امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

خدا عوضت بده جوون!! اى إن شاء الله خير از زندگيت ببينى!! بالآخره يكى پيدا شد كه جواب بنده رو بده! icon_cool دستت درد نكنه.

طراحی سنتی سوخو دریچه هایی درزیر بدنه بود ولی شاید ...



پس قضيه دريچه هاى هواى MiG-29 & MiG-33 چى؟ اونا كه ديگه سوخو نيستند؟

...شاید روی یک موتور جدید از لحاظ اینکه اصل پنهانکاری رو بیشتر رعایت کنه کار کردند و به این نتیجه رسیده اند که دریچه هایی روی بدنه آرسی اس کمتری نسبت به دریچه های زیر بدنه داره.درضمن تنها عیب جنگنده های نسل پنج روسیه موتورهایی بودکه اصل پنهانکاری درآنها به کار نرفته بود.وشاید روی یک موتور نسل جدید کار می کنند.



اين كه هواى مورد نياز موتور از كجا تأمين بشه كه نقشى در پنهانكارى خود موتور نداره! براى پنهان كارى موتور مى بايست اغتشاش و دماى گاز خروجى از اون در حد بهينه اى تنظيم بشه. يك چيزى به نظر خودم رسيده و اون هم اينه كه در مانورهاى شديد كه هواپيما به طرف بالا حركت مى كند(خلبان دسته را تا انتها به عقب بكشد) هواى مورد نياز موتور را بتوان از روى بدنه تأمين كرد چرا كه هواى زير بدنه(جلوى ورودى موتور) دچار اغتشاش شديدى مى شه. نظر دوستان چيه؟ يك احتمال (البتّه ضعيف تر) ديگه هم هست: هواى اين ديچه ها رو مستقيماً به اگزوز هدايت كنند كه به خنك كردن گازهاى خروجى كمك كنه و در مواقع استفاده از پس سوز٬ سوخت بهتر رو براى موتور به ارمغان بياره.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[color=darkblue]اتفاقا بسیار هم ربط داره،شما ورودیهای W مانند میگ 29 رو با ورودیهای یک دست و یکنواخت با بدنه رپتور مقایسه کنید.این ابعاد باعث پنهانکاری و کاهش زاویه بازتاب پرتوها میشند...در ضمن آن شکافهای بالای هواپیما،ورودی موتور نیست، بلکه ورودی هوایی هست که با گرمای اگزوز مخلوط شده و باعث کاهش اشعه فروسرخ میشند...
در اون مانور شدید هم هیچ ربطی ندارد و هوای مورد نیاز به راحتی تامین میشود،یعنی چی؟ یعنی خلا ایجاد میشه که هوا به موتور نمیرسه؟؟؟ icon_cool اگر هم اغتشاشی بشه تمام سطوح هواپیما رو دچار میکنه...
این رو هم بگم که در سرعت های بالا نیازی به هوای زیادی نیست،چون باعث خفگی کمپرسور میشه، به همین دلیل در سرعت های فراصوتی، میزان هوای ورودی توسط یک جداکننده کنترل میشه...
[/color]

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

خدا عوضت بده جوون!! اى إن شاء الله خير از زندگيت ببينى!! بالآخره يكى پيدا شد كه جواب بنده رو بده!

icon_cool دستت درد نكنه.



پس قضيه دريچه هاى هواى MiG-29 & MiG-33 چى؟ اونا كه ديگه سوخو نيستند؟



اين كه هواى مورد نياز موتور از كجا تأمين بشه كه نقشى در پنهانكارى خود موتور نداره! براى پنهان كارى موتور مى بايست اغتشاش و دماى گاز خروجى از اون در حد بهينه اى تنظيم بشه. يك چيزى به نظر خودم رسيده و اون هم اينه كه در مانورهاى شديد كه هواپيما به طرف بالا حركت مى كند(خلبان دسته را تا انتها به عقب بكشد) هواى مورد نياز موتور را بتوان از روى بدنه تأمين كرد چرا كه هواى زير بدنه(جلوى ورودى موتور) دچار اغتشاش شديدى مى شه. نظر دوستان چيه؟ يك احتمال (البتّه ضعيف تر) ديگه هم هست: هواى اين ديچه ها رو مستقيماً به اگزوز هدايت كنند كه به خنك كردن گازهاى خروجى كمك كنه و در مواقع استفاده از پس سوز٬ سوخت بهتر رو براى موتور به ارمغان بياره.
طراحی سنتی سوخو دریچه هایی درزیر بدنه بود ولی شاید ...
...شاید روی یک موتور جدید از لحاظ اینکه اصل پنهانکاری رو بیشتر رعایت کنه کار کردند و به این نتیجه رسیده اند که دریچه هایی روی بدنه آرسی اس کمتری نسبت به دریچه های زیر بدنه داره.درضمن تنها عیب جنگنده های نسل پنج روسیه موتورهایی بودکه اصل پنهانکاری درآنها به کار نرفته بود.وشاید روی یک موتور نسل جدید کار می کنند.


آفرين بارك الله!
خودت كه جواب خودت رو دادي ديگه! ضمنا قضيه دريچه هاي ميگ 29 و 33 اينه كه بتونن از روي باندهاي خاكي و شني پرواز كنن و در حين نشست و برخاست دريچه هاي زير رو مي بندن و دريچه هاي بالا رو باز مي كنن تا سنگريزه ها داخل موتور كشيده نشوند.
احتمال استفاده از اونها براي خنك كردن موتور با توجه به جريان عظيم كنار گذر موتورهاي توربوفن كمي غير منطقي به نظر مي رسد.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[color=darkblue][quote]نه برادر ابراهيم فكر كنم منظور ايشون جريان آشفته ايه كه زير هواپيما ايجاد ميشه و تا حدودي حق با شفق عزيز هست چون در جريانهاي آشفته هوادهي به موتور كمي مختل مي شه.[/quote]
در سرعت های زیرصوتی اغتشاشات جوی باعث کاهش هوادهی موتور نمیشود چون مقدار مکندگی بالاست و در سرعت های فراصوتی هم به صورت طبیعی جریان ضربه ای مشکل موقتی ایجاد میشه که با گذشتن سریع از سرعت صوت رفع میشود.
[quote]خودت كه جواب خودت رو دادي ديگه! ضمنا قضيه دريچه هاي ميگ 29 و 33 اينه كه بتونن از روي باندهاي خاكي و شني پرواز كنن و در حين نشست و برخاست دريچه هاي زير رو مي بندن و دريچه هاي بالا رو باز مي كنن تا سنگريزه ها داخل موتور كشيده نشوند.
احتمال استفاده از اونها براي خنك كردن موتور با توجه به جريان عظيم كنار گذر موتورهاي توربوفن كمي غير منطقي به نظر مي رسد. [/quote]
بله این امکان هم وجود داره ولی فراموش نکنید که دهانه شکاف یک هشتم دریچه اصلی ورودی هواست و نیروی کافی برای موتور جهت خیزش رو ایجاد نمیکنه...
در مورد خنک کردن گرما هم خدمتتون عرض کنم که در گذشته استفاده شده،میشود و خواهد شد... icon_cool میدونید چطور خنک میشه؟اوایل هم برای من جالب بود،فیلمی دارم درمورد خنک کنندگی رپتور که اگه تونستم عکسهایی ازش میذارم...[/color]

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
شاید هم قضیه اصلا رازداری نیست و کل پروژه یه جور پروپاگانداس، روسیه هنوز نتونسته میگ-35 و سوخو-35 رو به تولید انبوه برسونه، اونا به احتمال زیاد مشتری مثل هند رو بر سر همین قضیه از دست خواهند داد (که میشه گفت یکی از معدود کشورهای بدون مشکل از لحاظ تحریم توسط غربی ها بود که هنوز حساب خاصی بر روی جنگنده های روسی میکرد)، با این اوصاف آیا باید جدا انتظار داشت که این کشور بزودی یه جنگنده نسل پنجم تمام عیار که بقولی حتی از اف-22 هم برتره به بهره برداری برسونه.

همین چند روز پیش یه خبر منتشر شد که دو فروند سوپر هورنت برای گذراندن تست های مختلف به هند اعزام شدن و این بعد از ناتوانی روسیه در تحویل جنگنده میگ-35 در زمان مقرر بوده که گویا هندیها رو کلا از خرید این جنگنده نا امید و منصرف کرده.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اين كه هواى مورد نياز موتور از كجا تأمين بشه كه نقشى در پنهانكارى خود موتور نداره!


ابراهيم جان شما موتور رپتور رو بيار بذار رو A-6(اگر امكانش بود)!! سطح مقطع راداريش به اندازه مساحت يك زمين فوتبال مى شه و چيزى از اون شهرت افسانه اى نمى مونه! icon_cool

اتفاقا بسیار هم ربط داره،شما ورودیهای W مانند میگ 29 رو با ورودیهای یک دست و یکنواخت با بدنه رپتور مقایسه کنید.


ابراهيم خان شما خودت دارى اعتراف مى كنى كه شكل بدنه مهمه نه خود موتور! :lol:


در ضمن آن شکافهای بالای هواپیما،ورودی موتور نیست، بلکه ورودی هوایی هست که با گرمای اگزوز مخلوط شده و باعث کاهش اشعه فروسرخ میشند...


پس حدسم درست بود!

:lol:
توى اون فيلمى كه شما دارى٬ جريان هواى خنك كننده نقشى براى تأمين هواى تازه در جريان استفاده از پس سوز رو داره؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اولي بهتره !‌ خيلي حال كردم باهاش !!!
مثل بشقاب پرندست !

1_004~0.jpg

اينم با يكمي تغييرات !

thumb_sukhoi-pak-fa_8.jpg

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اين كه هواى مورد نياز موتور از كجا تأمين بشه كه نقشى در پنهانكارى خود موتور نداره!


ابراهيم جان شما موتور رپتور رو بيار بذار رو A-6(اگر امكانش بود)!! سطح مقطع راداريش به اندازه مساحت يك زمين فوتبال مى شه و چيزى از اون شهرت افسانه اى نمى مونه! icon_cool

ابراهيم خان شما خودت دارى اعتراف مى كنى كه شكل بدنه مهمه نه خود موتور! :blushing:


:lol:
توى اون فيلمى كه شما دارى٬ جريان هواى خنك كننده نقشى براى تأمين هواى تازه در جريان استفاده از پس سوز رو داره؟
اتفاقا بسیار هم ربط داره،شما ورودیهای W مانند میگ 29 رو با ورودیهای یک دست و یکنواخت با بدنه رپتور مقایسه کنید.
در ضمن آن شکافهای بالای هواپیما،ورودی موتور نیست، بلکه ورودی هوایی هست که با گرمای اگزوز مخلوط شده و باعث کاهش اشعه فروسرخ میشند...

پس حدسم درست بود!



عجب،
شما جمله خودت رو نقل قول میکنی،بعد میزنی زیرش icon_twisted ،موتور که بیرون هواپیما نیست،در داخل بدنه قرار میگیره و از طراحی بدنه در پنهانکاری استفاده میشه نه نوع موتور،موتور هم میتونه با روش های مختلف کاهش اشعه فروسرخ به این کار کمک کنه.
در مورد اون فیلم خدمتت عرض کنم که نه تنهادر پس سوز نیازی به هوای بیشتر نیست بلکه یک جداکننده ورودی هوا رو نصف میکنه تا هوای کمتر به موتور برسه،در این صورت کمپرسور خفه میشه،بالا توضیح دادم که... :lol:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]نه تنهادر پس سوز نیازی به هوای بیشتر نیست بلکه یک جداکننده ورودی هوا رو نصف میکنه تا هوای کمتر به موتور برسه،در این صورت کمپرسور خفه میشه[/quote]
از توضيحت ممنون. ولى هوايى كه مستقيم به اگزوز برده مى شه كه از كمپرسور نمى گذره كه خداى نكرده(!) خفه اش كنه؟!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
در نگاه اول از این عکسها دو نکته برداشت میشود که 1- توجه به طراحی پنهانکار و انحراف دهنده امواج رادار و 2- بزرگتر شدن طرحها به نسبت طرح اولیه. که با این شرایط به نظر میرسه روسیه تصمیم گرفته بجای ساخت تی50 برای رقابت با اف35 اون رو در یک سطح بالاتر برای مقابله با اف22 از نو بسازه که علت تغییر در طراحی میتونه به این علت باشه. اینکه روسیه میتونه و توان فنی لازم رو داره باز به نظر میرسه قادر به این امر باشه و جز در بعد راداری که از آمریکا یک سطح پائینتره سایر فاکتورهای پنهانکاری نیاز به دانش و توان فنی چندان پیشرفته ای نیاز نداره که این کشور نداشته باشد. مهمتر از همه موضوعی است که باعث نگرانی و هشدار تحلیلگران غربی شده بود و اون اعلام این خبر در چند سال گذشته که دانشمندان روسی موفق به ساخت ماده جاذب امواج پلاسمایی شدن! همون زمان در یک تحلیل غربی خوندم که در صورت ساخت چنین ماده ای حتی میتوان یک میگ21 قدیمی رو پنهانکارتر از بهترین پنهانکارهای غیر پلاسمایی کرد (البته مشکل تابش حرارتی به این مقوله مربوط نیست) که نتیجتا با استفاده از این فناوری در جنگنده نسل پنجم شرایط سختی برای غرب پیش خواهد آمد با توجه به اینکه تحقیقات بر روی این ماده هنوز در غرب جواب نداده است.

به هر حال هر دو طرح خوب و جدید به نظر میرسند و هر کدام نکات مثبت و منفی خاص خود را دارند اما در حالت کلی به نظر من طرح اول که طراحی بال پسگرا و واگرا رو با هم داره در قرن جدید بهتر جواب بدهد.

باید منتظر بود و دید و به شخصه امیدوارم روسیه و چین تا یک دهه آینده موفق به تولید جنگنده های نسل پنج خود شوند تا با موازنه قوای هوایی خلاء تکنولوژیک برای کشوری چون ایران خودمان کمتر شود.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
یه سوال دراین چند طرح (طرح های جنگنده رادار گریز)آیا طرح جنگنده عمود پرواز یا بدون خلبان مانند اف 35 هم درنظر گرفتند یا خیر icon_cool

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

روسیه در خلال برگزاری نمایشگاه MAKS برای اولین بار رادار آرایه فازی AESA که برای جنگنده نسل پنجم خود به نام Sukhoi PAK FA/ T-50 طراحی شده است را به نمایش گذاشت. به گفته فرمانده نیروی هوائی روسیه الکساندر زلین ، جنگنده نسل پنجم روسیه در ماه نوامبر یا دسامبر اولین پرواز آزمایشی خود را انجام خواهد داد. جنگنده جدید مورد بازدید ولادیمیر پوتین در مرحله ساخت در کارخانجات Knaapo قرار گرفت. رادار آرایه فازی جدید که دارای بیش از 1000 مدول فرستنده/ دریافت کننده است در ماه نوامبر وارد مرحله تست خواهد شد. NIIP جزئیات بیشتری از رادار جدید منتشر نساخته.

[align=center]aVXtbii.jpg[/align]


رادار جدید، دومین رادار AESA ساخت روسیه پس از رادار Phazotron Zhuk- AE که برای جنگنده RSK MIG-35 طراحی شده است میباشد. سوخوی قصد دارد تا 5 فروند نمونه آزمایشی از جنگنده PAK FA/ T-50 را تولید نماید که دو فروند آن مختص تستهای زمینی خواهد بود. سوخوی انتظار دارد تا اولین سری از جنگنده های نسل پنجم خود را در سال 2015 برای تستهای عملیاتی تولید نماید. اولین سری از جنگنده های جدید مجهز به موتور NPO Saturn 117 خواهند بود که برگرفته از موتور AL-31F میباشند.

هند نیز طی توافقی با مسکو در جستجوی جنگنده نسل پنجم خود که برگرفته از طرح T-50 میباشد است.


فلایت اینترنشنال 28 آگوست 2009
منبع:انجمنهاي تخصصي-Shahryar

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
برد و قدرت كشفش مشخصه؟ به ما هم مى دن؟؟!! icon_cheesygrin آخه ما هم فكر كنم ابراز تمايل كرده باشيم! icon_question

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
حامد جان سلام
چطوري
ضمن تشكر از مطلبت جسارتا من تو همين سايت مقاله شما رو در مورد رادارهاي آرايه فازي خوندم ولي سواد بنده نكشيد
لطف كن بطوريكه در حد درك ما باشه در مورد رادار آرايه فازي و رادار نيمه فعال يه كم توضيح بده
و اينكه رادارهاي هواپيماهاي نسل پنجم كلا آرايه فازي هستند اگر نه پس چي ؟
سپاسگزارم

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اگه ما بتونیم اینا رو بسازیم و روی جنگنده های قدیمی نصب کنیم چی میشه !
icon_question فکر کنید
مثلا فانتوم با این رادار می تونه یه اف22 رو شناسایی کنه! icon_cheesygrin

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      موقعیت قرارگاه مرکزی منافقین :
       
      در 90 کیلومتری شمال بغداد ،پس از عبور از شهر "الخالص" به "قرارگاه  اشرف" خواهید رسید.این پادگان با وسعت6 در 8کیلومتر مربع تا سال 1365 هجری شمسی تحت عنوان "معسگر الخالص الخاص" محل استقرار یکی از تیپ های گارد ریاست جمهوری صدام حسین بود.این پادگان از شمال به انبارهای بزرگ مهمات و تسلیحات و یک روستای کوچک عراقی،از شرق به یک فرودگاه متروکه،از جنوب شرق به روستای "شیخ شنیف" ، از جنوب به یک مرکز مرغداری و از غرب به جاده بغداد- کرکوک محدود شده است."اشرف بزرگ" 12*10 کیلومتر مربع است  که پادگان اشرف و زمین های اطراف آن را شامل می شود.
       
        
       
       
       
       
      پس از اخراج مسعود رجوی به عراق و ملاقات او با صدام حسین ، این پادگان بطور کامل تحویل گروهک منافقین  شد و  آنها پایگاه های خود در سلیمانیه و کرکوک را جمع آوری کرده و از سال 1366 هجری شمسی تحت عنوان به اصطلاح "ارتش آزادیبخش ملی " در این محل تجمع کنند.
      در کیلومتر 90 جاده قدیم بغداد-کرکوک انشعابی از قسمت شرقی، شما را به درب اصلی پادگان اشرف هدایت خواهد کرد.شمال و جنوب این جاده آسفالته و فرعی محل استقرار 2 گردان ارتش صدام حسین ،گروهان رادار،گروهان موشکی پدافند هوایی و مقر سازمان استخبارات صدام حسین است که در نزدیکی ورود به پادگان قرار دارد.از سال 1365 شمسی تا زمان سرنگونی صدام  حسین ،نقش این نیروها پدافند هوایی،حفاظت بیرونی و کنترل ورود و خروج به پادگان اشرف بود .
       
       
        
       
       
      مرصاد ، کمینگاه منافقین 
      ببرها وارد می شوند :
       
      اگر چه نیروی های مسلح جمهوری اسلامی ایران ( ارتش  جمهوری اسلامی ایران ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  ، بسیج و..)  در جریان عملیات مرصاد ، شکست سنگینی بر پیکره گروهک منافقین وارد آورد ، بازماندگان فرقه رجوی ، مجدداً نیروی های باقی مانده خود را در قرارگاه های  متعدد خود در عراق ، جمع آوری و با حمایت رژیم بعثی ، فعالیتهای خود را از سر گرفتند . اما بدنبال شکست مفتضحانه رژیم بعثی حاکم بر بغداد در مقابل تهاجم گسترده نیروهای ائتلاف به منظور بازپس گیری کویت در ماه مارس 1991 و بغرنج شدن وضعیت در این کشور که همراه با بروز تشنجات و حرکتهای مسلحانه در شمال و جنوب آن گردید ، باعث شد تا گروهک منافقین  با یک بن بست غیر قابل تصور مواجه گردد .
       
       

       
       
      به همین دلیل ، تروریستهای مسلح این گروهک ، دست به تحرکات جدیدی در داخل خاک ایران زده و در یکم آوریل 1991 ، با استفاده از شرایط حاد منطقه ، یکسری اقدامات مسلحانه تروریستی  در غرب ایران ، بویژه ارتفاعات استان کرمانشاه  را رقم زدند که موجبات به شهادت رسیدن صدها نفر از شهروندان کرد ساکن در این منطقه را فراهم آورد .
      بنابراین در پاسخ به شرارتهای این گروهک تروریستی ، در بامداد روز 5 آوریل ، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  با استفاده از 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-4E ، جمعی پایگاه سوم شکاری (TFB-3)  یک ضربت اساسی را به پادگان اشرف که قرار گاه مرکزی این گروهک بشمار می رفت ، وارد آورد که درعمق 80 کیلومتری داخل خاک عراق و در 28 کیلومتری شمال شهر  خالص  قرار داشت . 5 دقیقه بعد از این حمله ، 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-5E جمعی پایگاه چهارم شکاری (TFB-4) بقیه تاسیسات این قرار گاه را با مهمات سنگین مورد حمله قرار دادند که براساس اطلاعات منتشر شده ، تلفات گسترده ای را موجب گردید .
       

       
       
      با این حال ، در جریان این حمله غافلگیرانه  ، خدمه یکی از فانتوم های شرکت کننده ( سریال 6688-3) موفق به اجرای صحیح مانور POP-UP نگردید و هر دوخدمه مجبور به اجکت شده و توسط شبه نظامیان مستقر در منطقه  بازداشت و بسرعت به دولت عراق تحویل داده شدند
       
       

       
      بقایای فانتوم ساقط شده نیروی هوایی به سریال 6688-3
       
       
      در شمال عراق ، دولت ترکیه که سالهاست در حال جنگ غیر رسمی با شورشیان حزب کارگران کرد که به شکل محرمانه از حمایتهای اطلاعاتی و تسلیحاتی دولت وقت عراق بهره می برد ، قرار داشت ، به منظور سرکوب این شورشیان ، چندین عملیات رزمی را در امتداد مرز با ایران ، طراحی و اجرا نمود .
       

       
       
      در جریان این عملیات رزمی ، فانتوم های  نیروی هوایی ترکیه بارها و بارها حریم هوایی ایران را مورد تجاوز قرار داده و نقض نمودند و در این سو ، در موارد متعددی  ، رادار مراقبت منطقه ، هشدارهای لازم را به ترکها ارسال نمود ولی علی الظاهر نیروی هوایی ایران هرگز عملیات رهگیری را اجرا ننمود . این مساله  را می توان بدین دلیل تشریح نمود که  تایگرهای مستقر در پایگاه دوم شکاری ،اگر چه بسیار سریع تر از فانتوم های ترک بودند اما بدلیل اینکه  تیم های ضربتی نیروی هوایی ترکیه توسط جنگنده های F-16C این نیرو  اسکورت می شدند ، حضور تایگر عملاً بی اثر بشمار می رفت . به همین علت ، فرماندهی وقت نیروی هوایی ایران تصمیم گرفت تا سازمان رزم پایگاه دوم شکاری را با اعزام جنگنده های MIG-29 که به تازگی از اتحاد شوروی تحویل گرفته شده بودند ، تقویت نماید .
       
       

       
       
      اعزام فالکروم های تهرانی  ، اگر چه در ابتدا به شکل موقت به این پایگاه مامور شده بودند ، اما با تغییر شرایط ، این استقرار به شکل دائمی در آمد و اسکادران 22 تاکتیکی نیروی هوایی (TFS-22) با حضور میگ های روسی تشکیل گردید و از آن سو ، تمامی  تایگرهای موجود در این پایگاه (F-5E) به اسکادارن 21 تاکتیکی (TFS-21) انتقال یافتند .
       
      با فروکش کردن آتش جنگ در آسیای جنوب غربی ، شرایط تقریباً به حالت عادی بازگشت ، اما این آرامش زیاد بطول نیانجامید ، چرا که در سال 1994 ، گروهگ منافقین مجدداً با اعزام تیم های ترورویستی بداخل کشور ، به شکل منظم دست به تخریب ، ترور مردم عادی و شماری از مقامات ارشد نظامی و غیر نظامی  زدند .
       
       

      سپهبد شهید صیاد شیرازی 
       
       
      د رنتیجه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، مجدداً ماموریت یافت تا حملات هوایی خود را علیه قرارگاه مرکزی این گروهک در داخل خاک عراق ، از سر بگیرد .
      این ماموریت کمتر شناخته شده ، توسط یکفروند جنگنده- بمب افکن F-5F و سه فروند جنگنده – بمب افکن F-5E جمعی پایگاه دوم شکاری در 9 نوامبر 1994 اجرا گردید . در این حمله جمعاً 16 تیر مهمات هوا به زمین مارک-82 به روی هدف حمل شد و پرنده های رزمی با موفقیت کامل و بدون خسارت جانبی ، ماموریت خود را به انجام رساندند .
       
       

       
       
      اما بدلیل اینکه این حمله غافلگیرانه  در داخل محدوده موسوم به منطقه پرواز ممنوع (NO FLY ZONE) شمال عراق که توسط ایالات متحده و بریتانیا حفاظت می گردید ، انجام شد ، به محض اطلاع از وقوع این حمله ، 20 فروند جنگنده  متحدین شامل  جنگنده – بمب افکن های F-16  و F-15 نیروی هوایی ایالات متحده به منظور رهگیری این دسته پروازی از پایگاه های خود واقع در خاک ترکیه به پرواز در آمدند که با توجه به پایان ماموریت دسته رزمی نیروی هوایی ایران ، برخوردی میان این دو پیش نیامد . 
       

       
       
       
      پی نوشت :
       
      1- پلان های رزمی ارائه شده در این تاپیک در سطح وب وجود ندارد و توسط مترجم طراحی شده است 
      2-  در این انجمن ، بیشتز از حماسه های گردان های تامکت و فانتوم گفته شده ، باشد که  این تاپیک گوشه ای از حماسه های تایگرهای مظلوم نیروی هوایی که تلفات قابل توجهی را هم در جنگ تحمیلی متحمل شده است ، بیان نماید .
       
       
       
      منبع : با اندکی تصرف ، IRANIAN TIGERS AT WAR  BY BABAK TAGHVAEE
       
       
        این مجموعه با صرف زمان ترجمه  شده است ،
      بنابراین ، هر گونه برداشت با ذکر منبع (MILITARY.IR) خواهد بود . 
      در غیر اینصورت ، برداشت کننده  ، عرفاً و شرعاً ، مسئول خواهد بود .
       
       مترجم : MR9      
    • توسط MR9
      تسلیحات هایپرسونیک ، حوزه جدید برای رقابت
      اعطاء قرارداد توسعه جنگ افزارهای هواپایه فراصوت به لاکهید – مارتین

      واشنگتن : وزارت دفاع ایالات متحده در 13 اوت 2018  اعلام نمود که مناقصه  طراحی و توسعه دومین نمونه از تسلیحات فراصوت مورد نیاز ارتش این کشور را به ارزش 480 میلون دلار به  دپارتمان موشک و سامانه های کنترل شرکت لاکهید- مارتین اعطاء نموده است .
      خبر امضاء این قرارداد در حالی منتشر گردید که پیش از این گمانه زنی هایی در خصوص نیازمندی فوری ارتش این کشور برای طراحی و و تولید تسلیحات هوا- پایه واکنش سریع وجود داشت و گفته شده بود که پشتیبانی های لازم از برنده مناقصه نیز بخوبی انجام خواهد شد این قرارداد ، در واقع ، ایجاد بستر مناسب برای طراحی ، تست و آمادگی برای تولید مهمات واکنش سریع هواپایه (ARRW) بشمار  می آید .

      وزیر نیروی هوایی  ، هدر . ای . ویلسون در این زمینه می گوید :" ما قصد داریم تا بسرعت و با بهره گیری از بهترین فناوری در دسترس ، در کوتاه ترن بازه زمانی ممکن ، قابلیت رزم هایپرسونیک را در اختیار نیروی هوایی قرار دهیم "

      پروژه ARRW ، یکی از دو تلاش ارتش ایالات متحده  برای نمونه سازی تسلیحات ماوراء صوت است که به نیروی هوایی  در توسعه قابلیتهای رزمی کمک می کند . نیروی هوایی ارتش ایالات متحده  ، با استفاده از دسترسی های داده شده  بخش 804 از اجازه نامه FY16 قانون دفاع ملی ، مجاز است تا سرمایه گذاری لازم برای توسعه این تسلیحات تا سال 2021 را داشته باشد . این پروژه قرار است تا در شعبه اورلاندو (فلوریدا ) شرکت لاکهید- مارتین اجرا گردد و انتظار می رود تا اواخر نوامبر 2021 به نتیجه قطعی برسد .

      از سویی دیگر ، مدیران ارشد وزارت دفاع  ، آژانش دفاع موشکی ، نیروی هوایی ، نیروی دریایی ، و ارتش روز 28 ژوئن  سال جاری توافقنامه ای را بصورت مشترک به امضاء رساندند که در آن بر همکاری و توسعه فناوری مهمات هایپرسونیک سُرشی ، تاکید وجود داشت .

      ژنرال دیوید . ال . گلدفین ، رییس ستاد نیروی هوایی ، در این زمینه می گوید :
      " این تیم مشترک  برای رقابت نیازمند ایجاد چابک سازی سازمانی خواهد داشت ، مرزهای فناوری در این برنامه بطور قطع جابه جا میشود و ما می بایست سهم خود را از این رقابت جدید ، داشته باشیم "
      انعقاد این قرار داد ، به دولت اجازه می دهد تا به نیاز فوری نیروهای مسلح ، پاسخ مناسب دهد ، به همین دلیل شروع به کار این پروژه ، به فاصله 180 روز پس از امضاء تعیین شده است .

      برنامه دوم نیروی هوایی برای طراحی تسلیحات هواپایه  فراصوت ، سرمایه گذاری برروی پروژه  جنگ افزار ضربتی متعارف فراصوت (HCSW) نام دارد . در مجموع ، این دو برنامه ، قابلیتهای منحصربفردی را برای ارتش فراهم می کند ، گرچه  هرکدام ازاین دو طرح ، رویکردهای فنی متفاوتی را دنبال می کنند . چنانکه برنامه ARRW تلاشی است میان نیروی هوایی و دارپا برای توسعه فناوری که امکان ارتقاء آن وجود دارد ، در حالی که برنامه HCSW ، بیشتر بر روی استفاده از فناوری هایی که وارد دوره بلوغ خود شده ، متمرکز شده است .
      پی نوشت :
      1- در یک دهه اخیر ، مفهوم جدیدی واردسازمانهای مسلح شده و آن ، " چابک سازی " سازمان است ، طبیعتا" سازمان های به اصطلاح " تنبل" در چنین وضعیتی ، محلی از اِعراب ، نخواهند داشت .
      2- نکته جالب اینجاست که مدیریت حاضر نیروی هوایی ارتش ایالات متحده ( بعنوان متولی این دوبرنامه ) ، آنچنان به این فناوری علاقه مند شده که روی دو برنامه مشابه ، همزمان سرمایه گذاری می کند ، طبیعتا" در اینجا ( و نه الزاما"در یک سازمان قرن بیست و یکمی نظیر پنتاگون )  پول به هیچ عنوان مطرح نیست ، بلکه ، پیش فرضها ، عملکرد و آینده نگری مدیریت سازمان ، تاثیر گذار خواهد بود .
       
      صرفاً برای میلیتاری / مترجم MR9
       
    • توسط farmandekoll
      F-117 نایت هاوک (شاهین تاریکی) نخستین هواپیمای عملیاتی است که به منظور استفاده از فناوری پنهانکاری طراحی شد. طراحی منحصر بفرد این هواپیمای تک سرنشینه تواناییهای استثنایی را به این هواپیمای تهاجمی می افزاید. اندازه این هواپیما در حدود F-15 ایگل می باشد که دو موتور توربو فن F404 که هرکدام نیرویی معادل 48 کیلو نیوتون (10800 پوند) ایجاد می کنند دارد. هم چنین دارای کنترل با سیم می باشد. قابلیت سوختگیری هوایی برد نایت هاوک را افزوده و آن را به یک سلاح بازدارنده و ترساننده ی ایالات متحده تبدیل کرده است. توانایی حمل انواع سلاح ها با سیستمهای ناوبری و حمله یکپارچه و سیستمهای الکترونیک پروازی ( اویونیک) موثر بودن این هواپیما را در عملیات مختلف اثبات می کند و بار کاری خلبان را کم می کند. کشیدن نقشه های با جزییات ریز برای عملیات روی نقاط با پدافند سنگین و قوی با استفاده از سیستم طراحی نقشه خودکار به ارزشهای این هواپیمای منحصر بفرد می افزاید.اولین F-117 در سال 1982 تحویل داده شد و آخرین تحویل در سال 1990 بود. تصمیم تولید F-117 در سال 1978 گرفته شد. اولین پرواز آن در سال 1981 انجام شد.

      جزییات :


      وظیفه : هواپیمای تهاجمی پنهانکار

      سازنده : لاکهید

      استفاده کننده : نیروی هوایی ایالات متحده

      موتور : دو موتور توربو فن بدون پس سوز F404-GE-F1D2 با قدرت 48 کیلو نیوتن (10800پوند)

      ابعاد : طول 10.08 متر، ارتفاع 3.78 متر، دهنه بال 13.20 متر

      اوزان: وزن خالی آن 13.381 کیلوگرم برآورد شده است، حداکثر وزن برخاست 13.814 کیلوگرم

      اجرا : حداکثر سرعت 0.98 ماخ یا 1040 کیلومتر بر ساعت(656 مایل بر ساعت)، سقف پرواز 15.240 متر برآورد شده است ( 50000 پا)

      سلاحها : تا 2268 کیلوگرم (5000 پوند) انواع بمب های هدایت شونده، موشکهای هوا به زمین، موشکهای زد رادار یا موشکهای هوا به هوای AIM-9 که در یک جایگاه درونی حمل می شوند.




  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.