امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

[right]بعد از تبريك ، بايد بگم اين عجيب ترين تركيب بال و پيش باليه كه تا بحال ديدم ، و اون خميدگي بال خيلي جالب و انقلابي بود ، واقعا مجذوبش شدم
در مورد ماكتبودنش هيچ شكي نيست ، در واقع قضيه شمس و اظهر و اين حرفاست

بزرگترين ضعف طراحي بدنه اين جنگنده رو در عدم تناسب سايز كاناپي با كل بدنه ميبينم
محل استقرار خلبان ،‌ انقدر به نوك هواپيما نزديكه كه در اونجا عمق مناسبي براي قرار گيريه خلبان وجود نداره ، به شكلي كه زانو هاي خلبان از بدنه بيرون زده ، اين وضعيت شايد براي جنگنده هاي پشتيباني نزديك مناسب باشه مثل آ-10 ، ولي فكر نميكنم در اين مورد نيت افزايش ديد خلبان بوده باشه . حالا بگذريم كه ارابه فرود جلو هم ، به سمت نوك جمع ميشه و جاي عمق كابين رو كم نكرده ولي با اين وضعيت حتي براي نسب سيستم اچ يو دي هم به مشكل بر ميخورن ، چون لبه كونسول ابزار دقيق كابين خيلي پايين تر از خط ديد خلبانه ، و اگر اين سيستم نسب بشه ، ديد رو به پايين خواهد داشت ، و اگه بالاتر بيارنش كه در خط ديد خلبان قرار بگيره ، با شيشه كاناپي تداخل ايجاد ميكنه و طراحي اون رو بهم ميريزه ، فكر كنم دليل اين مطلب كه روي اين ماكت اين سيستم نسب نشده همينه ، وگرنه قبلا سيستم هد آپ ديسپلي در كشور ساختع شده و روي بالگرد ها هم نسب شده ، پس دليلي نداشته كه روي اين ماكت نسب نشه ! توي اون عكسي كه خلبان داخلش نشسته و داره با دست به جايي اشاره ميكنه ، به نظر من كه داره جاي مناسب براي هد آپ ديسپلي رو نشون ميده ، حالا باقيش رو حساب كنين ديگه
ولي از همه اين حرف ها گذشته ، طراحي بسيار جالب و انقلابيي هست و اميد وارم كه در آينده با اصلاحات لازم ، و دست يابي به پيشران و سيستم هاي الكترونيكي و رادار مناسب به يك جنگنده واقعي و تمام عيار تبديل شه

بازم مباركه[/right] ویرایش شده در توسط Waffen-SS
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
به نظر من این همه قدقد کردن ونق نق کردن .برمیگرده به فرهنگ غلط غریبه پرستی ما ایرانیها.اگر همین طرح در همین سطح مدل را امرکاییها می ساختن کسی نمیگفت که چرا یه کاردستی را رونمایی کرده وهمه میگفتن:ببین چه کرده یو اس آ .وکوچکترین عیب به چشممون نمومد.ولی تا میگن طرح ایرانیه .یکی میگه این چرا اینجوره یکی دیگه میگه چرا اونجاش اونجوره.وجالبتر اینکه اگه سواد هممون را روی هم بگزاریم به اندازه یکی از مهندسین این طرح نمیشه.
دست برداریم از این همه حرفهای صدمن یه قاز.
به قول رهبر هر کشوری فقط یکی از شرایط سخت مارا میداشت کمر خم میکرد.
این امرکا هم که به اینجا رسیده.اگه صد در صد شرایط مارا میداشت برمیگشت به دوران گاوچرانی وهفتیر کشی.
ایران با اینهمه بدبختی که به انجا رسیده.والله شاهکار کرده
بالاخره این طرح یک پشتوانه علمی تحقیقی داره.الله بختکی که نمیان ورودی هوار اینجور بسازند.یا کانوپی را انجور
بله ایرادهایی داره که مطمئنا رفع میشه
در خود امریکا هم با ان همه کبکبه ودبدبه وان عقبه علمی تحقیقاتی ممکنه طرح هاشون مشکلاتی باشه
مثلا همین افسانه سفر به مریخ
خلاصه آدم باشیم
  • Upvote 10
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
(جنگنده ای برای آینده این تیتر بهتر می باشد)درود.,واقعا خجالت آوره .تادیروز می گفتن نیروی هوایی فرسوده حالا می گن نیروی هوایی ادعایی .واقعا آدم از کسانی که چنین جنگنده ی رو که حتی خیلی کشورهای دنیا نمی تونند نزدیکشم برن ساختند خجالت می کشه اونوقت ما لم یدیمو ایراد می گیریم قطعا کسانی که اینو ساختند تمتم جوانب رو در نظر گرفتند و قطعا از خیلی ها خیلی بیشتر می دونند....همین جنگنده خودش ایرانو رسما حداقل از 185 تا190 کشور دنیا بالاتر نشون می ده چون که تمام فناوری هارو تو خودش جا داده از شکلش که خود فناوری بسیاری برای قالب ریزی می خواد تا کامپیوتری که چنین جنگنده ی ذاتا ناپایدارو کتنترل می کنه تا موتورش و...البته تو ایران آدم نlی تونه در مورد یه دونه کلایشنکو اطلاعات به دست بیاره چه برسه به این!اما گذشت زمان همه چیزرو روشن خواهد کرد...........اما بعددوستان احتمالا سخنان چند وقت پیش آقای محسن رضایی در مورد جنگنده های رادار گریزرا به یاد دارید.به نظر شما آیا این همان نیست با توجه به این که شخص محسن رضایی کسی نیست که مردمو سرکار بزبره و کلا آدم تک حرفیه؟وهمچنین برای رونمایی آن شخص رییس جمهور رفتند(پس بنابراین خیلی مهم واقعی است)چون برای شفق فکر کنم ایشون نرفتند؟
درضمن این جنگنده حداقل 10 سال یا بیشتر پشتش تجربه ست وروش کار شده !چون تو دو سه سال واقعا نمیشه همچین چیزی ساخت .وبا توجه به سخنان سردار وحیدی در مورد تولید انبوه میشه حدس زد که این جنگنده ساخته شده نه 100 تا شاید حدود10 تا برای اثبات کارایی و عیب یابی .بنابراین می توان گفت ایران از مدت ها پیش به فکر ساخت بوده وتعریف پروزهای مختلف شاید یکی از دلایل آن دور نگه داشتن اذهان از این طرح بوده وهمچنین با توجه به سخنان سردار وحید در مورد طرح های دیگر می توان نتیجه گرفت طرح سفره ماهی هم با توجه به پرواز نمونه آن برای اهداف بمباران دردست ساخت می باشد!امابعد ما نباید انظار داشته باشیم جنگنده ای که سالها برای آن زحمت کشیده شده به یکباره
در دید همگان نهاد تا مثلا یک خبرنگار(منظورم اخوان شبکه خبر است)به او انگشت بزند(نظر به اینکه کارشناسان آمریکایی مانع از دست زدن وزیر دفاع فرانسه به اف117 شدند)شاید روزها و ماه های آینده مثلا در روز نیروی هوایی یا روز ارتش یا روز 31 شهریور خبرهای جدیدی ازش بیاید.اما چیزی که مسلم می باشد این است که آری !ما ساختیمش وداریمش.همین ماکت خود گویای بقیه ماجرا می باشد وتوان و میزان فناوری ایران رو به تصویر می کشدوصددرصدنمونه واقعی بسیار مدرنتر از این نمونه به نمایش درآمده می باشد.در ضمن احتمالا این جنگنده جنگنده ای است برای دفع حمله نه بمباران.درضمن می گم حالا که اوضاع سوریه و اسراییل کشمشیه می توان یکی دوتا رو برای آزمایش واقعی در اختیارش بزارند البته نباید اون روسها و اون چینیهای دزد وارسیش کنند. تا نظر دوستان چه باشد.ولی خداوکیلی عجب چیزیه فکر کنم جنگنده های 50سال دیگه این شکلی باشند .می توان تایک قرن از این شیوه استفاده کرد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!</p>

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='hawx' timestamp='1359923564' post='297702']
[quote]در مورد قاهر این چیزی که نشون دادن 100% ماکت نیست ... تاکید می کنم 100% ماکت نیست ... گرفتید !؟[/quote]

سهیل جان این دقیقا همون چیزیه که فکر منو به خودش مشغول کرده،بنده هم دقیقا همین نظرو دارم.[img]http://www.military.ir/forums/public/style_emoticons/default/raised%20eyebrow.gif[/img]
[/quote]

دقیقا ... یه ماکت چه نیازی به اون جزئیات در داخل کابین داره ... منظورم همون جزئیاتی هست که ذهن شما رو مشغول کرده raised_eyebrow

معلومه کانوپی و دماغه ی هواپیما رو خیلی سریع برای رونمایی جمع و جور کردن ... اگه دقت کنید کیفیت ساخت این قسمت از بقیه ی قسمت ها پایین تر هست ...

[quote name='un4given1991' timestamp='1359923691' post='297704']
[quote name='SoheilEsy' timestamp='1359921550' post='297679']
سلام دوستان :rose:


اختیار داری ... رعد از اول خود جنس بود ... در مورد قاهر این چیزی که نشون دادن 100% ماکت نیست ... تاکید می کنم 100% ماکت نیست ... گرفتید !؟

[/quote]

حله... ولی بحث این نیست که اونی که نشون دادن چه چیزیش ماکته ..بحث سر کل پروژه ی F-313 است ..

با اون پست دیشب احتمال دادم جنگده کامل آماده ی پرواز شده و میخوان پروژه ی هویج کردن کارشناسان و رسانهای خارجی رو پیاده کنند (مثل غزیه ی RQ-170 & Buk-m2
) ....ولی اینطور که پیداست پروژه ی گلابی کردن ماست (مثل غزیه ی s-300 ایرانی و Z-3 ) ......!! :mrgreen:
[/quote]

خدا رو چه دیدی ... از این افراد خبیث هرچیزی بر می یاد ... اینکه چرا به جای روز نیروی هوایی (نوزدهم) چهاردهم رو انتخاب کردن ... hee_hee
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با عرض تبریک خدمت تمامی دوستان و هموطنان عزیز بمناسبت جسارت مثال زدنی صنایع هوا فضای کشور.

در ابتدا باید عرض کنم که ایرانی همیشه دنبال بهترین ها بوده و هست:
[url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10166/Boeing_Bird_of_Prey_USAF5B15D.jpg"][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10166/thumb_Boeing_Bird_of_Prey_USAF5B15D.jpg[/img][/url]

و اما مواردی در مورد این پرنده که امیدوارم متخصصان عزیز سایت پاسخشون رو عنوان کنن:

اول اینکه چرا در مدل Mock از جنس بهتر استفاده نشده؟و همچنین از طراحی بهتر؟آیا شیشه کانوپی نمیتونست از شیشه شفاف باشه؟
و مواد بهتری جهت رنگ فایبر گلاس موجود نبود؟رنگ اپوکسی که هر روز چندین تن از اون رو به ترانس های برق صادراتی به عراق میزنیم گزینه خوبی بود.
دوم اینکه چرا کمی دقت در طراحی پیش نمونه انجام نشده؟کاکپیتی که خلبان برای دسترسی به ستینگ باید از صندلی جدا بشه و کمرشو خم کنه آیا یک کاکپیت استاندارده؟
سوم اینکه چرا انقدر آنالوگ؟؟
چهار اینکه چرا از استیک فانتوم استفاده شده و یک نوآوری در این زمینه انجام نشده؟؟یعنی سیستم هدایت و شلیک انقدر پیشرفت نداشته که استیک رو ارتقا بدهند؟؟
پنجم:کانوپی چطور در جای خودش قرار میگیره و محکم میشه؟؟چرا واشر محکم کننده و تثبیت کننده نداره؟؟
صندلی خلبان چرا انقدر سخت و کوچکه؟در صورت شتاب بالا و استفاده از پس سوز آیا گردن خلبان توانای تحمل فشار رو به تنهایی خواهد داشت؟
با این طراحی بال ها این پرنده بالاخره سوپر سونیک یا ساب سونیک یا هیچ کدام؟؟!!
ادامه دارد.....
یا حق
  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
من هر چی فیلم رو نگاه می کنیم چرخ باز شده ای رو نمیبینم
کسی نبود نظری بده من چشم من ضعیفه

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='reza2250' timestamp='1359918564' post='297668']
[quote name='senaps' timestamp='1359913818' post='297657']
[quote]
اما امیدوارم تصاویر جدیدی از این جنگنده منتشر بشه که تمام شبهات دوستان رو برطرف کنه
[/quote]

اون ادامه‌ی پرواز همون سفید هستش که زیرش به سمت ما هستش و چرخ‌ها در رنگ خو جنگنده دیده نمیشن!
[/quote]
من انتظار این حرف شما رو داشتم و الان ادامه صحنه ی پرواز جنگنده سفید رو براتون آپ میکنم مثل این که باید ثانیه به ثانیه فیلم رو آپ کنم
این ادامه ی تصویر اول [url="http://upload.tehran98.com/img1/24ht38xx1rrmn55z53is.png"]http://upload.tehran...rrmn55z53is.png[/url] به رنگ و قسمتی که از کادر خارج میشود دقت کنید تقریبا این تصویر لحظه قبل از خروج از کادر است
این ادامه تصویر دوم [url="http://upload.tehran98.com/img1/za108nkgz3vifi57auis.png"]http://upload.tehran...3vifi57auis.png[/url] دوباره به رنگ و قسمتی که از کادر خارج میشه دقت کنید اگر دوستان بخواهند یک صدم ثانیه بعد از این تصاویر را هم آپ میکنیم واقعا چرا مقاومت میکنید دوستان؟شل کنید بابا :mrgreen:
[/quote]

اگه منظور اینه که تصویر دوم چرخاش بستس ، چرخ جلوش به وضوح پیداست باز میباشد . تصویر اول هم که رنگش کاملا مشخص میکنه هواپیمای مدله . چرخشم مشخصه.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
من از اون دسته از آدم هایی هستم که دید سختگیرانه ای نسبت به پیشرفت های نظامی ایران دارم و اکثرشونو یکسری دروغ و چرندیات تبلیغاتی میدونم ولی به عنوان یک متخصص میتونم بگم حتی اگه این هواپیما ماکت باشه موتور و رادار هم نداشته باشه باز هم بسیار ارزشمنده به دو دلیل اول اینکه واقعا طرحش منحصر به فرد و استثنایی هست و حتی اگه در حد یک طرح مقیاس کوچک هم باشه هوشمندی و تخصص بالای سازندگانشو نشون میده و مطمئنا در آینده کاملتر هم خواهد شد و دوم اینکه استارت یک حرکت بزرگ ، برای اتکا به طراحی مستقل و داخلی هست و مطمئنا این جسارت رو به ما میده که از این به بعد طراحی های خودمون رو داشته باشیم نه صرفا یکسری باز تولید سلاح های دهه شصت و هفتاد میلادی با اسامی جدید.
واقعا بعد از دیدن این هواپیما ، ماکت یا هر چیز دیگه شگفت زده شدم
  • Upvote 3
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]
[right][background=rgb(248, 248, 255)]خدا رو چه دیدی ... از این افراد خبیث هرچیزی بر می یاد ... اینکه چرا به جای روز نیروی هوایی (نوزدهم) چهاردهم رو انتخاب کردن ...[/background][/right]
[/quote]

ان شاء الله...

پست زیبای آقای [b][url="http://www.centralclubs.com/#"][color=#3300CC]CAPTAIN PILOT[/color][/url][/b] از سنترال کلابز :

[quote]
[b][color=#000000]درود و عرض ادب خدمت دوستان و کاربران گرامی[/color] [img]http://www.centralclubs.com/images/smilies/rose.gif[/img][/b]

[color=#000000][font=Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma][size=3][background=rgb(254, 248, 224)]در ابتدا بنده نیز این دستاورد بسیار ارزشمند را خدمت یکایک دست اندرکاران و علاقه مندان به مسائل هوایی تبریک عرض مینمایم. دوستانیکه بطور مستقیم و یا غیر مستقیم با مسائل هوافضا و پروسه ساخت نمونه های مقیاس اصلی از روی نقشه های مرجع آشنایی دارند, بخوبی از دشواری های این عمل آگاه هستند و حال آنکه این نمونه بطور کامل توسط متخصصین داخلی, طراحی و مقیاسگذاری گردیده است. انجام این عمل در جایگاه خود نه تنها یک حرکت بسیار عالی, بلکه یک جهش تکنولوژی در راستای طراحی و آنالیز اشکال فضایی غیر متعارف نیز محسوب میگردد. با اینحال تعدادی از دوستان از بنده درخواست نمودند تا نظر فنی و بررسی تحلیلی خود در خصوص جنگنده F-313 را ارائه نمایم و علارقم عدم میل باطنی به انجام این عمل در شرایط فعلی که اطلاعات موثقی از پروژه در دسترس نیست, بررسی اجمالی از خصوصیات فیزیکی در نمونه مذکور خواهیم داشت.

پیش از هرچیز اشاره ای داشته باشم به نقل قول جناب [color=#0070C0][b]Gava[/b][/color] گرامی که از نظر بنده بهترین تحلیل مستقیم تاپیک تا این لحظه بوده است و دوستان عزیز را یکبار دیگر دعوت به مطالعه آن مینمایم. همانطور که اشاره شد, هواپیمای مذکور یک نمونه Mock Up یا پیش نمونه از طرح اصلی میباشد که صرفا" در بخش بدنه و طراحی کلی, منطبق با مقیاس اصلی ساخته شده است. هرچند برخی دوستان معتقد هستند این یک نمونه اصلی است, اما در ادامه با بررسی موارد موجود, این ادعا تا حد زیادی شفاف میشود. بدنه متشکل از Canard های جناحی با شکل استاندارد و متناسب با [size=2]طراحی و ساختار کلی[/size] میباشد که در اصل نقش Aileron های پروازی و کنترل دوران هواپیما حول محور طولی (Longitudinal Axis) و ایجاد حرکت Roll را بر عهده دارند. در ادامه بال های اصلی در قسمت انتها همراه با سطو[size=2]ح[/size] متحرک در نقش اصلی Elevator قرار گرفته اند که در[size=2]بخش نهایی[/size] شاهد حرکت متمایل به پایین و ایجاد Downward Cranked بوده اند. در نهایت نیز 2 سکان عمودی با زاویه مایل همراه با Rudder بر روی بدنه [size=2]انتهای[/size] بدنه قرار گرفته اند. وضعیت Vertical Stabilizer و Canard ها در بهترین حالت ممکن هستند اما ایجاد Down Crank در Wing Tip ها با وجود سکان عمودی, کاری غیر ضروری به نظر میرسد مگر آنکه هواپیمای مذکور از لحاظ حفظ تعادل حول محوری عمودی (Vertical Axes) دچار مشکل بوده باشد. بطور کلی این قبیل طراحی های Combined از فرامین مشترک بهره میبرند, بگونه ای که Aileron و Elevator و حتی بعضا Rudder ها ممکن است در وضعیت های مختلف, نقش یکدیگر را بطور مشترک ایفا نمایند. لذا کنترل این سطوح تنها با استفاده از کامپیوترهای هوشمند و سامانه Fly By Wire ممکن است که هر لحظه میتوانند با توجه به موقعیت و مختصات هواپیما, فرامین لازم [size=2]ر[/size]ا بر اساس درخواست خلبان بصورت نامنظم و کاربردی اجرا نمایند. در یک جمع بندی کلی طراحی سطوح اصلی بدنه بسیار عالی هستند اما وجود سربال های دارای زاویه Dihedral منفی در این طراحی از لحاظ عملی چندان مناسب نیست مگر در جهت جبران کم کاری سکان های عمودی و عدم توانایی تثبیت تعادل حول محور طولی. همچنین این حالت باعث عدم توانایی نصب Launcher و Pylon های اضافه جهت حمل تسلیحات و مخازن سوخت External در زیر بال اصلی میگردد ([size=2]در طراحی بال های به روش Canard و Tandem[size=2],[/size] جایگ[size=2]اه بال اصلی تغییر مینماید)[/size][/size]. [/background][/size][/font][/color]





[center][img]http://redhue.ir/images/20349855182664143115.gif[/img][/center]

[center]
[color=#323D4F][font=Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma][size=3][background=rgb(254, 248, 224)][color=#000000][size=2][b][size=2][size=2]حفظ تعادل عمودی با استفاده از [size=2]Vertical Stabilizer [/size][/size][/size][/b][/size][/color][/background][/size][/font][/color]


[color=#323D4F][font=Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma][size=1][background=rgb(254, 248, 224)][color=#000000][size=2]دومین بخش بسیار مهم در محفظه و جایگاه موتور نهفته است. این هواپیما به هیچ عنوان توانایی استفاده از موتور RD-33 را ندارد و اساسا" قطر بدنه, خروجی موتور و مداخل ورودی هوای آن بسیار کوچکتر از حداقل نیازهای RD-33 هستند. در بهترین حالت موتورهایی با ابعاد خانواده J-85 متناسب با مشخصات ظاهری F-313 [size=2]میب[size=2]اشند[/size][/size]. هرچند در این نمونه هیچ موتوری وجود ندارد و اساسا" Engine Bay آن خالی است[size=2]![/size] با توجه به مشخصات Cockpit ([i]در ادامه بیشتر بررسی می[size=2]گردند[/size][/i]) و عدم وجود Throttle و سایر سامانه های کنترل کننده Jet ([i]غیر از چند نمایشگر کوچک EGT و N1 فا[size=2]قد [size=2]پارامتر[/size][/size][/i]), گویا تاکنون تمهیدات ویژه ای جهت نصب موتور بر روی قاهر اندیشیده نشده است و این بخش همچنان در حال توسعه است. با اینحال خروجی موتور فاقد سیستم Thrust Vectoring و بردار کنترل رانش میباشد و لذا در اولین نگاه, این جنگنده قابلیت برخاست از ناوهواپیمابر و انجام عملیات Offshore را ندارد ([i]در پاسخ ب[/i][size=2][i]ه [/i][size=2][i]فرضیه مذکور[/i])[/size][/size]. شکل خروجی موتور همراه با زوایای خاص میباشد و میتوان در آنها از مواد Heat Ablator و جاذب گرما استفاده نمود, هرچند در نمونه Mock Up اثری از تکنولوژی Heat Ablating دیده نمیشود و گازهای خروجی مستقیما" به خارج هدایت میشوند ([i]تحلیل مشرق در خصوص ترکیب آنها با هوای سرد سطوح بالا و پایین چندان صحیح نیست زیرا این ناحیه در معرض بیشترین Separation و جدایش هوای سطح قرار دارد[/i]). ابعاد ورودی های هوا هرچند کوچک به نظر میرسند اما برای موتوری در ابعاد J85 ([i]متناسب ترین نوع با بدنه[/i]) کافی به نظر میرسند.[/size][/color]


[color=#000000][size=2][url="http://redhue.ir/"][img]http://redhue.ir/images/07739285452688138941.jpg[/img][/url]
[b][size=2][size=2]خروجی موتور فاقد Thrust Vectoring و Heat Ablator[/size][/size][/b][/size][/color]
[color=#000000][size=2]اما سومین بخش تحلیل متعلق به Cockpit و به نوعی ضعیفترین قسمت طراحی بازمیگردد. بطور کلی پیکربندی و Configuration کابین اعم از جایگاه قرارگیری خلبان و سایر ادوات کنترلی در بدترین حالت ممکن قرار دارند. برخی از دوستان به فاصله و محل قرارگیری زانوهای خلبان اشاره داشتند که کاملا" صحیح است و جایگاه وی بیشتر مشابه نشستن در شبیه ساز پرواز و Simulator است. متاسفانه این وضعیت اشتباه, در خصوص محل قرارگیری صندلی و فاصله خالی پشت آن به بالاترین حد ممکن میرسد. البته بازهم باید اشاره داشت وجود این موارد در نمونه Mock Up و پیش ساخت کاملا" طبیعی هستند و قطعا" در نمونه های صنعتی و آزمایشی اصلاح میگردند. متاسفانه Ergonomy آلات دقیق و ترکیب MFD و Alternative Indicator ها در حالت کاربردی و عملیاتی قرار ندارند و گویا آلات مختلف از هواپیماهای [size=2]گو[size=2]ناگون[/size][/size] جمع اوری و نهایتا" بر روی این نمونه نصب گردیده اند. در پرواز هواپیماهای Glass Cockpit همواره از 2 گروه نشاندهنده های دیجیتال به عنوان Primary (اصلی) و همچنین آنالوگ به عنوان Alternative و Back Up در مواقع اضطراری استفاده میشود ([i]این چیدمان در [/i][size=2][i]هواپیماهای Semi[/i][size=2][i] Glass Cockpit متفاو[/i][size=2][i]ت است[/i][size=2])[/size][/size][/size][/size]. نشاندهنده های آنالوگ هم[size=2]یشه[/size] دارای اولویت بندی هستند و به عنوان مثال مهمترین آنها Attitude (وضعیت نما), Air Speed (سرعت نما) و Altimeter (ارتفاع سنج) میباشند که متاسفانه در اینجا مهمترین آنها جزء کوچکرین نشاندهنده ها میباشد! [/size][/color]


[color=#000000][size=2][url="http://redhue.ir/"][img]http://redhue.ir/images/84042673485983692349.jpg[/img][/url]
[b][size=2]محل قرارگیری زانوهای خلبان [size=2]بالاتر از [size=2]لب[size=2]ه [size=2]ب[/size]دنه[/size][/size][/size][/size][/b][/size][/color]
[color=#000000][size=2]Canopy از جنس الیاف شفاف و البته بسیار بی کیفیت و همراه با موج است که بازهم در نمونه پیش ساز به عنوان یک عیب محسوب نمیگردد اما در بحث پرواز و مخصوصا" رادارگریزی دارای معایب فراوان است. جنس Canopy در یک هواپیمای رادارگریز و مافوق صوت بسیار مهم است و هرچه کیفیت آن بالاتر باشد, خلل و فرج و امواج نیز در آن کمتر هستند. اینطور که پیداست سیستم باز و بست آن نیز فعلا" بصورت دستی انجام میشود. موقعیت قرارگیری Stick در Cockpit با توجه به وضعیت اشتباه خلبان, تقریبا" مناسب است. اما این بخش نه تنها مجهز به سامانه Fly By Wire نیست, بلکه بر خلاف تحلیل مشرق, در این نمونه از فشار هیدرولیک نیز خبری نیست زیرا اساسا" موتور و پمپ جهت تامین این فشار وجود ندارد. احتمالا" نمونه Mock Up مجهز به شبکه Push-Pull Tubes و Connecting Rods جهت انجام فرامین در سطوح کنترلی میباشد. در این سیستم تمام سطوح توسط شبکه ای متشکل از مفتول و بازوهای فلزی و یا لاستیک مصنوعی به Stick و سایر Handle های کنترلی متصل میشوند و ممکن است در میانه مسیر, بازوهای شبکه توسط جک های گازی تقویت گردند. این سامانه بیشتر در گلایدرها و هواپیماهای بدون موتور مورد استفاده قرار میگیرد. با اینحال با فرض نصب موتور و وجود فشار Hydraulic, بازهم این سیستم توانایی تطبیق با کامپیوتر مرکزی جهت حفظ تعادل پیشرفته و اجرای فرامین Combination و ترکیبی را نخواهد داشت و شاید دلیل استفاده از طراحی Down Crank در انتهای بال ها نیز در این مورد نهفته باشد .... به هر حال این بخش نمیتواند پاسخگوی تمام نیازهای نمونه نهایی در میدان نبرد باشد و قطعا" باید مورد بازبینی قرار بگیرد.[/size][/color]


[color=#000000][size=2][url="http://redhue.ir/"][img]http://redhue.ir/images/60789234348681635357.jpg[/img][/url][/size][/color]
[size=2][b][size=2][size=2]عملکرد شماتیک سامان[size=2]ه [size=2]Fly By Wire [/size][/size][/size][/size][/b]

[color=#000000][url="http://redhue.ir/"][img]http://redhue.ir/images/58503793538853315951.jpg[/img][/url]
[b][size=2]عم[size=2]لکر سامانه Fly By Wire در جنگنده F-18[/size][/size][/b][/color][/size]
[color=#000000][size=2]در چهارمین بخش تحلیل به سراغ مشخصات کلی بدنه میرویم. جنس این ماکت هرآنچه باشد قطعا" با نمونه نهایی یکی نیست! برخی دوستان به وجود خطوط متعدد و زوایای نامنظم در ساخت بدنه اشاره داشتند و عده ای دیگر آن را با بدنه موشک مقایسه نمودند که این قیاس از اساس اشتباه است. موشک با یک هدف و صرفا" برای یکبار پرواز ساخته میشود اما بدنه هواپیما اینگونه نیست و کوچکترین ناهمواری در پروسه ساخت میتواند موجب ایجاد Parasite Drag و اختلال در امر پرواز گردد. لذا نمونه نهایی بطور قطع فاقد این خطوط و ناهمواری های ناشی از ساخت غیر صنعتی میباشد. ارابه های فرود بسیار ضعیف و غیر متناسب با ابعاد و نقش جنگنده هستند. قطعا" این بخش نیز در نمونه اصلی دستخوش تغییرات و افزایش مقاومت میگردد. هرچند فعلا" قابلیت Retractable و جمع نمودن آنها فراهم نیست و این بخش نیز یک چالش عظیم در طراحی جنگنده های اینچنین محسوب میگردد. برخی دوستان به وجود یک سیم و ارتباط آن با هواپیما اشاره داشتند. هرچند Connector و سوکت این اتصال کاملا" مشابه GPU یا همان Ground Power Unit ([i]اتصال ژنراتور زمینی به هواپیما برای تامین برق پیش از استارت موتور[/i]) میباشد, اما کابل ارتباطی گویای استفاده از برق تکفاز شهری است! احتمالا" این برق برای کارکرد فرضی صفحات نمایش دهنده MFD ([i]مخفف Multi-Function Display یا همان نمایشگرهای چند منظوره[/i]) مورد استفاده قرار میگیرد. با اینحال بر اساس استانداردهای جهانی, سامانه های الکترونیکی هواپیما از برق Directional Current یا همان DC بهره میرند و احتمالا" برق خارجی با جریان AC توسط Rectifier داخلی [size=2]یا خارجی[/size] به جریان DC تبدیل میگردد.[/size][/color]


[color=#000000][size=2][url="http://redhue.ir/"][img]http://redhue.ir/images/40843742013033671745.jpg[/img][/url]
[b][size=2][size=2]اتصال GPU به هواپی[size=2]مای ساکن[/size][/size][/size][/b][/size][/color]
[color=#000000][size=2]در یک جمع بندی کلی پروژه قاهر 313 در جایگاه خود به عنوان یک نمونه Mock Up بسیار عالی است و نباید انتظاراتی بیش از آن داشت. تمام موارد و نقایص فوق قطعا" بخش کوچکی از مشکلات متعدد این پروژه بزرگ هستند و متخصصان کشور همچنان راه زیادی برای تولید نمونه نهایی آن در پیش دارند. اما یک موضوع بسیار مهم در بسترسازی تکنولوژی های اینچنین [size=2]نهفته است[/size], بگونه ای که تا پیش از این امکان ساخت و تولید انبوه این سطح از تکنولوژی بال و بدنه و همچنین Avionic و سایر سیستم های هوایی پیچیده در کشور وجود نداشته است و برای انجام آن باید از هم اکنون سرمایه گذاری وسیع نمود. به امید انجام Maiden Flight و تولید انبوه F-313 در آینده نزدیک ...


[b]موفق باشید [/b][/size][/color][size=2][b][img]http://www.centralclubs.com/images/smilies/rose.gif[/img][/b][/size][/background][/size][/font][/color][/center]
[right][color=#000000][font=tahoma, helvetica, arial, sans-serif][background=rgb(248, 248, 255)]...[/background][/font][/color][/right]
[/quote]


این تصویر زیبا رو که جناب[b][color=#9900CC][url="http://www.centralclubs.com/#"]kayvan6079[/url] [/color][/b] به نقل از Acig.org گذاشتن از دست ندین :



[quote]


[url="http://redhue.ir/viewer.php?file=09366807294552719071.jpg"][img]http://redhue.ir/images/09366807294552719071_thumb.jpg[/img][/url]

[right][color=#000000][font=tahoma, helvetica, arial, sans-serif][background=rgb(248, 248, 255)]...[/background][/font][/color][/right]
[/quote]
  • Upvote 8

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با سلام خدمت میلیتاریها.خیلی از این رونمایی خوشحال شدم.
از اونجایی که همه اساتید نظر گذاشتن و این کمترین پست اولشه چیزایی که تو ذهنمه رو میگم زیاد سخت نگیرین :rose:
اول.این پروژه جای کار بسیاری داره و دلیلی نیست که در مرحله اول نمونه نهایی دیده بشه پس اگر این یه ماکته یا هواپیمای اصلی بایستی منتظر خبرای بعدی باشیم.
دوم.این هواپیما بر اساس شرایط کشور طراحی شده.رادارگریزی،سرعت بالا و قابلیت نشست و برخاست از باندهای کوتاه و ... نشون دهنده ضربتی بودن اونه.
سوم.با توجه به نظر دوستان که رادار این هواپیما رو کوچیک میدونن فکر میکنم این هواپیما با ترکیب سیستم پدافندی حودی کار میکنه و این یعنی استقلال کمتر در ماموریت های برد بلند.
چهارم.رویکرد حمله این هواپیما احتمالا بر اساس حملات دوربرد با توجه به موشکهای قابل هدایت بوسیله پهپادها در محل (قابلیت لینک شدن ضروری مخصوصا در محیط های چند لایه دفاعی) و یا استفاده از ویژگی حرکت در نزدیکی سطح زمین و رادارگریزی و استفاده از غافل گیری دشمن اوج گیری یکباره با توجه به ویژگی سرعت در حمله و دور شدن سریع.
حالا فرض کند با یک باند کوتاه و پایگاهی با 2 تا 3 قاهر در نزدیکی خلیج فارس چه حملاتی رو که نمیشه انجام داد.(با توجه به قول وزیر دفاع در مورد تولید انبوه) icon_cheesygrin
ببخشید که تکرار مکررات شد. :rose:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
یک چیزی که خیلی مشکوکه نازک بودن عجیب بدنه است که در تصویر مربوط به کاکپیت مشخصه: (به سمت درونی بدنه دقت کنید)
[img]http://mod.ir/sites/default/files/images/f313.17.jpg[/img]


یه نکته دیگه هم نداشتن چفت و بست در ورودیه.

نکته دیگه هم له و لوردگی های عجیب بخش هایی از بدنه است

به نظرم کاملاً مشخص که یک ماک آپ هست و تا رسیدن به نسخه عملیاتی قابل استفاده راه زیاد در پیش داریم. حتی اگر ماک آپ نباشه چنین طرحی از این جهت که یه چیز جدید و نسبتا منحصر به فرده نیازمند کلی آزمایش و تجربه هست تا درنهایت به یک طرح پایدار برسه ویرایش شده در توسط takaavar
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]یک چیزی که خیلی مشکوکه نازک بودن بدنه است که در تصویر مربوط به کاکپیت مشخصه: (به سمت درونی بدنه دقت کنید)[/quote]

ديگه در ماکت بودن نمونه توي سالن الان به هيچ عنوان شکي نمونده کلا اين بحث رو
تمام شده بدونيد.


خوب پس از رونمايي اوليه خود سايت ها و خبرگزاري هاي داخلي بعد نشستن گرد خاک اوليه! کم کم دارند به طور
غيرمستقيم به ماکت بودن نمونه توي سالن و پرواز نمونه مدل RC اعتراف ميکنند که پيشرفت خوبي هست!

ما هم نميگيم که نميتونيم بسازيم! منتها فعلا وجود چنين چيزي
منتفي هست!!!!! شايد در دو سه سال آينده شاهد پرواز نمونه واقعيش باشيم!!!!!
بشرطي که مثل صاعقه و ذولفقار فراموش نشه!!!!!!


در ضمن بنده نه از شما کمتر ايرانيتر هستم نه کمتر دلسوز! ولي همه چيز جاي خودش!
  • Upvote 9

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط amirarsalankhan
      بمب افكن تهاجمي نسل بعد، LRS-B
       
                                 
       
       
      بمب افكن نسل بعد ( NGB، قبلا به نام بمب افكن 2018 شناخته مي شد ) يك برنامه به منظور توسعه يك بمب افكن جديد براي نيروي هوايي ايالات متحده بود. NGB قرار بود تا در حدود سال 2018 و به عنوان يك بمب افكن پنهانكار، مادون صوت، برد متوسط و با قابليت متوسط حمل سلاح وارد خدمت شود و به تدريج جايگزين بمب افكن هاي پير و پا به سن گذاشته (  B-52 Stratofortress  و B-1 Lancer ) گردد. ولي برنامه توسعه NGB با ظهور طرح بمب افكن دور برد تهاجمي سنگين ايالات متحده به فراموشي سپرده شد.
       
         
       
      اين اتفاق زماني افتاد كه در ژوئن 2010 سپهبد Breedlove  در مصاحبه اي بيان كرد كه اصطلاح بمب افكن نسل بعد مرده و از اين به بعد نيروي هوايي بر روي طراحي بمب افكن هاي دور برد تهاجمي كار خواهد كرد كه در آن از سيستم هاي به كار رفته در جنگده هاي F-22 و F-35 استفاده خواهد شد تا بمب افكني مقرون به صرفه و با قابليت هاي استثنايي هر دو جنگنده فوق جهت انجام ماموريت ها طراحي و توليد گردد.
       
             
       
       
      بمب افكن دور برد تهاجمي (Long Range Strike Bomber)
      برنامه توسعه بمب افكن دور برد تهاجمي ( LRS-B ) به معناي واقعي كلمه پنهانكار است! و اطلاعات خيلي كمي از آن منتشر شده است ولي اهميت آن را به خوبي مي توان در رفتار پنتاگون و شركاي صنعتي بزرگ آن احساس كرد.بسياري از كارشناسان معتقدند كه برنامه توسعه اين بمب افكن ساختار نيروي هوايي ايلات متحده را در 20 سال آينده شكل خواهد داد و هر شركتي كه برنده مناقصه توليد اين بمب افكن شود پول پارو خواهد كرد و بازنده نيز مي تواند مطمئن باشد كه جايگاهي در آينده هوانوردي نظامي ايلات متحده نخواهد داشت مگر ان كه معجزه اي كند!
      هر چند امروزه لاكهيد ماريتن به لطف پروژه F-35 آينده خود را در صنعت هوانوردي نظامي ايالات متحده تضمين كرده است و بويينگ نيز به مدد توليدات هوانوردي غير نظامي خود مي تواند از اين بحران عبور كند و تنها نورث روپ است كه چاره اي ندارد و  بايد اين مناقصه را برنده شود تا بتواند با خيال راحت به آينده خود فكر كند
      شناخته ها و ناشناخته ها
      پيش بيني شده 80 تا 100 فروند از اين بمب افكن جديد جايگزين ناوگان فعلي بمب افكن هاي ايالات متحده شود.  
      پنهانكار بودن ،قابليت حمل سلاح هاي هسته ايو داراي بودن هر دو حالت پروازي سرنشين دار و بي سرنشين از الزامات طراحي LRS-B است.قيمت تعيين شده براي هر فروند بمب افكن جديد 550 ميليون دلار در سال 2010 پيش بيني شده و قرار است به جهت كم كردن هزينه ها از فناوري موجود در طراحي ان استفاده شود ولي ساختار طراحي آن بايد به شكلي باشد كه بتواند از تكنولوژي هاي آينده نيز استفاده كند.دو رقيب اصلي در طراحي اين بمب افكن يكي كمپاني  Northrop Grumman, با سابقه طراحي بمب افكن پنهانكار و گرانقيمت B-2 است و ديگري مشاركت كمپاني هاي بويينگ و لاكهيد مارتين با سابقه طراحي جنگنده هاي F-22 و F-35 .همچنين پيش بيني مي شود در اواسط دهه 2020 اولين پروازهاي اين بمب افكن انجام شود.طبق حدس هايي كه كارشناسان مي زنند نيروي هوايي آمريكا به دنبال يك بمب افكن در اندازه اي حدودا نصف B-2 است كه از دو موتور F-135 همانند F-35 سود ببرد.
       
                                              
                                         
                                          پيشران F-135 Pratt  & Whitney
       
      الان همه شما ميگوييد اين كه خيلي كوچيكه، خب مسلما بايد بزرگتر بشه ولي با صحبتي كه رابرت گيتس وزير سابق دفاع انجام داد و به اعضاي كنگره گفت كه قيمت هر فروند 550 ميليون دلار ميشود راه را بر روي بزرگتر شدن اين بمب افكن فعلا بست. و اين نگراني را در بين كارشناسان به وجود آورد كه هر شركتي كه بتواند با حداقل آيتم هاي اساسي يك بمب افكن توليد كند برنده اين مناقصه خواهد بود بدون توجه به نيازهاي اساسي نبردهاي آينده.بنابراين يكسري الزامات از سوي كارشناسان هوانوردي نظامي جهت توسعه LRS-B  پيشنهاد شده است :
      پنهانكاري
      امروزه ميدانيم كه 80 درصد قابليت پنهانكاري به شكل و طراحي هواپيما بستگي دارد و فقط 20 درصد به مواد و تكنولوزي پيشرفته به كار رفته در آن وابسته است. كه همين 20 درصد هم بيشترين هزينه را به خود اختصاص مي دهد. پس يايد تعادل خوبي را بين اين دو بخش برقرار كرد تا هزينه هاي طراحي و توسعه سرسام اور نباشد.
      تعمير و نگهداري
      استفاده از مواد جاذب امواج رادار ساخته شده مي تواند نگهداري اين بمب افكن را بسيار راحت تر كند تا استفاده از موادي كه در لبه تكنولوژي روز قرار دارند و بسيار گران قيمت خواهند بود و نگهداريشان نيز بسيار مشكل است.ولي پلت فرم طراحي نيز بايد به شكلي باشد كه اين پرنده بتواند در 50 سال آينده آسمان ها را همچنان تسخير كند و پذيراي مواد جديد و تكنولوژي هاي نوين نيز باشد.
      قابليت حمل بمب هاي هسته اي
      تصميم گيري در اين مورد بايد همين الان صورت بگيرد، هر چند نيروي هوايي علاقه دارد تا چند سال بعد از توليد بمب افكن ها مجوز حمل سلاح هاي هسته اي را براي آنها صادر كند ولي با توجه به پيشرفت هاي سريع در صنعت هوانوردي نظامي از الان اين پرنده بايد طوري طراحي شود كه حداقل نيمي از آنها از ابتدا قابليت حمل بمب هاي هسته اي و هيدروژني را داشته باشند. و توانايي بازدارندگي ايالات متحده را همچنان حفط كنند.
      كنار گذاشتن طرز فكر شواليه تنها!
      بسياري از مردم فكر مي كنند كه پنهانكاري يعني يك جنگنده پنهانكار به تنهايي و با شجاعت به مانند يك شواليه به مواضع دشمن حمله مي كند و تمامي آنها را نابود ميسازد!! از الان بايد اين تفكر را دور ريخت و يك برنامه جامع جهت حملات پر تعداد بمب افكن هاي نسل بعد در نظر گرفت و تمام سناريوهاي موجود و تهديدات لازم را در آنها پيش بيني كرد تا قدرت واقعي بمب افكن ها و تاثير آنها بر روي مواضع دشمن مشخص شود.
      ساخت يك بمب افكن، نه فقط يك پلت فرم صرف
      در سال هاي بعد LRS-B تنها بمب افكن سنگين ايالات متحده خواهد بود. پس بايد به شكلي طراحي شود كه قابليت باز طراحي بسياري از قسمت هاي آن وجود داشته باشد و بتواند از تكنولوژي هاي آينده نيز به خوبي بهره مند شود. همچنين LRS-B بايد بتواند ماموريت هاي دريايي را نيز به خوبي ماموريت هاي زميني انجام دهد.
      نگه داشتن خلبان در كابين
      با وجود داشتن فناوري پروازهاي بي سرنشين اما ما نبايد در دام اين صحبت ها بيافتيم كه LRS-B بايد تنها قابليت بي سرنشين داشته باشد!، نداشتن خلبان در ميدان نبرد يعني نداشتن حس مسئوليت پذيري و ابتكارات لحظه اي نمي توان از جذابيت هاي فراوان پرنده هاي بي سرنشين گذشت ولي يك بمب افكن سنگين بي سرنشي نياز به حمايت زميني بسيار بيشتري از بي سرنشين هاي فعلي دارد كه اين خود هزينه ها را بسيار بالاتر مي برد.مورد بعدي قابليت ضعيف بي سرنشين ها در سوخت گيري هاي هوايي است كه در حين ماموريت هاي يك بمب افكن دوربرد الزامي است و يك خلبان در هر شرايط آب و هوايي يا زماني به راحتي آن را انجام مي دهد.و در آخر فكر كنيد كه يك بي سرنشين بخواهد بمب هسته اي نيز با خود حمل كند، خيلي فكر خوبي نيست و حتي كابوس آور نيز هست. هر چند خيلي ها فكر ميكنند بهتر بمب هاي هسته اي را به دست بي سرنشين ها سپرد!
      فراموش نكردن چيزهاي كوچك
      بايد فضاي كافي براي خلبان در پروازهاي طولاني در نظر گرفت تا اعصابش راحت باشد و تحت فشارهاي جسمي قرار نگيرد. اين مورد حتما بايد لحاظ شود و سعي شود از تجربه B-2 در اين مورد درس گرفته شود.
      در ژانويه 2011 نيروي هوايي فهرستي كوتاه از اهداف مورد نظر خود را براي بمب افكن تهاجمي منتشر كرد
      اهداف طراحي در نظر گفته شده براي يروژه LRS-B در ژانويه 2011
      كل هزينه پروژه نبايد از 40 تا 50 ميليارد دلار بيشتر باشد سرعت مادون صوت حداكثر بردي پروازي بيشتر از 9250 كيلومتر مداومت پروازي 50 تا 100 ساعت براي پروارهاي بي سرنشين قابليت بقا در حملات روزانه به مواضع دشمن با وجو د قدرتمند ترين دفاع هوايي موجود  
      در پايان تصاويري از طرح هاي مفهومي اراده شده توسط سه كمپاني معظم شركت كننده در اين مناقصه
       
                       
                                                           
       طرح پيشنهادي كمپاني نورث روپ گرومن
       
       
       
       
                      
                                                                              
       طرح پيشنهادي كمپاني لاكهيد
       
       
       
       
       
                         
                                           
        طرح پيشنهادي كمپاني بويينگ
       
       
      حال بايد منتظر ماند و ديد كه در چند ماه آينده مقامات نيروي هوايي كدام يك از طرح هاي پيشنهادي را براي آينده توان هوايي ايالات متحده انتخاب خواهند كرد.
      نظر شما چيست؟
      كم و كاستي بود  دوستان به بزرگواري خودتون ببخشيد، تقديم به ارواح طيبه شهداي مرزباني ناجا در حادثه اخير نگور
      با تشكر فراوان از دوست و استاد گرامي جناب 7mmt به جهت پيشنهاد اين موضوع و كمك هاي بسيارشان
      تهيه شده توسط امير ارسلان رهسپار ، فقط براي ميليتاري
       
       
      منابع :
      http://en.wikipedia.org/wiki/Next-Generation_Bomber
       
      http://www.defensenews.com/story/defense/air-space/strike/2015/01/18/air-force-bomber-industry/21805275/
       
      http://defensetech.org/2014/09/15/air-force-plans-major-step-in-long-range-strike-bomber-program/
       
      http://breakingdefense.com/2014/09/b-2-pilots-lessons-for-lrsb-americas-new-bomber/
    • توسط MR9
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      سرکوب پدافند هوایی دشمن
        (Suppression of Enemy Air Defenses /SEAD)
       

       
       وایلدویزل / استاندارد 
       
      یکی از ماموریتهای اصلی واحدهای پروازی نیروی هوایی پس از ظهورسه عنصرجدید در نبردهای معاصر (رادار/ توپخانه ضدهوایی هدایت راداری و نهایتا" موشکهای هدایت شونده زمین به هوا)، کنترل و ازکارانداختن و نابودی این  سامانه ها  می باشد . بررسی دقیق نبردهای به وقوع پیوسته پس از جنگ دوم جهانی نشان می دهد که هرکدام از این نبردها ، جنبه های نوینی از فناوری را با بکارگیری تجهیزات ، تسلیحات و تاکتیک ها به نمایش گذاشته و نشان داده اند که گاهی استفاده از  وجودبرتری کمی تسلیحات غیر پیشرفته در مقابل برتری کیفی تسلیحات پیشرفته و یا برعکس ، پیروزی های نظامی خیره کننده ای را به ارمغان آورده است. در کنار این مساله و به موازات افزایش توانایی های رزمی یک سامانه تسلیحاتی ،توسعه تاکتیکهای مورد نیاز نیز یک اصل غیر قابل اجتناب بشمار می رود . در چنین شرایطی ، سامانه های پدافند هوایی نیز از این قاعده مستثنی نبوده ، چــنانکه این نوع از سیستم های جــــنگ افــــزاری می بایست دارای قابلیت های پدافندی مناسبی باشند تا درمرحله آغازین تهاجم دشمن ، بتوانند ایمنی مناطق مسکونی ، مراکز ثقل سیاسی، نظامی و اقتصادی را از گزند بمباران و آسیب حفظ نمایند و با ایجاد لطمات عمده به پیکره و استخوان بندی قدرت هوایی دشمن ، باعث لغو ماموریت های تهاجمی وبه احتمال زیاد تغییر نتیجه جنگ شوند . بنابراین، به صورت طبیعی ،  نیروی هوایی مهاجم سعی خواهد نمود تا تهاجم خود را با انجام ماموریت های سرکوب پدافند هوایی آغاز نماید . برهمین اساس و بنا به تعریف وزارت دفاع ایالات متحده ، سرکوبی پدافند هوایی دشمن عبارتند از :
       
      " انجام هرگونه فعالیتی به منظور خنثی سازی ، نابود سازی و ایجاد اختلال موقت یا دائم در سامانه های پدافند هوایی زمین و دریاپایه دشمن بوسیله تجهیزات مخرب یا اخلالگرها "
       

       
       
      جنگنده / بمب افکن F-105G ، یکی از مهمترین جنگ افزارهای ارتش ایالات متحده برای مقابله با آتشبارهای سام ارتش ویتنام شمالی بشمارمی آمد .
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-4G  در حال تیک آف از فرودگاهی در عربستان
      در حالی که برای اجرای ماموریت SEAD ، به مهمات متنوعی شامل مشکهای هوا به زمین ماوریک و مهمات ضد تشعشع شرایک و غلاف جنگ الکترونیک مجهز شده است .
       
       

       
       
      ارتش ایالات متحده برای ایجاد برتری هوایی بر فراز منطقه نبرد ، تاکید زیادی بر استفاده از اسکادارن های وایلد ویزل دارد .
      تصویر فوق یکفروند جنگنده / بمب افکن A-7E را بر روی عرشه فوقانی ناو هواپیمابر USS AMERICA نشان میدهد که برای اجرای عملیات بر علیه آتشبارهای دفاع هوایی لیبی (عملیات دره الدورادو ) آماده می شود . به نظر می رسد پرنده فوق برای اجرای این ماموریت به مهمات ضد رادار شرایک و مهمات هوابه زمین راک آی مارک II مجهز شده است .
       

       
       
      ارتش های اروپایی نیز پس از مشاهده تاثیر تسلیحات ضد رادار ، بسرعت خود را به قابلیت های ضد رادار مجهز نمودند .
      تصویر فوق یک فروند تورنادو ECR نیروی هوایی آلمان را که به مهمات ضدرادار هارم مجهز شده است را نشان میدهد
       

       
       
      مهمات ضد تشعشع AGM-88 HARM، جنگنده / بمب افکنF/A-18 C
       

       
       
      نیروی هوایی بریتانیا ، به شکل وسیعی از مهمات ضد رادار درسازمان رزم نیروی هوایی خود بهره می برد .
      تصویر فوق ، یک تیر موشک ضد تشعشع آلارم را بروی یکفروند جنگنده/ بمب افکن تورنادو GR4 نشان می دهد .
       

       
       
      در حال حاضر پرنده ویژه نیروی هوایی ارتش ایالات متحده برای اجرای ماموریتهای سرکوب پدافند هوایی ، جنگنده/بمب افکن F-16 CJ بشمار می آید .
       
      پرنده فوق ، یکفروند F-16 CJ بلاک 50 سری D است که برای اجرای ماموریت SEAD ، به طیف متنوعی از مهمات شامل ، AIM-120 آمرام ، AIM-9 M سایدویندر در جایگاه های دو وهشت  ، مهمات ضد رادار AGM-88 هارم در جایگاه های سه و هفت ، و برای هدفیابی به یک غلاف AN/ASQ-213 ، مسلح شده است .
      با این حال و براساس نظرات خلبانان شرکت کننده در جنگ ویتنام ، قابلیتهای تاندرچیف و فانتوم به مراتب افزون تر از این نمونه فالکون بشمار می آمد .
       
       
      نویسنده و مترجم : کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی - MR9
      Military.ir Copyright
      تمامی حقوق برای انجمن میلیتاری محفوظ است
      منابع  :
      1- Davis, Larry and Menard, David, Republic F-105 Thunderchief
      2- Bill Siuru, Bill Holder-General Dynamics F-16 Fighting Falcon
      3-F-4 PHANTOM II IN ACTION
      4- "MODERN MILITARY AIRCRAFT "THUD"
      5- A-7 IN ACTION
      6- ویکی
      7- مطالعات شخصی اینجانب از منابع گوناگون
    • توسط seyedmohammad
      بسمه تعالی 
       

       
      نیروهای مسلح و مساله ی نخبگان  
       
       
       
      پیشگفتار: مساله ی نخبگی و نخبگان امروزه در هر سازمانی مطرح است . سازمان های غیر دولتی معمولا به دنبال سیاست هایی برای جذب نخبگان هستند. سازمان های دولتی عموما  از سیاست هایی همچون نوآوری باز[1] برای بهره بردن از نخبگان بدون نیاز به جذب و استخدام ایشان را دنبال میکنند. در برخی سازمان های دولتی مانند مجموعه های نظامی، امنیتی به دلیل سیاست های مرتبط با طبقه بندی اطلاعات ، موضوع نخبگان و نحوه ی تعامل سازمان با ایشان پیچیده تر است .
      دو خلاصه ی سیاستی  زیر توسط دو نویسنده نوشته شده اند ولی ایده ی مولف در هر دو تقریبا یکسان است. هر یک از مقالات میکوشد استدلال کند که رویکرد توجه به نخبگان از اساس دارای مشکلاتی است و نهاد های نظامی بایستی رویکرد دیگری را پیش بگیرند. استدلال ها  بر مبنای لزوم  توجه به نیازها و تعریف درست آنها بجای حمایت از ابزارها، ایده ها و وسایل است. با این استدلال سرمایه انسانی(شامل نخبگان) نیز بخشی از ابزارهای نیل به حل مسائل و نیازها در نظر گرفته می شود. مقاله دوم توسط واریور نوشته شده و در پست بعدی منتشر می شود انشالله. 
      ***
       
       
       
      سازمان های نظامی در جمهوری اسلامی ایران، به دلیل شرایط خاص عقیدتی و ایدئولوژیک مصداق سازمان های ارزش محور در علم مدیریت هستند.
      در علوم مدیریتی گفته میشود که  سازمان های ارزش محور، معمولا دارای فرصت هایی هستند: ارزش هاي محوري سازمان و مديريت سازمان بر اساس اين ارزشها مي تواند راهنماي بسيار خوبي جهت رشد و ادامه حيات سازمان باشد ، زیرا اين سازمان ها، به عنوان واكنش در برابر تغييرات محيطي ، ارزش هاي محوري خود را تغيير نمي دهند بلكه در صورت لزوم سعي مي كنند محيط خود يا ساختار هاي قبلي خود را تغيير دهند ، تا بتوانند ارزشهاي سازمان خود را حفظ نمايند. ارزش محوری موجب ایجاد و رشد سازمان هايي می شود كه رفتارشان حاصل تصميم و انتخاب آگاهانه خودشان و مبتني بر ارزش هاست نه ثمره اوضاع و شرايط محیطی. فرصت دیگر آن است که این سازمان ها عموما سازمان هايي عامل ، موثر و مسئوليت پذيرند . همچنین، این نوع سازمان دهی جهت مديريت استراتژيك نیز مناسب اسب زیرا در همه جنبه هاي تدوين ، اجرا و ارزيابي استراتژي ها و به هنگام تصميم گيري در اين زمينه ها بايد ارزش هاي محوري رعايت شوند و مورد توجه قرار گيرند.
      گذشته از نوع طراحی سازمانی در نیروهای مسلح ایران، نوع مدیریت نیز غالبا ارزش محور[2] است. در مديريت بر مبناي ارزش ها همه طرح ها ، تصميمات و عمليات در سازمان بر اساس ارزش ها هدايت و رهبري مي گردند. در این رویکرد هدف کلی به حداکثر رساندن ارزش سازمان است. این بدان معناست که تصمیمات صرفاً برای دستیابی به سود کوتاه‌مدت نباشند. گفته می شود که اگر تأثیرات بلندمدت تصمیمات بر سودآوری و پایداری سازمان در نظر گرفته شود، بازتاب آن را درآینده و در موفقیت های  به دست آمده توسط سازمان، مشاهده خواهد شد.
      اما این سازمان ها دارای نقاط ضعف و آسیب هایی نیز هستند. مهمترین آسیب ارزش محوری چه در طراحی سازمانی و چه در نوع مدیریت  آن است که در صورت تصویب و پذیرش یک ارزش از سوی سازمان – توسط فرهنگ غالب جامعه، فرهنگ سازمان یا اجبار مدیران – ارزش به عنوان هدف غایی سازمان تلقی شده و در صورت تامین آن ارزش ها، سازمان به هدف خویش رسیده است حتی اگر هیچ کار مفیدی درون سازمان صورت نگرفته باشد.
      در میان ارزشهایی که حقیقتا جزو ارزشهای اصیل هستند ولی به دلیل نوع و ساختار سازمان نیروهای مسلح ما آسیب زا شده اند می توان به برخی موارد اشاره نمود. به دلیل نوع وابستگی به حاکمیت، در ساختار نیروهای مسلح ایران مهمترین ارزش پیش فرض که همواره در معرض آسیب زایی قرار دارد، ارزش بودجه است. ارزش های دیگری که میتوان در این حوزه شناسایی نمود به شرح ذیل است:
      توجه بیش از حد به دفاع مقدس[3]،
      ارزش های موقت مربوط به تحولات سیاسی،
      تحقق شعار ما می توانیم،
      ارزش تبلیغات
      و به نظرمی رسد رویکرد توجه به نخبگان نیز با توجه موارد پیش گفته رویکرد صحیحی نبوده و موجب آسیب زایی می گردد.
       
      ارزش بودجه: ارزش بودجه به معنی آن است که نیروهای مسلح ایران به عنوان مصرف کننده ی بودجه دارای ارزش های سازمانی جهت جذب حداکثر ممکن از بودجه، گسترش حداکثر بوروکراسی سازمانی برای مصرف این بودجه و تضمین ادامه دار بودن این جریان بودجه می باشد. نمود این مساله را نیز می توان در تعریف پروژه ها بدون در نظر گرفتن نیازهای واقعی نیروهای مسلح جهت مصرف بودجه های تحقیقاتی پژوهشی و یا سیاست گران تمام کردن پروژه ها توسط وزارت دفاع دید که مورد اخیر موجب گسترش نهاد های موازی در سپاه، ارتش و ناجا ( ساتخ ها) و تامین نیاز های اصلی این مجموعه ها به صورت درون سازمانی شده است.
       
      توجه بیش از حد به دفاع مقدس: در نظر گرفتن توجه به دفاع مقدس اگر به عنوان یک تجربه ی تاریخی عظیم و یک گنج بزرگ جهت تجربه اندوزی و شناخت تهدیدات و راهکارهای دفاعی و نظامی باشد میتواند بسیار سودمند باشد ولی هنگامی که به عنوان یکی از ارزش های محوری سازمان های نیروهای مسلح در نظر گرفته می شود موجب آسیب هایی از این دست می شود.
      ·        عدم گردش نسلی و عدم اطمینان به نسل های جدیدتر به بهانه عدم حضور ایشان در دفاع مقدس و یا لزوم حفظ فرماندهان دفاع مقدس.
      ·        عدم به روز آوری جدی و عملی تاکتیک ها و تجهیزات به بهانه جواب گو بودن آنها در زمان دفاع مقدس و تهدیدات آن زمان.
      ·        برگزاری مراسمات یادواره های شهدا و بزرگداشت مناسبات دفاع مقدس و صرف بودجه های کلان جهت امور فوق که در این مورد می توان به انتقاد مقام معظم رهبری و نارضایتی ایشان از صرف بودجه ی کلان جهت ساختمان یادمان شهدا در جریان بازدید از دانشگاه افسری امام حسین علیه السلام اشاره نمود. در صورتی که مطابق موارد گفته شده توجه به دفاع مقدس به عنوان یکی از ارزش های محوری سازمان درآید، با توجه به ارزش محور بودن سازمان نیروهای مسلح ایران،  با حاصل شدن نتایجی که منجر به بزرگداشت یاد دفاع مقدس گردد اهداف سازمان محقق شده است.
       
      ارزش های موقت مربوط به تحولات سیاسی:  آسیب های متعدد ارین ناحیه را می توان از ارزش های دوره ای و گذرای سیاسی در سازمان نیروهای مسلح نیز مشاهده نمود. مهم ترین نمود آن به خصوص در وزارت دفاع به دلیل وابستگی به دولت و تغییر جناح های سیاسی قابل مشاهده است. بدین ترتیب که در دوره ی قدرت هر یک از جناح های سیاسی گفتمان آن جناح غالب با تغییرات مدیریتی و هدایت جریان بودجه بر روال کاری وزارت خانه مذکور اثرات عمده گذاشته و بعضا مسیر برنامه های کلان را نیز دست خوش تغییر می سازد. برای مثال در دوره دولت احمدی نژاد بودجه های کلان فضایی برای اهداف غیر واقعی و دور از نیازهای کشور اختصاص داده شد در حالی که با سیاست های تنش زدایی دولت روحانی نه تنها مسیر بودجه فضایی به کل مسدودشد بلکه تلاش شد کل سازمان های مرتبط با این دانش ازبین رفته و دانشمندان فضایی نیز با سرخوردگی جذب کارهای دیگر شوند. 
       
      تحقق شعار ما می توانیم: شعار "ما می توانیم" نیز گرچه یکی از هوشمندانه ترین راهبرد های مطرح شده از سوی رهبر انقلاب در همه عرصه های اقتصادی، نظامی و صنعتی ست، ولی توجه افراطی به این شعار به عنوان یک ارزش مستقل به خصوص در عرصه نظامی موجب تعریف نمودن پروژه های بی حاصل و بدون استفاده در سازمان رزم نیروهای مسلح ایران، حمایت از ایده های نامتناسب با میدان و رشد نامتوازن فناوری ها جهت اثبات توانایی داخلی شده است که در نهایت نیز خروجی این پروژه ها پس از هزینه بسیار زیاد جهت کسب فناوری و ساخت پیش نمونه های اولیه بایگانی شده و هیچگاه به صحنه ی عمل و استفاده نرسیده است. در صورتی که چنانچه جنبش" ما می توانیم  " به معنی بهره گیری از حداکثر ظرفیت تولید داخلی جهت برآورده کردن نیازهای واقعی نیروهای مسلح به کار گرفته شود موجب جهش عظیم هم در تولیدات نظامی و هم در اقتصاد ایران خواهد شد. 
       
      ارزش تبلیغات: آرامش روانی جامعه، حس امنیت و اقتدار در بعد داخلی، و قدرت نمایی در بعد خارجی نیز مطلبی مهم و بسیار حیاتی ست. اما هنگامی که به عنوان یکی از ارزش های محوری سازمان نیروهای مسلح ایران قرار بگیرد، نتیجه ی آن رونمایی از محصولاتی که هنوز مراحل تست را نیز پشت سر نگذاشته اند، و یا رونمایی های متعدد از برخی پروژه های تکراری با نام های جدید، بزرگ نمایی های خارج از قاعده، و کوچک نمایی های غیر واقعی در مورد تهدیدات موجود است. اوج این مشکل را می توان در رژه ی هر ساله نیروهای مسلح دید که به بدترین شکل ممکن بدون نظم و ترتیب و رعایت اصول رژه دو بار در سال اجرا می شود.پیش ازین نیز مقاله ای با عنوان " نظام رونمایی ها : امنیت زایی و امنیت زدایی" در مورد همین آسیب منتشر شده است. 
       
       
      آخرین ارزش موجود در سازمان نیروهای مسلح که به تازگی مورد توجه قرار گرفته است و به اندازه ارزش های پیش گفته مورد توجه نیست ولی بیم آن می رود که مانند ارزش های پیش گفته نهایتا منجر به آسب هایی بشود، مساله نخبگی و توجه به نخبگان است. شکی در بهره بردن در نیروهای نخبه و لزوم شایسته سالاری در هیچ سازمانی از جمله سازمان های نظامی وجود ندارد؛ ولی مشکل آنجاست که در یک سازمان ارزش محور، اگر مساله توجه به نخبگان خود به یک ارزش تبدیل شود، هیچگاه نتایج مورد نظر از بکار گیری نخبگان حاصل نخواهد آمد. نمود این داستان در جشنواره ها و فراخوان های ایده ها و جذب نخبگان که مدتی ست در نیروهای مسلح اتفاق می افتد قابل مشاهده است. اگر چنانچه که در ادامه گفته خواهد شد نیروهای مسلح ایران با رویکرد نیاز محور به سراغ نخبگان رفته و از ایشان برای حل مسائل کمک بگیرند، قطعا در یک رابطه ی دو سویه هم نخبگان امکان خدمت به کشور و مورد حمایت قرار گرفتن را بدست خواهند آورد و هم نیروهای مسلح از خدمات آنها به درستی بهره مند می شوند. اما چنانچه توجه به نخبگان خود به ارزش تبدیل شود، رویکرد مورد نظر منجر به جذب، استخدام، و یا حمایت های مقطعی در بعد مالی و مطرح ساختن حاصل دانش نخبگان در سمینار ها، همایش ها و مجلات تخصصی در قالب مقالات و پژوهش هایی که از روی کاغذ فراتر نمی روند خواهد بود.
      حقیقت آن است که در طول سال هایی که مساله توجه به نخبگان در نیروهای مسلح مورد توجه قرار گرفته است خروجی این سیاست نهایتا منجر به خمودگی و سرد شدن نخبگان، و در بسیاری از موارد جذب و هضم آنان در نظام بروکراتیک و سلسله مراتب سازمان های نظامی شده است. بنابر این  جهت بهره بردن از دانش نخبگان، نبایستی مساله توجه به نخبگان، خود تبدیل به یک ارزش در نیروهای مسلح شود، که در نهایت، مانعی برای بهره بردن از نخبگان و وصول به نتایج مورد نظر خواهد شد.
      اکنون و با در نظر گرفتن مطالبی که در مورد دیگر ارزش های حاکم بر سازمان نیروهای مسلح ایران گفته شد دوباره به مساله ی نخبگان نظر کنیم. در یک سازمان ارزش محور، نه تنها تعریف نخبگی تابع ارزش های سازمان است بلکه نحوه ی رفتار با نخبگان نیز مشمول همین قاعده است.
      ارزش هایی چون تظاهر به دینداری و یا ارتباطات خانوادگی که در عرف نیروهای مسلح با عبارت " منًا بودن" از آن تعبیر می شود ( تعریف نخبگی ) و داشتن برخی عقاید سیاسی خاص در دوره های سیاسی ( رفتار با نخبگان) و بسیاری مثال های دیگر از مصادیق غلبه ارزشهای بالاتر در سلسله مراتب ارزش ها بر بر ارزش های پایین تر مانند همین موضوع نخبه سالاری است. این موضوع  تا کنون باعث عدم امکان بهره مندی شایسته نیروهای مسلح از ظرفیت جامعه نخبگانی کشور شده است. در صورتی که با رویکرد نیاز محور و با به روزآوری برخی نکات حفاظتی ( حفاظت اطلاعات هوشمند شامل روش های برون سپاری و تقسیم پروژه) می توان از طیف وسیعی از نخبگان جهت براورده ساختن نیازهای دفاعی و نظامی کشور و رفع تهدیدات پیشرو مدد گرفت. 
      البته کل سازمان نیروهای مسلح، در یک حالت آرمانی بایستی دچار تحول در طراحی سازمانی شده، و از طراحی ارزش محور به طراحی فرایند محور میل کنند. از آنجا که امر فوق در کوتاه مدت و میان مدت امکان پذیر به نظر نمی رسد، پیشنهاد می شود که در مدل مدیریتی، بجای مدیریت مبتنی بر ارزش، رویکرد نیازمحور مورد توجه قرار گیرد. در این رویکرد بایستی نیازهای واقعی نیروهای مسلح (در میدان، آینده ی نزدیک و آینده ی دور ) مرتبا نیاز سنجی شده و جهت پاسخ به این نیاز ها از نخبگان به صورت هدفمند بهره گیری شود.
      در یک مدل پایه نیاز محوری از فرآیند زیر پیروی میکند:
       
       

       
       
       
      نکته ی مهم در این مدل و یا دیگر مدل های پایه در مورد عملکرد نیاز محور آن است که بایستی همواره پایش دقیقی جهت دانستن نیاز های واقعی و تشخیص اولویت آنها و ورود به مراحل بعدی انجام گردد. 
       
       
       
       
       
        [1] Open innovation
      [2] VBM
      [3] مساله ی عظمت دفاع مقدس و مقام رفیع شهداو وجوب توجه به آن از اصول مسلم است ولی ما دراینجا در مقام آسیب شناسی بوده و ناگزیراز بررسی دقیق موضوعات می باشیم.
    • توسط MR9
      موقعیت قرارگاه مرکزی منافقین :
       
      در 90 کیلومتری شمال بغداد ،پس از عبور از شهر "الخالص" به "قرارگاه  اشرف" خواهید رسید.این پادگان با وسعت6 در 8کیلومتر مربع تا سال 1365 هجری شمسی تحت عنوان "معسگر الخالص الخاص" محل استقرار یکی از تیپ های گارد ریاست جمهوری صدام حسین بود.این پادگان از شمال به انبارهای بزرگ مهمات و تسلیحات و یک روستای کوچک عراقی،از شرق به یک فرودگاه متروکه،از جنوب شرق به روستای "شیخ شنیف" ، از جنوب به یک مرکز مرغداری و از غرب به جاده بغداد- کرکوک محدود شده است."اشرف بزرگ" 12*10 کیلومتر مربع است  که پادگان اشرف و زمین های اطراف آن را شامل می شود.
       
        
       
       
       
       
      پس از اخراج مسعود رجوی به عراق و ملاقات او با صدام حسین ، این پادگان بطور کامل تحویل گروهک منافقین  شد و  آنها پایگاه های خود در سلیمانیه و کرکوک را جمع آوری کرده و از سال 1366 هجری شمسی تحت عنوان به اصطلاح "ارتش آزادیبخش ملی " در این محل تجمع کنند.
      در کیلومتر 90 جاده قدیم بغداد-کرکوک انشعابی از قسمت شرقی، شما را به درب اصلی پادگان اشرف هدایت خواهد کرد.شمال و جنوب این جاده آسفالته و فرعی محل استقرار 2 گردان ارتش صدام حسین ،گروهان رادار،گروهان موشکی پدافند هوایی و مقر سازمان استخبارات صدام حسین است که در نزدیکی ورود به پادگان قرار دارد.از سال 1365 شمسی تا زمان سرنگونی صدام  حسین ،نقش این نیروها پدافند هوایی،حفاظت بیرونی و کنترل ورود و خروج به پادگان اشرف بود .
       
       
        
       
       
      مرصاد ، کمینگاه منافقین 
      ببرها وارد می شوند :
       
      اگر چه نیروی های مسلح جمهوری اسلامی ایران ( ارتش  جمهوری اسلامی ایران ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  ، بسیج و..)  در جریان عملیات مرصاد ، شکست سنگینی بر پیکره گروهک منافقین وارد آورد ، بازماندگان فرقه رجوی ، مجدداً نیروی های باقی مانده خود را در قرارگاه های  متعدد خود در عراق ، جمع آوری و با حمایت رژیم بعثی ، فعالیتهای خود را از سر گرفتند . اما بدنبال شکست مفتضحانه رژیم بعثی حاکم بر بغداد در مقابل تهاجم گسترده نیروهای ائتلاف به منظور بازپس گیری کویت در ماه مارس 1991 و بغرنج شدن وضعیت در این کشور که همراه با بروز تشنجات و حرکتهای مسلحانه در شمال و جنوب آن گردید ، باعث شد تا گروهک منافقین  با یک بن بست غیر قابل تصور مواجه گردد .
       
       

       
       
      به همین دلیل ، تروریستهای مسلح این گروهک ، دست به تحرکات جدیدی در داخل خاک ایران زده و در یکم آوریل 1991 ، با استفاده از شرایط حاد منطقه ، یکسری اقدامات مسلحانه تروریستی  در غرب ایران ، بویژه ارتفاعات استان کرمانشاه  را رقم زدند که موجبات به شهادت رسیدن صدها نفر از شهروندان کرد ساکن در این منطقه را فراهم آورد .
      بنابراین در پاسخ به شرارتهای این گروهک تروریستی ، در بامداد روز 5 آوریل ، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  با استفاده از 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-4E ، جمعی پایگاه سوم شکاری (TFB-3)  یک ضربت اساسی را به پادگان اشرف که قرار گاه مرکزی این گروهک بشمار می رفت ، وارد آورد که درعمق 80 کیلومتری داخل خاک عراق و در 28 کیلومتری شمال شهر  خالص  قرار داشت . 5 دقیقه بعد از این حمله ، 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-5E جمعی پایگاه چهارم شکاری (TFB-4) بقیه تاسیسات این قرار گاه را با مهمات سنگین مورد حمله قرار دادند که براساس اطلاعات منتشر شده ، تلفات گسترده ای را موجب گردید .
       

       
       
      با این حال ، در جریان این حمله غافلگیرانه  ، خدمه یکی از فانتوم های شرکت کننده ( سریال 6688-3) موفق به اجرای صحیح مانور POP-UP نگردید و هر دوخدمه مجبور به اجکت شده و توسط شبه نظامیان مستقر در منطقه  بازداشت و بسرعت به دولت عراق تحویل داده شدند
       
       

       
      بقایای فانتوم ساقط شده نیروی هوایی به سریال 6688-3
       
       
      در شمال عراق ، دولت ترکیه که سالهاست در حال جنگ غیر رسمی با شورشیان حزب کارگران کرد که به شکل محرمانه از حمایتهای اطلاعاتی و تسلیحاتی دولت وقت عراق بهره می برد ، قرار داشت ، به منظور سرکوب این شورشیان ، چندین عملیات رزمی را در امتداد مرز با ایران ، طراحی و اجرا نمود .
       

       
       
      در جریان این عملیات رزمی ، فانتوم های  نیروی هوایی ترکیه بارها و بارها حریم هوایی ایران را مورد تجاوز قرار داده و نقض نمودند و در این سو ، در موارد متعددی  ، رادار مراقبت منطقه ، هشدارهای لازم را به ترکها ارسال نمود ولی علی الظاهر نیروی هوایی ایران هرگز عملیات رهگیری را اجرا ننمود . این مساله  را می توان بدین دلیل تشریح نمود که  تایگرهای مستقر در پایگاه دوم شکاری ،اگر چه بسیار سریع تر از فانتوم های ترک بودند اما بدلیل اینکه  تیم های ضربتی نیروی هوایی ترکیه توسط جنگنده های F-16C این نیرو  اسکورت می شدند ، حضور تایگر عملاً بی اثر بشمار می رفت . به همین علت ، فرماندهی وقت نیروی هوایی ایران تصمیم گرفت تا سازمان رزم پایگاه دوم شکاری را با اعزام جنگنده های MIG-29 که به تازگی از اتحاد شوروی تحویل گرفته شده بودند ، تقویت نماید .
       
       

       
       
      اعزام فالکروم های تهرانی  ، اگر چه در ابتدا به شکل موقت به این پایگاه مامور شده بودند ، اما با تغییر شرایط ، این استقرار به شکل دائمی در آمد و اسکادران 22 تاکتیکی نیروی هوایی (TFS-22) با حضور میگ های روسی تشکیل گردید و از آن سو ، تمامی  تایگرهای موجود در این پایگاه (F-5E) به اسکادارن 21 تاکتیکی (TFS-21) انتقال یافتند .
       
      با فروکش کردن آتش جنگ در آسیای جنوب غربی ، شرایط تقریباً به حالت عادی بازگشت ، اما این آرامش زیاد بطول نیانجامید ، چرا که در سال 1994 ، گروهگ منافقین مجدداً با اعزام تیم های ترورویستی بداخل کشور ، به شکل منظم دست به تخریب ، ترور مردم عادی و شماری از مقامات ارشد نظامی و غیر نظامی  زدند .
       
       

      سپهبد شهید صیاد شیرازی 
       
       
      د رنتیجه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، مجدداً ماموریت یافت تا حملات هوایی خود را علیه قرارگاه مرکزی این گروهک در داخل خاک عراق ، از سر بگیرد .
      این ماموریت کمتر شناخته شده ، توسط یکفروند جنگنده- بمب افکن F-5F و سه فروند جنگنده – بمب افکن F-5E جمعی پایگاه دوم شکاری در 9 نوامبر 1994 اجرا گردید . در این حمله جمعاً 16 تیر مهمات هوا به زمین مارک-82 به روی هدف حمل شد و پرنده های رزمی با موفقیت کامل و بدون خسارت جانبی ، ماموریت خود را به انجام رساندند .
       
       

       
       
      اما بدلیل اینکه این حمله غافلگیرانه  در داخل محدوده موسوم به منطقه پرواز ممنوع (NO FLY ZONE) شمال عراق که توسط ایالات متحده و بریتانیا حفاظت می گردید ، انجام شد ، به محض اطلاع از وقوع این حمله ، 20 فروند جنگنده  متحدین شامل  جنگنده – بمب افکن های F-16  و F-15 نیروی هوایی ایالات متحده به منظور رهگیری این دسته پروازی از پایگاه های خود واقع در خاک ترکیه به پرواز در آمدند که با توجه به پایان ماموریت دسته رزمی نیروی هوایی ایران ، برخوردی میان این دو پیش نیامد . 
       

       
       
       
      پی نوشت :
       
      1- پلان های رزمی ارائه شده در این تاپیک در سطح وب وجود ندارد و توسط مترجم طراحی شده است 
      2-  در این انجمن ، بیشتز از حماسه های گردان های تامکت و فانتوم گفته شده ، باشد که  این تاپیک گوشه ای از حماسه های تایگرهای مظلوم نیروی هوایی که تلفات قابل توجهی را هم در جنگ تحمیلی متحمل شده است ، بیان نماید .
       
       
       
      منبع : با اندکی تصرف ، IRANIAN TIGERS AT WAR  BY BABAK TAGHVAEE
       
       
        این مجموعه با صرف زمان ترجمه  شده است ،
      بنابراین ، هر گونه برداشت با ذکر منبع (MILITARY.IR) خواهد بود . 
      در غیر اینصورت ، برداشت کننده  ، عرفاً و شرعاً ، مسئول خواهد بود .
       
       مترجم : MR9      
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.