بخش سوم هویتزر کالیبر 155 م.م بوهدانا/شاسی کراز-6322 شاسی هویتزر بوهدانا ، تاریخچه و تحولات توپ کِش های کراز-6322 ارتش اوکراین / رژه روز ملی سال 2008 دوره پیش از جنگ پیش از آغاز درگیری های فرسایشی در شرق اوکراین ، ارتش این کشور ، تعداد قابل توجهی کامیون های نظامی محصول دوره شوروی مانند اورال-4320 ، زیل-131 ، گاز-66 ، کاماز-5320 ، کاماز-4310 و همچنین تعدادی کامیون های قدیمی تر کراز-257 ، کراز-255 بی ، کراز-250 و کراز-260 را بخود می دید . 2اس22 بوهدانا منهدم شده اوکراینی بوهدانا منهدم شده اوکراینی /دسامبر 2025 حمله به هویتزر 2اس22 بوهدانا اوکراینی حین شلیک https://aparat.com/v/iskcl6u بنابراین تا اوایل سال 2010 میلادی مساله خرید برای جایگزینی ناوگان قدیمی اساساً مطرح نمی شد و مورد بحث قرار نمی گرفت چرا که کمیت کامیون های فوق به ده ها هزار دستگاه می رسید و علاوه بر ارتش ، بخش غیرنظامی را تغذیه می نمود . با این حال ، در سال 2006 تعدادی کامیون کراز-6322 توسط ارتش خریداری گردید و تا پایان همان سال نیز 15 دستگاه دیگر بر موجودی مذکور اضافه گردید . در نتیجه تا انتهای سال 2008 مجموعاً 103 دستگاه کامیون کراز (شامل 87 دستگاه کراز-6322 و16 دستگاه کراز-6510 ) وارد سازمان رزمی ارتش اوکراین شد تا کراز بعنوان پیکربندی استاندارد ارتش این کشور انتخاب شود. این مساله البته چندان عجیب نبود چرا که پیشتر شرکت مذکور قراردادها بزرگی نظیر تحویل 1400 دستگاه به ارتش عراق و 250 دستگاه به ارتش گرجستان را دریافت و به اجرا گذاشته بود. هویتزر 2اس22 بوهدانا منهدم شده اوکراینی در محور سومی https://aparat.com/v/gks2rtr جنگ بر سر کریمه و مرحله نخست دگرگونی با آغاز درگیری‌های سال 2014 و الحاق کریمه به روسیه ، ارتش اوکراین برای مقابله با تهدیدات آتی مسکو بسرعت سازمان رزم خود را گسترش داد و این نیاز به تعداد بیشتری کامیون را ضرورت بخشید . در آن زمان ، شرکت کراز محصولات جدیدی نظیر کامیون زرهی سرجنت/ Sergeant را در ترکیب بندی های متنوعی نظیر آشپرخانه صحرایی به ارتش اوکراین پیشنهاد داد تا بلافاصله یک سفارش 700 دستگاهی را دریافت کند ولی زیان انباشته و بدهی های سنگین شرکت مذکور باعث شد تا نه تنها در قدم نخست چالش بزرگی برای تامین این تعداد بوجود آید بلکه درسالهای بعد میزان تولید بشدت کاهش پیدا نمود و نهایتاً درسال 2019 دادگاهی اوکراینی حکم فروش سهام اصلی شرکت فوق را صادر و مالک آن ، کُنستانتین ژواخو، تحت پیگرد قرار گرفت که این خود باعث گردید تا درسالهای 2020 تا 2021 تولید محصولات مذکور کاملاً متوقف گردد . 2اس22 بوهدانا اوکراینی از دریچه مهمات پرسه زن روسی بوهدانا /شاسی تاترا فینیکس بوهدانا/شاسی تاترا تی815-7 هویتزر منهدم شده 2اس22 بوهدانا اوکراینی https://aparat.com/v/dwo9i32 معرفی کراز-6322 کراز-6322 کامیونی با سامانه تمام چرخ متحرک 6×6 بشمار می رود که توان حمل باری بین 10 تا 20 تن را داشته و با آرایش اتاقک و پیشرانه در جلو طراحی شده است. این کامیون برای حمل نیرو و تجهیزات در جاده‌های آسفالت و خارج از جاده طراحی شده و حتی در شرایط سخت نیز به‌دلیل وجود سامانه هایی نظیر تنظیم مرکزی فشار لاستیک، گزینه‌های لاستیک محور عقب دوتایی و تکی و قفل دیفرانسیل‌های محوری و مرکزی، قابلیت عملکرد بالایی را به نمایش می گذارد ودرست به همین دلیل ، اولین شاسی انتخابی برای تولید هویتزر کالیبر 155 م.م 2اس22 شد . اما کراز-6322 به شکل مستقیم ، از روی نسخه کراز-260 متعلق به دوره شوروی سابق طراحی گردید که کامیونی سه محوره با ظرفیت حمل بار بالا ، نفرات و همچنین یدک کش کردن تجهیزات سنگین در زمین های خارج جاده ای محسوب می گردید . توسعه این خودرو در دهه شصت میلادی توسط دفتر طراحی کارخانه خودروسازی کرمنچوگ و تحت سرپرستی طراح ارشد و.و.تابولین و برپایه طرح فرانسوی برلیت و با مشارکت موسسه نامی و دانشگاه دولتی بائومان مسکو کلید خورد و نخستین سری آن درسال 1979 از خط تولید خارج گردید ولی بدلایل نامشخصی ، تحویل انبوه آن تا سال 1981 به تعویق افتاد تا جایگزین نسخه کراز-255 بی شود . اما این گونه نیز بسرعت با نسخه کراز-255 بی 1 جایگزین گردید و نهایتاً از سال 1992 نسخه کراز-6322 به بازار عرضه گردد.سال نخست دهه نود میلادی برای شرکت کراز دوره بسیار حیاتی بشمار می آمد چرا که نمونه آزمایشی کراز-6322 ئی1 با سیستم تمام چرخ متحرک 6×6 رونمایی شد و برخلاف کراز-260 ، اتاقک خدمه آن کمی تغییر داشت و پیشرانه قدرتمند یامز-238 دی با 330 اسب بخار را بخود می دید . اهمیت این کامیون آنچنان زیاد بود که بانک ملی اوکراین سکه ای یادبود را با نقش کامیون مذکور به بازار عرضه کرد. طراحی شاسی اصلی کراز-6322 از نوع نردبانی و ازجنس فولاد ضدزنگ سخت‌کاری‌شده است که قطعات تقویتی برای ایجاد سختی بهینه در شرایط جاده‌ای دشوار بدان اضافه شده و اتاقک جلو و سکوی تخت بار در عقب (یا بدون آن، شاسی خالی برای نصب کابین‌ها و بارهای مختلف) بر روی آن نصب می‌شود. اتاقک راننده / خدمه شامل محفظه پیشرانه زیر کاپوت و محفظه استقرار سرنشینان است. براساس داده های موجود ، فاصله محوری آن ۴۶۰۰+۱۴۰۰ و در نسخه کراز-6321 برابر با ۵۰۰۰+۱۴۰۰ میلی‌متر ، درازای آن بین ۸٫۹۸ تا 10٫۱۰ متر می رسد . عرض کامیون مذکور نیز بین ۲٫۵ تا ۲٫۷۵ متر و ارتفاع بین ۳٫۰۳ تا ۳٫۱۷ متر متغیر بوده و فاصله کف خودرو از زمین بسته به تنظیمات تعلیق و بار بین ۲۸ تا ۳۷ سانتی‌متر متغییر است. با این مشخصات ، این نمونه با وزن خالی ۱۱٫۳ تا ۱۲٫۷ تُن می تواند تا 20 تن بار را با خود حمل کند. پیشرانه توربودیزل وی-8 نسخه یامز-238-دی33 پیشرانه طراحی بخش اتاقک خدمه و پیشرانه توسط شرکت کراز به گونه ای صورت گرفته که علاوه بر پیشرانه بومی یامز امکان استفاده از طرح های فورد ، دویتز و کامینز برای مشتری وجود دارد ولی حداکثر قدرتی بین 330 تا 400 اسب بخار با سرعتی حدود 75 تا 85 کیلومتر درساعت را در مسیرهای جاده ای برای آن فراهم می کند که این قابلیت با نصب دو مخزن سوخت 250 و 50 لیتری جداگانه بوجود آمده است. کامیون کراز-6322 براساس ادعای شرکت سازنده بصورت پیش فرض به پیشرانه توربودیزل وی-8 نسخه یامز-238-دی33 یا یامز-238دی ئی2-29 با حجم 1486 لیتر و توان 330 اسب بخار ( 243 کیلووات) با 2100 دور در دقیقه مجهز شده ولی گزینه های انتخابی فورد اکوتورک با توان 362 اسب بخار یا نمونه دویتز تی سی دی 2013 ال064 وی را می توان بسته به سفارش مشتری روی آن سوار نمود. شاسی کراز-6322 و کاربردهای متنوع اگرچه این گزینه ها را می توان انتخاب نمود ولی پیشرانه های یاماز-238 دی33 و دی ئی2-29 چهارزمانه ، دیزلی ، خنگ شونده با آب که قطر پیستون آن به 130 م.م می رسد و کورس آن تا 140 م.م بوده و با حجم دقیق 14866 لیتر و حجم تراکم 17.5 ، توان خروجی 330 اسب بخار و گشتاور 1233 نیوتون متر می توانند تا 800 هزار کیلومتر بدون بازبینی مجدد کار کنند و عمدتاً با استاندارهای یورو-0 و یورو-2 مطابقت دارند. جعبه دنده کراز-6322 جعبه دنده و انتقال قدرت جعبه دنده کراز-6322 شامل کلاچ دوصفحه‌ای خشک دیافراگمی است. نمونه استاندارد یاماز-2381-36 هشت دنده ( چهار دنده اصلی و دو دنده سیاره ای کاهنده که توزیع یکنواخت بار ، عملکرد نرم ، عمر و دوام بیشتر افزایش و گشتاور و توان خروجی را به نمایش می گذارد ) در این نمونه استفاده شده ولی گفته می شود مشتری می تواند از جعبه دنده 9 دنده ای ایتون 9جی اس150 تی ای نیز سفارش دهد . این جعبه دنده به محور مرکزی شاسی ، دیفرانسیل های قفل شونده بین محوری متصل است . هویتزر 2اس22 بوهدانا/شاسی تاترا -فینیکس منهدم شده اوکراینی https://aparat.com/v/drcktlc شاسی و زیرسیستم ها سامانه تعلیق جلو: وابسته، با دو فنر طولی نیم‌بیضی، دو کمک‌فنر هیدرولیکی و میله تثبیت‌کننده. سامانه تعلیق عقب: وابسته، با دو فنر طولی نیم‌بیضی، دو فنر اضافی و میله تثبیت‌کننده. فرمان: مکانیکی با تقویت‌کننده هیدرولیکی داخلی. ترمز: پنوماتیکی با سیستم ضدقفل (ABS) اختیاری . این ترمزها از نوع کاسه‌ای با لنت داخلی بوده و به تبع آن ترمز دستی شامل ترمز کاسه‌ای روی محور خروجی جعبه‌انتقال و ترمز کمکی آن از نوع دریچه‌ای با محرک پنوماتیکی در سیستم اگزوز است. پی نوشت : 1- ادامه دارد .... 2- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.

سلام خوبی؟ در پاسخ به بخشی از این ابهام و حس ها میتوان گفت: همیشه در تمام دنیا این سوال بود که رفع فقر و توسعه تکنولوژی کدام مهمتر هست و کدام اولویت آیا وقتی در افریقا یا در خود آمریکا اینقدر گرسنه هست، این همه هزینه برای رفتن به فضا درست بوده و هست؟ جواب این هست که این دو مساله روبروی هم نیستن، بلکه ما روبروی هم میذاریمشون دستاوردهای فضایی یا مشابه اش خودش برای امریکا ، شوروی و و هر کشور ی درآمد و تکنولوژی اورد که سطح رفاه رو بالا برد نکته بعدی اینکه فقر و گرسنگی ناشی از اختصاص هزینه برای تحقیقات فضایی یا موارد مشابه نیست، بلکه ناشی از سازوکارهای دیگری هست که عملا مانع توزیع پول بین اون بخش از جامعه میشه و راهکارش اصلاح روندها و مبارزه با فساد هست، چرا که اگر پول تحقیقات هم صرف این کار بشه، چون سازوکار مشکل داره باز، تبعیض رخ میده و گرسنگی رفع نمیشه و حتی تغییری نمیکنه نکته دیگر این است که همیشه باید یک پولی برای آینده هزینه کرد یا درختی برای آینده کاشت که در آینده بتوانیم از اون بهره مند شویم و اینکه چون گرسنه هستیم، فکر آینده نباشیم به کل اشتباه هست و داستان آن ملخ که به مورچه گفت چرا باید برای زمستان آذوقه جمع کنم ------------------------ در مورد سطح تکنولوژی ، باید گفت که ما دوره زیادی شاید 50 سال از بقیه کشورهایی مثل آمریکا و شوروی و ... عقب بودیم و کسی هم حاضر به کمک نبود بویژه در زیرساخت و این علم جز علم ها و فناوری های مهم در آینده و استقلال کشور هست مشخص هست که بهتر بود که ایران تکنولوژی رو آرام آرام مثل کره جنوبی و ژاپن بدست می آورد و در این بین ماهواره هاش رو با کمک بقیه میفرستاد فضا ولی مشخصا کسی کمک نکرد و سال ها تو دادن ماهواره در مدار خورشید آهنگ هرگونه تلاش با تحریم و ... همراه بود یک بحث دیگر بحث پرتاب ماهواره و دیگری بحث خود ماهواره هست ما در بحث پرتاب ماهواره هنوز مسیر طولانی داریم ، چه در خود پرتابگر و چه در خود محل پرتاب (چابهار) ، تا اینجا هم بد نیامده ایم و این زمان با این حجم از محدودیت ها ، تا اینجا خیلی فوق العاده هست در بعد ماهواره ، ناخودآگاه زمان رشد پرتابگر، باعث توقف در توسعه تکنولوژی ماهواره شده بود که با همکاری روس ها نمونه های اولیه ماهواره های خودمون رو به فضا فرستادیم که این باعث خرید زمان جهت رشد سیستم های نظارتی و دریافتی در زمین برای ارتباط با ماهواره ها و ایجاد لینک های امن در آینده می شود و دوم اینکه خود ماهواره هم مسیر رشد خودش رو داره و باید زمان برای رشدش پیدا کنه که عملا با کمک پرتابگرهای روسی چنین فرصتی کسب میشه و مهمتر از همه صحبت هایی که میگفت تجربه کمک کره شمالی در توسعه موشک باید در موارد دیگر و با دیگر کشورها تکرار شود و این همکاری نیز به خاطر فروش پهپاد و تلاش برای متوقف نشدن در مسیر توسعه بوده و طی جلسه سردار شهید حاجی زاده با فرمانده هوا و فضای روسیه استارتش خورد لینک ویدیو

بسم ا.. https://www.aparat.com/v/cqa24m7 شرکت استونیایی فناوری‌های فرانکنبرگ از جدیدترین محصول ضدپهپاد خود با شناسه مارک-1 رونمایی نمود. این لانچر شامل یک سه‌پایه با دو پرتابگر متحرک و یک ماژول نامشخص است. این سامانه به شکل خاص برای رهگیری پهپادها طراحی شده و به گفته شرکت سازنده به یک پیشرانه سوخت جامد، برد تا ۲ کیلومتر و کلاهکی با وزن کمتر از ۵۰۰ گرم مجهز می شود.

بخش دوم 2اس22 بوهدانا محمول روی شاسی ماز / 2023 شروع جنگ : دراثنای تکامل برنامه ، یگانهای زرهی ارتش روسیه در فوریه ۲۰۲۲ وارد اوکراین شدند تا مهندسان شرکت ماشین‌سازی سنگین کراماتورسک که محصول خود را در خطر تصرف بدست روسها می دیدند ، درصدد برآیند تنها نمونه هویتزر چرخدار دوربرد را نابود کنند؛ چیزی که هفت سال برای ساخت آن صرف کرده بودند. به گفته مهندسین دست اندرکار این برنامه ، استدلال براین قرار داشت که نابودی این محصول بهتر از افتادن آن بدست نیروهای در حال پیشروی روسی بود . اما برخلاف تصمیم اولیه ، بخش قابل توجهی از تجهیزات ، اسناد ، ماشین ها به جایی دورتر از خطوط مقدم انتقال یافت تا تنها چند ماه بعد ، نمونه های اولیه این هویتزر هنگام درگیری بر سر جزیره مار در دریای سیاه نقش تعیین کننده ای ایفا نمایند. هویتزر چرخدار 22 تُنی EVA محصول اسلواکی که بسیاری از کارشناسان نظامی ، آن را الهام بخشی برای طراحی و تولید 2اس22 می دانند در نمایشگاهی به سال 2017 این نمونه براسا شاسی تاترا محصول چک ساخته شده و گرچه نسبت به نمونه های پیشین خود وزن کمتری دارد ولی برد موثر آن زمانی که مهمات Base-Bleed در دسترس قرار داشته باشد ، تا 25 مایل ( 40 کیلومتر ) نیز می رسد توپخانه چرخدار اوکراین همانطور که پیشتر شرح آن رفت ، توپخانه در نبردهای سنگین سال‌های 2015–2014 نقش اصلی را برعهده داشت . بنابراین ارتش اوکراین متوجه شد که در هرگونه درگیری آینده با روسیه نیازمند کمیت بیشتری از سامانه های توپخانه ای با کیفیت خواهد بود تا در ترکیب با سایر مولفه های حیاتی نظیر پهپادهای شناسایی، رادارهای ضدآتشبار و سامانه‌های جنگ الکترونیک بتواند مقابل آتش دهشتناک توپخانه ارتش روسیه قدعلم کند. اما مشکل از جایی آغاز شد که ذخایر بجامانده مهمات کالیبر 152 م.م از دوره اتحاد شوروی و همچنین ظرفیت تولید آن بسیار کمتر از نیازهای ارتش اوکراین بود و به گفته مقامات ارشد نظامی این کشور ، وابسته شدن به مهمات ساخت شوروی/ روسیه تهدیدی برای امنیت ملی این کشور بشمار می آمد . علاوه براین ، کمیت هویتزرهای خودکششی نیروی زمینی اوکراین شامل هجده دستگاه هویتزر شنی دار 2اس19 ، سی و پنج دستگاه 2اس7 پایون و سیزده دستگاه 2اس5 که می توانست دشمن را در یک برد قابل توجه هدف قرار دهد نیز کفاف احتیاجات اولیه در برابر یک حمله احتمالی از سوی روسیه را نمی داد. مجموعه این عوامل باعث گردید تا برنامه ریزان نظامی اوکراینی که از سال 2014 بدنبال ارتقاء ارتش با استانداردهای ناتو بودند ، بدنبال یک هویتزر مدرن با استانداردهای غربی و کالیبر 155 م.م باشند . برهمین اساس طراحی اولیه از سال 2016 با مبناء قراردادن پیکربندی چرخداری که پیشتر در سال 2009 معرفی شده بود ، آغاز گردید. به شکل همزمان ، لوله این هویتزر نیز که بخش اصلی طراحی جدید بشمار می رفت با خرید ماشین آلات جدید ، استفاده از آلیاژهای ویژه ای که قبل از این برای تولید خمپاره انداز کالیبر 120 م.م کاربرد داشت در شهر سومی شروع شد . 2اس22 محمول روی شاسی تاترا مشکلات توسعه برخلاف تصور اولیه و علیرغم سرمایه گذاری اولیه قابل توجه ، پیشرفت برنامه هویتزر بومی در سال ۲۰۲۰ ؛ بدلایل مختلف نظیر دشوار بودن تامین مهمات کالیبر 155 م.م (که سرانجام از ترکیه و جمهوری چک تهیه شد) ، افزایش اختلافات دولتی-تجاری که به چالش‌های حقوقی و لغو موقت بودجه انجامید و همچنین نیاز به اصلاح فناوری سامانه فشارشکن دهانه لوله ، تقریباً متوقف گردید. https://aparat.com/v/dlxjpsd به هر ترتیب ، تنها چند ماه پیش از تهاجم روسیه در فوریه 2022 ، آزمایش‌های رسمی این هویتزر آتش انجام شد و توانایی اصابت به اهداف تا برد ۴۲ کیلومتر (۲۶ مایل) شگفتی ناظران نظامی را به همراه آورد (روی کاغذ، مهمات با خرج راکتی می‌تواند تا برد ۵۰ کیلومتر (۳۱ مایل) اهداف مورد نظر را منهدم کند ) با این حال، نمونه اولیه بوهدانا هنوز فاقد سامانه بارگذاری خودکار و سامانه دیجیتال کنترل آتش بود که از ویژگی‌های هویتزرهای پیشرفته خودکششی محسوب می‌شوند. آزمایش های مهمات گذاری 2اس22 بوهدانا / می سال 2021 بارگذاری مهمات 2اس22 شباهتهای زیادی با شیوه بارگذاری هویتزر 203 م.م. پایون روسی دارد بوهدانا: هویتزری که زنده ماند همانطور که پیشتر توضیح داده شد ، هنگامی که تهاجم تمام‌عیار روسیه در فوریه ۲۰۲۲ آغاز شد، ارتش روسیه آماده بود تا خطوط دفاعی اوکراین در دونتسک را درهم شکسته و کراماتورسک را تصرف کنند. بنابراین ، هویتزری که ارتش اوکراین بدان امید داشت ، هنوز بصورت انبوه تولید نشده بود تا در نبرد حیاتی اوکراین نقشی ایفا کند و بنابراین تصمیم گرفته شد تا تمامی تجهیزات بطور کامل نابود شود. اما به گفته سیاستمدار اوکراینی سرگئی پاشینسکی ، وی برای جلوگیری از این مساله مداخله کرده و جای نابودی، اجزای نمونه نخست 2اس22 از یکدیگر جدا شد و سپس به منطقه نسبتاً امن ژیتومیر در غرب اوکراین منتقل گردید تا دوباره مونتاژ شود تا پس از مدتها غیبت ، نمونه دوباره سرهم بندی شده بوهدانا در ژوئن 2022 مجدداً در نزدیکی مرز اوکراین با رومانی در رود دانوب ( ۴۵۰ مایل جنوب‌غربی کراماتورسک ) ظاهر گردد. استقرار و نقش عملیاتی بوهدانا پس از خروج از خط تولید و عملیاتی شدن در صحنه نبرد ، به گفته تحلیلگران نظامی غربی ، گزینه ای پیشرفته، انعطاف پذیر و توانمند برای اجرای آتش دوربرد را در اختیار ارتش اوکراین نهاد. این ویژگی بخصوص دربرابر آتش مهیب توپخانه ارتش شوروی که سامانه های و تاکتیک های اتحاد شوروی را به ارث برده بود ، مزیت آشکاری را بدنبال داشت و یگانهای توپخانه ای ارتش کیف اجازه داد ضرباتی در سطح راهبردی را به روسها وارد آورند. با این حال، در ابتدای ورود سامانه مذکور به صحنه نبرد بدلایل مختلف از جمله محدود بودن تعداد این هویتزرها ، اثر چندانی ازآن مشاهده نشد و درمقابل ، هویتزرهای غربی نظیر سزار که تا اکتبر 2024 چیزی در حدود 67 دستگاه آن به اوکراین تحویل داده شد ، بیلان بهتری را به نمایش گذاشته بودند. اما در ژوئن ۲۰۲۲، ارتش اوکراین مدعی گردید که هویتزرهای 2اس22 با استقرار در 35 کیلومتری جزیره مار و در ترکیب با سایر سامانه های رزمی نظیر پهپادها موفق شدند یگانهای روسی مستقر در این موقعیت را وادار به عقب نشینی کنند. بدین ترتیب از این تاریخ تا ژوئیه ۲۰۲۳ تیپ پنجاه و هفتم سوار-زرهی اوکراین به دو دستگاه هویتزر بوهدانا ( روی شاسی ماز-6317 ) که از جعبه دنده محصول ترکیه استفاده می می نمود ، مجهز گردید تا روند تحویل انبوه آن به یگانهای رزمی رسماً آغاز شود. ازسویی دیگر ، تا بیست و نهم اکتبر 2025 و براساس گزارش های میل بلاگرهای غربی چیزی در حدود 11 دستگاه از این هویتزر با آتش توپخانه یا مهمات پرسه زن ارتش روسیه منهدم شده بود ولی در همان ماه ، زلسنکی مدعی شد که صنعت دفاعی این کشور می تواند ماهانه بیست تا سی و پنج دستگاه بوهدانا را به ارتش تحویل دهد . هر چند تا لحظه تدوین این مطلب ، آمار تولیدی 50 دستگاه ثبت شده است. یگانهای کاربر هویتزر 2اس22 بوهدانا ( بروزرسانی شده تا دسامبر 2025 ) https://www.aparat.com/v/mtu7k81 اگرچه داده های ضدو نقیضی از قابلیت اطمینان این هویتزر منتشر شده ولی نظامیان اوکراینی معتقدند که بوهدانا ، در مقایسه با نمونه‌های غربی دقت بسیار بالایی را به نمایش می گذارد . به گفته یکی از توپچی‌های اوکراینی که تجربه کار با سامانه‌های مختلف، از جمله نمونه‌های غربی را داشت، لوله این هویتزر علیرغم شلیک های مستمر مقاومت خوبی در برابر فرسایش از خود نشان می دهد بطوریکه در موارد متعدد بین 7 تا 8 هزار شلیک با این هویتزر انجام شد ، بدون آنکه نیازی به بازدید فنی یا تعویض لوله وجود داشته باشد. نماینده شرکت سازنده این هویتزر نیز مدعی است که راز کاهش فرآیند فرسایش لوله این توپ را باید در نحوه خان کشی ( زاویه و تعداد ) آن دانست. این تصویر بخوبی نمای پشت هویتزر بوهدانا ، کولاس و بارگذار مهمات را بخوبی به نمایش گذاشته است از آنجا که بوهدانایک هویتزر اوکراینی است، تعمیر و نگهداری آن براساس ادعای شرکت سازنده ، در مدت زمان کوتاهی انجام می‌شود. یکی از مهندسین کارخانه ماشین‌سازی سنگین کراماتورسک دراین زمینه توضیح می دهد که سایت‌های تولید هم در اوکراین و هم در کشورهای اتحادیه اروپا قرار دارند، که امکان افزایش سریع تولید را فراهم می‌کند؛ به همین دلیل سرعت تولید در حال حاضر بیش از بیست دستگاه سامانه در ماه است. همچنین برای امنیت، تولید قطعات به‌صورت موازی انجام می‌شود و دست‌کم دو خط تولید می‌توانند قطعات و لوازم یدکی مورد نیاز ارتش را بسازند. علاوه براین ، وی مدعی است که قیمت هر دستگاه بوهدانا چیزی در حدود 2.8 میلیون یورو است و با اصلاح خطوط تولید می توان قیمت را تا 2.3 میلیون یورو نیز کاهش داد در حالی که هر نمونه تولیدی درصورت بروز هرگونه آسیب تنها ظرف 48 ساعت قابلیت عملیاتی سازی مجدد را دارد . نسخه نخست 2اس22 بوهدانا/ سال 2018 - رژه روز ملی اوکراین در مورد توانمندی های هویتزر بوهدانا به شکل طبیعی مطالب اغراق آمیز وجود دارد ولی یکی از گروهبان های ارتش اوکراین که مسئولیت آتش در محور دونستک را بر عهده داشت بر این ادعا پای می فشرد که در تیپ وی هویتزری وجود دارد که تا کنون ۳۰۰۰ گلوله شلیک کرده و هویتزرهایی با شمار شلیک بیش از ۲۰۰۰ نیز کم نیستند. با این حال خدمه معمولا با مشکلاتی نظیر گیرکردن گلوله (Squib)، نیاز به تعویض بازوهای دافع و گاهی تأخیر در عملکرد سامانه‌های الکترونیک داخلی روبرو هستند که رفع آنها در کمترین زمان ممکن صورت می گیرد. پی نوشت : 1- ادامه دارد .... 2- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.

بسم ا.. ترکیب موشک ضدکشتی نروژی و شهپاد استرالیایی https://aparat.com/v/naab4w0 شرکت لیدوس استرالیا و شرکت دفاعی و هوافضای کونگزبرگ تفاهم‌نامه‌ای را با هدف ادغام موشک ضد کشتی NSM در شهپادهای محصول لیدوس امضا کرده‌اند. شرکت استرالیایی تا کنون دو شهپاد با نام های سی آرچر و لانگ بو را رونمایی نموده که محصول نخست می تواند با حداکثر سرعت ۴۰ گره دریایی و برد مؤثر ۱۵۰۰ مایل دریایی (۲۷۷۸ کیلومتر) یک محموله ماژولار با وزن بیش از ۹۰۰ کیلوگرم را بسوی هدف حمل کند. این شهپاد در حال حاضر توسط سپاه تفنگداران ارتش آمریکا در حال آزمایش است . نسخه لانگ بو ، با ابعاد بزرگتر ، می‌تواند محموله‌ای به وزن ۳۰۰۰ کیلوگرم را حمل کند و مسافتی تا ۲۷۵۰ مایل دریایی (۵۰۹۳ کیلومتر) را پوشش دهد. با این حال ترکیب موشک نروژی و این شهپاد جدید ، انعاطف پذیری رزمی بیشتری را به کاربران آن می دهد . 2- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی درانجمن میلیتاری،براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی" منوط به ذکر دقیق منبع است.امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری ) بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند.

با توجه به پرتاب اخیر و صحبت نشدن ازش اینجا دیدم این مطلب خیلی مفیده واقعا!!! البته قطعا دوستان ناخودآگاه به این نتیجه رسیدن....... در یک کلمه نه نیست اما چرا؟ - در گذشته، دستاوردهای فضایی مانند⛓ پرتاب اسپوتنیک توسط شوروی در سال ۱۳۳۶ یعنی بیش از ۷۰ سال پیش یا اولین انسان در فضا (یوری گاگارین) در ۱۹۶۱، نماد برتری ایدئولوژیک و تکنولوژی بودند و احساس غرور ملی عمیقی ایجاد می‌کردند. در ایران هم، پرتاب‌های اولیه ماهواره در دهه‌های گذشته می‌توانست چنین حسی را برانگیزد، اما امروز، پرتاب سه ماهواره اخیر (پایا، ظفر-۲ و کوثر) آن هم با موشک روسی سایوز، برای بسیاری از مردم ایران نه تنها افتخارآمیز نیست، بلکه حتی ناراحت کننده هم هست. برای این مسئله می‌شود دلایل متعددی آورد که به دوتا از مهم ترین آنها اشاره می‌کنم: - اول این که تکنولوژی پرتاب ماهواره که زمانی دستاورد بزرگی بود، حالا چندین دهه قدمت دارد. امروز، بیش از ۱۲٬۰۰۰ تا ۱۵٬۰۰۰ ماهواره فعال در مدار زمین قرار دارد، که بیش از ۶۰٪ آن‌ها متعلق به شرکت خصوصی اسپیس‌ایکس است.⛓ تعداد ماهواره های که احتمالا تا ۴ سال آینده به بیش از ۱۰۰ هزار عدد برسد! از طرفی شرکت‌هایی مثل اسپیس‌ایکس در سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۵۰ پرتاب انجام داده‌اند و مجموعا هزاران ماهواره را به فضا می‌فرستند. این اخبار تقریباً هفتگی در رسانه‌های جهانی و ایرانی پوشش داده می‌شود: پرتاب‌های موفق و پیشرفته توسط بخش خصوصی در آمریکا، چین و اروپا. -در چنین دنیایی، پرتاب چند ماهواره با کمک روسیه (نه حتی پرتابگر بومی پیشرفته) دیگر شگفت‌انگیز نیست. این مثل مقایسه یک ماشین قدیمی با خودروهای الکتریکی مدرن است – پیشرفت وجود دارد، اما در مقایسه با جهان، عقب‌ماندگی محسوس است. مردم ایران که روزانه اخبار پرتاب‌های اسپیس‌ایکس را می‌بینند، احساس می‌کنند این دستاوردها دهه‌ها عقب‌تر از استاندارد جهانی است. -اما مسئله دوم که شاید مهم تر هم باشد این است که ایران با جمعیت حدود ۹۰ میلیون نفر، یکی از بالاترین نرخ‌های فقر در منطقه را دارد. طبق آمار ⛓ بیش از ۲۵ میلیون نفر زیر خط فقر مطلق زندگی می‌کنند. و ۴ میلیون نفر در ایران حتی با همه درآمد روزانه خودشان امکان تهیه غذا ندارند! این آمار وحشتناک مربوط به فقط مطلق است اما اگر بخواهیم خط فقر را در نظر بگیریم امار خیلی متفاوت خواهد بود! - از طرف دیگر ارزش ریال در همین ماه جاری به رکورد پایین ۱٫۳ تا ۱٫۴ میلیون ریال به ازای یک دلار رسیده و هر ساعت ارزش پول کمتر می‌شود. در ایران مردم نسبت به کشورهای همسایه (ترکیه، امارات، حتی عراق) احساس شدید عقب‌ماندگی می‌کنند. حقوق متوسط در ایران کمتر از ۱۲۰ دلار، در حالی که در کشورهای همسایه چندین برابر است. - وقتی مردم گرسنه، خسته و نگران آینده هستند با ده ها میلیون انسان زیر خط فقر، بیکاری بالا و تورم افسارگسیخته – پرتاب ماهواره افتخاری ندارد. -این وضعیت شاید یادآور سال‌های آخر #شوروی در دهه ۱۹۸۰ است. شوروی آن زمان یعنی ۵۰ سال پیش نه با کمک سایرین بلکه با توان داخلی خودش نه فقط ماهواره پرتاب می‌کرد ⛓بلکه ایستگاه فضایی میر را در مدار زمین داشت و فضانورد به فضا می‌فرستاد! شوروی با وجود دستاوردهای فضایی درخشان در #فقر گسترده غرق بود کمبود غذا، صف‌های طولانی، اقتصاد له شده و نارضایتی عمومی در جامعه وجود داشت در همان سال ها پرتاب ماهواره‌ها و ایستگاه‌های فضایی به عنوان نمایش قدرت تبلیغ می‌شد، اما مردم عادی با فقر دست و پنجه نرم می‌کردند، احساس افتخار نمی‌کردند بلکه آن را هدر دادن منابع می‌دیدند. در نهایت، این تناقض یکی از عوامل فروپاشی شوروی بود. البته من قصد ندارم شرایط امروز ایران را با شوروی مقایسه کنم چرا که این کار غلو بزرگی است و ما در برابر ظرفیت ها و توان شوروی یک کاریکاتور مضحک و احمقانه هستیم. فقط در همین یک مورد پرتاب ماهواره، نیم قرن پیش شوروی ایستگاه فضایی در مدار زمین داشت و امروز ما با کمک روسیه یک ماهواره به فضا فرستادیم! در ایران امروز، وقتی اکثریت مردم در #فقرمطلق هستند و پول ملی هر روز بی‌ارزش‌تر می‌شود، دستاوردهای فضایی (اگر بشود اسمش را دستاورد گذاشت) به عنوان نمایش دیده می‌شود، نه پیشرفت واقعی برای زندگی مردم. افتخار وقتی ایجاد می‌شود که دستاورد با بهبود زندگی همراه باشد – نه وقتی مردم احساس کنند منابع در جایی صرف می‌شود که اولویت نیست. در نهایت، این پرتاب‌ها پیشرفت فنی نسبت به نیم قرن گذشته دنیا هستند، اما در زمینه اقتصادی-اجتماعی فعلی، نمی‌توانند احساس غرور ملی ایجاد کنند. مردم ایران شایسته دستاوردهایی هستند که مستقیماً به رفاه‌شان کمک کند.