Recommended Posts

نه اقا جان اشتباه نکنید این هواپیمای ما خیلی تو جنگ به دردمون خورد یه بار دیگه برین از زبون کسی که این هواپیما رو می رونده بخونین شما که پشتت نشستی!! :|
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

نه اقا جان اشتباه نکنید این هواپیمای ما خیلی تو جنگ به دردمون خورد یه بار دیگه برین از زبون کسی که این هواپیما رو می رونده بخونین شما که پشتت نشستی!! :|


من کجای مطالبی که نوشتم ، گفتم ازش استفاده نکردیم ؟
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
منم منظورم این نبود! :| ولی درست می گین الان به اندازه ی اواکس های پیشرفته خوب نیست ولی اون موقع باسه خودش یلی بوده!!ولی نمی دونم که چرا همچنان اطلاعات مدل ایرانی مخفی نگاه داشته شده

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

منم منظورم این نبود! :|

ولی درست می گین الان به اندازه ی اواکس های پیشرفته خوب نیست ولی اون موقع باسه خودش یلی بوده!!ولی نمی دونم که چرا همچنان اطلاعات مدل ایرانی مخفی نگاه داشته شده


مدل ایرانی نداریم . این هواپیما آمریکایی است که به احتمال 99% همون ورژن است که در بالا توضیح دادم و حتی یه عکس از داخل خفاش گذاشتم . تقریباً اطلاعات کاملی نیز در اینترنت وجود دارد .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
چرا بحث می كنین این مدل تحویلی به ایران در واقع مدل شناسایی و یا RC-130 هست كه اطلاعات فوق العاده كمی راجع به اون هست من كه هر چی گشتم جز اسمش مطلبی پیدا نكردم ضمنا" چند تا نسخه هواشناسی هم خریه شده بودد كه به WC-130 معروف هستند و برای شناسایی هوا و اوضاع ابرها به كار میره. به نظر من برای جاسوسی و شنود خوب بوده و لی در برابر آواكس حرفی برای گفتن نداره

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

چرا بحث می كنین
این مدل تحویلی به ایران در واقع مدل شناسایی و یا RC-130 هست كه اطلاعات فوق العاده كمی راجع به اون هست من كه هر چی گشتم جز اسمش مطلبی پیدا نكردم

ضمنا" چند تا نسخه هواشناسی هم خریه شده بودد كه به WC-130 معروف هستند و برای شناسایی هوا و اوضاع ابرها به كار میره.

به نظر من برای جاسوسی و شنود خوب بوده و لی در برابر آواكس حرفی برای گفتن نداره


تا جایی که سواد کم من قد میده ، RC-130 باری نقشه برداری چند تا دوربین روش سوار شده بود . نشنیدم تجهیزات راداری و شنود داشته باشه .

ولی سری EC-130 برای این کار ساخته شده است . شاید هم من اشتباه میکنم .
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بطور یقین در جنگها همواره هواپیماهایی بیشتر بکار گرفته میشوند که قابلیتهای خدمتی متفاوتی را در کمترین زمان ممکن ارائه دهند. در جنگ ایران و عراق نقش هواپیمای سی-130 متاسفانه در سایه جنگنده هایی چون تامکت، فانتوم و... قرار گرفت.هواپیمایی که قادر است در هر شرایط آب و هوایی به خدمت ادامه دهد.از قطب جنوب گرفته تا در پایگاههای گرمسیری و یا عرشه ناوهای هواپیمابر. در این تاپیک قصد دارم ابتدا به تاریخچه و سپس خدمات این قهرمان خستگی ناپذیر که متاسفانه در این سالها بشدت (پس از سقوط هواپیمای حامل خبرنگاران و مجریان صدا و سیما و جراید) مورد بی مهری قرار گرفته شده است.البته باید نقش ایلوشین 76 را نیز در نظر بگیریم.اما ایلوشین کجا و هرکول کجا.خبرهایی هم از اورهال شدن و ساخت قطعات این هواپیما در داخل دارم که براتون می نویسم و امیدوارم مورد توجه قرار گیرد.


14 خرداد ماه سال 1342 نیروی هوایی ارتش به یکی از رویایی ترین هواپیماهای خود یعنی هواپیمای ترابری سی-130 ( هرکولس) مجهز شد . این هواپیماها امکانات ترابری ارتش را به مقیاس فوق العاده ای افزایش دادند. هرکولس دارای 4 موتور است و حداقل به 5 نفر خدمه ( خلبان . کمک خلبان .مهندس پرواز. ناوبر و مامور بارگیری ) نیازمند است. ارتش پس از سال 42 هم مدل های جدیدتر این هواپیما را در مقیاس وسیعی به عهده گرفت . ایران در طول جنگ به طور گسترده از هرکولس ها برای تخلیه مجروحین ، رساندن آذوقه و مهمات به رزمندگان ، جابه جایی نیروها و پیاده کردن چترباز استفاده کرد .
هرکولس قابلیت حمل 92 سرباز مسلح ، یا 64 نفر چترباز ، یا 74 نفر بیمار روی برانکارد و یا 22 تن بار را داراست. در زلزله بم هم 14 فروند از این هواپیماها مامور کمک رسانی به زلزله زدگان شدند .
اما تاریخچه ساخت هرکولس از قرار زیر است :
در جنگ کره (53-1950) هواپیماهای ترابری ارتش آمریکا عمدتا متعلق به جنگ جهانی دوم بودند و ارتش آمریکا نیاز به هواپیماهای جدیدتری داشت. بنابر این در سال 1951 مناقصه ای برای ساخت یک هواپیمای ترابری نظامی به اجرا گذاشته شد . در این مناقصه طرح شرکت لاکهید برنده و سی-130 نامیده شد که بعد ها به هرکولس شهرت یافت .
پس از گذراندن آزمایش های متعدد در سال 1956 خط تولید هرکولس راه اندازی شد. به زودی صادرات هرکولس هم آغاز شد و به نیروهای مسلح کشور های دیگر از جمله ایران راه یافت .
هرکولس در جنگ ویتنام قابلیت های خود را به خوبی نشان داد . و به راحتی در باند های کوچکی که یک یا دوکیلومتر با ویت کنگ ها فاصله داشتند ملیات نشست و برخاست را انجام می داد . در چنین شرایطی برای اجتناب از برخورد با آتش دشمن ، گاهی زاویه فرود چنان تند بود که خلبان حتی قبل از ماس با زمین ، رانش ملخ های هواپیما را معکوس می کرد !!!! .... و همه این عملیات ها در نامناسب ترین باندها انجام می شد .
هرکولس از هر نوع باند شنی ، چمنی ، خاکی و حتی باندهای آلوده به راحتی پرواز می کند این هواپیما علاوه بر ترابری نظامی به عنوان هواپیمای تجسس و نجات ، گشتزنی ، پیش اخطار هوابرد و حتی بمب افکن هم به کار گرفته شده است.
طراح این هواپیما ( ویلس هاکینز ) یکی از برجسته ترین مهندسان شرکت لاکهید بود که هواپیمای سی-130 شاهکار او محسوب می شود. هاکینز در سال 1937 مدرک کارشناسی خود در زمینه مهندسی هوافضا را از دانشگاه میشیگان دریافت نمود و همان سال وارد شرکت لاکهید شد. در سال 1951 که نیروی هوایی ایالات متحده از شرکت هایی چون بویینگ ، داگلاس ، فیرچایلد و لاکهید در خواست کرد یک هواپیمای بابری مقاوم طراحی کنند که رکیبی از جیپ و کامیون و هواپیما باشد ، گروه طراحی هاکینز دست به کار شدند و هرکولس را طراحی کردند . اما سر طراح لاکهید کلارنس جانسون معتقد بود این طرح فاقد کارایی لازم است و با ارائه آن به نیروی هوایی آمریکا مخالفت می کرد. سرانجام طرح هرکولس و طرح های دیگر همزمان به نیروی هوایی ارائه شدند و ارتش آمریکا هرکولس را از میان رقبای دیگر برگزید . در حال حاضر بیش از 2260 فروند از هواپیماهای سی-130 در 70 نوع مختلف ساخته شده اند که در 67 کشور مشغول به خدمت اند . واین افتخاری بزرگ برای ویلس هاکینز به حساب می آید . او سرانجام در سال 2004 در سن 90 سالگی همراه با کوله باری از تجربه درگذشت.
این نکته هم جالب است که در تاریخ 7 آبان 1344 یک فروند از این هواپیماها با خدمه و خلبانان ایرانی ، برای اولین بار بر فراز اقیانوس اطلس در آمریکای شمالی فرود آمد ( 25 آبان 1344 ) . هواپیمای ترابری سی-130 هرکولس را باید بدون تردید اسب بارکش نه تنها نیروی هوایی کشورمان ، بلکه
بسیاری از نیروهای هوایی کشورهای دیگر جهان به شمار آورد . نیروی هوایی ایران ابتدا در دهه 60 میلادی تعدادی( سی-130 ) مدل بی را خریداری نمود، ولی بعدا آن ها را به پاکستان فروخته و انواع پیشرفته تر آن یعنی( سی-130 ) ایی و اچ را جایگزین نمود ، که با وجود عمر و کارکرد فراوان ، همچنان سرپا و توانا می باشند.
با وجود این که خاطرات تلخی مانند سقوط یک فروند سی-130 در 15 آذر سال 1384 در تهران و سقوط هواپیمای فرماندهان نظامی در 7 مهر سال 1360 از این هواپیما در خاطر ما ایرانیان است ، اما این ها هیچ کدام از ارزش این هواپیمای افسانه ای کم نخواهد کرد و ما همچنان به خاطر خدمات بیشمار هرکولس ها در طول این 40 سال به آن ها مدیون هستیم !!!!
http://www.aerocenter.ir/forum/showthread.php?t=13666

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
جالب بود ممنون
اين هواپيما براي دفاع از خودش هم سلاحي داره يا تحت حمايت جنگنده ها پرواز ميكنه؟؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
ايم خواپيما تنها مي تواند مسلسل حمل كند وسلاح خاصيي براي دفاع از خودش حمل نميكند
بله ارتقا داده شدن در كشور به سطح بالايي ارتقا پيدا كردن
دستتم درد نكنه

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
تولید اولین فروند از چهار فروند هواپیمای پهن پیکر C-130J برای نیروی هوایی امیر قطر در لاکید مارتین در ماریتا به پایان رسید.


. مدل اختصاصی تولید شده برای قطراز این هواپیمای پهن پیکر جدید دارای بدنه با طول بیشتر نسبت به C-130J است و در اواخر امسال به کشور قطر تحویل داده خواهد شد. از این هواپیما در راستای کمک های بشردوستانه و ماموریت های نظامی برای دفاع از کشور قطر استفاده خواهد شد. این اولین تجربه پرنده C-130 در قطر است و لاکیدمارتین بسته ای ارائه داده که در آن تمامی پاسخ های مورد نیاز برای کشور قطر اندیشیده شده است. این بسته شامل چهار فروند هواپیما، آموزش خدمه، تکنیک های تعمیر و نگهداری به همراه تامین قطعات یدکی و حمایت زمینی به همراه تجهیزات تست و گارانتی خرید برای کشور قطر می باشد.
C-130 j نوع بهبود یافته هرکولس است که با بیش از پنجاه سال خدمت برای کشورهای مختلف، رکورد دار مداومت تولید در جهان است. در بهبود اخیری که بر روی هرکولس انجام شده است. چهار موتور توربوپراپ آن با موتور AE-2100 D3 ساخت رولز رویس تعویض شده و در عرشه پرواز این هواپیما نیز تغیراتی ایجاد شده است.

http://avia.ir/Nsite/FullStory/?Id=5010

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دهنمون آب افتاد برادر . ياد قديمها افتاديم كه ينروي هوايي ما بهترين بود و شايد 4 امين نيروي هوايي دنيا (ارتش) . نگو كه فقط حسرتش واسه ما ميمونه icon_wink

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

به نام خدا


c130j.jpg

 

مقدمه

کم و بیش همه شما تا کنون از هواپیمای ترابری هرکولس شنیده اید.این هواپیمای غول آسای ترابری یکی از پرفروشترین و کار آمد ترین هواپیماهای ترابری - تاکتیکی ساخته شده به دست بشر است.برای درک بهتر جمله بالا شایان ذکر است که تولید این هواپیما در مدل های مختلف از سال 1954 تاکنون همچنان ادامه دارد و تاکنون به 69 کشور دنیا صادر شده است.طبق برنامه ریزی ها و بهینه سازی های انجام گرفته این هواپیما همچنان تا ده ها سال بعد در خدمت کشورهای کاربر باقی خواهد ماند.همه شما می دانید که با گذشت زمان همه هواپیماها نیاز به ارتقا دارند و در این مقاله قصد داریم به نمونه ای بهینه سازی شده از این هواپیما بپردازیم.

 



AIR_C-130J_lg.jpg

 

 

سوپر هرکولس

 

هواپیمای C-130J آخرین مدل از هواپیمای ترابری معروف C-130 هرکولس است که همانند اکثر نمونه های هرکولس وظیفه آن انتقال بار و نیرو است.در نمونه J برخی بهینه سازی ها نسبت به مدل های گذشته مانند کاکپیت تمام شیشه ای ، سیستم های الکترونیکی دیجیتال و موتور جدید با ملخ شش پره صورت گرفته است.بهینه سازی های انجام گرفته باعث شده است تا C-130J دارای برد و سرعت بیشتر ، قابلیت حمل بار بیشتر و توانایی بیشتری در فرود و برخاست از فرودگاه های نیمه کاره و خاکی داشته باشد.مدتی نگذشته بود که از روی C-130J نمونه ای با بدنه کشیده تر توسط شرکت لاکهید مارتین طراحی و ساخته شد که در نیروی هوایی آمریکا با نام CC-130J و در نیروی هوایی سلطنتی انگلستان C-130J-30 شناخته می شود.این هواپیما دارای حداقل 15 درصد مصرف سوخت کمتر نسبت به دیگر نمونه های C-130 است.علاوه بر آن نیاز به نگهداری و تعمیر کمتری دارد و هواپیمایی با دوام ، مقرون به صرفه و در عین حال پیشرفته است.همین ویژگی ها C-130J را تبدیل به گزینه ای مناسب برای نیروهایی که نیاز به هواپیمایی پیشرفته و کم هزینه دارند کرده است.

در دسامبر 2011 نیروی هوایی آمریکا و شرکت لاکهید مارتین قراردادی را به مبلغ 167 میلیون دلار به منظور ارتقای ناوگان هواپیماهای C-130J منعقد کردند.در این پکیج به روز رسانی که در نیروی هوایی آمریکا به نام بلاک 8.1 شناخته می شود هر دو سامانه های سخت افزاری و نرم افزاری این هواپیما به روز رسانی خواهد شد.برخی از این بروز رسانی ها شامل:سامانه تشخیص دوست از دشمن ، دیتا لینک ، ارتباطات و مدیریت ترافیک هوایی می شود.

 


hercules-cockpit.jpg

 

کاکپیت

هواپیمای C-130J دارای دو خلبان و یک افسر بار گیری است.کاکپیت این هواپیما شیشه ای بوده و دارای 4 نمایشگر چند منظوره کریستال مایع L-3 برای کنترل پرواز و سیستم های ناوبری است.هر خلبان دارای یک نمایشگر سربالا (HUD) جداگانه است.این هواپیما اولین هواپیمای ترابری نظامی در جهان است که مجهز به نمایشگر سربالا به عنوان یکی از ابزار های اولیه مورد نیاز برای کنترل پرواز شده است. کامپیوتر ماموریتی دوقلو (که توسط شرکت سیستم های BAE ساخته شده است) بر سامانه های واپیما نظارت دارد و وضعیت پرنده را به خدمه گزارش می کند.در کابین خلبان یک نمایشگر رادار رنگی ساخت شرکت نورثروپ گرومن نصب شده است.دیگر تجهیزات و سیستم های کابین خلبان شامل: سیستم ناوبری اینرسیایی / سیستم موقعیت یاب جهانی GPS ، سامانه هشدار دهنده افزایش ترافیک هوایی ، سامانه جلوگیری از برخورد هواپیما با زمین و سامانه کمک فرود هواپیما (ILS) می شود.خودکار بودن اکثر سیستم ها و سامانه های هواپیما باعث کاهش خدمه از 5 نفر (در نمونه های قبلی) به 3 نفر شده  و مهندس پرواز و ناوبر در این نمونه حذف شده است.

در ژوئیه 2008 ، شرکت لاکهید مارتین جزئیات پکیج ارتقای هواپیمای C-130J را اعلام کرد.این تغییرات شامل:سیستم واحد و جهانی نقشه های دیجیتال (ساخت شرکت البیت) با نمایشگر قابل حمل ، نمایشگر ماموریت اصلی و سیستم کمک فرود با استفاده از GPS می شود.

 


hercules6.jpg

 

 

سیستم باربری

هواپیمای ترابری C-130J می تواند تا 37.216 پوند بار را با خود حمل کند.برای مثال این هواپیما می تواند تا 3 نفربر زرهی ، 74 برانکارد ، 94 سرباز با تجهیزات کامل یا 64 چترباز را با خود حمل کند.فضای درونی این هواپیما بسیار انطعاف پذیر بوده و می تواند در مدت زمان کوتاهی تغییر وظیفه داده و از باربری به حمل نیرو یا برانکارد تغییر کاربری دهد.در درون هواپیما دو ردیف صندلی از نوع تاشونده نصب شده است و همانند دیگر مدل ها امکاناتی برای حمل برانکارد مجروحان تعبیه شده است.بارها و نیروها از رمپ بزرگی که در عقب هواپیما واقع شده است و به وسیله نیروی هیدرولیکی باز و بسته می شود از هواپیما وارد یا خارج می شوند.

 


AAR-47_Missile_Warning_System.jpg

 

 

دفاع از خود

 

سیستم هشدار دهنده تقرب موشک AN/AAR-47 با استفاده از سنسورهای الکترو-اپتیکی با تشخیص خروجی هوای موشک ها و استفاده از الگوریتم های پیشرفته به تجزیه و تحلیل (آنالیز) و اولویت بندی تهدیدات می پردازد.این سنسورها در زیر پنجره کابین خلبان دوم و مخروط دم نصب شده اند.شعاع عمل سیستم گیرنده امواج راداری AN/ALR-56M (ساخت شرکت سیستم های BAE) از باند 2GHz تا 20GHz است ؛ یک آنتن باند پایین و چهار آنتن باند بالا در نزدیکی دماغه هواپیما ، در نزدیکی پنجره کابین خلبان دوم و در مخروط دم نصب شده است.سیستم دفاعی یکپارچه AN/ALE-47 ساخت شرکت سیستم های BAE توانایی پخش چف و فلیر را به صورت خودکار داراست.

نیروی هوایی آمریکا خواستار نصب سامانه اقدامات مقابل مادون قرمز AN/AAQ-24 (که به صورت اختصاصی برای هواپیماهای بزرگی مانند C-130 طراحی شده است) ساخت شرکت نورث روپ گرومن را بر روی هواپیماهای C-130 شد.تولید این سامانه با نرخ پایین از سال 2002 شروع شد و پس از طی آزمایش ها و ارزیابی های مختلف در جولای 2004 بر روی هواپیماهای C-130 (از جمله C-130J) عملیاتی شد.در مه 2008 ،علاوه بر نیروی هوایی آمریکا ، نیروی هوایی سلطنتی استرالیا نیز خواستار خرید 12 دستگاه از این سامانه که به اختصار LAIRCM (مخفف Large Aircraft Infra-red Countermeasures) خوانده می شود شد.

رادار

بر روی دماغه هواپیماهای C-130J و C-130J-30 رادار ناوبری و هواشناسی MODAR 4,000 نصب شده است

 


hercules4.jpg
 

 

موتور

هواپیمای ترابری C-130J از چهار موتور توربو پراپ AE2100D3 (هر کدام به قدرت 4591 اسب بخار) ساخت شرکت رولز رویس نیرو می گیرد.این موتورها به هواپیما اجازه می دهد به برد و سرعتی بالاتر نسبت به نمونه های قبلی خانواده هواپیماهای C-130 دست یابد.ملخ پروانه نصب شده بر روی این موتور R391 نام دارد ، این ملخ دارای شش تیغه بوده و به صورت تمام کامپوزیت توسط شرکت هوا و فضای Dowty ساخته شده است.به منظور کنترل بهتر وضعیت موتورها ، بر روی این هواپیما سامانه الکترونیکی و دیجیتال کنترل موتور ساخت شرکت لوکاس (Lucas) نصب شده است.علاوه بر سامانه کنترل موتور ، این این هواپیما دارای سامانه کنترل خودکار تراست موتور است.این سیستم باعث توازن در میزان تراست تولیدی موتورها می شود و به خلبان این امکان را می دهد در سرعت های پایین کنترل بهتری بر روی هواپیما داشته باشد.هواپیمای C-130J می تواند 45.900 پوند سوخت را در مخازن سوخت داخلی خود حمل کند ، علاوه بر آن در مخازن سوخت خارجی نیز می توان تا 18,700 پوند سوخت بارگزاری کرد.این هواپیما می تواند به روش Probe and Drogue سوخت گیری هوایی را انجام دهد(در این روش یک شلنگ از هواپیمای سوخت رسان آزاد می شود و هواپیمایی که قصد سوخت گیری دارد دارای یک میله سخت است ، با اتصال شلنگ به این میله سوخت گیری انجام می شود).میله سوخت گیری این هواپیما در قسمت پشت کابین خلبان نصب شده است و این میله می تواند هنگامی که هواپیما نیازی به سوخت گیری ندارد در محفظه تعبیه شده در درون هواپیما قرار گیرد.

 

aa.jpg

نمونه کشیده تر

 

هواپیمای C-130J-30 در واقع نمونه کشیده هواپیمای C-130J است.در این نمونه طول هواپیما از 40 فوت به 55 فوت افزایش یافته است.این افزایش طول به طور قابل توجهی باعث افزایش توانایی هواپیما در زمینه ترابری شده است.این نمونه نسبت به نمونه C-130J می تواند میزان بیشتری برانکارد ، خودروهای نظامی و نیرو (128 سرباز مسلح و 92 چترباز در مقابل 94 سرباز مسلح و 64 چترباز در C-130J) را حمل کند.

اولین هواپیما از 15 فروند C-130J-30 سفارش داده شده توسط نیروی هوایی انگلستان در سال 1999 تحویل داده شد و تحویل بقیه هواپیما تا سال 2011 پایان یافت.این هواپیما در حال حاضر در آمریکا (اولین بار در دسامبر 2001 به گارد ملی هوایی تحویل داده شد) ، نیروی هوایی سلطنتی استرالیا (12 فروند) و نیروی هوایی انگلستان (15 فروند) در حال خدمت است.علاوه بر آن کشورهای ایتالیا (10 فروند) ، کویت (4 فروند) و دانمارک (3 فروند) از آن را سفارش داده اند.

سفارشات

اولین گروه از هواپیماهای C-130J-30 در نوامبر 1999 تحویل انگلیس شد.در آمریکا ، هواپیماهای ترابری C-130J در آوریل 2004 در پایگاه هوایی ریتل راک مستقر و در دسامبر همان سال عملیاتی شدند.در سال 2006 فرماندهی نیروی هوایی آمریکا آمادگی این هواپیما را برای انجام ماموریت های مختلف اعلام کرد.

تاکنون 1186 فروند از هواپیمای ترابری C-130J و C-130J-30 سفارش داده شده است که 150 فروند از آن تحویل داده شده است.مشتریان عبارتند از:نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا ، گارد ملی هوایی ، سپاه تفنگداران دریایی ، گارد ساحلی (89 C-130J و C-130J-30 و 20 KC-130J ) - نیروی هوایی سلطنتی انگلستان (10 C-130J, 15 C-130J-30 همه تحویل داده شده اند) - نیروی هوایی ایتالیا ( C-130J ، 10 C-130J-30 همه تحویل داده شده اند) - نیروی هوایی سلطنتی استرالیا (12 فروند C-130J همه تحویل داده شده اند) - نیروی هوایی کویت (4 فروند C-130J-30) و نیروی هوایی دانمارک (12 فروند C-130J-30).

در آوریل 2004 ، اولین هواپیمای سوخت رسان/ ترابری KC-130J وارد خدمت سپاه تفنگداران دریایی آمریکا شد.این هواپیما در سال 2005 به عراق فرستاده شد و اولین ماموریت رزمی خود را شروع کرد.تا پایان سال 2006 ، 24 فروند از این نمونه تحویل داده شد.

در دسامبر 2006 ، نیروی هوایی آمریکا اعلام کرد که به دلیل ورود به خدمت هواپیمای ترابری C-130J-30 دیگر نیازی به هواپیماهای KC-130J ندارد و آن ها را به سپاه تفنگداران دریایی تحویل خواهد داد.در دسامبر 2010 این هواپیماها تحویل سپاه تفنگداران دریایی شد.

در مه 2007 ، هند درخواست خرید 6 فروند هواپیمای C-130J را به مقامات نیروی هوایی آمریکا تحویل داد.این قراداد به مبلغ 1.2 میلیارد دلار در سال 2008 بسته شد.

دو فروند از C-130J های سفارش داده شده توسط نیروی هوایی هند در دسامبر 2010 تحویل داده شد.هواپیماهای سوم و چهارم نیز در ژوئن 2011 تحویل داده شد.دو هواپیمای باقی مانده نیز در دسامبر 2011 تحویل داده شد و این هواپیماها در فوریه همان سال عملیاتی شدند.

در نوامبر 2007 ، نروژ طی قراردادی به مبلغ 519 میلیون دلار سفارش 5 فروند هواپیمای ترابری C-130J سوپر هرکولس را به شرکت لاکهید مارتین داد.اولین هواپیما در نوامبر 2008 ، دومین در آوریل 2009 و 2 فروند باقی مانده نیز در نوامبر 2010 تحویل داده شد.

در ژانویه 2008 ، کانادا طی قراردادی به مبلغ 1.4 میلیارد دلار با شرکت لاکهید مارتین خواهان خرید 17 فروند C-130J شد.اولین هواپیما در ژوئن 2010 تحویل نیروهای کانادایی در پایگاه ترنتون شد.انتظار می رود تا پایان سال 2012 بقیه هواپیمای سفارش داده شده نیز تحویل گردد.

در ژوئن 2008 ، نیروی هوایی آمریکا سفارش خرید 6 فروند هواپیمای عملیات ویژه HC/MC-130J را به شرکت لاکهید مارتین تسلیم نمود.اولین MC-130J در مارس 2011 تحویل داده شد.

در ژوئیه 2008 ، دولت اسرائیل سفارش 9 فروند هواپیمای ترابری C-130J-30 را به شرکت لاکهید مارتین نمود.

قطر سفارش خرید 4 فروند هواپیمای C-130J-30 را به شرکت لاکهید مارتین داد.تولید هواپیماهای قطری در مه 2011 پایان یافت و در سپتامبر همان سال تحویل ارتش قطر شد.علاوه بر قطر در اوت 2008 عراق خواستار خرید 6 فروند هواپیمای ترابری C-130J-30 شد.

در ژوئیه 2009 ، عمان خواستار خرید 1 فروند هواپیمای C-130J-30 (نمونه کشیده C-130J) شد.در اوت 2010 دو فروند دیگر نیز به سفارش عمان افزوده شد.پیش بینی می شود این هواپیماها بین سال های 2012 تا 2014 تحویل داده شوند.

در مارس 2010 ، دولت تونس و شرکت لاکهید مارتین قرادادی را به منظور خرید دو فروند هواپیمای C-130J امضا کردند.تحویل این هواپیماها برای سال های 2013 و 2014 برنامه ریزی شده است.

در 27 مه 2010 ، دولت آمریکا مبلغ 245 میلیون دلار را به منظور ساخت 3 فروند هواپیمای سوخت رسان KC-130J برای نیروی هوایی کویت به شرکت لاکهید مارتین داد.این قرارداد توسط نیروی دریایی آمریکا مدیریت می شود و برنامه ریزی انجام گرفته حکایت از تحویل آن ها در سال های 2013 و 2014 دارد.

در دسامبر 2010 ، نیروی هوایی جمهوری کره (کره جنوبی) و شرکت لاکهید مارتین قراردادی را به منظور خرید 4 فروند هواپیمای C-130J منعقد کردند.تحویل این هواپیماها در سال 2014 آغاز خواهد شد.در این قرارداد شرکت لاکهید مارتین موظف به آموزش خلبانان ، کارمندان و پرسنل فنی این هواپیماها به مدت 2 سال شده است.

در فوریه 2011 ، بین نیروی هوایی آمریکا و شرکت لاکهید مارتین قراردادی به منظور ارائه سیستم آموزش کادر پروازی هواپیماهای C-130 امضا شد.این قرارداد شامل ارئه آموزش و خدمات آموزشی ، پشتیبانی و نگهداری و تعمیر دستگاه های آموزش خلبانان و پرنسل می شود.

در سپتامبر 2011 ، قراردادی بین نیروی هوایی آمریکا و شرکت لاکهید مارتین به منظور توسعه و تولید 4 شبیه ساز پرواز کامل برای هواپیمای C-130J امضا شد.

در سپتامبر 2011 ، شرکت لاکهید مارتین اولین هواپیمای MC-130J Shadow II (سایه 2) را به نیروی هوایی آمریکا و فرماندهی عملیات ویژه تحویل داد.در همان ماه اولین هواپیمای HC-130J به نیروی هوایی ایالات متحده تحویل داده شد ، این هواپیما در آموزش خلبانان و پرنسل استفاده خواهد شد.

در اکتبر 2011 ، هند طی قراردادی به مبلغ 1.2 میلیون دلار خواستار خرید 6 فروند هواپیمای C-130J شد.

علاوه بر آن نیروی هوایی آمریکا خواهان 6 موتور رولز رویس AE 2100D3 اضافی ، 8 سیستم هشدار دهنده تقرب موشک AN/AAR-47 و 8  هشدار دهنده AN/ALR-56M است.



551px-C-130J_Drawing_svg.png


مشخصات

خدمه:3 نفر (دو خلبان و یک افسر بارگزار (لود مستر)

ظرفیت:

92 سرباز با تجهیزات کامل (128 سرباز در نمونه C-130J-30)

64 چترباز (92 چترباز در نمونه C-130J-30)

6 پالت (8 پالت در نمونه C-130J-30)

74 برانکارد به همراه 2 پزشک (94 برانکارد در نمونه C-130J-30)

3 خودروی هاموی یا 1 نفربر LAV III یا M113

ظرفیت بارگزاری: 42 هزار پوند (19,050 کیلوگرم) (19,958 کیلوگرم در C-130J-30)

طول:29.79 متر (34.36 متر در C-130J-30)

طول بال ها:40.41 متر

ارتفاع:11.84 متر

وزن خالی:34,274 کیلوگرم

بیشینه وزن هنگام برخاست:79,378 کیلوگرم

وزن برخاست معمول:70,305 کیلوگرم

پیشرانه:چهار موتور توربو پراپ AE 2100D3 هر یک به قدرت 4.637 اسب بخار

ملخ موتور:ملخ تمام کامپوزیت R391

بیشینه سرعت:671 کیلومتر در ساعت

سرعت کروز:643 کیلومتر در ساعت

برد:5,250 کیلومتر (3,262 مایل)

بیشینه ارتفاع پروازی:8,615 متر


فقط برای میلیتاری

  • Upvote 5
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم