ghiam

VIP
  • تعداد محتوا

    47
  • عضوشده

  • آخرین بازدید

  • Days Won

    3

ghiam آخرین امتیاز شما در روز 22 اردیبهشت

ghiam شما بیشتری مطالب مورد علاقه کاربران را دارید!

اعتبار در انجمن

622 نشان لیاقت

1 دنبال کننده

درباره ghiam

  • رتبه حساب کاربری
    سرباز یکم

آخرین بازدید کنندگان پروفایل

352 نمایش های پروفایل
  1. پهپاد UAV-X پهپاد UAV-X یک پهپاد یمنی بردبلند است که هدایت آن توسط خبان خودکار صورت می‌گیرد. گرچه کارشناس شورای امنیت آن را UAV-X نامیده است اما این پهپاد احتمالا همان پهپاد صماد 3 می باشد. به دلیل کمبود منابع و محدودیت دسترسی به خارج از مرزهای یمن، نیروهای یمنی از پیشران‌های مختلف اما مشابه هم در این هواگرد استفاده کرده‌اند و صماد 3 تا کنون با دو پیشران متفاوت مشاهده شده است. این پهپادها در دو کشور امارات متحده عربی و عربستان سعودی به اجرای عملیات پرداخته‌اند. پهپادهایی که در امارات عملیات کرده‌اند با پیشران‌های آلمانی 3W110i B2 استفاده کرده‌اند - حداقل دو فروند صماد3 در امارات عملیات داشته‌اند هر دو دارای این پیشران آلمانی بوده‌اند که قیمت آن 879 دلار است- (گزارش سازمان ملل نشان دهنده‌ی صحت ادعاهای انصارالله پیرامون اجرای عملیات علیه اهدافی در امارات توسط پهپاد می‌باشد که هر بار مقامات امارات آن را تکذیب کرده و حاضر به نشان دادن لاشه پهپاد یا محل خسارت دیده نشدند و آن را سانسور کرده اند). پیشران‌های آلمانی با دو شماره سریال 1561517 B و 1561528 B که توسط 3W- Modellmotoren Weinhold GmbH تولید شده بودند در ژوئن 2015 در قالب یک محموله 21 عددی به شرکت هوای یورو وینگر یونان صادر شده بود. پیشران آلمانی 3W110i B2 پهپادهایی که در عربستان توسط تیم کارشناسی شورای امنیت بازدید شده‌اند دارای موتور چینی DLE 170 استفاده بوده‌اند - کارشناس سازمان از 3 پهپاد صماد3 در عربستان بازدید کرده است که هر سه از این پیشران چینی 890-1100 دلاری بهره‌مند بوده اند- پیشرانی چینی DLE 170 پشیران چینی 3/5 لیتر سوخت در هر ساعت مصرف می‌کند و می‌تواند سرعت هواگرد را به 200-250 کلیومتر برساند. یک مخزن سوخت 21 لیتری در پهپاد به کار گرفته شده است که این امکان را به صماد3 می‌دهد تا 6 ساعت مداومت پروازی داشته باشد که در این صورت برد آن 1200-1500 کیلومتر خواهد بود. مخازن احتمالی سوخت طول صماد3 برابر با 280 سانتیمتر، فاصله سر دو بال 450 سانتیمتر و قطر بدنه 84 سانتیمتر است. این پهپاد در دو نقش رزمی و جمع آوری اطلاعات (تصویربرداری) به کار گرفته می‌شود. در نقش رزمی از یک سرجنگی 18 کیلوگرمی بهره می‌برد. اما در نقش جمع آوری اطلاعات مجهز به لنز چینی دوربین Nikon D810 است که وظیفه عکس‌برداری را به عهده دارد احتمالا در این نقش نیز از لنزها و دوربین‌های متفاوت استفاده می‌کند. لنز تصویربرداری دروبین Nikon D810 سرجنگی 18 کیلوگرمی صماد 3 پی نوشت: قیمت ها در گزارش سازمان ملل نیامده است و بر اساس قیمت موجود در سایت‌های اینترنتی قیمت پیشران را نوشته‌ام. GHIAM/منبع برگرفته از گزارش شواری امنیت
  2. ghiam

    سلاح هجومی مصاف

    چند تصویر از به کارگیری اسلحه مصاف توسط نیروی های مختلف ارتش جمهوری اسلامی ایران. اسلحه مصاف در دست تکاوران تیپ 35 واکنش سریع ارتش/کرمانشاه اسلحه مصاف در دست نیروهای ویژه ارتش/رژه کرمان اسلحه مصاف در دست تکاوران دریایی ارتش واقعا باعث خوشحالی است ارتش حداقل در سطح نیروهای ویژه و تکاوران تصمیم به استفاده از اسلحه بروز و آن هم بومی نموده است. این اسلحه در ارتش از کالبیر 7.62x51 و خشاب 20 عدد بهره می برد. منبع تصویر: توئیتر فیلدمارشال
  3. بالابان اس دی بی ایرانی بمب‌ها و راکت‌های هواپرتاب ایرانی در نمایشگاه دفاعی بغداد در غرفه ایران در نمایشگاه دفاعی بغداد سال 2018 تصویری از بمب‌ها و راکت‌های هواپرتاب به نمایش گذاشته شد. یکی از نکات قابل توجه وجود بمبی به نام "بالابان" بود. بنابر تصویر، بالابان یک بمب کم قطر هدایت شونده یا اصطلاحا SDB است. تصویر بالایی بمب GBU 53 آمریکایی و تصویر پایینی بمب BALABAN همانگونه در تصویر بالا مشاهده می‌نمایید بالابان الگو گرفته شده از بمب بسیار موفق جی بی یو 53 آمریکایی است. جی بی یو 53 ضد اهداف ثابت دارای برد 110 کیلومتر و ضد اهداف متحرک بردی معادل 72 کیلومتر را دارا هست. و از سیستم هدایتی جی پی اس، تصویرساز حرارتی و رادار موجی میلیمتری بهره می‌برد. با توجه به اینکه قسمت جلوی بالابان هم مانند جی بی یو 53 گرد می باشد احتمال این وجود دارد که علاوه بر هدایت جی پی اس/گلوناس از تصویر ساز حرارتی یا رادار موجی میلیمتری برخوردار باشد. (این بمب اگر تنها دارای هدایت GPS/INS باشد نیازی نبود نوک آن گرد طراحی شود.)گرچه در مورد برد اس دی بی ایرانی اطلاعاتی در دسترس نیست احتمالا برد آن نزدیک به برد GBU 53 است. جای خالی چنین محصولی همیشه در بین نیروهای مسلح ما حس می‌شد خصوصا که می توان مانند نمونه آمریکایی با اضافه کردن بوستر آن را به نسخه زمین پرتاب تبدیل کرد. پی نوشت: بالابان از بزرگ‌ترین انواع شاهین و از محبوبترین پرندگان شکاری نزد بازداران است. بدن بالابان با ترکیب شتاب سریع و مانورپذیری بالا برای شکار در نزدیکی سطح زمین در دشت‌های باز تکامل یافته‌است. منبع تصاویر: توئیتر فیلدمارشال
  4. شما نمی فرمایید که چگونه ما از ساخت جنگنده نسل سوم و بدون گزارندن مراحل دیگر یکدفعه یک جهش انجام بدیم و بریم نسل 6 بسازیم. شما می فرمایید نسل 6 قابلیت های جنگنده نسل 5 رو داره و فراتر از اون. خب آیا نیرو هوایی ما درکی از نسل 5 داره (نسل پنجی که غولهای هوایی دنیا مانند آمریکا و روسیه هنوز در ساخت و رفع عیوبش مشکل دارند). در ضمن شما از کدوم پیشرفت در ساخت موشک های هوا به هوا صحبت می کنید. اگر منظورتون فکور هست که اول فکور 450 کیلوگرم وزن داره و هیچ پهپادی تو ایران توانایی حمل این وزن رو نداره نه تنها از نظر وزن بلکه ابعاد اون هم مشکل زاست. شاهد129 میتونه اونو حمل کنه یا در محفظه ی داخلی سلاح سیمرغ جای میگیره. اگر موشک هوا به هوای دیگری مد نظر شماست خب بفرمایید. البته پی ال7 وجود داره که فقط تونستیم سیستم اپتیک جدید براش بذاریم. حالا این موشک نیاز به رادار داره که خودش یک چالش بزرگتره. همه ی اینها حل بشه پیشران رو چگونه حل می کنید؟ توجه کنید هنوز موتور جت RD-33 به ثمر ننشسته چه برسه به موتور توربوفن برای یک جنگنده نیمه سنگین. شما در مورد ایده ای صحبت می کنید که توش هزاران اما و اگر وجود داره و حتی در صورت اطمینان صد در صدی ساخت و تولید انبوه آن، رسیدن به فناوریش حداقل 10-15 سال طول میشکه در صورتی که ما همین الان نیاز به جنگنده داریم نه 15 سال بعد. شما به طور عملی نمی فرمایید که با استفاده از پهپاد و هوش مصنوعی و هدایت رادارهای زمینی چگونه بتونیم آواکس ها یا تانکرها و یا هواپیماهای حمل نیروی دشمن رو هدف قرار بدیم. در نظر داشته باشید که در شرایط فعلی تنها پهپادی که میتونه با استفاده از خلبان خودکار به عملیات بپردازه و در برد بالا بتونه از موشک هوا به هوا استفاده کنه پهپاد کرار (پهپاد هدف پدافند آمریکا) با برد 1000 کیلومتر هست. حالا این پهپاد چگونه میتونه خطوط لجستیکی که در صورت نیاز بیش از هزار کیلومتر از مرزهای ما دور هستن و با چندین فروند جنگنده اسکورت میشن رو هدف قرار بده؟
  5. البته فیلمهایی از شاهد در سوریه موجود هست که حتی علیه زرهی داعش از بمب استفاده می کنه نه موشک در صورتی که قطعا نیروی بکارگیرنده از آگاهی داره در عملیات گشت زنی با تانک هم روبرو خواهد شد اما باز هم موشک بارگذاری نمیکنه. علی الحساب شاهد 129 تا الان به طور عملیاتی (بنا به تصاویر) از موشک استفاده نکرده. در نهایت توانایی استفاده از موشک رو نه میشه رد کرد نه اثبات. در مورد اویونیک طبق برخی اخبار این تجهیزاتی که الان در کابین کوثر به کار رفته نتیجه همکاری ما با چین در پروژه توسعه اویونیک اف 5 در دهه 80 هست گرچه الان تونستیم خودمون تولید کنیم. فعلا در مورد سرعت و ارتفاع پروازی کوثر هم باید صبر کرد. این مورد رو نمیشه با گفته فرمانده نیروی زمینی ارتش مقایسه کرد چرا که اولین فرمانده زرهی سپاه هم که مستقیما با تشکیل نیروی زرهی سپاه و تعمیر نفربرها و تانک ها سرو کار داشت بی ام پی رو پی ام پی تلفظ می کنه. در ضمن صحبت فرمانده نیروی هوایی یک اشتباه لفظی نیست بلکه صراحتا اعداد رو کاملا متفاوت بیان میکنه. بله در مورد شاهد 191 حرف شما صحیحه. اما الغرض باز هم با ساخت یک جنگنده نسل و 6 و 7 دهه ها فاصله داریم. باز هم ممنون بابت تذکراتتون.
  6. در مورد جنگنده های نسل ششم و هفتم. این ایده‌ی خیلی خوبیه اما توضیح ندادید که ما با کدوم زیرساخت میخوایم بریم سراغ نسل 6 و 7. ما تازه بعد از بیش از 20 سال کار بر روی اف 5 تونستیم یک فروند کوثر رو تولید کنیم با اویونیک چینی و همون موتور جی 85. کوثری که شما پروازش رو مشاهده کردید از موتور اوج استفاده نمی کرد چرا که این پیشران هنوز در مراحل تست قرار داره. ما نتونستیم تکنولوژی ساده ترین موتور جت که مربوط به بیش از 60 سال قبل هست رو به دست بیاریم حالا چطور میخوایم به سمت طراحی موتورهای بروز مانند اف 100 قدم برداریم. حتی به دلیل سنگینی سازه کوثر عملکرد (سرعت و ارتفاع) این جنگنده پایین تر از اف 5 هست. اما در زمینه پهپادی بازهم مشکل بزرگ ما بحث پیشران هست توجه کنید که هنوز نتونستیم یک پیشران بومی برای شاهد 129 توسعه بدیم و موتور فعلی بعد از مدتی استفاده دچار لرزشهایی میشه که روی کیفیت تصویربرداری شاهد 129 تاثیر میذاره. با اینکه سالهاست ام کیو 1 رو در اختیار داریم اما سرعت پیشرفت شاهد129 بسیار کند بوده. (تازه اواخر سال گذشته تونستیم شاهد رو به سطح ام کیو 1 برسونیم).در همین مورد شاهد129 فقط میتونیم از بمب استفاده کنیم و شاهد توانایی استفاده از موشک رو نداره. غالبا نحوه تولید و توسعه یک محصول در ایران به اینگونه هست که ما یک محصول خارجی رو به دست میاریم و با بررسی و مطالعه اون به سمت ساخت نمونه ایرانی میریم به طور قطع این روش برای ما روش درستیه ولی ما که میخوایم نسل 6 و 7 رو بسازیم تجربه ساخت جنگنده نداریم یعنی نه رادار نه پیشران نه موشک های هوا به هوا و ... مثل آرکیو یا ام کیو1 هم که نسخه ای از یک جنگنده نسل 6 و 7 نداریم (اصلا تعریف جنگنده نسل 7 چی هست آیا غربی که به دنبال طراحی نسل 6 هست تونسته تعریفی از نسل 7 ارائه بده) پس چطوری میخوایم محصولی رو تولید کنیم که نه میدونیم چی هست و نه امکاناتش رو داریم. بال پرنده های ما هم به همین شکل هستند. ما آرکیو رو به دست آوردیم و سعی کردیم از روش کپی کنیم. اگر توجه کرده باشید ما تقریبا توانایی هیچ تغییری در بدنه آرکیو نداریم. در صورتی که میشد قسمت زیرین سیمرغ رو مانند بی 2 اسپریت دارای انحنا ساخت که بشه تعداد بیشتری سدید حمل کرد یا حتی بمب های سنگین تر اما این کار انجام نشده. در همین رزمایش پهپادی اخیر معلوم شد که نتونستیم پهپادهای بال پرنده خودمون رو مجهز به خلبان خودکار کنیم و باید تا رسیدن به هدف، توسط کنترل زمینی به عملیات بپردازن. هدف تخریب دستاوردها نیروهای نظامی کشور نیست بلکه باید مطابق با توان این نیرو ازش انتظار داشته باشیم و گرنه در بلندمدت باعث ناامیدیمون میشه. درباره بحث زدن لجستیک دشمن هم چند روز پیش در بروزرسانی بحث مفصلی انجام شد. ما موشک باران پایگاه های هوایی آمریکا در کشورهای همسایه فقط یک فشار به اون وارد می کنیم و باعث میشه دشمن از تعداد بیشتری جنگنده و سوخترسان برای عملیات های هوایی استفاده کنه. قسمت تلخ ماجرا اینه با نیروی هوایی فعلی حتی امکان یک درصد موفقیت برای هدف قرار دادن آواکس ها تانکرها و خطوط لجستیک دشمن در آسمان کشورهای همسایه رو نداریم. هیچ نیروی پهپادی فعلی ما قادر به نا امن کردن خطوط لجستیک دشمن نیست.
  7. رزمایش پهپادی سپاه امیدوار کننده بود هر چند نمیشه (فعلا) به عنوان یک نیروی با کارایی بالا روش حساب باز کرد اما آینده درخشانی رو میشه براش متصور شد. هنوز نامعلومه که در این رزمایش پهپادها توانایی لینک شدن با هم رو داشتن که از این طریق بتونن اطلاعاتشون رو با هم به اشتراک بذارن یا نه؟ و اینکه توسط اتاق کنترل هدایت میشدند در طول عملیات یا با استفاده از سیستم خلبان خودکار ، اهداف از پیش تعیین شده رو شکار کردن؟ گرچه توانایی لینک شدن و خلبان خودکار رو بسیار بعید میدونم اما میشه در آینده با سرمایه گذاری در موضوع هوش مصنوعی این مشکل رو برطرف کرد. موردی که در شلیک پهپادهای ما تا الان دیده شده، رهاسازی بمب در ارتفاع پایین هست. در صورتی که پهپادی مثل شاهد 129 میتونه در ارتفاع بالا پرواز کنه. احتمالا به دلیل استفاده از سیکرهای تجاری هست که نمیتونیم از ارتفاع بالا بمب رو به سمت هدف روانه کنیم. در این صورت حتی با 23 میلی متری هم میشه پهپاد رو زد. اما مورد دیگه برد کم خانواده سدید هست. 4 کیلومتر برد در زمان فعلی برد مناسبی نیست. علاوه بر برد مشکل قفل کردن هم داریم. باید موشکی فایر اند فورگت رو به دنبالش باشیم (خبری از موشک سدید شاهد 216 نشده اما امیدوارم که ساختش به پایان رسیده باشه). میشه با تغییراتی روی سدید 342 این بمب رو به یک موشک با برد مناسب تبدیل کرد. با توجه به یکسان بودن قطر سدید و کورنت ای ام، میتونیم این موشک رو از روسیه بخریم و از پیشران اون برای سدید استفاده کنیم. برد این نسخه از کورنت 10 کیلومتره که میشه اعمال تغییرات و استفاده در سدید برد هوا به زمین رو تا 14-15 کیلومتر هم افزایش داد. هرچند مشکل سیکر سرجاش هست که باید براش فکری بشه (اگه بتونیم سیکر موجی میلیمتری براش طراحی کنیم امنیت پهپادهای ما بسیار بالاتر میره و همچنین درصد موفقیت عملیات) . اگه همچین پروژه ای رو اجرا کنیم، مجبوریم سرجنگی سدید رو کاهش بدیم چرا که نیاز به سوخت داریم اما یک موشک بسیار کارامد داریم که حتی علیه پدافند هم کارایی خاص خودش رو داره. یکی از جاهایی که میشه از این پهپادها استفاده کرد برای زدن پدافند دشمنه. خصوصا پدافند غربی ( آمریکایی) که اساسا پدافند متحرکی نیست. قبلا هم خبری منتشر شده بود مبنی بر اینکه یمنی ها تونسته بدوند با استفاده از پهپاد انتحاری به پاتریوت آسیب برسونن هرچند تصویری ازش بیرون نیومد اما بعید نیست. استفاده از پهپاد آزمایش خودش رو در جنگ یمن پس داده و اتفاقا خیلی هم سربلند بیرون اومده. بارها فیلم ها و تصاویر عملیاتهای موفقیت آمیز پهپادهای انصارالله رو دیدیم. این تصاویر رو دوربین پهپاد انصار الله ثبت کرده یک فیلم حداقل 4 دقیقه ای بالا سر منابع آب شیرین کن الشقیق در جیزان عربستان. آب شیرین کن و نیروگاه الشقیق در منطقه جیزان عربستان این دفعه انصارالله نخواسته به تاسیسات عربستانی آسیب برسونه اما نشون داده تواناییش رو داره. انصارالله پهپادهاش رو با پرواز در ارتفاع پایین به هدف میرسونه تا امکان کشف کاهش پیدا کنه. ولی پهپادهای ما عموما برای ارتفاع پروازی بالایی دارن (البته میتونیم مانند انصارالله هم در ارتفاع پایین پروازشون بدیم). نکته دیگه شناخت بالای انصارالله از نقاط کور پدافند عربستانیه. توجه کنید که عربستان سیستم یکپارچه پدافند هوایی داره اما باز هم در کشف پهپادهای یمنی ناتوانه. در عملیاتی که تصاویرش رو گذاشتم پهپاد یمنی تونسته 130 کیلومتر در خاک عربستان پرواز کنه و از اهدافش فیلمبرداری کنه و برگرده اما پدافند عربستان نتونسته اون رو کشف کنه. حتی در جایی که مثل پایگاه هوایی خمیس مشیط عربستان، که پاتریوت مستقره اما چندین بار پهپادهای یمنی به اون پایگاه نفوذ کردن و در یکی از عملیات ها تونستن 2 فروند تورنادو عربستانی رو زیر گوش پاتریوت منهدم کنن. خوشبختانه سپاه تونسته تاکتیک پهپادهای تهاجمی رو در جنگ یمن تست کنه و مشکلات و نقاط ضعفش رو بر ضد یک پدافند قوی و یکپارچه بشناسه این جای امیدواری میده که در یک درگیری بشه روی این نیروی پهپادی حساب باز کرد خصوصا با اطلاع از مکان های استقرا پاتریوت میشه با استفاده از این پهپادها، پدافند دشمن رو متحمل خسارات قابل توجهی کرد. به نظر اگه بتونیم همچین سلاحی رو در تعداد محدود و همراه با 100 عدد سدید به دست انصارالله برسونیم هم با هدف قراردادن زیرساخت های عربستان در جنوب این کشور، فشار روانی زیادی به عربستانی ها وارد میشه و هم کارایی این ترکیب و نقاط ضعف و قوت اون مشخص میشه.
  8. با توجه به عمق عملیاتی فاتح و عمق خلیج فارس اگر فاتح در این منطقه استفاده شود باعث محدودیت در توانایی های این زیردریایی میشود. بهترین منطقه ماموریتی برای فاتح همان خلیج عمان و ورودی تنگه هرمز هست. هنوز ابهاماتی در مورد اژدرهای ساخت ایران وجود داره. مثلا عمق عملیاتی اژدر والفجر کمتر از 20 متر تخمین زده شده. این باعث میشه فاتح برای پرتاب والفجر از عمق 200 متری بیاد به 20 متری که خطر کشف این زیردریایی رو افزایش خواهد داد. اگر بتونیم اژدرهای تایپ 53 کیلو رو با بهینه سازی یا نسخه ای مبتنی بر تکنولوژی تایپ53 برای فاتح توسعه بدیم اطمینان پذیری عملیاتی فاتح ضد شناورهای سطحی افزایش چشمگیری پیدا میکنه- نه تنها برد اژدر چند کیلومتر بیشتر میشود بلکه اژدر جدید را میتوان از عمق بیشتری (همون 200-250 متر) به سمت ناوگان دشمن شلیک کرد. زیردیایی سبک روسی پیرانها پروژه 865 ام طبق برخی اخبار توانایی پرتاب موشک های کالیبر رو داره. حال اگه بتونیم برای فاتح همچین گزینه ای تدارک ببینیم -نه موشک برد بلند بلکه نسخه های ضد اهداف زمینی از قدیر یا قادر) این گزینه میتونه ما رو به دیگو گارسیا برسونه. هدفی حیاتی که هنوز نتونستیم با نیروی هوایی به شکل اطمینان پذیر به اون برسیم.
  9. بعد از تبریک برای ورود اولین فاتح به خدمت نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی یک نکته بسیار مهم در گفت‌وگوی ویژه خبری که دو شب پیش با حضور امیر خانزادی و امیر رستگاری انجام شد. مهمترین خبری که در مورد فاتح داده شد. امیر خانزادی گفتند که ما به فناوری موتور AIP (پیشران مستقل از هوا) دست پیدا کردیم و از نسخه دوم به بعد فاتح از این فناوری استفاده خواهد کرد. با استفاده از این پیشران مدت زمان دریانوردی فاتح 4 برابر می‌شود. یعنی فاتح می‌تواند حدود 16-20 روز زیر آب دریانوردی داشته باشد که با توجه به این‌که کل مدت دریانوردی فاتح 35 روز است پس تنها یکبار نیاز است که این زیردریایی به سطح آب بیاید. با وجود AIP به دلیل عدم نیاز به سطح آمدن و همچنین کاهش قابل‌توجه نویز، امکان کشف فاتح بسیار کاهش پیدا می‌کند. جهت آشنایی با پیشران مستقل از هوا (AIP) به لینک زیر مراجعه نمایید.
  10. سلام خیر.ناراحت نشدم. بنده حرفی از عدم استقلال نزدم. و هیچ رابطه ای هم با روزنامه های برجامی و تحلیل های آب دوغ خیاری فروختن دریای خزر و اشغال کشور توسط روسها ندارم. همین الان هم در سوریه سایه سیاست روسیه کاملا روی سر ماست. ما شدیم بازیگر دوم. تو فضای داخلی سوریه همچنان تاثیرگذار هستیم اما کم رنگ تر شده و در فضای بین الملل قضیه سوریه چشممون به روسیه هست که ببینم چی کار داره میکنه. ما تو سوریه سیاست خارجی رو به دلیل برخی از ضعفهایی که داریم واگذار کردیم به روسیه و خب اونها هم نهایت استفاده رو دارن میبرن. حتی نیومدیم با ترکیه رو در رو بشینیم مذاکره کنیم بلکه اگر مذاکره ای هم هست از کانال روسیه انجام میشه.
  11. روزنامه های برجامی؟! عدم استقلال حب علی و بغض معاویه متاسفانه یک چالشی در هنگام بحثها وجود داره اینه ما در یک بحث با پیش فرضهایی که در ذهن خودمان درست کردیم صحبت های طرف مقابل رو مورد قضاوت قرار میدیم. و درنتیجه منجر به تفسیر رای میشه. در نهایت بنده نه سرسپرده آمریکا هستم نه سینه چاک روسیه. بالاخره واقعیت این هست ما تعامل با ابرقدرت ها رو بلد نیستیم چه آمریکا باشه چه روسیه چه چین همیشه در این موضوع دچار ضعف هستیم (که البته به دلیل شرایط قسمتیش طبیعیه) همین الان هم یک نگاه بندازیم میبینیم که منافع ما در تعامل با یک ابرقدرت، در موارد اندکی تامین میشه. شب بخیر
  12. بله عجیب نیست. روسیه ما رو به عنوان رقیب آمریکا نمیشناسه بلکه یک برگه هستیم که روسیه از اون در مواقع مختلف علیه آمریکا استفاده می‌کنه در نهایت در دید روسها و در صورت نزدیک شدن ایران به آمریکا ما یک کشوری بین عربستان (سرسپرده) و ترکیه خواهیم بود. سابقه ما هم نشون داده که نمیتونیم در تعامل با قدرت های بزرگ منافع خودمون رو تامین کنیم بلکه وابسته به قدرت برتر میشیم و زیر بلیت اونها قرار میگیریم همین الان هم در تعامل با چین و روسیه هم تقریبا همینگونه هستیم و روسیه این مورد رو خوب فهمیده. به همین دلیل یک ایران زیر بلیت شرق براش منافع روسیه رو تامین میکنه و یک ایران وابسته به آمریکا قطعا یک تهدیده براش. در حقیقت ما یک رقیب برای آمریکا نیستیم بلکه یک چالش هستیم برای این کشور. البته در خاورمیانه بله یک رقیب محسوب میشیم و الا خیر.
  13. امروز داشتم یک تحلیل روسی زبان در یک سایت روسی درباره‌ی روسیه می‌خواندم. با این تیتر"روسیه به چند متحد نیاز دارد؟". قسمتی از این متن در مورد ایران بود که چرا روسیه به ایران به عنوان یک متحد نیازمند هست. در قسمتی از متن نوشته بود: ایران به عنوان یک قدرت و با توجه به جایگاه ژئوپلیتیک این کشور که در منطقه نفت خیز قرار دارد و همچنین یک پل بین آسیای میانه و خلیج فارس هست می‌تواند نگهبان خوبی مرزهای جنوبی ما (روسیه) باشد. همچنین ما باید از تشدید درگیری بین ایران و اسرائیل استقبال کنیم تا روابط ایران و آمریکا بهبود نیابد. و البته از ثبات نظامی ایران در یک درگیری بین این کشور و آمریکا حمایت کنیم. معلوم نیست آیا این تحلیل نشانگر تفکر سران کرملین باشد یا تنها نظریه‌ی نویسنده. اما بسیار به واقعیت نزدیک است. روسها همیشه با ترس همراه شدن ایران با آمریکا به سر می‌برند برای آنها پیوستن ایران به آمریکا یک کابوس است اینگونه شمال آفریقا (مصر)، خاورمیانه و آسیای مرکزی به حوزه‌ی نفوذ آمریکا تبدیل می‌شود و کمترین ضرر برای روسها به دست گرفتن جریان نفت توسط آمریکا است. مرزهای جنوبی روسیه به خطر می‌افتد و حلقه‌ی محاصره تنگ‌تر می‌شود. شاید بتوان چراغ سبز روسیه به اسرائیل برای حمله به اهداف نظامی ایران و سوریه در کشور سوریه و عدم استفاده از اس300 در حملات هوایی اسرائیل را در این چارچوب تفسیر کرد.
  14. هدایت ماهواره‌ای شاهد 129 درنمایشگاه "اقتدار 40" نسخه‌ای از پهپاد شاهد 129 به نمایش گذاشته شد که در این نسخه یک برآمدگی در پیشانی شاهد 129 مشاهده می‌شد. این برآمدگی ظن هدایت ماهواره‌ای شاهد را تقویت کرد.بعدا با انتشار یک کیلیپ ویدیوئی از این پهپاد این ظن به یقین تبدیل شد. احتمال زیاد این نسخه از شاهد 129 طبق اعلام قبلی 3000 کیلومتر برد داشته باشد. اما سوال این است برای هدایت شاهد 129 از چه سامانه ماهواره‌ای استفاده می‌شود؟ چند سال پیش مشرق نیوز اعلام شد که ایران برای استفاده از خدمات سیستم "بیدو" قراردادی را با چین امضا کرده است که طبق این قرارداد، کشور چین یک ایستگاه زمینی برای استفاده از این سامانه در ایران تاسیس کند. و اخیرا بنا به گفته منابع غیر رسمی، ایران از گلوناس روسی برای هدایت بمب‌های هواسر "یاسین" استفاده می‌کند. در نتیجه امکان استفاده از هر دو سامانه روسی و چینی را برای هدایت شاهد129 می‌توان پیش‌بینی کرد. منبع تصاویر: سهیل اسماعیلی
  15. طبق تصویر موجود در نمایشگاه اقتدار40، پهپاد شاهد 191 (صاعقه) 450 کیلومتر برد دارد و دارای مداومت پروازی 4.5 ساعت است. سرعت این پهپاد 300 کیلومتر در ساعت اعلام شده است. و می‌تواند محموله ای به وزن 50 کیلوگرم را حمل کند. با توجه به عملیات این پهپاد و هدف قرار دادن مقر تروریست ها در بوکمال سوریه انتظار می‌رفت که برد این پهپاد حداقل 700 کیلومتر باشد. احتمالا این پهپاد از ایران پرواز کرده است و تا عمق خاک عراق توسط ایستگاه کنترل واقع در ایران هدایت شده است و ادامه مسیر و عملیات را ایستگاه دوم که در سوریه راه اندازی شده است بر عهده داشته است. احتمال دومی هم وجود دارد که که اصلا پهپاد در داخل خاک سوریه بوده است و به صورت هماهنگ با نیروی موشکی سپاه پاسداران به عملیات پرداخته است. البته با سرعت 300 کیلومتر در ساعت این پهپاد می‌تواند 1350 کیلومتر را بپیماید. البته چند موضوع مبهم نیز وجود دارد. اولین موضوع این است آیا این برد 450 کیلومتری پهپاد به دلیل محدودیت برد ایستگاه کنترل پهپاد است یا خیر؟ یعنی اگر پهپاد دارای خلبان خودکار باشد می‌تواند مسیر 675 کیلومتری را به صورت رفت و برگشت طی کند؟ احتمال دیگر ممکن است این باشد که برد پهپاد به دلیل عدم توانایی شاهد191 در حمل سوخت بیشتر است و این پهپاد ظرفیت حمل سوخت بیشتر را برای انجام عملیات در مسافت‌های بیشتر ندارد. اما در مورد میزان بار قابل حمل توسط پهپاد. احتمالا این میزان جدای از وزن رادار ابصار است. در نتیجه شاهد191 می تواند دو بمب/موشک 25 کیلوگرمی سدید را حمل کند. به طور قطع این پهپاد نمی‌تواند بمب هوشمند سدید342 را حمل کند چرا که وزن این بمب 34 کیلوگرم است و دو عدد از آن وزنی برابر با 68 کیلوگرم دارند. احتمالا نوعی از بمب سدید مخصوص این پهپاد توسعه داده شده است که دارای وزن سرجنگی کمتر است- وزن سرجنگی سدید342، بیست کیلوگرم است. بمب/موشک جدید برای قرارگیری در دهلیز داخلی پهپاد به گونه ای طراحی شده است که بالک های میانی و انتهایی آن در داخل بدنه جمع شود. البته بالک های میانی به سمت عقب و بالک انتهایی به سمت جلو جمع خواهند شد. طراحی جدید موشک سدید که بالک‌های میانی آن حالت جمع شونده به سمت عقب دارند.