LostSky

Members
  • تعداد محتوا

    53
  • عضوشده

  • آخرین بازدید

اعتبار در انجمن

210 نشان افتخار

درباره LostSky

  • رتبه حساب کاربری
    سرجوخه

آخرین بازدید کنندگان پروفایل

بلوک آخرین بازدید کننده ها غیر فعال شده است و به دیگر کاربران نشان داده نمیشود.

  1. بله فکر خوبیه به نظرم برای این طرح میشه سیستمی شبیه کنیسترهای استفاده شده در مزرعه های موشکی استفاده کنن چون اونها در برابر رطوبت بسیار بالا مقاوم هستند و دارای ماندگاری و طول عمر نگهداری بالایی هم هستند و از طرفی تجربه ساختشون هم هست و نسبت به سکو های متحرک همان گونه که فرمودید هزینه بسیار کمتری دارند.
  2. سلام در مورد عدم استفاده از سیلوها و مزرعه های موشکی مسئله مهم حفظ و مخفی نگه داشتن موقعیت آنها بخصوص سیلوهاست که برای درگیری های بلند مدت و گسترده پیشبینی شده اند. به هیچ وجه در درگیری های این چنینی و حتی طولانی تر از این امکانات استفاده نخواهد شد چون با اولین شلیک میشه گفت اون سیلو و به دنبال اون تونل های متصل به اون سریعاً شناسایی شده و در صورت مقابله طرف مقابل جزء اهداف اولیه خواهند بود‌.
  3. LostSky

    پهپاد کمان-22

    با سلام. با توجه به ارابه فرود ثابت احتمالاً یا هنوز طرح کامل نشده و یا مثل شاهد ۱۲۹ که بعد از بکارگیری اولیه به ارابه فرود جمع شونده مجهز شد بعداً تکمیل خواهد شد.
  4. LostSky

    پهپاد کمان-22

    خوب به نظر میاد دلیل عدم بکارگیری پهپاد شاهد ۱۲۹ در ارتش داشتن چنین طرحی بوده که منتظر به ثمر رسیدن اون بودن. هر چند که به احتمال زیاد سپاه MQ1 رو به ارتش داده برای مهندسی معکوس و با این تفسیر هم احتمالاً سپاه با داشتن شاهد ۱۲۹ که در کلاس ابعادی MQ1 هست داره روی مهندسی معکوس MQ9 کار میکنه و باید انشاالله منتظر اون هم باشیم.
  5. وقتی میگیم برنامه های آمریکا برنامه های بسیار دقیق و حساب شده ای هستن و همین طوری از روی شکم کاری نمیکنه و پشتش کلی کار اطلاعاتی و رسانه ای خوابیده همین هست! اگر تحرکات بعد از نابودی داعش رو در نظر بگیریم یک سلسله تدابیر به هم پیوسته ای رو میبینیم که مشخصاً کار ترامپ یا این دولت و اون سیاست مدار آمریکا نیست و خواست سیستم حاکمه آمریکاست!! _ بوجود آوردن نارضایتی اولیه از ایران در بین مردم خواستگاه حشد الشعبی با شایعاتی در خصوص چپاول عراق و منابعش توسط ایران! _ راه اندازی و هدایت آشوب های گسترده در بین مناطق شیعه نشین دقیقاً خواستگاه اصلی حشد باز هم با محوریت مخالفت با ایران! _ برنامه ریزی و هدایت اقدامات بر علیه نیروهای حشد در عراق با محرویت مردمی (نمونه حمله به ابو عزرائیل و بسیاری دیگر از نیروهای حشد توسط آشوبگر ها)! _ هدایت فشار های مردمی در جهت تضعیف دولت نزدیک به ایران تا روی کار آمدن دولتی دلخواه برای غرب! _ ترور فرماندهان رده یک مقاومت منطقه و عراق به عنوان تاثیر گذارترین افراد توسط آمریکا! _ ایجاد چند دستگی در حشد الشعبی و تضعیف داخلی آن تا بازداشت برخی فرماندهان و منحل کردن برخی یگان های نزدیک به ایران! و حالا وقت برداشت محصول این برنامه ریزی های دقیق انگار نزدیک شده و با تکثیر بذر های داعشی در عراق و سوریه احتمالاً باید دوباره شاهد قدرت گرفتن آن برای هدف اصلی باشیم. هیچ وقت نباید دشمن را ساده گرفت آن هم آمریکایی که به نظر من پشت هر کار و سیاستش هزار تحلیل و بررسی دقیق توسط اندیشکده های خود دارد بر خلاف چیزی که متاسفانه خیلی ها در ایران آنها را دشمنی احمق میدانند!
  6. این به آب اندازی مکران احتمالاً برای انجام برخی تست ها یا شاید انتقال به تاسیساتی دیگر جهت تجهیز سیستم های راداری ، پدافندی و آفندی باشه اما احتمالاً کار روسازه اون تموم شده و دیگه نباید انتظار تغییر ظاهری و سازه ای خاصی از اون داشته باشیم چیزی که خیلی انتظارش رو میکشیدم. از زمانبندی بسیار کوتاهی که برای به آب اندازی آن ارائه شده بود باید مشخص میشد که تغییراتی گسترده نخواهد داشت اما ای کاش از ظرفیت های این ناو بهتر استفاده میشد چون ظرفیت های بسیار بیشتری برای آن متصور بودیم. به راحتی و بدون ساخت آشیانه بالگرد بر روی پد میتوانستند با تعبیه دو بالابر سنگین هلیکوپتر ها را به چند آشیانه در زیر پد بالگرد منتقل کنند و برای نگهداری و تعمیرات بالگرد هم مشکلی نداشته باشند. از طرفی جای چند جرثقیل روی عرشه خالیست و شاید من ندیده ام اما اگر هم نصب نشده به راحتی امکان نصب وجود دارد و قابلیت های ناو بندر را بالاتر خواهد برد. از طرفی برخلاف انتظار و تصوری که داشتم انگار در مخازن عظیم سوخت ناو تغییر خاصی نداده اند و از آنها کماکان با تغییرات جزعی بصورت همان مخازن سوخت یا انبار های بزرگ جهت سلاح ، قطعات ، مواد غذایی دارویی و محموله های خاص استفاده میشود. کما اینکه به هیچ وجه در چنین زمان کمی امکان تغییرات گسترده در مخازن و ساخت قسمت های اسکانی ، بیمارستانی یا سیلوهای پرتاب موشک های پدافندی و تهاجمی وجود نداشت.
  7. بله کاملاً فرمایشات شما درست است. اما مسئله اول در زمان بر بودن این پروژه ها تامین بودجه است که برای کشوری مثل ایران با وضعیت اقتصادی اینچنینی زمان مورد نیاز تحقیقات تا طراحی و ساخت و رفع عیوب نمونه اول را بسیار طولانی خواهد کرد. مسئله مهم دیگر بحث دانش و از آن مهمتر تکنولوژی ساخت است که فعلاً ما در این تناژ وزنی زیر سطحی فعلاً حتی نمیشود گفت در ابتدای کار هستیم! وقتی بحث طراحی و ساخت چنین پروژه ای میشود برای کشوری مثل ما که به احتمال قریب به یقین دستمان از منابع تهیه سیستم ها و زیر سیستم های مورد نیاز پروژه کاملاً کوتاه است پس دلیل زمان بر بودن پروژه ها قابل درک است. آیا سیستم تولید توان مورد نیاز این پروژه را داریم؟ از سیستم های انتقال قدرت و گیربکس ها پروانه و ژنراتورها و باطری ها گرفته تا سیستم های هیدرو مکانیک و کنترل و سیستم های سوناری و تسلیحاتی و ارتباطی و مکان یابی و و و. همه این سیستم ها برای پروژه ای در این حد و اندازه باید با استاندارد های نظامی زیرسطحی و نه تجاری ساخته شود و با توجه به بحث تعداد ساخت آن مسلماً تولید صنعتی هم نخواهند داشت که همه در زمانبر بودن و هزینه بر بودن پروژه دخیل خواهند بود. حتی شاید به هیچ وجه صرفه اقتصادی هم نداشته باشد چون برای تولید آن باید بسیاری از تکنولوژی های زیر مجموعه آن نیز به تولید برسد و این میشود هزینه روی هزینه. اما تکلیف چیست با وجود سابقه ای که از طارق کلاس ها و بدعهدی روسها در اورهال اساسی تا تامین قطعات مصرفی آنها داریم و احتمالاً عدم دسترسی به خرید زیردریایی در این تناژ به تعداد مناسب و با وجود تهدیدات روز افزون نه فقط آمریکا و کشور های بزرگ بلکه همین کشور های منطقه که انبار تسلیحات شده اند راه دیگری جز تولید داخلی فعلاً وجود ندارد. ( شاید آینده طور دیگری باشد ) بهترین گزینه برای ما طراحی و ساخت چنین پروژه هایی بصورت مشارکت با کشوری مثل چین است که اگر امکانش بود و پول هم بود زمان پروژه ها بسیار کمتر میشد. ولی انگار روزگار فعلاً به دلخواه نمیچرخد
  8. با سلام. ۱۰ سال برای پروژه ای در سطح زیردریایی ۴۵۰۰ تنی آن هم در نمونه اول و برای کشوری که در این زمینه و تناژ نوپاست زمان زیادی نیست اما حق با شماست و نباید به انتظار به نتیجه رسیدن و تحویل دهی آن نشست و باید نیاز روز نیرو با خریدی در تناژ نزدیک به طارق کلاس ها ابتدا برآورده شود. اما نمیتوان پروژه ساخت زیردریایی بعثت را با مشتقات اف ۵ مقایسه کرد چون در نیروی دریایی در بحث زیر سطحی برخلاف نیروی هوایی از مهندسی معکوس و ساخت تعداد قابل قبول و کافی کلاس غدیر شروع کردیم و به تولید زیردریایی نهنگ که موفق نبود رسیدیم و در حال حاضر به تولید دو کلاس فاتح و در خط تولید بودن فاتح ۳ و ۴ رسیدیم و طراحی فاتح ۵ با طول بیشتر و تغییراتی هم انجام گرفته. پس واضح است که روند پیشرفت در نیروی دریایی نسبت به نیروی هوایی با مشتقات اف پنجش بسیار جلوتر است و امیدوارکننده تر ( البته اگر بودجه برسد) زیردریایی ۴۵۰۰ تنی یک قدم بزرگ و وزنه ای سنگین برای ایران است که در صورت وجود پول و تخصیص بودجه باید برداشته شود و مسلماً قدم های بعدی سریع تر خواهند بود
  9. با سلام. به احتمالات اشاره شده توسط دوستان اضافه شود: خوشبینانه : با نزدیک شدن به سالگرد شهادت سردار سلیمانی و از طرفی ادعای ایران بر پابرجابودن مسئله انتقام سخت، آمریکا و متحدان، خودشان را در بالاترین سطح آماده باش قرار دادن تا : ۱- ایران را از هر گونه اقدام نظامی و انتقامی پشیمان کرده و بازدارن. ۲- در صورت اقدام ایران به انتقام و عملیات نظامی بر علیه نیروهای آمریکایی یا منافع اونها، بتوانند در کمترین زمان ممکن اولاً پدافند موثر انجام داده و سریعاً اقدامات بازدارنده نظامی لازم را اجرا کنن و در مرحله بعد دست به پاسخ و ضربه سخت بر علیه نقاط و مراکز از پیش تعیین شده در داخل کشور بزنن. بدبینانه : سیستم حاکم بر آمریکا ( و نه فقط دولت ترامپ ) میخواهد از فرصت و زمان باقیمانده تا پایان دولت ترامپ استفاده کرده و با ضربه مهلک به برنامه هسته ای ایران تا چندین سال خیالش از این بابت راحت شود و از طرفی با تحویل قدرت به بایدن و اجرای نمایشی از پیش تایین شده مبنی بر اقدام نسنجیده ترامپ بر خلاف نظر بایدن و دولت جدید با دادن امتیازاتی ایران را از ادامه مخاصمه بازدارند. در صورتی که حالت بدبینانه را در نظر بگیریم آمریکا روی میز مذاکراتی خواهد نشست که طرف مقابلش هیچ اهرمی برای امتیازگیری ندارد و در آن زمان میتواند به راحتی پای مسائل دیگر از جمله مسئله موشکی و نیروهای برون مرزی و حضور آنها در سوریه و ... را به میز مذاکره کشانده و به اهداف خود برسد.
  10. این شعار که " موشک های بالستیک جایگزینی برای نیروی هوایی " کاملاً اشتباه هست و هیچ نیرویی فعلاً نتوانسته بطور کلی جایگزین نیروی نظامی دیگری شود. وقتی شما آسمان را بطور کلی به دشمن واگذار کنی چگونه میخواهید سیستم های پدافندی خود یا سیستم های موشکی بالستیک و کروز یا توپخانه خود رو فعال کنید! مسلماً در مدت زمان بسیار کمی از آغاز درگیری به سرعت سیستم های پدافندی بصورت لایه لایه از بین خواهند رفت و بعد از مدت کوتاهی کار برای مقابله موشکی بسیار سخت خواهد شد و در عمل هم شما نمیتوانید با پرتاب های کم تعداد موشکی تغییری در موازنه جنگ و نتیجه ایجاد کنید. اگر علت ساخت مزرعه های موشکی را بررسی کنید یا به دلیل تولید سیستم های رگبار موشکی توجه کنید در خواهید یافت که مسئولین نظامی ما هم علارغم وجود یک سیستم پدافندی قوی این مسئله را به خوبی میدانند که بدون داشتن آسمانی امن برای مدت زیادی نمیتوانند از سیستم های موشکی خود استفاده کنند! بیایید واقع بینانه به مسئله نگاه کنیم حتی ایران هم که اینقدر روی توان موشکی سرمایه گذاری کرد نه به خاطر بی اهمیت بودن نیروی هوایی، دریایی یا زمینی بوده که مسلماً با تجربه جنگ ۸ ساله برای همه نیروهای نظامی کشور اهمیت بی بدیل یک نیروی هوایی قدرتمند کاملاً روشن بود. در پایان جنگ مذاکراتی برای خرید جنگنده های قدرتمندی چون میگ ۳۱ ، سوخو ۲۷ و سوخو ۲۴ صورت گرفت که همگی این جنگنده ها لبه تکنولوژی جنگنده بلوک شرق بود و با توجه به نوع این جنگنده ها نشان دهنده توجه بسیار ویژه و کاملاً تخصصی به نیروی هوایی بود و شاید اگر این خرید ها به نتیجه میرسید توجه به نیروی موشکی کمتر از حال حاضر میشد. اما بدلیل محدودیت هایی که در کشور وجود داشت مسئولین کشور با مشاوره مسئولین نظامی مجبور به انتخاب سریع ترین و کارامد ترین گزینه شدند. محدودیت های ما در مورد خریدهای خارجی تحریم های تسلیحاتی و در مورد تولید داخلی محدودیت های تکنولوژی و زیر ساخت های مورد نیاز و در بحث کلی مسئله مهم توان مالی بودند در ایران با توجه به محدودیت هایی که ذکر شد بهترین راه برای ایجاد یک موازنه برای جلوگیری از یک درگیری نظامی رفتن به سمت دستیابی به نیروی موشکی قدرتمند بود که هم از نظر امکان دسترسی به آن در مدت زمان کوتاه و هم از نظر تاثیرگذاری آن در ایجاد بازدارندگی نظامی در دسترس، بهترین گزینه بود. البته به نظر میرسد که وقتی از آن زمان (سالهای بعد از جنگ) مقداری دور شدیم و با از دست داد عزیزانی چون شهید ستاری نیروی هوایی تا حدودی اهمت خود را در بین مسئولین نظامی و تصمیم گیران سیاسی از دست داد که به حمدالله این دید بعد از جنگ سوریه دوباره تغییر کرد و روزنه های امید برای احیای نیروی هوایی و باز پس گیری برتری هوایی در منطقه نمایان شد. این مسئله نه فقط برای ایران بلکه در مورد تمام کشور ها روشن است که در صورت عدم وجود محدودیت های تکنولوژیکی، زیرساختی، تحریمی و مالی ایجاد نیروهای نظامی چندگانه بهترین گزینه است و هیچ نیرویی جای دیگری را پر نمی کند بلکه همگی مکمل یکدیگر و به منزله انگشتان یک دست اند.
  11. بله دوست عزیز من هم منظورم خود طرح جت یاسین بود و در مورد این طرح هم مثل شما معتقدم برگرفته شده از جت تایوانیست و نه کپی یا سرقت طراحی جت تایوانی.
  12. سلام دوست عزیز. ضمن تشکر و خسته نباشید خدمت دوست گرامی آقا مهران. مسئله ای که وجود داره این هست که فقط تغییر و آپدیت یک جنگنده از نظر اویونیک و موتور را در نظر بگیرید که چه کار بسیار پر هزینه و وقت گیری هست. حالا بیایید در نظر بگیریم که بخواهیم در طراحی یک جنگنده تغییرات کلی آیرودینامیکی ،سازه، موتور، ارابه فرود، مخازن سوخت، اویونیک، رادار، سلاح و ... ایجاد کنیم و آن هم برای ساخت یک جنگنده نوساز و نه آپگرید و آن هم در قالب قفسی به نام سازه یک جنگنده قدیمی مثل F5. اگر قرار باشد این میزان تغییرات گسترده برای ساخت یک جنگنده جدید انجام گیرد پس چرا ما باید خودمان را محدود به یک سازه قدیمی با محدودیت های خاص خود کنیم در حالی که با این میزان کار تحقیقاتی و طراحی میتوان جنگنده ای کاملاً از نو طراحی کرد یا حداقل بر مبنای پلتفرمی جدیدتر و بروز تر این کار انجام شود تا در خروجی پروژه جنگنده ای داشته باشیم که حداقل های نیاز های ما را تامین کند. اینکه ما بعد از جنگ تجربه ای برای ساخت جنگنده نداشتیم و در آن زمان به سراغ اف پنج و آذرخش رفتیم مسلماً دلیلش سادگی کار و نبود دانش فنی و زیرساخت بود و البته چندین نمونه بر آن مبنا ساخته شد ولی بعد از گذشت حدود سی سال از آن زمان ما باید محدودیت های خود را کنار بزنیم تا بتوانیم پیشرفت را در آینده نزدیک تر ببینیم. پیشنهاد بنده حقیر به شما که استعداد و علاقه خوبی در این زمینه دارید طراحی در جهت بروز رسانی و رفع نواقص جنگنده های تواناتر موجود در کشور هست.
  13. طرح جنگنده یاسین باز هم مثل طرح های دیگر فقط باعث هدر رفت بودجه ، انرژی و از همه مهمتر زمان خواهد شد. حتی اگر با توجه به تفاوتهای یاسین با جت آموزشی تایوانی، یاسین رو یک طرح داخلی برگرفته از جت تایوانی بدونیم یک طرح قدیمی و غیر کارآمد هست که نمیتونه پاسخگوی نیاز های آموزشی رزمی حال و آینده نیرو باشه. پیگیری ساخت این جت آموزشی با وجود طرح های خوبی مثل جت آموزشی رزمی برهان به هیچ وجه قابل دفاع نیست. همون طور که همه میدونیم جت برهان مشتق شده از جنگنده شفق بود که تقریباً میشه گفت در صورت تکمیل شدن هم مشکل شکایت روس ها رو در پی نداشت (بدلیل تفاوت های زیاد با اون) و از طرفی طرحی بروز و بسیار شبیه یاک ۱۳۰ بود و میتوانست نیاز نیرو رو هم به جت آموزشی پیشرفته هم در نقش پشتیبانی سبک رزمی برطرف کنه. چیزی که ما بسیار بهش احتیاج داریم. جنگنده هایی مثل اف پنج و تولیدات داخلی مبتنی بر اون هم نه میتونن نقش یک جت آموزشی ارزان قیمت رو بازی کنن و نه میتونن نقش یک جنگنده پشتیبانی نزدیک رو بخوبی ایفا کنن. با این روندی که ما در تعدد طرح های هوایی داریم فعلاً نباید منتظر یک طرح خوب و در تیراژ بالا و کارامد باشیم