امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

کلیپ هایه YOUTUBE برای بسیاری از کاربران غیره قابل دسترس هستند پس از قرار دادن لینکش خوداری کنید

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
عكسها و كليپهاي جالبي هم توي اين تاپيك وجود داره .
اگه فيل + تر نشكن داشته باشين همه چي حله .
يهو ميرسين به منبع تمامي هواپيماهاي نظامي .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[color=darkred][b]پرواز سوخو 35 بر فراز آمریکا[/b][/color]
[color=blue]برای اولین بار هواپیماهای ساخت روسیه به صورت رسمی بر فراز آسمان آمریکا به پرواز در خواهند آمد.[/color]
به گزارش گروه دفاع و امنیت مشرق، الکساندر زلین فرمانده نیروی هوایی روسیه با اشاره به برگزاری رزمایش مشترک هوایی آمریکا و روسیه اعلام کرد: این رزمایش سال آینده در روسیه و در سال 2013 در آمریکا برگزار می شود.
الکساندر زلین گفت: برای اولین بار است که خلبانان روس در آسمان آمریکا به پرواز در می آیند.
این ژنرال روس بدون ذکر تعداد هواپیماهای شرکت کننده و تاریخ دقیق رزمایش به خبرنگار "آرتی"گفت: خلبانان روس از جنگنده های ساخت روسیه استفاده خواهند کرد که به احتمال زیاد این هواپیماها سوخو 35 و یا میگ 29 است .

[color=olive]۲۶ مرداد ۱۳۹۰[/color]
منبع: مشرق نيوز
http://www.mashreghnews.ir/fa/news/62516/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D9%88%D8%AE%D9%88-35-%D8%A8%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
برای اولین بار هواپیماهای ساخت روسیه به صورت رسمی بر فراز آسمان آمریکا به پرواز در خواهند آمد.
به گزارش گروه دفاع و امنیت مشرق، الکساندر زلین فرمانده نیروی هوایی روسیه با اشاره به برگزاری رزمایش مشترک هوایی آمریکا و روسیه اعلام کرد: این رزمایش سال آینده در روسیه و در سال 2013 در آمریکا برگزار می شود.
الکساندر زلین گفت: برای اولین بار است که خلبانان روس در آسمان آمریکا به پرواز در می آیند.
این ژنرال روس بدون ذکر تعداد هواپیماهای شرکت کننده و تاریخ دقیق رزمایش به خبرنگار "آرتی"گفت: خلبانان روس از جنگنده های ساخت روسیه استفاده خواهند کرد که به احتمال زیاد این هواپیماها سوخو 35 و یا میگ 29 است .

[url=http://www.mashreghnews.ir/files/fa/news/1390/5/26/86891_671.jpg]SU-35[/url]

[url=http://www.mashreghnews.ir/fa/news/62516/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D9%88%D8%AE%D9%88-35-%D8%A8%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7]منبع: مشرق نيوز[/url]

هر روز روابط روسيه با آمريكا بهتر از قبل مي شود و ما فقط بازيچه اي در دست روس ها هستيم.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
كم كم دارند با هم رفيق ميشند كه اي اصلا واسه ما خوشايند نيست :mrgreen:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اينها انقدر با هم مشكل دارن كه با اين كارها هرگز مشكلاتشون حل نمي شه.....
زماني كه يكي به خاطر ديگري از منافع خودش بگذره مي توان گفت كه اين دو....
مثل اينكه دوستان خيلي دوست دارن اين دو تو سر كله هم بزنن :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
این دوتا نمی تونن هیچ وقت متحد بشن
چون منافعشون همدیگه رو نقض می کنه
خود به خود هر کدومشون پاشونو بزارن یه جایی پاشون روی دم اون یکیه!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مسکو، 18 مرداد، خبرگزاری «ریا نووستی»/ "الکساندر زلین" فرمانده کل نیروی هوایی روسیه روز سه شنبه در جمع خبرنگاران اطلاع داد که هواپیماهای جدید راداری (مشابه آواکس) به نام "آ-100" احتمالا تا سال 2016 در روسیه ساخته خواهند شد.

وی گفت: "ما قصد داریم این هواپیماها که بر اساس "ایل-476" با موتور "پ اس-90" ساخته خواهند شد و برد پروازی آنها افزایش خواهد یافت را دریافت کنیم. این هواپیما کاملا با "آ-50" کنونی فرق دارد و آنتن شبکه ای با فاز اکتیو مجهز شده است. "آ-100" توانایی رویت اهداف هوایی و زمینی را دارد.


http://pe.rian.ru/defense_safety/20110809/129664051.html

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[color=darkred][b]سقوط مرگبار میگ31 روسی[/b][/color]

[color=darkblue]یک فروند جت جنگنده میگ 31 نیروی هوایی روسیه روز سه شنبه در پرم در منطقه اورال این کشور سقوط کرد و دو خلبان آن کشته شدند.[/color]
به گزارش گروه دفاع و امنیت مشرق به نقل از 'ايگور كوناشنكوف' سخنگوي وزارت دفاع روسيه، جنگنده ميگ-31 در هنگام پرواز تمريني در 11 كيلومتري فرودگاه نظامي 'بالشوي ساوينو' از صفحه رادار محو شد.
جنگنده رهگير ميگ-31 قادر به انجام گشت هاي هوايي طولاني مدت و مقابله به اهداف پرنده ازجمله هواپيما و نيز موشك هاي بالدار مي باشد.
وزارت دفاع روسيه، به دنبال سقوط جنگنده ميگ-31 پرواز اين نوع هواپيماهاي نيروي هوايي اين كشور را بطور موقت تا زمان يافتن علت وقوع سانحه متوقف كرد.

[color=olive]۱۵ شهريور ۱۳۹۰[/color]
منبع: مشرق نيوز
http://www.mashreghnews.ir/fa/news/65322/%D8%B3%D9%82%D9%88%D8%B7-%D9%85%D8%B1%DA%AF%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D9%85%DB%8C%DA%AF31-%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مسکو، 18 شهریور، خبرگزاری «ریا نووستی»/ نیروی پدافند موشکی نیروی هوایی روسیه تا سال 2020 بیش از 85% به تسلیحات جدید مسلح خواهد شد. این مطلب را "سرگی پاپوف" رییس نیروی پدافند موشکی نیروی هوایی روسیه در گفتگویی با رادیو "اکو مسکو" اعلام کرد.

وی گفت: "رییس جمهور دستور داده تا سال 2015 باید 30% و تا سال 2020- 70% از تسلیحات ما باید جدید باشند. گمان می کنم که نیروهای ما 45% از تسلیحات جدید را تا سال 2015 و 85% را تا سال 2020 دریافت خواهد کرد".

برنامه جدید تسلیحاتی دولت که تا سال 2020 در نظر گرفته شده تقریبا تخصیص 20 تریلیون روبل (هر دلار تقریبا برابر با 30 روبل) را در نظر دارد. بر اساس این برنامه تا سال 2020 سهم تسلیحات و تجهیزات مدرن باید در نیروها به بیش از 70% برسد.

http://pe.rian.ru/defense_safety/20110909/129716908.html

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سانحه هواپیمای جنگنده سوخو 24 و کشته شدن هر دو خلبان - روسیه
یک فروند هواپیمای جنگنده سوخو 24 متعلق به نیروی هوایی روسیه در تاریخ 20 اکتبر 2011 در حین فرود دچارسانحه شده و 2 خلبان آن کشته شده اند .

- نوع هواپیما= sukhoi su-24 .
- تاریخ سانحه = بیستم اکتبر 2011 - ساعت 12:00.
- محل سانحه = روسیه - ukrainka .
- این جنگنده متعلق به نیروی هوایی روسیه بوده است .
- بر اثر این سانحه هر دو خلبان آن کشته شده اند .
- مبدأ = voronezh .
- مقصد = ukrainka .
- هواپیما در حین لندینگ بر روی باند منحرف شده و سانحه دیده و آتش گرفته و هر دو سرنشین آن کشته شده اند .

http://www.aerocenter.ir/forum/showthread.php?t=16537&p=64058#post64058

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
سلام

چرا این پرنده ها جدیدا این همه سقوط می کنند ...

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]جناب گوبلز من لینک هایی رو که دوستمون در مورد شناساییه اف 117 گذاشتن مطالعه نکردم ولی تو متن زیر که ایشون نوشتن من اسمی از اس 400 نمی بینم ! البته من هم خبر زیرو شنیده بودم ! [/quote]

اقا رضا مگر اين لينك رو دوستمون قرار ندادن icon_razz

http://www.aerocenter.ir/forum/showthread.php?t=154

من رو مجبور كردين كلش رو كپی كنم!

[quote]RE: سیستم دفاع هوایی اس 400 ( سام 20 )
تاریخچه:

کاملا شبیه سیستم قبلی سام , یعنی سام 20 ( S-400 / S-300PMU-2 ) بوده اما با کمی تغییرات S-400 / S-300PMU-3 و در نهایت SA-21
نام گرفته . توسعه ی آن از پایان دهه ی 90 آغاز , و در سال 1999 تست های مقدماتی آن شروع شد .
اولین شلیک آزمایشی آن در همین سال و در ایالت آستراخان با موفقیت همراه بود و برنامه ی ورود آن به خدمت به بعد از سال 2001 موکول
گردید .
سرانجام تکمیل طرح در فوریه ی2004به پایان رسید ودر ماه آوریل همین سال سیستم برای اولین بار با موشک قدرتمند 48N6DM از آزمایش
خود سربلند بیرون آمد .

قابلیت ها و توانایی ها:

این سامانه قادر به رهگیری انواع هواگرد ها نظیر جنگنده ها و بمب افکن های بلند پرواز , موشک های بالستیک , موشک های کروز و... تا
فاصله ی 400 کیلومتری ( 250 مایل ) است که از این لحاظ بیش از 2 برابر از MIM-104 پاتریوت قدرتمند تر است .
رادار آن توانمندی عجیبی در شناسایی اهداف با سطح مقطع بسیار کم و حتی هواپیماهای رادار گریز و استیلث دارد [color=red]( چندی پیش چین
توانسته بود یک فروند بمب افکن پنهانکار F-117 را چند صد کیلومتر خارج مرز های خود با استفاده از این سامانه شناسایی کند ).[/color]همچنین
برد شناسایی رادار آن به رقم فوق العاده ی 500 تا 600 کیلومتر می رسد .
موشک ها:

1- موشک 9M96 / 9M96E :
طول موشک : 4.75 متر
قطر موشک : 0.24 متر
وزن موشک : 333 کیلوگرم
سر جنگی : 26 کیلوگرمی از نوع انفجاری شدید - ترکش شونده
حداکثر سرعت : 900 متر بر ثانیه
حداقل و حداکثر برد : 1 - 40 کیلومتر
حداقل و حداکثر ارتفاع درگیری : 5 - 20000 متر

2- موشک 9M96M / 9M96E2 :
طول موشک : 5.65 متر
قطر موشک : 0.24 متر
وزن موشک : 420 کیلوگرم
سر جنگی : 26 کیلوگرمی از نوع انفجاری شدید - ترکش شونده
حداکثر سرعت : 1000 متر بر ثانیه
حداقل و حداکثر برد : 1 - 120 کیلومتر
حداقل و حداکثر ارتفاع درگیری : 5 - 30000 متر

- موشک 40N6 :
طول , قطر , وزن و سر جنگی موشک : نامعلوم
حداکثر سرعت : 4000 متر بر ثانیه
حداکثر برد : بیش از 400 کیلومتر
حداکثر ارتفاع درگیری : بیش از 185 کیلومتر

4- موشک 48N6DM :
طول موشک : 7.5 متر
قطر موشک : 0.519 متر
وزن موشک : 1800 کیلوگرم
سر جنگی : انفجاری - ترکش شونده
حداکثر سرعت : 2100 متر بر ثانیه
حداقل و حداکثر برد : 3 - 250 کیلومتر
حداقل و حداکثر ارتفاع درگیری : 10 - 25000 متر

سیستم هدایت تمام موشک ها از نوع هدایت راداری آشیانه یاب فعال و موشک 48N6DM علاوه بر آن از سیستم( TVM ( Track Via Missile
نیز بهره می برد .
http://img.rian.ru/images/5251/17/52511789.jpg
روند ورود به خدمت:

در ژانویه ی 2006 اولین هنگ ارتش روسیه طریقه ی کار با SA-21 را فراگرفته و کمی بعد تصمیم گرفته شد 35 مجموعه ی دفاع هوایی سام
21 به تدریج جایگزین S-300 ها و S-200 ها شوند .
در 21 می 2007 , نیروی هوایی روسیه خبر از به کارگیری سامانه در اطراف مسکو و مرکز کشور داد و منابع دیگر از استقرار سام 21 ها
در نزدیکی شهر Electrostal خبر داده اند .
در 6 اگوست 2007 , نیز رسانه های روسیه گزارش داده اند اولین واحد S-300PMU-3عملیاتی به طور رسمی در همین سایت فعال شده است .
روس ها تصمیمات زیادی برای صادرات آن گرفته اند . طبق معمول چین به عنوان اولین مشتری با قراردادی به ارزش 500 میلیون دلار خواهان
دریافت آن است . همچنین روسیه پیشنهاد فروش آن را به امارات متحده ی عربی , یونان ( و ایران ) داده است . که بیشتر مشکلات در راه
رسیدن به ایران را می توان متوجه آمریکا دانست . یکی از نمایندگان دومای روسیه ولادیمیر ژیرونوفسکی در پی تصمیم آمریکا برای استقرار
سامانه ی ضد موشکی در منطقه خواستار انتقال سریع آن به ایران جهت مقابله به مثل شده است .
اخیرا کره ی جنوبی نمونه ای مشابه SA-21 ( البته با توانایی های بسیار کمتر ) را با نام Cheolmae - 2 با کمک Almaz ( سازنده ی سام 21 )
ارتقا داده است . Cheolmae-2 بر روی رادار خود کششی چند منظوره باند X که توسط آلماز ساخته شده , قرار گرفته و پست فرماندهی و
چندین TEL نیز وظیفه ی هدایت نسخه ی کره ای موشک 9M96 را بر عهده دارند . سامسونگ الکترونیکز و Thales از فرانسه نیز از مشارکت
کنندگان در این طرح هستند .[/quote]

وقتی در معرفی اس 400 بیان میشه که( [size=18]با استفاده از این سامانه[/size]) خوب منظورش کدوم سامانه است !اس 400 دیگه!

در مورد اشتباه هم حق با شما است اصلا دقت نکرده بودم باه این نکته!!!ولي منظور كلي اس 400 بوده يا به قولي اس 300 پی ام يو 3 كه اين اشتباه عمق معتبر بودن منبع مورد استناد دوستمون رو نشان ميده!!!!!!

[quote]از قوانین اولیه انجمن های گفتگو و هر رابطه ای که مبناش برگفتگو استواره، این هست که به طرف مقابل احترام گذاشته بشه، حتی اگر نظری اشتباه یا خلاف واقع داده شده باشه. با منطق و بحث فنی میشه مسایل رو حل و فصل کرد و طرف مقابل رو قانع کرد، اما متاسفانه برخی از دوستان (شاید بواسطه ی آواتار و امضایی که برای خود قرار دادند) به خودشون حق میدند همه نوع طعنه بزنند و با تمسخر به دیگران نگاه کنند.
اظهارات فنی اشتباه یا نظر نادرست یک کاربر، به هیچ کاربر دیگه ای این حق رو نمیده که با تمسخر و از زاویه بالا برخورد کنه.
همه ی ما اینجا اومدیم که چیزی یاد بگیریم و بحث کنیم و به اطلاعاتمون اضافه کنیم و هیچ کس هم علامه دهر نیست، در مورد توان نظامی کشورها و بخصوص ایران هیچ کسی اطلاعات کامل نداره، هرگونه ادعا در مورد اطلاع دقیق از وضعیت نظامی ایران تنها غرور و بی منطق بودن گوینده رو میرسونه، حالا چه زیاده روی و توهم در توان نظامی و چه کوچک نمایی.
مدیران سایت لطفا تذکر بدن.[/quote]

[quote](شاید بواسطه ی آواتار و امضایی که برای خود قرار دادند) [/quote]

پاسخ این حرفت رو دارم ولی بماند!

دوست عزیز باید عرض کنم چه کسی این رو به من گفت؟

[quote]اين رو گفتم كه يه روزي دلتون نشكنه[/quote]

بنده داشتم با کمال احترام صحبت میکردم!که ایشون در جواب صحبت بنده این رو گفتن! اگر شما تصور میکنید که بنده باید سکوت میکردم در اشتباه هستید بنده همواره گفتم به هرگونه توهین وکنایه به بدترین شکل ممکن پاسخ خواهم داد شما حق رو به اون میدید ولی کوچکترین حقی برای من در نظر نمیگیرد که چه کسی اول کنایه رو بار کرد!!!! بنده با منابع حرف های خودم رو قرار دادم ولی منطق برخی دوستان خیلی جالبه! که بنده رو به خیلی چیز ها متهم میکنند. بنده از زاویه بالا نگاه نکردم اطلاعات خودم رو دادم ایشون حق نداشت به من کنایه بزنه اگر زد جوابش رو میگیره از برخورد مدیران هم هیچ باکی نیست!شما هم بهتره کمی به منابعی که قرار دادم وصحبت های بنده و صحبت های دوستمون توجه کنی تا یک طرفه قضاوت نکنی خیلی جالبه واقعا بنده منابع قرار دادم با استدلال صحبت کردم اونوقت به بی سوادی و بی منطقی متهم میشم!دوستان بیش از این این قضیه رو ادامه ندن همین که اون اقا از پاسخ به سوالات من شانه خالی کرد همه چیز رو مشخص میکنه نیازی به ادامه نیست!

در اخر از جناب nima13465 معذرت خواهی میکنم بابت انحراف تاپیک که البته سبب خیر و هم شر شد. خیر از اون جهت که اطلاعات برخی دوستان در مورد سامانه ها و رادار های پدافندی روسیه بالا رفت. شر از اون جهت که دو کاربر تا حد ممکن هم دیگر رو کوبدین!!!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سيستم هاي اخلالگر كارا هستند ولي تا حد معيني.



خب یه مثالی از حد اون بیاررید، من هر چی مثال ( البته در برابر سیستمهای زمین پایه) دیدم خلاف گفته شما بوده.

بحث بنده حضور بمب افكن سنگين و غير قابل مانور بعد از سركوب پدافند هوايي دشمن است كه روسها در آن ناتوان بودند..



درسته، بمب افکنهای سنگین و مانور ناپذیر باید پس از امن شدن فضا وارد منطقه شوند اما این تاکتیک غربی هاست، روسها و کشورهای اقماریشون به تک های نفوذی ( حتی در مناطق نا امن ) اعتقاد دارند، برای همین هست که در زمان جنگ شما می دیدید که توپولف 22 و 16 های عراقی به تنهایی و بدون حتی اسکورت هوایی اقدام به بمبارانهای دوربرد ( تهران و . . . ) می کردند، لذا اساس مقایسه شما غلط هست، چون شما با عینک تاکتیکهای غربی به مسئله نگاه می کنید و از نظر این تاکتیکها چنین حرکتی اشتباه بوده است.

اين هم يكي از دلايل من براي ناكارامدي نيروي هوايي روسيه كه شما هي بر آن تاكيد داريد..



در پاراگراف بالا توضیح مختصری دادم، ناکارآمدی نیروی هوایی روسیه هم فکر کنم ادعای شما باشد، نیروی هوایی روسیه در این جنگ حتی احتیاج به استفاده از هواپیماهای پیشرفته خود نظیر خانواده سوخو 27،30،33،34 و میگ 29 پیدا نکرد!

قطعا چند برابر همين تعداد در جنگ هاي يوگسلاوي و عراق شركت داشته اند.



بله، ممکن است که مثلا بیش از 50 فروند هواپیما هم زمان بر فراز عراق پرواز داشته اند، اما نه در یک مکان، و نه در یک شهر، در تحقیر آمیز بودن پرواز هواپیماهای روسی بر فراز تفلیس همین بس که بصورت پرواز جمع(!) پرواز می کردند و آرایش مانوری گرفته بودند!

شما مدركي دال بر وجود حسگر اپتيكي يا حرارتي روي موشك هاي هاوك بهينه شده يا سام-5 به ما بده تا ما هم بپذيريم



امر دیگه ای ندارید؟!

تفاوت هدایت اپتیکی با الکترو اپتیکی چی هست؟

اینه که روس ها در سامانه های پدافندی بیش از هر چیز بر روی رادار تاکید دارن و میبینیم که در هر سامانه پدافندی تنوع راداری زیادی رو شاهد هستیم!پس چندان به فکر سایر سامانه ها ی هدایتگر نبوده و به دنبال تقویت تکنولوژی رادرای خودشون هستند!



بله به نظر اینطور میاد، البته اخیرا بخصوص در موشکهای برد کوتاه و متوسط دارن یه کارهایی می کنن.

چنين سيستمي وقتي كاربرد دارد كه محل هدف دقيقا با رادار مشخص شده باشد



حالا 500-600 متر اینطرفتر یا اونطرفتر هم اشکالی نداره، بخصوص وقتی سیکر مثلا از 20 کیلومتری روشن بشه.

اين هواپيما در ارتفاع پروازى 15 كيلومترى كروز مى كنه. كمينه 15 كيلومتر هم فاصله افقى از هدفش داره. پس مى تونيم بگيم در فاصله ى 21 كيلومترى از هدف قرار داره. فرض بگيريد با توجّه به اين كه پدافند موشكى اطراف هدف مستقر مى شه٬ حدود 18 كيلومتر. هواپيما دي لحظه پرتاب بمب٬ تقريباً بازتاب رادارى مناسب براى قفل يك پدافند متوسط(از نظر قدرت كشف) رو بروز مى ده. امّا مى تونه تغيير مسير بده و لزوماً از بالاى سر هدف عبور نكنه. پس از لحظه اى كه پدافند كشفش كنه٬ قفل رويش انجام بشه و نهايتاً شليك٬ لحظه به لحظه از خوشبينانه ترين بُرد قابل استفاده ى پدافند ما داره كمتر مى شه. همينجوريش 35 كيلومتر داريم كه تا زمان شليك من مى گويم 30 كيلومتر مونده. يكم گازش رو زياد كنه يا يك اخلال يا بروز خطا در ارتباط موشك و رادار كنترل آتش... يكم بدبينانه است امّا باز بايد همه چيز رو در نظر گرفت تا بتوان پيروزى رو از آن خود كرد.



سجاد جان، برد موشکهای هوا به هوا و هوا به زمین بر اساس فاصله درگیری از روبرو اعلام میشه، یعنی دو هواپیما در حال نزدیک شدن به هم باشند یا هواپیما در حال آمدن با سمت سایت موشکی باشد، لذا وقتی می گوییم مثلا موشک شاهین 45 کیلومتر برد دارد یعنی در صورت قفل راداری در فاصله مناسب و شلیک در زمان مناسب، می تونه به سمت هواپیمایی که تا لحظه رسیدن موشک به موقعیت اون، به فاصله 45 کیلومتری می رسه پرتاب بشه.

یعنی مثلا در فاصله 60 کیلومتری هواپیما از سایت ( این فاصله توسط کامپیوتر سامانه به دقت قابل محاسبه هست) موشک شلیک بشه و لحظه ای که هواپیما به فاصله 45 کیلومتری می رسه موشک هم به همان نقطه می رسه و برخورد صورت می گیره، اما سایتهای موشکی معمولا چنین کاری را صورت نمی دهند، چون در صورت متوجه شدن هواپیمای دشمن و دروزدن و دور شدن آن، موشک هرگز به آن نخواهد رسید و به هدر خواهد رفت، بنابراین صبر می کنند تا مثلا هواپیما به 45 کیلومتری برسد و آنگاه موشک را شلیک می کنند تا اگر هواپیمای متخاصم متوجه شد و قصد فرار داشت احتمال کمتری برای فرار داشته باشد.

پدافندی مثل تور ام یک فقط میتونه یکمی این بمب رو قلقلک بده مگر اینکه به باله ها برخورد کنه که منحرف بشه و با پهلو زمین بخوره .



حداقل کاری که انفجار 15 کیلو سر جنگی تور با این بمب خواهد کرد کندن بالکها و بی هدایت ساختن اون هست، از تغییر مسیر و چرخاندن و احتمال انفجار البته می گذریم . . .

البته مشخص هم نشده که توی چه نوع زمینی 60 متر نفوذ می کنه . ولی میشه حدس زد برای اینکه جلوه بیشتری به کارشون بدن تو زمین مقاومی ازمایشش نکردن و گرنه اگر توی زمین سخت 60 متر نفوذ داشته باشه حتما تو زمین های کم مقاومت نفوذ بیشتری داره و اگر چنین بود حتما بخاطر جنگ روانی قوی تر اون عمق بیشتر رو اعلام می کردن پس دور از ذهن نیست که ازمایش در زمین معمولی و کم مقاومت انجام شده باشه



همینطوره، کلا خاک ایران، هموس یا اسید هیومیک خیلی کمی داره ( البته بجز مناطقی در شمال و برخی نقاط با خاک مرغوب دیگر) و به همین خاطر متخلخل نیست و خیلی سفت هست ( عموما) بگذریم از رگه های سنگ و زمینهای رسی و . . .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط parsneet
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      تاپیک حاضر با محوریت پوشش خبر ها و اطلاعات مسابقات نظامی برگزار شده در ایران و همچنین شرکت تیم های ایرانی در سایر مسابقات بین المللی نظامی می باشد .
       
      مقدمه :
      مسابقات نظامی هر ساله در سراسر جهان با شرکت پرسنل نظامی ( به صورت داخلی و یا بین المللی ) برگزار می گردد . این گونه مسابقات علی رقم اینکه از قواعد و استاندارد متحدی برخوردار نیستند ( منظور نبودن کمیته جامع و قوانین واحده بین المللی در رشته های تخصصی می باشد ) اما تا حدودی پیرو قواعد و ضوابط برگزاری رزمایش های نظامی هستند . ( البته تیم های ورزشی و مسابقات ارتش های جهان (CISM) تا حدودی متفاوت از سایر مسابقات تخصصی هستند که در ذیل به آن اشاره خواهد گردید )
      اساساً هدف از برگزاری این گونه مسابقات تخصصی بالا بردن آمادگی پرسنل و ایجاد حس رقابت و افزایش انگیزش پرسنل نظامی جهت فراگیری مهارت های تخصصی است . و همچنین سنجش توانمندی پرسنل در مقایسه با واحد های مشابه در ارگان های نظامی داخلی و یا ارتش های خارجی دیگر است . پس تا حدودی می توان بیان کرد که تیم های شرکت کننده ( در مسابقات بین المللی ) عموماً از بین کشور های دوست و یا هم پیمان ( و یا حداقل غیر متخاصم ) انتخاب می شوند و برای سنجش توانایی های تخصصی شان گرد هم می آیند . و همچنین حتی گاهی می تواند بیان گر همسویی کشور های شرکت کنند و حامل پیام های خاص برای ارتش های رقیب شان نیز باشند .
       
       
       
      تاریخچه :
      می توان به نوعی اولین مسابقات نظامی ( با تاکید و اولویت دادن به پرسنل نظامی ) را به یونان باستان نسب داد . در رویدادی جشن گونه که عموما" ( و نه اختصاصاً ) پرسنل نظامی در آن شرکت می کردند تا آمادگی جسمانی و مهارت های کار با سلاح در رقابت با حریفان را بسنجند . در ادامه و ظهور امپراطوری روم باستان این نوع مسابقات چهره خشن تر و جدی تری به خود گرفت به گونه ای که مکان های اختصاصی مانند کلوزیوم (Colosseum) و همچنین شرکت کنندگان مخصوص بنام گلادیاتور (Gladiator) برای شرکت در آن تربیت می گردیدند .
      این مسابقات شرحی مفصل دارد ولی به اختصار : برگزاری آن در قرون مختلف تکامل یافته و عموماً شرکت کنندگان آن از بین سربازان قوای شکست خورده در جنگ با امپراطوری روم انتخاب می شدند و در بین خیل عظیم از این سربازان که در مسابقات محلی و ایالات های مستعمره روم برگذار می شد برگزیدگان ( که یقیناً تعداد کمی از آنان بودند) می توانستند آزادی خود را به دست آورند . ولی جنگجویانی نیز بودند که به خاطر بدست آوردن پول و یا شهرت نسبت به شرکت در این مسابقات خونین اقدام می کردند . این مسابقات که به خشونت بی پروا و ضد انسانی اش معروف گشته بود بدون فایده هم البته نبود . ( البته فواید آن از دید فرماندهان نظامی ) باید اشاره کرد که تمامی این مسابقات به نبرد های خونین تن به تن اختصاص نداشت بلکه اکثر این رویداد ها به باز سازی نبرد های روم در مقابل دشمنانش مختص می شد ( یقیناً آن نبردهای که در آن پیروز گردیده بودند تا خاطرات ، تکنیک های رزم و قهرمانان آن را مرور و زنده نگاه دارند ) عده ای از سربازان لباس های قوای دشمن را بر تن می کردند و سربازانی دیگر که نقش نیروهای رومی را داشتند با بکارگیری ارابه و اسب و سلاح های آن دوران در چندین پرده که گاهی تا چند روز نیز ادامه می یافت آن نبرد خاص را باز سازی می کردند . از نحوه یورش قوای مهاجم گرفته تا نبرد های تن به تن ، عبور از رودخانه ، یورش سواره نظام ، محاصره قلعه ها و یقیناً نمایش پیروز مندانه و دلاورانه ارتش رومی بر حریف خود !
       
      در عصر جدید ایده مسابقات نظامی بعد از پایان جنگ جهانی اول شکل گرفت . در سال 1919 پس از جنگ جهانی اول ، بازی های بین متفقین توسط شورای ورزشی نیروهای متفقین ژنرال جان پرشینگ سازماندهی شد و 1500 ورزشکار از 18 کشور را گرد هم آورد تا در 24 رشته ورزشی به رقابت بپردازند. این رویداد در Joinville-le-Pont فرانسه برگزار شد . و طی سالهای بعد در ماه مه 1946 ، پس از جنگ جهانی دوم ، شورای ورزشی نیروهای متفقین توسط سرهنگ هانری دبروس و پنج‌گانه المپیک توسط سرگرد رائول مولت احیا شد و در  7 تا 8 سپتامبر همان سال دومین بازی‌های بین متفقین در برلین (در المپیاستادیون , محل برگزاری بازی های المپیک 1936) برگزار شد .
       


      چند ماه بعد، با پایان دادن به شورای ورزش نیروهای متفقین ، سرهنگ دبروس و سرگرد مولت مسابقات ارتش های جهان (CISM) را در 18 فوریه 1948 تأسیس کردند . اعضای موسس آن بلژیک ، دانمارک ، فرانسه ، لوکزامبورگ و هلند بودند . در سال 1950، آرژانتین و مصر به عضویت آن درآمدند. در سال 1951 ایالات متحده به آن پیوست . در سال 1952 عراق ، لبنان ، پاکستان و سوریه و دو سال بعد برزیل به عضویت آن درآمدند . و همچنین کانادا در سال 1985 وارد آن شد . سپس در سال 1991 با پایان جنگ سرد سازمان رقیب پیمان ورشو کمیته ورزش ارتش متفقین (SKDA) با CISM ادغام شد و خبر از پیوستن 31 کشور و عضو جدید و سایر کشورهای مرتبط با بلوک شوروی را داد. این پیشرفت سریع منجر به رسمیت شناختن توسط نهادهای بین المللی از جمله IOC شد. قبل از سال 1995 CISM هر سال 15 تا 20 مسابقات جهانی را برگزار می کرد. از سال 1995  CISM هر چهار سال یک بار بازی های جهانی نظامی را که یک رویداد چند ورزشی است با شرکت نمایندگانی از ارتشهای 127 کشور دنیا سازماندهی می کند .
       
       

       
      رویدادها
      برگزاری مسابقات مرتبط با ارتش های جهان طیف متنوعی را در بر می گیرد و بلوک های سیاسی و جغرافیایی متعدد سعی در برگزاری رویدادهای مشابه زیادی جهت بالا بردن مهارت پرسنل خود دارند . اما به نوعی اهداف برگزاری این چنین مسابقاتی تنها به بالا بردن مهارت ها محدود نمی گردد . بلکه برپایی نمایشگاه های تخصصی تجهیزات تیراندازی و حتی ماشین آلات زرهی و تسلیحات انفرادی و البسه نظامی و ... در حاشیه این مسابقات بیان گر این است که این رویدادها مکانی است تا برنامه ریزان و دست اندرکاران نظامی کشور های مختلف به عرضه و کسب اطلاعات و سنجش آمادگی قوای نظامی پیرامونی خود اقدام نمایند .
       
      به برخی از این رویدادها می توان به اختصار اشاره کرد مانند :
      - مسابقات بین المللی پنج گانه ورزشی ( تیراندازی سرعت و دقت ، میدان موانع ، شنا ۵۰ متر با مانع ، دو صحرانوردی ۸ کیلومتر و پرتاب نارنجک )
      - مسابقات بین المللی نظامی پهپادی ارتش های جهان
      - مسابقات بین‌المللی نظامی غواصی در عمق
      - مسابقات بین‌المللی نظامی جهت یابی
      - مسابقات بین‌المللی نظامی بیاتلون زرهی روسیه
      - مسابقات سراسری امنیت سایبری در آمریکا
      و ...
       

      بازتاب و آثار
      برای بیان تاثیر حضور بین المللی تیم های نظامی و ترتیب دادن این چنین مسابقاتی منعکس کردن دیدگاه بعضی از تحلیل گران غربی شاید مفید باشد به عنوان نمونه :
      «واشنگتن فری بیکن» «جوزف هومیر» تحلیلگر امنیت ملی : روسیه و چین در نمایش قدرت به آمریکا قصد شرکت در یک بازی‌های بین‌المللی در آمریکای لاتین ( ونزوئلا ) تحت عنوان « تک تیرانداز مرز » را دارند . این  بازی‌های نظامی یکی از واضح ترین نشانه‌ها  از شکل گیری یک ائتلاف ضد ایالات متحده در آمریکای لاتین است. روسیه و متحدانش ( ایران و چین ) با حضور در این مسابقات نظامی در ونزوئلا در حال نمایش قدرت هستند . با عادی سازی تحرکات نظامی دشمنان ایالات متحده در دریای کارائیب ، ما در معرض خطر در آمریکای لاتین هستیم .
       
       
      در حال حاضر به نظر می رسد که برگزاری این گونه مسابقات در بین نیرو های نظامی منطقه ای و جهانی در حال افزایش هست . مسابقاتی که هم در رشته های عمومی ( آمادگی جسمانی و ورزشی ) و هم رشته های تخصصی ( تیر اندازی ، زرهی و توپخانه ، پهپادی و ... ) با حضور تیم های چندگانه به جدیت پیگیری می شود . قطعا انتخاب تیم های ورزیده در این گونه رقابت ها باعث افزایش اعتماد به نفس پرسنل و همچنین تبلیغات مثبت برای نیرو های نظامی ما نیز خواهد گردید  . همچنین برگزاری مسابقات کشوری و درون مرزی برای ما موجبات حس رقابت و افزایش انگیزش سازمانی را برای نیروهای مسلح ما در پی خواهد داشت . انشالله 
       

       
       
       
      بن پایه :
      https://www.milsport.one/cism/members-nations
      https://www.ilsf.org/about/recognition/cism/
      https://armedforcessports.defense.gov/CISM/Military-World-Games/
      https://en.wikipedia.org/wiki/Colosseum
      https://freebeacon.com/national-security/iran-russia-china-to-run-war-drills-in-latin-america/
       
      گرد آوری جهت انجمن میلیتاری
       
       
    • توسط amirarsalankhan
      بمب افكن تهاجمي نسل بعد، LRS-B
       
                                 
       
       
      بمب افكن نسل بعد ( NGB، قبلا به نام بمب افكن 2018 شناخته مي شد ) يك برنامه به منظور توسعه يك بمب افكن جديد براي نيروي هوايي ايالات متحده بود. NGB قرار بود تا در حدود سال 2018 و به عنوان يك بمب افكن پنهانكار، مادون صوت، برد متوسط و با قابليت متوسط حمل سلاح وارد خدمت شود و به تدريج جايگزين بمب افكن هاي پير و پا به سن گذاشته (  B-52 Stratofortress  و B-1 Lancer ) گردد. ولي برنامه توسعه NGB با ظهور طرح بمب افكن دور برد تهاجمي سنگين ايالات متحده به فراموشي سپرده شد.
       
         
       
      اين اتفاق زماني افتاد كه در ژوئن 2010 سپهبد Breedlove  در مصاحبه اي بيان كرد كه اصطلاح بمب افكن نسل بعد مرده و از اين به بعد نيروي هوايي بر روي طراحي بمب افكن هاي دور برد تهاجمي كار خواهد كرد كه در آن از سيستم هاي به كار رفته در جنگده هاي F-22 و F-35 استفاده خواهد شد تا بمب افكني مقرون به صرفه و با قابليت هاي استثنايي هر دو جنگنده فوق جهت انجام ماموريت ها طراحي و توليد گردد.
       
             
       
       
      بمب افكن دور برد تهاجمي (Long Range Strike Bomber)
      برنامه توسعه بمب افكن دور برد تهاجمي ( LRS-B ) به معناي واقعي كلمه پنهانكار است! و اطلاعات خيلي كمي از آن منتشر شده است ولي اهميت آن را به خوبي مي توان در رفتار پنتاگون و شركاي صنعتي بزرگ آن احساس كرد.بسياري از كارشناسان معتقدند كه برنامه توسعه اين بمب افكن ساختار نيروي هوايي ايلات متحده را در 20 سال آينده شكل خواهد داد و هر شركتي كه برنده مناقصه توليد اين بمب افكن شود پول پارو خواهد كرد و بازنده نيز مي تواند مطمئن باشد كه جايگاهي در آينده هوانوردي نظامي ايلات متحده نخواهد داشت مگر ان كه معجزه اي كند!
      هر چند امروزه لاكهيد ماريتن به لطف پروژه F-35 آينده خود را در صنعت هوانوردي نظامي ايالات متحده تضمين كرده است و بويينگ نيز به مدد توليدات هوانوردي غير نظامي خود مي تواند از اين بحران عبور كند و تنها نورث روپ است كه چاره اي ندارد و  بايد اين مناقصه را برنده شود تا بتواند با خيال راحت به آينده خود فكر كند
      شناخته ها و ناشناخته ها
      پيش بيني شده 80 تا 100 فروند از اين بمب افكن جديد جايگزين ناوگان فعلي بمب افكن هاي ايالات متحده شود.  
      پنهانكار بودن ،قابليت حمل سلاح هاي هسته ايو داراي بودن هر دو حالت پروازي سرنشين دار و بي سرنشين از الزامات طراحي LRS-B است.قيمت تعيين شده براي هر فروند بمب افكن جديد 550 ميليون دلار در سال 2010 پيش بيني شده و قرار است به جهت كم كردن هزينه ها از فناوري موجود در طراحي ان استفاده شود ولي ساختار طراحي آن بايد به شكلي باشد كه بتواند از تكنولوژي هاي آينده نيز استفاده كند.دو رقيب اصلي در طراحي اين بمب افكن يكي كمپاني  Northrop Grumman, با سابقه طراحي بمب افكن پنهانكار و گرانقيمت B-2 است و ديگري مشاركت كمپاني هاي بويينگ و لاكهيد مارتين با سابقه طراحي جنگنده هاي F-22 و F-35 .همچنين پيش بيني مي شود در اواسط دهه 2020 اولين پروازهاي اين بمب افكن انجام شود.طبق حدس هايي كه كارشناسان مي زنند نيروي هوايي آمريكا به دنبال يك بمب افكن در اندازه اي حدودا نصف B-2 است كه از دو موتور F-135 همانند F-35 سود ببرد.
       
                                              
                                         
                                          پيشران F-135 Pratt  & Whitney
       
      الان همه شما ميگوييد اين كه خيلي كوچيكه، خب مسلما بايد بزرگتر بشه ولي با صحبتي كه رابرت گيتس وزير سابق دفاع انجام داد و به اعضاي كنگره گفت كه قيمت هر فروند 550 ميليون دلار ميشود راه را بر روي بزرگتر شدن اين بمب افكن فعلا بست. و اين نگراني را در بين كارشناسان به وجود آورد كه هر شركتي كه بتواند با حداقل آيتم هاي اساسي يك بمب افكن توليد كند برنده اين مناقصه خواهد بود بدون توجه به نيازهاي اساسي نبردهاي آينده.بنابراين يكسري الزامات از سوي كارشناسان هوانوردي نظامي جهت توسعه LRS-B  پيشنهاد شده است :
      پنهانكاري
      امروزه ميدانيم كه 80 درصد قابليت پنهانكاري به شكل و طراحي هواپيما بستگي دارد و فقط 20 درصد به مواد و تكنولوزي پيشرفته به كار رفته در آن وابسته است. كه همين 20 درصد هم بيشترين هزينه را به خود اختصاص مي دهد. پس يايد تعادل خوبي را بين اين دو بخش برقرار كرد تا هزينه هاي طراحي و توسعه سرسام اور نباشد.
      تعمير و نگهداري
      استفاده از مواد جاذب امواج رادار ساخته شده مي تواند نگهداري اين بمب افكن را بسيار راحت تر كند تا استفاده از موادي كه در لبه تكنولوژي روز قرار دارند و بسيار گران قيمت خواهند بود و نگهداريشان نيز بسيار مشكل است.ولي پلت فرم طراحي نيز بايد به شكلي باشد كه اين پرنده بتواند در 50 سال آينده آسمان ها را همچنان تسخير كند و پذيراي مواد جديد و تكنولوژي هاي نوين نيز باشد.
      قابليت حمل بمب هاي هسته اي
      تصميم گيري در اين مورد بايد همين الان صورت بگيرد، هر چند نيروي هوايي علاقه دارد تا چند سال بعد از توليد بمب افكن ها مجوز حمل سلاح هاي هسته اي را براي آنها صادر كند ولي با توجه به پيشرفت هاي سريع در صنعت هوانوردي نظامي از الان اين پرنده بايد طوري طراحي شود كه حداقل نيمي از آنها از ابتدا قابليت حمل بمب هاي هسته اي و هيدروژني را داشته باشند. و توانايي بازدارندگي ايالات متحده را همچنان حفط كنند.
      كنار گذاشتن طرز فكر شواليه تنها!
      بسياري از مردم فكر مي كنند كه پنهانكاري يعني يك جنگنده پنهانكار به تنهايي و با شجاعت به مانند يك شواليه به مواضع دشمن حمله مي كند و تمامي آنها را نابود ميسازد!! از الان بايد اين تفكر را دور ريخت و يك برنامه جامع جهت حملات پر تعداد بمب افكن هاي نسل بعد در نظر گرفت و تمام سناريوهاي موجود و تهديدات لازم را در آنها پيش بيني كرد تا قدرت واقعي بمب افكن ها و تاثير آنها بر روي مواضع دشمن مشخص شود.
      ساخت يك بمب افكن، نه فقط يك پلت فرم صرف
      در سال هاي بعد LRS-B تنها بمب افكن سنگين ايالات متحده خواهد بود. پس بايد به شكلي طراحي شود كه قابليت باز طراحي بسياري از قسمت هاي آن وجود داشته باشد و بتواند از تكنولوژي هاي آينده نيز به خوبي بهره مند شود. همچنين LRS-B بايد بتواند ماموريت هاي دريايي را نيز به خوبي ماموريت هاي زميني انجام دهد.
      نگه داشتن خلبان در كابين
      با وجود داشتن فناوري پروازهاي بي سرنشين اما ما نبايد در دام اين صحبت ها بيافتيم كه LRS-B بايد تنها قابليت بي سرنشين داشته باشد!، نداشتن خلبان در ميدان نبرد يعني نداشتن حس مسئوليت پذيري و ابتكارات لحظه اي نمي توان از جذابيت هاي فراوان پرنده هاي بي سرنشين گذشت ولي يك بمب افكن سنگين بي سرنشي نياز به حمايت زميني بسيار بيشتري از بي سرنشين هاي فعلي دارد كه اين خود هزينه ها را بسيار بالاتر مي برد.مورد بعدي قابليت ضعيف بي سرنشين ها در سوخت گيري هاي هوايي است كه در حين ماموريت هاي يك بمب افكن دوربرد الزامي است و يك خلبان در هر شرايط آب و هوايي يا زماني به راحتي آن را انجام مي دهد.و در آخر فكر كنيد كه يك بي سرنشين بخواهد بمب هسته اي نيز با خود حمل كند، خيلي فكر خوبي نيست و حتي كابوس آور نيز هست. هر چند خيلي ها فكر ميكنند بهتر بمب هاي هسته اي را به دست بي سرنشين ها سپرد!
      فراموش نكردن چيزهاي كوچك
      بايد فضاي كافي براي خلبان در پروازهاي طولاني در نظر گرفت تا اعصابش راحت باشد و تحت فشارهاي جسمي قرار نگيرد. اين مورد حتما بايد لحاظ شود و سعي شود از تجربه B-2 در اين مورد درس گرفته شود.
      در ژانويه 2011 نيروي هوايي فهرستي كوتاه از اهداف مورد نظر خود را براي بمب افكن تهاجمي منتشر كرد
      اهداف طراحي در نظر گفته شده براي يروژه LRS-B در ژانويه 2011
      كل هزينه پروژه نبايد از 40 تا 50 ميليارد دلار بيشتر باشد سرعت مادون صوت حداكثر بردي پروازي بيشتر از 9250 كيلومتر مداومت پروازي 50 تا 100 ساعت براي پروارهاي بي سرنشين قابليت بقا در حملات روزانه به مواضع دشمن با وجو د قدرتمند ترين دفاع هوايي موجود  
      در پايان تصاويري از طرح هاي مفهومي اراده شده توسط سه كمپاني معظم شركت كننده در اين مناقصه
       
                       
                                                           
       طرح پيشنهادي كمپاني نورث روپ گرومن
       
       
       
       
                      
                                                                              
       طرح پيشنهادي كمپاني لاكهيد
       
       
       
       
       
                         
                                           
        طرح پيشنهادي كمپاني بويينگ
       
       
      حال بايد منتظر ماند و ديد كه در چند ماه آينده مقامات نيروي هوايي كدام يك از طرح هاي پيشنهادي را براي آينده توان هوايي ايالات متحده انتخاب خواهند كرد.
      نظر شما چيست؟
      كم و كاستي بود  دوستان به بزرگواري خودتون ببخشيد، تقديم به ارواح طيبه شهداي مرزباني ناجا در حادثه اخير نگور
      با تشكر فراوان از دوست و استاد گرامي جناب 7mmt به جهت پيشنهاد اين موضوع و كمك هاي بسيارشان
      تهيه شده توسط امير ارسلان رهسپار ، فقط براي ميليتاري
       
       
      منابع :
      http://en.wikipedia.org/wiki/Next-Generation_Bomber
       
      http://www.defensenews.com/story/defense/air-space/strike/2015/01/18/air-force-bomber-industry/21805275/
       
      http://defensetech.org/2014/09/15/air-force-plans-major-step-in-long-range-strike-bomber-program/
       
      http://breakingdefense.com/2014/09/b-2-pilots-lessons-for-lrsb-americas-new-bomber/
    • توسط mehdipersian
      مرداد گذشته، یک ماهواره سنجش از دور ساخت روسیه برای ایران از پایگاه فضایی بایکونور پرتاب شد و انتظار می‌رود سه ماهواره دیگر نیز در سال‌های آینده به فضا پرتاب شوند. همچنین شواهد قانع‌کننده‌ای وجود دارد که نشان می‌دهد یک شرکت روسی در حال ساخت یک ماهواره ارتباطی برای ایران است که در سال 2024 در مدار زمین ثابت قرار می‌گیرد.
       
      ماهواره ی خیام:

       
       
      مرداد 1394، ایران با دو شرکت روسی در مورد پرتاب ماهواره سنجش از دور ساخت روسیه که توسط ایران اداره می شود، به توافق اولیه دست یافت. ماهواره ایرانی در 18 مرداد 1401 به وسیله ی شرکت روس کاسموس به فضا پرتاب شد. 
       
      مشخصات فنی ماهواره:

      مشخصات فنی ماهواره توسط روسیه و ایران اعلام نشده است ولی می توان از یک حق اختراع منتشر شده توسط شرکت NPK Barl در مرداد 1401 اطلاعات جدیدی بدست آورد. این طرح یک ماهواره سنجش از دور با وضوح بالا را توصیف می کند که دقیقاً شبیه خیام است. دارای یک گذرگاه شش ضلعی و چهار پنل خورشیدی است که با زاویه 45 درجه نسبت به محور طولی ماهواره به سمت پایین امتداد دارند. 
       
      محموله یک تلسکوپ کورش(Korsch) با پنج عنصر نوری است. تلسکوپ کورش یک تلسکوپ آناستیگمات سه آینه ای فشرده است که میدان دید وسیعی را ارائه می دهد. این تلسکوپ تصویربرداری را در یک کانال پانکروماتیک و چهار کانال چند طیفی (نزدیک مادون قرمز، قرمز، سبز و آبی) ارائه می دهد. سه پیکربندی ممکن برای تلسکوپ ارائه شده است که همگی با نسبت کانونی f/11.53 (نسبت کانونی تقسیم فاصله کانونی بر دیافراگم است)میباشند. مقادیر سه پیکربندی عبارتند از:
       
      دهانه / فاصله کانونی
      0.535 متر6.17 متر
      0.75 متر8.65 متر
      1.1 متر12.68 متر
       
      در اولین پیکربندی که در شکل زیر نشان داده شده است، وزن تلسکوپ 125 کیلوگرم و طول آن 1.8 متر است.
       

       
      دو پیکربندی دیگر منجر به گذرگاه طولانی‌تر می‌شود، اما نیازی به تغییر در جعبه‌های الکترونیکی محموله و آرایه‌های پیکسل CCD ایجاد نمیکند. این تلسکوپ از یک آرایه کانونی کروی و نه مسطح برای کمک به جلوگیری از لکه دار شدن تصاویر استفاده می کند. یک آرایه اسکن الکترونیکی داده‌ها را در باند X با سرعت‌های 480 مگابیت تا 1.5 گیگابیت بر ثانیه به زمین ارسال می‌کند (نرخ بالاتری نسبت به گزارش NPK Barl در فوریه 2021 ).
       
      سازنده محموله نوری مشخص نیست، اما برخلاف تخصص این شرکت در سیستم های زمینی می تواند خود NPK Barl باشد. طی نمایشگاهی در سال 2019، این شرکت تلسکوپ سنجش از دور را به نمایش گذاشت که انتظار می‌رفت ظرف دو سال آینده به فضا پرواز کند. گزارش شده است که وزن آن تنها 46 کیلوگرم است و همچنین کوچکتر از نمونه ثبت اختراع به نظر می رسد، اما تنها ماهواره میزبان ممکنی که در حال حاضر برای آن قابل شناسایی است، خیام است. احتمالاً تنها یک بخش از تلسکوپ به نمایش گذاشته شده است. 

       
      در یکی از نقشه‌های همراه با حق ثبت اختراع(پتنت) ، ماهواره در بالای طبقه فرگات در داخل محفظه محموله موشک سایوز-2-1a قرار دارد (که نشان می‌دهد پرتاب اولیه به وسیله ی این ماهواره بر به جای سایوز-2-1b سنگین تر بود).
       
       اگرچه پتنت‌ها به ندرت به پروژه‌هایی اشاره می‌کنند که به آن‌ها مربوط می‌شود، اما در اینجا ماهواره در واقع متعلق به پروژه 505 نشان داده شده است. همانطور که در نقاشی زیر مشاهده می‌شود، ماهواره‌ها به اندازه‌ای کوچک هستند که سه عدد از آنها در داخل دماغه قرار گیرند.
       
       
       
      کاربرد خیام:
       
      به طور رسمی، خیام تنها کاربردهای غیرنظامی در زمینه هایی مانند کشاورزی، مدیریت منابع طبیعی و نظارت بر محیط زیست خواهد داشت. مدت کوتاهی پس از پرتاب، رئیس سازمان فضایی ایران مدعی شد خیام به دلیل اندازه کوچکش نمی تواند به عنوان یک ماهواره جاسوسی استفاده شود. با این حال، وضوح زمینی گزارش شده آن (0.73 متر) برای انجام کارهای شناسایی ارزشمند کافی است. 
       
      مرکز کنترل ماموریت خیام:
       

       
       
      به گزارش اخبار ایران، مرکز کنترل ماموریت خیام در مرکز فضایی ماهدشت که تقریباً در 60 کیلومتری غرب تهران و نرسیده به شهر کرج قرار دارد. این مرکز در اوایل دهه 1970 برای دریافت اطلاعات از ماهواره های سنجش از دور خارجی تأسیس شد که اولین آنها ماهواره های لندست ایالات متحده بود. همانطور که در تصاویر Google Earth مشاهده می شود، ساخت یک ساختمان جدید در این سایت حدود آوریل 2020 آغاز شد و اکنون کامل شده است. احتمالاً در گزارش تلویزیون ایران که پس از پرتاب خیام از مرکز کنترل مأموریت پخش شد، دو آنتن سهموی در شمال شرقی ساختمان جدید دیده می‌شود.
       

       
      همکاری های روسی/ایرانی بعدی:
       
      خیام پیش بینی می شود حداقل پنج سال فعالیت داشته باشد و قرار است در سال های آینده ماهواره های بیشتری نیز به آن ملحق شوند. پس از پرتاب، حسن سالاریه اعلام کرد که ایران سه ماهواره دیگر از همین نوع را سفارش داده است و افزود: اولین ماهواره در مجموع 40 میلیون دلار هزینه داشته است.
       
      به نظر می رسد که همکاری فضایی بین روسیه و ایران اکنون فراتر از حوزه سنجش از دور است. در هفته‌های اخیر شواهدی به دست آمده است که روسیه در حال ساخت یک ماهواره ارتباطی زمین‌ایستا برای ایران با نام اکواتور (به روسی به معنای «استوا») است. این نام برای اولین بار در سال 2020 در بیوگرافی مختصری از متخصص ISS Reshetnev، تولید کننده پیشرو روسیه در ماهواره های ارتباطی مستقر در نزدیکی کراسنویارسک در سیبری ظاهر شد. در کنار آن بسیاری دیگر از پروژه ها نیز به آن اشاره شد که این شخص در آن مشارکت داشته است و جزئیات بیشتری ارائه نشده است.
       

       
      ایران در نهایت قصد دارد ماهواره‌های ارتباطی زمین‌ایستا را با استفاده از پرتاب‌کننده‌های بومی پرتاب کند، اما به‌نظر نمی‌رسد ماهواره‌هایی که در آینده قابل پیش‌بینی به فضا پرتاب می‌شوند، قادر به قرار دادن محموله با این ویژگی در این نوع مدار باشند. بنابراین، این کشور احتمالاً برای پر کردن جای خالی باقیمانده نیز به روسیه متکی خواهد بود. اگر معامله‌های دیگری در این زمینه هنوز وجود داشته باشد، پشت درهای بسته انجام شده است. 
       
      ________________________________________
      تلخیص و ترجمه از mehdi persian برای میلیتاری
      ________________________________________
      منبع:
      https://www.thespacereview.com/article/4475/1
       
    • توسط MR9
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      سرکوب پدافند هوایی دشمن
        (Suppression of Enemy Air Defenses /SEAD)
       

       
       وایلدویزل / استاندارد 
       
      یکی از ماموریتهای اصلی واحدهای پروازی نیروی هوایی پس از ظهورسه عنصرجدید در نبردهای معاصر (رادار/ توپخانه ضدهوایی هدایت راداری و نهایتا" موشکهای هدایت شونده زمین به هوا)، کنترل و ازکارانداختن و نابودی این  سامانه ها  می باشد . بررسی دقیق نبردهای به وقوع پیوسته پس از جنگ دوم جهانی نشان می دهد که هرکدام از این نبردها ، جنبه های نوینی از فناوری را با بکارگیری تجهیزات ، تسلیحات و تاکتیک ها به نمایش گذاشته و نشان داده اند که گاهی استفاده از  وجودبرتری کمی تسلیحات غیر پیشرفته در مقابل برتری کیفی تسلیحات پیشرفته و یا برعکس ، پیروزی های نظامی خیره کننده ای را به ارمغان آورده است. در کنار این مساله و به موازات افزایش توانایی های رزمی یک سامانه تسلیحاتی ،توسعه تاکتیکهای مورد نیاز نیز یک اصل غیر قابل اجتناب بشمار می رود . در چنین شرایطی ، سامانه های پدافند هوایی نیز از این قاعده مستثنی نبوده ، چــنانکه این نوع از سیستم های جــــنگ افــــزاری می بایست دارای قابلیت های پدافندی مناسبی باشند تا درمرحله آغازین تهاجم دشمن ، بتوانند ایمنی مناطق مسکونی ، مراکز ثقل سیاسی، نظامی و اقتصادی را از گزند بمباران و آسیب حفظ نمایند و با ایجاد لطمات عمده به پیکره و استخوان بندی قدرت هوایی دشمن ، باعث لغو ماموریت های تهاجمی وبه احتمال زیاد تغییر نتیجه جنگ شوند . بنابراین، به صورت طبیعی ،  نیروی هوایی مهاجم سعی خواهد نمود تا تهاجم خود را با انجام ماموریت های سرکوب پدافند هوایی آغاز نماید . برهمین اساس و بنا به تعریف وزارت دفاع ایالات متحده ، سرکوبی پدافند هوایی دشمن عبارتند از :
       
      " انجام هرگونه فعالیتی به منظور خنثی سازی ، نابود سازی و ایجاد اختلال موقت یا دائم در سامانه های پدافند هوایی زمین و دریاپایه دشمن بوسیله تجهیزات مخرب یا اخلالگرها "
       

       
       
      جنگنده / بمب افکن F-105G ، یکی از مهمترین جنگ افزارهای ارتش ایالات متحده برای مقابله با آتشبارهای سام ارتش ویتنام شمالی بشمارمی آمد .
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-4G  در حال تیک آف از فرودگاهی در عربستان
      در حالی که برای اجرای ماموریت SEAD ، به مهمات متنوعی شامل مشکهای هوا به زمین ماوریک و مهمات ضد تشعشع شرایک و غلاف جنگ الکترونیک مجهز شده است .
       
       

       
       
      ارتش ایالات متحده برای ایجاد برتری هوایی بر فراز منطقه نبرد ، تاکید زیادی بر استفاده از اسکادارن های وایلد ویزل دارد .
      تصویر فوق یکفروند جنگنده / بمب افکن A-7E را بر روی عرشه فوقانی ناو هواپیمابر USS AMERICA نشان میدهد که برای اجرای عملیات بر علیه آتشبارهای دفاع هوایی لیبی (عملیات دره الدورادو ) آماده می شود . به نظر می رسد پرنده فوق برای اجرای این ماموریت به مهمات ضد رادار شرایک و مهمات هوابه زمین راک آی مارک II مجهز شده است .
       

       
       
      ارتش های اروپایی نیز پس از مشاهده تاثیر تسلیحات ضد رادار ، بسرعت خود را به قابلیت های ضد رادار مجهز نمودند .
      تصویر فوق یک فروند تورنادو ECR نیروی هوایی آلمان را که به مهمات ضدرادار هارم مجهز شده است را نشان میدهد
       

       
       
      مهمات ضد تشعشع AGM-88 HARM، جنگنده / بمب افکنF/A-18 C
       

       
       
      نیروی هوایی بریتانیا ، به شکل وسیعی از مهمات ضد رادار درسازمان رزم نیروی هوایی خود بهره می برد .
      تصویر فوق ، یک تیر موشک ضد تشعشع آلارم را بروی یکفروند جنگنده/ بمب افکن تورنادو GR4 نشان می دهد .
       

       
       
      در حال حاضر پرنده ویژه نیروی هوایی ارتش ایالات متحده برای اجرای ماموریتهای سرکوب پدافند هوایی ، جنگنده/بمب افکن F-16 CJ بشمار می آید .
       
      پرنده فوق ، یکفروند F-16 CJ بلاک 50 سری D است که برای اجرای ماموریت SEAD ، به طیف متنوعی از مهمات شامل ، AIM-120 آمرام ، AIM-9 M سایدویندر در جایگاه های دو وهشت  ، مهمات ضد رادار AGM-88 هارم در جایگاه های سه و هفت ، و برای هدفیابی به یک غلاف AN/ASQ-213 ، مسلح شده است .
      با این حال و براساس نظرات خلبانان شرکت کننده در جنگ ویتنام ، قابلیتهای تاندرچیف و فانتوم به مراتب افزون تر از این نمونه فالکون بشمار می آمد .
       
       
      نویسنده و مترجم : کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی - MR9
      Military.ir Copyright
      تمامی حقوق برای انجمن میلیتاری محفوظ است
      منابع  :
      1- Davis, Larry and Menard, David, Republic F-105 Thunderchief
      2- Bill Siuru, Bill Holder-General Dynamics F-16 Fighting Falcon
      3-F-4 PHANTOM II IN ACTION
      4- "MODERN MILITARY AIRCRAFT "THUD"
      5- A-7 IN ACTION
      6- ویکی
      7- مطالعات شخصی اینجانب از منابع گوناگون
    • توسط MR9
      موقعیت قرارگاه مرکزی منافقین :
       
      در 90 کیلومتری شمال بغداد ،پس از عبور از شهر "الخالص" به "قرارگاه  اشرف" خواهید رسید.این پادگان با وسعت6 در 8کیلومتر مربع تا سال 1365 هجری شمسی تحت عنوان "معسگر الخالص الخاص" محل استقرار یکی از تیپ های گارد ریاست جمهوری صدام حسین بود.این پادگان از شمال به انبارهای بزرگ مهمات و تسلیحات و یک روستای کوچک عراقی،از شرق به یک فرودگاه متروکه،از جنوب شرق به روستای "شیخ شنیف" ، از جنوب به یک مرکز مرغداری و از غرب به جاده بغداد- کرکوک محدود شده است."اشرف بزرگ" 12*10 کیلومتر مربع است  که پادگان اشرف و زمین های اطراف آن را شامل می شود.
       
        
       
       
       
       
      پس از اخراج مسعود رجوی به عراق و ملاقات او با صدام حسین ، این پادگان بطور کامل تحویل گروهک منافقین  شد و  آنها پایگاه های خود در سلیمانیه و کرکوک را جمع آوری کرده و از سال 1366 هجری شمسی تحت عنوان به اصطلاح "ارتش آزادیبخش ملی " در این محل تجمع کنند.
      در کیلومتر 90 جاده قدیم بغداد-کرکوک انشعابی از قسمت شرقی، شما را به درب اصلی پادگان اشرف هدایت خواهد کرد.شمال و جنوب این جاده آسفالته و فرعی محل استقرار 2 گردان ارتش صدام حسین ،گروهان رادار،گروهان موشکی پدافند هوایی و مقر سازمان استخبارات صدام حسین است که در نزدیکی ورود به پادگان قرار دارد.از سال 1365 شمسی تا زمان سرنگونی صدام  حسین ،نقش این نیروها پدافند هوایی،حفاظت بیرونی و کنترل ورود و خروج به پادگان اشرف بود .
       
       
        
       
       
      مرصاد ، کمینگاه منافقین 
      ببرها وارد می شوند :
       
      اگر چه نیروی های مسلح جمهوری اسلامی ایران ( ارتش  جمهوری اسلامی ایران ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  ، بسیج و..)  در جریان عملیات مرصاد ، شکست سنگینی بر پیکره گروهک منافقین وارد آورد ، بازماندگان فرقه رجوی ، مجدداً نیروی های باقی مانده خود را در قرارگاه های  متعدد خود در عراق ، جمع آوری و با حمایت رژیم بعثی ، فعالیتهای خود را از سر گرفتند . اما بدنبال شکست مفتضحانه رژیم بعثی حاکم بر بغداد در مقابل تهاجم گسترده نیروهای ائتلاف به منظور بازپس گیری کویت در ماه مارس 1991 و بغرنج شدن وضعیت در این کشور که همراه با بروز تشنجات و حرکتهای مسلحانه در شمال و جنوب آن گردید ، باعث شد تا گروهک منافقین  با یک بن بست غیر قابل تصور مواجه گردد .
       
       

       
       
      به همین دلیل ، تروریستهای مسلح این گروهک ، دست به تحرکات جدیدی در داخل خاک ایران زده و در یکم آوریل 1991 ، با استفاده از شرایط حاد منطقه ، یکسری اقدامات مسلحانه تروریستی  در غرب ایران ، بویژه ارتفاعات استان کرمانشاه  را رقم زدند که موجبات به شهادت رسیدن صدها نفر از شهروندان کرد ساکن در این منطقه را فراهم آورد .
      بنابراین در پاسخ به شرارتهای این گروهک تروریستی ، در بامداد روز 5 آوریل ، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  با استفاده از 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-4E ، جمعی پایگاه سوم شکاری (TFB-3)  یک ضربت اساسی را به پادگان اشرف که قرار گاه مرکزی این گروهک بشمار می رفت ، وارد آورد که درعمق 80 کیلومتری داخل خاک عراق و در 28 کیلومتری شمال شهر  خالص  قرار داشت . 5 دقیقه بعد از این حمله ، 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-5E جمعی پایگاه چهارم شکاری (TFB-4) بقیه تاسیسات این قرار گاه را با مهمات سنگین مورد حمله قرار دادند که براساس اطلاعات منتشر شده ، تلفات گسترده ای را موجب گردید .
       

       
       
      با این حال ، در جریان این حمله غافلگیرانه  ، خدمه یکی از فانتوم های شرکت کننده ( سریال 6688-3) موفق به اجرای صحیح مانور POP-UP نگردید و هر دوخدمه مجبور به اجکت شده و توسط شبه نظامیان مستقر در منطقه  بازداشت و بسرعت به دولت عراق تحویل داده شدند
       
       

       
      بقایای فانتوم ساقط شده نیروی هوایی به سریال 6688-3
       
       
      در شمال عراق ، دولت ترکیه که سالهاست در حال جنگ غیر رسمی با شورشیان حزب کارگران کرد که به شکل محرمانه از حمایتهای اطلاعاتی و تسلیحاتی دولت وقت عراق بهره می برد ، قرار داشت ، به منظور سرکوب این شورشیان ، چندین عملیات رزمی را در امتداد مرز با ایران ، طراحی و اجرا نمود .
       

       
       
      در جریان این عملیات رزمی ، فانتوم های  نیروی هوایی ترکیه بارها و بارها حریم هوایی ایران را مورد تجاوز قرار داده و نقض نمودند و در این سو ، در موارد متعددی  ، رادار مراقبت منطقه ، هشدارهای لازم را به ترکها ارسال نمود ولی علی الظاهر نیروی هوایی ایران هرگز عملیات رهگیری را اجرا ننمود . این مساله  را می توان بدین دلیل تشریح نمود که  تایگرهای مستقر در پایگاه دوم شکاری ،اگر چه بسیار سریع تر از فانتوم های ترک بودند اما بدلیل اینکه  تیم های ضربتی نیروی هوایی ترکیه توسط جنگنده های F-16C این نیرو  اسکورت می شدند ، حضور تایگر عملاً بی اثر بشمار می رفت . به همین علت ، فرماندهی وقت نیروی هوایی ایران تصمیم گرفت تا سازمان رزم پایگاه دوم شکاری را با اعزام جنگنده های MIG-29 که به تازگی از اتحاد شوروی تحویل گرفته شده بودند ، تقویت نماید .
       
       

       
       
      اعزام فالکروم های تهرانی  ، اگر چه در ابتدا به شکل موقت به این پایگاه مامور شده بودند ، اما با تغییر شرایط ، این استقرار به شکل دائمی در آمد و اسکادران 22 تاکتیکی نیروی هوایی (TFS-22) با حضور میگ های روسی تشکیل گردید و از آن سو ، تمامی  تایگرهای موجود در این پایگاه (F-5E) به اسکادارن 21 تاکتیکی (TFS-21) انتقال یافتند .
       
      با فروکش کردن آتش جنگ در آسیای جنوب غربی ، شرایط تقریباً به حالت عادی بازگشت ، اما این آرامش زیاد بطول نیانجامید ، چرا که در سال 1994 ، گروهگ منافقین مجدداً با اعزام تیم های ترورویستی بداخل کشور ، به شکل منظم دست به تخریب ، ترور مردم عادی و شماری از مقامات ارشد نظامی و غیر نظامی  زدند .
       
       

      سپهبد شهید صیاد شیرازی 
       
       
      د رنتیجه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، مجدداً ماموریت یافت تا حملات هوایی خود را علیه قرارگاه مرکزی این گروهک در داخل خاک عراق ، از سر بگیرد .
      این ماموریت کمتر شناخته شده ، توسط یکفروند جنگنده- بمب افکن F-5F و سه فروند جنگنده – بمب افکن F-5E جمعی پایگاه دوم شکاری در 9 نوامبر 1994 اجرا گردید . در این حمله جمعاً 16 تیر مهمات هوا به زمین مارک-82 به روی هدف حمل شد و پرنده های رزمی با موفقیت کامل و بدون خسارت جانبی ، ماموریت خود را به انجام رساندند .
       
       

       
       
      اما بدلیل اینکه این حمله غافلگیرانه  در داخل محدوده موسوم به منطقه پرواز ممنوع (NO FLY ZONE) شمال عراق که توسط ایالات متحده و بریتانیا حفاظت می گردید ، انجام شد ، به محض اطلاع از وقوع این حمله ، 20 فروند جنگنده  متحدین شامل  جنگنده – بمب افکن های F-16  و F-15 نیروی هوایی ایالات متحده به منظور رهگیری این دسته پروازی از پایگاه های خود واقع در خاک ترکیه به پرواز در آمدند که با توجه به پایان ماموریت دسته رزمی نیروی هوایی ایران ، برخوردی میان این دو پیش نیامد . 
       

       
       
       
      پی نوشت :
       
      1- پلان های رزمی ارائه شده در این تاپیک در سطح وب وجود ندارد و توسط مترجم طراحی شده است 
      2-  در این انجمن ، بیشتز از حماسه های گردان های تامکت و فانتوم گفته شده ، باشد که  این تاپیک گوشه ای از حماسه های تایگرهای مظلوم نیروی هوایی که تلفات قابل توجهی را هم در جنگ تحمیلی متحمل شده است ، بیان نماید .
       
       
       
      منبع : با اندکی تصرف ، IRANIAN TIGERS AT WAR  BY BABAK TAGHVAEE
       
       
        این مجموعه با صرف زمان ترجمه  شده است ،
      بنابراین ، هر گونه برداشت با ذکر منبع (MILITARY.IR) خواهد بود . 
      در غیر اینصورت ، برداشت کننده  ، عرفاً و شرعاً ، مسئول خواهد بود .
       
       مترجم : MR9      
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.