امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

سلام
دوستان این صحنه های سیاه و سفید مقارن بود با پخش سخنان رهبری که می فرمودند نیروی هوایی روز سوم جنگ گفت حداکثر تا 15 روز تمامی جنگنده هامون از کار می افته و تا 32 روز هم تمامی هواپیماهای ترابریمون .....

تصویر نداشتند ، این کار رو کردندند ( یعنی روی یک صاعقه رو پوشوندند و ازش فیلم گرفتن و بعد سیاه و سفیدش کردند )

چیز خاصی نبوده ...

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بچه ها یک سوال فنی پیش اومده اونم اینکه میراژهای که ما در اختیار داریم از کدوم مدل هستند

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='hossein9' timestamp='1361470477' post='301330']
[quote name='k98' timestamp='1361470072' post='301329']
توجه کردین؟
اولی با دومی ودومی با سومی از نظر دماغه و ورودی هوا تفاوت داره
[url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10099/thumb_bh_trtyb_drn_w_tdhrw1_w_tdhrw2.jpg"]http://gallery.milit...w1_w_tdhrw2.jpg[/url]
[/quote]

متاسفانه میکروسکوپ ندارم که ببینم. عکس خیلی کوچک است.
[/quote]
ببخشیدیه
http://gallery.military.ir/albums/userpics/10099/bh_trtyb_drn_w_tdhrw1_w_tdhrw2.jpg
البته بالها هم فرق داره

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote][size=4]We can come to an educated guess. Before that, however, we should clear ourselves from the widely standard assumption that "good fighter plane" is defined by "like F 22 or modern Sukhoi".[/size]

Iran is a very peaceful country (proven fact over 100's of years) and they need and want to *defend*. That is one *major* factor that inevitably co-defines weapon designs.
If Iran wanted to attack another country then that would be israel. To do that, Iran had several options; going there with fighter jets is almost certainly not an option they'd consider.
Furthermore, mil. airplanes are not designed to nominally surpass another countries airplanes sepcification (except the us, probably).

So, any new fighter jet must meet (or strive towards) certain criteria.

Other than the us and accordingly some nato countries no country develops weapons and military know-how and routine to engage in the "far abroad" that is, far away from home. This is even more true since very long range and even intercontinental missiles are available.

Any normal, i.e. non psychopathically aggressive country, cares only about 3 zones (in order of declining importance): home, very near abroad and near abroad ("very near abroad" meaning a zone of ca. +-100 miles beyond own ones borders).

And for a simple reason: Typically, conflicts are with neighbouring countries or, at most, within the near abroad (theoretical example: turkey and Egypt).
Therefore btw. most countries do not have certain mil. capabilities such as transporting major amounts of troops across long distances.

So, what does Iran need in terms of mil. airplanes, in particular fighter jets?
The answer is very much co-defined by a) (own) geography and B) most probable scenarios. there I see:
- defending their country against us/israel/nato aggression
- pro-active defense in the very near and the near abroad (e.g. saudi-arabia)
- israel - which is of no concern here in terms of fighter jets.

Another very important factor is "HOW will potential enemies attack?". The most likely attack would be by the us or israel. Both would work similarly (but with the us capable of more massive attacks). In both cases there would be a first wave by (cruise) missiles, followed by one ore mor more waves of air attacks. For the missiles one needed a good AD system which the Iran almost certainly has.
The air raid waves would be another story. However, it can be assumed that at any point in time there would be 10 to 100 enemy planes involved, and at most 200 (ca. 3 us carriers).

It is important to note that almost certainly the Iranian jets are *not* meant to engage us jets in massive scenarios. That would be taken care of by AD. The jets are quite probably meant to support counterstrikes and, in particular, to support ground forces in defending the *ground*, i.e. when an enemy tries to bring ground forces into the country.
Similarly the Iranian jets would be used if Iran in a defensive move would go for us bases in the near abroad. Considering the fact that western AD is comparatively weak the most realistic scenario is a saturation attack, i.e. sending masses of cheap (and short range, relatively unprecise) missiles to saturate the us AD systems followd up by air raides to do the precision work.

For all that Iran needs a rather simple jet. A reach of 15 - 2000 km is more than enough, speeds in the range of 1500 km/h are sufficient. Important would be to be as stealthy as possible which is why the Iranians actually put emphasis on that. The logic is simple: Iran has excellent strategic facilities provided by nature, the mountainous regions. As long as they stay at home or don't go farther away than 50 to 100 km (which is sufficient for everything in the gulf and the opposite enemy coast with us garrisons and harbours) those simple but half-stealthy jets will do fine.

Looking at the few available pictures one can notice another hint: The impression that those jets are primitive is also based on the absence of gadetry and unneccessary design. Partly they *seem* rude because the Iranians didn't waste money for looks, nice covers and perfection. Which has, next to simpler design jobs, another advantage price. And price translates in military to "massive" - which is a very valid strategy against a technologically superior enemy.

Also don't forget the 80:20 rule in engineering. 20% of the efforts and costs go into the last 20% of finesse and high-tech, which as we can currently experience again with us jets, brings also lots of traps and problems.
While the sukhoi jets nowadays are easily on par with american high-tech they have a "secret of success"; they stem from quite primitive but very reliable designs. Roughly, one could say that americans develop in leaps, often doing (too) large steps. The advantage is high-tech superiority, the disadvantage is lack of reliabilty. The east prefers continous development which is slower but leads to an increasing reliable base where components are steadily enhanced.

Can Iran win a war against the us? Can those new jets fight 1 on 1 against modern us jets? No. Surely not.
But they can inflict mortal damage to basically everyone around Iran and they can drive the costs of war up for the usa, financially, psychologically and in body count.

After all, beyond PR and hollywood, war and burglary have something in common: There is not absolute protection, no matter what you pay for your alert system. And, contrary to marketing brochures, that is not the job of alert systems, fences and security. In real life, experts know that, their job is to increase costs and risks for intruders. In the end, wars are just intrusions on a large scale. The same laws hold true.
And whatever those jets are really capable of ... one thing is sure. They drive up the costs and risks very considerably.

This is btw. a very well proven theory. It is basically the sowjet approach. They didn't have the money to keep up with the usa carrier by carrier, jet by jet. So they concentrated on very few areas, foremost air defense (because that is how the us attack) and missiles, because they are way cheaper, faster, simpler to design and risk-free (you don't risk an expensive pilots life and you have a certain deniability).
The idea is strikingly simple: Destroy an american jet costing 50 mio. dollars with some missiles costing 100 times less. Unless the us found a well of eternal money the *must* loose that game.

Looking at it from this very pragmatic angle (yes, I confess, this is not good enough for hollywood) the Iranian jet - whatever it's capabilities - is a clear sign of luxury and confidence. Because it means that Iran feels that it has enough missiles that are good enough and enough AD systems that are good enough. Designing an building a jet is an extension of basic neccessities, a step to the next level where you do not merely need to somehow defend your country but where you add options and choices - and the option to co-define the events rather than to merely react and defend.

The major asset in Irans cache, however, was, is and will be american hybris and the fact that the us are cheap cowards with a loud mouth.
[/quote]
دوستان کسی میتونه اینو معنی کنه؟
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[size=6]فکر نکنم ماکت به این جزئیات احتیاجی داشته باشه !!![/size]

[img]http://upload.tehran98.com/img1/tcgluauz04cnltk87hia.jpg[/img]

.
.
.
.
.
.

[size=6]باز هم می گید ماکت هست !؟[/size] raised_eyebrow

[size=6]اگه میگید !!! به چیزهای دیگر هم اشاره کنم ... [/size]
  • Upvote 1
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='reza2250' timestamp='1361535455' post='301410'] [quote][size=4]We can come to an educated guess. Before that, however, we should clear ourselves from the widely standard assumption that "good fighter plane" is defined by "like F 22 or modern Sukhoi".[/size] Iran is a very peaceful country (proven fact over 100's of years) and they need and want to *defend*. That is one *major* factor that inevitably co-defines weapon designs. If Iran wanted to attack another country then that would be israel. To do that, Iran had several options; going there with fighter jets is almost certainly not an option they'd consider. Furthermore, mil. airplanes are not designed to nominally surpass another countries airplanes sepcification (except the us, probably). So, any new fighter jet must meet (or strive towards) certain criteria. Other than the us and accordingly some nato countries no country develops weapons and military know-how and routine to engage in the "far abroad" that is, far away from home. This is even more true since very long range and even intercontinental missiles are available. Any normal, i.e. non psychopathically aggressive country, cares only about 3 zones (in order of declining importance): home, very near abroad and near abroad ("very near abroad" meaning a zone of ca. +-100 miles beyond own ones borders). And for a simple reason: Typically, conflicts are with neighbouring countries or, at most, within the near abroad (theoretical example: turkey and Egypt). Therefore btw. most countries do not have certain mil. capabilities such as transporting major amounts of troops across long distances. So, what does Iran need in terms of mil. airplanes, in particular fighter jets? The answer is very much co-defined by a) (own) geography and B) most probable scenarios. there I see: - defending their country against us/israel/nato aggression - pro-active defense in the very near and the near abroad (e.g. saudi-arabia) - israel - which is of no concern here in terms of fighter jets. Another very important factor is "HOW will potential enemies attack?". The most likely attack would be by the us or israel. Both would work similarly (but with the us capable of more massive attacks). In both cases there would be a first wave by (cruise) missiles, followed by one ore mor more waves of air attacks. For the missiles one needed a good AD system which the Iran almost certainly has. The air raid waves would be another story. However, it can be assumed that at any point in time there would be 10 to 100 enemy planes involved, and at most 200 (ca. 3 us carriers). It is important to note that almost certainly the Iranian jets are *not* meant to engage us jets in massive scenarios. That would be taken care of by AD. The jets are quite probably meant to support counterstrikes and, in particular, to support ground forces in defending the *ground*, i.e. when an enemy tries to bring ground forces into the country. Similarly the Iranian jets would be used if Iran in a defensive move would go for us bases in the near abroad. Considering the fact that western AD is comparatively weak the most realistic scenario is a saturation attack, i.e. sending masses of cheap (and short range, relatively unprecise) missiles to saturate the us AD systems followd up by air raides to do the precision work. For all that Iran needs a rather simple jet. A reach of 15 - 2000 km is more than enough, speeds in the range of 1500 km/h are sufficient. Important would be to be as stealthy as possible which is why the Iranians actually put emphasis on that. The logic is simple: Iran has excellent strategic facilities provided by nature, the mountainous regions. As long as they stay at home or don't go farther away than 50 to 100 km (which is sufficient for everything in the gulf and the opposite enemy coast with us garrisons and harbours) those simple but half-stealthy jets will do fine. Looking at the few available pictures one can notice another hint: The impression that those jets are primitive is also based on the absence of gadetry and unneccessary design. Partly they *seem* rude because the Iranians didn't waste money for looks, nice covers and perfection. Which has, next to simpler design jobs, another advantage price. And price translates in military to "massive" - which is a very valid strategy against a technologically superior enemy. Also don't forget the 80:20 rule in engineering. 20% of the efforts and costs go into the last 20% of finesse and high-tech, which as we can currently experience again with us jets, brings also lots of traps and problems. While the sukhoi jets nowadays are easily on par with american high-tech they have a "secret of success"; they stem from quite primitive but very reliable designs. Roughly, one could say that americans develop in leaps, often doing (too) large steps. The advantage is high-tech superiority, the disadvantage is lack of reliabilty. The east prefers continous development which is slower but leads to an increasing reliable base where components are steadily enhanced. Can Iran win a war against the us? Can those new jets fight 1 on 1 against modern us jets? No. Surely not. But they can inflict mortal damage to basically everyone around Iran and they can drive the costs of war up for the usa, financially, psychologically and in body count. After all, beyond PR and hollywood, war and burglary have something in common: There is not absolute protection, no matter what you pay for your alert system. And, contrary to marketing brochures, that is not the job of alert systems, fences and security. In real life, experts know that, their job is to increase costs and risks for intruders. In the end, wars are just intrusions on a large scale. The same laws hold true. And whatever those jets are really capable of ... one thing is sure. They drive up the costs and risks very considerably. This is btw. a very well proven theory. It is basically the sowjet approach. They didn't have the money to keep up with the usa carrier by carrier, jet by jet. So they concentrated on very few areas, foremost air defense (because that is how the us attack) and missiles, because they are way cheaper, faster, simpler to design and risk-free (you don't risk an expensive pilots life and you have a certain deniability). The idea is strikingly simple: Destroy an american jet costing 50 mio. dollars with some missiles costing 100 times less. Unless the us found a well of eternal money the *must* loose that game. Looking at it from this very pragmatic angle (yes, I confess, this is not good enough for hollywood) the Iranian jet - whatever it's capabilities - is a clear sign of luxury and confidence. Because it means that Iran feels that it has enough missiles that are good enough and enough AD systems that are good enough. Designing an building a jet is an extension of basic neccessities, a step to the next level where you do not merely need to somehow defend your country but where you add options and choices - and the option to co-define the events rather than to merely react and defend. The major asset in Irans cache, however, was, is and will be american hybris and the fact that the us are cheap cowards with a loud mouth. [/quote] دوستان کسی میتونه اینو معنی کنه؟ [/quote]

سلام ....

در یک کلام می گه که ایران داره بر اساس نیاز های خودش جت طراحی می کنه ....
چون ایران یک کشور صلح طلب هست جنگنده ای که می سازه برای عملیات در سه منطقه هست :
1- آسمان خودش
2- مرزهاش
3- نزدیک مرزهاش ( 50-100 کیلومتری )

بعد کمی در مورد استراتژی حمله ی آمریکا بحث می کنه و ... .
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
فکر کنم فقط دماغه و صندلی خلبان الکی باشه منظورم از ایر این تیک تا دماغه است باید توجه داشت که پس از رونمایی اعلام شد صندلی خلبان تولید داخل نیست و بعدا نمونه داخلی روش نصب میشه
کسی میدونه دقیقا این چی هست؟؟؟
[url="http://upload.tehran98.com/img1/kx2j8w97l8o2kp30xcr.jpg"]http://upload.tehran...l8o2kp30xcr.jpg[/url] ویرایش شده در توسط reza2250

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='k98' timestamp='1361522282' post='301368']
[quote name='hossein9' timestamp='1361470477' post='301330']
[quote name='k98' timestamp='1361470072' post='301329']
توجه کردین؟
اولی با دومی ودومی با سومی از نظر دماغه و ورودی هوا تفاوت داره
[url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10099/thumb_bh_trtyb_drn_w_tdhrw1_w_tdhrw2.jpg"]http://gallery.milit...w1_w_tdhrw2.jpg[/url]
[/quote]

متاسفانه میکروسکوپ ندارم که ببینم. عکس خیلی کوچک است.
[/quote]
ببخشیدیه
[url="http://gallery.military.ir/albums/userpics/10099/bh_trtyb_drn_w_tdhrw1_w_tdhrw2.jpg"]http://gallery.milit...w1_w_tdhrw2.jpg[/url]
البته بالها هم فرق داره
[/quote]

برای اینکه اینها پرنده‌های متفاوتی هستن!
اولی درنا هست! دومی تذرو و سومی هم خیلی شبیه [url="http://www.8pic.ir/images/yludcc79nskpovaxcy4.png"]اینه[/url] که یه جت آموزشی هند‌ی‌ست...! ویرایش شده در توسط mearaji

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='reza2250' timestamp='1361539841' post='301420']
فکر کنم فقط دماغه و صندلی خلبان الکی باشه منظورم از ایر این تیک تا دماغه است باید توجه داشت که پس از رونمایی اعلام شد صندلی خلبان تولید داخل نیست و بعدا نمونه داخلی روش نصب میشه
کسی میدونه دقیقا این چی هست؟؟؟
[url="http://upload.tehran98.com/img1/kx2j8w97l8o2kp30xcr.jpg"]http://upload.tehran...l8o2kp30xcr.jpg[/url]
[/quote]

این تصویر ذهن آدمو یه جوری منحرف میکنه که انگار قراره اونجا ریل موشک نصب بشه

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote][color=#000000][font=tahoma, helvetica, arial, sans-serif][size=4][right][background=rgb(248, 248, 255)]كه طي آن با ايجاد [/background][/right][/size][/font][/color][b]تغييرات اساسي در يك نوع هواپيماي ديگر غير از صاعقه، اين هواپيما به يك جنگنده پيشرفته [/b][color=#000000][font=tahoma, helvetica, arial, sans-serif][size=4][right][background=rgb(248, 248, 255)]تبديل خواهد شد كه اين امر نيز در مرحله مطالعات و پژوهش قرار دارد.[/background][/right][/size][/font][/color]
[/quote]
فکر کنم همون قضیه بوده که میخواستن از روی یه جنگنده دیگه بسازن آقا گفته بهتره خودتون بسازید

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دوستان فقط راجع به نازل خروجی قاهر توضیح بدید لطفا.منظورم اینه که این قرار نیست هیچ سیستم نازلی مثل اف 4 یا 14 یا میگ29 یا امثال نازل های اونا رو داشته باشه؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='IRIAF' timestamp='1361557680' post='301487']
دوستان فقط راجع به نازل خروجی قاهر توضیح بدید لطفا.منظورم اینه که این قرار نیست هیچ سیستم نازلی مثل اف 4 یا 14 یا میگ29 یا امثال نازل های اونا رو داشته باشه؟
[/quote]
سلام
نازلی که شما می فرمائید قسمتی از موتور محسوب می شود و تا موجود نبودن تصویری از قاهر با موتور نمیشه هیچ نظری در مورد شکل اون داد . fi_lone_ranger
چیز جالبی که بعد از رونمایی تا حالا فکر منو مشغول کرده امکان جا دادن دو موتور توی قاهر بود که البته راحت میشه خروجی اش رو با تغییرات کم جا داد ولی داستان کوچک بودن ورودی رو . . . . ویرایش شده در توسط oldmagina

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با سلام خدمت دوستان.


تشکر می کنم از همه بزرگواران برای اینکه ما رو از اطلاعات و دانش خودتون بهره مند کردین.

دو تا نکته درمورد این پرنده به ذهنم میرسه که امیدوارم اگه اشتباه می کنم دوستان راهنمایی کنن.

1) پرواز در ارتفاع پست که درمورد این پرنده به اون خیلی تاکید شده بیشتر در دریا صادقه تا خشکی. فکر می کنم بهتره در تحلیل ها این نکته رو هم درنظر داشته باشیم. ارتفاع کم در سطح دریا همون جاییه که معمولا به عنوان نقطه کور راداری ازش یاد میشه. بنابراین؛ درگیری با هلی کوپترها، جنگنده های دشمن در مرحله برخاستن از روی ناو، و احتمالا درگیری با خود ناو فکر می کنم می تون جزو ماموریت های اصلی این پرنده باشن.

2) فکر می کنم دور از انصافه که هم منتظر پرواز این پرنده در کمتر از چند سال باشیم و هم اون رو با f35 یا f22 مقایسه کنیم.
بنده این حالت رو متصورم: این جنگنده با همین کیفیت بدنه و احتمالا با امکاناتی کم و درحد یه پرنده نسل 4 (حداکثر) به زودی عملیاتی میشه و درکنار صاعقه، نیازهای کوتاه مدت نیروی هوایی رو برطرف می کنه. همزمان کارهای تحقیقاتی روی اون ادامه پیدا می کنه تا در میان مدت یا بلند مدت تبدیل به یه نسل 5 واقعی بشه. بدین ترتیب هم به قول وزیر محترم دفاع، به زودی عملیاتی میشه و هزینه تعمیر و نگهداری اون پایینه (که این مورد در یه نسل 5 غیرممکنه) و هم پایه بسیار خوبی برای نسل 5 خواهد بود (و خلبانان نیاز به آموزش زیاد نخواهند داشت. چرا که همین هواپیما با همین ظاهر یا تغییرات خیلی جزئی به مرور زمان و با نصب امکانات جدید و بهینه سازی ها تبدیل به نسل 5 میشه.)


یا حق
  • Upvote 8

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
چیزی که همون نکاه اول آزار دهنده بود ککپیت خلبان بود که خیلی ساده بود (تو پست قبلی هم بهش اشاره کردم)

تو ویکی هم بهش اشاره شده = «[url="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D8%A6%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%DB%8C%DA%A9"]آئرودینامیک[/url] غیر قابل قبول و زیبایی [url="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D8%A7%D9%84%DB%8C%D9%88%D9%88%D8%AF"]هالیوودی[/url]» برخوردار است و به طرز خنده آوری برای ایفای نقش یک جت جنگنده کوچک است. به گفته وی کابین خلبان بسیار ساده تر از کابین یک جنگنده پیشرفته است و به کابین هواپیماهای کوچک شخصی شباهت دارد. دماغه هواپیما هم کوچکتر از آن است که بتوان [url="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B1"]راداری[/url] در آن قرار داد. ورودی‌های هوا بیش از اندازه کوچک هستند و هیچ نوع اگزوز خروجی برای قسمت موتور وجود ندارد و اگر از [url="http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%BE%D8%B3_%D8%B3%D9%88%D8%B2_%D9%85%D9%88%D8%AA%D9%88%D8%B1&action=edit&redlink=1&preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%B3&summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8%A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&nosummary=&prefix=&minor=&create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF"]پس سوز موتور[/url] استفاده شود کل جت ذوب خواهد شد. وی هم معتقد است که قاهر-۳۱۳ در مجموع شبیه یک مدل آزمایشی بزرگ است

حالا باز هم بیاید منفی بدید
  • Upvote 4
  • Downvote 33

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]به طرز خنده آوری برای ایفای نقش یک جت جنگنده کوچک است. [/quote]
اونوقت باید به اف 5- گریپن و جنگنده های مشابه هم خندید چراکه همشون تقریبا هم اندازه هستن!

[quote] به گفته وی کابین خلبان بسیار ساده تر از کابین یک جنگنده پیشرفته است و به کابین هواپیماهای کوچک شخصی شباهت دارد. [/quote]
کاکپیت نشون داده شده برای آزمایش های اولیه هست و برای نمونه رزمی کاکپیت بهتری در دست ساخت هست!

[quote] دماغه هواپیما هم کوچکتر از آن است که بتوان راداری در آن قرار داد. [/quote]
چرا میشه!
حتی میشه راداری براش طراحی کرد که برد بالای 100 کیلومتر برای اهدافی با سطح مقطع 0.1 متر مربع داشته باشه! مثلا موشک aim 188 با راداری به قطر کمتر از 20 سانتی متر میتونه 0.1 متر مربع رو از 40 کیلومتری شناسایی کنه!
[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10222/h~0.png[/img]

همانگونه که قبلا ذکر شد سیستم موج میلیمتری در موشک هارم مدل E توانسته است با ایجاد شکل هندسی نزدیک به شکل هدف و تحلیل آن – در جلوگیری از انحراف موشک نقش مهمی را ایفاء کند
این توانمندی در این موشک نیز استفاده شده و موشک در هردو هوابه هوا و هوا به زمین از این رادار استفاده می کند – برد این رادار درحالت هوا به هوابا سطح مقطع 0.1 متر مربع معادل 40 کیلومتر می باشد .
[url="http://www.military.ir/forums/topic/21478-طراحی-مفهومی-یک-موشک-هوا-به-هوای-جدید-قسمت-سوم-وآ/page__st__15"]http://www.military....وآ/page__st__15[/url]

[quote] ورودی‌های هوا بیش از اندازه کوچک هستند و هیچ نوع اگزوز خروجی برای قسمت موتور وجود ندارد و اگر از پس سوز موتور استفاده شود کل جت ذوب خواهد شد.[/quote]
ورودی هواش باید نسبت به موتورش سنجیده بشه و با توجه به نبودن مشخصات موتور نمیشه نظر کاملی داد ولی احتمالا همین ورودی های هوا براش کافی بوده که بزرگترش نکردن و یا شاید با زاویه حمله(بالای 26 درجه) ارتباط داشته باشه!
اما در مورد حرارت موتور و ذوب شدن بدنه شاید بشه گفت که هنوز موتوری رو قاهر نمایش داده شده نصب نبوده و در آیند شاید موتوری با نازل مشابه موتورF-119 قراره رو قاهر نصب بشه!
[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10145/43125045674141471173.jpg[/img]
  • Upvote 8

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط SAEID
      [align=center]توسط متخصصين داخلي؛

      سامانه موشك زمين به هواي "اس200" بهينه‌سازي شد

      همزمان با سالگرد عمليات والفجر 8، سامانه موشكي "اس 200" به دست متخصصين پدافند نيروي هوايي ارتش بهينه و بازسازي شد.

      [/align]

      به گزارش خبرگزاري فارس به نقل از روابط عمومي نيروي هوايي ارتش، سامانه‌‌ي موشكي زمين به هواي "اس200" توسط متخصصين پدافند نيروي هوايي ارتش بهينه و بازسازي شده و صبح امروز يكشنبه با حضور مقامات لشكري و كشوري پرتاب آزمايشي خود را با موفقيت انجام داد.
      احمد ميقاني، فرمانده نيروي هوايي ارتش در تشريح ويژگي‌ها و توانايي‌هاي برجسته‌‌ي اين موشك گفت: بررسي ميزان كارايي سامانه‌هاي پدافند اعم از موشكي و راداري در مقابل تهديدات احتمالي عليه كشور ايران و همچنين ارتقاء سطح مهارت و دانش كاركنان عملياتي و فني در مراحل مختلف و آماده‌سازي تجهيزات موصوف از اهداف آزمايش اين سامانه‌ موشكي است.
      وي با اشاره به تلاش‌هاي متخصصين نيروي هوايي براي بومي‌سازي و نهادينه كردن علوم پيشرفته دنيا در راستاي دفاع از حريم هوايي كشور، گفت: توان نظامي ايران در خدمت صلح و آرامش كشور و منطقه است و تاريخ پرافتخار انقلاب اسلامي ايران نشان‌دهنده‌ي متخصصين و اتكاء به توانمندي‌ داخلي است كه قابليت‌ تأمين تمامي نيازهاي كشور را به استفاده از اقدامات تخصصي و امكانات موجود فراهم مي‌كند.
    • توسط parsneet
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      تاپیک حاضر با محوریت پوشش خبر ها و اطلاعات مسابقات نظامی برگزار شده در ایران و همچنین شرکت تیم های ایرانی در سایر مسابقات بین المللی نظامی می باشد .
       
      مقدمه :
      مسابقات نظامی هر ساله در سراسر جهان با شرکت پرسنل نظامی ( به صورت داخلی و یا بین المللی ) برگزار می گردد . این گونه مسابقات علی رقم اینکه از قواعد و استاندارد متحدی برخوردار نیستند ( منظور نبودن کمیته جامع و قوانین واحده بین المللی در رشته های تخصصی می باشد ) اما تا حدودی پیرو قواعد و ضوابط برگزاری رزمایش های نظامی هستند . ( البته تیم های ورزشی و مسابقات ارتش های جهان (CISM) تا حدودی متفاوت از سایر مسابقات تخصصی هستند که در ذیل به آن اشاره خواهد گردید )
      اساساً هدف از برگزاری این گونه مسابقات تخصصی بالا بردن آمادگی پرسنل و ایجاد حس رقابت و افزایش انگیزش پرسنل نظامی جهت فراگیری مهارت های تخصصی است . و همچنین سنجش توانمندی پرسنل در مقایسه با واحد های مشابه در ارگان های نظامی داخلی و یا ارتش های خارجی دیگر است . پس تا حدودی می توان بیان کرد که تیم های شرکت کننده ( در مسابقات بین المللی ) عموماً از بین کشور های دوست و یا هم پیمان ( و یا حداقل غیر متخاصم ) انتخاب می شوند و برای سنجش توانایی های تخصصی شان گرد هم می آیند . و همچنین حتی گاهی می تواند بیان گر همسویی کشور های شرکت کنند و حامل پیام های خاص برای ارتش های رقیب شان نیز باشند .
       
       
       
      تاریخچه :
      می توان به نوعی اولین مسابقات نظامی ( با تاکید و اولویت دادن به پرسنل نظامی ) را به یونان باستان نسب داد . در رویدادی جشن گونه که عموما" ( و نه اختصاصاً ) پرسنل نظامی در آن شرکت می کردند تا آمادگی جسمانی و مهارت های کار با سلاح در رقابت با حریفان را بسنجند . در ادامه و ظهور امپراطوری روم باستان این نوع مسابقات چهره خشن تر و جدی تری به خود گرفت به گونه ای که مکان های اختصاصی مانند کلوزیوم (Colosseum) و همچنین شرکت کنندگان مخصوص بنام گلادیاتور (Gladiator) برای شرکت در آن تربیت می گردیدند .
      این مسابقات شرحی مفصل دارد ولی به اختصار : برگزاری آن در قرون مختلف تکامل یافته و عموماً شرکت کنندگان آن از بین سربازان قوای شکست خورده در جنگ با امپراطوری روم انتخاب می شدند و در بین خیل عظیم از این سربازان که در مسابقات محلی و ایالات های مستعمره روم برگذار می شد برگزیدگان ( که یقیناً تعداد کمی از آنان بودند) می توانستند آزادی خود را به دست آورند . ولی جنگجویانی نیز بودند که به خاطر بدست آوردن پول و یا شهرت نسبت به شرکت در این مسابقات خونین اقدام می کردند . این مسابقات که به خشونت بی پروا و ضد انسانی اش معروف گشته بود بدون فایده هم البته نبود . ( البته فواید آن از دید فرماندهان نظامی ) باید اشاره کرد که تمامی این مسابقات به نبرد های خونین تن به تن اختصاص نداشت بلکه اکثر این رویداد ها به باز سازی نبرد های روم در مقابل دشمنانش مختص می شد ( یقیناً آن نبردهای که در آن پیروز گردیده بودند تا خاطرات ، تکنیک های رزم و قهرمانان آن را مرور و زنده نگاه دارند ) عده ای از سربازان لباس های قوای دشمن را بر تن می کردند و سربازانی دیگر که نقش نیروهای رومی را داشتند با بکارگیری ارابه و اسب و سلاح های آن دوران در چندین پرده که گاهی تا چند روز نیز ادامه می یافت آن نبرد خاص را باز سازی می کردند . از نحوه یورش قوای مهاجم گرفته تا نبرد های تن به تن ، عبور از رودخانه ، یورش سواره نظام ، محاصره قلعه ها و یقیناً نمایش پیروز مندانه و دلاورانه ارتش رومی بر حریف خود !
       
      در عصر جدید ایده مسابقات نظامی بعد از پایان جنگ جهانی اول شکل گرفت . در سال 1919 پس از جنگ جهانی اول ، بازی های بین متفقین توسط شورای ورزشی نیروهای متفقین ژنرال جان پرشینگ سازماندهی شد و 1500 ورزشکار از 18 کشور را گرد هم آورد تا در 24 رشته ورزشی به رقابت بپردازند. این رویداد در Joinville-le-Pont فرانسه برگزار شد . و طی سالهای بعد در ماه مه 1946 ، پس از جنگ جهانی دوم ، شورای ورزشی نیروهای متفقین توسط سرهنگ هانری دبروس و پنج‌گانه المپیک توسط سرگرد رائول مولت احیا شد و در  7 تا 8 سپتامبر همان سال دومین بازی‌های بین متفقین در برلین (در المپیاستادیون , محل برگزاری بازی های المپیک 1936) برگزار شد .
       


      چند ماه بعد، با پایان دادن به شورای ورزش نیروهای متفقین ، سرهنگ دبروس و سرگرد مولت مسابقات ارتش های جهان (CISM) را در 18 فوریه 1948 تأسیس کردند . اعضای موسس آن بلژیک ، دانمارک ، فرانسه ، لوکزامبورگ و هلند بودند . در سال 1950، آرژانتین و مصر به عضویت آن درآمدند. در سال 1951 ایالات متحده به آن پیوست . در سال 1952 عراق ، لبنان ، پاکستان و سوریه و دو سال بعد برزیل به عضویت آن درآمدند . و همچنین کانادا در سال 1985 وارد آن شد . سپس در سال 1991 با پایان جنگ سرد سازمان رقیب پیمان ورشو کمیته ورزش ارتش متفقین (SKDA) با CISM ادغام شد و خبر از پیوستن 31 کشور و عضو جدید و سایر کشورهای مرتبط با بلوک شوروی را داد. این پیشرفت سریع منجر به رسمیت شناختن توسط نهادهای بین المللی از جمله IOC شد. قبل از سال 1995 CISM هر سال 15 تا 20 مسابقات جهانی را برگزار می کرد. از سال 1995  CISM هر چهار سال یک بار بازی های جهانی نظامی را که یک رویداد چند ورزشی است با شرکت نمایندگانی از ارتشهای 127 کشور دنیا سازماندهی می کند .
       
       

       
      رویدادها
      برگزاری مسابقات مرتبط با ارتش های جهان طیف متنوعی را در بر می گیرد و بلوک های سیاسی و جغرافیایی متعدد سعی در برگزاری رویدادهای مشابه زیادی جهت بالا بردن مهارت پرسنل خود دارند . اما به نوعی اهداف برگزاری این چنین مسابقاتی تنها به بالا بردن مهارت ها محدود نمی گردد . بلکه برپایی نمایشگاه های تخصصی تجهیزات تیراندازی و حتی ماشین آلات زرهی و تسلیحات انفرادی و البسه نظامی و ... در حاشیه این مسابقات بیان گر این است که این رویدادها مکانی است تا برنامه ریزان و دست اندرکاران نظامی کشور های مختلف به عرضه و کسب اطلاعات و سنجش آمادگی قوای نظامی پیرامونی خود اقدام نمایند .
       
      به برخی از این رویدادها می توان به اختصار اشاره کرد مانند :
      - مسابقات بین المللی پنج گانه ورزشی ( تیراندازی سرعت و دقت ، میدان موانع ، شنا ۵۰ متر با مانع ، دو صحرانوردی ۸ کیلومتر و پرتاب نارنجک )
      - مسابقات بین المللی نظامی پهپادی ارتش های جهان
      - مسابقات بین‌المللی نظامی غواصی در عمق
      - مسابقات بین‌المللی نظامی جهت یابی
      - مسابقات بین‌المللی نظامی بیاتلون زرهی روسیه
      - مسابقات سراسری امنیت سایبری در آمریکا
      و ...
       

      بازتاب و آثار
      برای بیان تاثیر حضور بین المللی تیم های نظامی و ترتیب دادن این چنین مسابقاتی منعکس کردن دیدگاه بعضی از تحلیل گران غربی شاید مفید باشد به عنوان نمونه :
      «واشنگتن فری بیکن» «جوزف هومیر» تحلیلگر امنیت ملی : روسیه و چین در نمایش قدرت به آمریکا قصد شرکت در یک بازی‌های بین‌المللی در آمریکای لاتین ( ونزوئلا ) تحت عنوان « تک تیرانداز مرز » را دارند . این  بازی‌های نظامی یکی از واضح ترین نشانه‌ها  از شکل گیری یک ائتلاف ضد ایالات متحده در آمریکای لاتین است. روسیه و متحدانش ( ایران و چین ) با حضور در این مسابقات نظامی در ونزوئلا در حال نمایش قدرت هستند . با عادی سازی تحرکات نظامی دشمنان ایالات متحده در دریای کارائیب ، ما در معرض خطر در آمریکای لاتین هستیم .
       
       
      در حال حاضر به نظر می رسد که برگزاری این گونه مسابقات در بین نیرو های نظامی منطقه ای و جهانی در حال افزایش هست . مسابقاتی که هم در رشته های عمومی ( آمادگی جسمانی و ورزشی ) و هم رشته های تخصصی ( تیر اندازی ، زرهی و توپخانه ، پهپادی و ... ) با حضور تیم های چندگانه به جدیت پیگیری می شود . قطعا انتخاب تیم های ورزیده در این گونه رقابت ها باعث افزایش اعتماد به نفس پرسنل و همچنین تبلیغات مثبت برای نیرو های نظامی ما نیز خواهد گردید  . همچنین برگزاری مسابقات کشوری و درون مرزی برای ما موجبات حس رقابت و افزایش انگیزش سازمانی را برای نیروهای مسلح ما در پی خواهد داشت . انشالله 
       

       
       
       
      بن پایه :
      https://www.milsport.one/cism/members-nations
      https://www.ilsf.org/about/recognition/cism/
      https://armedforcessports.defense.gov/CISM/Military-World-Games/
      https://en.wikipedia.org/wiki/Colosseum
      https://freebeacon.com/national-security/iran-russia-china-to-run-war-drills-in-latin-america/
       
      گرد آوری جهت انجمن میلیتاری
       
       
    • توسط amirarsalankhan
      بمب افكن تهاجمي نسل بعد، LRS-B
       
                                 
       
       
      بمب افكن نسل بعد ( NGB، قبلا به نام بمب افكن 2018 شناخته مي شد ) يك برنامه به منظور توسعه يك بمب افكن جديد براي نيروي هوايي ايالات متحده بود. NGB قرار بود تا در حدود سال 2018 و به عنوان يك بمب افكن پنهانكار، مادون صوت، برد متوسط و با قابليت متوسط حمل سلاح وارد خدمت شود و به تدريج جايگزين بمب افكن هاي پير و پا به سن گذاشته (  B-52 Stratofortress  و B-1 Lancer ) گردد. ولي برنامه توسعه NGB با ظهور طرح بمب افكن دور برد تهاجمي سنگين ايالات متحده به فراموشي سپرده شد.
       
         
       
      اين اتفاق زماني افتاد كه در ژوئن 2010 سپهبد Breedlove  در مصاحبه اي بيان كرد كه اصطلاح بمب افكن نسل بعد مرده و از اين به بعد نيروي هوايي بر روي طراحي بمب افكن هاي دور برد تهاجمي كار خواهد كرد كه در آن از سيستم هاي به كار رفته در جنگده هاي F-22 و F-35 استفاده خواهد شد تا بمب افكني مقرون به صرفه و با قابليت هاي استثنايي هر دو جنگنده فوق جهت انجام ماموريت ها طراحي و توليد گردد.
       
             
       
       
      بمب افكن دور برد تهاجمي (Long Range Strike Bomber)
      برنامه توسعه بمب افكن دور برد تهاجمي ( LRS-B ) به معناي واقعي كلمه پنهانكار است! و اطلاعات خيلي كمي از آن منتشر شده است ولي اهميت آن را به خوبي مي توان در رفتار پنتاگون و شركاي صنعتي بزرگ آن احساس كرد.بسياري از كارشناسان معتقدند كه برنامه توسعه اين بمب افكن ساختار نيروي هوايي ايلات متحده را در 20 سال آينده شكل خواهد داد و هر شركتي كه برنده مناقصه توليد اين بمب افكن شود پول پارو خواهد كرد و بازنده نيز مي تواند مطمئن باشد كه جايگاهي در آينده هوانوردي نظامي ايلات متحده نخواهد داشت مگر ان كه معجزه اي كند!
      هر چند امروزه لاكهيد ماريتن به لطف پروژه F-35 آينده خود را در صنعت هوانوردي نظامي ايالات متحده تضمين كرده است و بويينگ نيز به مدد توليدات هوانوردي غير نظامي خود مي تواند از اين بحران عبور كند و تنها نورث روپ است كه چاره اي ندارد و  بايد اين مناقصه را برنده شود تا بتواند با خيال راحت به آينده خود فكر كند
      شناخته ها و ناشناخته ها
      پيش بيني شده 80 تا 100 فروند از اين بمب افكن جديد جايگزين ناوگان فعلي بمب افكن هاي ايالات متحده شود.  
      پنهانكار بودن ،قابليت حمل سلاح هاي هسته ايو داراي بودن هر دو حالت پروازي سرنشين دار و بي سرنشين از الزامات طراحي LRS-B است.قيمت تعيين شده براي هر فروند بمب افكن جديد 550 ميليون دلار در سال 2010 پيش بيني شده و قرار است به جهت كم كردن هزينه ها از فناوري موجود در طراحي ان استفاده شود ولي ساختار طراحي آن بايد به شكلي باشد كه بتواند از تكنولوژي هاي آينده نيز استفاده كند.دو رقيب اصلي در طراحي اين بمب افكن يكي كمپاني  Northrop Grumman, با سابقه طراحي بمب افكن پنهانكار و گرانقيمت B-2 است و ديگري مشاركت كمپاني هاي بويينگ و لاكهيد مارتين با سابقه طراحي جنگنده هاي F-22 و F-35 .همچنين پيش بيني مي شود در اواسط دهه 2020 اولين پروازهاي اين بمب افكن انجام شود.طبق حدس هايي كه كارشناسان مي زنند نيروي هوايي آمريكا به دنبال يك بمب افكن در اندازه اي حدودا نصف B-2 است كه از دو موتور F-135 همانند F-35 سود ببرد.
       
                                              
                                         
                                          پيشران F-135 Pratt  & Whitney
       
      الان همه شما ميگوييد اين كه خيلي كوچيكه، خب مسلما بايد بزرگتر بشه ولي با صحبتي كه رابرت گيتس وزير سابق دفاع انجام داد و به اعضاي كنگره گفت كه قيمت هر فروند 550 ميليون دلار ميشود راه را بر روي بزرگتر شدن اين بمب افكن فعلا بست. و اين نگراني را در بين كارشناسان به وجود آورد كه هر شركتي كه بتواند با حداقل آيتم هاي اساسي يك بمب افكن توليد كند برنده اين مناقصه خواهد بود بدون توجه به نيازهاي اساسي نبردهاي آينده.بنابراين يكسري الزامات از سوي كارشناسان هوانوردي نظامي جهت توسعه LRS-B  پيشنهاد شده است :
      پنهانكاري
      امروزه ميدانيم كه 80 درصد قابليت پنهانكاري به شكل و طراحي هواپيما بستگي دارد و فقط 20 درصد به مواد و تكنولوزي پيشرفته به كار رفته در آن وابسته است. كه همين 20 درصد هم بيشترين هزينه را به خود اختصاص مي دهد. پس يايد تعادل خوبي را بين اين دو بخش برقرار كرد تا هزينه هاي طراحي و توسعه سرسام اور نباشد.
      تعمير و نگهداري
      استفاده از مواد جاذب امواج رادار ساخته شده مي تواند نگهداري اين بمب افكن را بسيار راحت تر كند تا استفاده از موادي كه در لبه تكنولوژي روز قرار دارند و بسيار گران قيمت خواهند بود و نگهداريشان نيز بسيار مشكل است.ولي پلت فرم طراحي نيز بايد به شكلي باشد كه اين پرنده بتواند در 50 سال آينده آسمان ها را همچنان تسخير كند و پذيراي مواد جديد و تكنولوژي هاي نوين نيز باشد.
      قابليت حمل بمب هاي هسته اي
      تصميم گيري در اين مورد بايد همين الان صورت بگيرد، هر چند نيروي هوايي علاقه دارد تا چند سال بعد از توليد بمب افكن ها مجوز حمل سلاح هاي هسته اي را براي آنها صادر كند ولي با توجه به پيشرفت هاي سريع در صنعت هوانوردي نظامي از الان اين پرنده بايد طوري طراحي شود كه حداقل نيمي از آنها از ابتدا قابليت حمل بمب هاي هسته اي و هيدروژني را داشته باشند. و توانايي بازدارندگي ايالات متحده را همچنان حفط كنند.
      كنار گذاشتن طرز فكر شواليه تنها!
      بسياري از مردم فكر مي كنند كه پنهانكاري يعني يك جنگنده پنهانكار به تنهايي و با شجاعت به مانند يك شواليه به مواضع دشمن حمله مي كند و تمامي آنها را نابود ميسازد!! از الان بايد اين تفكر را دور ريخت و يك برنامه جامع جهت حملات پر تعداد بمب افكن هاي نسل بعد در نظر گرفت و تمام سناريوهاي موجود و تهديدات لازم را در آنها پيش بيني كرد تا قدرت واقعي بمب افكن ها و تاثير آنها بر روي مواضع دشمن مشخص شود.
      ساخت يك بمب افكن، نه فقط يك پلت فرم صرف
      در سال هاي بعد LRS-B تنها بمب افكن سنگين ايالات متحده خواهد بود. پس بايد به شكلي طراحي شود كه قابليت باز طراحي بسياري از قسمت هاي آن وجود داشته باشد و بتواند از تكنولوژي هاي آينده نيز به خوبي بهره مند شود. همچنين LRS-B بايد بتواند ماموريت هاي دريايي را نيز به خوبي ماموريت هاي زميني انجام دهد.
      نگه داشتن خلبان در كابين
      با وجود داشتن فناوري پروازهاي بي سرنشين اما ما نبايد در دام اين صحبت ها بيافتيم كه LRS-B بايد تنها قابليت بي سرنشين داشته باشد!، نداشتن خلبان در ميدان نبرد يعني نداشتن حس مسئوليت پذيري و ابتكارات لحظه اي نمي توان از جذابيت هاي فراوان پرنده هاي بي سرنشين گذشت ولي يك بمب افكن سنگين بي سرنشي نياز به حمايت زميني بسيار بيشتري از بي سرنشين هاي فعلي دارد كه اين خود هزينه ها را بسيار بالاتر مي برد.مورد بعدي قابليت ضعيف بي سرنشين ها در سوخت گيري هاي هوايي است كه در حين ماموريت هاي يك بمب افكن دوربرد الزامي است و يك خلبان در هر شرايط آب و هوايي يا زماني به راحتي آن را انجام مي دهد.و در آخر فكر كنيد كه يك بي سرنشين بخواهد بمب هسته اي نيز با خود حمل كند، خيلي فكر خوبي نيست و حتي كابوس آور نيز هست. هر چند خيلي ها فكر ميكنند بهتر بمب هاي هسته اي را به دست بي سرنشين ها سپرد!
      فراموش نكردن چيزهاي كوچك
      بايد فضاي كافي براي خلبان در پروازهاي طولاني در نظر گرفت تا اعصابش راحت باشد و تحت فشارهاي جسمي قرار نگيرد. اين مورد حتما بايد لحاظ شود و سعي شود از تجربه B-2 در اين مورد درس گرفته شود.
      در ژانويه 2011 نيروي هوايي فهرستي كوتاه از اهداف مورد نظر خود را براي بمب افكن تهاجمي منتشر كرد
      اهداف طراحي در نظر گفته شده براي يروژه LRS-B در ژانويه 2011
      كل هزينه پروژه نبايد از 40 تا 50 ميليارد دلار بيشتر باشد سرعت مادون صوت حداكثر بردي پروازي بيشتر از 9250 كيلومتر مداومت پروازي 50 تا 100 ساعت براي پروارهاي بي سرنشين قابليت بقا در حملات روزانه به مواضع دشمن با وجو د قدرتمند ترين دفاع هوايي موجود  
      در پايان تصاويري از طرح هاي مفهومي اراده شده توسط سه كمپاني معظم شركت كننده در اين مناقصه
       
                       
                                                           
       طرح پيشنهادي كمپاني نورث روپ گرومن
       
       
       
       
                      
                                                                              
       طرح پيشنهادي كمپاني لاكهيد
       
       
       
       
       
                         
                                           
        طرح پيشنهادي كمپاني بويينگ
       
       
      حال بايد منتظر ماند و ديد كه در چند ماه آينده مقامات نيروي هوايي كدام يك از طرح هاي پيشنهادي را براي آينده توان هوايي ايالات متحده انتخاب خواهند كرد.
      نظر شما چيست؟
      كم و كاستي بود  دوستان به بزرگواري خودتون ببخشيد، تقديم به ارواح طيبه شهداي مرزباني ناجا در حادثه اخير نگور
      با تشكر فراوان از دوست و استاد گرامي جناب 7mmt به جهت پيشنهاد اين موضوع و كمك هاي بسيارشان
      تهيه شده توسط امير ارسلان رهسپار ، فقط براي ميليتاري
       
       
      منابع :
      http://en.wikipedia.org/wiki/Next-Generation_Bomber
       
      http://www.defensenews.com/story/defense/air-space/strike/2015/01/18/air-force-bomber-industry/21805275/
       
      http://defensetech.org/2014/09/15/air-force-plans-major-step-in-long-range-strike-bomber-program/
       
      http://breakingdefense.com/2014/09/b-2-pilots-lessons-for-lrsb-americas-new-bomber/
    • توسط MR9
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      سرکوب پدافند هوایی دشمن
        (Suppression of Enemy Air Defenses /SEAD)
       

       
       وایلدویزل / استاندارد 
       
      یکی از ماموریتهای اصلی واحدهای پروازی نیروی هوایی پس از ظهورسه عنصرجدید در نبردهای معاصر (رادار/ توپخانه ضدهوایی هدایت راداری و نهایتا" موشکهای هدایت شونده زمین به هوا)، کنترل و ازکارانداختن و نابودی این  سامانه ها  می باشد . بررسی دقیق نبردهای به وقوع پیوسته پس از جنگ دوم جهانی نشان می دهد که هرکدام از این نبردها ، جنبه های نوینی از فناوری را با بکارگیری تجهیزات ، تسلیحات و تاکتیک ها به نمایش گذاشته و نشان داده اند که گاهی استفاده از  وجودبرتری کمی تسلیحات غیر پیشرفته در مقابل برتری کیفی تسلیحات پیشرفته و یا برعکس ، پیروزی های نظامی خیره کننده ای را به ارمغان آورده است. در کنار این مساله و به موازات افزایش توانایی های رزمی یک سامانه تسلیحاتی ،توسعه تاکتیکهای مورد نیاز نیز یک اصل غیر قابل اجتناب بشمار می رود . در چنین شرایطی ، سامانه های پدافند هوایی نیز از این قاعده مستثنی نبوده ، چــنانکه این نوع از سیستم های جــــنگ افــــزاری می بایست دارای قابلیت های پدافندی مناسبی باشند تا درمرحله آغازین تهاجم دشمن ، بتوانند ایمنی مناطق مسکونی ، مراکز ثقل سیاسی، نظامی و اقتصادی را از گزند بمباران و آسیب حفظ نمایند و با ایجاد لطمات عمده به پیکره و استخوان بندی قدرت هوایی دشمن ، باعث لغو ماموریت های تهاجمی وبه احتمال زیاد تغییر نتیجه جنگ شوند . بنابراین، به صورت طبیعی ،  نیروی هوایی مهاجم سعی خواهد نمود تا تهاجم خود را با انجام ماموریت های سرکوب پدافند هوایی آغاز نماید . برهمین اساس و بنا به تعریف وزارت دفاع ایالات متحده ، سرکوبی پدافند هوایی دشمن عبارتند از :
       
      " انجام هرگونه فعالیتی به منظور خنثی سازی ، نابود سازی و ایجاد اختلال موقت یا دائم در سامانه های پدافند هوایی زمین و دریاپایه دشمن بوسیله تجهیزات مخرب یا اخلالگرها "
       

       
       
      جنگنده / بمب افکن F-105G ، یکی از مهمترین جنگ افزارهای ارتش ایالات متحده برای مقابله با آتشبارهای سام ارتش ویتنام شمالی بشمارمی آمد .
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-4G  در حال تیک آف از فرودگاهی در عربستان
      در حالی که برای اجرای ماموریت SEAD ، به مهمات متنوعی شامل مشکهای هوا به زمین ماوریک و مهمات ضد تشعشع شرایک و غلاف جنگ الکترونیک مجهز شده است .
       
       

       
       
      ارتش ایالات متحده برای ایجاد برتری هوایی بر فراز منطقه نبرد ، تاکید زیادی بر استفاده از اسکادارن های وایلد ویزل دارد .
      تصویر فوق یکفروند جنگنده / بمب افکن A-7E را بر روی عرشه فوقانی ناو هواپیمابر USS AMERICA نشان میدهد که برای اجرای عملیات بر علیه آتشبارهای دفاع هوایی لیبی (عملیات دره الدورادو ) آماده می شود . به نظر می رسد پرنده فوق برای اجرای این ماموریت به مهمات ضد رادار شرایک و مهمات هوابه زمین راک آی مارک II مجهز شده است .
       

       
       
      ارتش های اروپایی نیز پس از مشاهده تاثیر تسلیحات ضد رادار ، بسرعت خود را به قابلیت های ضد رادار مجهز نمودند .
      تصویر فوق یک فروند تورنادو ECR نیروی هوایی آلمان را که به مهمات ضدرادار هارم مجهز شده است را نشان میدهد
       

       
       
      مهمات ضد تشعشع AGM-88 HARM، جنگنده / بمب افکنF/A-18 C
       

       
       
      نیروی هوایی بریتانیا ، به شکل وسیعی از مهمات ضد رادار درسازمان رزم نیروی هوایی خود بهره می برد .
      تصویر فوق ، یک تیر موشک ضد تشعشع آلارم را بروی یکفروند جنگنده/ بمب افکن تورنادو GR4 نشان می دهد .
       

       
       
      در حال حاضر پرنده ویژه نیروی هوایی ارتش ایالات متحده برای اجرای ماموریتهای سرکوب پدافند هوایی ، جنگنده/بمب افکن F-16 CJ بشمار می آید .
       
      پرنده فوق ، یکفروند F-16 CJ بلاک 50 سری D است که برای اجرای ماموریت SEAD ، به طیف متنوعی از مهمات شامل ، AIM-120 آمرام ، AIM-9 M سایدویندر در جایگاه های دو وهشت  ، مهمات ضد رادار AGM-88 هارم در جایگاه های سه و هفت ، و برای هدفیابی به یک غلاف AN/ASQ-213 ، مسلح شده است .
      با این حال و براساس نظرات خلبانان شرکت کننده در جنگ ویتنام ، قابلیتهای تاندرچیف و فانتوم به مراتب افزون تر از این نمونه فالکون بشمار می آمد .
       
       
      نویسنده و مترجم : کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی - MR9
      Military.ir Copyright
      تمامی حقوق برای انجمن میلیتاری محفوظ است
      منابع  :
      1- Davis, Larry and Menard, David, Republic F-105 Thunderchief
      2- Bill Siuru, Bill Holder-General Dynamics F-16 Fighting Falcon
      3-F-4 PHANTOM II IN ACTION
      4- "MODERN MILITARY AIRCRAFT "THUD"
      5- A-7 IN ACTION
      6- ویکی
      7- مطالعات شخصی اینجانب از منابع گوناگون
    • توسط seyedmohammad
      بسمه تعالی 
       

       
      نیروهای مسلح و مساله ی نخبگان  
       
       
       
      پیشگفتار: مساله ی نخبگی و نخبگان امروزه در هر سازمانی مطرح است . سازمان های غیر دولتی معمولا به دنبال سیاست هایی برای جذب نخبگان هستند. سازمان های دولتی عموما  از سیاست هایی همچون نوآوری باز[1] برای بهره بردن از نخبگان بدون نیاز به جذب و استخدام ایشان را دنبال میکنند. در برخی سازمان های دولتی مانند مجموعه های نظامی، امنیتی به دلیل سیاست های مرتبط با طبقه بندی اطلاعات ، موضوع نخبگان و نحوه ی تعامل سازمان با ایشان پیچیده تر است .
      دو خلاصه ی سیاستی  زیر توسط دو نویسنده نوشته شده اند ولی ایده ی مولف در هر دو تقریبا یکسان است. هر یک از مقالات میکوشد استدلال کند که رویکرد توجه به نخبگان از اساس دارای مشکلاتی است و نهاد های نظامی بایستی رویکرد دیگری را پیش بگیرند. استدلال ها  بر مبنای لزوم  توجه به نیازها و تعریف درست آنها بجای حمایت از ابزارها، ایده ها و وسایل است. با این استدلال سرمایه انسانی(شامل نخبگان) نیز بخشی از ابزارهای نیل به حل مسائل و نیازها در نظر گرفته می شود. مقاله دوم توسط واریور نوشته شده و در پست بعدی منتشر می شود انشالله. 
      ***
       
       
       
      سازمان های نظامی در جمهوری اسلامی ایران، به دلیل شرایط خاص عقیدتی و ایدئولوژیک مصداق سازمان های ارزش محور در علم مدیریت هستند.
      در علوم مدیریتی گفته میشود که  سازمان های ارزش محور، معمولا دارای فرصت هایی هستند: ارزش هاي محوري سازمان و مديريت سازمان بر اساس اين ارزشها مي تواند راهنماي بسيار خوبي جهت رشد و ادامه حيات سازمان باشد ، زیرا اين سازمان ها، به عنوان واكنش در برابر تغييرات محيطي ، ارزش هاي محوري خود را تغيير نمي دهند بلكه در صورت لزوم سعي مي كنند محيط خود يا ساختار هاي قبلي خود را تغيير دهند ، تا بتوانند ارزشهاي سازمان خود را حفظ نمايند. ارزش محوری موجب ایجاد و رشد سازمان هايي می شود كه رفتارشان حاصل تصميم و انتخاب آگاهانه خودشان و مبتني بر ارزش هاست نه ثمره اوضاع و شرايط محیطی. فرصت دیگر آن است که این سازمان ها عموما سازمان هايي عامل ، موثر و مسئوليت پذيرند . همچنین، این نوع سازمان دهی جهت مديريت استراتژيك نیز مناسب اسب زیرا در همه جنبه هاي تدوين ، اجرا و ارزيابي استراتژي ها و به هنگام تصميم گيري در اين زمينه ها بايد ارزش هاي محوري رعايت شوند و مورد توجه قرار گيرند.
      گذشته از نوع طراحی سازمانی در نیروهای مسلح ایران، نوع مدیریت نیز غالبا ارزش محور[2] است. در مديريت بر مبناي ارزش ها همه طرح ها ، تصميمات و عمليات در سازمان بر اساس ارزش ها هدايت و رهبري مي گردند. در این رویکرد هدف کلی به حداکثر رساندن ارزش سازمان است. این بدان معناست که تصمیمات صرفاً برای دستیابی به سود کوتاه‌مدت نباشند. گفته می شود که اگر تأثیرات بلندمدت تصمیمات بر سودآوری و پایداری سازمان در نظر گرفته شود، بازتاب آن را درآینده و در موفقیت های  به دست آمده توسط سازمان، مشاهده خواهد شد.
      اما این سازمان ها دارای نقاط ضعف و آسیب هایی نیز هستند. مهمترین آسیب ارزش محوری چه در طراحی سازمانی و چه در نوع مدیریت  آن است که در صورت تصویب و پذیرش یک ارزش از سوی سازمان – توسط فرهنگ غالب جامعه، فرهنگ سازمان یا اجبار مدیران – ارزش به عنوان هدف غایی سازمان تلقی شده و در صورت تامین آن ارزش ها، سازمان به هدف خویش رسیده است حتی اگر هیچ کار مفیدی درون سازمان صورت نگرفته باشد.
      در میان ارزشهایی که حقیقتا جزو ارزشهای اصیل هستند ولی به دلیل نوع و ساختار سازمان نیروهای مسلح ما آسیب زا شده اند می توان به برخی موارد اشاره نمود. به دلیل نوع وابستگی به حاکمیت، در ساختار نیروهای مسلح ایران مهمترین ارزش پیش فرض که همواره در معرض آسیب زایی قرار دارد، ارزش بودجه است. ارزش های دیگری که میتوان در این حوزه شناسایی نمود به شرح ذیل است:
      توجه بیش از حد به دفاع مقدس[3]،
      ارزش های موقت مربوط به تحولات سیاسی،
      تحقق شعار ما می توانیم،
      ارزش تبلیغات
      و به نظرمی رسد رویکرد توجه به نخبگان نیز با توجه موارد پیش گفته رویکرد صحیحی نبوده و موجب آسیب زایی می گردد.
       
      ارزش بودجه: ارزش بودجه به معنی آن است که نیروهای مسلح ایران به عنوان مصرف کننده ی بودجه دارای ارزش های سازمانی جهت جذب حداکثر ممکن از بودجه، گسترش حداکثر بوروکراسی سازمانی برای مصرف این بودجه و تضمین ادامه دار بودن این جریان بودجه می باشد. نمود این مساله را نیز می توان در تعریف پروژه ها بدون در نظر گرفتن نیازهای واقعی نیروهای مسلح جهت مصرف بودجه های تحقیقاتی پژوهشی و یا سیاست گران تمام کردن پروژه ها توسط وزارت دفاع دید که مورد اخیر موجب گسترش نهاد های موازی در سپاه، ارتش و ناجا ( ساتخ ها) و تامین نیاز های اصلی این مجموعه ها به صورت درون سازمانی شده است.
       
      توجه بیش از حد به دفاع مقدس: در نظر گرفتن توجه به دفاع مقدس اگر به عنوان یک تجربه ی تاریخی عظیم و یک گنج بزرگ جهت تجربه اندوزی و شناخت تهدیدات و راهکارهای دفاعی و نظامی باشد میتواند بسیار سودمند باشد ولی هنگامی که به عنوان یکی از ارزش های محوری سازمان های نیروهای مسلح در نظر گرفته می شود موجب آسیب هایی از این دست می شود.
      ·        عدم گردش نسلی و عدم اطمینان به نسل های جدیدتر به بهانه عدم حضور ایشان در دفاع مقدس و یا لزوم حفظ فرماندهان دفاع مقدس.
      ·        عدم به روز آوری جدی و عملی تاکتیک ها و تجهیزات به بهانه جواب گو بودن آنها در زمان دفاع مقدس و تهدیدات آن زمان.
      ·        برگزاری مراسمات یادواره های شهدا و بزرگداشت مناسبات دفاع مقدس و صرف بودجه های کلان جهت امور فوق که در این مورد می توان به انتقاد مقام معظم رهبری و نارضایتی ایشان از صرف بودجه ی کلان جهت ساختمان یادمان شهدا در جریان بازدید از دانشگاه افسری امام حسین علیه السلام اشاره نمود. در صورتی که مطابق موارد گفته شده توجه به دفاع مقدس به عنوان یکی از ارزش های محوری سازمان درآید، با توجه به ارزش محور بودن سازمان نیروهای مسلح ایران،  با حاصل شدن نتایجی که منجر به بزرگداشت یاد دفاع مقدس گردد اهداف سازمان محقق شده است.
       
      ارزش های موقت مربوط به تحولات سیاسی:  آسیب های متعدد ارین ناحیه را می توان از ارزش های دوره ای و گذرای سیاسی در سازمان نیروهای مسلح نیز مشاهده نمود. مهم ترین نمود آن به خصوص در وزارت دفاع به دلیل وابستگی به دولت و تغییر جناح های سیاسی قابل مشاهده است. بدین ترتیب که در دوره ی قدرت هر یک از جناح های سیاسی گفتمان آن جناح غالب با تغییرات مدیریتی و هدایت جریان بودجه بر روال کاری وزارت خانه مذکور اثرات عمده گذاشته و بعضا مسیر برنامه های کلان را نیز دست خوش تغییر می سازد. برای مثال در دوره دولت احمدی نژاد بودجه های کلان فضایی برای اهداف غیر واقعی و دور از نیازهای کشور اختصاص داده شد در حالی که با سیاست های تنش زدایی دولت روحانی نه تنها مسیر بودجه فضایی به کل مسدودشد بلکه تلاش شد کل سازمان های مرتبط با این دانش ازبین رفته و دانشمندان فضایی نیز با سرخوردگی جذب کارهای دیگر شوند. 
       
      تحقق شعار ما می توانیم: شعار "ما می توانیم" نیز گرچه یکی از هوشمندانه ترین راهبرد های مطرح شده از سوی رهبر انقلاب در همه عرصه های اقتصادی، نظامی و صنعتی ست، ولی توجه افراطی به این شعار به عنوان یک ارزش مستقل به خصوص در عرصه نظامی موجب تعریف نمودن پروژه های بی حاصل و بدون استفاده در سازمان رزم نیروهای مسلح ایران، حمایت از ایده های نامتناسب با میدان و رشد نامتوازن فناوری ها جهت اثبات توانایی داخلی شده است که در نهایت نیز خروجی این پروژه ها پس از هزینه بسیار زیاد جهت کسب فناوری و ساخت پیش نمونه های اولیه بایگانی شده و هیچگاه به صحنه ی عمل و استفاده نرسیده است. در صورتی که چنانچه جنبش" ما می توانیم  " به معنی بهره گیری از حداکثر ظرفیت تولید داخلی جهت برآورده کردن نیازهای واقعی نیروهای مسلح به کار گرفته شود موجب جهش عظیم هم در تولیدات نظامی و هم در اقتصاد ایران خواهد شد. 
       
      ارزش تبلیغات: آرامش روانی جامعه، حس امنیت و اقتدار در بعد داخلی، و قدرت نمایی در بعد خارجی نیز مطلبی مهم و بسیار حیاتی ست. اما هنگامی که به عنوان یکی از ارزش های محوری سازمان نیروهای مسلح ایران قرار بگیرد، نتیجه ی آن رونمایی از محصولاتی که هنوز مراحل تست را نیز پشت سر نگذاشته اند، و یا رونمایی های متعدد از برخی پروژه های تکراری با نام های جدید، بزرگ نمایی های خارج از قاعده، و کوچک نمایی های غیر واقعی در مورد تهدیدات موجود است. اوج این مشکل را می توان در رژه ی هر ساله نیروهای مسلح دید که به بدترین شکل ممکن بدون نظم و ترتیب و رعایت اصول رژه دو بار در سال اجرا می شود.پیش ازین نیز مقاله ای با عنوان " نظام رونمایی ها : امنیت زایی و امنیت زدایی" در مورد همین آسیب منتشر شده است. 
       
       
      آخرین ارزش موجود در سازمان نیروهای مسلح که به تازگی مورد توجه قرار گرفته است و به اندازه ارزش های پیش گفته مورد توجه نیست ولی بیم آن می رود که مانند ارزش های پیش گفته نهایتا منجر به آسب هایی بشود، مساله نخبگی و توجه به نخبگان است. شکی در بهره بردن در نیروهای نخبه و لزوم شایسته سالاری در هیچ سازمانی از جمله سازمان های نظامی وجود ندارد؛ ولی مشکل آنجاست که در یک سازمان ارزش محور، اگر مساله توجه به نخبگان خود به یک ارزش تبدیل شود، هیچگاه نتایج مورد نظر از بکار گیری نخبگان حاصل نخواهد آمد. نمود این داستان در جشنواره ها و فراخوان های ایده ها و جذب نخبگان که مدتی ست در نیروهای مسلح اتفاق می افتد قابل مشاهده است. اگر چنانچه که در ادامه گفته خواهد شد نیروهای مسلح ایران با رویکرد نیاز محور به سراغ نخبگان رفته و از ایشان برای حل مسائل کمک بگیرند، قطعا در یک رابطه ی دو سویه هم نخبگان امکان خدمت به کشور و مورد حمایت قرار گرفتن را بدست خواهند آورد و هم نیروهای مسلح از خدمات آنها به درستی بهره مند می شوند. اما چنانچه توجه به نخبگان خود به ارزش تبدیل شود، رویکرد مورد نظر منجر به جذب، استخدام، و یا حمایت های مقطعی در بعد مالی و مطرح ساختن حاصل دانش نخبگان در سمینار ها، همایش ها و مجلات تخصصی در قالب مقالات و پژوهش هایی که از روی کاغذ فراتر نمی روند خواهد بود.
      حقیقت آن است که در طول سال هایی که مساله توجه به نخبگان در نیروهای مسلح مورد توجه قرار گرفته است خروجی این سیاست نهایتا منجر به خمودگی و سرد شدن نخبگان، و در بسیاری از موارد جذب و هضم آنان در نظام بروکراتیک و سلسله مراتب سازمان های نظامی شده است. بنابر این  جهت بهره بردن از دانش نخبگان، نبایستی مساله توجه به نخبگان، خود تبدیل به یک ارزش در نیروهای مسلح شود، که در نهایت، مانعی برای بهره بردن از نخبگان و وصول به نتایج مورد نظر خواهد شد.
      اکنون و با در نظر گرفتن مطالبی که در مورد دیگر ارزش های حاکم بر سازمان نیروهای مسلح ایران گفته شد دوباره به مساله ی نخبگان نظر کنیم. در یک سازمان ارزش محور، نه تنها تعریف نخبگی تابع ارزش های سازمان است بلکه نحوه ی رفتار با نخبگان نیز مشمول همین قاعده است.
      ارزش هایی چون تظاهر به دینداری و یا ارتباطات خانوادگی که در عرف نیروهای مسلح با عبارت " منًا بودن" از آن تعبیر می شود ( تعریف نخبگی ) و داشتن برخی عقاید سیاسی خاص در دوره های سیاسی ( رفتار با نخبگان) و بسیاری مثال های دیگر از مصادیق غلبه ارزشهای بالاتر در سلسله مراتب ارزش ها بر بر ارزش های پایین تر مانند همین موضوع نخبه سالاری است. این موضوع  تا کنون باعث عدم امکان بهره مندی شایسته نیروهای مسلح از ظرفیت جامعه نخبگانی کشور شده است. در صورتی که با رویکرد نیاز محور و با به روزآوری برخی نکات حفاظتی ( حفاظت اطلاعات هوشمند شامل روش های برون سپاری و تقسیم پروژه) می توان از طیف وسیعی از نخبگان جهت براورده ساختن نیازهای دفاعی و نظامی کشور و رفع تهدیدات پیشرو مدد گرفت. 
      البته کل سازمان نیروهای مسلح، در یک حالت آرمانی بایستی دچار تحول در طراحی سازمانی شده، و از طراحی ارزش محور به طراحی فرایند محور میل کنند. از آنجا که امر فوق در کوتاه مدت و میان مدت امکان پذیر به نظر نمی رسد، پیشنهاد می شود که در مدل مدیریتی، بجای مدیریت مبتنی بر ارزش، رویکرد نیازمحور مورد توجه قرار گیرد. در این رویکرد بایستی نیازهای واقعی نیروهای مسلح (در میدان، آینده ی نزدیک و آینده ی دور ) مرتبا نیاز سنجی شده و جهت پاسخ به این نیاز ها از نخبگان به صورت هدفمند بهره گیری شود.
      در یک مدل پایه نیاز محوری از فرآیند زیر پیروی میکند:
       
       

       
       
       
      نکته ی مهم در این مدل و یا دیگر مدل های پایه در مورد عملکرد نیاز محور آن است که بایستی همواره پایش دقیقی جهت دانستن نیاز های واقعی و تشخیص اولویت آنها و ورود به مراحل بعدی انجام گردد. 
       
       
       
       
       
        [1] Open innovation
      [2] VBM
      [3] مساله ی عظمت دفاع مقدس و مقام رفیع شهداو وجوب توجه به آن از اصول مسلم است ولی ما دراینجا در مقام آسیب شناسی بوده و ناگزیراز بررسی دقیق موضوعات می باشیم.
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.