EBRAHIM

سامانه دفاع هوایی سام-21 تریموف/گراولر( SA-21/S-400/S-300PMU-3/Triumph/Growler)

امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

یکی از راه هایی که می توان مواضع حساس را از دید ماهواره پنهان نگاه داشت جا دادن آنها در زیر زمین است.ولی این کار مواضع ما را از دید راداری دشمن مصون نگه نمی دارد.آیا موادی وجود دارند که از آنها بر روی سطح زمین استفاده شود و جلوی دیدی راداری دشمن را بگیرد.
لطفن اگر اطلاعای در این زمینه دارید و منبع ای را می شناسید من را راهنمای کنید

به فارسی برگردانده شد

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بهترين راه مخفي كردن مواضع در ميان كوه ها و تپه ها مي باشد كه خوشبختانه ايران زياد داره ؟ i :D براي روي آونها براي جلوگيري از شناسايي توسط پرنده ها از دستگاه هاي ليزري و رنگ هاي جاذب امواج رادار مي توان استفاده كرد . :?

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با سلام به ehs1 لطفا طبق قوانین انجمن فقط از فونت فارسی استفاده کنید :?

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
ولادیمیر میخاییلف فرمانده نیروی هوایی روسیه در روز 1ژوئن 2007 اظهار کرد سامانه های موشکی پدافند هوایی S-400 به زودی (احتمالا جولای 2007) در یک سایت نزدیک موسکو استقرار خواهند یافت.وی همچنین اضافه کرد البته قبل از اینکه این سامانه ها کاملا عملیاتی شوند چندین تست دیگر نیز در تاسیسات آشولوک انجام خواهد شد. http://i18.tinypic.com/623syer.jpg سامانه موشکی S-400 نسل پنجم سامانه پدافند پدافند دریایی و فضایی روسیه را تشکیل می دهد که در آن از بسیاری از مولفه های سامانه S-300 استفاده شده است.روسیه قصد دارد در راستای مدرنیزه کردن و افزایش قدرت سامانه های پدافند هوایی خود بیش از 30 واحد آن را که در حال حاضر مجهز به موشکهای S-300 هستند با موشک های S-400 تجهیز نماید. این اقدامات از سال 2006 آغاز شده است و البته مشکلات مالی و بودجه ای نیز تا حدی باعث تاخیر در انجام آنها شده است.البته در برخی واحد ها نیز همان موشک های S-300 باقی خواهد ماند و سامانه پدافند هوایی روسیه متشکل از ترکیب واحدهای موشکی S-300 و S-400 خواهد بود.انتظار می رود تا سال 2015 تعداد 23 گردان پدافند S-400 در روسیه عملیاتی شوند. http://i19.tinypic.com/630eafd.jpg اولین تست سامانه موشکی S-400 در 12فوریه 1999 صورت گرفت و پس از آن پروژه به دلیل مشکلات فنی و مالی و نیز انجام برخی تغییرات حدود یک سال متوقف گردید. سامانه S-400 (یا همان SAM-20 ) در واقع گونه ارتقا یافته خانواده موشکهای S-300 می باشد.ابتدا قرار بود نام این سامانه S-300 PMU-3 باشد اما به دلیل بهبود ها وتغییرات زیاد اعمال شده بر روی این سامانه نسبت به S-300 نام آن S-400 گذاشته شد. http://i14.tinypic.com/62qbg4w.jpgژ سامانه S-400 می تواند اهدافی را تا شعاع 400 کیلومتر تشخیص و منهدم سازد .برد S-400 حدود 2 الی2/5 برابر برد S-300PMU است.این سامانه که توسط چندین موسسه و شرکت روسی طراحی و ساخته شده است قادر است موشکهای بالستیک با سرعت 5 کیلومتر بر ثانیه و نیز جنگنده ها و بمب افکنهای دور پرواز و پنهانکار رانیز رهگیری و منهدم سازد.این سامانه از موشکهای 9M-96 بهره می برد که نسبت به موشکهای سیستم S-300 از وزن کم و سرعت بیشتری برخوردار است. http://i12.tinypic.com/63vrmko.jpg کارشناسان معتقدند روسیه در صدد است از تعداد انواع سامانه های پدافند هوایی خود بکاهد و برای بالا بردن توان دفاع موشکی خود فقط از چند نوع سیستم پدافندی استفاده نماید. http://i18.tinypic.com/4q7gvns.jpg http://i12.tinypic.com/6fq2c61.jpg منبع:ماهنامه هوافضا

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
صادر نکنید به نظر من که S-300PMU2 بسیار بهتر از S-400 عمل میکند و این یکی برای صادرات هست! تنها برتریهای S-400 نسبت به این سیستم یکی برد بیشتر و دیگری سرعت هدف بیشتر است که چندان مهم نیست! به دلیل تمرکز بیش از حد برای رهگیری موشکهای مهاجم امکان درگیری همزمان با 36 هدف در PMU2 به 12 هدف در S-400 کاهش یافته است! ما هم نیاز به ضد هوایی داریم نه ضد موشک بالستیک پس همون بهتر که اس400 نفروشن چون بجز هزینه بیشتر فایده دیگه ندارد!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
برد بیشتر در زدن هواپیماها مهم نیست چون مثال میزنم. شما s-300pmu2 رو در نظر بگیر که بردش 200 کیلومتر و سرعت موشک 2 کیلومتر بر ثانیه است. حدود 10 ثانیه هم طول میکشه تا موشک از صفر به ارتفاع 10 کیلومتری برسد. فرض کنیم یک جنگنده با سرعت 1800 کیلومتر بر ساعت یعنی 500 متر بر ثانیه در ارتفاع 10 کیلومتری پرواز به سمت سایت s-300 میکند. حالا یه موشک بش شلیک میشه که 10 ثانیش رو بیخیال چون موشک باید اوجگیری کنه که در این مدت جنگنده 5 کیلومتر طی مسیر میکنه خوب فاصله شد 190 کیلومتر، موشک که سرعت گرفته به طرف هدف میره و در فاصله 142.5 کیلومتری به هم میرسن و تمام. پس جنگنده مهاجم نتونست با وجود حداکثر سرعت به محدوده قرمز پایگاه حتی نزدیک شود! فرض کنید جنگنده مفروض هورنت بود. حالا s-300pmu2 میتونه همزمان با 36 هدف درگیر بشه که برای شلیک استاندارد یعنی دو موشک به هر هدف باید تعداد پرتابگرهای هر گردان رزمی رو از 12 به 18 افزایش بدیم بدین صورت از حداکثر توانایی این سیستم استفاده شده و همزمان 72 موشک به سوی 36 هدف شلیک میشود. حالا سرعت و ارتفاع هدفها هر چقدر که باشه در فاصله 100 الی 150 کیلومتری منهدم خواهند شد! یعنی 36 هدف از این فاصله که میشه دو اسکادران هوایی! حالا اگه یکم بیشتر هزینه کرده و تعداد پرتابگرها رو بازم زیاد و به 36 برسونیم امکان زدن 36 هدف دیگر از فاصله 50 الی 100 کیلومتری هم وجود دارد. در فاصله کمتر از 50 کیلومتر هم فرض کنیم 12 جنگنده با امداد غیبی از موشکهای 48n6e2 فرار کردن! خوب به یه سیستم مشابه sa-17 میرسن که همزمان با هر 12 تاشون درگیر میشه و کارشون رو میسازه! اگه از این لایه هم عبور کنن به سیستم کوتاه بردی مشابه sa-15 میرسن که دقتش از دو پدافند قبلی بیشتره! پس برای زدن هواپیماهای دشمن نیازی به s-400 نداریم. این سیستم فقط میتونه مکملی برای رهگیری موشکهای بالستیک دوربرد باشد که موشکهای میانبرد و کوتاه برد رو s-300 میتونه بزنه بجز شهاب3 که سرعتش در کلاس موشکهای قاره پیما هست! فکر نکنم بهتر از این سیستم پدافندی چیز دیگه در جهان باشه؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
به گزارش «جهان» معاون دومای روسیه، در جلسه علنی دوما گفت: باید هر چه زودتر سلاح های سي ـ 400 را به ایران تحویل دهیم تا آنها حریم هوایی خود را پوشش دفاعی دهند. وی در مورد حمله احتمالی آمریکا به ایران، گفت: در صورت بروز چنین وضعیتی، اوضاع کل منطقه قفقاز جنوبی بی ثبات خواهد شد که به نفع روسیه نیست. ولادیمیر ژیرینوفسکی نایب رییس مجلس دوما و رهبر حزب لیبرال دموکرات روسیه که حملات و انتقادات دائم وی به دولت آمریکا شهرت دارد، پیشنهاد می کند که مجموعه‌های زنیت ضدموشکی فوق مدرن روسی سي- 400 را برای دفاع در برابر حملات هوایی احتمالی آمریکا به ایران در اختیار تهران قرار داده شود. وی تصريح كرد: باید هر چه سریعتر С-400 به ایران صادر شود که آنها حریم هوایی آن را تحت پوشش قراردهند. پیش از این روزنامه انگلیسی ساندی تایمز به نقل از آلکسیس دبت کارشناس امور امنیت ملی آمریکا از مرکز نیکسون گزارش داد ، پنتاگون نقشه ای برای حملات هوایی سنگین و گسترده ای به 1200 هدف در ایران را طراحی کرده است. هدف این نقشه بنا به گزارش این روزنامه تخریب کامل قوای نظامی ایران طی سه روز است. ژیرینوفسکی معتقد است که در صورت چنین وضعیتی اوضاع در کل قفقاز جنوبی بی ثبات خواهد شد که مطابق منافع روسیه نیست. مجموعه‌های زنیت ضد موشکی С-400 برای انهدام همه گونه جسم پرنده مانند هواپیما، هواپیماهای بدون سرنشین و موشک‌های بالدار در نظر گرفته شده است. حداکثر برد این موشک‌ها به اهداف آئرودینامیکی در حدود 400 کیلومتر و سقف پرواز بیش از 30 کیلومتر است.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
MRG عزيز
خبر شما تكراري و مربوط به روز هاي قبل بود
لطفا دفعات بعد در ارسال خبر دقت بيشتري نماييد
با تشكر
salar_jetline

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[align=center]SA-21 Growler S-300PMU-3 [/align]



تاریخچه:

کاملا شبیه سیستم قبلی سام , یعنی سام 20 ( S-400 / S-300PMU-2 ) بوده اما با کمی تغییرات S-400 / S-300PMU-3 و در نهایت SA-21
نام گرفته . توسعه ی آن از پایان دهه ی 90 آغاز , و در سال 1999 تست های مقدماتی آن شروع شد .
اولین شلیک آزمایشی آن در همین سال و در ایالت آستراخان با موفقیت همراه بود و برنامه ی ورود آن به خدمت به بعد از سال 2001 موکول
گردید .
سرانجام تکمیل طرح در فوریه ی2004به پایان رسید ودر ماه آوریل همین سال سیستم برای اولین بار با موشک قدرتمند 48N6DM از آزمایش
خود سربلند بیرون آمد .



[align=center]تصویر[/align]



قابلیت ها و توانایی ها:

این سامانه قادر به رهگیری انواع هواگرد ها نظیر جنگنده ها و بمب افکن های بلند پرواز , موشک های بالستیک , موشک های کروز و... تا
فاصله ی 400 کیلومتری ( 250 مایل ) است که از این لحاظ بیش از 2 برابر از MIM-104 پاتریوت قدرتمند تر است .
رادار آن توانمندی عجیبی در شناسایی اهداف با سطح مقطع بسیار کم و حتی هواپیماهای رادار گریز و استیلث دارد ( چندی پیش چین
توانسته بود یک فروند بمب افکن پنهانکار F-117 را چند صد کیلومتر خارج مرز های خود با استفاده از این سامانه شناسایی کند ).همچنین
برد شناسایی رادار آن به رقم فوق العاده ی 500 تا 600 کیلومتر می رسد .


موشک ها:

1- موشک 9M96 / 9M96E :
طول موشک : 4.75 متر
قطر موشک : 0.24 متر
وزن موشک : 333 کیلوگرم
سر جنگی : 26 کیلوگرمی از نوع انفجاری شدید - ترکش شونده
حداکثر سرعت : 900 متر بر ثانیه
حداقل و حداکثر برد : 1 - 40 کیلومتر
حداقل و حداکثر ارتفاع درگیری : 5 - 20000 متر

2- موشک 9M96M / 9M96E2 :
طول موشک : 5.65 متر
قطر موشک : 0.24 متر
وزن موشک : 420 کیلوگرم
سر جنگی : 26 کیلوگرمی از نوع انفجاری شدید - ترکش شونده
حداکثر سرعت : 1000 متر بر ثانیه
حداقل و حداکثر برد : 1 - 120 کیلومتر
حداقل و حداکثر ارتفاع درگیری : 5 - 30000 متر



[align=center]تصویر[/align]



3- موشک 40N6 :
طول , قطر , وزن و سر جنگی موشک : نامعلوم
حداکثر سرعت : 4000 متر بر ثانیه
حداکثر برد : بیش از 400 کیلومتر
حداکثر ارتفاع درگیری : بیش از 185 کیلومتر

4- موشک 48N6DM :
طول موشک : 7.5 متر
قطر موشک : 0.519 متر
وزن موشک : 1800 کیلوگرم
سر جنگی : انفجاری - ترکش شونده
حداکثر سرعت : 2100 متر بر ثانیه
حداقل و حداکثر برد : 3 - 250 کیلومتر
حداقل و حداکثر ارتفاع درگیری : 10 - 25000 متر

سیستم هدایت تمام موشک ها از نوع هدایت راداری آشیانه یاب فعال و موشک 48N6DM علاوه بر آن از سیستم( TVM ( Track Via Missile
نیز بهره می برد .



[align=center]تصویر[/align]



روند ورود به خدمت:

در ژانویه ی 2006 اولین هنگ ارتش روسیه طریقه ی کار با SA-21 را فراگرفته و کمی بعد تصمیم گرفته شد 35 مجموعه ی دفاع هوایی سام
21 به تدریج جایگزین S-300 ها و S-200 ها شوند .
در 21 می 2007 , نیروی هوایی روسیه خبر از به کارگیری سامانه در اطراف مسکو و مرکز کشور داد و منابع دیگر از استقرار سام 21 ها
در نزدیکی شهر Electrostal خبر داده اند .
در 6 اگوست 2007 , نیز رسانه های روسیه گزارش داده اند اولین واحد S-300PMU-3عملیاتی به طور رسمی در همین سایت فعال شده است .
روس ها تصمیمات زیادی برای صادرات آن گرفته اند . طبق معمول چین به عنوان اولین مشتری با قراردادی به ارزش 500 میلیون دلار خواهان
دریافت آن است . همچنین روسیه پیشنهاد فروش آن را به امارات متحده ی عربی , یونان ( و ایران ) داده است . که بیشتر مشکلات در راه
رسیدن به ایران را می توان متوجه آمریکا دانست . یکی از نمایندگان دومای روسیه ولادیمیر ژیرونوفسکی در پی تصمیم آمریکا برای استقرار
سامانه ی ضد موشکی در منطقه خواستار انتقال سریع آن به ایران جهت مقابله به مثل شده است .
اخیرا کره ی جنوبی نمونه ای مشابه SA-21 ( البته با توانایی های بسیار کمتر ) را با نام Cheolmae - 2 با کمک Almaz ( سازنده ی سام 21 )
ارتقا داده است . Cheolmae-2 بر روی رادار خود کششی چند منظوره باند X که توسط آلماز ساخته شده , قرار گرفته و پست فرماندهی و
چندین TEL نیز وظیفه ی هدایت نسخه ی کره ای موشک 9M96 را بر عهده دارند . سامسونگ الکترونیکز و Thales از فرانسه نیز از مشارکت
کنندگان در این طرح هستند .


مترجم : salar_jetline

منابع :
www.dtig.org
www.wikipedia.org

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مطلب جالبی بود دستت درد نکند. با امکان استفاده ترکیبی از انواع موشکها جهت انواع هدف این سیستم میتواند بهترین و بی رقیبترین در جهان باشد.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

مطلب مفيدي بود.

مطلب جالبی بود دستت درد نکند

قابلي نداشت مرسي از اينكه خوانديد

با امکان استفاده ترکیبی از انواع موشکها جهت انواع هدف این سیستم میتواند بهترین و بی رقیبترین در جهان باشد.

بله , برای افزایش دقت و حداکثر دفاع در برابر حملات دشمن , سری موشک های سام باید به صورت مکمل یکدیگر باشند .نه اینکه فقط بر روی استفاده از یک نوع از اونها تاکید کرد.
مثلا S-400 باید برای مقابله با موشک های بالستیک و کروز, S-300PMU-1/2/3 برای انهدام جنگنده ها , موشک های میانبرد مثل سام 17 برای مقابله با تهدیدات ارتفاع متوسط , سامانه های ضد هوایی کوتاه برد مثل Tor-M1 برای ارتفاع پایین و در نهایت سیستم های دفاع هوایی بسیار کوتاه برد مثل Pantsir S-1 برای هلیکوپتر های تهاجمی کاربرد دارند.
به نظر من برای کشور عزیزمان ما باید ترکیب زیر را اجرا کنیم:
5 مجموعه ی کامل S-300PMU-3 برای هواپیماهای جنگنده و بمب افکن های استیلث
2 مجموعه ی کامل S-400 برای دفاع هوایی ضد موشک های کروز
50 مجموعه ی کامل تور ام 1 برای دفاع نقطه ای در مناطق حساس و همچنین محافظت از سیستم های موشکی دور برد اس300
در بخش میانبرد هم با توجه به وجود انبوه موشک های هاوک مشکل زیادی وجود نداره

اگر دوستان مايل بودند وارد بحث شوند

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مطلب جالب و مفيدي بود. ممنون از گزينش و ترجمه‌ي خوبتون. ولي يه چيزي. سرعت اكثر موشك‌هاي اون٬ نهايتاْ تا اسكاد-بي رو ساپورت مي‌كرد. حالا شهاب-3 خودمون هيچي. ولي اكثر موشك‌هاي اين سامانه٬ سرعت مقابله با موشك‌هاي بالستيك ميان‌برد با سرعت مثلاْ بيش از 2 كيلومتر در ثانيه رو ندارن كه! البته شايد بنده اشتباه كردم!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
The Israeli f 16 got away

the panjsir didn't catch them

few days ago over syria

چند روز گذشته جنگنده های اسرائیلی بر فراز سوریه پرواز کردند و سپس فرار نمودند و سامانه های پانتزیر سوریه نتوانست آن ها را هدف قرار دهد

به فارسی بر گردانده شد...
salar_jetline

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

The Israeli f 16 got away

the panjsir didn't catch them

few days ago over syria


هنوز بعید به نظر میرسه سوريه مجموعه های دفاع هوایی pantsir S-1 خود را دریافت کرده باشه . اما حتی اگر دارای همچین سلاحی هم داشته باشه به سوی اسرائیلی ها شلیک نکرده چون این مجموعه مخصوص دفاع هوایی کوتاه برد و بسیار کوتاه برد هست و جنگنده های اسرائیلی در ارتفاع بالا پرواز کرده اند.
همچنین لطف کنید به فارسی بنویسید

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      تسلیحات هایپرسونیک ، حوزه جدید برای رقابت
      اعطاء قرارداد توسعه جنگ افزارهای هواپایه فراصوت به لاکهید – مارتین

      واشنگتن : وزارت دفاع ایالات متحده در 13 اوت 2018  اعلام نمود که مناقصه  طراحی و توسعه دومین نمونه از تسلیحات فراصوت مورد نیاز ارتش این کشور را به ارزش 480 میلون دلار به  دپارتمان موشک و سامانه های کنترل شرکت لاکهید- مارتین اعطاء نموده است .
      خبر امضاء این قرارداد در حالی منتشر گردید که پیش از این گمانه زنی هایی در خصوص نیازمندی فوری ارتش این کشور برای طراحی و و تولید تسلیحات هوا- پایه واکنش سریع وجود داشت و گفته شده بود که پشتیبانی های لازم از برنده مناقصه نیز بخوبی انجام خواهد شد این قرارداد ، در واقع ، ایجاد بستر مناسب برای طراحی ، تست و آمادگی برای تولید مهمات واکنش سریع هواپایه (ARRW) بشمار  می آید .

      وزیر نیروی هوایی  ، هدر . ای . ویلسون در این زمینه می گوید :" ما قصد داریم تا بسرعت و با بهره گیری از بهترین فناوری در دسترس ، در کوتاه ترن بازه زمانی ممکن ، قابلیت رزم هایپرسونیک را در اختیار نیروی هوایی قرار دهیم "

      پروژه ARRW ، یکی از دو تلاش ارتش ایالات متحده  برای نمونه سازی تسلیحات ماوراء صوت است که به نیروی هوایی  در توسعه قابلیتهای رزمی کمک می کند . نیروی هوایی ارتش ایالات متحده  ، با استفاده از دسترسی های داده شده  بخش 804 از اجازه نامه FY16 قانون دفاع ملی ، مجاز است تا سرمایه گذاری لازم برای توسعه این تسلیحات تا سال 2021 را داشته باشد . این پروژه قرار است تا در شعبه اورلاندو (فلوریدا ) شرکت لاکهید- مارتین اجرا گردد و انتظار می رود تا اواخر نوامبر 2021 به نتیجه قطعی برسد .

      از سویی دیگر ، مدیران ارشد وزارت دفاع  ، آژانش دفاع موشکی ، نیروی هوایی ، نیروی دریایی ، و ارتش روز 28 ژوئن  سال جاری توافقنامه ای را بصورت مشترک به امضاء رساندند که در آن بر همکاری و توسعه فناوری مهمات هایپرسونیک سُرشی ، تاکید وجود داشت .

      ژنرال دیوید . ال . گلدفین ، رییس ستاد نیروی هوایی ، در این زمینه می گوید :
      " این تیم مشترک  برای رقابت نیازمند ایجاد چابک سازی سازمانی خواهد داشت ، مرزهای فناوری در این برنامه بطور قطع جابه جا میشود و ما می بایست سهم خود را از این رقابت جدید ، داشته باشیم "
      انعقاد این قرار داد ، به دولت اجازه می دهد تا به نیاز فوری نیروهای مسلح ، پاسخ مناسب دهد ، به همین دلیل شروع به کار این پروژه ، به فاصله 180 روز پس از امضاء تعیین شده است .

      برنامه دوم نیروی هوایی برای طراحی تسلیحات هواپایه  فراصوت ، سرمایه گذاری برروی پروژه  جنگ افزار ضربتی متعارف فراصوت (HCSW) نام دارد . در مجموع ، این دو برنامه ، قابلیتهای منحصربفردی را برای ارتش فراهم می کند ، گرچه  هرکدام ازاین دو طرح ، رویکردهای فنی متفاوتی را دنبال می کنند . چنانکه برنامه ARRW تلاشی است میان نیروی هوایی و دارپا برای توسعه فناوری که امکان ارتقاء آن وجود دارد ، در حالی که برنامه HCSW ، بیشتر بر روی استفاده از فناوری هایی که وارد دوره بلوغ خود شده ، متمرکز شده است .
      پی نوشت :
      1- در یک دهه اخیر ، مفهوم جدیدی واردسازمانهای مسلح شده و آن ، " چابک سازی " سازمان است ، طبیعتا" سازمان های به اصطلاح " تنبل" در چنین وضعیتی ، محلی از اِعراب ، نخواهند داشت .
      2- نکته جالب اینجاست که مدیریت حاضر نیروی هوایی ارتش ایالات متحده ( بعنوان متولی این دوبرنامه ) ، آنچنان به این فناوری علاقه مند شده که روی دو برنامه مشابه ، همزمان سرمایه گذاری می کند ، طبیعتا" در اینجا ( و نه الزاما"در یک سازمان قرن بیست و یکمی نظیر پنتاگون )  پول به هیچ عنوان مطرح نیست ، بلکه ، پیش فرضها ، عملکرد و آینده نگری مدیریت سازمان ، تاثیر گذار خواهد بود .
       
      صرفاً برای میلیتاری / مترجم MR9
       
    • توسط Davood
      اواخر دهه ۶۰ و اوايل دهه ۷۰ ميلادي را مي توان نقطه عطف در پيشرفت صنايع موشكي در دنيا دانست زيرا زماني بود كه به تازگي جنگ جهاني تمام شده بود و كشورهاي درگير جنگ جهاني به خوبي ضرورت وجود موشك و جنگ افزارها را درك كرده بودند و با تجربياتي كه به هنگام جنگ كسب كرده بودند توانستند به دنياي جديدي از ساخت سلاح ، موشك و هواپيما قدم بگذارند.
      يكي از اين كشورها كه همواره ابرقدرتي موشكي محسوب مي شد شوروي بود. اتحاد جماهير شوروي با فاصله اي بسيار زياد از رقباي خود در حال پيشرفت بود به خصوص در صنعت هوافضا، ولي اين پيشرفت هنگام فروپاشي اتحاد جماهير شوروي با كمتر از نصف پتانسيل گذشته ادامه يافت.
      البته بايد به اين نكته نيز توجه كنيم كه با وجود چنين فروپاشي، روسيه هنوز هم در صنعت هوافضا از برترين هاست. صنايع موشكي روسيه كه همچون يكي از زيرشاخه هاي صنعت هوافضاست به تبع آن پيشرفت زيادي داشته است. رقابت بسيار جذابي بين كشورهاي روسيه و ايالت متحده آمريكا در زمينه هوافضا وجود دارد كه شايد يكي از دلايل پيشرفت سريع اين صنعت در اين كشورها و فاصله زياد آنها با كشورهاي ديگر همين باشد.
      در ليست موشك هاي روسيه مي توان انواع و اقسام موشك ها را از قبيل موشك هاي هوا به هوا، هوا به زمين، زمين به هوا، بالستيك، اتمي، ضد ماهواره ، ضد كشتي و ضد زيردريايي را ديد. در اين ميان يكي از سري هاي بسيار قوي و با اهميت سري موشك هاي S يا S-300 را مي توان جزو سومين نسل موشك هاي زمين به هوا دانست كه پروژه ساخت و طراحي آن در دهه ۱۹۷۰ شروع شد.
      اين موشك نسبت به موشك هايي كه در زمان هاي قبلش ساخته مي شد خصوصيات متفاوتي داشت. البته تنها در سيستم پرتاب (Launch) آن از سري موشك هاي ۴۸N6 نمونه برداري شده بود كه مي توانست ميان برد يا دوربرد باشد. توسعه و گسترش موشك هاي سري S-300 از سال ۱۹۶۹ آغاز شد كه در آن زمان اين موشك ها به برد ۷۵ كيلومتري رسيده بودند.
      شركت مجرب آلماز (Almaz) مسئوليت طراحي و ساخت را براي نيروهاي زميني و شركت بوكاتف وظيفه طراحي آن را براساس نيازهاي نيروي دريايي روسيه به عهده گرفتند.
      چندي بعد براي به كمال رسيدن اين موشك ها براساس آخرين تكنولوژي هاي راكتي شركت گرونيش (Grunish) نيز به اين جمع پيوست.
      هدف ساخت پروژه، موشكي با برد بالا، سرعت بسيار زياد و قدرت مانوري مطمئن بود. اين موشك بايد كمترين زمان عكس العمل و قابليت استفاده هاي نظامي گوناگون براي حمل كلاهك هاي مختلف و داراي كمترين زمان رسيدن به هدف و نيز قابل اعتماد در زمان پرواز باشد.
      منظور از قابل اعتماد بودن اين است كه هنگام پرواز از ديد رادارها محفوظ باشد و ضد موشك ها نتوانند آن را رديابي كنند،حتي از لحاظ حفاظت اوليه اين موشك ها قرار بود كه در كانتينرهايي جاسازي شوند كه از زمان ساخت در كارخانه به بعد در همان كانتينرها بمانند و حتي سيستم پرتاب آنها نيز در خود كانتينرها تعبيه شود تا بتوانند در كمترين زمان ممكن از هر نقطه اي قابل پرتاب باشند. اين پرتاب به صورت عمودي انجام مي شود. يك لانچر قوي كه مي تواند موشك را تا ارتفاع ۲۰ متري بلند كرده و پرتاب كند. براي اين امر يك جك هيدروليك مدل ۴M330 ساختند كه با سرعت بسيار بالايي اين موشك را آماده پرتاب مي كند.
      S-300P
      يكي از اولين موشك هاي اين سريS-300P است كه به سفارش وزارت دفاع روسیه توليد شد. اين موشك مي تواند كلاهكي را به اندازه ۱۳۳ كيلوگرم با بيشينه برد ۴۷ كيلومتر حمل كند. كمترين برد آن پنج كيلومتر است و مي تواند در ارتفاع ۳۰ متري پرواز كند. سرعتش به سه كيلومتر در ثانيه مي رسد و در ۲۸ ثانيه مي تواند از خود عكس العمل نشان دهد. زمان آماده پرتاب شدنش كمتر از پنج دقيقه است.
      S-300F
      در سال ۱۹۸۴ مدل S-300F ساخته شد. مدل F در اصل موشك متناسب با نيازهاي نيروي دريايي روسيه بود كه از سيستم پرتاب ۵V55RM استفاده مي كند. سرعت آن ۴۶۸۰ كيلومتر در ساعت است و مي تواند كلاهكي به اندازه كلاهك مدل P (۱۳۳ كيلوگرم) ولي با بردي دوبرابر (حدود ۹۰ كيلومتر) را با خود حمل كند. بيشينه سرعت آن ۶۱۲۰ كيلومتر در ساعت و طول خود موشك با كلاهك ۲۵/۷ متر است.كمترين برد آن هفت كيلومتر و سقف پروازش ۲۵هزارمتر است و با سوخت جامد نيروي پيشرانش را تامين مي كند. يك سيستم راداري معروف به ريف روي آن نصب كردند كه مي تواند در يك زمان شش هدف را شناسايي كند و به آنها هجوم برد.
      S-300FM
      مدل S-300FM در سال ۱۹۹۰ ساخته شد كه باز هم مدلي براي نيروي دريايي بود. بسيار مدرن و پيشرفته بود. بيشينه سرعت آن به ۱۰ هزار كيلومتر در ساعت مي رسد، وزن آن ۱۴۸۰ كيلوگرم است و اين تفاوت بيش از هزار كيلوگرمي را مي توان در وضعيت نيروهاي پيشران اين موشك دانست. طول آن ۵/۷ متر، قطرش ۵۲/۰ متر و فاصله دوسر بالچه هاي عقب ۰۳/۱ متر است.
      برد آن ۹۰ كيلومتر است و مي تواند ۱۵۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. بيشينه سرعتي معادل ۷۵۶۰ كيلومتر در ساعت دارد كه در ارتفاع ۲۵ هزارمتري پرواز مي كند.
      S-300PMU
      مدل ديگر S-300PMU است. اين موشك از لحاظ ظاهري بسيار شبيه مدل FM است حتي وزنش با آن يكي است. طول آن ۹۸/۶ متر، قطرش ۴۵/۰ متر و فاصله دوسر بالش ۰۴/۱ متر است. در ارتفاع ۲۷ هزار متري پرواز مي كند و سوختش از مواد جامد تشكيل مي شود. كمترين بردش پنج كيلومتر و بيشترين برد آن ۹۰ كيلومتر است. مدل بعد در سال ۱۹۹۷ ساخته شد كه در واقع يك نمونه برداري از مدل MU بود. اين موشك MU-2 نام داشت كه از لحاظ اندازه و ابعاد دقيقاً مانند مدل قبلي بود ولي بردش به ميزان ۱۰۵ كيلومتر افزايش يافته بود يعني برد كلي آن به ۱۹۵ كيلومتر رسيد. توانايي حمل آن نيز بيشتر شده است و مي تواند ۱۸۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. سري ساخت اين موشك ها تا سال اخير ادامه يافت.

      Avia.ir
    • توسط Azarakhsh
      مهر: فرمانده نیروی هوایی روسیه از تصمیم این کشور برای ساخت سیستم جدید دفاع هوایی با نام اس-500 خبر داد.

      "الکساندر زلین" امروز سه شنبه با اعلام این مطلب گفت : اس 500 مدل ارتقا یافته اس 400 محسوب می شود.

      به گفته فرمانده نیروی هوایی روسیه، سیستم اس 500 قادر است تمامی هدف های بالستیک وایرنگر تا فاصله پنج کیلومتری را تنها در ظرف چند ثانبه منهدم کند.

      زلین در پایان گفت : تنها روسیه قادر به ساخت چنین سیستم دفاعی است.

      بر اساس این گزارش، سیستم های دفاعی مدل اس، از پیشرفته ترین سیستم های دفاع هوایی محسوب می شود؛ بطوری که در یک سال گذشته شایعات مربوط به فروش سیستم موشکی اس 300 روسیه به برخی کشورهای منطقه سر و صدای زیادی به پا کرده و موجب نگرانی رژیم صهیونیستی نیز شده است.

      http://www.asriran.com/fa/pages/?cid=80745
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.