EBRAHIM

سامانه دفاع هوایی سام-21 تریموف/گراولر( SA-21/S-400/S-300PMU-3/Triumph/Growler)

امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

دستت درد نكند. اين روسهاي نامرد هم ليوانشون دوباره پر آب شد شدن گرانفروش! تا چند سال پيش قيمت فروش هر گردان سيستم S-300MPU1 فقط 150 ميليون دلار بود اما الان فكر نكنم حتي به 500 ميليون هم به ما بفروشن! هنوز يك سال از كلاهي كه سرمون گذاشتن نگذشته كه هر دستگاه تور را به قيمت 20 30 ميليون دلار فروختند!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
آره. 8) راستي تو وبلاگ ميليتاري گفته بوديد دو سيستم از اينا تو تهران نصب شدن.خبر جديدي از خريدهاي بيشتر از اين روسها نداريد :D:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
گویا ایران دو گردان S-300PMU1 عملیاتی دارد که یکی در بوشهر و دیگری تهران یا اصفهان هست. البته محل دقیق آنها معلوم نیست! شاید ایران طرحی در دست اجرا دارد که در صورت تامین اعتبارات مالی سیستمهای S-300PMU2 برای امور ضد هوایی و S-400 به منظور دفاع موشکی بصورت انبوه خریداری شده و در تمام نقاط مهم کشور مستقر خواهند شد.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اين روسها اگه نامرد نبودند ساخت نيروگاه بوشهر رو اينقدر كش نميدادند و تحويل هواپيماهارو به تعليق نمينداختند. 4455() حتي جديدا بهونه اوردن ايران به ما پول كم داده 8O و فلان... و بهمان...

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دوستان عزيز من از يك منبع شنيده ام چون امريكا قراره به ايران حمله كند به روسها گفته شما منطقه رو خالي كنيد چون مي خواهيم نيروگاه رو بزنيم (البته از صحت اين خبر اطلاعي ندارم) :D

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر


اس 400 از نسل هاي جديد دفاع هوايي هست براي مقابله با موشكها و هواپيماها اين سلاح به وسيله شركت آلماز(almaz) كه تكامل يافته سامانه اس 300 پي ام يو (سام 10)هست ساخته شده است.
اين سيستم جديد قادر به هدف گيري هدفهاي در حال پرواز تا مسافت 400 كيلومتر هست. دراين سامانه برد رادارهاي آن نسبت به اس 300 افزايش يافته و توانايي رديابي و انهدام موشكهاي بالستيك با برد 3500 كيلومتر با سرعت 4.8 ماخ را دارا هست.اين سامانه با مشخص شدن هدف به سرعت فعال شده و موشك خود را به طرف هدف شليك مي كند. اولين آزمايش اين سيستم در فوريه 1999 شروع شد و پس از آزمايش موفق اس400 اولين نمونه اين سامانه درايالت يار كاپوستين در اختيار نيروي هوايي روسيه قرار گرفت .
گروهاي دفاعي روسيه يك آزمايش ضد موشكي نيز در 7 آوريل 2000 نيز انجام دادند در اين آزمايش آنتولي كورنكوف فرمانده نيروي هوايي روسيه نيز حضور داشت و با تاييد وي از ژوين 2000 مجهز شدن تمام مناطق هوايي و پايگاهها نظامي و موشكي روسيه به سامانه اس 400 براي در اختيارگذاشتن نيروهاي خود را خواستار شد اس 400 يكي از پيشرفته ترين سامانه هاي ضد هوايي هست كه در اختيار نيروهاي روسي قرار گرفته هست.
http://tinypic.com/iyleg3.jpg
جمهوري اسلامي ايران هم در سال 2003 خواستار خريد اس 400 بود ولي اما به دلايلي مثل هزينه زياد آن كه بالغ بر 4 ميليارد دلار بود و يا فشار غربيها ايران تا الان موق به خريد اين سامانه و مستقر كردن لانچر هاي آن براي مقابله با تهديدات هوايي نشده است.
http://www.fas.org/nuke/guide/russia/airdef/ru_s400.jpg
=================
عشق پرواز

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اس-400 سيستمي كه به هيچ درد نميخورد! ميتواند موشكهايي تا سرعت 17000 كيلومتر بر ساعت را رهگيري كند اما سرعت موشكهاي بالستيك ميانبرد و دوربرد و قاره پيما بيش از 20000 كيلومتر بر ساعت است. براي زدن هواپيما هم خوب نيست چون سيستم اس-300 فووريت بهتر از آن است و بجز برد كمتر اگر برتر از اس-400 نباشد كمتر هم نيست. موشكهاي بالستيك كوتاهبرد هم براحتي با همين اس-300 شكار ميشوند. پس چرا بايد پول اضافي خرج كرد و سيستم خريد كه هرگز به درد نخوهد خورد؟ :D
  • Downvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
آمريكا يك لانچر اس-400 رو براي بررسي و ارتقاع پاتريوت از روسيه خريده اين نشون ميده روسها در اين زمينه از آمريكا جلوترند. :D

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
ابته.كاملا مسلمه كه روسيه در ضمينه موشكهاي ضد هوايي و موشكي از امريكا جلوتر افتاده. حتي طوري كه در امريكا هيچ موشكي مشابه اس300 وجود نداره.
موشك هاي زمين به زمين جديد روسيه نيز مثل Topolو...سر تا پا با موشکهای امریکایی فرق دارن.
به لیست زیر توجه کنید: کاملا مشخصه که موشک های روسی بر امریکایی برتری دارند. :D
روسیه:
ss-18: 11.000km
ss-19: 10.000km
ss-24: 10.000km
ss-25: 10.500km
ss27: 10.500km
ss-n-18SLBM: 6.500/8.000
ss-n-20SLBM: 8.300km
ss-n-23SLBM: 8.300km
امریکا:Minuteman II: 9.650km
MX Peacekeeper: 9.650km
Tridenr I/C-4 SLBM: 7.400km
Tridenr II/C-5 SLBM 4.400km

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
فقط برد موشكها مهم نيست و كمي توجه به قدرت كلاهك و سرعت و دقت آنها ميتواند نتيجه مناسبي بدست دهد. قويترين سلاحهاي هسته اي غرب كه تعدادشان هم محدود است تا 4 مگاتن قدرت انفجاري دارند حال آنكه موشكهاي SS-18 روسي در دو نوع 7.5 و 20 مگاتني هستند و تعدادشان هم از كل موشكهاي هسته اي پر قدرت غربي بيشتر است يعني 150 موشك عملياتي كه اين رقم در سال 1991 حدود 300 موشك بود. هر موشك زاتان 25 الي 30 ماخ سرعت در فاز نهايي و 15 ماخ در فاز ماقبل آخر دارد كه حداقل سرعت آن 5 ماخ بيشتر از توان رهگيرهاي غربي است. هر موشك 10 كلاهك هسته اي دارد كه ميتوانند در دايره اي به شعاع 3000 كيلومتر وارد عمل شوند. يعني هر موشك زاتان ميتواند تعداد 10 هدف استراتژيك را در دايره اي به قطر 6000 كيلومتر نابود كند. قدرت انفجاري اين موشك هم بسيار وحشتناك است و دايره اي به قطر 48 كيلومتر را كاملا با خاك يكسان ميكند و تا صدها كيلومتري تشعشات مرگبار راديو اكتيو ساطع ميكند. قدرت انفجاري آن بقدري زياد است كه اگر فردي از فاصله 100 كيلومتري مركز انفجار به نور حاصل از انفجار نگاه كند فورا كور ميشود! :D

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
http://tinypic.com/iyleg3.jpg اس 400 از نسل هاي جديد دفاع هوايي هست براي مقابله با موشكها و هواپيماها اين سلاح به وسيله شركت آلماز(almaz) كه تكامل يافته سامانه اس 300 پي ام يو (سام 10)هست ساخته شده است. اين سيستم جديد قادر به هدف گيري هدفهاي در حال پرواز تا مسافت 400 كيلومتر هست. دراين سامانه برد رادارهاي آن نسبت به اس 300 افزايش يافته و توانايي رديابي و انهدام موشكهاي بالستيك با برد 3500 كيلومتر با سرعت 4.8 ماخ را دارا هست اين سامانه با مشخص شدن هدف به سرعت فعال شده و موشك خود را به طرف هدف شليك مي كند اولين آزمايش اين سيستم در فوريه 1999 شروع شد و پس از آزمايش موفق اس400 اولين نمونه اين سامانه درايالت يار كاپوستين در اختيار نيروي هوايي روسيه قرار گرفت گروهاي دفاعي روسيه يك آزمايش ضد موشكي نيز در 7 آوريل 2000 نيز انجام دادند در اين آزمايش آنتولي كورنكوف فرمانده نيروي هوايي روسيه نيز حضور داشت و با تاييد وي از ژوين 2000 مجهز شدن تمام مناطق هوايي و پايگاهها نظامي و موشكي روسيه به سامانه اس 400 براي در اختيارگذاشتن نيروهاي خود را خواستار شد اس 400 يكي از پيشرفته ترين سامانه هاي ضد هوايي هست كه در اختيار نيروهاي روسي قرار گرفته هست http://www.fas.org/nuke/guide/russia/airdef/ru_s400.jpg

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مثل اين که مثل همين تاپيک در سايت موجود می باشد با ارض پوزش چون من داشتم در اينترنت گشت می زدم گفتم اين را انجا اضافه کنم که دوستان استفاده کنن. icon_biggrin

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مي شه يه مقايسه مختصر بين S-300PMU و Patriot PAC-3 بكنيد؟ممنون!!!!!!!!!!!!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
فكر مي كنم بهتر است همان سيستم هاي S-300 را به تعداد كافي بخريم و مستقر كنيم بهترين كار را كرده ايم!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      پوتین و تسلیحات تغییر دهنده جریان بازی

      فرضیه : جنگ افزارهای هایپرسونیک سُرشی باسرعت بیش از 20 ماخ مسلح به سرجنگی حرارتی / هسته ای جدید روسی ، به تقریب هیچ سد دفاعی را در برابر خود نخواهند داشت .

      در ابتدای ماه مارس 2018 ، ولادیمیر پوتین بر خلاف رویه معمول معرفی تسلیحات جدید در روسیه ، شخصا" در مراسم معرفی یک جنگ افزار جدید هایپرسونیک سُرشی  شرکت نمود  و به گفته وی ، ورود این سلاح به سازمان رزمی ارتش روسیه ، انقلابی را  در قابلیتهای رزمی این کشور ، در دوسطح تاکتیکی و راهبردی ، ایجاد خواهد نمود . 
      این  سلاح جدید که "آوانگارد" (پیشرو) نامیده شده بود ، از ابتدا در قالب یک  سامانه تسلیحاتی راهبردی طراحی گردید که می بایست کلاهک جنگی حرارتی / هسته ای خود را با سرعتی فراصوت ،  به هر نقطه از کره زمین ، حمل نماید . این کلاهک فراصوت که  بر روی یک حامل با شناسه  UR-100 قابل استفاده است ، پس از خروج از اتمسفر،  قابلیت هدایت  به سوی هدف با سرعتی نزدیک به 20 ماخ را خواهد داشت  که ضمن اینکه رهگیری و انهدام آن را به تقریب به یک امر غیر ممکن تبدیل  خواهد کرد ، پتانسیل استفاده از انرژی جنبشی  در لحظه برخورد به هدف را بدان خواهد داد که صرفا" استفاده از این قابلیت ، میتواند حداقل موجبات انهدام چند بلوک شهری را  فراهم کند . علاوه براین ، وجود ویژگی "سُرش " (glide) در این کلاهک ، ضمن آنکه  مانورپذیری و طبعا" بقاء آن را افزایش میدهد ، برد افزون تری را بدان خواهد  داده  و این برای چندمگاتن سرجنگی حرارتی / هسته ای آوانگارد ، فرصتی را فراهم خواهد نمود تا هدف را بخوبی در تیررس خود قرار داده و منهدم نماید .

      رییس جمهوری روسیه ، در زمان رونمایی از این دستاورد نظامی جدید ، اعلام نمود که آوانگارد ، بدلیل دقت بسیار بالا ، به مانند یک شهاب سنگ  و گلوله آتشین دقیق میتواند هر هدفی را در هر نقطه از جهان  در بردی فرای تصورات موجود ، زیرآتش خود قرار دهد .
      درفوریه 2019 نیز ، پوتین مجددا" قابلیتهای این سلاح جدید را مورد تمجید قرارداد و ادعا نمود که آوانگارد ، یه یک سلاح تغییر دهنده جریان بازی تبدیل خواهد شد . درجریان مصاحبه  ولادیمیر سونگورکین با رییس جمهور روسیه ، وی از پوتین سئوال نمود که  " آقای رییس جمهور ، شما ،آوانگارد را  با اولین ماهواره ارسال شده به فضا توسط انسان ، مقایسه کردید " آیا به نظر نمی رسد که این مقایسه ، بیش از حد مورد نیاز ، مبالغه آمیز است  ؟؟ چرا که این دو تفاوت بسیاری با هم دارند ، به چه علت از این تحلیل استفاده کردید ؟؟

      پویتن در پاسخ چنین گفت که  :" این سیستم ، بدلیل تطبیق شرایط فعلی روسیه با وضعیت اتحاد شوروی در زمان ارسال اولین ماهواره ساخته دست بشر به فضا ، به منظور تلاشی برای حفظ امنیت ملی ، کاملا قابل مقایسه است . ارسال اولین ماهواره اتحاد شوروی به فضا ، در آن زمان ، معرف توانایی  شوروی در تولید موشکهای بالستیک قاره پیما مسلح به کلاهکهای هسته ای و ارسال سیگنال به دشمن در وجود قابلیت انهدام اهداف مشخص در قلمرو وی ، محسوب میشد . درواقع ، این شلیک ، مقدمه برنامه تولید انبوه موشکهای بالستیک قاره پیما بود ، هرچند صنعت موشکی شوروی ، پیش ازاین ، مراحل توسعه خود را می گذراند ، اما جرقه اصلی این روند ، از همین رویداد زده شد و این به معنای تولد شاخه موشکهای بالستیک در ارتش سرخ بود .
      اما دوستان آمریکایی ما ، برای مقابله با  این قابلیت ، توسعه  سامانه های دفاع ضد بالستیک خود را در پیش گرفتند ، در نتیجه ، ما مجبور بودیم تا یک پاسخ نامتقارن ، کافی و جدی را ارائه کنیم ، اما این پاسخ دقیقا چه ماهیتی داشت ؟
       
      بطور طبیعی ، طراحی مفهومی و سپس تولید سامانه  آوانگارد ، پاسخ روسیه به  سامانه دفاع ضد بالستیک بلوک غرب بود . حامل سُرشی با سرعت 20 ماخ در داخل لایه های جو به بسوی هدف حرکت میکند که تصور این فرآیند در گذشته بسیار مشکل بود . در نتیجه ، بلحاظ ایجاد پتانسیل دفاعی ، معرفی آوانگارد ، بطور دقیق معادل ارسال نخستین ماهواره به فضا و به برجستگی آن خواهد بود .
      به همین دلیل است که  ما امروز درباره یک سلاح راهبردی بالستیک  صحبت می کنیم . حال سئوال اینجاست که حامل کلاهک ، یک حامل جدید است ؟؟ پاسخ بطور قطع مثبت خواهد بود ، چرا که  حامل مورد نظر ، یک پیشرفت مطلق در حوزه های فناوری و مواد بحساب می آید .

      براساس اطلاعات موجود ، بخش های قابل توجهی ازاین موشک در زمان شلیک بسوی هدف ، تا 3000 درجه سانتی گراد ، گرم خواهد شد ،آیا پیش ازاین ، چنین فناوری برای موشکهای بالستیک ، قابل تصور بود ؟ در مقایسه، سطح خورشید ، تا 6000 درجه   حرارت تولید میکند و وقتی ما از حرارت 3000 درجه ای صحبت می کنیم ، قطعا" موشک مد نظر ،  پوششی نظیر لایه محافظ بستنی شکلاتی دربر ندارد . فناوری روسی ، بدنه موشک با لایه ای از پلاسما قابل پوشش داده ، بطوری که در زمان شلیک ، حرارت بخش بیرونی به  1900 تا2000درجه می رسد و در همان زمان، قابلیت کنترل موشک برای اپراتور وجود دارد . در آخرین تست این موشک ، کاربر از عبارت " پیام تایید شد" استفاده کرد که به معنای اصابت دقیق  کلاهک به نقطه از قبل تعیین شده بود .
      در حال حاضر ، مدرسه مهندسی و علوم روسیه ، موفقیتهای قابل توجهی را در بخش دفاعی کسب کرده اند  واین کاملا فوق العاده است . بنابراین ، مقایسه آن با  پرتاب اسپوتنیک ، کاملا به جا و مناسب به نظر می رسد .
      پی نوشت :
      1- متن یک سیگنال مشخص را در اختیار خواننده می گذارد ، کشوری که رشد و توسعه متوازن نظامی را در دستور کار خود قرار دهد ، می تواند در حوزه تبلیغات و جنگ روانی ، به اصطلاح نظامی ، "دور تک" را مرتب حفظ کرده و استمرار دهد ، و  این جدا از جنبه سخت افزاری قضیه بشمارمی رود و این درس عبرت بزرگی برای ما است ، چرا که  روسها صرف نظراز قابلیت نامتعارف آوانکارد ، حساب ویژه ای بر روی اینسلاح برای استفاده در صحنه های رزمی متعارف باز کردند .
      بن پایه
      صرفاً برای میلیتاری / مترجم MR9
       
       
    • توسط Davood
      اواخر دهه ۶۰ و اوايل دهه ۷۰ ميلادي را مي توان نقطه عطف در پيشرفت صنايع موشكي در دنيا دانست زيرا زماني بود كه به تازگي جنگ جهاني تمام شده بود و كشورهاي درگير جنگ جهاني به خوبي ضرورت وجود موشك و جنگ افزارها را درك كرده بودند و با تجربياتي كه به هنگام جنگ كسب كرده بودند توانستند به دنياي جديدي از ساخت سلاح ، موشك و هواپيما قدم بگذارند.
      يكي از اين كشورها كه همواره ابرقدرتي موشكي محسوب مي شد شوروي بود. اتحاد جماهير شوروي با فاصله اي بسيار زياد از رقباي خود در حال پيشرفت بود به خصوص در صنعت هوافضا، ولي اين پيشرفت هنگام فروپاشي اتحاد جماهير شوروي با كمتر از نصف پتانسيل گذشته ادامه يافت.
      البته بايد به اين نكته نيز توجه كنيم كه با وجود چنين فروپاشي، روسيه هنوز هم در صنعت هوافضا از برترين هاست. صنايع موشكي روسيه كه همچون يكي از زيرشاخه هاي صنعت هوافضاست به تبع آن پيشرفت زيادي داشته است. رقابت بسيار جذابي بين كشورهاي روسيه و ايالت متحده آمريكا در زمينه هوافضا وجود دارد كه شايد يكي از دلايل پيشرفت سريع اين صنعت در اين كشورها و فاصله زياد آنها با كشورهاي ديگر همين باشد.
      در ليست موشك هاي روسيه مي توان انواع و اقسام موشك ها را از قبيل موشك هاي هوا به هوا، هوا به زمين، زمين به هوا، بالستيك، اتمي، ضد ماهواره ، ضد كشتي و ضد زيردريايي را ديد. در اين ميان يكي از سري هاي بسيار قوي و با اهميت سري موشك هاي S يا S-300 را مي توان جزو سومين نسل موشك هاي زمين به هوا دانست كه پروژه ساخت و طراحي آن در دهه ۱۹۷۰ شروع شد.
      اين موشك نسبت به موشك هايي كه در زمان هاي قبلش ساخته مي شد خصوصيات متفاوتي داشت. البته تنها در سيستم پرتاب (Launch) آن از سري موشك هاي ۴۸N6 نمونه برداري شده بود كه مي توانست ميان برد يا دوربرد باشد. توسعه و گسترش موشك هاي سري S-300 از سال ۱۹۶۹ آغاز شد كه در آن زمان اين موشك ها به برد ۷۵ كيلومتري رسيده بودند.
      شركت مجرب آلماز (Almaz) مسئوليت طراحي و ساخت را براي نيروهاي زميني و شركت بوكاتف وظيفه طراحي آن را براساس نيازهاي نيروي دريايي روسيه به عهده گرفتند.
      چندي بعد براي به كمال رسيدن اين موشك ها براساس آخرين تكنولوژي هاي راكتي شركت گرونيش (Grunish) نيز به اين جمع پيوست.
      هدف ساخت پروژه، موشكي با برد بالا، سرعت بسيار زياد و قدرت مانوري مطمئن بود. اين موشك بايد كمترين زمان عكس العمل و قابليت استفاده هاي نظامي گوناگون براي حمل كلاهك هاي مختلف و داراي كمترين زمان رسيدن به هدف و نيز قابل اعتماد در زمان پرواز باشد.
      منظور از قابل اعتماد بودن اين است كه هنگام پرواز از ديد رادارها محفوظ باشد و ضد موشك ها نتوانند آن را رديابي كنند،حتي از لحاظ حفاظت اوليه اين موشك ها قرار بود كه در كانتينرهايي جاسازي شوند كه از زمان ساخت در كارخانه به بعد در همان كانتينرها بمانند و حتي سيستم پرتاب آنها نيز در خود كانتينرها تعبيه شود تا بتوانند در كمترين زمان ممكن از هر نقطه اي قابل پرتاب باشند. اين پرتاب به صورت عمودي انجام مي شود. يك لانچر قوي كه مي تواند موشك را تا ارتفاع ۲۰ متري بلند كرده و پرتاب كند. براي اين امر يك جك هيدروليك مدل ۴M330 ساختند كه با سرعت بسيار بالايي اين موشك را آماده پرتاب مي كند.
      S-300P
      يكي از اولين موشك هاي اين سريS-300P است كه به سفارش وزارت دفاع روسیه توليد شد. اين موشك مي تواند كلاهكي را به اندازه ۱۳۳ كيلوگرم با بيشينه برد ۴۷ كيلومتر حمل كند. كمترين برد آن پنج كيلومتر است و مي تواند در ارتفاع ۳۰ متري پرواز كند. سرعتش به سه كيلومتر در ثانيه مي رسد و در ۲۸ ثانيه مي تواند از خود عكس العمل نشان دهد. زمان آماده پرتاب شدنش كمتر از پنج دقيقه است.
      S-300F
      در سال ۱۹۸۴ مدل S-300F ساخته شد. مدل F در اصل موشك متناسب با نيازهاي نيروي دريايي روسيه بود كه از سيستم پرتاب ۵V55RM استفاده مي كند. سرعت آن ۴۶۸۰ كيلومتر در ساعت است و مي تواند كلاهكي به اندازه كلاهك مدل P (۱۳۳ كيلوگرم) ولي با بردي دوبرابر (حدود ۹۰ كيلومتر) را با خود حمل كند. بيشينه سرعت آن ۶۱۲۰ كيلومتر در ساعت و طول خود موشك با كلاهك ۲۵/۷ متر است.كمترين برد آن هفت كيلومتر و سقف پروازش ۲۵هزارمتر است و با سوخت جامد نيروي پيشرانش را تامين مي كند. يك سيستم راداري معروف به ريف روي آن نصب كردند كه مي تواند در يك زمان شش هدف را شناسايي كند و به آنها هجوم برد.
      S-300FM
      مدل S-300FM در سال ۱۹۹۰ ساخته شد كه باز هم مدلي براي نيروي دريايي بود. بسيار مدرن و پيشرفته بود. بيشينه سرعت آن به ۱۰ هزار كيلومتر در ساعت مي رسد، وزن آن ۱۴۸۰ كيلوگرم است و اين تفاوت بيش از هزار كيلوگرمي را مي توان در وضعيت نيروهاي پيشران اين موشك دانست. طول آن ۵/۷ متر، قطرش ۵۲/۰ متر و فاصله دوسر بالچه هاي عقب ۰۳/۱ متر است.
      برد آن ۹۰ كيلومتر است و مي تواند ۱۵۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. بيشينه سرعتي معادل ۷۵۶۰ كيلومتر در ساعت دارد كه در ارتفاع ۲۵ هزارمتري پرواز مي كند.
      S-300PMU
      مدل ديگر S-300PMU است. اين موشك از لحاظ ظاهري بسيار شبيه مدل FM است حتي وزنش با آن يكي است. طول آن ۹۸/۶ متر، قطرش ۴۵/۰ متر و فاصله دوسر بالش ۰۴/۱ متر است. در ارتفاع ۲۷ هزار متري پرواز مي كند و سوختش از مواد جامد تشكيل مي شود. كمترين بردش پنج كيلومتر و بيشترين برد آن ۹۰ كيلومتر است. مدل بعد در سال ۱۹۹۷ ساخته شد كه در واقع يك نمونه برداري از مدل MU بود. اين موشك MU-2 نام داشت كه از لحاظ اندازه و ابعاد دقيقاً مانند مدل قبلي بود ولي بردش به ميزان ۱۰۵ كيلومتر افزايش يافته بود يعني برد كلي آن به ۱۹۵ كيلومتر رسيد. توانايي حمل آن نيز بيشتر شده است و مي تواند ۱۸۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. سري ساخت اين موشك ها تا سال اخير ادامه يافت.

      Avia.ir
    • توسط Azarakhsh
      مهر: فرمانده نیروی هوایی روسیه از تصمیم این کشور برای ساخت سیستم جدید دفاع هوایی با نام اس-500 خبر داد.

      "الکساندر زلین" امروز سه شنبه با اعلام این مطلب گفت : اس 500 مدل ارتقا یافته اس 400 محسوب می شود.

      به گفته فرمانده نیروی هوایی روسیه، سیستم اس 500 قادر است تمامی هدف های بالستیک وایرنگر تا فاصله پنج کیلومتری را تنها در ظرف چند ثانبه منهدم کند.

      زلین در پایان گفت : تنها روسیه قادر به ساخت چنین سیستم دفاعی است.

      بر اساس این گزارش، سیستم های دفاعی مدل اس، از پیشرفته ترین سیستم های دفاع هوایی محسوب می شود؛ بطوری که در یک سال گذشته شایعات مربوط به فروش سیستم موشکی اس 300 روسیه به برخی کشورهای منطقه سر و صدای زیادی به پا کرده و موجب نگرانی رژیم صهیونیستی نیز شده است.

      http://www.asriran.com/fa/pages/?cid=80745
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.