kingraptor

جنگنده دفاع نقطه ای میگ-29 فالکروم

امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

آرش جان به تاریخ آخرین ویرایش اون صفحه نگاه میکردی بد نبود! Last modified on: Thursday, July 17, 1997 به قراردادهای نیروی دریایی هند برای میگ29کی توجه کنی میبینی که قیمت هر فروند در حدود 50 میلیون دلار بوده! روسها برای درخواست نیروی هوایی مبنی بر خرید 126 جنگنده مدرن هم میگ29 رو پیشنهاد داده بودن که ارزش آن بالغ بر 10 میلیارد دلار میشد! یکمی روسهای عزیز گرون فروش شدن و دیگه مثل سابق نیست که وزیر دفاع روسیه با افتخار بگه شما بجای خرید یه میراژ 2000 (اینش یادم نیست حالا هر چی!) میتونید چهار میگ29 بخرید!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
سلام كركس اين متن خبريه كه خوندم..به نوع ميگ 29 اش اشاره نشده: دولت هند در نظر دارد سفارش خرید 29 فروند جنگنده میگ-29 جدید را به روسیه بدهد. به گزارش مهر به نقل از روزنامه کامرسانت، در صورت نهایی شدن این قرار داد ارزش آن بالغ بر دو میلیارد دلار خواهد بود. بر اساس این گزارش، مذاکرات رسمی دهلی نو و مسکو در این باره هنوز آغاز نشده اما هند درصدد است تا در اولین فرصت سفارش ساخت این جنگنده ها را به روسیه بدهد. بر اساس این گزارش، هند در سال 2004 نیز سفارش ساخت 12 فروند میگ تک سرنشین مدل 29Ks و چهار فروند جنگنده دو سرنشینه از همین مدل را به روسیه داده بود. در آن زمان هزینه ساخت این 16 فروند میگ یک میلیارد و 600 میلیون دلار شد . هند در آن تاریخ این جنگنده ها را برای تجهیز ناوگان دریایی خود سفارش داده بود. جنگنده های میگ 29 جنگنده هایی چند منظوره هستند که قابلیت حفاظت از تجهیزات روی زمین، پیروزی در نبردهای هوایی و هدف قرار دادن اهداف زمینی و هوایی را با استفاده از موشکهای هدایت شونده دارند. ------------------------------------------- بنظرم امريكا تا زماني كه نتونه ناوگان هوايي ايران رو از كار بندازه و پدافند هاي زميني ايران رو هم فلج كنه... از اف 15 و اف 16 استفاده نميكنه. هواپيماي عمده كه بكار برده ميشه اف 18 هست و هواپيمايي هم كه ميخوان ازش براي اولين بار توي شرايط جنگي تستش كنن اف 22 . ------------------------- الان كه فكر ميكنم ميبينم تنها مشكل و بدبختي ما اينه كه با قويترين ارتش جهان ميخوايم در بيفتيم (البته اون ميخواد در بيفته!!)كه خودش تهيه كننده-توليد كننده-فروشنده ي اصلي جنگ افزار و بزرگترين استفاده كننده اش هم هست! بنابراين اگر مثل ساير كشورهاي ديگه فقط تهديدات سنتي همسايه اي داشتيم..اونوقت ميگ 29 هم بكارمون مي آمد.انوقت اف 4 و اف 5 رو هم هنوز ميتونستيم در درگيريها شركت بديم. --------- با اين قيمت جنگنده ها كه به اين قيمت رسيده در 10 سال آينده چند تا كشور ميتونن سفارش 20 تا هواپيما بدن؟! حيف كه هميشه در حال تهديده ايران وگرنه بهترين كار همون سرمايه گذاري داخليه

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
خوب آرش جان یه بحثی رو ایجاد کردی که باید دربارش بحث کنیم و اینکه میگی میگ29 در برابر اف22 عددی نیست و از این حرفها باعث کم ارزش شدن بحث خود میشی! بالاخره اگه بحثی هست باید بحث کنیم حتی رو ناممکن ها اگر که نه ...

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مدل میگی که هند سفارش داده . نمونه ی ناونشین میگ هست. این رو فکر کنم صنایع هوایی نوشته بود.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

آقا سعيد ميگ-29 همينطوريش در مقابل سوخو 27 نتونست فاپق بياد بعد بر روي جنگنده پنهانکار اف-22 ( که همون سوخو 35 که صد بار روش بحث کردیم در فاصله 95 کیلومتری رهگیریش کنه اون هم با اون رادار اربیس ) بعد باید حساب سطح مقطع راداری اف-22 و خاصیت جنگ الکترونیکش رو هم کرد .

اول از همه باید به رادار phzotron RLPK-29 توجه کرد . این رادار در نمونه MIG-29A کاربرد داره که همون جنگنده میگ 29 خودمون می شه . حداکثر برد این رادار برای رهگیری جنگنده ها 70 کیلومتره و برای هواپیما های غول پیکر مسافربری ، و یا تجاری و هواپیما های ترابری مثل سی-17 حداکثر 90 کیلومتر هست . خوب حال فرض کن این رادار با یک جیمینگ روبرو بشه . سیستم های جنگ الکترونیک اف-22 به راحتی می تونه این رادار ( N-019M ) رو از کار بندازه /.


بررسی رادار میگ-29 در برابر اف-22 :

قبل از رهگیری توسط اف22 جنگنده ساقط شده چراکه با این رادار و سطح مقطع راداری اف-22 که بین 80 تا 100 سانتیمتر است رهگیری آن امکان ناپذیر است و قبل از رهگیری رادار توسط سیستم های جنگ الکترونیک اف-22 دچار اخلال شده .

خوب دوست عزیز به نظر شما ایران چقدر باید روی mig 29 حساب کنه ؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بستگي داره جنگنده هاي مقابل چه باشه! اف-15 كه جنگنده استراتژيك امريكاييهاست احتمالا در حملات هوايي ستون اصلي را تشكيل ميده. و براي جنگ هاي هوايي و داگ فايتها اف-16 كه ميگ 29 در برابر اين جنگنده موفق هيچ شانسي نخواهد داشت. اف-18 ها رو براي جنگ هاي هوا به هوا در نظر نمي گيرند . اف-22 رو هم به نظرم در برابر ما به كار نخواهند گرفت چون يه مقدار بيش از حد پيشرفته ست براي جنگ با ميگ 29! به نظرم اف-22 رو براي رقباي احتمالي نسل پنجش در آينده نگه مي دارند و با هيچ جنگنده نسل 4 اي درگيرش نمي كنند. به نظرم بهترين جنگنده اي كه ما داريم در حال حاضر همين تامكت هاي به قول شما پيرمون است كه اگر اورهال بشوند وسيستم راداريشون رو بتونيم با فناوري بومي مون ارتقا بديم و با موشك هاي فونيكس ارتقا داده شده داخلي لودشون كنيم اونوقت جلوي اف-15 ها لااقل مي تونند حرفي براي گفتن داشته باشند. ولي مي دونيد چيه؟ جنگنده هاي آمريكايي با پشتيباني شديد آواكس ها و جنگنده هاي جنگ الكترونيك همراهند كه يه جورايي به رادار خود جنگنده حتي بعضا نيازي پيدا نمي كنند! و در ضمن آرايش هاي جنگ هاي هوا به هواي پيشرفته اي به خود ميگيرند كه باعث ميشه از پس جنگنده هاي پيشرفته تر از خود هم بعضا بر بي آيند. از لحاظ تعداد هم كه خيلي تفاوت زياده. به نظرم براي مقابله با هجوم جنگنده هاي اونها به سيستم هاي موشكي پدافني روي بياريم و از جنگنده هامون براي حركات انتقام جويانه و بمباران استفاده كنيم تا رهگيري و جنگ هاي هوايي.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
Survivor عزیز بسیار عالی گفتی . ولی قصد من مقایسه میگ-29 با جنگنده ها امریکایی نیست بلکه در این تاپیک باید در مورد یک نبرد هوا به هوا بین جنگنده های اف-22 و اف-18 و اف-15 اشاره کرد . فراموش نشه . باز هم تکرار می کنم پوشش راداری آواکس و هواپیما های جنگ الکترونیک رو فراموش نکنید . icon_cool

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
البته آرش جان با توجه به اینکه کشور در زمینه ساخت رادارهای هواپیما قدم برداشته انتظار می رود که مشکلات راداری میگ-29 رفع شده باشد! عزیز دل برادر! icon_cool

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بستگي داره جنگنده هاي مقابل چه باشه!
اف-15 كه جنگنده استراتژيك امريكاييهاست احتمالا در حملات هوايي ستون اصلي را تشكيل ميده. و براي جنگ هاي هوايي و داگ فايتها اف-16 كه ميگ 29 در برابر اين جنگنده موفق هيچ شانسي نخواهد داشت.
اف-18 ها رو براي جنگ هاي هوا به هوا در نظر نمي گيرند .
اف-22 رو هم به نظرم در برابر ما به كار نخواهند گرفت چون يه مقدار بيش از حد پيشرفته ست براي جنگ با ميگ 29! به نظرم اف-22 رو براي رقباي احتمالي نسل پنجش در آينده نگه مي دارند و با هيچ جنگنده نسل 4 اي درگيرش نمي كنند.
به نظرم بهترين جنگنده اي كه ما داريم در حال حاضر همين تامكت هاي به قول شما پيرمون است كه اگر اورهال بشوند وسيستم راداريشون رو بتونيم با فناوري بومي مون ارتقا بديم و با موشك هاي فونيكس ارتقا داده شده داخلي لودشون كنيم اونوقت جلوي اف-15 ها لااقل مي تونند حرفي براي گفتن داشته باشند.
ولي مي دونيد چيه؟ جنگنده هاي آمريكايي با پشتيباني شديد آواكس ها و جنگنده هاي جنگ الكترونيك همراهند كه يه جورايي به رادار خود جنگنده حتي بعضا نيازي پيدا نمي كنند! و در ضمن آرايش هاي جنگ هاي هوا به هواي پيشرفته اي به خود ميگيرند كه باعث ميشه از پس جنگنده هاي پيشرفته تر از خود هم بعضا بر بي آيند. از لحاظ تعداد هم كه خيلي تفاوت زياده.
به نظرم براي مقابله با هجوم جنگنده هاي اونها به سيستم هاي موشكي پدافني روي بياريم و از جنگنده هامون براي حركات انتقام جويانه و بمباران استفاده كنيم تا رهگيري و جنگ هاي هوايي.


دوست من متاسفانه شما اطلاعات صحیحی از میگ29 ، جنگنده های آمریکایی و ترکیب عملیاتی آنها ندارید!

مثلا به ضعف میگ29 در داگفایت اشاره کردید که برعکس نقطه قوت آن بوده و مانورپذیرترین جنگنده برای داگفایت است! این جنگنده میتواند با زاویه حمله تا 3 برابر اف16 و شعاع گردش کمتر براحتی به ساعت شش آن برسد!

آمریکائیها برای حملات هوایی از ترکیب گروههای بمب افکن ، اسکورت ، شکاری ، آواکس ، ضد رادار و ... استفاده میکنند و به عنوان مثال بصورت زیر است.

جنگنده های F-15E برای انجام بمباران دقیق با اسکورت F-15C و همراهی F-16C در نقش ضد رادار و پوشش هوایی توسط گروه دیگری از F-15Cها در فاصله دورتر.

نیروی دریایی آمریکا هم اگر تنها اف15 را در نظر بگیریم از تعدادی F-18C برای دفاع هوایی و اسکورت و از F-18E و F-18C برای حملات هوا به زمین استفاده میکند.

درباره اف22 نظر شما اشتباه است و استراتژی هوایی هوایی برتری مطلق هوایی است و این جنگنده بدین منظور طراحی شده و حتی در برابر هواپیماهای قدیمی نیز استفاده خواهد شد!

دلیل این است که در جنگهای اخیر و منجمله جنگ بالکان با وجود برتری کیفی شکاریهای اف15 متحدین از جنگنده های کم کیفیت میگ21 و قدیمی میگ29 شکست خوردند!

با توجه به پایگاههای دارنده میگ29 که تهران و تبریز هستند میتوان انتظار داشت که ما با اف18 روبرو نشویم و بهتر است این جنگنده را از بحث خارج کنیم.

در حملات احتمالی هوایی از غرب ، شمال غرب و شمال شرق ما با میگ29 به جنگ گروههای پروازی گزینه اول خواهیم رفت و به احتمال زیاد میگ29 درگیری هوایی با اف16 نداشته باشد و با جنگنده های اسکورت اف15 درگیر خواهد شد.

البته چون اف16 در نقش بمب افکن پرواز میکند با میگ29 درگیر نمیشود وگرنه امکان حمله به آن و شکارش هست.

درباره رادار N019 هم یه مطلبی ارسال میکنم تا بحث روشنتر شود. مدل جدید این رادار با نسخه اولیه متفاوت است و البته میگ29های ایرانی ارتقا یافته اند که در این باره حرفی نمیزنم ولی این احتمال را در نظر بگیرید که جنگنده های ایرانی از راداری دیگر یا رادار ساخت داخل استفاده کنند.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
خب براي اين دفاع هوايي و حمله به جنگنده هاي اسكورت اف-15 كه اين جنگنده ها معمولا به نوعي سرباز صفر به شمار مي آيند و با تعداد زيادي هم حمله مي كنند و اگر پوشش جي پي اس و راداري آواكسي آنها را هم در نظر بگيريم واگر هم جنگنده اف-16 رو كه يك رهگير فوق العاده ست كنار بگذاريم لااقل به 60 جنگنده ميگ 29 با رادار هاي برد بالا براي دفاع نياز خواهيم داشت. و از اين تعداد مهمتر يك تاكتيك هوايي كارآمد تر از تاكتيك هاي هوايي به كار رفته در جنگ مثلا بالكان كه ميگ هاي 29 رو به راحتي در برابر اف15 ها به كام مرگ مي كشاند. يا جنگ خليج فارس اول كه به نوعي ميگ 29 رو بدنام كرد.اصولا ميگ 29 در داگفايت مانور پذيري حتي به اندازه خانواده فلانكرها داره ولي در دوربرد و ميانبرد در برابر اف15 ها با پوشش راداري شانسي نخواهد داشت.و رهگير موفقي تا به حال نبوده. به نظر من اگر بتونيم تعداد زيادي اس 300 هاي روسي رو بخريم و آنها را در عمقي معنا دار و در ضمن استراتژيك از كشورمون قرار دهيم كه هم زدنشون آسون نباشه و در جايي مطمن در وروديها باشند به راحتي قادر به شكار تعداد زيادي اف-15 خواهيم بود. و اونوقت از ميگ ها براي حمله به ناوگان دريايي آنها استفاده كنيم. اگر هم اصرار به استفاده از جنگنده در برابر جنگ هاي هوايي باشه بايد از تركيبي از جنگنده هاي مختلف استفاده كنيم مثلا به صورت تركيب 25 تا ميگ 29 و ده تا اف14 و 20 تا از اف 5 هاي ارقا يافته مون.به نظرم وجود اف-14 ها در هر تركيب هوايي لازمه چون اين جنگنده يك رهگير افسانه ايست كه مي تونه به صورت پوششي جلوي زمين گير (هواگير!) شدن جنگنده هاي ديگرمون رو بگيره.هنوز هم ديدن اين جنگنده در هوا براي دشمنان ترسناك است.به نظرم اين جنگنده اف-22 قرن بيستم بود. دو تا سوال دارم نمي دونم دوستان جواب مي دهند يا نه. 1:ايران چند تا ميگ 29 و اف-5 داره؟ 2:آيا ايران ميگ 31 داره؟ چون اگر داشته باشه ديگه به راحتي مي تونيم از ميگ هاي 29 در نقش بمب افكن استفاده كنيم.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
خوب برادر من شما چه اصراری داری اف16 رو رهگیر فوق العاده معرفی کنی؟ این جنگنده اصلا رهگیر نیست! اف16 یک جنگنده چند منظوره و برای دفاع هوایی برد نزدیک و حملات هوا به زمین برای نیروی هوایی آمریکا و متحدان آن ساخته شده است. ماموریت اولی بیشتر در کشورهای متحد آمریکا که از اف15 بی بهره هستند کاربرد دارد. عملیاتهای هوایی هم فله ای صورت نمیگیره که مثلا 25 تا میگ29 و فلان تعداد اف5 و ... بفرستیم و دشمن هم یه صد تا اف15 و ... ارسال کند! حملات هوایی امروز دقیق ، کوبنده و با حداقل کمیت انجام میشود تا شانس موفقیت افزایش یابد. مثلا اگر قرار به حمله ای به یک سایت راداری هاوک با استفاده از اف15 و اف16 باشد احتمالا این حمله با دو فروند اف16 هر کدام مجهز به دو فروند موشک هارم و دو فروند اف15 به منظور پوشش هوایی خواهد بود. از بی2 و بی1 هم برای حملات استراتژیک استفاده شده و برای زدن هدفهای تاکتیکی مثل همان سایت هاوک استفاده نمیشود مگر شرایط ایجاب کند.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
يه نكته اي هست كه اقا سعيد بهش اشاره كردند ولي كسي اون رو جدي نگرفت و اون هم اينه كه ميگ 29 يه جنگنده دفاع نقطه ايه نه رهگير. براي همين نبايد تو محاسباتتون هدف رو در فواصل دور مثلا 100-150 كيلومتري فرض كنيد. ميگ 29 جنگنده اي است كه براي درگيري هاي نزديك ساخته شده و زماني از پايگاه بلند ميشه كه هواپيماي دشمن به اندازه كافي نزديك شده باشه راستي بعضي از دوستان پيشنهاد دادن در جنگ احتمالي هيچ جنگنده اي را پرواز ندهيم. فكر ميكنم اين كار اشتباه بزرگي باشه. صدام هم همين اشتباه رو كرد و جنگنده هاش رو از ترس نابودي پرواز نداد و حتي بعضي هاشون رو هم زير زمين دفن كرد تا بعدا دوباره بيرون بياره ولي ...

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
در باره توانايي هاي اف-16 بيشترين نوشته ها در اينترنت وجود دارد كه زياد جاي بحثي نيست. در ضمن من نگفتم كه از جنگنده ها استفاده نكنيم بلكه گفتم از انها به عنوان رهگير و براي جنگ هاي هوايي استفاده نكينم. استفاده بهينه از آنها يعني استفاده انها در بمباران مواضع دشمن. و وظيفه حملات هوايي دشمن رو هم مي تونيم بسپاريم به سامانه هاي پدافند موشكيمون. چون مطمپنن جنگنده هاي كهنه مون در برابر جنگنده هاي امريكايي با پوشش آواكسي شديد و موشك هاي دوربرد آمرام D هيچ شانسي نخواهند داشت.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط mehdipersian
      مرداد گذشته، یک ماهواره سنجش از دور ساخت روسیه برای ایران از پایگاه فضایی بایکونور پرتاب شد و انتظار می‌رود سه ماهواره دیگر نیز در سال‌های آینده به فضا پرتاب شوند. همچنین شواهد قانع‌کننده‌ای وجود دارد که نشان می‌دهد یک شرکت روسی در حال ساخت یک ماهواره ارتباطی برای ایران است که در سال 2024 در مدار زمین ثابت قرار می‌گیرد.
       
      ماهواره ی خیام:

       
       
      مرداد 1394، ایران با دو شرکت روسی در مورد پرتاب ماهواره سنجش از دور ساخت روسیه که توسط ایران اداره می شود، به توافق اولیه دست یافت. ماهواره ایرانی در 18 مرداد 1401 به وسیله ی شرکت روس کاسموس به فضا پرتاب شد. 
       
      مشخصات فنی ماهواره:

      مشخصات فنی ماهواره توسط روسیه و ایران اعلام نشده است ولی می توان از یک حق اختراع منتشر شده توسط شرکت NPK Barl در مرداد 1401 اطلاعات جدیدی بدست آورد. این طرح یک ماهواره سنجش از دور با وضوح بالا را توصیف می کند که دقیقاً شبیه خیام است. دارای یک گذرگاه شش ضلعی و چهار پنل خورشیدی است که با زاویه 45 درجه نسبت به محور طولی ماهواره به سمت پایین امتداد دارند. 
       
      محموله یک تلسکوپ کورش(Korsch) با پنج عنصر نوری است. تلسکوپ کورش یک تلسکوپ آناستیگمات سه آینه ای فشرده است که میدان دید وسیعی را ارائه می دهد. این تلسکوپ تصویربرداری را در یک کانال پانکروماتیک و چهار کانال چند طیفی (نزدیک مادون قرمز، قرمز، سبز و آبی) ارائه می دهد. سه پیکربندی ممکن برای تلسکوپ ارائه شده است که همگی با نسبت کانونی f/11.53 (نسبت کانونی تقسیم فاصله کانونی بر دیافراگم است)میباشند. مقادیر سه پیکربندی عبارتند از:
       
      دهانه / فاصله کانونی
      0.535 متر6.17 متر
      0.75 متر8.65 متر
      1.1 متر12.68 متر
       
      در اولین پیکربندی که در شکل زیر نشان داده شده است، وزن تلسکوپ 125 کیلوگرم و طول آن 1.8 متر است.
       

       
      دو پیکربندی دیگر منجر به گذرگاه طولانی‌تر می‌شود، اما نیازی به تغییر در جعبه‌های الکترونیکی محموله و آرایه‌های پیکسل CCD ایجاد نمیکند. این تلسکوپ از یک آرایه کانونی کروی و نه مسطح برای کمک به جلوگیری از لکه دار شدن تصاویر استفاده می کند. یک آرایه اسکن الکترونیکی داده‌ها را در باند X با سرعت‌های 480 مگابیت تا 1.5 گیگابیت بر ثانیه به زمین ارسال می‌کند (نرخ بالاتری نسبت به گزارش NPK Barl در فوریه 2021 ).
       
      سازنده محموله نوری مشخص نیست، اما برخلاف تخصص این شرکت در سیستم های زمینی می تواند خود NPK Barl باشد. طی نمایشگاهی در سال 2019، این شرکت تلسکوپ سنجش از دور را به نمایش گذاشت که انتظار می‌رفت ظرف دو سال آینده به فضا پرواز کند. گزارش شده است که وزن آن تنها 46 کیلوگرم است و همچنین کوچکتر از نمونه ثبت اختراع به نظر می رسد، اما تنها ماهواره میزبان ممکنی که در حال حاضر برای آن قابل شناسایی است، خیام است. احتمالاً تنها یک بخش از تلسکوپ به نمایش گذاشته شده است. 

       
      در یکی از نقشه‌های همراه با حق ثبت اختراع(پتنت) ، ماهواره در بالای طبقه فرگات در داخل محفظه محموله موشک سایوز-2-1a قرار دارد (که نشان می‌دهد پرتاب اولیه به وسیله ی این ماهواره بر به جای سایوز-2-1b سنگین تر بود).
       
       اگرچه پتنت‌ها به ندرت به پروژه‌هایی اشاره می‌کنند که به آن‌ها مربوط می‌شود، اما در اینجا ماهواره در واقع متعلق به پروژه 505 نشان داده شده است. همانطور که در نقاشی زیر مشاهده می‌شود، ماهواره‌ها به اندازه‌ای کوچک هستند که سه عدد از آنها در داخل دماغه قرار گیرند.
       
       
       
      کاربرد خیام:
       
      به طور رسمی، خیام تنها کاربردهای غیرنظامی در زمینه هایی مانند کشاورزی، مدیریت منابع طبیعی و نظارت بر محیط زیست خواهد داشت. مدت کوتاهی پس از پرتاب، رئیس سازمان فضایی ایران مدعی شد خیام به دلیل اندازه کوچکش نمی تواند به عنوان یک ماهواره جاسوسی استفاده شود. با این حال، وضوح زمینی گزارش شده آن (0.73 متر) برای انجام کارهای شناسایی ارزشمند کافی است. 
       
      مرکز کنترل ماموریت خیام:
       

       
       
      به گزارش اخبار ایران، مرکز کنترل ماموریت خیام در مرکز فضایی ماهدشت که تقریباً در 60 کیلومتری غرب تهران و نرسیده به شهر کرج قرار دارد. این مرکز در اوایل دهه 1970 برای دریافت اطلاعات از ماهواره های سنجش از دور خارجی تأسیس شد که اولین آنها ماهواره های لندست ایالات متحده بود. همانطور که در تصاویر Google Earth مشاهده می شود، ساخت یک ساختمان جدید در این سایت حدود آوریل 2020 آغاز شد و اکنون کامل شده است. احتمالاً در گزارش تلویزیون ایران که پس از پرتاب خیام از مرکز کنترل مأموریت پخش شد، دو آنتن سهموی در شمال شرقی ساختمان جدید دیده می‌شود.
       

       
      همکاری های روسی/ایرانی بعدی:
       
      خیام پیش بینی می شود حداقل پنج سال فعالیت داشته باشد و قرار است در سال های آینده ماهواره های بیشتری نیز به آن ملحق شوند. پس از پرتاب، حسن سالاریه اعلام کرد که ایران سه ماهواره دیگر از همین نوع را سفارش داده است و افزود: اولین ماهواره در مجموع 40 میلیون دلار هزینه داشته است.
       
      به نظر می رسد که همکاری فضایی بین روسیه و ایران اکنون فراتر از حوزه سنجش از دور است. در هفته‌های اخیر شواهدی به دست آمده است که روسیه در حال ساخت یک ماهواره ارتباطی زمین‌ایستا برای ایران با نام اکواتور (به روسی به معنای «استوا») است. این نام برای اولین بار در سال 2020 در بیوگرافی مختصری از متخصص ISS Reshetnev، تولید کننده پیشرو روسیه در ماهواره های ارتباطی مستقر در نزدیکی کراسنویارسک در سیبری ظاهر شد. در کنار آن بسیاری دیگر از پروژه ها نیز به آن اشاره شد که این شخص در آن مشارکت داشته است و جزئیات بیشتری ارائه نشده است.
       

       
      ایران در نهایت قصد دارد ماهواره‌های ارتباطی زمین‌ایستا را با استفاده از پرتاب‌کننده‌های بومی پرتاب کند، اما به‌نظر نمی‌رسد ماهواره‌هایی که در آینده قابل پیش‌بینی به فضا پرتاب می‌شوند، قادر به قرار دادن محموله با این ویژگی در این نوع مدار باشند. بنابراین، این کشور احتمالاً برای پر کردن جای خالی باقیمانده نیز به روسیه متکی خواهد بود. اگر معامله‌های دیگری در این زمینه هنوز وجود داشته باشد، پشت درهای بسته انجام شده است. 
       
      ________________________________________
      تلخیص و ترجمه از mehdi persian برای میلیتاری
      ________________________________________
      منبع:
      https://www.thespacereview.com/article/4475/1
       
    • توسط MR9
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      سرکوب پدافند هوایی دشمن
        (Suppression of Enemy Air Defenses /SEAD)
       

       
       وایلدویزل / استاندارد 
       
      یکی از ماموریتهای اصلی واحدهای پروازی نیروی هوایی پس از ظهورسه عنصرجدید در نبردهای معاصر (رادار/ توپخانه ضدهوایی هدایت راداری و نهایتا" موشکهای هدایت شونده زمین به هوا)، کنترل و ازکارانداختن و نابودی این  سامانه ها  می باشد . بررسی دقیق نبردهای به وقوع پیوسته پس از جنگ دوم جهانی نشان می دهد که هرکدام از این نبردها ، جنبه های نوینی از فناوری را با بکارگیری تجهیزات ، تسلیحات و تاکتیک ها به نمایش گذاشته و نشان داده اند که گاهی استفاده از  وجودبرتری کمی تسلیحات غیر پیشرفته در مقابل برتری کیفی تسلیحات پیشرفته و یا برعکس ، پیروزی های نظامی خیره کننده ای را به ارمغان آورده است. در کنار این مساله و به موازات افزایش توانایی های رزمی یک سامانه تسلیحاتی ،توسعه تاکتیکهای مورد نیاز نیز یک اصل غیر قابل اجتناب بشمار می رود . در چنین شرایطی ، سامانه های پدافند هوایی نیز از این قاعده مستثنی نبوده ، چــنانکه این نوع از سیستم های جــــنگ افــــزاری می بایست دارای قابلیت های پدافندی مناسبی باشند تا درمرحله آغازین تهاجم دشمن ، بتوانند ایمنی مناطق مسکونی ، مراکز ثقل سیاسی، نظامی و اقتصادی را از گزند بمباران و آسیب حفظ نمایند و با ایجاد لطمات عمده به پیکره و استخوان بندی قدرت هوایی دشمن ، باعث لغو ماموریت های تهاجمی وبه احتمال زیاد تغییر نتیجه جنگ شوند . بنابراین، به صورت طبیعی ،  نیروی هوایی مهاجم سعی خواهد نمود تا تهاجم خود را با انجام ماموریت های سرکوب پدافند هوایی آغاز نماید . برهمین اساس و بنا به تعریف وزارت دفاع ایالات متحده ، سرکوبی پدافند هوایی دشمن عبارتند از :
       
      " انجام هرگونه فعالیتی به منظور خنثی سازی ، نابود سازی و ایجاد اختلال موقت یا دائم در سامانه های پدافند هوایی زمین و دریاپایه دشمن بوسیله تجهیزات مخرب یا اخلالگرها "
       

       
       
      جنگنده / بمب افکن F-105G ، یکی از مهمترین جنگ افزارهای ارتش ایالات متحده برای مقابله با آتشبارهای سام ارتش ویتنام شمالی بشمارمی آمد .
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-4G  در حال تیک آف از فرودگاهی در عربستان
      در حالی که برای اجرای ماموریت SEAD ، به مهمات متنوعی شامل مشکهای هوا به زمین ماوریک و مهمات ضد تشعشع شرایک و غلاف جنگ الکترونیک مجهز شده است .
       
       

       
       
      ارتش ایالات متحده برای ایجاد برتری هوایی بر فراز منطقه نبرد ، تاکید زیادی بر استفاده از اسکادارن های وایلد ویزل دارد .
      تصویر فوق یکفروند جنگنده / بمب افکن A-7E را بر روی عرشه فوقانی ناو هواپیمابر USS AMERICA نشان میدهد که برای اجرای عملیات بر علیه آتشبارهای دفاع هوایی لیبی (عملیات دره الدورادو ) آماده می شود . به نظر می رسد پرنده فوق برای اجرای این ماموریت به مهمات ضد رادار شرایک و مهمات هوابه زمین راک آی مارک II مجهز شده است .
       

       
       
      ارتش های اروپایی نیز پس از مشاهده تاثیر تسلیحات ضد رادار ، بسرعت خود را به قابلیت های ضد رادار مجهز نمودند .
      تصویر فوق یک فروند تورنادو ECR نیروی هوایی آلمان را که به مهمات ضدرادار هارم مجهز شده است را نشان میدهد
       

       
       
      مهمات ضد تشعشع AGM-88 HARM، جنگنده / بمب افکنF/A-18 C
       

       
       
      نیروی هوایی بریتانیا ، به شکل وسیعی از مهمات ضد رادار درسازمان رزم نیروی هوایی خود بهره می برد .
      تصویر فوق ، یک تیر موشک ضد تشعشع آلارم را بروی یکفروند جنگنده/ بمب افکن تورنادو GR4 نشان می دهد .
       

       
       
      در حال حاضر پرنده ویژه نیروی هوایی ارتش ایالات متحده برای اجرای ماموریتهای سرکوب پدافند هوایی ، جنگنده/بمب افکن F-16 CJ بشمار می آید .
       
      پرنده فوق ، یکفروند F-16 CJ بلاک 50 سری D است که برای اجرای ماموریت SEAD ، به طیف متنوعی از مهمات شامل ، AIM-120 آمرام ، AIM-9 M سایدویندر در جایگاه های دو وهشت  ، مهمات ضد رادار AGM-88 هارم در جایگاه های سه و هفت ، و برای هدفیابی به یک غلاف AN/ASQ-213 ، مسلح شده است .
      با این حال و براساس نظرات خلبانان شرکت کننده در جنگ ویتنام ، قابلیتهای تاندرچیف و فانتوم به مراتب افزون تر از این نمونه فالکون بشمار می آمد .
       
       
      نویسنده و مترجم : کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی - MR9
      Military.ir Copyright
      تمامی حقوق برای انجمن میلیتاری محفوظ است
      منابع  :
      1- Davis, Larry and Menard, David, Republic F-105 Thunderchief
      2- Bill Siuru, Bill Holder-General Dynamics F-16 Fighting Falcon
      3-F-4 PHANTOM II IN ACTION
      4- "MODERN MILITARY AIRCRAFT "THUD"
      5- A-7 IN ACTION
      6- ویکی
      7- مطالعات شخصی اینجانب از منابع گوناگون
    • توسط MR9
      موقعیت قرارگاه مرکزی منافقین :
       
      در 90 کیلومتری شمال بغداد ،پس از عبور از شهر "الخالص" به "قرارگاه  اشرف" خواهید رسید.این پادگان با وسعت6 در 8کیلومتر مربع تا سال 1365 هجری شمسی تحت عنوان "معسگر الخالص الخاص" محل استقرار یکی از تیپ های گارد ریاست جمهوری صدام حسین بود.این پادگان از شمال به انبارهای بزرگ مهمات و تسلیحات و یک روستای کوچک عراقی،از شرق به یک فرودگاه متروکه،از جنوب شرق به روستای "شیخ شنیف" ، از جنوب به یک مرکز مرغداری و از غرب به جاده بغداد- کرکوک محدود شده است."اشرف بزرگ" 12*10 کیلومتر مربع است  که پادگان اشرف و زمین های اطراف آن را شامل می شود.
       
        
       
       
       
       
      پس از اخراج مسعود رجوی به عراق و ملاقات او با صدام حسین ، این پادگان بطور کامل تحویل گروهک منافقین  شد و  آنها پایگاه های خود در سلیمانیه و کرکوک را جمع آوری کرده و از سال 1366 هجری شمسی تحت عنوان به اصطلاح "ارتش آزادیبخش ملی " در این محل تجمع کنند.
      در کیلومتر 90 جاده قدیم بغداد-کرکوک انشعابی از قسمت شرقی، شما را به درب اصلی پادگان اشرف هدایت خواهد کرد.شمال و جنوب این جاده آسفالته و فرعی محل استقرار 2 گردان ارتش صدام حسین ،گروهان رادار،گروهان موشکی پدافند هوایی و مقر سازمان استخبارات صدام حسین است که در نزدیکی ورود به پادگان قرار دارد.از سال 1365 شمسی تا زمان سرنگونی صدام  حسین ،نقش این نیروها پدافند هوایی،حفاظت بیرونی و کنترل ورود و خروج به پادگان اشرف بود .
       
       
        
       
       
      مرصاد ، کمینگاه منافقین 
      ببرها وارد می شوند :
       
      اگر چه نیروی های مسلح جمهوری اسلامی ایران ( ارتش  جمهوری اسلامی ایران ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  ، بسیج و..)  در جریان عملیات مرصاد ، شکست سنگینی بر پیکره گروهک منافقین وارد آورد ، بازماندگان فرقه رجوی ، مجدداً نیروی های باقی مانده خود را در قرارگاه های  متعدد خود در عراق ، جمع آوری و با حمایت رژیم بعثی ، فعالیتهای خود را از سر گرفتند . اما بدنبال شکست مفتضحانه رژیم بعثی حاکم بر بغداد در مقابل تهاجم گسترده نیروهای ائتلاف به منظور بازپس گیری کویت در ماه مارس 1991 و بغرنج شدن وضعیت در این کشور که همراه با بروز تشنجات و حرکتهای مسلحانه در شمال و جنوب آن گردید ، باعث شد تا گروهک منافقین  با یک بن بست غیر قابل تصور مواجه گردد .
       
       

       
       
      به همین دلیل ، تروریستهای مسلح این گروهک ، دست به تحرکات جدیدی در داخل خاک ایران زده و در یکم آوریل 1991 ، با استفاده از شرایط حاد منطقه ، یکسری اقدامات مسلحانه تروریستی  در غرب ایران ، بویژه ارتفاعات استان کرمانشاه  را رقم زدند که موجبات به شهادت رسیدن صدها نفر از شهروندان کرد ساکن در این منطقه را فراهم آورد .
      بنابراین در پاسخ به شرارتهای این گروهک تروریستی ، در بامداد روز 5 آوریل ، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  با استفاده از 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-4E ، جمعی پایگاه سوم شکاری (TFB-3)  یک ضربت اساسی را به پادگان اشرف که قرار گاه مرکزی این گروهک بشمار می رفت ، وارد آورد که درعمق 80 کیلومتری داخل خاک عراق و در 28 کیلومتری شمال شهر  خالص  قرار داشت . 5 دقیقه بعد از این حمله ، 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-5E جمعی پایگاه چهارم شکاری (TFB-4) بقیه تاسیسات این قرار گاه را با مهمات سنگین مورد حمله قرار دادند که براساس اطلاعات منتشر شده ، تلفات گسترده ای را موجب گردید .
       

       
       
      با این حال ، در جریان این حمله غافلگیرانه  ، خدمه یکی از فانتوم های شرکت کننده ( سریال 6688-3) موفق به اجرای صحیح مانور POP-UP نگردید و هر دوخدمه مجبور به اجکت شده و توسط شبه نظامیان مستقر در منطقه  بازداشت و بسرعت به دولت عراق تحویل داده شدند
       
       

       
      بقایای فانتوم ساقط شده نیروی هوایی به سریال 6688-3
       
       
      در شمال عراق ، دولت ترکیه که سالهاست در حال جنگ غیر رسمی با شورشیان حزب کارگران کرد که به شکل محرمانه از حمایتهای اطلاعاتی و تسلیحاتی دولت وقت عراق بهره می برد ، قرار داشت ، به منظور سرکوب این شورشیان ، چندین عملیات رزمی را در امتداد مرز با ایران ، طراحی و اجرا نمود .
       

       
       
      در جریان این عملیات رزمی ، فانتوم های  نیروی هوایی ترکیه بارها و بارها حریم هوایی ایران را مورد تجاوز قرار داده و نقض نمودند و در این سو ، در موارد متعددی  ، رادار مراقبت منطقه ، هشدارهای لازم را به ترکها ارسال نمود ولی علی الظاهر نیروی هوایی ایران هرگز عملیات رهگیری را اجرا ننمود . این مساله  را می توان بدین دلیل تشریح نمود که  تایگرهای مستقر در پایگاه دوم شکاری ،اگر چه بسیار سریع تر از فانتوم های ترک بودند اما بدلیل اینکه  تیم های ضربتی نیروی هوایی ترکیه توسط جنگنده های F-16C این نیرو  اسکورت می شدند ، حضور تایگر عملاً بی اثر بشمار می رفت . به همین علت ، فرماندهی وقت نیروی هوایی ایران تصمیم گرفت تا سازمان رزم پایگاه دوم شکاری را با اعزام جنگنده های MIG-29 که به تازگی از اتحاد شوروی تحویل گرفته شده بودند ، تقویت نماید .
       
       

       
       
      اعزام فالکروم های تهرانی  ، اگر چه در ابتدا به شکل موقت به این پایگاه مامور شده بودند ، اما با تغییر شرایط ، این استقرار به شکل دائمی در آمد و اسکادران 22 تاکتیکی نیروی هوایی (TFS-22) با حضور میگ های روسی تشکیل گردید و از آن سو ، تمامی  تایگرهای موجود در این پایگاه (F-5E) به اسکادارن 21 تاکتیکی (TFS-21) انتقال یافتند .
       
      با فروکش کردن آتش جنگ در آسیای جنوب غربی ، شرایط تقریباً به حالت عادی بازگشت ، اما این آرامش زیاد بطول نیانجامید ، چرا که در سال 1994 ، گروهگ منافقین مجدداً با اعزام تیم های ترورویستی بداخل کشور ، به شکل منظم دست به تخریب ، ترور مردم عادی و شماری از مقامات ارشد نظامی و غیر نظامی  زدند .
       
       

      سپهبد شهید صیاد شیرازی 
       
       
      د رنتیجه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، مجدداً ماموریت یافت تا حملات هوایی خود را علیه قرارگاه مرکزی این گروهک در داخل خاک عراق ، از سر بگیرد .
      این ماموریت کمتر شناخته شده ، توسط یکفروند جنگنده- بمب افکن F-5F و سه فروند جنگنده – بمب افکن F-5E جمعی پایگاه دوم شکاری در 9 نوامبر 1994 اجرا گردید . در این حمله جمعاً 16 تیر مهمات هوا به زمین مارک-82 به روی هدف حمل شد و پرنده های رزمی با موفقیت کامل و بدون خسارت جانبی ، ماموریت خود را به انجام رساندند .
       
       

       
       
      اما بدلیل اینکه این حمله غافلگیرانه  در داخل محدوده موسوم به منطقه پرواز ممنوع (NO FLY ZONE) شمال عراق که توسط ایالات متحده و بریتانیا حفاظت می گردید ، انجام شد ، به محض اطلاع از وقوع این حمله ، 20 فروند جنگنده  متحدین شامل  جنگنده – بمب افکن های F-16  و F-15 نیروی هوایی ایالات متحده به منظور رهگیری این دسته پروازی از پایگاه های خود واقع در خاک ترکیه به پرواز در آمدند که با توجه به پایان ماموریت دسته رزمی نیروی هوایی ایران ، برخوردی میان این دو پیش نیامد . 
       

       
       
       
      پی نوشت :
       
      1- پلان های رزمی ارائه شده در این تاپیک در سطح وب وجود ندارد و توسط مترجم طراحی شده است 
      2-  در این انجمن ، بیشتز از حماسه های گردان های تامکت و فانتوم گفته شده ، باشد که  این تاپیک گوشه ای از حماسه های تایگرهای مظلوم نیروی هوایی که تلفات قابل توجهی را هم در جنگ تحمیلی متحمل شده است ، بیان نماید .
       
       
       
      منبع : با اندکی تصرف ، IRANIAN TIGERS AT WAR  BY BABAK TAGHVAEE
       
       
        این مجموعه با صرف زمان ترجمه  شده است ،
      بنابراین ، هر گونه برداشت با ذکر منبع (MILITARY.IR) خواهد بود . 
      در غیر اینصورت ، برداشت کننده  ، عرفاً و شرعاً ، مسئول خواهد بود .
       
       مترجم : MR9      
    • توسط MR9
      تسلیحات هایپرسونیک ، حوزه جدید برای رقابت
      اعطاء قرارداد توسعه جنگ افزارهای هواپایه فراصوت به لاکهید – مارتین

      واشنگتن : وزارت دفاع ایالات متحده در 13 اوت 2018  اعلام نمود که مناقصه  طراحی و توسعه دومین نمونه از تسلیحات فراصوت مورد نیاز ارتش این کشور را به ارزش 480 میلون دلار به  دپارتمان موشک و سامانه های کنترل شرکت لاکهید- مارتین اعطاء نموده است .
      خبر امضاء این قرارداد در حالی منتشر گردید که پیش از این گمانه زنی هایی در خصوص نیازمندی فوری ارتش این کشور برای طراحی و و تولید تسلیحات هوا- پایه واکنش سریع وجود داشت و گفته شده بود که پشتیبانی های لازم از برنده مناقصه نیز بخوبی انجام خواهد شد این قرارداد ، در واقع ، ایجاد بستر مناسب برای طراحی ، تست و آمادگی برای تولید مهمات واکنش سریع هواپایه (ARRW) بشمار  می آید .

      وزیر نیروی هوایی  ، هدر . ای . ویلسون در این زمینه می گوید :" ما قصد داریم تا بسرعت و با بهره گیری از بهترین فناوری در دسترس ، در کوتاه ترن بازه زمانی ممکن ، قابلیت رزم هایپرسونیک را در اختیار نیروی هوایی قرار دهیم "

      پروژه ARRW ، یکی از دو تلاش ارتش ایالات متحده  برای نمونه سازی تسلیحات ماوراء صوت است که به نیروی هوایی  در توسعه قابلیتهای رزمی کمک می کند . نیروی هوایی ارتش ایالات متحده  ، با استفاده از دسترسی های داده شده  بخش 804 از اجازه نامه FY16 قانون دفاع ملی ، مجاز است تا سرمایه گذاری لازم برای توسعه این تسلیحات تا سال 2021 را داشته باشد . این پروژه قرار است تا در شعبه اورلاندو (فلوریدا ) شرکت لاکهید- مارتین اجرا گردد و انتظار می رود تا اواخر نوامبر 2021 به نتیجه قطعی برسد .

      از سویی دیگر ، مدیران ارشد وزارت دفاع  ، آژانش دفاع موشکی ، نیروی هوایی ، نیروی دریایی ، و ارتش روز 28 ژوئن  سال جاری توافقنامه ای را بصورت مشترک به امضاء رساندند که در آن بر همکاری و توسعه فناوری مهمات هایپرسونیک سُرشی ، تاکید وجود داشت .

      ژنرال دیوید . ال . گلدفین ، رییس ستاد نیروی هوایی ، در این زمینه می گوید :
      " این تیم مشترک  برای رقابت نیازمند ایجاد چابک سازی سازمانی خواهد داشت ، مرزهای فناوری در این برنامه بطور قطع جابه جا میشود و ما می بایست سهم خود را از این رقابت جدید ، داشته باشیم "
      انعقاد این قرار داد ، به دولت اجازه می دهد تا به نیاز فوری نیروهای مسلح ، پاسخ مناسب دهد ، به همین دلیل شروع به کار این پروژه ، به فاصله 180 روز پس از امضاء تعیین شده است .

      برنامه دوم نیروی هوایی برای طراحی تسلیحات هواپایه  فراصوت ، سرمایه گذاری برروی پروژه  جنگ افزار ضربتی متعارف فراصوت (HCSW) نام دارد . در مجموع ، این دو برنامه ، قابلیتهای منحصربفردی را برای ارتش فراهم می کند ، گرچه  هرکدام ازاین دو طرح ، رویکردهای فنی متفاوتی را دنبال می کنند . چنانکه برنامه ARRW تلاشی است میان نیروی هوایی و دارپا برای توسعه فناوری که امکان ارتقاء آن وجود دارد ، در حالی که برنامه HCSW ، بیشتر بر روی استفاده از فناوری هایی که وارد دوره بلوغ خود شده ، متمرکز شده است .
      پی نوشت :
      1- در یک دهه اخیر ، مفهوم جدیدی واردسازمانهای مسلح شده و آن ، " چابک سازی " سازمان است ، طبیعتا" سازمان های به اصطلاح " تنبل" در چنین وضعیتی ، محلی از اِعراب ، نخواهند داشت .
      2- نکته جالب اینجاست که مدیریت حاضر نیروی هوایی ارتش ایالات متحده ( بعنوان متولی این دوبرنامه ) ، آنچنان به این فناوری علاقه مند شده که روی دو برنامه مشابه ، همزمان سرمایه گذاری می کند ، طبیعتا" در اینجا ( و نه الزاما"در یک سازمان قرن بیست و یکمی نظیر پنتاگون )  پول به هیچ عنوان مطرح نیست ، بلکه ، پیش فرضها ، عملکرد و آینده نگری مدیریت سازمان ، تاثیر گذار خواهد بود .
       
      صرفاً برای میلیتاری / مترجم MR9
       
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.