جستجو در انجمن

مشاهده نتایج برای برچسب های 'تانک'.



تنظیمات بیشتر جستجو

  • جستجو بوسیله برچسب

    برچسب ها را با , از یکدیگر جدا نمایید.
  • جستجو بر اساس نویسنده

نوع محتوا


انجمن ها

  • بخش داخلی
    • اخبار و قوانین
    • ماهنامه میلیتاری
    • گالري عكس و فيلم
    • کتابخانه میلیتاری
    • مقالات برتر
  • War and History - بخش جنگ و تاریخ
    • مباحث جامع نظامی
    • پیمان ها - قراردادها و معاملات تسلیحاتی
    • دکترین و استراتژی
    • عملیات های نظامی
    • جنگ تحمیلی
    • تحولات روز امنیتی نظامی بین الملل
    • General Military Discussions
  • Air force Forum - بخش نیروی هوایی
    • هواپیماهای نظامی
    • بالگردهای نظامی
    • تسلیحات هوایی
    • متفرقه در مورد نیروی هوایی
    • سایر بخشهای نیروی هوایی
    • Airforce - English
  • Army Forum - بخش نیروی زمینی
    • ادوات و تسلیحات زمینی
    • خودروهای نظامی و زره پوش ها
    • مباحث جامع زرهی
    • توپخانه زمینی
    • موشک های زمین پایه
    • الکترونیک زمینی
    • تجهیزات و تسلیحات انفرادی
    • متفرقه نیروی زمینی
    • سایر بخشهای زمینی
    • Ground forces - English
  • Navy Forum - بخش نیروی دریایی
    • شناورهای سطحی
    • شناور های زیرسطحی
    • هوا دریا
    • تسلیحات دریایی
    • سایر بخش های نیروی دریایی
    • علوم و فنون دریایی
    • راهبردها و راهکنش های دریایی
    • تاریخ نیروی دریایی
    • اخبار نیروی دریایی
    • Navy - English
  • News Section - بخش خبر
    • اخبار روز ایران و جهان
    • اخبار صفحه اول
    • رایانه و شبکه
    • English News
    • Send news
  • Non-Military Forums - سایر بخشها
    • دیگر موضوعات و مطالب

پیدا کردن نتایج در ...

یافتن نتایج که ...


تاریخ ایجاد

  • شروع

    پایان


آخرین بروز رسانی

  • شروع

    پایان


Filter by number of...

تاریخ عضویت

  • شروع

    پایان


گروه


Website URL


Yahoo


Skype


Location


Interests

پیدا کردن 4 results

  1. به نام خدا با سلام قسمت اول : پروژه ساخت تانک ملی ترکیه موسوم به آلتای یکی از مهمترین پروژه های نظامی کشور ترکیه است که در سطحی ملی و با استفاده از مشارکت داخلی و خارجی دنبال میشود. این پروژه به افتخار ژنرال فخرالدین آلتای کسی که فرمانده سپاه پنجم سواره نظام ترکیه در مرحله پایانی جنگ استقلال ترکیه بود نام گذاری شده است. هدف ترک ها از تعریف این پروژه دستیابی به تانک اصلی میدان نبرد نسل سومی است که تولید ، توسعه و تعمیر آن در داخل کشور صورت پذیرد. پروژه آلتای در سال 2005 آغاز شد و قرارداد آن در سال 2007 مابین دبیرخانه صنایع دفاعی ترکیه (SSM) و صنایع اتوکار (Otokar) ترکیه منعقد گردید. البته پروژه ساخت تانک ملی ترکیه از سال ها پیش و از اواسط دهه 90 به منظور ایجاد زیر ساخت های مستقل و قوی برای تولید تانک ملی کلید خورده بود اما در آن زمان به نتیجه ای نرسید و بعدها در قالب پروژه آلتای مجددا دنبال شد. قرارداد منعقد شده با صنایع اتوکار به ارزش 500 میلیون دلار به منظور طراحی ، توسعه و ساخت چهار نمونه اولیه از تانک ملی ترکیه بود. هر چند قرارداد با صنایع اتوکار به امضا رسید و بازیگر اصلی و مسئول این پروژه صنایع مذکور بود اما به زودی بازیگران جدیدی به پروژه آلتای وارد شدند. مقامات نظامی و دفاعی ترکیه دریافته بودند که این کشور از زیرساخت ها ، توان تکنولوژیکی و امکان تخصیص بودجه مناسب برای طراحی ، توسعه و ساخت پایه ای تانکی نسل سومی برخوردار نیست در نتیجه به دنبال راهکارهایی برای حل این مسائل و مشکلات بودند. در نهایت راهکار مناسبی انتخاب شد که انتقال تکنولوژی و انتخاب پلتفرمی خارجی به عنوان اساس طراحی در کنار توسعه و ساخت داخلی بود. بدین صورت از صرف وقت و هزینه هنگفت برای طراحی و ساخت پایه ای جلوگیری شده و این توان بر روی توسعه بومی طرح و ساخت داخلی متمرکز میگردید. برای رفع نیاز به مشارکت طرفی خارجی و دریافت تکنولوژی از آن ، کشور کره جنوبی و صنایع زرهی Hyundai Rotem این کشور برگزیده شدند. این صنایع از تجربه کافی و تکنولوژی های پیشرفته در عرصه زرهی برخوردار بودند و تانک K2 Black Panther را به طراحی و ساخت رسانده بودند که از جمله پیشرفته ترین و برترین تانک های حال حاضر جهان است. با توجه به انتخاب کره جنوبی و صنایع زرهی آن کشور به عنوان طرف خارجی پروژه آلتای ، انتقال تکنولوژی زرهی کره و انتخاب تانک K2 به عنوان پایه طراحی و ساخت آلتای مد نظر قرار گرفت. پس از انتخاب طرف خارجی نوبت به ایجاد مشارکت در پروژه از طریق حضور دیگر صنایع دفاعی مطرح ترکیه از جمله آسلسان (ASELSAN) بود که حضور این صنایع انعقاد قرادادهای ثانویه به ارزش چند ده میلیون دلار را در پی داشت. تقسیم وظایف برای انجام بخش های مختلف این پروژه به این صورت بود : صنایع زرهی هیوندای کره جنوبی : ارائه طرح تانک K2 (به عنوان طرح پایه ای آلتای) ، تامین سیستم ها و زیر سیستم های این تانک در صورت نیاز ،ارائه مشاوره فنی در ساخت و کمک به مدرن سازی صنایع زرهی اتوکار. بخش سیستم های کنترل آتش صنایع الکترونیکی آسلسان : ساخت سیستم کنترل آتش تانک گروه STM با همکاری مشترک هیوندای کره و آسلسان : طراحی و ساخت سیستم C3I (فرماندهی ، کنترل ، ارتباطات و آگاهی) بخش تسلیحات سنگین صنایع مکانیکی و شیمیایی ترکیه (MKEK) با همکاری هیوندای کره : تولید توپ 120 میلیمتری بدون خان صنایع Roketsan با همکاری هیوندای کره : ساخت صفحات زرهی ماژولار (قابل نصب و جداسازی) متناسب با طراحی تانک علاوه بر صنایع ذکر شده برای تهیه پیشرانه صنایع آلمانی MTU Friedrichshafen و برای تهیه جعبه دنده نیز صنایع Renk تعیین شدند. پس از مدرنیزه کردن صنایع ، کار بر روی پروژه تانک آلتای در ماه اوت 2008 در صنایع اتوکار اغاز شد. فاز اول طراحی مفهومی تانک بود که در این فاز از طرح تانک K2 به عنوان طرح پایه ای استفاده شد اما طراحان ترک در طراحی شاسی تغییراتی ایجاد کرده و برجک را نیز مجدد طراحی کردند که حاصل آن طرحی متفاوت از تانک کره ای شد. پس از انجام طراحی مفهومی در صنایع اتوکار ، صنایع دخیل در پروژه وارد فاز طراحی جزئیات شدند که در حدود 30 الی 36 ماه به طول انجامید و پس از آن فاز ساخت قطعات و منتاژ نمونه های اولیه آغاز گردید. طرح کامپیوتری از کل تانک طراحی جزئیات ساخت مدل های در ابعاد اصلی از بخش های مختلف بدنه تانک در سال 2011 نمونه ای از این تانک در نمایشگاه IDEF در معرض نمایش عموم قرار گرفت و چندی بعد دو الی سه نمونه اولیه نیز تکمیل شدند. انتظار میرود که تا سال 2015 الی 2016 این تانک به فرماندهی نیروهای زمینی ترکیه (TLFC) تحویل و به خدمت ارتش ترکیه درآید. اما پایان فاز طراحی و ساخت نمونه های اولیه تانک آلتای شروعی بر فاز آزمایشات میدانی و آزمایشگاهی چند مرحله ای این تانک بود. این آزمایشات شامل سنجش تمامی سیستم ها و زیر سیستم های تانک از جمله سیستم تولید و انتقال قدرت ، تعلیق ، سیستم های ارتباطی و ............ ، عملکرد تانک در شرایط آب و هوایی مختلف ، قابلیت های حرکتی (از قبیل سرعت ، شتاب ، قابل عبور از شیب ، گام عموی و عبور از گودال) تانک در زمین های با عوارض متفاوت در طی مسافتی 2000 کیلومتری ، شلیک ایستا و در حرکت تانک به منظور سنجش دقت سیستم کنترل آتش ، تست مقاومت زره در برابر انفجار و اصابت پرتابه هایی از انواع مختلف به منظور حصول اطمینان از سطح حفاظت زرهی و ........ بود. علاوه بر آزمایش و عیب یابی آلتای توسط صنایع اتوکار یک مرحله آزمایش میدانی نیز توسط ارتش بر روی این تانک صورت میپذیرد تا ارتش ترکیه از کیفیت و قابلیت های این تانک و توانایی آن در برآورده کردن الزامات عملیاتی مد نظر خود اطمینان حاصل کند. ساخت نمونه های اولیه آزمایشات میدانی شاسی بدون برجک آزمایشات میدانی تانک آزمایش برجک و سیستم های آن ادامه دارد......... فقط برای میلیتاری
  2. DeathStalker

    تانک چلنجر 2

    سلام! اول تشکر میکنم از وقتی که برای خوندن مقاله میگذارید و اگه اشتباهی هست، اصلاح میکنید. دوم اینکه زوم مقاله روی زره چابهام 2 هست، که توی قسمت سوم مقاله به اون میپردازیم. اگه مشکلی در مقاله هست، امیدوارم ببخشید. قسمت اول تاریخچه چلنجر 2، پیشرفته ترین تانک موجود در ارتش بریتانیا بوده که توسط BAE SYSTEMS و زیرمجموعه آن، Land Systems ساخته میشه. این قسمت، قبلا به نام شرکت Vickers Defence Systems و سپس Alvis Vickers Ltd بود. بعدها به BAE پیوست. این تانک اولین تانک بریتانیا هست که کاملا توسط یک شرکت طراحی و ساخته میشه (Vickers Defence Systems). این تانک علاوه بر خود بریتانیا، در پادشاهی عمان هم استفاده میشه. شرکت Vickers در سال 1986 شروع به طراحی این تانک کرد، در سال 1987 اولین نمونه را ساخت و در 1988، با تایید ارتش، برنده مناقصه بهترین تانک شد و 90میلیون هزینه آغاز طرح را دریافت کرد. در مجموع 12 رزمایش/آزمایش موفق را پشت سر گذاشت تا تایید ارتش را بگیرد. در 1991، پیشنهاد 520 میلیون پوندی برای 127 چلنجر 2 و 13 تانک آموزشی و تامین مهمات آن را دریافت کرد. در سال 1994، وزارت دفاع، 259 تانک دیگر و 9 تانک آموزشی را به ارزش 800 میلیون درخواست داد تا به تدریج جایگزین چلنجر 1 شود. چلنجر 2 در سال 1998 وارد خدمت شد که اولین گروه تانک ها، به Royal Scots Dragoon Guards حاضر در آلمان رسید و تا سال 2002، تعداد 386 تا از اون تولید شده بود. این تانک در بوسنی، کورزوو و عملیات آزادسازی عراق (2003) مورد استفاده عملیاتی قرار گرفت. در سال 2004، وزارت دفاع uk، تصمیم گرفت 2 اسکادران زرهی این تانک که حدود 100 تانک میشه رو کنار بگذاره . یک هنگ هم تغییر کاربری داد به اسکادران شناسایی. مدل 2E این تانک، مدل صادراتی اون هم به حساب میاد که مخصوص آب و هوای بسیار بد ساخته شده و بسیار در یونان، قطر و عربستان مورد آزمایش قرار گرفته. تسلیحات توپ اصلی این تانک، L30 و 120 میلیمتری هست که BAE Systems Land Systems که قبلا RO Defence بود، ساخته میشود. این توپ L30 به روش electro-slag refined steel (ESR) ساخته میشه (به طور خلاصه، روشی هست که بعد از ذوب دوباره فولاد در قالب جدید قرار میگیره که به وسیله برق به شدت گرم میشه. بعد به ته حمام سرد میره و منجمد میشه، با افزایش بیشتر حجمش، سر ریز میکنه و دوباره این پروسه ادامه داره که باعث میشه تا درصد تقریبا کامل، ناخالصیها از بین بره و فولاد کاملا یکدست داشته باشیم. این امر باعث میشه که توپ ساخته شده از اون، کاملا همگن باشه و خطای ساختش به صفر نزدیک بشه) همچنین دور آن غلافی محافظی برای کنترل دمای اون وجود داره. توپ قابلیت چرخش 360 درجه افقی و +20 تا -10 عمودی رو داره. همچنین امکان شلیک گلوله های APFSDS یا armour-piercing fin-stabilised discarding sabot، گلوله های شدید انفجار HESH یا high-explosive squash head و نیز گلوله های اورانیومی depleted uranium را دارد. سیستم کنترل آتش تمام الکتریکی و استیبلایزر اون هم برای BAE هست. همچنین تیربار اون، کالیبر 7.62 میلیمتری ساخت بوئینگ و نیز تیربار ضد هوایی 7.62 میلیمتری GPMG L37A2 میباشد. همچنین برای هماهنگی نیروهایی ناتو و دلایل دیگر، از توپ Rheinmetall L55 آلمان در آن استفاده میشود. (مانند ابرامز و لئوپارد و ..) استفاده از Rheinmetall L55، امکان استفاده از گلوله های استاندارد ناتو را به آن میدهد که در کاهش هزینه ها، بسیار مهم است. همچنین، این توپ آلمانی، پرفورمنس بالاتری نیز نسبت به نمونه قبلی دارد. سیستم محافظت زره حفاظتی تانک، نسل دوم چابهام Chobham است و به سیستم ضد NBC مجهز است. هردو طرف توپ، نارنجک اندازهای پنج تایی L8 ساخت Thales AFV Systems Ltd به چشم میخورند. همچنین برای انحراف موشکهای شلیک شده بهش، میتونه از اگزوزهاش دود شدیدی خارج کنه و اصطلاحا smoke screen دور تانک به وجود بیاره. همچنین برای نخستین بار در بریتانیا، این تانک هم به سیستم گرمایش و هم سرمایشی مجهز شد. کنترل آتش و مشاهده میدان سیستم کنترل آتش آن توسط کامپیوتر کنترل میشود و در ابتدا از مدل Computing Devices Company و سپس General Dynamics استفاده میشد. همچنین به سیستم اطلاعات و مدیریت میدان نبرد PBISA مجهز است. PBISA اطلاعات نمایشگر روبروی فرمانده تانک، راننده، سیستم ناوبری و کامپیوتر مرکزی پردازشگر اطلاعات را با هم ادغام میکند تا بهترین استفاده از همه آنها ممکن باشد. برای داشتن بیشترین امنیت ارتباطات، سیستم Bowman ساخت General Dynamics در آن به کار رفته تا بدون نگرانی از امکان شنود، خدمه تانکها با هم و با سایر نیروها در ارتباط باشند. دید 360 درجه فرمانده، توسط VS 580-10 ساخت SAGEM تامین میشود که دارای 8 پریسکوپ میباشد. برای محاسبه مسافت، از نوعی لیزر 4Hz با قابلیت حرکت +35 تا -35درجه استفاده میشود. سیستم دید در شب/دود/مه آن، TOGS II ساخت Thales Optronics میباشد که قابلیت زوم 4برابر و 11.5برابر را در نمایشگر فرمانده و توپچی دارد. توپچی مجهز به لیزر مسافت یاب، دید در شب و سایر موارد ذکر شده میباشد. راننده مجهز به سیستم ناوبری در شب PDP میباشد که امکان رانندگی بدون خطر در شب را فراهم میکند. نیروی محرکه موتور این تانک، 12 سیلندر دیزلی با توان 1200 اسب بخار Perkins Caterpillar CV12 بوده و جعبه دنده آن، David Brown TN54 میباشد که 6 دنده جلو و 2 دنده عقب دارد. سیستم تعلیق آن، هیدروگازی میباشد. بیشترین سرعت آن در جاده، 59کیلومتر بر ساعت و در بقیه جاها، 40 میباشد که میتواند 450 کیلومتر در جاده و 250 کیلومتر در غیر آن، حرکت کند. (بدون سوختگیری) Challenger 2E این مدل، دارای سیستم کنترل آتش بهبود یافته، دید در روز و شب SAGEM MVS 580، دید فرمانده SAGEM SAVAN 15 میباشد که امکان حرکت در جهت مخالف توپ را دارد. (امکان کنترل میدان جنگ، حتی در صورت درگیر بودن توپ اصلی) همچنین، موتور آن با موتور 1500 اسب بخاری MTU 883 تعویض شده و این موتور کوچکتر و قدرتمندتر، برد آن را به 550 کیلومتر افزایش میدهد. سایر برنامه ها دولت بریتانیا به شرکت BAE اجازه تغییرات محدود در قطعات تانک برای هماهنگ کردن انواع این تانک و مشتقات آن (تایتان و تروجان) را داده تا با افزایش قطعه های مشترک، هزینه نگهداری آن کاهش یابد. خلاصه: وزن تانک (عملیاتی): 62.5 تن خدمه: 4 طول: 8.32 متر طول: (با توپ) 11.55 متر ارتفاع: 2.49 متر عرض: 3.52 متر برد: 450 کیلومتر در چلنجر 2 و 550 کیلومتر در ‎2E‎ موتور اصلی: Rolls-Royce Perkins Condor CV12 1200 اسب بخار جعبه دنده: David Brown TN54 سیستم تعلیق: هیدروگازی سرعت: 59 کیلومتر در جاده و 40 کیلومتر در خاکی توپ اصلی: 120 میلیمتری L30، جایگزین شده با Rheinmetall L55 تسلیحات: چارم 1و3؛ HESH و نارنجک دودزا میزان تسلیحات: معمولا 50 گلوله، APFSDS و HESH اسلحه جانبی: 7.62 میلیمتری هم محور + 7.62 ضد هوایی میزان تسلیحات: 4000 گلوله زره: چابهام 2 نارنجک انداز: دو دسته 5 تایی L8 مدل چلنجر 2 (اگه کسی از دوستان زحمت انتقال عکسها به گالری رو بکشن ممنون میشم) همه حقوق متعلق به میلیتاری است. ادامه دارد ...
  3. behnamsniper

    نبرد نورفولک

    لا حول ولا قوه الا بالله العلی العظیم حسبنا الله و نعم الوکیل نعم المولی و نعم النصیر نبرد نورفولک نبرد نورفولک یک درگیری تانک ها بود که در تاریخ 27 فوریه 1991 در طول جنگ خلیج فارس بین ایالات متحده امریکا و انگلستان از یک سو و نیروهای گارد ریاست جمهوری بعثی عراق در سوی دیگر روی داد. نیروهای اولیه درگیر در این نبرد لشکر 2 زرهی امریکا، لشکر یکم پیاده (مکانیزه) و تیپ 18 مکانیزه و تیپ 9 زرهی از نیروهای گارد ریاست جمهوری عراق و واحد های دیگری از لشکرهای عراقی بودند. از انجا که یکی از تیپ های لشکر 1 مستقر نشده بود، لشکر 2 زرهی به لشکر 1 پیاده امریکا ملحق شده بود. لشکر 1 زرهی بریتانیا ماموریت داشت تا از جناح راست نیروهای VII (یکی از دو ارتش اصلی اروپایی امریکا در طول جنگ سرد) محافظت کند. رقیب اصلی لشکر 1 بریتانیا در این زمان لشکر 52 زرهی عراق و لشکرهای چندگانه پیاده عراقی بودند. این نبرد، اخرین نبرد در جنگ بود که بعد از ان اتش بس همه جانبه ایجاد شد. بعد از اتش بس دو نبرد دیگر در نزدیکی چاه های نفت الرمیله روی دادند. براساس برخی منابع، نبرد نورفولک دومین نبرد بزرگ تانک ها در طول تاریخ امریکا و بزرگترین نبرد تانک ها در جنگ اول خلیج فارس است. بیشتر از 12 لشکر همراه با چنیدن تیپ و واحدهای جداگانه در نبرد نورفولک شرکت داشتند. نیروهای امریکایی و بریتانیایی حدود 750 دستگاه تانک و صدها نوع دیگر از خودروهای عراقی را نابود کردند. البته این حجم از نابودی ارتش عراق، جدای از نابودی دو لشکر گارد ریاست جمهوری عراق توسط لشکر 3 زرهی در Objective Dorset در تاریخ 28 فوریه 1991 است. در طول این عملیات، لشکر 3 زرهی توانست 250 دستگاه خودروی دشمن را منهدم کرده و 2.500 سرباز عراقی را اسیر کند. بیش از یک دهه از این نبرد گذشت تا کیفیت و چگونگی منابع در مورد اغلب نبردهای جنگ اول خلیج فارس روشن شود. بسیاری از نبردهای زمینی در طول عملیات طوفان صحرا از بسیاری از نبردهایی که در اروپای جنوبی و غربی در طول جنگ جهانی دوم روی داد-حداقل از نظر تعداد تجهیزات به کار گرفته شده در ان- بزرگتر بودند. نمای کلی عملیات این نبرد حدودا در 60 مایلی شرقی و به فاصله 18 ساعت از نبرد البصیه (Battle of Al Busayyah- نبرد تانکی که در 26 فوریه 1991 بین ارتش عراق و نیروهای امریکایی روی داد. این نبرد به نام شهر البصیه که شاهراهی مهم و یکی از دژهای دفاعی عراق بود نام گرفته است)، و چند کیلومتر دورتر از نبرد 73 شرقی روی داد. نبرد نورفولک به نام منطقه نورفولک، منطقه ای که خطوط لوله نفت IPSA و چندین خط اهن و انبار تجهیزات عراقی که ارتش از ان دفاع می کرد را در خود جای داده بود، نام گرفته است. منطقه نورفولک در غرب خط مبدا حرکت جنگی کیوی، شرق خط مبدا حرکت جنگی اسمش، و شمال خط مبدا حرکت جنگی گریپ قرار داشت. خطوط مبدا حرکت جنگی (phase line) مرجع های نقشه ای هستند که هر چند کیلومتر یک بار بر روی نقشه برای اندازه گیری پیشروی یک عملیات نظامی مورد استفاده قرار می گیرند. نیروهای درگیر نیروهای درگیر در این این نبرد شامل لشکر 1 پیاده، تیپ سوم از لشکر 2 زرهی امریکا، و تیپ های 18 مکانیزه و 9 زرهی گارد ریاست جمهوری عراق و واحدهایی دیگر از 11 لشکر عراقی همچون لشکرهای 26، 48، 31 و 25 زرهی عراق می شدند. لشکرهای 10 و 12 زرهی عراق نیز حضور داشتند. عراقی ها دو تیپ مستقل زرهی نیز در منطقه داشتند که شامل تیپ های 50 و 29 زرهی می شد. لشکر 3 زرهی امریکا مسئولیت نبرد در منطقه دورست را بر عهده داشت. عملیات ضد شناسایی نیروی ویژه 1-41 پیاده، واحدی سنگین از لشکر 2 زرهی بود. در ابتدا این واحد شامل گردان یکم، هنگ 41 پیاده، گردان سوم، هنگ 66 زرهی، گردان چهارم و هنگ سوم توپخانه می شد. نیروی ویژه 1-41 اولین گروه ائتلافی بود که در تاریخ 17 فوریه 199 به مرز عربستان صعودی نفوذ کرد و و عملیات های زمینی در خاک عراق با نیروهای بعثی در تاریخ 17 فوریه صورت داد. به فاصله کوتاهی بعد از رسیدن، نیروی ویژه 1-41 همراه با اسکادران اول و هنگ چهارم سواره نظام ماموریت ضد شناسایی را دریافت کرد. این نیروی مشترک و کار گروهی انها به نام نیروی ویژه اهنین (Task Force Iron ) شهرت یافت. عملیات ضد شناسایی عموما شامل نابودی و عقب راندن واحد های شناسایی دشمن و عدم اجازه به نظارت بر نیروی های خودی اطلاق می شود. در 15 فوریه 1991، گردان چهارم از هنگ سوم توپخانه بر روی یک کاروان عراقی و چند کامیون همراه که مشغول شناسایی و نظارت نیروهای امریکایی بودند اتش گشود. در 16 فوریه 1991 به نظر می رسید که چندین خودروی عراقی در حال شناسایی و مراقبت نیروی ویژه هستند و با اتش امریکایی ها عقب رانده شدند. گزارش شد که یک دسته نظامی دیگر عراقی در شمال شرقی نیروی ویژه موضع گرفته اند. انها نیز با اتش توپخانه عقب رانده شدند. غروب همان روز گروه دیگری از خودروهای عراقی شناسایی شدند که به سمت مرکز نیروی ویژه حرکت می کردند. به نظر می رسید که این خودروها از نو ع BTR و تانک های ساخت شوروری باشند.ساعتی بعد نیروی ویژه با واحد های شناسایی عراقی درگیر شد. امریکایی های با شلیک موشک تاو یک تانک را نابود کردند. بقیه گروه شناسایی عراقی یا با اتش توپخانه نابود شدند و یا عقب نشینی کردند. در 17 فوریه 1991 عراقی ها با اتش خمپاره به نیروی ویژه حمله کردند و بعد از ان موفق به فرار شدند. غروب همین روز عراقی ها با اتش توپخانه به نیروی ویژه حمله کردند اما صدمه ای به نیرو وارد نشد. حمله و نفوذ قبل از حمله، برای کاستن از مقاومت عراقی ها، گردان های چهرام از هنگ سوم توپخانه و هنگ 210 توپخانه شروع به اتش بر روی مواضع عراقی ها کردند. حدود 300 توپ از چندین کشور مخنلف در حمله شرکت داشتند. بیش از 14.000 دور شلیک توپخانه و بیش تر از 4.900 موشک از سامانه راکت انداز چند گانه MLRS بر روی مواضع عراقی ها در این نوبت از حمله شلیک شد.در مراحل اولیه از این اتش ها، عراق حدود 22 گردان توپخانه خود را از دست داد. این میزان تخریب شامل نابودی حدود 396 قبضه توپ عراق نیز می شود. در پایان این حملات، تجهیزات نیروی توپخانه عراق دیگر وجود نداشت. یکی از واحد های عراقی که در طول اماده سازی کاملا منهدم شده بود، گروه توپخانه 48 پیاده نظام بود. فرمانده این گروه اعلام کرد که واحد وی 83 قبضه از 100 قبضه توپ خود را حین اماده سازی از دست داد. مکمل این حملات زمینی، حملات هوایی بمب افکن های B-52 و AC-130 های نیروی هوایی بودند. پیاده نظام نیروی ویژه 1-41 ماموریت یافت تا به مواضع اولیه دفاعی در مرز عربستان صعودی-عراق نفوذ کند. بار دیگر اسکادران اول و هنگ چهارم سواره نظام به کمک انها امدند. زمانی که انها وارد خاک عراق شدند با مواضع و سنگرهای بتونی چندگانه عراقی ها مواجه شدند. این مواضع دفاعی توسط واحدی به بزرگی تیپ محافظت می شدند. واحد های امریکایی اماده درگیری با سربازانی که در این مواضع و سنگرهای بتونی تقویت شده موضع گرفته بودند شدند. شش ساعت طول کشید تا نیروی ویژه بتواند این سنگرهای بتونی پیچیده را پاکسازی کند. عراقی ها با اتش سلاح های کوچکی همچون ار پی جی ها، خمپاره ها و انچه که از تجهیزات توپخانه برایشان باقی مانده بود با نیروی ویژه درگیر شدند. مجموعه ای از درگیری هایی که روی داد باعث تلفات سنگین و عقب رانده شدن عراقی ها از مواضعشان شد. تعداد بسیاری نیز به اسارت در امدند، تعدای فرار کردند و کشته شدند یا توسط دیگر واحد های ائتلاف دستگیر شدند. در طول پاکسازی سنگرهای بتونی، نیروی ویژه دو پست فرماندهی تیپ و پست فرماندهی لشکر 26 پیاده عراقی را اشغال کرد. نیروی ویژه یک فرمانده تیپ، چندین فرمانده گردان، فرماندهین همراه و افسران ستاد عراقی را دستگیر کرد. همان طور که درگیری ادامه می یافت، نیروی های پیاده نیروی ویژه از فاصله نزدیک با تانک هایی که در دخل گودال پنهان شده بودند و کمین کرده بودند درگیر شدند. برای چند ساعت، تیم های فرعی ضد تانک عراقی مسلح به RPG، تانک های تی 55، و نیروهای پیاده عراقی به خودروهای در حال عبور امریکایی اتش گشودند، و تنها توسط دیگر تانک های امریکایی و خودروهای رزمی که به دنبال نیروهای جلودار می امدند، نابود شدند. نیروی ویژه 1-41 به خاطر این اقدامات، نشان افتخار UAV را دریافت کرد. نبرد اغاز می شود نبرد نورفولک به نوعی ادامه درگیری بود که با نبرد 73 شرقی در روز قبل از ان اغاز شد. نبرد نورفولک در ساعت 30 بامداد روز 27 فوریه اغاز شد. دو تیپ حمله کننده لشکر یکم پیاده امریکا، شامل تیپ سوم از لشکر دوم زرهی، در خطوط مبدا حرکت جنگی 75 شرقی، 2.000 متر بالاتر از خطوط 73 شرقی مستقر بودند. تیپ های امریکایی با لشکر توکلنا علی الله (Tawakalna Division ) از گارد ریاست جمهوری و تیپ 73 از لشکر 12 زرهی عراق درگیر شدند. لشکر توکلنای گارد ریاست جمهوری عراق، قوی ترین لشکر عراق بود که 220 تانک T72 و 278 IFV (خودروی زره پوش چرخ دار یا شنی دار) در اختیار داشت. در طول این درگیری لشکر 12 زرهی عراق نابود شد. حدود 40 تانک عراقی و تعدا مشابهی خودروی زرهی عراقی نابود شدند. با حمایت هوایی از طرف گردان دوم، حملات بالگردهای هوانیروز و اتش پشتیبانی گردان چهارم از هنگ سوم و هنگ 210 توپخانه، که مانع حملات توپخانه ای عراق می شدند، لشکر 1 پیاده توانست راهی از بین خطوط دوم عراقی ها باز کند. سه ساعت بعد از این رویداد، لشکر یکم 6.2 مایل از منطقه نورفولک عبور کرد و در بین مه غلیظ توانست تانک ها، کامیون ها و پیاده نظام عراقی را نابود کند. لشکر 2 زرهی 60 تانک عراقی و 35 خودروی زره پوش جنگی (AFV) و خطوط انتقال نفت IPSA را نابود کرد. در بحبحه و سردرگمی عملیات، واحد های امریکایی با نیروهای عراقی در بیابان قاطی شدند. این سردرگمی باعث چند شلیک به نیروهای خودی شد. اسکادران اول و هنگ چهارم زرهی سواره نظام، حمله لشکر 1 پیاده در عراق و کویت را رهبری و هدایت کردند، و راه فرار ارتش عراق در کنار شهر کویت و بزرگراه بصره را بستند. اسکادران پیشروی سریع خود را ادامه داد و در اوج کار خود توانست فرودگاه صفوان در عراق را تصرف کند. اسکادران اول، هنگ چهارم زرهی سواره نظام توانستند 65 تانک، 66 نفربر زره پوش ( APC)، 66 کامیون، 91 سنگر بتونی را نابود کرده و 3.010 سرباز دشمن را اسیر کند. با طلوع خورشید، لشکر 1 پیاده توانست کنترل منطقه نورفولک را به دست گیرد و لشکر پیاده مکانیزه توکلنا نیز به عنوان یک نیروی رزمی دیگر وجود خارجی نداشت. در مجموع 11 لشکر عراقی نابود شدند. تمامی تلفات امریکایی 6 کشته (یک نفر بر اثر اتش نیروی های خودی) و 25 مجروح بود. نیروی ویژه 1-41 چند خودروی زرهی و چند تاک ابرامز خود را از دست داده بود. لشکر 2 زرهی و لشکر 1 پیاده 550 تانک عراقی و 480 نوع از دیگر خودروهای عراقی را در طول نبرد نابود کردند. حضور بریتانیا لشکر 1 زرهی بریتانیا مامور محافظت از جناح راست نیروهای VII بود. طراحان عملیات نیروی ویژه چنین تصور کرده بودند که زمانی که حمله نیروهای VII به داخل مواضع عراق مشخص شود، لشکر 52 زرهی عراق ضد حمله را اغاز خواهد کرد. لشکر 1 زرهی بریتانیا دو تیپ (چهارم و هفتم) در اختیار داشت که در عملیات گرانبی (Operation Granby) شرکت کردند، عملیات گرانبی نامی بود که به عملیات های نظامی ارتش بریتانیا در طول جنگ اول خلیج فارس اطلاق شد.لشکر 1 به تانک های چلنجر 1 به عنوان تانک اصلی میدان نبرد مسلح بود. این تانک ها به توپ های 120م خان دار، دوربین های حرارتی، و زره های کامپوزیتی چوبام (از معروف ترین زره های کامپوزیتی) مسلح بودند و تنها رقیب انها در میدان نبرد تانک امریکایی M1A1 ابرامز بود. سربازان پیاده بریتانیایی با خودروهای زرهی سری Warrior (یک سری از خوردوهای زرهی انگلیسی که برای جایگزینی با سری قدیمی FV430 ساخته شدند) به میدان نبرد اعزام می شدند. وریر های حفاظت زرهی بسیار خوبی داشتند و به یک توپ 30 م مجهز بودند.مدل های اصلاح شده از این خودرو شامل نمونه خمپاره انداز، موشک های ضد تانک میلان، و خودروی فرماندهی و کنترل نبرد بودند: علاوه بر این بریتانیایی ها طیف متنوع و عالی از خودروهای زرهی سبک بر پایه شاسی FV101 Scorpion را در اختیار داشتند. توپخانه انگلیسی ها عمدتا شامل هویتزرهای M109، M110 و سامانه راکت انداز چند گانه MLRS می شد که با سیتم های امریکایی هماهنگی داشتند. پشتیبانی هوایی انها نیز شامل بالگردهای غزال –که برای شناسایی به کار برده می شدند-و بالگردهای Lynx می شد که معدل بالگرد AH-1 کبرا بود. انگلیسی ها واحدهای پزشکی، لجستیکی و مهندسی لازم را نیز در اختیار داشتند. این واحد کوچک اما قدرتمند توسط سرلشکر 47 ساله رابرت اسمیت فرماندهی می شد. وی عضو واحد چتربازان بریتانیا و کارشناس زرهی و تاکتیک های تانک شوروی بود. لشکر وی دو تیپ در اختیار داشت. تیپ چهارم با مهندسان و توپخانه بیشتر تقویت شده بود. تیپ چهارم برای ماموریت های شکست محاصره ناگهانی و پاکسازی زمین در زمان نفوذ در نظر گرفته شده بود. تیپ هفتم سنگین زرهی نیز برای درگیری های تانک با تانک در نظر گرفته شده بود. در 26 فوریه 1991، توپخانه انگلیسی ها برای یک ساعت بر مواضع عراقی ها اتش گشود. این اتش سنگین ترین اتش از زمان جنگ جهانی دوم بود. همان شب، تیپ هفتم انگلیسی وارد یک نبرد شبانه تانک با گردان تانکی از لشکر 52 زرهی عراق شد. بعد از 90 دقیقه درگیری، بیش از 50 تانک عراقی و خدمه ان نابود شدند. همان شب، تیپ 4 انگلیسی یک ستاد و محل توپخانه تیپ 807 لشکر 48 پیاده را نابود کرد. نیروهای پیاده انگلیسی مواضع دفاعی عراقی را که تیپ 803 پیاده از ان دفاع می کرد را پکسازی کردند. بعد از 48 ساعت درگیری، لشکر 1 زرهی بریتانیا توانست چهار لشکر پیاده عراقی (لشکرهای 26، 48، 31 و 25) را نابود کند و با چندین درگیری سریع مواضع لشکر 52 زرهی را اشغال کند. تا نیمه شب هیچ گونه مقاومت سازمان یافته ای از سوی عراق بین لشکر 1 زرهی انگلیسی تا خلیج فارس وجود نداشت. در این روز، یک تانک چلنجر انگلیسسی توانست دوربردترین شکار تانک ثبت شده را با استفاده از مهمات زره شکاف کفکش دار تثبیت شده با بالک (APFSDS-یک نوع مهمات نفوذگر انرژی جنبشی که برای هدف قرار ددادن خودروهای مدرن طراحی شده است) از فاصله 4.700 متری ( 2.9 مایلی) به دست اورد که دوربرد ترین شکار تانک به تانک ثبت شده است. در 27 فوریه 1991، لشکر 1 زرهی بریتانیا توانست مناطق نهایی در بزرگراه بصره در شمال رشته کوه مولتا (Multa ) را تصرف و امن کند. لشکر 1 زرهی بریتانیا 217 مایل را ظرف 97 ساعت طی کرده بود. لشکر 1 زرهی 200 تانک عراقی را نابود کرده و یا به غنیمت گرفته بود و تعدا بسیار بیشتری از خودروهای زرهی، کامیون ها، خودروهای شناسایی و....را نیز نابود کرده بود. منطقه دورست در 28 فوریه، لشکر 3 زرهی امریکا بعد از مقاومت شدید عراقی ها و نابودی بیش از 250 خودروی دشمن منطقه دورست را پاکسازی کرد. تیپ 3 و لشکر 3 زرهی نیز 2.500 سرباز دشمن را اسیر کردند. نبردها و اقدامات لشکر 3 و تیپ 3 باعث نابودی دو لشکر گارد ریاست جمهوری عراق شد. در ظرف تقریبا 24 ساعت نبرد مداوم، تیپ 3 توانست 547 خودروی دشمن از جمله 102 تانک، 81خودروی زرهی، 34 قبضه توپ و 15 توپ ضد هوایی را نابود کرده و یا غنیمت بگیرد. صد ها تن پشتیبانی و تدارکات و 528 اسر نیز غنیمت این مرحله از عملیات بود. در طول عملیات، تنها 3 تانک M1A1 ابرامز لشکر سه زرهی اسیب دید. پانزده سرباز لشکر سوم بین دسامبر 1990 و اواخر فوریه 1991 کشته شدند. در اوج نبرد، لشکر 3 زرهی شامل 32 گردان و 20.533 نفر پرسنل بود. این نیرو بزرگترین ائتلاف در جنگ خلیج فارس و بزرگترین لشکر زرهی در تاریخ بود. نیروی زرهی ان نیز شامل 360 تانک ابرامز، 340 خودروی زرهی برادلی، 128 هویتزر خودکششی 155 م، 27 بالگرد تهاجمی اپاچی، 9 سامانه راکت انداز چند گانه MLRS و.......بود. زمان: 27 فوریه 1991 مکان درگیری : استان المثتی عراق نتیجه: پیروزی قاطع نیروهای ائنلاف نیروهای درگیر رژیم بعثی عراق ایالات متحده- انگلستان واحدهای درگیر عراق لشگرهای توکلنا علی الله گارد ریاست جمهوری لشکر 10 زرهی لشکر 12 زرهی لشگر 52 زرهی لشگر 25 پیاده لشگر 26 لشگر 31 پیاده لشگر 48 پیاده تیپ 9 زرهی تیپ 18 مکانیزه تیپ 50 زرهی تیپ 29 زرهی امریکاو انگلیس لشکر 2 زرهی امریکا (نیروی مهاجم) لشگر 1 پیاده لشگر 3 پیاده لشگر 1 سواره نظام لشگر 1 زرهی بریتانیا تیپ 210 توپخانه اسکادران اول، هنگ چهارم سواره نظام (امریکا) تلفات و خسارات نیروهای بعثی (در مواجهه با نیروهای امریکایی) تلفات سنگین 937 سرباز اسیر 550 تانک نابود شده 480 نوع دیگر خودروهای نابود شده 396 قبضه توپ نابود شده منطقه دورست تلفات سنگین 250 تانک نابود شده 2.500 سرباز اسیر بخش انگلیسی ها تلفات سنگین 200 تانک نابود شده تلفات سنگین بر خودروهای زرهی امریکا 6 سرباز شکته شده 25 مجروح 5 تانک نابود شده 4تا 5 خودروی زرهی نابود شده منطقه دورست 15 سرباز کشته شده 3 تانک اسیب دیده بریتانیا تعدای مجروح و زخمی مترجم: محمد رجبعلی منبع: https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Norfolk توجه: این مطلب قبلا توسط حقیر در سایت jangavaran.ir منتشر شده است. شادی ارواح طیبه امام، شهدا، شهدای مدافع حرم، شهدای آتش نشان سلامتی و تعجیل در فرج آقا، مولا و صاحب اختیارمون مهدی قائم (عج) سلامتی و طول عمر با عزت برای نائب بر حق ایشان امام خامنه ای (مد ظله العال ) سلامتی و پیروزی رزمندگان جبهه مقاومت 5 صلوات محمدی عنایت کنید
  4. به نام خدا و با سلام خدمت دوستان گرامی در این تاپیک می خواهیم درباره نبردی صحبت کنیم که در جهان کمتر مطرح شده است ولی در عین حال یکی از اثر گذار ترین جنگ های جهان به شمار می رود که توانست چهره جهان را تغییر دهد. جنگ شوروی و مغولستان از یک سو و امپراتوری ژاپن از سویی دیگر در کنار رودخانه KHALKHIN GOL و شکست امپراتوری ژاپن در این جنگ که تنها چند هفته پیش از آغاز جنگ جهانی دوم اتفاق افتاد ، باعث شد که سرنوشت جنگ جهانی دوم تغییر کند. تا پیش از قرن بیستم میلادی ، کشور ژاپن در شمار عقب مانده ترین و بدبخت ترین کشورهای جهان به شمار می رفت. این کشور که فاقد هر گونه منابع قابل توجه بود از دیرباز طمع هیچ یک از کشورهای استعمارگر ، جهت تسخیر و استعمار این کشور را بر نمی انگیخت. از این رو در طول تاریخ ، کشورهای استعمار گر کوچکترین توجهی به ژاپن نداشتند. مردم ژاپن در این دوره مردمی بودند که به شدت دچار سستی و رخوت شده بودند. با آغاز قرن بیستم مردم ژاپن نیز به مرور نسبت به وضع نابسامان کشور خود اظهار نارضایتی می کردند. مردم ژاپن معتقد بودند که علت اصلی گرفتاریها و بدبختی های مردم ژاپن ناشی از روش حکومت امپراتوری این کشور است. کم کم اعتراضات مردمی بالا گرفت و مردم از امپراتور این کشور خواستند مجلسی متشکل از نمایندگان مردم را تشکیل دهد که کار اداره امور کشور را بر عهده داشته باشد. 124 امین امپراتور ژاپن (امپراتور میی جی تنو) به ناچار با درخواست مردم موافقت کرد و مجلس نمایندگان را تشکیل داد. از زمان تشکیل این مجلس و تبدیل حکومت ژاپن به سلطنتی مشروطه ، ارتش این کشور (به موازات سیاست های توسعه طلبانه سران ژاپن) رشد صعودی را به خود گرفت و به سرعت تبدیل به یکی از ارتش های بزرگ جهان گردید. ژاپن که از نظر اراضی و منابع طبیعی ، کشوری کوچک و فقیر به حساب می آمد ، چشم طمع به اراضی و منابع مناطق غربی ژاپن دوخته بود. در سال 1902 ارتش ژاپن بسیار نیرومند گردیده بود. به طوریکه اکثر دول قدرتمند آن زمان مثل اسپانیا ، انگلستان ، شوروی و فرانسه ناگهان از بروز این قدرت جدید و جوان که آماده بلعیدن اراضی و منابع شرق آسیا بود به وحشت افتاند. در 7 فوریه سال 1904 ارتش ژاپن به بندر بسیار مهم و استراتژیک پورت آرتور که در شمال شرق چین واقع شده بود حمله کرد. این بندر که متعلق به روسها بود ، به عنوان پایگاهی برای حفظ منافع روسیه در اقیانوس آرام به شمار می رفت و در واقع مرکز فرماندهی دریایی روسیه تزاری در اقیانوس آرام به شمار می رفت. این بندر مهم و استراتژیک به سرعت به تصرف ارتش ژاپن درآمد و ناوگان روسیه در شرق این کشور در برابر ناوگان دریایی ژاپن به سختی شکست خوردند و این شکست به شدت باعث تحقیر روسیه در مجامع بین المللی شد. در 27 می 1905 ناوگان دریایی امپراتوری ژاپن با ناوگان روسیه در تنگه معروف تسوشیما درگیر شد و ناوگان روس ها را تارومار کرد. شکست های پی در پی شوروی در این سالها از ژاپن باعث شد که این شکست ها به صورت عقده ای برای افکار عمومی مردم روسیه در بیاید. تا سال 1912 ارتش دو کشور درگیری های پراکنده ای با یکدیگر داشتند که بیشتر این درگیری ها به نفع ژاپن به پایان می رسید. مدتی نیز با وساطت انگلستان بین این دو کشور صلح و آتش بس برقرار می شد ولی چندان دوام نمی آورد و به سرعت درگیریهای بین این دو کشور ادامه پیدا می کرد. پس از پیروزی بلشویک ها در روسیه و سرنگون کردن حکومت تزار ها و تاسیس اتحاد جماهیر شوروی و حزب کمونیسم به رهبری لنین ، ورق بخت ژاپنی ها بازگشت. ژاپنی ها که به مدت 15 سال به طور مداوم و مستمر سواحل و متعلقات روسیه را در شرق این کشور مورد ترکتازی خود قرار می دادند ناگهان با ارتشی منظم و قدرتمند مواجه شدند. با سرنگون شدن حکومت تزارها و روی کار آمدن بلشویک ها ، ارتش روسیه (شوروی) دچار تحولات اساسی شد و شروع به بازسازی مجدد خود کرد. امپراتور میی جی تنو امپراتور هیروهیتو [/color]