EBRAHIM

سامانه دفاع هوایی سام-21 تریموف/گراولر( SA-21/S-400/S-300PMU-3/Triumph/Growler)

امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

سیستم اس-300 اگر روسها دبه نکنند قیمت خیلی مناسبی دارد. چند سال قبل که روسیه هر گردان S-300PMU1 را قیمت حدودا 150 میلیون دلار میفروخت. حالا فرض کنیم قیمت S-300PMU2 باشه دو برابر یعنی 300 میلیون دلار. این سیستم میتواند همزمان با 36 هدف درگیر شود یعنی برابر است با حداقل 12 جنگنده که قیمت آنها را هر کدام 50 میلیون دلار فرض کنیم میشود 600 میلیون دلار! پس در زمان حال بهترین کار خرید و تولید سیستمهای پدافندی است و بعد از آن میرویم سراغ افزایش تعداد جنگنده ها چه کمی و چه کیفی.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
خودمونيم اين روس ها خيلي نامردن ها!متحد هاي آمريكا رو ببينين! كسي نمي تونه بهشون چپ نگاه بكنه !اونوقت ما رو باش كه با كي متحد شديم! خداييش آمريكا خيلي بهتر از روسيه وچين متحدهاش رو ساپورت(!) مي كنه!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
در مورد قدرت هستهاي آمريكا اشتباه نشه چون فقط آمريكاست كه بمب هيدروژني دارد قوی ترین بمب جهان که تاکنون توسط ارتش آمریکا آزمایش شده است 58 مگاتن قدرت داشته است.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دلیل دارد چون روسیه در زمان حال توانایی نگهداری خود را ندارد چه رسد به متحدین! چین هم مایل به هزینه های اضافی نظامی نیست که باعث کاهش شدید درصد رشد اقتصادی آن خواهد شد.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با همه انتقادات فكر كنم كنار تور ام1 وسيستم لوله يك پدافند قابل اطميناني باشه .وبا وسعت بزرگ كشور به كار گيري 20 تا 30 گردانش همراه 30 تا 40 تور ام1 ديگه فكر كنم ظروت داره اما خيلي گرون در مياد

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اگر بصورت انبوه خرید کنیم میشود هزینه ها رو شکست. همچنین میتوان بجای خرید قرارداد مونتاژ با طرف روسی بست. سال گذشته که هر سیستم تور ام-1 حدود 20 25 میلیون دلار هزینه داشت ولی اگر مونتاژ کنیم تا پنج برابر کاهش خواهد داشت.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
آخه چطوري مونتاژ كنيم روسيه كه هيچوقت نمي آيد نان خودش را آنهم در اين موقعيت حساس ايران آجر كند. در نهايت ما باز هم مجبور خواهيم بود يك سيستم پدافندي بومي داشته باشيم مثل جنگنده بومي . البته اميدوارم فرصت اينكار را پيدا كنيم icon_frown

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بالاخره اگر نیروهای مسلح مایل به استفاده انبوه از سیستم تور ام-1 باشند باید مجوز مونتاژ آنرا از روسیه کسب کنند یا اینکه دوباره هر دستگاه رو به چند برابر قیمت بخریم؟ اکثر مردم از این قضیه بی خبر هستند که چرا روسیه در عرض یک سال این سیستمها را تحویل داد و ترسی هم از فشار آمریکا نداشت؟ دلیلش پول بیشتری بود که ایران در این شرایط حساس پرداخت کرده بود و نه مساله دیگر!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
روسيه با نامردي تمام يك واحد كامل تور ام-1 را با واسطه به آمريكا فروخته است.بنابرين آمريكاييها در جنگ الكترونيك با اين سيستم مشكلي نخواهند داشت و حتي ممكن است اين سسيتم كارايي لازم را در جنگ احتمالي نداشته باشد.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
روسیه هیچگاه سیستم تور ام-1 را به آمریکا نفروخته است و این شایعه پراکنی رسانه ها از سخنان فکر کنم وزیر دفاع روسیه بود که ادعای بهترین بودن این سیستم و آمادگی آزمایش عملی آنرا به همراه سیستمهای مشابه کرده بود. یادتان نرود که این سیستم هنوز جزو سلاحهای سری روسیه هست و مدلی را هم که به ما فروختند کمی قدیمی بود!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
در مورد s400 با يد بگم كه به نظر من فكر كنم توانا ترين سيستم ضد هوايي و موشكي است كه در كنار يه تور ام 1 فكر كنم كابوسي براي نيروي هوايي هر كشوري بخصوص آمريكا و هواپيماهاي ضد رادارش باشه

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بله اس-400 سیستم ضد موشکی فوق العاده ای است منتهی برای ماموریتهای رهگیری هواپیما S-300PMU2 مناسبتر و قویتر است بخصوص اینکه توانایی درگیری همزمان با 36 هدف را دارد که واقعا رکورد است ولی اس-400 همزمان میتواند با 12 هدف و ترجیحا موشکهای بالستیک درگیر شود.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اگه كمي در خبرها جستجو كنيد مي بينيد خود روسها هم براي حفاظت از شهرها و نقاط مهممشون برنامه هاي دارند كه از s400 و s300 با همديگر و به عنوان مكمل استفاده مي كنند كه فكر كنم حالا حالاها كسي جرات حمله به اونها را نداشته باشه :? .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
هم روسها هم امريكاييها در اعلام سلاحهاشون غلو ميكنند مي بيني در جنگ واقعي نصف اون توانايي هاي اعلام شده رو هم نمي تونند انجام بدهند

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بله اغراق همیشه هست ولی چون از جانب دو طرف روسیه و آمریکا میباشد پس با کاهش 50% درصدی کیفیت هم فرقی در اصل مساله بوجود نخواهد آمد! فرقی نداره 2=2 یا 3=3 چون هر دو 1=1 هستن! :?

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      تسلیحات هایپرسونیک ، حوزه جدید برای رقابت
      اعطاء قرارداد توسعه جنگ افزارهای هواپایه فراصوت به لاکهید – مارتین

      واشنگتن : وزارت دفاع ایالات متحده در 13 اوت 2018  اعلام نمود که مناقصه  طراحی و توسعه دومین نمونه از تسلیحات فراصوت مورد نیاز ارتش این کشور را به ارزش 480 میلون دلار به  دپارتمان موشک و سامانه های کنترل شرکت لاکهید- مارتین اعطاء نموده است .
      خبر امضاء این قرارداد در حالی منتشر گردید که پیش از این گمانه زنی هایی در خصوص نیازمندی فوری ارتش این کشور برای طراحی و و تولید تسلیحات هوا- پایه واکنش سریع وجود داشت و گفته شده بود که پشتیبانی های لازم از برنده مناقصه نیز بخوبی انجام خواهد شد این قرارداد ، در واقع ، ایجاد بستر مناسب برای طراحی ، تست و آمادگی برای تولید مهمات واکنش سریع هواپایه (ARRW) بشمار  می آید .

      وزیر نیروی هوایی  ، هدر . ای . ویلسون در این زمینه می گوید :" ما قصد داریم تا بسرعت و با بهره گیری از بهترین فناوری در دسترس ، در کوتاه ترن بازه زمانی ممکن ، قابلیت رزم هایپرسونیک را در اختیار نیروی هوایی قرار دهیم "

      پروژه ARRW ، یکی از دو تلاش ارتش ایالات متحده  برای نمونه سازی تسلیحات ماوراء صوت است که به نیروی هوایی  در توسعه قابلیتهای رزمی کمک می کند . نیروی هوایی ارتش ایالات متحده  ، با استفاده از دسترسی های داده شده  بخش 804 از اجازه نامه FY16 قانون دفاع ملی ، مجاز است تا سرمایه گذاری لازم برای توسعه این تسلیحات تا سال 2021 را داشته باشد . این پروژه قرار است تا در شعبه اورلاندو (فلوریدا ) شرکت لاکهید- مارتین اجرا گردد و انتظار می رود تا اواخر نوامبر 2021 به نتیجه قطعی برسد .

      از سویی دیگر ، مدیران ارشد وزارت دفاع  ، آژانش دفاع موشکی ، نیروی هوایی ، نیروی دریایی ، و ارتش روز 28 ژوئن  سال جاری توافقنامه ای را بصورت مشترک به امضاء رساندند که در آن بر همکاری و توسعه فناوری مهمات هایپرسونیک سُرشی ، تاکید وجود داشت .

      ژنرال دیوید . ال . گلدفین ، رییس ستاد نیروی هوایی ، در این زمینه می گوید :
      " این تیم مشترک  برای رقابت نیازمند ایجاد چابک سازی سازمانی خواهد داشت ، مرزهای فناوری در این برنامه بطور قطع جابه جا میشود و ما می بایست سهم خود را از این رقابت جدید ، داشته باشیم "
      انعقاد این قرار داد ، به دولت اجازه می دهد تا به نیاز فوری نیروهای مسلح ، پاسخ مناسب دهد ، به همین دلیل شروع به کار این پروژه ، به فاصله 180 روز پس از امضاء تعیین شده است .

      برنامه دوم نیروی هوایی برای طراحی تسلیحات هواپایه  فراصوت ، سرمایه گذاری برروی پروژه  جنگ افزار ضربتی متعارف فراصوت (HCSW) نام دارد . در مجموع ، این دو برنامه ، قابلیتهای منحصربفردی را برای ارتش فراهم می کند ، گرچه  هرکدام ازاین دو طرح ، رویکردهای فنی متفاوتی را دنبال می کنند . چنانکه برنامه ARRW تلاشی است میان نیروی هوایی و دارپا برای توسعه فناوری که امکان ارتقاء آن وجود دارد ، در حالی که برنامه HCSW ، بیشتر بر روی استفاده از فناوری هایی که وارد دوره بلوغ خود شده ، متمرکز شده است .
      پی نوشت :
      1- در یک دهه اخیر ، مفهوم جدیدی واردسازمانهای مسلح شده و آن ، " چابک سازی " سازمان است ، طبیعتا" سازمان های به اصطلاح " تنبل" در چنین وضعیتی ، محلی از اِعراب ، نخواهند داشت .
      2- نکته جالب اینجاست که مدیریت حاضر نیروی هوایی ارتش ایالات متحده ( بعنوان متولی این دوبرنامه ) ، آنچنان به این فناوری علاقه مند شده که روی دو برنامه مشابه ، همزمان سرمایه گذاری می کند ، طبیعتا" در اینجا ( و نه الزاما"در یک سازمان قرن بیست و یکمی نظیر پنتاگون )  پول به هیچ عنوان مطرح نیست ، بلکه ، پیش فرضها ، عملکرد و آینده نگری مدیریت سازمان ، تاثیر گذار خواهد بود .
       
      صرفاً برای میلیتاری / مترجم MR9
       
    • توسط Davood
      اواخر دهه ۶۰ و اوايل دهه ۷۰ ميلادي را مي توان نقطه عطف در پيشرفت صنايع موشكي در دنيا دانست زيرا زماني بود كه به تازگي جنگ جهاني تمام شده بود و كشورهاي درگير جنگ جهاني به خوبي ضرورت وجود موشك و جنگ افزارها را درك كرده بودند و با تجربياتي كه به هنگام جنگ كسب كرده بودند توانستند به دنياي جديدي از ساخت سلاح ، موشك و هواپيما قدم بگذارند.
      يكي از اين كشورها كه همواره ابرقدرتي موشكي محسوب مي شد شوروي بود. اتحاد جماهير شوروي با فاصله اي بسيار زياد از رقباي خود در حال پيشرفت بود به خصوص در صنعت هوافضا، ولي اين پيشرفت هنگام فروپاشي اتحاد جماهير شوروي با كمتر از نصف پتانسيل گذشته ادامه يافت.
      البته بايد به اين نكته نيز توجه كنيم كه با وجود چنين فروپاشي، روسيه هنوز هم در صنعت هوافضا از برترين هاست. صنايع موشكي روسيه كه همچون يكي از زيرشاخه هاي صنعت هوافضاست به تبع آن پيشرفت زيادي داشته است. رقابت بسيار جذابي بين كشورهاي روسيه و ايالت متحده آمريكا در زمينه هوافضا وجود دارد كه شايد يكي از دلايل پيشرفت سريع اين صنعت در اين كشورها و فاصله زياد آنها با كشورهاي ديگر همين باشد.
      در ليست موشك هاي روسيه مي توان انواع و اقسام موشك ها را از قبيل موشك هاي هوا به هوا، هوا به زمين، زمين به هوا، بالستيك، اتمي، ضد ماهواره ، ضد كشتي و ضد زيردريايي را ديد. در اين ميان يكي از سري هاي بسيار قوي و با اهميت سري موشك هاي S يا S-300 را مي توان جزو سومين نسل موشك هاي زمين به هوا دانست كه پروژه ساخت و طراحي آن در دهه ۱۹۷۰ شروع شد.
      اين موشك نسبت به موشك هايي كه در زمان هاي قبلش ساخته مي شد خصوصيات متفاوتي داشت. البته تنها در سيستم پرتاب (Launch) آن از سري موشك هاي ۴۸N6 نمونه برداري شده بود كه مي توانست ميان برد يا دوربرد باشد. توسعه و گسترش موشك هاي سري S-300 از سال ۱۹۶۹ آغاز شد كه در آن زمان اين موشك ها به برد ۷۵ كيلومتري رسيده بودند.
      شركت مجرب آلماز (Almaz) مسئوليت طراحي و ساخت را براي نيروهاي زميني و شركت بوكاتف وظيفه طراحي آن را براساس نيازهاي نيروي دريايي روسيه به عهده گرفتند.
      چندي بعد براي به كمال رسيدن اين موشك ها براساس آخرين تكنولوژي هاي راكتي شركت گرونيش (Grunish) نيز به اين جمع پيوست.
      هدف ساخت پروژه، موشكي با برد بالا، سرعت بسيار زياد و قدرت مانوري مطمئن بود. اين موشك بايد كمترين زمان عكس العمل و قابليت استفاده هاي نظامي گوناگون براي حمل كلاهك هاي مختلف و داراي كمترين زمان رسيدن به هدف و نيز قابل اعتماد در زمان پرواز باشد.
      منظور از قابل اعتماد بودن اين است كه هنگام پرواز از ديد رادارها محفوظ باشد و ضد موشك ها نتوانند آن را رديابي كنند،حتي از لحاظ حفاظت اوليه اين موشك ها قرار بود كه در كانتينرهايي جاسازي شوند كه از زمان ساخت در كارخانه به بعد در همان كانتينرها بمانند و حتي سيستم پرتاب آنها نيز در خود كانتينرها تعبيه شود تا بتوانند در كمترين زمان ممكن از هر نقطه اي قابل پرتاب باشند. اين پرتاب به صورت عمودي انجام مي شود. يك لانچر قوي كه مي تواند موشك را تا ارتفاع ۲۰ متري بلند كرده و پرتاب كند. براي اين امر يك جك هيدروليك مدل ۴M330 ساختند كه با سرعت بسيار بالايي اين موشك را آماده پرتاب مي كند.
      S-300P
      يكي از اولين موشك هاي اين سريS-300P است كه به سفارش وزارت دفاع روسیه توليد شد. اين موشك مي تواند كلاهكي را به اندازه ۱۳۳ كيلوگرم با بيشينه برد ۴۷ كيلومتر حمل كند. كمترين برد آن پنج كيلومتر است و مي تواند در ارتفاع ۳۰ متري پرواز كند. سرعتش به سه كيلومتر در ثانيه مي رسد و در ۲۸ ثانيه مي تواند از خود عكس العمل نشان دهد. زمان آماده پرتاب شدنش كمتر از پنج دقيقه است.
      S-300F
      در سال ۱۹۸۴ مدل S-300F ساخته شد. مدل F در اصل موشك متناسب با نيازهاي نيروي دريايي روسيه بود كه از سيستم پرتاب ۵V55RM استفاده مي كند. سرعت آن ۴۶۸۰ كيلومتر در ساعت است و مي تواند كلاهكي به اندازه كلاهك مدل P (۱۳۳ كيلوگرم) ولي با بردي دوبرابر (حدود ۹۰ كيلومتر) را با خود حمل كند. بيشينه سرعت آن ۶۱۲۰ كيلومتر در ساعت و طول خود موشك با كلاهك ۲۵/۷ متر است.كمترين برد آن هفت كيلومتر و سقف پروازش ۲۵هزارمتر است و با سوخت جامد نيروي پيشرانش را تامين مي كند. يك سيستم راداري معروف به ريف روي آن نصب كردند كه مي تواند در يك زمان شش هدف را شناسايي كند و به آنها هجوم برد.
      S-300FM
      مدل S-300FM در سال ۱۹۹۰ ساخته شد كه باز هم مدلي براي نيروي دريايي بود. بسيار مدرن و پيشرفته بود. بيشينه سرعت آن به ۱۰ هزار كيلومتر در ساعت مي رسد، وزن آن ۱۴۸۰ كيلوگرم است و اين تفاوت بيش از هزار كيلوگرمي را مي توان در وضعيت نيروهاي پيشران اين موشك دانست. طول آن ۵/۷ متر، قطرش ۵۲/۰ متر و فاصله دوسر بالچه هاي عقب ۰۳/۱ متر است.
      برد آن ۹۰ كيلومتر است و مي تواند ۱۵۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. بيشينه سرعتي معادل ۷۵۶۰ كيلومتر در ساعت دارد كه در ارتفاع ۲۵ هزارمتري پرواز مي كند.
      S-300PMU
      مدل ديگر S-300PMU است. اين موشك از لحاظ ظاهري بسيار شبيه مدل FM است حتي وزنش با آن يكي است. طول آن ۹۸/۶ متر، قطرش ۴۵/۰ متر و فاصله دوسر بالش ۰۴/۱ متر است. در ارتفاع ۲۷ هزار متري پرواز مي كند و سوختش از مواد جامد تشكيل مي شود. كمترين بردش پنج كيلومتر و بيشترين برد آن ۹۰ كيلومتر است. مدل بعد در سال ۱۹۹۷ ساخته شد كه در واقع يك نمونه برداري از مدل MU بود. اين موشك MU-2 نام داشت كه از لحاظ اندازه و ابعاد دقيقاً مانند مدل قبلي بود ولي بردش به ميزان ۱۰۵ كيلومتر افزايش يافته بود يعني برد كلي آن به ۱۹۵ كيلومتر رسيد. توانايي حمل آن نيز بيشتر شده است و مي تواند ۱۸۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. سري ساخت اين موشك ها تا سال اخير ادامه يافت.

      Avia.ir
    • توسط Azarakhsh
      مهر: فرمانده نیروی هوایی روسیه از تصمیم این کشور برای ساخت سیستم جدید دفاع هوایی با نام اس-500 خبر داد.

      "الکساندر زلین" امروز سه شنبه با اعلام این مطلب گفت : اس 500 مدل ارتقا یافته اس 400 محسوب می شود.

      به گفته فرمانده نیروی هوایی روسیه، سیستم اس 500 قادر است تمامی هدف های بالستیک وایرنگر تا فاصله پنج کیلومتری را تنها در ظرف چند ثانبه منهدم کند.

      زلین در پایان گفت : تنها روسیه قادر به ساخت چنین سیستم دفاعی است.

      بر اساس این گزارش، سیستم های دفاعی مدل اس، از پیشرفته ترین سیستم های دفاع هوایی محسوب می شود؛ بطوری که در یک سال گذشته شایعات مربوط به فروش سیستم موشکی اس 300 روسیه به برخی کشورهای منطقه سر و صدای زیادی به پا کرده و موجب نگرانی رژیم صهیونیستی نیز شده است.

      http://www.asriran.com/fa/pages/?cid=80745
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.