوتون نیرو می گیرد ( این موتور همچنان در حال توسعه و تکمیل است). -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- ورودی موتور ها در یک جا و در زیر بدنه هواپیما قرار گرفته است. میگ 1.44 35 تنی از نظر تئوری دارای حداکثر سرعت 2.6 ماخ بوده --که نسبت به جنگنده F/A-22 بیشتر است- و قادر به پرواز دراز مدت مافوق صوت است. ارابه فرود میگ 1.44 شامل یک ارابه فرود دو چرخه در جلو و دو ارابه تک چرخ در پشت می باشد. اویونیک(الکترونیک) هواپیما مطابق با آخرین استاندارد های غرب مانند کابین شیشه ای، رادار پالس داپلر با آنتن آرایه ای مرحله ای هوایی می باشد. سیستم رادار با سیستم کنترل آتش مرتبط بوده که به هواپیما اجازه ردگیری 20 هدف و درگیری همزمان با 6 فروند از آنها را می دهد. البته ادعاهای در خصوص درگیری همزمان با 20 هدف نیز وجود دارد که غیر واقعی به نظر می رسد همچنین این سیستم عالی اجازه درگیری فراتر از میدان دید (فامد) با هواپیماهایی مانند F/A-22 را به میگ 1.44 می دهد. کنترل و مانور پذیری آن نیز با دارا بودن کنترل با سیم، سیستم تغییر بردار رانش و دو موتور قوی چیزی کمتر از F/A-22 نداشته و با آن برابر ارزیابی می شود. همچنین میگ 1.44 دارای گشتره وسیعی از سلاحهای قابل حمل هوا به هوا مانند موشک R-77 و R-73 آرچر و هوا به زمین و یک توپ 30 میلیمتری است. می باشد در آخر انتظار می رود که در آینده جنبه های آزموده شده در میگ 1.44 و MiG-29SMT در یک طرح جدید جنگنده نسل پنج و نیم به کار گرفته شود. زیرا بی تردید روسیه با مرزهای طولانی خود به چنین جنگنده دوربرد و کارآمدی نیاز خواهد داشت. منبع : www.Answers.com 2 نوشته شده در سه شنبه يازدهم مرداد 1384ساعت 13:34 توسط احسان | نظرات معرفی رقیبان ایران 140 (قسمت دوم : فوکر 50) فوکر 50 جانشین هواپیمای موفق F-27 فرنشیپ است که امروزه در خطوط هوایی ایران بعنوان هواپیمای توربوپراپ منطقه ای فاعلیت می کند. تاریخ ساخت فوکر 50 به سال 1983 بر می گردد، زمانیکه شرکت فوکر برای اولين بار از طراحی هواپیمای 50 نفره با نام فوکر 50 و جت صد نفره فوکر 100 پرده برداشت. فوکر 50 بر اساس بدنه هواپیمای F-27-500 ساخته شده ولی دارای تغییرات اساسی است . در صدر تغییرات موتور توربوپراپ پرات اند ویتنی PW125 6 تیغه ای است که باعث افزایش %12 سرعت کروز و برد هواپیما و کاهش مصرف سوخت شده است. از دیگر تغییرات آن می توان به سیستمهای اویونیک (الکترونیک پروازی) جدید و کابین شیشه ای و استفاده محدود از مواد کمپوزیت(مرکب) اشاره کرد. -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- دو نمونه اولیه فوکر 50 بر اساس F-27 ( با وجود اینکه %80 قطعات جدید و یا بهبود یافته بود) ساخته شده و اولین بار در 28 دسامبر 1985 به پرواز در آمدند. گواهینامه پرواز فوکر 50 در می 1987 دریافت شده و شرکت لوفت هانزا سیتی لاین بعنوان اولین مشتری در آگوست همان سال هواپیمای خود را تحویل گرفت. مدل پایه فوکر 50، سری 100 می باشد.این مدل دارای حداکثر سرعت کروز 532 کیلومتر در ساعت و سرعت اقتصادی آن 454 کیلومتر در ساعت می باشد. سقف پرواز آن 25000 پا بوده و برد آن با 50 نفر مسافر 2055 کیلومتر می باشد. سری 120 نیز مدل 4 دره ( بجای 3 دره سری 100) است. مدل دیگر فوکر 50 سری 300 می باشد که دارای موتورهای قویتر PW127B با قدرت 2050 کیلو وات بوده که حداکثر سرعت گشتزنی آن را به 526 کیلومتر در ساعت می رسانند. برد این مدل با 50 نفر مسافر اندکی کمتر از سری 100 و حدود 2033 کیلومتر است. -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- تنها مدل ارتقا یافته اساسی فوکر 50 با نام فوکر 60 شناخته می شود که باری و نسبت به مدل های قبلی بزرگتر می باشد و به سفارش نیروی هوایی سلطنتی هلند در سال 1990 ساخته شد. خدمه پروازی فوکر 50 دو نفر می باشد و این هواپیما قادر به استفاده بگونه باری/مسافری در یک سفر می باشد. در نهایت شرکت فوکر در سال 1996 به خاطر مشکلات مالی ورشکسته شد در حالیکه 205 از این هواپیما ساخته شد و آخرین فوکر 50 نیز در سال 1997 به خطوط هوایی اتیوپی تحویل داده شد. منبع : www.Airliners.net 2 نوشته شده در دوشنبه سوم مرداد 1384ساعت 12:39 توسط احسان | نظرات کوتاه از موشک هوا به هوای R-77 موشک روسی R-77 که ناتو آن را AA-12 اَدر نامیده، موشک هوا به هوا، میان برد و دارای سیستم هدایت راداری می باشد. این موشک با سیستم موشک امریکاییAIM-120 امرام قابل مقایسه است که بهمین دلیل به آن امرامسکی (AMRAAMski) گفته می شود. کار ساخت موشک R-77 در سال 1982 آغاز شد و در سال 1994 این موشک وارد خدمت شد. از نظر ظاهری R-77 از 4 بال میانی و 4 سطح کنترل عقبی تشکیل شده است. نسخه پایه R-77 دارای برد 90 کیلومتر می باشد ( در مقابل برد 32 کیلومتری امرام). این موشک در هنگام شلیک با هدایت اینرسیایی و با اطلاعاتی که هر لحظه از موشک شلیک کننده بدست می آورد به سمت هدف حرکت می کند. به محض رسیدن R-77 به فاصله 20 کیلومتری از هدف سیستم آشیانه یاب فعال آن شروع به کار کرده و موشک به تنهایی به رهگیری هدف می پردازد. نمونه ارتقا یافته اَدر که با کد R-77M1 شناخته می شود در حال توسعه یوده که از جمله تغییرات آن نصب موتور رمجت است. این موشک برد بیشتری نسبت به نمونه پایه داشته و مطمئناً بعنوان موشک اصلی فراتر از میدان دید (فامد) روسیه با ظهور جنگنده های نسل پنجم خواهد بود. از نظر مقایسه با موشک AIM-120(حداقل با نمونه های کنونی و منتشر شده) مهمترین برتری R-77 مانورپذیری بالا و برد بیشتر است. برد بیشتر به خاطر بزرگتر بودن ( قطر 200 میلیمتر R-77 در مقابل 178 AIM-120 با طول مساوی) و همچنین وزن بیشتر ( 175 کیلوگرم R-77 در مقابل 150 کیلوگرم امرام) بعلاوه ی پیشرانه قویتر می باشد. مانور پذیری بالا به سبب سطوح کنترل عقبی R-77 می باشد که باعث کاهش درگ (drag) در سرعتهای مافوق صوت نسبت به بالهای بزرگتر می شود و همچنین آن را قادر به چرخش سریع تا 12 جی در مقابل حداکثر فشار 9 جی که خدمه هواپیما قادر به تحمل هستند می کند. *************************** قفل شد . F14AA
  5. (هلیکوپترهای نیروی هوایی) اولین هلیکوپتر در سال 1342 وارد خدمت نیروی هوایی شد.این هلیکوپتر از نوع(اس-55) یو/اچ-19 ساخت سیکورشکی امریکا ومناسب ترابری بود. در ا1اسفند 1343 هلیکوپترهای اچ/اچ-43 اف(کامان) که ساخت امریکا بودند برای عملیات تجسس و نجات بکار گرفته شدند. هلیکوپتربل-206 موسوم به جت رینجر ساخت شرکت بل امریکا که توسط شرکت ایتالیایی اگوستا تولید میشد از سال 1347 به خدمت گرفته شدودر ادامه نیز مدل بل-205 ان از سال 1348 وارد نیروی هوایی شدوبه انجام انواع عملیات حمل ونقل سبک تخلیه مجروحین و پشتیبانی تاکتیکی پرداخت. هلیکوپترهای غول پیکرشینوک امریکا ساخت کارخانه بوئینگ نیز یکی از نیرومند ترین هلیکوپترهای جهان بود که در سال1350 به خدمت نیروی هوایی درامد.شرکت اگوستای ایتالیا با کسب امتیاز از بوئینگ این هلیکوپتر را تولید میکرد سرعت ان 150 میل در ساعت و سقف پروازش 15000پا بوده و قادر به حمل 44 نفر سرباز علاوه بر 2 نفر خدمه می باشد. (یگان پدافند زمین به هوای نیروی هوایی) سابقه ایجاد سازمان ضد هوایی در ارتش به سال 1312 مربوط می شود. در این سال بود که اتشبارهای 75 م م ضد هوایی ساخت کارخانه بوفرس خریداری ویگان ضد هوایی تشکیل شد. این سلاح ها در اواخر سال 1322 از خدمت خارج شدند وفقط ایربارهای 15 م م برنو وسپس5/0 اینچی امریکایی در ارتش ایران وجود داشت در سال 1333 توپهای ضد هوایی 40 م م به ارتش واگذار گردید. از تاریخ 15 خرداد 1333 سازمان واحدهای ضد هوایی از سپاه یکم منتزع وبه ترکیبات سازمان نیروی هوایی اضافه شد. تا سال 1345 سیستم پدافند زمین به هوای موثری در نیروی هوایی وجود نداشت. در این سال نیرو هوایی به موشکهای سی کت وتایگردکت و همچنین توپهای 23 م م مجهز شد واتشبارهای پدافند زمین به هوا شکل گرفت در سالهای پایانی حکومت پهلوی فماندهی پدافند هوایی به توپهای 35م م اورلیکن و موشکهای هاوک رپیر و غیره مجهز شد. (هوانیروز) هوانیروز(هواپیمایی یروی زمینی) برای تامین و تسهیل احتیاجات نیروی زمینی از نظر سرعت و کنترل فرماندهی در 25 بهمن 1341 خورشیدی تاسیس شدو نخستین هلیکوپتر را در مرداد ماه سال1345 به خدمت گرفت. این یگان به سرعت رشد کرد و به هلیگوپترهای فراوانی از جمله بل وکبری مجهز شد.گفته میشود که یگان مزبور مقارن با انقلاب حدود 800 فروند از انواع هلیکوپترها را در اختیار داشت و سومین واحد هوانیروز در جهان به شمار میرفت.اخرین فرمانده ان سرلشگر خسروداد بود که پس از انقلاب بازداشت و اعدام شد. یگان هوانیروز ابتدا در تهران واصفهان (به ترتیب در پادگان باغ شاه و پادگان جنوبی شهر اصفهان)مستقر گردیدند.فرماندهی این یگان جدید التاسیس رایکی از امراء نیروی هوایی که سابقه پرواز و خدمت در نیروی هوایی را داشت عهده دار گردید.به این ترتیب اولین فرمانده این یگان سرتیپ والی بود و پس از ان مدتی محدود سرتیپ خاصیان وسپس سرلشگرقندهاری(که هر سه از امراء نیروی هوایی شاهنشاهی بودند) به فرماندهی هوانیروز منصوب گردیدند. به موازا ت پیشرفت و توسعه سازمان هوانیروز نیروی زمینی تصمیم گرفت که یکی از افسران واجد شرایط خود را برای احراز فرماندهی هوانیروز تربیت نماید لذا سرهنگ چتر باز خسروداد را که در ان زمان عهده دار پست معاونت فرماندهی تیپ هوابرد شیراز بود برای انجام این ماموریت اتخاب نمود و با اعزام وی به امریکا و طی دوره خلبانی هلیکوپتر و بررسی درباره سازمانهای مربوطه در کشور امریکا به ایران مراجعت و به فرماندهی یکان هوانیروز گمارده شد. در اغاز کار فرمانده جدید سازمان هوانیروز شامل دوگردا هلیکوپتر بود که یک گردان در تهران(کنار فرودگاه قلعه مرغی)و گردان دیگردر اصفهان استقرار داشت این دو یگان با هلیکوپترهای شناسایی نمونه 206 هلیکوپترهای نفربر نمونه 205 و چند فروند هواپیمای یک موتوره سسنا و هواپیمای دو موتوره سبک از نوع (توربو کماندر) مجهز بودند. در سال 1350 نیروی زمینی تصمیم گرفت که سازمان هوانیروز را بر اساس سازمان هوانیروز ارتش امریکا طوری تجدید سازمان بدهد که به هر لشگر نیروی زمینی یک گروه رزمی هوانیروز اختصاص داده و ان لشگر بتواند کلیه نقل واتقالات رزمی خود را با این گروه انجام دهد بدین منظورطرح توسعه ان مورد تسویب نهایی قرار گرفت و سازمان هوانیروز از سال 1352 خورشیدی به ترتیب زیر سازمان یافت: الف-ستاد فرماندهی هوانیروز:شامل ستاد فرماندهی و ارکان مربوطه و یگان پشتیبانی مستقر در پادگان باغ شاه تهران ب-گروه رزمی شماره یک تهران شامل: -یک گردان هلیکوپتر از نوع هلیکوپترهای 205-206-214 -یک گردان هوایی شامل هواپیماهای یک موتوره سسنا و دوموتوره توربو کماندر و هواپیمای دو موتوره جت از نوع فالکون. پ-گروه رزمی شماره دو کرمانشاه شامل: -یک گردان تک(حمله)شامل هلیکوپترهای تاکتیکی کبری. -یک گردان هجومی مجهز به هلیکوپترهای نفر بر نمونه 214-شینوک -یک گردان تعمیر نگهداری شامل سرویسهای تعمیرات فنی ت-گروه رزمی کرمان مستقردر شهر کرمان شامل:یک گردان تک شامل هلیکوپترهای تاکتیکی دو موتوره کبری -یک گردان هجومی مجهز به هلیکوپترهای نفر بر نمونه214 شینوک -یک گروهان شناسایی مجهز به چند فروند هلیکوپتر شناسایی نمونه 206 و نفربر نمونه 205 -یک گردان تعمیر نگهداری شامل سرویسهای فنی ج-گروه رزمی پشتیبانی عمومی اصفهان مستقر در پادگان جنوبی شهر اصفهان شامل: -یک گردان تک شامل هلیکوپترهای تاکتیکی کبری. -یک گردان هجومی مجهز به هلیکوپترهای نفر بر نمونه214 شینوک -یک گروهان شناسایی مجهز به چند فروند هلیکوپتر شناسایی نمونه 206 و نفربر نمونه 205 -یک گردان تعمیر نگهداری شامل سرویسهای فنی علاوه بر واحدهای رزمی فوق هوانیروز اقدام به تاسیس وایجاد یک مرکز اموزشی ویژه کرد بود که در این مرکز کلیه اموزشهای خلبانی و فنی هلیکوپتر را به پرسنل هوانیروز اموزش می دادند و ای مرکز در اواسط رهه 1350 انچنان خودکفا شده بود که دیگرنیازی به اعزام دانشجویان به کشور امریکا و یا کشورهای دیگر اروپای باختری نداشت. ای مرکز نیز ذر پادگان جدید التاسیس جنوبی شهر اصفهان (ابتدای راه اصفهان به شیراز) مستقر گردیده بو که کیفیت اموزشی ان در سطح مراکز اموزشهای هلیکوپتری امریکا قرار داشت. توسعه و پیشرفت این سازمان جدیدالتاسیس و قرارا گرفتن کیفیت اموزشی ان در سطح اموزشهای فنی و خلبانی مراکز اموزشی امریکا یکی از افتخارات نیروی زمینی شاهنشاهی در سالهای 1354 تا 1357 خورشیدی به شمار میرفت. ادامه دارد....
  6. براساس اطلاعات منتشر شده توسط سازمان سيا و كتابخانه كنگره آمريكا و برآورد آنها در سال ‌2011، هم‌اكنون مصر از نظر توان نظامي در رده شانزدهم قدرت‌هاي نظامي جهان قرار دارد. به گزارش ايسنا بر اساس اطلاعات عنوان شده از سوي سازمان اطلاعات مركزي آمريكا (سيا) و كنگره آمريكا، مصر كه جمعيت آن 82 ميليون و 79 هزار نفر است، هم‌اكنون داراي 468 هزار پرسنل فعال نظامي است و تعداد نيروهاي ذخيره فعال اين كشور 479هزار نفر است. نيروي زميني مصر داراي 4126 دستگاه تانك، 5940 دستگاه نفربر، 2240 عراده توپ كششي، 1335 عراده توپ خودكششي، 1185 سامانه پدافند موشكي، 10334 خمپاره‌ انداز، 23590 سامانه ضد تانك، 3990 سامانه پدافند هوايي و 57235 وسيله نقليه لجستيكي است. نيروي هوايي مصر نيز داراي 884 فروند جنگنده و هواپيما، 306 فروند هليكوپتر و 86 فرودگاه عملياتي است. نيروي دريايي مصر نيز داراي 221 فروند كشتي، هفت بندر، چهار زيردريايي، 9 ناوچه، 130 قايق نظامي گشت زني و 20 قايق‌ جنگي خشكي آبي است. نيروي دريايي مصر داراي ناو هواپيمابر و ناوشكن نيست. بودجه نظامي مصر در سال ‌2011، هفا ميليارد و 150 ميليون دلار بوده است. كشور مصر داراي مساحت يك ميليون و 1450هزار كيلومتر مربع و 2450 كيلومتر خط ساحلي است. مصر داراي 2665 كيلومتر مرز مشترك خشكي است. منبع
  7. بسمه تعالی تاريخ تشكيل نيروي هوايي ونزوئلا باز ميگردد به تاريخ 10 دسامبر سال 1920 زمانيكه دانشگاه هوايي ونزوئلا تاسيس گرديد.هواپيماهاي Farman و هواپيماي فرانسوي و تك موتوره 3Caudron G- و همچنين هواپيماي دوموتوره Caudron G-4 نخستين جنگنده هاي نيروي هوايي ونزوئلارا تشكيل داده بودند. بدنه اصلي نيروي هوايي ونزوئلا را دهه هاي نخستين هواپيماهاي ساخت فرانسه،المان و ايتاليا تشكيل ميدادند.اما پس از جنگ جهاني دوم نيروي هوايي ونزوئلا با استفاده از جنگنده هاي ساخت ايالات متحده امريكا بازسازي شد. بسياري از پايگاهاي هوايي حال حاضر و مورد استفاده نيروي هوايي ونزوئلا در دهه 60 ميلادي ساخته شده اند.در ان دهه جنگنده هاي اصلي نيروي هوايي ونزوئلا،جنگنده هاي انگليسي Venom و Vampireو جنگنده امريكايي F-86 Sabre بودند. و اسكادرانهاي بمب افكن نيروي هوايي ونزوئلا نيز متشكل از بمب افكن امريكايي B-25 Mitchell بودند. در دهه 70 و 80 با افزايش قيمت نفت در بازار هاي جهاني ميلادي شاهد رشد چشمگيري در توانايي و دارايي هاي FAV بوديم و در اين سالها نيروي هوايي ونزوئلا دست به نوسازي عظيمي در تجهيزات خود زد. گونه هاي مختلفي از جنگنده فرانسوي و بال دلتايي داسو میراژ ۳ خريداري گشته و به خدمت نيروي هوايي ونزوئلا در امدند. همچنين نيروي هوايي ونزوئلا از نخستين مشتريان خارجي جنگنده امريكايي F-16 به حساب مي ايد كه در سال 1983 اين جنگنده پيشرفته را وارد به خدمت خود كرد. فرميشن 4 فروندي اف16 هاي ونزوئلا در سال 2006 جنگنده هاي F-16،F-5 و ميراژهاي نيروي هوايي ونزوئلا در مانور نظامي مشتركي كه در كشور برزيل انجام گرفت به همراه جنگنده هايي از كشورهاي برزيل،ارژانتين،شيلي و اروگوئه شركت نمود. بر اساس برنامه اي براي مدرن سازي نيروي هوايي ونزوئلا در سالهاي اخير؛اين نيرو سفارش خريد خداقل 4 فروند هليكوپتر تهاجمي ميل 28 و حداقل 2 فروند هواپيماي ترابري ايلوشين-76 را داده است.كه طبق برنامه قرار بوده است كه ميل ها تا سال 2009 وارد خدمت نيروي هوايي شوند. همچنين بر اساس گزارشاتي نيروي هوايي ونزوئلا در سال 2005 ميلادي 24 فروند جنگنده پيشرفته سوخوي 30 را از روسيه دريافت نموده است و در حال حاضر نيز در مسولان ونزوئلا حال مذاكره با كشور روسيه هستند تا جنگنده سوخوي 35 را در اينده نزديك به خدمت بگيرند. دو فروند سوخوي 30 متعلق به نيروي هوايي ونزوئلا در ضمن امريكا ونزوئلا را از دريافت قطعات يدكي مورد نياز جنگنده هاي اف 16 مورد تحريم قرار داده است و به همين دليل در حال حاضر تعداد انگشت شماري از اف 16 هاي ونزوئلا عملياتي ميباشند. در سال 2006 رسانه هاي ايران خبر هايي را منتشر كردند مبني بر علاقه دولت ونزوئلا براي فروش 21 فروند از اف 16 هاي خود به كشور ايران.اين شايعه زماني تاييد شد كه مشاور نظامي هوگو چاوز رييس جمهور كشور ونزوئلا در مصاحبه با خبرگزاري اسوشيتد پرس از علاقه كشورش مبني بر فروش جنگنده هاي امريكايي اف 16 خود به كشوري ثالث خبر داد.در اين هنگام وزارت امور خارجه امريكا اخطاري به كشور ونزوئلا داد ميني بر اينكه ان كشور بدون رضايت نامه كتبي از كشور ايالات متحده امريكا حق فروش و انتقال اين جنگنده ها را به كشور ثالثي ندارد. ليست دارايي هاي نيروي هوايي ونزوئلا ---------------- گرداوري و ترجمه از Hexman.military.ir
  8. نيروي هوايي ارتش روماني جنگ جهاني اول روماني جزو نخستين كشورهاي دنيا ميباشد كه ارتشش صاحب نيروي هوايي گشته است و اين نيرو كار خود را از سال 1913 اغاز كرده است. در خلال جنگ جهاني اول روماني تعداد 322 فروند هواپيماي نظامي از كشورهاي فراسنه و انگليس دريافت داشت كه شامل مدلهاي زير بودند: جنگنده فرانسوي Nieuport (مدلهاي 11-12-19-21-23-28) هواپيماي شناسايي و بمب افكن سبك Farman (مدل 40 و 46) بمب افكنهاي سنگين فرانسوي Breguet-Michelin جنگنده فرانسوي [color=green]Nieuport [/color] در سپتامبر سال 1916 يك فروند جنگنده Farman-40 نيروي هوايي روماني يك جنگنده متعلق به لوفت وافه را در نزديكي شهر اسلوبوزيا سرنگون نمود و اين اولين موفقيت نيروي هوايي روماني از بدو تاسيسش بود.وتا پايان جنگ اول جهاني خلبانان نيروي هوايي روماني مجموعا 11000 ساعت پرواز و 750 مورد درگيري هوايي را در كارنامه خويش ثبت نمودند. بين دو جنگ در سالهاي بين دو جنگ جهاني سالهايي طلايي براي نيروي هواي روماني به حساب مي امد و روماني بعد از لهستان دومين كشور در زمينه داشتن صنايع قدرتمند و بومي هوايي در ميان اعضاي اينده پيمان ورشو بود و توانايي طراحي و ساخت انواع هواپيماهاي نظامي و غير نظامي پيشرفته را داشت كه شاخص ترين محصول ان جنگنده بال كوتاه IAR 80 بود كه به خوبي قابليت رقابت با انواع جنگنده هاي تك سرنشين كه در جنگ جهاني دوم شركت داشتند را دارا بود. جنگنده IAR 80 ساخت روماني در زمان بين دو جنگ و در يك دوره 18 ساله روماني نيروي هوايي خود را با بيش از 2000 فروند هواپيماي نظامي و غير نظامي كه يا هواپيماهاي بومي و يا توليد شده در داخل و تحت ليسانس كارخانه هاي سازنده بودند سازماندهي نموده بود. معروفترين جنگنده روماني همان جنگنده هاي بومي IAR 80 بود كه از شهرت زيادي در اروپاي شرقي برخوردار بودند. ساير هواپيماهاي نيروي هوايي روماني در ان سالها بدين شرح بودند: بمب افكنهاي ساخت كارخانه IAR Braşov جنگنده هاي مسراشمیت ب‌اف ۱۰۹ ساخت المان جنگنده هاي Heinkel He 111و Heinkel He 112 ساخت المان بمب افكنهاي Junkers Ju 88 ساخت المان بمب افكنهاي شيرجه روي اشتوكا ساخت المان هواپيماي ترابري Junkers Ju 52 ساخت المان هواپيماهاي گشت دريايي Heinkel He 114 ساخت المان كه همگي اين جنگنده ها طي دروان بين دو جنگ جهاني از كشور المان خريداري شده بودند. جنگ جهاني دوم در جنگ جهاني دوم روماني متحد المان نازي بود و در زمانيكه اين دو كشور در تاريخ 22 ژوئن 1942 تصميم به حمله مشترك به خاك اتحاد جماهير شوروي گرفتند نيروي هوايي روماني داراي 621 فروند هواپيما بود كه شامل جنگندهاي بومي 81/IAR 80 نيز ميشد. نيروي هوايي ارتش روماني در پي اين حمله صدها عمليات هوايي را انجام داد تا بتواند قسمتهايي از خاك روماني را كه يكسال پيشتر توسط نيروهاي شوروي به اشغال در امده بود را زاد نمايد و به روماني بازگرداند. تا قبل از حادثه اودسا نيروي هوايي روماني 661 پيروزي هوايي در كارنامه خود ثبت نموده بود.و تا قبل از اگوست سال 1944 نيز نيروهاي نظامي روماني پيروزي هاي بسياري در نبردهاي استالينگراد،كريمه و اوكراين بدست اورده بودند. مشهورترين خلبان نيروي هوايي روماني در جنگ دوم جهاني شاهزاده رومانيايي كاپيتان كنستانتين كانتازانيو بود كه 68 مورد پيروزي هوايي تاييد شده را به نام خود ثبت نمود. جنگ سرد از سال 1948 روماني نيروهاي نظامي خويش را از لحاظ ساختاري و استراتژي كاملا به اتحاد جماهير شوروي نزديك نمود و بر همين اساس نيروي هوايي روماني نيز با هواپيماهاي جديد ساخت شوروي بازسازي شد. در سال 1952 نيروي هوايي روماني 88 فروند جنگنده ميگ 15 مدل bis را دريافت نمود.و در سال 1958 اولين جنگنده هاي مافوق صوت ميگ 17 نيز وارد ناوگان نيروي هوايي روماني شدند.و پس از ان نيز در سال 1962 نيز جنگنده هاي جديد ميگ 21 كه در ان زمان جزو پيشرفته ترين جنگنده اي دنيا به حساب مي امدند به خدمت نيروي هوايي روماني در امدند. ميگ 21 نيروي هوايي روماني و در سال 1974 روماني جنگنده مافوق صوت ساخت خود را تكميل و براي جايگزيني ان با جنگنده هاي قديمي ميگ 15 و 17 وارد خدمت نمود.جنگنده مافوق صوت ساخت روماني موسوم به IAR-93 نخستين پرواز خود را در تاريخ 31 اكتبر 1974 انجام داد. IAR-93 تنها جنگنده اي بود كه در يكي از كشور هاي عضو پيمان ورشو به كار گرفته ميشد ولي ساخت كشوري غير از شوروي بود. جنگنده مافوق صوت ساخت روماني موسوم به IAR-93 و در سال 1979 نيز روماني براي نوسازي جنگنده ها و جايگزيني جنگند ه هاي جديد با جنگنده هاي قديمي و فرسوده تر 12 فروند ميگ 23 را به خدمت نيروي هوايي وارد كرد. و در دسامبر سال 1989 درست چند روز قبل از وقوع انقلاب ضد كمونيستي در روماني جنگنده هاي بسيار پيشرفته ميگ 29 وارد نيروي هوايي روماني شدند. ميگ 29 نيروي هوايي روماني در حال حاضر نيروي هوايي روماني از يك مركز فرماندهي و چهار پايگاه هوايي اصلي و سه پايگاه هوايي رزرو تشكيل شده است. در سال 2007 نيروي هوايي روماني 13250 نفر نيروي پرسنلي داشته است.فرمانده نيروي هوايي روماني از مارچ سال 2007 بعد از بركناري ژنرال Gheorghe Catrina از اين سمت بر عهده ژنرال locotenent ميباشد. در بين سالهاي 1993 الي 2002 تعداد 110 فروند جنگنده ميگ 21 مدل لنسر نيروي هوايي روماني با مشاركت اسراييل به روز رساني و مدرنيزه شدند و در حال حاضر 48 فروند از انها عملياتي و در حال خدمت در نيروي هوايي روماني ميباشند. نيروي هوايي روماني همچنين از كاربران هواپيماهاي ترابري C-130 Hercules, C-27J Spartan, An-26s و هليكوپتر ترابري از نوع IAR-330 Puma ميباشد. هليكوپترهاي مدل IAR-330 Puma نيروي هوايي روماني توسط صنايع هوايي روماني و با مشاركت شركت اسراييلي Elbit Systems به قابليت انجام عمليتهاي تهاجمي نيز دست يافته اند. همچنين نيروي هوايي روماني جت اموزشي IAR-99 Şoim كه ساخت داخل ميباشد را براي اموزش خلبانان جوان خويش مورد استفاده قرار ميدهد. و تعدادي ميگ 29s كه كماكان در نيروي هوايي روماني باقي مانده بودند به دليل فرسودگي بيش از حدشان همگي در سال 2003 از سرويس خارج و بازنشسته شدند. ليست دارايي هاي نيروي هوايي روماني -------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------- ========== گرداوري و ترجمه توسط Hexman براي سايت ميليتاري
  9. نیروی هوایی آلمان     بعد از پایان جنگ دوم جهانی کشور آلمان تا سال ها از داشتن نیروی نظامی محروم شد.این محرومیت باعث تاثیرات مخرب زیادی روی صنعت هوانوردی آلمان وارد شد.تا این که در سال 1955 با پیوستن آلمان به نیروهای ناتو ارتش این کشور تشکیل شد.از سال بعدی که خطر ارتش سرخ روز به روز بیشتر میشد تصمیم به تشکیل نیروی هوایی امروزی آلمان گرفته شد.     نیروی هوایی آلمان (نیروی هوایی امروزی) از 9 ژون سال 1956 تشکیل شد.تعدادی از تکخال ها و خلبانان ارشد لوفت وافه نازی نیز به این نیرو پیوستند. کسانی مانند برترین تکخال آلمان اریش هارتمن و تعدادی دیگر از بهترین ها مانند گرهارد بارخورن،کونتر رال و ژوهانس استین هووف به این نیروی نوپا پیوستند. دوره های اولیه این خلبانان و نیروهای دیگر توسط نیروی هوایی آمریکا در ایالات متحده برگزار شد.         اف 86     تابوت پرنده خلبانان آلمان در طول سال 60 تا 70      اولین هواپیماهایی که نیروی هوایی آلمان با انها شروع کرد اف84 و اف 86 بودند.درسال 1961 ورود 2 فروند اف84 به حریم هوایی آلمان شرقی که به خاطر خرابی سیستم های ناوبری بود منجر به تنش شدیدی بین شوروی و غرب شد که با توضیح غرب این مورد حل شد.سال 1960 اف104 استار فایتر وارد این نیرو شد که تا پایان جنگ سرد به خدمت خود ادامه داد(این هواپیما در طول خدمت 292 سانحه داشت و 116 خلبان خود را کشت که این باعث شد جامعه آلمان دید منفی شدیدی به این هواپیما داشته باشد و القابی شبیه جنگنده سقوط کننده و یا بیوه ساز به آن بدهند. شاید دلیل این همه تلفات خلبانان صندلی ایجکت رو به پایین و سرعت و قدرت مانور بسیار بالا و تیز بودن آن و آموزش ضعیف در سال های ابتدایی تشکیل این نیروی نوپا بود...).در سال 1963 اولین تغییرات بزرگ سازمانی نیروی هوایی آلمان به وجود امد و و پایه کامل گردان های رزمی این نیرو و همین طور قسمت هوادریای ارتش آلمان ریخته شد.نیروی هوایی به سرعت سعی در جایگزین کردین اف104 های خود را داشت و زودتر از تمام کشورهای دیگر این هواپیمایی جنگنده را بازنشست کرد و در سال 1974 فانتوم ها و سپس جنگنده اروپایی تورنادو را به خدمت گرفت.             تورنادو       فانتوم آلمانی   بعد از اتحاد دوباره آلمان شرقی و غربی در سال 1990 کل نیروها و امکانات و هواپیمای آلمان شرقی زیر نظر مرکز فرماندهی پنجم نیروی هوایی رفتند.آلمان غربی خود دارای 4 مرکز فرماندهی مستقل بود که دوتا در شمال و دو تا در جنوب قرار گرفته بودند.تجهیزات بسیاری از شوروی باقی مانده بود که بعد از بررسی کارآیی آن ها ، مشخص شد در حد لازم نبوده و به کشورهای بلوک شرقِ عضو ناتو داده شدند. ولی هواپیماهای میگ 29 و خلبانان آماده ی آن در نیروی هوایی باقی ماندند.میگ های جدید در گردان 73 شکاری مشغول به خدمت شدند و خلبانان کارآزموده آن  در عین حال مشغول آموزش باقی اعضای نیروی هوایی شدند.همینطور هیئتی از آمریکا برای بررسی کارآیی و قابلیت های این هواپیما به آلمان سفر کردندو در رزمایش های مختلف مانند رزمایش Red October با خصوصیات این جنگنده مدرن روس اشنا شدند.با ورود به کار جنگنده تایفون آخرین فروند از این جنگنده سال 2004 از خدمت خارج شد و تمام میگ های آلمانی به نیروی هوایی لهستان انتقال یافتند.       میگ29       سابقه عملیات های رزمی     نبرد های بالکان   لوفت وافه اولین تجربه رزمی خود بعد از جنگ دوم جهانی در سال 1995 کسب کرد.عملیات Deliberate Forcer بر ضد نیروهای صرب انجام داد .در این عملیات 6 تورنادوی نوع ضربتی با اسکورت 8 فروند تورنادوی دیگر به بمباران مواضع صربها پرداختند.در سال 1999 در جنگ کوزوو نیروی هوایی آلمان مستقیماً در کنار ناتو به عملیات هوایی پرداخت. این مسئله آنقدر در ان زمان جالب نمود پیدا کرد که روزنامه sun در سرتیتر خود نوشت: نیروی هوایی شاهنشاهی انگلیس و لوفت وافه در کنار هم در حال جنگ هستند. لوفت وافه در این عملیات از گردان 32 بمب افکن خود استفاده کرد که از جنگنده های ضربتی تورنادو استفاده می کردند.   در این عملیات تورنادوها از موشک های هوا به زمین إی جی إم 88 هارم و موشک های کوتاه برد سایدویندر برای دفاع هوایی استفاده کردند و مواضع ضدهوایی  نیروهای  متخاصم در اطراف کوروو را مورد تهاجم قرار دادند. در جنگ لوفت وافه مجموعا 446 سورتی پرواز انجام داد که در آن 236 موشک هارم شلیک کرد.لوفت وافه در این جنگ هیچ تلفاتی نداشت.   افغانستان   در سال 2006 لوفت وافه تعدادی از هواپیماهای تورنادوی شناسایی خود را از اسکادران 51 شناسایی ایملمن به فروذگاه مزارشریف افغانستان انتقال داد.همچنین تعدای از بالگردهای ارتش و هواپیماهای ترابری سی160 از این فرودگاه عملیات انجام می دهند.   از سال 2011 تغییرات گسترده ای در ساختار سازمانی نیروی هوایی آلمان انجام شد.بر طبق این تغییرات به طور کلی سه اسکادران چند منظوره متشکل از جنگنده تایفون هر کدام با 140 فروند تشکیل میشوند و فقط یک اسکادران جنگنده بمب افکن تورنادو به خدمت ادامه خواهد داد.ساختار سازمانی به شکل زیر:   سازمان مرکزی فرماندهی عملیات هوایی: مسئول کنترل و فرماندهی عملیات هوایی مرکز فرماندهی نیروهای عملیاتی: که فرماندهی نیروهای عملیاتی را به عهده دارد مرکز فرماندهی نیروهای پشتیبانی: که کار پشتیبانی نیروهای رزمی را به عهده دارد     مراکز آموزشی آمریکای شمالی   به دلیل محدودیت های ژرمن ها بعد از جنگ جهانی، اکثر خلبانان نیروی هوایی در مراکز آموزشی در آمریکا و کانادا آموزش می دیدند.بعد از اتفاقات و حوادث سال 60 تا 70 روی جنگنده های اف84 و اف104 (سقوط ها و تلفات زیاد خلبانان آلمانی با این دو هواپیما بسیار بالا بود) به دلیل فشارهای عمومی مراکز آموزشی لوفت وافه رسماً به آمریکا و کانادا انتقال یافت.دو مرکز آموزشی لوفت وافه یکی در فرودگاه Goose Bay در کانادا و دیگری در فرودگاه Holloman در نیومکزیکوی آمریکا تشکیل شدند. مرکز فرماندهی  این دو مراکز آموزشی با عنوان مرکز هوایی آموزش تاکتیکی در سال 1996 در فرودگاه Holloman تشکیل و مستقر شد و کارهای آموزش و هماهنگی آن و ساختار آموزشی در این مرکز انجام می شود.       اف4 های فانتوم در حال اموزش در اطراف holloman   این نیرو در حال حاضر در اورپا پس از انگلیس ، فرانسه و ایتالیا ، مکان چهارم قدرت را دارد. تعداد نیروهای انسانی لوفت وافه 44565 نفر است که وزیر دفاع اعلام کرده این نیروها باید به 23000 نفر کاهش پیدا کند.   لوفت وافه 10 فرودگاه عملیاتی و 3 فرودگاه بدون نیروی عملیاتی دارد. هواپیماهای رزمی که ستون فقرات  اسکادران های آن را تشکیل می دهند شامل: 112 فروند یوروفایتر تایفون که سفارش کل آن 143 فروند است 122 فروند تورنادو که برنامه ریزی شده تا به تعداد 85 فروند برسد و همگی ارتقا پیدا کنند     هواپیماهای ترابری نظامی: 56 فروند سی  160 + سفارش 40 فروند ایرباس آ400 ام   بالگردها : 42 فروند سی اچ53 + 3 فروند یوروکاپتر   هواپیماهای آموزشی : بیچ کرافت تی6 به استعداد 69 فروند + تی38 تالون 35 فروند                       یوروفایتر تایفون     برگرفته از ویکی ترجمه از نیما IRIAF   کلیه حقوق این تاپیک متعلق به سایت میلیتاری میباشد   :rose:   ----------------------------------- اندکی ویرایش شد تصاویر و تاپیک منتقل شد PersianKing