امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

[quote]در مورد تسلیحات هوا به هوا هم اگه توضیح بدی چرا سرتره خوشحال می شم.
rcs این هواپیما 7 برابر تایفونه. دیگه خودتون حساب کنین ببنید قدرت شلیک اول دسته کیه.[/quote]

کافیه کافیه بین قابلیتهای موشکهای هوا به هوای روسی یکم تو همین سایت بگردی،نیازی هم به توضیح من نیست.

میزان RCS هم نمیتونه دلیل بشه این هواپیما شکست بخوره.برد در نبرد میانبرد و دوربرد هوایی به عوامل زیادی بستگی داره که میزان سطح مقطع راداری فقط یکی از این عوامله.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
البته داش علی بزرگ درست می فرماین در مورد مانور پذیری f-35 وsu-35.
ولی قدر مورد پنهانکاری اصلا قابل مقایسه نیستن حتی با فناوری پلاسما.
ضمنا برتری f-35 به مانور پذیری یا ..... نیست .
برتری اون وقتی نمود پیدا میکنه که تو اون شبکه پیچیده تبادل data آمریکا قرار بگیره. f-35 شبیه یک کامپیوتر پرندس و اصلا اختیاجی به داگ فایت با خانواده فلانکر نداره.
از بحث تاپیک منحرف نشیم دوستان نظری در مورد su-30 و تایفون در زمینه جنگال ندارن؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دوستان فكر ميكنم بيان جملات طراح اين هواپيما(میخائیل سیمونوف ) در مورده سيستم راداري روسها كافي باشه:

عموم مردم ، الکترونیک روسیه را کم اهمیت جلوه میدهند. اما من عقیده دیگری دارم. ما از طراحان رادارمان آنچه را که میخواهیم و مورد نیاز ماست دریافت میکنم. ما میگوئیم چه میخواهیم و آنها هم تحویل میدهند. اگر وزن رادار F-15 بالغ بر 244 کیلوگرم است، رادار آنالوگ ما وزن به مراتب بیشتری دارد، اما این موضوع ما را نگران نمی کند. هدف ما این است تا اهداف در فاصله بیشتری شناسائی شوند. همان چیزی که به آن سیستم شناسائی و ردیابی اپتیکی گفته میشود. ما تصمیم گرفتیم تا به هواپیمای شناسائی استراتژیک SR-71 حیله ای بزنیم. تصمیم گرفتیم تا جنگنده های [color=red]Su-27[/color] و [color=red]Su-30 [/color]در هنگامه رهگیری SR-71 آمریکا که از سمت نروژ پرواز میکردند از بکاربردن رادارهای خود ممانعت کرده و [color=red]به سیستم شناسائی اپتیکی خود اعتماد کنند[/color]. هنگامیکه SR-71 و جنگنده های ما در موقیت حرکت مخالف هم قرار میگرفتند ما قادر به ردیابی SR-71 در فاصله بسیار دوری بودیم و این در حالیست که هنوز امریکائیها به فضای ما تجاوز نکرده بودند اما ما مدتها انها را ردیابی کرده بودیم. در حالیکه سابق بر این SR-71 به فضای ما در حالی تجاوز میکرد که جنگنده های ما در هوا بودند. بنا براین شما نمیتوانید بگوئید که الکترونیک ما افتضاح است بلکه ما دقیقا بر اساس اطلاعاتی که از هواپیماهای دشمن داریم نیازهای خود را برآورده میسازیم.
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]دوستان فكر ميكنم بيان جملات طراح اين هواپيما(میخائیل سیمونوف ) در مورده سيستم راداري روسها كافي باشه:

عموم مردم ، الکترونیک روسیه را کم اهمیت جلوه میدهند. اما من عقیده دیگری دارم. ما از طراحان رادارمان آنچه را که میخواهیم و مورد نیاز ماست دریافت میکنم. ما میگوئیم چه میخواهیم و آنها هم تحویل میدهند. اگر وزن رادار F-15 بالغ بر 244 کیلوگرم است، رادار آنالوگ ما وزن به مراتب بیشتری دارد، اما این موضوع ما را نگران نمی کند. هدف ما این است تا اهداف در فاصله بیشتری شناسائی شوند. همان چیزی که به آن سیستم شناسائی و ردیابی اپتیکی گفته میشود. ما تصمیم گرفتیم تا به هواپیمای شناسائی استراتژیک SR-71 حیله ای بزنیم. تصمیم گرفتیم تا جنگنده های [color=red]Su-27[/color] و [color=red]Su-30 [/color]در هنگامه رهگیری SR-71 آمریکا که از سمت نروژ پرواز میکردند از بکاربردن رادارهای خود ممانعت کرده و [color=red]به سیستم شناسائی اپتیکی خود اعتماد کنند[/color]. هنگامیکه SR-71 و جنگنده های ما در موقیت حرکت مخالف هم قرار میگرفتند ما قادر به ردیابی SR-71 در فاصله بسیار دوری بودیم و این در حالیست که هنوز امریکائیها به فضای ما تجاوز نکرده بودند اما ما مدتها انها را ردیابی کرده بودیم. در حالیکه سابق بر این SR-71 به فضای ما در حالی تجاوز میکرد که جنگنده های ما در هوا بودند. بنا براین شما نمیتوانید بگوئید که الکترونیک ما افتضاح است بلکه ما دقیقا بر اساس اطلاعاتی که از هواپیماهای دشمن داریم نیازهای خود را برآورده میسازیم.[/quote]


جمله خیلی سنگینی گفته

این چیزی که راجع به SR-71 گفته هم یکجور اعتراف هست که تا مدتی نمی تونستند رهگیریش بکنند و هم اینکه بعدا تونستند

باید بگم که این جمله خیلی سنگین تر از این حرف هاست

یارو چی فکر کرده ؟؟؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با تشکر از دوستان.
من هنوز در مورد موشک های هوا به هوا توجیح نشدم. این هوا پیما 3 نوع موشک هوا به هوا دارد.
که از بین آنها 2 نوعشان میانبرد است.در مورد aa-12 باید بیشتر تحقیق کنم و منتظر راهنمایی دوستان هستم اما در مورد r-27 این موشک واقعا سابقه درخشانی از خودش به حا گذاشته به طوری که از بین 24 موشک شلیک شده از این هواپیما در جنگ بین اریتره و اتیوپی فقط یکی در نزدیکی هدف منفجر شده و بقیه....
در مورد سیستم ols هم گفتم که خیلی خوبه ولی فقط به درد شناسایی می خوره و تازه سیستم
ols-30 که روی این هواپیما نصبه برد 90 کیلومتری داره در بهترین حالت.
ops جان این متنی رو که نوشتی خودت دوباره بخون و به سوال های من جواب بده(قصد کل کل ندارم از رو نادانی میپرسم)
1-این فرمانده روسی کدوم رادار روسی رو با رادار f-15 مقایسه کرده ؟
2-هدف از رهگیری یه هواپیمای جاسوسی چی بود؟و این وسط sr-71 چه حیله ای خورد؟
3-اگه بیشترین برد این سیستم اپتیکال رو 100 کیلومتر در نظر بگیریم سوالی که پیش می یاد اینه که روسها چطوری هواپیماهاشون رو به 100 کیلومتری sr-71 میرسوندن؟با رادار زمینی؟ رادار هواپیما؟یا رادار های پسیو؟
4-اگه روسها این هواپیما رو می دیدن چرا این سیبل متحرک و بی دفاع رو سرنگون نمی کردن؟ در حالی که mig31 براحتی می تونست به سرعت این هواپیما برسه؟
5-و مهمتر از همه شما ابعاد sr-71رو در نظر بگیر تکنولوژی پنهان کاریشو هم در نظر بگیر و به من بگو این رادار های روسی که نمی تونستن sr71 رو رهگیری کنن و متوصل به سیستم اپتیکال میشن چطوری می خوان هواپیما های امروزی رو رهگیری کنن؟این خودش ضعف الکترونیک روسا نیست؟
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
چند تا نکته یکی اینکه رادار این جنگنده بسیار قویه و شاید کمی ار سی اس بالاتری نسبت به تایفون و اف 35 داشته باشه ولی این با پوشش رادارش جبران میشهو
در مورد پنهانکاری هم اینقدرها هم می فرمائید بد نیست و هر چند به روز و پنهان کار نیست ولی دیگه اینقدر بیچاره هم نیست.
تسلیحات این هواگرد بسیار قوی هست و توانایی سوار کردن موشکهای هوایی تا برد 300 ک م هم داره .
شاید فقط اف 22 بتونه از پسش به راحتی بر بیاد وگرنه در بقیه موارد میشه گفت باید همه سقوط کنن چون حتی در بیشتر شبیه سازها هم این جنگنده همه هواگردهای رقیب رو نابود کرده.
در مورد رادار و الکترونیک همین رو خدمتتون عرض کنم که هواپیماهای سوخو به فرودگاه پرنده معرف هستن و داراری سیستم هایی هستن که به اونها اجازه میده بدون کمک راداریهای زمینی و هوابرد کارش رو انجام بده.
در ضمن شما سلاحهای خود روسیه رو با اونهایی که به مثلا این کشورها میده مقایسه نکنید .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
شرمنده كه بحثو منحرف ميكنم ولي يه سوالي هست كه ذهن منو مشغول كرده . چرا هنوز رو هواپبماهاي روسي ستاره سرخ ميشكن؟ يعني هنوز به كومونيسم اعتقاد دارن يا دليل ديگه اي دارن؟
و سوال دوم اينكه ترمز هوايي به چه دردي ميخوره؟ وقتي ميشه با كاهش قدرت موتور سرعت رو كاهش به ترمز هوايي چه احتياجي هست؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با سلام مجدد.


برادر اپرای عزیز؛ جسارت بنده رو ببخشین. اما:

[quote]شاید فقط اف 22 بتونه از پسش به راحتی بر بیاد وگرنه در بقیه موارد میشه گفت باید همه سقوط کنن[/quote]
اتفاقا f22 شانس زیادی درمقابل این پرنده نداره. اما F35 یه قابلیت فوق العاده برای درگیری نزدیک (داگفایت) با این پرنده داره و اون هم سیستم DAS تو f35 ه که می تونه درحالیکه دشمن پشت سرشه اقدام به شلیک کنه! کاری که هیچ هواپیمای دیگه ای نمی تونه انجام بده.


اما یادمون نره، این هواپیما (Su-35 یا 37) با این قدرت مانور بالا، می تونه درمقابل موشکهای هوا به هوا، از خودش دفاع کنه (که البته بستگی شدید به مهارت خلبان داره.)

درمجموع، بنده همچنان هواپیماهای روسی (علی الخصوص این 3 مدل سوخو) رو خیلی خیلی بیشتر از هواپیماهای غربی (امریکا و اروپا) دوست دارم. لطفا اصرار نکنین! من فقط همینا رو می خرم! icon_cheesygrin



یا حق
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
سلام
روسها خالي زياد مي بندن درست مثل رفقاي آمريكاييشون!
مشكل اصلي روسها همونطور كه خودشون اعتراف كردن ضغف اويونيكشون هست كه مشكل بسيار كوچيكيه!!! دوستان توجه داشته باشن كه جنگهاي آينده جنگ الكترونيك هستش تو جنگهاي امروزي هواپيماها سعي ميكنن زياد به دشمن نزديك نشن و از دور كارش رو بسازن و اين مستلزم اينه كه اول ببينه و اول شليك كنه كه همين امر برگ برنده رو دست هواپيمايي ميده كه كمتر ديده بشه و زودتر عمل كنه با اين حساب به نظر ميرسه اين هواپيما درمقابل اف22 و اف35 چندان موفق نباشه.
فارق از تمام اين حرفها هواپيماهاي روسي هر چقدر هم كه روي كاغذ پيشرفته باشن اما تا در يك ميدان نبرد واقعي شركت نكنن نميشه نظري درموردشون داد.جنگنده هاي غربي به خصوص اف15 كارنامه درخشاني دارن .
كسي درباره تعداد درگيريهاي جنگنده هاي روسي و تعداد پيروزي هاي اونا آماري داره؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]با ورود نسل جدید خانواده فلانکر ( و صد البته خانواده جنگنده های فولکرام ) کفه ترازوی برتری هوایی ، مجددا به سمت روسیه بازگشت .[/quote]

و

[quote]مخصوصا درمورد مانور پذیری که فکر نمی کنم حتی رقیب نزدیکی هم داشته باشن.

واقعا هواپیماهای خوبی هستند.[/quote]

و

[quote]واقعا هواپیماهای روسی الان در اکثر موارد رو دست امریکاییها زدن.در قدرت مانور که رو دست ندارن.[/quote]


سلام به دوستان.

آمریکایی ها به نقاط ضعف خودشون در داگ فایت با هواپیماهای روسی به خوبی پی بردند و وقتی دیدند که در بحث قابلیت های فیزیکی مانور پذیری نمی تونن به سرعت به روسها برسن دست به اصلاح و بهینه سازی موشکهاشون زدن و موشکهای IRIS-T و AIM-9X دقیقا به همین منظور طراحی شدند.

دوستان ما که نه طرفدار محصولات غربی و نه شرقی هتسم، پس بهتره واقع بین باشیم، موشکهای نام برده شده با توجه به سیستمهای نصب شده روی کلاه خلبانان غربی حتی در زاویه پشت سر هم می توانند با پرنده های دشمن درگیر شوند برای این منظور باید خلبان تا حدی بچرخد که هواپیمای دشمن را در دید خود داشته باشد تا سیستم هدف را تشخیص داده و روی آن قفل نماید و منتظر فرمان شلیک خلبان باشد.

حتی موشک سایدویندر در نوع ایکس، بدون کلاه ویژه، قابلیت درگیری تا 90 درجه به هر طرف را دارد.

بنابراین برتری مانور پذیری هواپیماهای شرقی تا حد زیادی به غلاف میره! و ضربه اول را زدن خیلی مهم خواهد بود که با این سیستم دیگه دور هم چرخیدن های طولانی دیگه خیلی معنی پیدا نمی کنه.

البته در بحث ضربه اول هم روسها خیلی دست و پا بسته نیستند و موشک R-73 در مدلهای جدید خودش قابلیتهای بهبود یافته خوبی رو به نمایش گذاشته.

ضمن اینکه بردش هم از برد سایدویندر بشتر اعلام شده.( 30 کیلومتر در برابر 20 کیلومتر)

در حالتی که دو هواپیما از روبرو به هم نزدیک میشن من شانس انواع روسی رو در کل بیشتر می بینم.

فقط می خواستم این نکته رو متذکر بشم که تأکید صرف روی بحث مانور پذیری راهگشا نخواهد بود و باید همه جوانب کار مد نظر قرار بگیره.

[quote]در مقابل تایفون هم شک دارم شانسی داشته باشه مخصوصا از لحاظ پنهانکاری و اونیوک [/quote]

تایفون خودش هم نیمه پنهانکار هست، شما چطوری به این نتیجه رسیدین؟ اگه منظورتون این جمله تون هست:

[quote]rcs این هواپیما 7 برابر تایفونه.[/quote]

باید بگم که در نظر گرفتن آر سی اس به تنهایی کمکی به حل مسأله نمیکنه بلکه شما باید توان رادار هواپیمای مقابل و اینکه از چه فاصله ای می تونه حریفی با آر سی اس مشخص رو پیدا کنه رو هم بسنجی. راستی معلوم میشه شما دوست با معلوماتی هستید، ورودتون رو تبریک میگم.

[quote] اگه متئور هم وارد خدمت بشه که دیگه هیچی[/quote]

برد درگیری متئور کمی بیش از حداکثر برد درگیری آخرین مدلهای آدر هست، ولی در برابر K-172 چطور؟

[quote]حتی با فناوری پلاسما.[/quote]

اتفاقا پنهانکاری با پلاسما تنها موردیه که می تونه به این هواپیما کمک بکنه چون این تکنولوژی فعلا تنها تکنولوژی هست که روی سازه های قدیمی به خوبی جواب میده و شما می تونی باهاش مثلا یه اف 5 رو حتی از فواصل بسیار بسیار نزدیک از دید رادارهای دشمن مخفی کنی.

[quote]در مورد aa-12 باید بیشتر تحقیق کنم و منتظر راهنمایی دوستان هست[/quote]

این رو هم من بهت میگم، تعداد زیادی از موشکهایی که در تستهای انجام شده توسط کشورهای جنوبشرق آسیا شلیک شدند موتورشون روشن نشد و مثل یه سنگ داخل دریا افتادن! برای همین این کشورها سفارش تعداد بیشتری آدر رو متوقف کردند.

البته در مورد آر 27 مطلبی که می فرمایید برای من خیلی جدید و جالب هست و اگه لینکی بذارید ممنون میشم اما خب در مورد تسلیحات صادراتی روسها ، متأسفانه سیاستشون این هست و خیلی به مشتری اهمیت نمی دن.

ولی در کل و در تستهای انجام شده آلامو عملکرد بهتری در لانچ از خودش نمایش داده.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
ترمز هوایی دوست عزیز می تونه سرعت جنگنده رو در زمان کوتاهتری کم کنه و کمک خوبی در درگیریهای هوایی و حتی هنگام فرود هست.
میثم جان اگر منظورتون سیستم معلق ماندن در هوا هست باید بگن این سیستم تنها کاری که می کنه و تنها موردی که باعث استفاده اون شد توانایی برای عدم استفاده از باند هست و نمی تونه یکدفعه در یک درگیری هوایی با سرعت بالا خودش رو متوقف کنه و باید ابتدا به ساکن سرعتش رو به محدوده ای خاص کم کنه.اتفاقا همین سیستم باعث شده هریر زیاد به درد درگیری هوایی نخوره هر چند سیستم های هریر و اف 35 خیلی متفاوتن ولی خوب در مقابل هواگردهایی مثل سوخو با اون ردار قوی شاید دیگه فرصتی برای هلی کوپتر بازی به دست نیارن.

اینم فراموش نکنیم اف 22 و اف 35 هواپیماهایی تازه ساخت و تنسل پنجم هستن ولی سوخو نهایتا یک هواگرد نسل چهار و نیم هست.

آقا محمد یکی از خواص سوخو در این هست که علاوه بر اون مواردی که شما عرض کردین در مورد شلیک به طرفین با زاویه زیاد دارای راداری در بین موتورهای عقبی هست و اعلام شده هواگردهای خود روسیه با این رادار حتی می تونن قفل رداری انجام و به پشت شلیک کنن.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]اينم فيلم اولي ماله ونزولا ست خيلي باحاله همراه باشليك انواع تسليحات و لحظه اصابت و آهنگ توپول icon_cheesygrin
5مگابايت 2 دقيقه :
[URL]http://www.mediafire.com/?nc728w9kdtp91f2[/URL]
دومي ماله هنده 2 مگابايت 1 دقيقه آدمو ياده هاواكسو استال ميندازه
http://up.iranblog.com/images/kvfcrw9gsg6z4udbaja.rar[/quote]

سلام

مدیا فایر رو هم فیلتر کردن .... کلا شما به هیچی نمی تونید اعتماد کنید ...

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
سلام مجدد.


[quote]میثم جان اگر منظورتون سیستم معلق ماندن در هوا هست...[/quote]

نه برادر اپرا. این سیستم، یه سیستم هدایت الکترواپتیکال هست که 360 درجه اطراف هواپیما رو پوشش میده و مثل یه رادار 3 بعدی 360 درجه عمل می کنه. قابلیت هدایت موشک هوا به هوا و هوا به زمین رو هم داره. درواقع، هواپیما می تونه پشت سر خودش رو هدف بگیره و با موشک نابودش کنه.



یا حق

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دم این سوخوی30 گرم
تا 9+ جی رو می تونه تحما کنه icon_cheesygrin
از رادار و موشک هاش R-27RE و Moskit هم خیلی خوشم اومد
اوی ول

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[color=red]تجهیز سوخوی 30 هند به موشک براموس[/color]

[img]http://www.aerocenter.ir/upload/images/26534637761476557813.jpg[/img]

به نقل از خبرگزاری "ریا نووستی" ولادیمیر سائوتوف معاون رییس اداره بازاریابی و روابط بین الملل کورپوراسیون هواپیماسازی ایرکوت اطلاع داد که جنگنده های چند منظوره سوخوی 30 mki که در حال حاضر در خدمت نیروی هوایی هند قرار دارند احتمالا تا سال 2012 براي نصب و حمل موشک های بالدار براموس مدرنیزه خواهند شد
بارموس موشک مافوق صوت ضدکشتی و تولید مشترک هند و روسیه است که وزن آن 2550 کیلوگرم طول 830 سانتی متر و قطر بدنه 67 سانتی متر میباشد در اين طرح 100 فروند سوخوي 30 مدرنيزه خواهند شد
سائوتوف گفت کاملا مسلم است که مدرنیزه کردن سوخوی برای حمل موشک های بالدار قدرتمند براموس این هواپیما را از نظر توان نظامی منحصر به فرد میسازد
لازم به ذكر هست كه اين موشك قادر به حركت با [color=red]سرعت 4 ماخ [/color]ميباشد.
[img]http://www.brahmos.com/images/gallery/1263381480-5-Jul-Aug.jpg[/img]
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      موقعیت قرارگاه مرکزی منافقین :
       
      در 90 کیلومتری شمال بغداد ،پس از عبور از شهر "الخالص" به "قرارگاه  اشرف" خواهید رسید.این پادگان با وسعت6 در 8کیلومتر مربع تا سال 1365 هجری شمسی تحت عنوان "معسگر الخالص الخاص" محل استقرار یکی از تیپ های گارد ریاست جمهوری صدام حسین بود.این پادگان از شمال به انبارهای بزرگ مهمات و تسلیحات و یک روستای کوچک عراقی،از شرق به یک فرودگاه متروکه،از جنوب شرق به روستای "شیخ شنیف" ، از جنوب به یک مرکز مرغداری و از غرب به جاده بغداد- کرکوک محدود شده است."اشرف بزرگ" 12*10 کیلومتر مربع است  که پادگان اشرف و زمین های اطراف آن را شامل می شود.
       
        
       
       
       
       
      پس از اخراج مسعود رجوی به عراق و ملاقات او با صدام حسین ، این پادگان بطور کامل تحویل گروهک منافقین  شد و  آنها پایگاه های خود در سلیمانیه و کرکوک را جمع آوری کرده و از سال 1366 هجری شمسی تحت عنوان به اصطلاح "ارتش آزادیبخش ملی " در این محل تجمع کنند.
      در کیلومتر 90 جاده قدیم بغداد-کرکوک انشعابی از قسمت شرقی، شما را به درب اصلی پادگان اشرف هدایت خواهد کرد.شمال و جنوب این جاده آسفالته و فرعی محل استقرار 2 گردان ارتش صدام حسین ،گروهان رادار،گروهان موشکی پدافند هوایی و مقر سازمان استخبارات صدام حسین است که در نزدیکی ورود به پادگان قرار دارد.از سال 1365 شمسی تا زمان سرنگونی صدام  حسین ،نقش این نیروها پدافند هوایی،حفاظت بیرونی و کنترل ورود و خروج به پادگان اشرف بود .
       
       
        
       
       
      مرصاد ، کمینگاه منافقین 
      ببرها وارد می شوند :
       
      اگر چه نیروی های مسلح جمهوری اسلامی ایران ( ارتش  جمهوری اسلامی ایران ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  ، بسیج و..)  در جریان عملیات مرصاد ، شکست سنگینی بر پیکره گروهک منافقین وارد آورد ، بازماندگان فرقه رجوی ، مجدداً نیروی های باقی مانده خود را در قرارگاه های  متعدد خود در عراق ، جمع آوری و با حمایت رژیم بعثی ، فعالیتهای خود را از سر گرفتند . اما بدنبال شکست مفتضحانه رژیم بعثی حاکم بر بغداد در مقابل تهاجم گسترده نیروهای ائتلاف به منظور بازپس گیری کویت در ماه مارس 1991 و بغرنج شدن وضعیت در این کشور که همراه با بروز تشنجات و حرکتهای مسلحانه در شمال و جنوب آن گردید ، باعث شد تا گروهک منافقین  با یک بن بست غیر قابل تصور مواجه گردد .
       
       

       
       
      به همین دلیل ، تروریستهای مسلح این گروهک ، دست به تحرکات جدیدی در داخل خاک ایران زده و در یکم آوریل 1991 ، با استفاده از شرایط حاد منطقه ، یکسری اقدامات مسلحانه تروریستی  در غرب ایران ، بویژه ارتفاعات استان کرمانشاه  را رقم زدند که موجبات به شهادت رسیدن صدها نفر از شهروندان کرد ساکن در این منطقه را فراهم آورد .
      بنابراین در پاسخ به شرارتهای این گروهک تروریستی ، در بامداد روز 5 آوریل ، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  با استفاده از 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-4E ، جمعی پایگاه سوم شکاری (TFB-3)  یک ضربت اساسی را به پادگان اشرف که قرار گاه مرکزی این گروهک بشمار می رفت ، وارد آورد که درعمق 80 کیلومتری داخل خاک عراق و در 28 کیلومتری شمال شهر  خالص  قرار داشت . 5 دقیقه بعد از این حمله ، 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-5E جمعی پایگاه چهارم شکاری (TFB-4) بقیه تاسیسات این قرار گاه را با مهمات سنگین مورد حمله قرار دادند که براساس اطلاعات منتشر شده ، تلفات گسترده ای را موجب گردید .
       

       
       
      با این حال ، در جریان این حمله غافلگیرانه  ، خدمه یکی از فانتوم های شرکت کننده ( سریال 6688-3) موفق به اجرای صحیح مانور POP-UP نگردید و هر دوخدمه مجبور به اجکت شده و توسط شبه نظامیان مستقر در منطقه  بازداشت و بسرعت به دولت عراق تحویل داده شدند
       
       

       
      بقایای فانتوم ساقط شده نیروی هوایی به سریال 6688-3
       
       
      در شمال عراق ، دولت ترکیه که سالهاست در حال جنگ غیر رسمی با شورشیان حزب کارگران کرد که به شکل محرمانه از حمایتهای اطلاعاتی و تسلیحاتی دولت وقت عراق بهره می برد ، قرار داشت ، به منظور سرکوب این شورشیان ، چندین عملیات رزمی را در امتداد مرز با ایران ، طراحی و اجرا نمود .
       

       
       
      در جریان این عملیات رزمی ، فانتوم های  نیروی هوایی ترکیه بارها و بارها حریم هوایی ایران را مورد تجاوز قرار داده و نقض نمودند و در این سو ، در موارد متعددی  ، رادار مراقبت منطقه ، هشدارهای لازم را به ترکها ارسال نمود ولی علی الظاهر نیروی هوایی ایران هرگز عملیات رهگیری را اجرا ننمود . این مساله  را می توان بدین دلیل تشریح نمود که  تایگرهای مستقر در پایگاه دوم شکاری ،اگر چه بسیار سریع تر از فانتوم های ترک بودند اما بدلیل اینکه  تیم های ضربتی نیروی هوایی ترکیه توسط جنگنده های F-16C این نیرو  اسکورت می شدند ، حضور تایگر عملاً بی اثر بشمار می رفت . به همین علت ، فرماندهی وقت نیروی هوایی ایران تصمیم گرفت تا سازمان رزم پایگاه دوم شکاری را با اعزام جنگنده های MIG-29 که به تازگی از اتحاد شوروی تحویل گرفته شده بودند ، تقویت نماید .
       
       

       
       
      اعزام فالکروم های تهرانی  ، اگر چه در ابتدا به شکل موقت به این پایگاه مامور شده بودند ، اما با تغییر شرایط ، این استقرار به شکل دائمی در آمد و اسکادران 22 تاکتیکی نیروی هوایی (TFS-22) با حضور میگ های روسی تشکیل گردید و از آن سو ، تمامی  تایگرهای موجود در این پایگاه (F-5E) به اسکادارن 21 تاکتیکی (TFS-21) انتقال یافتند .
       
      با فروکش کردن آتش جنگ در آسیای جنوب غربی ، شرایط تقریباً به حالت عادی بازگشت ، اما این آرامش زیاد بطول نیانجامید ، چرا که در سال 1994 ، گروهگ منافقین مجدداً با اعزام تیم های ترورویستی بداخل کشور ، به شکل منظم دست به تخریب ، ترور مردم عادی و شماری از مقامات ارشد نظامی و غیر نظامی  زدند .
       
       

      سپهبد شهید صیاد شیرازی 
       
       
      د رنتیجه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، مجدداً ماموریت یافت تا حملات هوایی خود را علیه قرارگاه مرکزی این گروهک در داخل خاک عراق ، از سر بگیرد .
      این ماموریت کمتر شناخته شده ، توسط یکفروند جنگنده- بمب افکن F-5F و سه فروند جنگنده – بمب افکن F-5E جمعی پایگاه دوم شکاری در 9 نوامبر 1994 اجرا گردید . در این حمله جمعاً 16 تیر مهمات هوا به زمین مارک-82 به روی هدف حمل شد و پرنده های رزمی با موفقیت کامل و بدون خسارت جانبی ، ماموریت خود را به انجام رساندند .
       
       

       
       
      اما بدلیل اینکه این حمله غافلگیرانه  در داخل محدوده موسوم به منطقه پرواز ممنوع (NO FLY ZONE) شمال عراق که توسط ایالات متحده و بریتانیا حفاظت می گردید ، انجام شد ، به محض اطلاع از وقوع این حمله ، 20 فروند جنگنده  متحدین شامل  جنگنده – بمب افکن های F-16  و F-15 نیروی هوایی ایالات متحده به منظور رهگیری این دسته پروازی از پایگاه های خود واقع در خاک ترکیه به پرواز در آمدند که با توجه به پایان ماموریت دسته رزمی نیروی هوایی ایران ، برخوردی میان این دو پیش نیامد . 
       

       
       
       
      پی نوشت :
       
      1- پلان های رزمی ارائه شده در این تاپیک در سطح وب وجود ندارد و توسط مترجم طراحی شده است 
      2-  در این انجمن ، بیشتز از حماسه های گردان های تامکت و فانتوم گفته شده ، باشد که  این تاپیک گوشه ای از حماسه های تایگرهای مظلوم نیروی هوایی که تلفات قابل توجهی را هم در جنگ تحمیلی متحمل شده است ، بیان نماید .
       
       
       
      منبع : با اندکی تصرف ، IRANIAN TIGERS AT WAR  BY BABAK TAGHVAEE
       
       
        این مجموعه با صرف زمان ترجمه  شده است ،
      بنابراین ، هر گونه برداشت با ذکر منبع (MILITARY.IR) خواهد بود . 
      در غیر اینصورت ، برداشت کننده  ، عرفاً و شرعاً ، مسئول خواهد بود .
       
       مترجم : MR9      
    • توسط MR9
      تسلیحات هایپرسونیک ، حوزه جدید برای رقابت
      اعطاء قرارداد توسعه جنگ افزارهای هواپایه فراصوت به لاکهید – مارتین

      واشنگتن : وزارت دفاع ایالات متحده در 13 اوت 2018  اعلام نمود که مناقصه  طراحی و توسعه دومین نمونه از تسلیحات فراصوت مورد نیاز ارتش این کشور را به ارزش 480 میلون دلار به  دپارتمان موشک و سامانه های کنترل شرکت لاکهید- مارتین اعطاء نموده است .
      خبر امضاء این قرارداد در حالی منتشر گردید که پیش از این گمانه زنی هایی در خصوص نیازمندی فوری ارتش این کشور برای طراحی و و تولید تسلیحات هوا- پایه واکنش سریع وجود داشت و گفته شده بود که پشتیبانی های لازم از برنده مناقصه نیز بخوبی انجام خواهد شد این قرارداد ، در واقع ، ایجاد بستر مناسب برای طراحی ، تست و آمادگی برای تولید مهمات واکنش سریع هواپایه (ARRW) بشمار  می آید .

      وزیر نیروی هوایی  ، هدر . ای . ویلسون در این زمینه می گوید :" ما قصد داریم تا بسرعت و با بهره گیری از بهترین فناوری در دسترس ، در کوتاه ترن بازه زمانی ممکن ، قابلیت رزم هایپرسونیک را در اختیار نیروی هوایی قرار دهیم "

      پروژه ARRW ، یکی از دو تلاش ارتش ایالات متحده  برای نمونه سازی تسلیحات ماوراء صوت است که به نیروی هوایی  در توسعه قابلیتهای رزمی کمک می کند . نیروی هوایی ارتش ایالات متحده  ، با استفاده از دسترسی های داده شده  بخش 804 از اجازه نامه FY16 قانون دفاع ملی ، مجاز است تا سرمایه گذاری لازم برای توسعه این تسلیحات تا سال 2021 را داشته باشد . این پروژه قرار است تا در شعبه اورلاندو (فلوریدا ) شرکت لاکهید- مارتین اجرا گردد و انتظار می رود تا اواخر نوامبر 2021 به نتیجه قطعی برسد .

      از سویی دیگر ، مدیران ارشد وزارت دفاع  ، آژانش دفاع موشکی ، نیروی هوایی ، نیروی دریایی ، و ارتش روز 28 ژوئن  سال جاری توافقنامه ای را بصورت مشترک به امضاء رساندند که در آن بر همکاری و توسعه فناوری مهمات هایپرسونیک سُرشی ، تاکید وجود داشت .

      ژنرال دیوید . ال . گلدفین ، رییس ستاد نیروی هوایی ، در این زمینه می گوید :
      " این تیم مشترک  برای رقابت نیازمند ایجاد چابک سازی سازمانی خواهد داشت ، مرزهای فناوری در این برنامه بطور قطع جابه جا میشود و ما می بایست سهم خود را از این رقابت جدید ، داشته باشیم "
      انعقاد این قرار داد ، به دولت اجازه می دهد تا به نیاز فوری نیروهای مسلح ، پاسخ مناسب دهد ، به همین دلیل شروع به کار این پروژه ، به فاصله 180 روز پس از امضاء تعیین شده است .

      برنامه دوم نیروی هوایی برای طراحی تسلیحات هواپایه  فراصوت ، سرمایه گذاری برروی پروژه  جنگ افزار ضربتی متعارف فراصوت (HCSW) نام دارد . در مجموع ، این دو برنامه ، قابلیتهای منحصربفردی را برای ارتش فراهم می کند ، گرچه  هرکدام ازاین دو طرح ، رویکردهای فنی متفاوتی را دنبال می کنند . چنانکه برنامه ARRW تلاشی است میان نیروی هوایی و دارپا برای توسعه فناوری که امکان ارتقاء آن وجود دارد ، در حالی که برنامه HCSW ، بیشتر بر روی استفاده از فناوری هایی که وارد دوره بلوغ خود شده ، متمرکز شده است .
      پی نوشت :
      1- در یک دهه اخیر ، مفهوم جدیدی واردسازمانهای مسلح شده و آن ، " چابک سازی " سازمان است ، طبیعتا" سازمان های به اصطلاح " تنبل" در چنین وضعیتی ، محلی از اِعراب ، نخواهند داشت .
      2- نکته جالب اینجاست که مدیریت حاضر نیروی هوایی ارتش ایالات متحده ( بعنوان متولی این دوبرنامه ) ، آنچنان به این فناوری علاقه مند شده که روی دو برنامه مشابه ، همزمان سرمایه گذاری می کند ، طبیعتا" در اینجا ( و نه الزاما"در یک سازمان قرن بیست و یکمی نظیر پنتاگون )  پول به هیچ عنوان مطرح نیست ، بلکه ، پیش فرضها ، عملکرد و آینده نگری مدیریت سازمان ، تاثیر گذار خواهد بود .
       
      صرفاً برای میلیتاری / مترجم MR9
       
    • توسط farmandekoll
      F-117 نایت هاوک (شاهین تاریکی) نخستین هواپیمای عملیاتی است که به منظور استفاده از فناوری پنهانکاری طراحی شد. طراحی منحصر بفرد این هواپیمای تک سرنشینه تواناییهای استثنایی را به این هواپیمای تهاجمی می افزاید. اندازه این هواپیما در حدود F-15 ایگل می باشد که دو موتور توربو فن F404 که هرکدام نیرویی معادل 48 کیلو نیوتون (10800 پوند) ایجاد می کنند دارد. هم چنین دارای کنترل با سیم می باشد. قابلیت سوختگیری هوایی برد نایت هاوک را افزوده و آن را به یک سلاح بازدارنده و ترساننده ی ایالات متحده تبدیل کرده است. توانایی حمل انواع سلاح ها با سیستمهای ناوبری و حمله یکپارچه و سیستمهای الکترونیک پروازی ( اویونیک) موثر بودن این هواپیما را در عملیات مختلف اثبات می کند و بار کاری خلبان را کم می کند. کشیدن نقشه های با جزییات ریز برای عملیات روی نقاط با پدافند سنگین و قوی با استفاده از سیستم طراحی نقشه خودکار به ارزشهای این هواپیمای منحصر بفرد می افزاید.اولین F-117 در سال 1982 تحویل داده شد و آخرین تحویل در سال 1990 بود. تصمیم تولید F-117 در سال 1978 گرفته شد. اولین پرواز آن در سال 1981 انجام شد.

      جزییات :


      وظیفه : هواپیمای تهاجمی پنهانکار

      سازنده : لاکهید

      استفاده کننده : نیروی هوایی ایالات متحده

      موتور : دو موتور توربو فن بدون پس سوز F404-GE-F1D2 با قدرت 48 کیلو نیوتن (10800پوند)

      ابعاد : طول 10.08 متر، ارتفاع 3.78 متر، دهنه بال 13.20 متر

      اوزان: وزن خالی آن 13.381 کیلوگرم برآورد شده است، حداکثر وزن برخاست 13.814 کیلوگرم

      اجرا : حداکثر سرعت 0.98 ماخ یا 1040 کیلومتر بر ساعت(656 مایل بر ساعت)، سقف پرواز 15.240 متر برآورد شده است ( 50000 پا)

      سلاحها : تا 2268 کیلوگرم (5000 پوند) انواع بمب های هدایت شونده، موشکهای هوا به زمین، موشکهای زد رادار یا موشکهای هوا به هوای AIM-9 که در یک جایگاه درونی حمل می شوند.




  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.