امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

بابا اینقدر مو رو از ماست بیرون نکشید بزارید یکم با خبر داشتن میگ31 بی ام حال کنیم حالا ایران چند فروند میگ 31 داشته باشه مگه چی میشه icon_biggrin :|

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اين چيزي كه شما مي‌گي غير ممكنه . وقتي ارتش و سپاه رو هواپيماه هاشون اينقدر حساسن و حتي آماري از اف7 بدرد نخور نداريم ، چطور امكان داره به همين راحتي ميگ 31 رو اون هم با رنگ‌آميزي ايراني رو خارج از كشور در معرض ديد عموم قرار بدن ؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
شما حتما میخواید که میگ-31 رو از تونل های زیر زمینی بیارن بعد هم بکنن تو کانتینر......چی میگی عزیز من جنگنده هست و میپره.تو اسمون هم ملت و عالم و ادم میبینند..... اینها هم برای احتمالا سوخت گیری نشسته بودند......نامرئی که نیستند.....

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

میگ-31 یک سلاح استراتژیک هست و جزو مسائل طبقه بندی شده محسوب میگردد. شما چگونه با خلباناش صحبت کردی؟ از نزدیک دیدیش؟ و ... مساله سری نظامی لو رفت دیگه!


تو دیگه خیلی باحالی .....
از کی تا حالا صحبت کردن با خلبانها ممنوع شده......این تو ایانه که همه چی ممنوعه عزیز من .....در نمایشگاه ماکس خلبانان سوخو-47 و بی-2 و اف-117 میومدند میان مردم بحث میکردند........این تو ایران شماست که همه چی سریه!
بنده خودم پروزه پایانی رشته ام نحوه پرتاب موشک کنت از توپولف -22 ام هست .........تو کابین این بمی افکن هم صدها بار رفتم و عکس دارم..براتون میزارم........این بمب افکن یک سلاح استراتزیک نیست؟
چی میگین بابا.........همه چی رو. بزرگ میکنین.......

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
چنين چيزي رو هميشه سعي مي‌كنن از ديد عموم دور نگه دارن ، براي اين كار هم لازم نيست از تونل زير زميني استفاده كنن ؛ يك فرودگاه دورافتاده چارشه

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
نترس تو فرودگاه های دور افتاده هم ماهواره های امریکا کار میکنند........از کی چی رو دارین مخفی میکنین.تا چند وقت دیگه میتونید تو گوگل ارث این میگ ها رو رصد کنید.....

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
طبقه بندي شده چيه فكر ميكنيد امريكا از روسيه بخواد بهش نميگه از مردم شايد بشه مخفي كرد ولي سلاح خريداري شده رو كه ديگه نميشه از امريكا مخفي كرد تو اماري كه من چند وقت پيش گذاشتم به نقل از موساد البته ماله n سال پيش بود ميگ هاي 31 ايران به تعداد 24 فروند تاييد شده بود كه همه هم گفتين خالي بنديه icon_biggrin اگه اون موقع 24 باشه الان بيشتر شده

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
كاشكي كشور خودش از جواناش كمك ميگرفت به جاي پول دادن براي خريد هواييما رو جوناش سرمايه گذاري ميكرد مگه ما چيمون از همين اسرایيل كمتره مگه ما ها نيستيم كه تو المپیادای فيزيك رياضي اول يا دوميم بعد بايد با شنيدن خبر يه هواپيما شاد بشيم واقعيتم همينه كه بجوز اين كار چاره ديگه اي نداريم تا هميشه در حسرت بلند شدن يه عقاب ايراني بمونيم!!!!!!!!!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
من نمی دونم چرا این هواپیماها اول رفتند اکراین مگه اکراینی ها با ما بد نشدند چرا برای سوختگیری نرفتند ارمنستان که سر راه ایرانه

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دوست خوبم.از کی تا حالا اوکراین با ایران بد شده؟ پس ایران این انتونف ها رو داره با چی تو اصفهان مونتاز میکنه؟ قطعات موتور و موشکهای الامو میگ-29 رو از کجا میاره؟ تانکهای تی-72 با چه قطعاتی داره مونتاز میشه؟ تانکهای تی-90 ارتش داره از کجا میاد؟(تمامی تانکهای سری "تی" در کارخانه ماشین سازی خارکف تولید میشه) و.................

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
در ضمن 30 درصد از قطعات موتور و سیستم هیدرولیک میگ-29 سوخو-27 و میگ-31 در اوکراین و کارخانه "موتور سیچ " ساخته میشه. احتمالا برای نصب چیزی اومده بودند......شاید هم اصلا ایران نمیرفتند و خلبان من رو سر کار گذاشته بوده........

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

تانکهای تی-90 ارتش داره از کجا میاد؟


اين براي بار هزارم ، ارتش T90 نداره ، اينا واسه سپاه هستن

ارتش گرايشش به توليد داخليه نه خريد خارجي و سرمايه‌گذاري گسترده‌اي روي تانك ذوالفقار3 انجام داده

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[align=center]Mikoyan MiG-31[/align]

ميكويان ميگ-31 كه در زبان روسي МиГ-31 و در سازمان ناتو با نام Foxhound ناميده مي‏‎شود، يك هواپيماي رهگير مافوق‏صوت است كه براي جايگزيني جنگندهء MiG-25 (با نام سازمان ناتو: Foxbat) ساخته شده است. MiG-31 پيشرفته‎ترين هواپيماي شكاري ساخت اتحاد جماهير شوروي، پيش از فروپاشي مي‏باشد.

پيشرفت و توسعه
ميگ-25 موسوم به روباه شكاري يا Foxbat، به دليل سرعت وحشتناكي كه حين پرواز بدان دست مي‏يافت‏، باعث نگرانی فراوانی در محافل نظامي غرب شده بود. اما، ميگ25، قابليتهاي مورد نظر در طراحي يك هواپيماي شكاري را فداي دست يابي به سرعت، ارتفاع بالا و نرخ اوج‏گيري (rate of climb) كرده بود.
ميگ25، فاقد قابليت مانورپذيري به هنگام رهگيري در سرعتهاي بالا بود و براي پرواز در ارتفاعات كم مشكل داشت. تشنگي شديد موتورهاي غول‏پيكر توربوجت آن به مصرف سوخت، باعث كاهش بسيار زياد برد رزمي اين هواپيما، به هنگام پرواز در سرعتهاي فراصوت مي‏گشت.

[align=center]MiG-25[/align]
[align=center]تصویر[/align]
بزرگترين مشكل موتورهاي توربوجت جنگندهء MiG-25، اين بود كه پس از پرواز با سرعت حدود 3 ماخ، موتورهاي آن آسيب شديد مي‏ديدند و بايد تعويض مي‏شدند!

رادار MiG-25 (نسبت به زمان خود) آن قدر قدرتمند طراحي شده بود كه بتواند از پس اقدامات متقابل الكترونيكي (ECM) جنگنده‏هاي دشمن برآيد. اين رادار توسط لامپ‏هاي خلاء (vacuum tubes) كار مي‏كرد! كه از نظر استانداردهاي غربي، بسيار عجيب و پيش پا افتاده يه نظر مي‏رسيد؛ هرچند كه اين رادار، در زمان خود، براي اتحاد شوروي بسيار كارآمد بود و سالها در نيروي هوايي شوروي خدمت كرد.
مهمترين نكته‏اي كه در طراحي اين رادار لحاظ شده بود، مقاومت آن در برابر خسارات احتمالي ناشي از پالس‏هاي الكترومغناطيسي ساطع شده به واسطهء انفجارات هسته‏اي بود. با اين حال، فاكس‏بت، در عمل ثابت كرد كه در ماموريتهاي شناسايي، بسيار موفق‏تر از رهگيري هواپيماها عمل مي‏كند.
در اواسط دههء 1970، جايگزين ميگ25، طراحي و ساخته شد.

[align=center]تصویر[/align]
[align=center]MiG-25 R[/align]

كار طراحي هواپيماي جايگزين ميگ25 با كد Ye-155MP (در زبان روسي با نام: Е-155МП) ادامه يافت و نخستين پرواز هواپيماي نمونه، به تاريخ 16 سپتامبر 1975 به انجام رسيد. اگرچه در نگاه اول به نطر مي‏رسيد هواپيماي جديد، به يك ميگ25 كشيده‏تر شباهت زيادي دارد؛ (زيرا بدنهء اصلي آن، جهت امكان‏پذيري نصب كابين متصدي رادار، كشيده‏تر طراحي شده بود) ولي در مجموع، يك هواپيماي جديد به حساب مي‏آمد.

[align=center]Ye-155MP[/align]
[align=center]تصویر[/align]

[align=center]تصویر[/align]
[align=center]Ye-155 R[/align]

محدوديت فني صنايع اتحاد شوروي، باعث شده بود كه در 80 درصد از ساختمان ميگ25 از آلياژ فولادي نيكل (nickel steel) استفاده شود؛ اما در طراحي هواپيماي Ye-155MP ميزان استفاده از تيتانيوم دو برابر شده و در 16 درصد ساختمان هواپيما از اين فلز مقاوم استفاده شده بود. همچنين حجم آلومينيم استفاده شده 3 برابر شده و 33 درصد ساختمان هواپيما را شامل مي‎‏شد. همهء اين عوامل، باعث كاهش وزن هواپيماي جديد مي‏شدند.
همچنين بدنهء جديد، بسيار مقاوم بود و نرخ بارگذاري سرعت مافوق صوت (supersonic load ratings) به عدد 5 افزايش يافته بود كه اين رقم در ميگ25 معادل 4.5 بود. نكتهء بسيار مهم اين بود كه اكنون، پرواز مافوق صوت در ارتفاعات بسيار پائين، محقق مي‏گشت. حجم مخازن سوخت افزايش يافته بود و همچنين موتورهاي بسيار موثر و جديد توربوفن، با نرخ كنارگذار پائين (Low-Bypass-Ratio)، نصب شده بودند.

اما مهمترين پيشرفت انجام شده، معرفي يك رادار بسيار پيشرفته با توانايي درگيري در ديدبالا (look-up) و ديد پائين (look-down) بود. اين ويژگي، امكان درگيري با اهدافي كه در ارتفاع بالاتر و يا ارتفاع پائين‏تر در حال پرواز بودند را به هواپيما مي‏بخشيد. همچنين رادار جديد، به خوبي قادر به رهگيري و شناسايي همزمان چند هدف بود.

[align=center]تصویر[/align]

بالاخره، اتحاد شوروي، مجهز به يك هواپيماي رهگير شد كه توانايي درگيري با هواپيماهاي مهاجم غربي را در فواصل بسيار دور، محقق مي‏ساخت. هواپيماي جديد، همچنين باعث تغيير سياست دفاع هوايي اتحاد شوروي شد، زيرا رادار پرقدرت نصب شده در اين هواپيما، باعث استقلال عمل خدمهء پروازي از رادارهاي كنترل زميني (GCI) مي‏شد.
GCI مخفف عبارت Ground-Controlled Interception و به معني «رهگير كنترل زميني» مي‏باشد.

ويكتور بلنكو
ميگ31، همانند سلف خود ميگ25، به زودي در احاطهء اخبار و شايعات گوناگون در باب طراحي و قابليت‏هايش قرار گرفت. ستوان ويكتور بلنكو (Viktor Belenko) خلبان روسي بود كه به سال 1976، با يك فروند MiG-25P به ژاپن گريخت و در نهايت، به ايالات متحده پناهنده شد. دانسته‏هاي مقامات نظامي غرب از هواپيماي جديد شوروي، مبتني بر اطلاعاتي بود كه توسط بلنكو به آنها ارائه شده بود.

آشنایی با ویکتور بلنکو

سوپر فاكس‏بت
بلنكو در مورد يك هواپيماي جديد دو نفره صحبت كرد كه در آيندهء نزديك و با نام Super Foxbat عرضه خواهد شد و داراي قابليت رهگيري و شكار موشكهاي كروز خواهد بود. مطابق اظهارات بلنكو، رهگير جديد، قرار بود داراي ورودي‏هاي هواي موتور، مشابه MiG-23 باشد، كه در حقيقت ميگ31، فاقد چنين چيزي بود يا حداقل در نمونه‏هايي كه به توليد انبوه رسيدند، چنين مسئله‏اي ديده نشد.

به هنگام انجام آزمايشات پروازي در مركز تست پرواز ژوكوفسكي (Zhukovsky flight test center) در نزديكي شهر Ramenskoye، يك هواپيماي جديد توسط ماهواره‏هاي جاسوسي، مورد شناسايي و تصويربرداري قرار گرفت. تصاوير ثبت شده، به مركز دريافت اطلاعات در بهشهر (ايران) منتقل گشت و از طريق ماموران سازمان امنيت ايران، در اختيار مقامات ارشد CIA قرار گرفت. تفسير تصاوير دريافت شده، وجود يك جنگندهء رهگير جديد روسي را با بالهاي «متمايل به عقب» آشكار ساخت. هواپيماي كشف شده با كد رمز Ram-K ناميده شد. اما سرانجام هواپيماي كشف شده، سوخوي-27 يا Sukhoi Su-27 ناميده شد كه به طور كاملن آشكاري، يك طرح غيرمرتبط با ميگ31 بود.

[align=center]تصویر[/align]

توليد انبوه ميگ31 به سال 1979 آغاز شد و اولين مدل‏هاي عملياتي، به سال 1982 وارد سازمان خدمت در نيروي دفاع هوايي اتحاد شوروي موسوم به PVO یا (Soviet Anti-Air Defense) شدند. اولين عكسبرداري انجام شده از اين هواپيما، به سال 1985 و توسط يك خلبان نروژي، بر فراز درياي بارنتس (Barents Sea) محقق گشت. ضمن اینکه ردپاي وجود ميگ31، در حين انجام پاره‏اي از ماموريتهاي بسيار دوربرد يافت شد.

فروپاشي شوروي = فروپاشي ميگ31
به دنبال فروپاشي شوروي، بودجهء تخصيص يافته براي تهيهء قطعات يدكي و نگهداري ادوات نظامي نيز دچار فروپاشي شد. بسياري از اسكادرانهاي نيروي هوايي شوروي، قادر به حفظ هواپيماهاي مجموعهء خود، نشدند. به سال 1996، تنها 20 درصد از هواپيماهاي ميگ31 برجاي مانده از دوران سابق، قادر به خدمت بودند؛ با اين حال تا اوائل سال 2006، به دنبال اجراي سياستهاي جديد اقتصادي توسط پرزيدنت پوتين، اين رقم در نيروي هوايي روسيه (VVS) به 75 درصد افزايش يافت.

تاكنون، حدود 500 فروند ميگ31 توليد شده است كه حدود 370 فروند از آنها در نيروي هوايي روسيه در حال خدمت هستند. 30 فروند نيز پس از فروپاشي شوروي، در قزاقستان برجاي مانده‏اند كه گمان نمي‏رود عملياتي باشند.

MiG-31 BM
تاكنون، برنامه‏هاي متعددی جهت ارتقاء ناوگان‏هاي ميگ31 ارائه شده‏اند. يكي از اين برنامه‏ها، MiG-31BM مي‏باشد كه يك جنگندهء بسيار پرقدرت چندكاره (multirole) مي‏باشد با سيستم‏هاي آويونيك ارتقاء يافته، رادار چندحالتهء بسيار قدرتمند، سيستم HOTAS، نمايشگرهاي رنگي كريستال مايع (LCD)، صفحات نمايشگر چندكاره (MFD)، توانايي حمل و پرتاب موشكهاي هوا به هواي R-77، انواع گوناگوني از موشكهاي هوا به زمين روسي نظير Kh-31P موسوم به AS-17 Krypton، موشكهاي ضدرادار، كامپيوتر جديد و بسيار قدرتمند و كانال‏‏هاي ارتباطي ديجيتال (Digital Datalinks).

[align=center]تصویر تصویر[/align]
[align=center]کابین بسیار مجهز خلبان و افسر رادار در میگ31 مدل BM[/align]

با اين حال، تنها تعداد اندكي از ميگهاي31 روسي، به سطح استاندارد MiG-31BM ارتقاء داده شده‏اند؛ اگرچه در ساير مدل‏ها نيز، رادار و كامپيوتر پرقدرت جديد نصب شده است كه به آنها، توانايي حمل و پرتاب موشكهاي دوربرد R-77 را به خوبي مي‏بخشد.

آشنایی با موشک R-77 یا AA-12 ADDER

هنوز به درستي روشن نيست كه نيروي هوايي روسيه‏، چه زماني، ميگهاي31 را از رده خارج خواهد ساخت، اما با توجه به قدرت و اهميتي كه اين هواپيماها در نيروي هوايي روسيه (VVS) دارند، و همچنين نبود يك جانشين روشن و قوي، انتظار مي‏رود اين هواپيماها، حداقل تا سال 2015 در خدمت باقي بمانند. البته ادامهء حيات اين جنگنده پس از آن، بستگي به برنامه‏هاي ارتقاء و همچنين رشد اقتصادي روسيه دارد.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      موقعیت قرارگاه مرکزی منافقین :
       
      در 90 کیلومتری شمال بغداد ،پس از عبور از شهر "الخالص" به "قرارگاه  اشرف" خواهید رسید.این پادگان با وسعت6 در 8کیلومتر مربع تا سال 1365 هجری شمسی تحت عنوان "معسگر الخالص الخاص" محل استقرار یکی از تیپ های گارد ریاست جمهوری صدام حسین بود.این پادگان از شمال به انبارهای بزرگ مهمات و تسلیحات و یک روستای کوچک عراقی،از شرق به یک فرودگاه متروکه،از جنوب شرق به روستای "شیخ شنیف" ، از جنوب به یک مرکز مرغداری و از غرب به جاده بغداد- کرکوک محدود شده است."اشرف بزرگ" 12*10 کیلومتر مربع است  که پادگان اشرف و زمین های اطراف آن را شامل می شود.
       
        
       
       
       
       
      پس از اخراج مسعود رجوی به عراق و ملاقات او با صدام حسین ، این پادگان بطور کامل تحویل گروهک منافقین  شد و  آنها پایگاه های خود در سلیمانیه و کرکوک را جمع آوری کرده و از سال 1366 هجری شمسی تحت عنوان به اصطلاح "ارتش آزادیبخش ملی " در این محل تجمع کنند.
      در کیلومتر 90 جاده قدیم بغداد-کرکوک انشعابی از قسمت شرقی، شما را به درب اصلی پادگان اشرف هدایت خواهد کرد.شمال و جنوب این جاده آسفالته و فرعی محل استقرار 2 گردان ارتش صدام حسین ،گروهان رادار،گروهان موشکی پدافند هوایی و مقر سازمان استخبارات صدام حسین است که در نزدیکی ورود به پادگان قرار دارد.از سال 1365 شمسی تا زمان سرنگونی صدام  حسین ،نقش این نیروها پدافند هوایی،حفاظت بیرونی و کنترل ورود و خروج به پادگان اشرف بود .
       
       
        
       
       
      مرصاد ، کمینگاه منافقین 
      ببرها وارد می شوند :
       
      اگر چه نیروی های مسلح جمهوری اسلامی ایران ( ارتش  جمهوری اسلامی ایران ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  ، بسیج و..)  در جریان عملیات مرصاد ، شکست سنگینی بر پیکره گروهک منافقین وارد آورد ، بازماندگان فرقه رجوی ، مجدداً نیروی های باقی مانده خود را در قرارگاه های  متعدد خود در عراق ، جمع آوری و با حمایت رژیم بعثی ، فعالیتهای خود را از سر گرفتند . اما بدنبال شکست مفتضحانه رژیم بعثی حاکم بر بغداد در مقابل تهاجم گسترده نیروهای ائتلاف به منظور بازپس گیری کویت در ماه مارس 1991 و بغرنج شدن وضعیت در این کشور که همراه با بروز تشنجات و حرکتهای مسلحانه در شمال و جنوب آن گردید ، باعث شد تا گروهک منافقین  با یک بن بست غیر قابل تصور مواجه گردد .
       
       

       
       
      به همین دلیل ، تروریستهای مسلح این گروهک ، دست به تحرکات جدیدی در داخل خاک ایران زده و در یکم آوریل 1991 ، با استفاده از شرایط حاد منطقه ، یکسری اقدامات مسلحانه تروریستی  در غرب ایران ، بویژه ارتفاعات استان کرمانشاه  را رقم زدند که موجبات به شهادت رسیدن صدها نفر از شهروندان کرد ساکن در این منطقه را فراهم آورد .
      بنابراین در پاسخ به شرارتهای این گروهک تروریستی ، در بامداد روز 5 آوریل ، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  با استفاده از 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-4E ، جمعی پایگاه سوم شکاری (TFB-3)  یک ضربت اساسی را به پادگان اشرف که قرار گاه مرکزی این گروهک بشمار می رفت ، وارد آورد که درعمق 80 کیلومتری داخل خاک عراق و در 28 کیلومتری شمال شهر  خالص  قرار داشت . 5 دقیقه بعد از این حمله ، 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-5E جمعی پایگاه چهارم شکاری (TFB-4) بقیه تاسیسات این قرار گاه را با مهمات سنگین مورد حمله قرار دادند که براساس اطلاعات منتشر شده ، تلفات گسترده ای را موجب گردید .
       

       
       
      با این حال ، در جریان این حمله غافلگیرانه  ، خدمه یکی از فانتوم های شرکت کننده ( سریال 6688-3) موفق به اجرای صحیح مانور POP-UP نگردید و هر دوخدمه مجبور به اجکت شده و توسط شبه نظامیان مستقر در منطقه  بازداشت و بسرعت به دولت عراق تحویل داده شدند
       
       

       
      بقایای فانتوم ساقط شده نیروی هوایی به سریال 6688-3
       
       
      در شمال عراق ، دولت ترکیه که سالهاست در حال جنگ غیر رسمی با شورشیان حزب کارگران کرد که به شکل محرمانه از حمایتهای اطلاعاتی و تسلیحاتی دولت وقت عراق بهره می برد ، قرار داشت ، به منظور سرکوب این شورشیان ، چندین عملیات رزمی را در امتداد مرز با ایران ، طراحی و اجرا نمود .
       

       
       
      در جریان این عملیات رزمی ، فانتوم های  نیروی هوایی ترکیه بارها و بارها حریم هوایی ایران را مورد تجاوز قرار داده و نقض نمودند و در این سو ، در موارد متعددی  ، رادار مراقبت منطقه ، هشدارهای لازم را به ترکها ارسال نمود ولی علی الظاهر نیروی هوایی ایران هرگز عملیات رهگیری را اجرا ننمود . این مساله  را می توان بدین دلیل تشریح نمود که  تایگرهای مستقر در پایگاه دوم شکاری ،اگر چه بسیار سریع تر از فانتوم های ترک بودند اما بدلیل اینکه  تیم های ضربتی نیروی هوایی ترکیه توسط جنگنده های F-16C این نیرو  اسکورت می شدند ، حضور تایگر عملاً بی اثر بشمار می رفت . به همین علت ، فرماندهی وقت نیروی هوایی ایران تصمیم گرفت تا سازمان رزم پایگاه دوم شکاری را با اعزام جنگنده های MIG-29 که به تازگی از اتحاد شوروی تحویل گرفته شده بودند ، تقویت نماید .
       
       

       
       
      اعزام فالکروم های تهرانی  ، اگر چه در ابتدا به شکل موقت به این پایگاه مامور شده بودند ، اما با تغییر شرایط ، این استقرار به شکل دائمی در آمد و اسکادران 22 تاکتیکی نیروی هوایی (TFS-22) با حضور میگ های روسی تشکیل گردید و از آن سو ، تمامی  تایگرهای موجود در این پایگاه (F-5E) به اسکادارن 21 تاکتیکی (TFS-21) انتقال یافتند .
       
      با فروکش کردن آتش جنگ در آسیای جنوب غربی ، شرایط تقریباً به حالت عادی بازگشت ، اما این آرامش زیاد بطول نیانجامید ، چرا که در سال 1994 ، گروهگ منافقین مجدداً با اعزام تیم های ترورویستی بداخل کشور ، به شکل منظم دست به تخریب ، ترور مردم عادی و شماری از مقامات ارشد نظامی و غیر نظامی  زدند .
       
       

      سپهبد شهید صیاد شیرازی 
       
       
      د رنتیجه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، مجدداً ماموریت یافت تا حملات هوایی خود را علیه قرارگاه مرکزی این گروهک در داخل خاک عراق ، از سر بگیرد .
      این ماموریت کمتر شناخته شده ، توسط یکفروند جنگنده- بمب افکن F-5F و سه فروند جنگنده – بمب افکن F-5E جمعی پایگاه دوم شکاری در 9 نوامبر 1994 اجرا گردید . در این حمله جمعاً 16 تیر مهمات هوا به زمین مارک-82 به روی هدف حمل شد و پرنده های رزمی با موفقیت کامل و بدون خسارت جانبی ، ماموریت خود را به انجام رساندند .
       
       

       
       
      اما بدلیل اینکه این حمله غافلگیرانه  در داخل محدوده موسوم به منطقه پرواز ممنوع (NO FLY ZONE) شمال عراق که توسط ایالات متحده و بریتانیا حفاظت می گردید ، انجام شد ، به محض اطلاع از وقوع این حمله ، 20 فروند جنگنده  متحدین شامل  جنگنده – بمب افکن های F-16  و F-15 نیروی هوایی ایالات متحده به منظور رهگیری این دسته پروازی از پایگاه های خود واقع در خاک ترکیه به پرواز در آمدند که با توجه به پایان ماموریت دسته رزمی نیروی هوایی ایران ، برخوردی میان این دو پیش نیامد . 
       

       
       
       
      پی نوشت :
       
      1- پلان های رزمی ارائه شده در این تاپیک در سطح وب وجود ندارد و توسط مترجم طراحی شده است 
      2-  در این انجمن ، بیشتز از حماسه های گردان های تامکت و فانتوم گفته شده ، باشد که  این تاپیک گوشه ای از حماسه های تایگرهای مظلوم نیروی هوایی که تلفات قابل توجهی را هم در جنگ تحمیلی متحمل شده است ، بیان نماید .
       
       
       
      منبع : با اندکی تصرف ، IRANIAN TIGERS AT WAR  BY BABAK TAGHVAEE
       
       
        این مجموعه با صرف زمان ترجمه  شده است ،
      بنابراین ، هر گونه برداشت با ذکر منبع (MILITARY.IR) خواهد بود . 
      در غیر اینصورت ، برداشت کننده  ، عرفاً و شرعاً ، مسئول خواهد بود .
       
       مترجم : MR9      
    • توسط MR9
      تسلیحات هایپرسونیک ، حوزه جدید برای رقابت
      اعطاء قرارداد توسعه جنگ افزارهای هواپایه فراصوت به لاکهید – مارتین

      واشنگتن : وزارت دفاع ایالات متحده در 13 اوت 2018  اعلام نمود که مناقصه  طراحی و توسعه دومین نمونه از تسلیحات فراصوت مورد نیاز ارتش این کشور را به ارزش 480 میلون دلار به  دپارتمان موشک و سامانه های کنترل شرکت لاکهید- مارتین اعطاء نموده است .
      خبر امضاء این قرارداد در حالی منتشر گردید که پیش از این گمانه زنی هایی در خصوص نیازمندی فوری ارتش این کشور برای طراحی و و تولید تسلیحات هوا- پایه واکنش سریع وجود داشت و گفته شده بود که پشتیبانی های لازم از برنده مناقصه نیز بخوبی انجام خواهد شد این قرارداد ، در واقع ، ایجاد بستر مناسب برای طراحی ، تست و آمادگی برای تولید مهمات واکنش سریع هواپایه (ARRW) بشمار  می آید .

      وزیر نیروی هوایی  ، هدر . ای . ویلسون در این زمینه می گوید :" ما قصد داریم تا بسرعت و با بهره گیری از بهترین فناوری در دسترس ، در کوتاه ترن بازه زمانی ممکن ، قابلیت رزم هایپرسونیک را در اختیار نیروی هوایی قرار دهیم "

      پروژه ARRW ، یکی از دو تلاش ارتش ایالات متحده  برای نمونه سازی تسلیحات ماوراء صوت است که به نیروی هوایی  در توسعه قابلیتهای رزمی کمک می کند . نیروی هوایی ارتش ایالات متحده  ، با استفاده از دسترسی های داده شده  بخش 804 از اجازه نامه FY16 قانون دفاع ملی ، مجاز است تا سرمایه گذاری لازم برای توسعه این تسلیحات تا سال 2021 را داشته باشد . این پروژه قرار است تا در شعبه اورلاندو (فلوریدا ) شرکت لاکهید- مارتین اجرا گردد و انتظار می رود تا اواخر نوامبر 2021 به نتیجه قطعی برسد .

      از سویی دیگر ، مدیران ارشد وزارت دفاع  ، آژانش دفاع موشکی ، نیروی هوایی ، نیروی دریایی ، و ارتش روز 28 ژوئن  سال جاری توافقنامه ای را بصورت مشترک به امضاء رساندند که در آن بر همکاری و توسعه فناوری مهمات هایپرسونیک سُرشی ، تاکید وجود داشت .

      ژنرال دیوید . ال . گلدفین ، رییس ستاد نیروی هوایی ، در این زمینه می گوید :
      " این تیم مشترک  برای رقابت نیازمند ایجاد چابک سازی سازمانی خواهد داشت ، مرزهای فناوری در این برنامه بطور قطع جابه جا میشود و ما می بایست سهم خود را از این رقابت جدید ، داشته باشیم "
      انعقاد این قرار داد ، به دولت اجازه می دهد تا به نیاز فوری نیروهای مسلح ، پاسخ مناسب دهد ، به همین دلیل شروع به کار این پروژه ، به فاصله 180 روز پس از امضاء تعیین شده است .

      برنامه دوم نیروی هوایی برای طراحی تسلیحات هواپایه  فراصوت ، سرمایه گذاری برروی پروژه  جنگ افزار ضربتی متعارف فراصوت (HCSW) نام دارد . در مجموع ، این دو برنامه ، قابلیتهای منحصربفردی را برای ارتش فراهم می کند ، گرچه  هرکدام ازاین دو طرح ، رویکردهای فنی متفاوتی را دنبال می کنند . چنانکه برنامه ARRW تلاشی است میان نیروی هوایی و دارپا برای توسعه فناوری که امکان ارتقاء آن وجود دارد ، در حالی که برنامه HCSW ، بیشتر بر روی استفاده از فناوری هایی که وارد دوره بلوغ خود شده ، متمرکز شده است .
      پی نوشت :
      1- در یک دهه اخیر ، مفهوم جدیدی واردسازمانهای مسلح شده و آن ، " چابک سازی " سازمان است ، طبیعتا" سازمان های به اصطلاح " تنبل" در چنین وضعیتی ، محلی از اِعراب ، نخواهند داشت .
      2- نکته جالب اینجاست که مدیریت حاضر نیروی هوایی ارتش ایالات متحده ( بعنوان متولی این دوبرنامه ) ، آنچنان به این فناوری علاقه مند شده که روی دو برنامه مشابه ، همزمان سرمایه گذاری می کند ، طبیعتا" در اینجا ( و نه الزاما"در یک سازمان قرن بیست و یکمی نظیر پنتاگون )  پول به هیچ عنوان مطرح نیست ، بلکه ، پیش فرضها ، عملکرد و آینده نگری مدیریت سازمان ، تاثیر گذار خواهد بود .
       
      صرفاً برای میلیتاری / مترجم MR9
       
    • توسط farmandekoll
      F-117 نایت هاوک (شاهین تاریکی) نخستین هواپیمای عملیاتی است که به منظور استفاده از فناوری پنهانکاری طراحی شد. طراحی منحصر بفرد این هواپیمای تک سرنشینه تواناییهای استثنایی را به این هواپیمای تهاجمی می افزاید. اندازه این هواپیما در حدود F-15 ایگل می باشد که دو موتور توربو فن F404 که هرکدام نیرویی معادل 48 کیلو نیوتون (10800 پوند) ایجاد می کنند دارد. هم چنین دارای کنترل با سیم می باشد. قابلیت سوختگیری هوایی برد نایت هاوک را افزوده و آن را به یک سلاح بازدارنده و ترساننده ی ایالات متحده تبدیل کرده است. توانایی حمل انواع سلاح ها با سیستمهای ناوبری و حمله یکپارچه و سیستمهای الکترونیک پروازی ( اویونیک) موثر بودن این هواپیما را در عملیات مختلف اثبات می کند و بار کاری خلبان را کم می کند. کشیدن نقشه های با جزییات ریز برای عملیات روی نقاط با پدافند سنگین و قوی با استفاده از سیستم طراحی نقشه خودکار به ارزشهای این هواپیمای منحصر بفرد می افزاید.اولین F-117 در سال 1982 تحویل داده شد و آخرین تحویل در سال 1990 بود. تصمیم تولید F-117 در سال 1978 گرفته شد. اولین پرواز آن در سال 1981 انجام شد.

      جزییات :


      وظیفه : هواپیمای تهاجمی پنهانکار

      سازنده : لاکهید

      استفاده کننده : نیروی هوایی ایالات متحده

      موتور : دو موتور توربو فن بدون پس سوز F404-GE-F1D2 با قدرت 48 کیلو نیوتن (10800پوند)

      ابعاد : طول 10.08 متر، ارتفاع 3.78 متر، دهنه بال 13.20 متر

      اوزان: وزن خالی آن 13.381 کیلوگرم برآورد شده است، حداکثر وزن برخاست 13.814 کیلوگرم

      اجرا : حداکثر سرعت 0.98 ماخ یا 1040 کیلومتر بر ساعت(656 مایل بر ساعت)، سقف پرواز 15.240 متر برآورد شده است ( 50000 پا)

      سلاحها : تا 2268 کیلوگرم (5000 پوند) انواع بمب های هدایت شونده، موشکهای هوا به زمین، موشکهای زد رادار یا موشکهای هوا به هوای AIM-9 که در یک جایگاه درونی حمل می شوند.




  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.