امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

مشرق بررسی می‌کند/
نگاهی به سوخو۳۰؛ گزینه احتمالی‌ایران برای تجهیز نیروی هوایی +عکس
مدل‌های جدید جنگنده سوخو ۳۰، بسیار مانورپذیر به‌ویژه در مدل اس‌ام، با قابلیت پرواز در برد و ارتقاع بالا با سرعت مناسب و توان حمل حجم گسترده انواع تسلیحات و سامانه‌های پیشرفته راداری و جنگ الکترونیک هستند.

به گزارش گروه دفاع و امنیت مشرق، امروز خبری مهم از سوی معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری که در روسیه حضور دارد، منتشر شد که نشان می داد مذاکراتی بین طرف ایرانی و روسها درباره خرید جنگنده سوخوی 30 مطرح شده است. البته سورنا ستاری معاون علمی فناوری رئیس‌جمهور کشورمان این نکته را نیز اعلام کرده است که خرید این جنگنده بر عهده وزارت دفاع است.

پیش از این نیز وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح از مذاکره با روسیه برای خرید یک مدل جنگنده از این کشور خبر داده بود. با این تفاسیر می توان اینگونه برداشت کرد که جنگنده مورد نظر جمهوری اسلامی ایران برای خرید از روسیه سوخوی 30 باشد.

اما سوخوی 30 چگونه جنگنده ای است و آیا مناسب نیازهای ایران می باشد؟

جنگنده چند ماموریتی سوخوی 30 در حقیقت گونه بسیار ارتقاء یافته از هواپیمای سوخوی 27 روسیه است. این هواپیما در اواخر حاکمیت شوروی سابق و به عنوان یک جنگنده چند ماموریتی سنگین و به نوعی شبیه به برنامه F-15E آمریکایی ساخته شد.

تا به امروز حدود 12 مدل از جنگنده سوخوی 30 ساخته شده و به غیر از نیروی هوایی روسیه، در ارتش های 10 کشور دیگر جهان مشغول به خدمت است. در حال حاضر و بر اساس اطلاعات موجود، مدل های MK،M2 و SM از این جنگنده در روسیه در حال تولید است که البته مدل MKI این جنگنده که مخصوص نیروی هوایی هندوستان طراحی شده است در داخل خود هند در حال ساخت می باشد و از قطعات ساخت هند و فرانسه در ساخت آن استفاده می شود.

1190097_400.jpg
سوخوی 30 چینی

سری MK این جنگنده که برای بازار صادرات طراحی شده است، گونه ای از جنگنده با قابلیت های و توان نصب انواع سامانه ها با توجه به سفارش مشتری است. این سری از جنگنده های سوخوی 30 به کشورهایی مثل چین، ونزوئلا و ویتنام صادر شده است و با نام هایی مثل MK2، MK3 و MKK نیز در جهان هوانوردی شناخته می شود.

در بخش راداری به طور معمول از رادارهای N001 برای این جنگنده ها استفاده می شود. این رادار در مدل های اولیه از نوع پالس داپلر بوده اما در حال حاضر مدل آرایه فازی غیر فعال آن نیز توسط دفتر طراحی Tikhomirov در روسیه تکمیل شده است.

رادارهای سری ژوک روسی هم گزینه دیگر برای خریداران سوخوی 30 سری ام کا است. این رادار هم دارای گونه های پالس داپلر و هم دارای مدل آرایه فازی فعال می باشد و تا شعاع 150 کیلومتری در مقابل هواپیما را پوشش می دهد.

1190098_104.jpg
سوخوی 30 نیروی هوایی اندونزی

در بخش جنگ الکترونیک انواع غلاف های جنگال روسی قابلیت نصب بر روی این سری از جنگنده ها را دارند. یکی از نقاط مثبت این جنگنده امکان نصب سامانه های غیر روسی که به طور مثال به صورت بومی در کشورهای خریدار ساخته می شود، است. چینی ها از این قابلیت استفاده کرده و امروزه بسیاری از سامانه های جنگ الکترونیک و تسلیحات بومی خود را بر روی این جنگنده ها نصب کرده اند.

سامانه های جستجوگر فروسرخ مثل OLS-27 و هدف گیری روی کلاه خلبان به همراه نمایشگرهای صفحه تخت در درون کابین از جمله دیگر قابلیت های این جنگنده به شمار می آید.

در بخش سیستم پیشرانه از موتورهای سری AL-31F استفاده می شود که می تواند سرعت بیشینه ای در حدود 2100 کیلومتر در ساعت پرواز کند. برد پروازی این هواپیما در حدود 3000 کیلومتر و ارتفاع پروازی آن بیش از 17 کیلومتر است. قابلیت نصب سامانه تغییر دهنده بردار رانش بر روی این موتورها نیز وجود دارد.

در بخش تسلیحات، این هواپیما توان حمل محموله رزمی در حدود 8 تن رادار که شامل انواع موشک های هوا به هوا و هوا به سطح به همراه بمب ها هدایت شونده و سقوط آزاد را دارد. موشک های هدایت رادار R-27 و R-77، موشک هدایت فروسرخ R-73، موشک های ضد کشتی و ضد رادار سری KH-31 با سرعت نزدیک به 3 برابر سرعت صوت، موشک های تاکتیکی هوا به سطح KH-29 و KH-59 به همراه بمب های هدایت شونده سری KAB-500 و KAB-1500 از سلاح هایی هستند که می توان بر روی این جنگنده حمل کرد.

اما مدل بعدی که روسها در حال کار بر روی آن هستند به عنوان سوخوی 30 ام2 شناخته می شود. این هواپیما در حقیقت مدلی از جنگنده Su-30MKK است که به صورت ویژه با افزایش توان ضد کشتی برای ارتش چین ساخته شد. ذکر این نکته مهم است که در سالهای اولیه تولید سوخوی 30 ، نیروی هوایی روسیه به دلیل مشکلات مالی عملا فاقد جنگنده های این سری بود و شرکت های روسی صرفا برای صادرات این هواپیماها را تولید می کردند.

مشخصات و توانایی های پروازی این مدل از جنگنده سوخوی 30 تقریبا مانند همان مدل های سری ام کا بوده که در بالا به آن پرداخته شد و حتی در برخی از گزارش ها منابعی معتقد هستند که این مدل از سوخوی 30 از نمونه های صادراتی هم ضعیف تر هستند.البته این ادعا به نظر صحیح است زیرا بر اساس اطلاعات موجود چیزی در حدود 12 الی 14 فروند از این هواپیما توسط نیروی هوایی روسیه سفارش داده شده و بیشتر در امور آموزشی و آزمایش سامانه های مختلف از آن بهره برداری می شود.

1190099_632.jpg
سوخوی 30 ام 2

اما گونه SM را شاید بتوان یکی از برترین مدلهای جنگنده سوخوی 30 اس ام دانست. این مدل از جنگنده سوخوی 30 بر پایه مدل MKI که برای نیروی هوایی هند توسعه یافته است ساخته شده و با این تفاوت که بخش عمده از قطعات غیر روسی که هندی ها در جنگنده هایشان نصب کردند در این مدل با نمونه های روسی جایگزین شده اند.

یکی از تفاوت های موجود در این مدل از سوخوی 30 با سایر گونه ها نصب بالک های کوچکی به اسم "کانارد" است که تقریبا بین محل اتصال بال و بدنه و کابین قرار دارد. در عین حال موتورهای نصب شده بر روی این جنگنده نیز از قابلیت تغییر دهند بردار رانشی برخوردار هستند که داشتن این قابلیت به همراه کانارد، مانور پذیری خارق العاده ای را به این هواپیما می بخشد.

1190100_895.jpg
سوخوی 30 اس ام
 

1190138_598.jpg

سوخوی 30 اس ام

این مدل از سوخوی 30 که به صورت اختصاصی برای نیروی هوایی روسیه توسعه یافته است از یک دستگاه رادار آرایه فازی غیر فعال BARS-R بهره می برد . این رادار از ابتدا در چند مدل مختلف توسعه یافت که مدلهای اولیه آن از گونه پالس داپلر بوده و مدل جدید آن که بر روی سوخوی 30 اس ام نصب شده است از گونه آرایه فازی غیر فعال است. برد این رادار در برخی منابع در حدود 140 کیلومتر بر علیه اهداف هوایی اعلام شده است.

در بخش موتور نیز این جنگنده روسی از دو دستگاه موتور مدل AL-31FP بهره می برد و می تواند تا سرعت 2 برابر سرعت صوت پرواز کند. در بخش تسلیحات نیز این هواپیما به مانند سایر اعضای خانواده فلانکر می تواند تا حدود 8 تن سلاح را با خود حمل کند. منابع غربی اعتقاد دارند که سوخوی 30 اس ام به غیر از تسلیحات معمول این جنگنده که در بالا به آن اشاره شد، توان حمل موشک ضد کشتی یاخونت با سرعت 3 ماخ را نیز دارد. برد این مدل هم در حدود 3000 کیلومتر بوده و توان سوختگیری هوایی نیز دارد.

ارتش روسیه در حال حاضر تعداد 60 فروند از این جنگنده را خریداری کرده است که بین نیروی هوایی و دریایی این کشور تقسیم می شود. یگان های هوادریای نیروی دریایی روسیه نیز از جمله کاربران جنگنده سوخوی 30 اس ام هستند.

به هر حال آنچه که درباره سوخوی 30 می توان گفت این مسئله است که جنگنده ای بسیار مانور پذیر، خصوصا در مدل اس ام، با قابلیت پرواز در برد و ارتقاع بالا با سرعت مناسب و توان حمل حجم گسترده ای از انواع تسلیحات و سامانه های پیشرفته راداری و جنگ الکترونیک است که به خوبی می تواند نیازهای کشورمان را چه در ماموریت های پدافندی و چه آفندی برآورده کند. البته با قطعیت خرید این هواپیما و اعلام جزئیات بیشتر درباره جنگنده مورد نظر ایران، می توان با دقت و عمق بیشتری به معرفی آن پرداخت.

  • Upvote 8

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دوست عزيز تا چه مقدار ممكنه همين مل mkI رو به ما بدن ايا سوخو ٣٠ مدل توسعه يافته ديگه اي هم كه توليد نشده باشه داره يعني ميگم شايد ايران مدل جديد تر يا با قابليت هاي توسعه يافته تري رو در نظر داشته باشه چون فكر نميكنم مثلاً اگر به سيسيتم هاي اويونيكي اسرائيلي مجهز باشه رو به ما بدون دردسر بفروشن

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

مقاله ی  مفیدی بود... طبق اطلاعات خود سایت های روسی ، ایران درخواست مدل sm با تولید تحت لایسنس در ایران رو درخواست کرده.

 

سطح مقطع راداری در نسخه  sm حدود 5 متر هست... که خوب برای یه نسل 4 عالیه...هرچند خیلی از سایتها سوخو اس ام رو یک 4++ میدانند...

حداکثر تحمل شتاب g تا 14 هم در برخی منابع ارائه شده...منتها براش شرایطی در نظر گرفتند ... .

در نبرد های هوایی امروزی داگ فایت کمرنگ تر شده و موشکهای هوا به هوی دوربرد نقش مهمی در تعیین برتری دارند...که با توحه به قابلیت سوخو 30 در حمل تسلیحات مختلف در این زمینه پرنده ی خوبیه.

عمر موتور al-31fp حدود 3000 ساعت ذکر شده که اگه واقعی باشه خیلی خوب هست.(نسبت به رافال با 6000 ساعت عمر موتور کمه اما نسبت به نسخه های اولیه سوخو 30 با عمر 1000 ساعت حرکت بزرگیه.)

 

ما با خرید و تولید این محصول انشالله قدم بزرگی در جهت به روز کردن صنایع هوایی برمی داریم و به امید خدا برنامه های هوایی خودمون مثل قاهر رو با اطمینان و توانایی بیشتری ادامه خواهیم داد.

ویرایش شده در توسط Argada
  • Upvote 9
  • Downvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
البته من هنوز دلیلی برای سفارش سیستم تغییر بردار رانش سه بعدی نمس بینم ....
ایت فقط پیچیدگی جنگنده رو زیاد می کنه و هزینه ی ساخت ، عملیات و تعمیر و نگهداری رو بیشتر می کنه ....

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
ما حتی اکه جنگنده هم نسازیم باید به فکر یک رادار کاملا بومی باشیم ....

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سرعت پیمایشی؟؟؟؟

خوب گفته شده دیگه... همون سرعت نرمال هست حدودا 1.3 ماخ که تو تاپیک گفته شده 1380کیلومتر در ساعت

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

خوب گفته شده دیگه... همون سرعت نرمال هست حدودا 1.3 ماخ که تو تاپیک گفته شده 1380کیلومتر در ساعت

 

سرعت پیمایش یا کروز با حداکثر سرعت متفاوت هست . سرعت کروز این جنگنده قطعا زیر صوت هست 

  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سرعت پیمایش یا کروز با حداکثر سرعت متفاوت هست . سرعت کروز این جنگنده قطعا زیر صوت هست 

بله درسته...اشتباه از من بودکه .معادل فارسی کروز رو دقت نکرده بودم تا حالا icon_cheesygrin ...سرعت کروزش رو جایی خودندم که 850 کیلومتره(یادم نیست مال این بود یا میگ 29!؟)...منبعش یادم نیست که اگه پیدا کنم خواهم گذاشت..

ویرایش شده در توسط Argada
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

با سلام

هواپیماهای روسی هواپیماهای خوبی هستن. اما همیشه نیروی هوایی روسیه با یه مشکل گریبانگیر روبرو بوده و اون هم کمبود بودجه وهمین علت باعث میشه تعداد محدودی سفارش داده بشه. در همین امسال بدیل کاهش شدسد نفت ارزش پول ملی روسیه به شدت سقوط کرد و در شرایط بحران قرار گرفت.

اما هواپیمای خوبیه در نسل 4/5 پلاس محسوب میشه.

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
نميخوام دوستان نا اميد بشن اما اينها به ما هواپيما بده نيستند! جهت ثبت در تاريخ گفتم
  • Upvote 2
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

مربوط نیست اما چون مطرح شد

نميخوام دوستان نا اميد بشن اما اينها به ما هواپيما بده نيستند! جهت ثبت در تاريخ گفتم

سو-30 اس ام هواپیمای بسیار خوب یهست

اما

متاسفانه شواهد سخن شما رو تایید می کنه!

بعید است تحویل هواپیمای جنگنده به "این" جمهوری اسلامی صورت بگیره...

باید منتظر لیست خواسته های امریکا باشیم...(چون خیلی بعید است تو شورای امنیت موافقت کنند)

دعا کنید اس 300 های پوسیده امسال(2016) برسه به دستمون....

قطعا روسیه با ما بازی خواهد کرد.(گزارش امروز اسپوتنیک لحن بسیار مغرورانه و بدی داشت- حتی میتونم بگم توهین امیز بود و دستاوردهای ما رو مسخره کرده بود-)

به نظرم به موازات مذاکره با روسیه باید مذاکرات جدی و اساسی با چین ، هند و برخی کشورهای شوروی سابق( برای خرید تجهیزات حساس جهت کار روی تکنولوژی) برای خریدهای نظامی صورت بگیره.

در عین حال برخی رونمایی های حساس هم مورد توجه قرار بگیره....

ویرایش شده در توسط morteza-iri
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      موقعیت قرارگاه مرکزی منافقین :
       
      در 90 کیلومتری شمال بغداد ،پس از عبور از شهر "الخالص" به "قرارگاه  اشرف" خواهید رسید.این پادگان با وسعت6 در 8کیلومتر مربع تا سال 1365 هجری شمسی تحت عنوان "معسگر الخالص الخاص" محل استقرار یکی از تیپ های گارد ریاست جمهوری صدام حسین بود.این پادگان از شمال به انبارهای بزرگ مهمات و تسلیحات و یک روستای کوچک عراقی،از شرق به یک فرودگاه متروکه،از جنوب شرق به روستای "شیخ شنیف" ، از جنوب به یک مرکز مرغداری و از غرب به جاده بغداد- کرکوک محدود شده است."اشرف بزرگ" 12*10 کیلومتر مربع است  که پادگان اشرف و زمین های اطراف آن را شامل می شود.
       
        
       
       
       
       
      پس از اخراج مسعود رجوی به عراق و ملاقات او با صدام حسین ، این پادگان بطور کامل تحویل گروهک منافقین  شد و  آنها پایگاه های خود در سلیمانیه و کرکوک را جمع آوری کرده و از سال 1366 هجری شمسی تحت عنوان به اصطلاح "ارتش آزادیبخش ملی " در این محل تجمع کنند.
      در کیلومتر 90 جاده قدیم بغداد-کرکوک انشعابی از قسمت شرقی، شما را به درب اصلی پادگان اشرف هدایت خواهد کرد.شمال و جنوب این جاده آسفالته و فرعی محل استقرار 2 گردان ارتش صدام حسین ،گروهان رادار،گروهان موشکی پدافند هوایی و مقر سازمان استخبارات صدام حسین است که در نزدیکی ورود به پادگان قرار دارد.از سال 1365 شمسی تا زمان سرنگونی صدام  حسین ،نقش این نیروها پدافند هوایی،حفاظت بیرونی و کنترل ورود و خروج به پادگان اشرف بود .
       
       
        
       
       
      مرصاد ، کمینگاه منافقین 
      ببرها وارد می شوند :
       
      اگر چه نیروی های مسلح جمهوری اسلامی ایران ( ارتش  جمهوری اسلامی ایران ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  ، بسیج و..)  در جریان عملیات مرصاد ، شکست سنگینی بر پیکره گروهک منافقین وارد آورد ، بازماندگان فرقه رجوی ، مجدداً نیروی های باقی مانده خود را در قرارگاه های  متعدد خود در عراق ، جمع آوری و با حمایت رژیم بعثی ، فعالیتهای خود را از سر گرفتند . اما بدنبال شکست مفتضحانه رژیم بعثی حاکم بر بغداد در مقابل تهاجم گسترده نیروهای ائتلاف به منظور بازپس گیری کویت در ماه مارس 1991 و بغرنج شدن وضعیت در این کشور که همراه با بروز تشنجات و حرکتهای مسلحانه در شمال و جنوب آن گردید ، باعث شد تا گروهک منافقین  با یک بن بست غیر قابل تصور مواجه گردد .
       
       

       
       
      به همین دلیل ، تروریستهای مسلح این گروهک ، دست به تحرکات جدیدی در داخل خاک ایران زده و در یکم آوریل 1991 ، با استفاده از شرایط حاد منطقه ، یکسری اقدامات مسلحانه تروریستی  در غرب ایران ، بویژه ارتفاعات استان کرمانشاه  را رقم زدند که موجبات به شهادت رسیدن صدها نفر از شهروندان کرد ساکن در این منطقه را فراهم آورد .
      بنابراین در پاسخ به شرارتهای این گروهک تروریستی ، در بامداد روز 5 آوریل ، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  با استفاده از 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-4E ، جمعی پایگاه سوم شکاری (TFB-3)  یک ضربت اساسی را به پادگان اشرف که قرار گاه مرکزی این گروهک بشمار می رفت ، وارد آورد که درعمق 80 کیلومتری داخل خاک عراق و در 28 کیلومتری شمال شهر  خالص  قرار داشت . 5 دقیقه بعد از این حمله ، 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-5E جمعی پایگاه چهارم شکاری (TFB-4) بقیه تاسیسات این قرار گاه را با مهمات سنگین مورد حمله قرار دادند که براساس اطلاعات منتشر شده ، تلفات گسترده ای را موجب گردید .
       

       
       
      با این حال ، در جریان این حمله غافلگیرانه  ، خدمه یکی از فانتوم های شرکت کننده ( سریال 6688-3) موفق به اجرای صحیح مانور POP-UP نگردید و هر دوخدمه مجبور به اجکت شده و توسط شبه نظامیان مستقر در منطقه  بازداشت و بسرعت به دولت عراق تحویل داده شدند
       
       

       
      بقایای فانتوم ساقط شده نیروی هوایی به سریال 6688-3
       
       
      در شمال عراق ، دولت ترکیه که سالهاست در حال جنگ غیر رسمی با شورشیان حزب کارگران کرد که به شکل محرمانه از حمایتهای اطلاعاتی و تسلیحاتی دولت وقت عراق بهره می برد ، قرار داشت ، به منظور سرکوب این شورشیان ، چندین عملیات رزمی را در امتداد مرز با ایران ، طراحی و اجرا نمود .
       

       
       
      در جریان این عملیات رزمی ، فانتوم های  نیروی هوایی ترکیه بارها و بارها حریم هوایی ایران را مورد تجاوز قرار داده و نقض نمودند و در این سو ، در موارد متعددی  ، رادار مراقبت منطقه ، هشدارهای لازم را به ترکها ارسال نمود ولی علی الظاهر نیروی هوایی ایران هرگز عملیات رهگیری را اجرا ننمود . این مساله  را می توان بدین دلیل تشریح نمود که  تایگرهای مستقر در پایگاه دوم شکاری ،اگر چه بسیار سریع تر از فانتوم های ترک بودند اما بدلیل اینکه  تیم های ضربتی نیروی هوایی ترکیه توسط جنگنده های F-16C این نیرو  اسکورت می شدند ، حضور تایگر عملاً بی اثر بشمار می رفت . به همین علت ، فرماندهی وقت نیروی هوایی ایران تصمیم گرفت تا سازمان رزم پایگاه دوم شکاری را با اعزام جنگنده های MIG-29 که به تازگی از اتحاد شوروی تحویل گرفته شده بودند ، تقویت نماید .
       
       

       
       
      اعزام فالکروم های تهرانی  ، اگر چه در ابتدا به شکل موقت به این پایگاه مامور شده بودند ، اما با تغییر شرایط ، این استقرار به شکل دائمی در آمد و اسکادران 22 تاکتیکی نیروی هوایی (TFS-22) با حضور میگ های روسی تشکیل گردید و از آن سو ، تمامی  تایگرهای موجود در این پایگاه (F-5E) به اسکادارن 21 تاکتیکی (TFS-21) انتقال یافتند .
       
      با فروکش کردن آتش جنگ در آسیای جنوب غربی ، شرایط تقریباً به حالت عادی بازگشت ، اما این آرامش زیاد بطول نیانجامید ، چرا که در سال 1994 ، گروهگ منافقین مجدداً با اعزام تیم های ترورویستی بداخل کشور ، به شکل منظم دست به تخریب ، ترور مردم عادی و شماری از مقامات ارشد نظامی و غیر نظامی  زدند .
       
       

      سپهبد شهید صیاد شیرازی 
       
       
      د رنتیجه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، مجدداً ماموریت یافت تا حملات هوایی خود را علیه قرارگاه مرکزی این گروهک در داخل خاک عراق ، از سر بگیرد .
      این ماموریت کمتر شناخته شده ، توسط یکفروند جنگنده- بمب افکن F-5F و سه فروند جنگنده – بمب افکن F-5E جمعی پایگاه دوم شکاری در 9 نوامبر 1994 اجرا گردید . در این حمله جمعاً 16 تیر مهمات هوا به زمین مارک-82 به روی هدف حمل شد و پرنده های رزمی با موفقیت کامل و بدون خسارت جانبی ، ماموریت خود را به انجام رساندند .
       
       

       
       
      اما بدلیل اینکه این حمله غافلگیرانه  در داخل محدوده موسوم به منطقه پرواز ممنوع (NO FLY ZONE) شمال عراق که توسط ایالات متحده و بریتانیا حفاظت می گردید ، انجام شد ، به محض اطلاع از وقوع این حمله ، 20 فروند جنگنده  متحدین شامل  جنگنده – بمب افکن های F-16  و F-15 نیروی هوایی ایالات متحده به منظور رهگیری این دسته پروازی از پایگاه های خود واقع در خاک ترکیه به پرواز در آمدند که با توجه به پایان ماموریت دسته رزمی نیروی هوایی ایران ، برخوردی میان این دو پیش نیامد . 
       

       
       
       
      پی نوشت :
       
      1- پلان های رزمی ارائه شده در این تاپیک در سطح وب وجود ندارد و توسط مترجم طراحی شده است 
      2-  در این انجمن ، بیشتز از حماسه های گردان های تامکت و فانتوم گفته شده ، باشد که  این تاپیک گوشه ای از حماسه های تایگرهای مظلوم نیروی هوایی که تلفات قابل توجهی را هم در جنگ تحمیلی متحمل شده است ، بیان نماید .
       
       
       
      منبع : با اندکی تصرف ، IRANIAN TIGERS AT WAR  BY BABAK TAGHVAEE
       
       
        این مجموعه با صرف زمان ترجمه  شده است ،
      بنابراین ، هر گونه برداشت با ذکر منبع (MILITARY.IR) خواهد بود . 
      در غیر اینصورت ، برداشت کننده  ، عرفاً و شرعاً ، مسئول خواهد بود .
       
       مترجم : MR9      
    • توسط MR9
      تسلیحات هایپرسونیک ، حوزه جدید برای رقابت
      اعطاء قرارداد توسعه جنگ افزارهای هواپایه فراصوت به لاکهید – مارتین

      واشنگتن : وزارت دفاع ایالات متحده در 13 اوت 2018  اعلام نمود که مناقصه  طراحی و توسعه دومین نمونه از تسلیحات فراصوت مورد نیاز ارتش این کشور را به ارزش 480 میلون دلار به  دپارتمان موشک و سامانه های کنترل شرکت لاکهید- مارتین اعطاء نموده است .
      خبر امضاء این قرارداد در حالی منتشر گردید که پیش از این گمانه زنی هایی در خصوص نیازمندی فوری ارتش این کشور برای طراحی و و تولید تسلیحات هوا- پایه واکنش سریع وجود داشت و گفته شده بود که پشتیبانی های لازم از برنده مناقصه نیز بخوبی انجام خواهد شد این قرارداد ، در واقع ، ایجاد بستر مناسب برای طراحی ، تست و آمادگی برای تولید مهمات واکنش سریع هواپایه (ARRW) بشمار  می آید .

      وزیر نیروی هوایی  ، هدر . ای . ویلسون در این زمینه می گوید :" ما قصد داریم تا بسرعت و با بهره گیری از بهترین فناوری در دسترس ، در کوتاه ترن بازه زمانی ممکن ، قابلیت رزم هایپرسونیک را در اختیار نیروی هوایی قرار دهیم "

      پروژه ARRW ، یکی از دو تلاش ارتش ایالات متحده  برای نمونه سازی تسلیحات ماوراء صوت است که به نیروی هوایی  در توسعه قابلیتهای رزمی کمک می کند . نیروی هوایی ارتش ایالات متحده  ، با استفاده از دسترسی های داده شده  بخش 804 از اجازه نامه FY16 قانون دفاع ملی ، مجاز است تا سرمایه گذاری لازم برای توسعه این تسلیحات تا سال 2021 را داشته باشد . این پروژه قرار است تا در شعبه اورلاندو (فلوریدا ) شرکت لاکهید- مارتین اجرا گردد و انتظار می رود تا اواخر نوامبر 2021 به نتیجه قطعی برسد .

      از سویی دیگر ، مدیران ارشد وزارت دفاع  ، آژانش دفاع موشکی ، نیروی هوایی ، نیروی دریایی ، و ارتش روز 28 ژوئن  سال جاری توافقنامه ای را بصورت مشترک به امضاء رساندند که در آن بر همکاری و توسعه فناوری مهمات هایپرسونیک سُرشی ، تاکید وجود داشت .

      ژنرال دیوید . ال . گلدفین ، رییس ستاد نیروی هوایی ، در این زمینه می گوید :
      " این تیم مشترک  برای رقابت نیازمند ایجاد چابک سازی سازمانی خواهد داشت ، مرزهای فناوری در این برنامه بطور قطع جابه جا میشود و ما می بایست سهم خود را از این رقابت جدید ، داشته باشیم "
      انعقاد این قرار داد ، به دولت اجازه می دهد تا به نیاز فوری نیروهای مسلح ، پاسخ مناسب دهد ، به همین دلیل شروع به کار این پروژه ، به فاصله 180 روز پس از امضاء تعیین شده است .

      برنامه دوم نیروی هوایی برای طراحی تسلیحات هواپایه  فراصوت ، سرمایه گذاری برروی پروژه  جنگ افزار ضربتی متعارف فراصوت (HCSW) نام دارد . در مجموع ، این دو برنامه ، قابلیتهای منحصربفردی را برای ارتش فراهم می کند ، گرچه  هرکدام ازاین دو طرح ، رویکردهای فنی متفاوتی را دنبال می کنند . چنانکه برنامه ARRW تلاشی است میان نیروی هوایی و دارپا برای توسعه فناوری که امکان ارتقاء آن وجود دارد ، در حالی که برنامه HCSW ، بیشتر بر روی استفاده از فناوری هایی که وارد دوره بلوغ خود شده ، متمرکز شده است .
      پی نوشت :
      1- در یک دهه اخیر ، مفهوم جدیدی واردسازمانهای مسلح شده و آن ، " چابک سازی " سازمان است ، طبیعتا" سازمان های به اصطلاح " تنبل" در چنین وضعیتی ، محلی از اِعراب ، نخواهند داشت .
      2- نکته جالب اینجاست که مدیریت حاضر نیروی هوایی ارتش ایالات متحده ( بعنوان متولی این دوبرنامه ) ، آنچنان به این فناوری علاقه مند شده که روی دو برنامه مشابه ، همزمان سرمایه گذاری می کند ، طبیعتا" در اینجا ( و نه الزاما"در یک سازمان قرن بیست و یکمی نظیر پنتاگون )  پول به هیچ عنوان مطرح نیست ، بلکه ، پیش فرضها ، عملکرد و آینده نگری مدیریت سازمان ، تاثیر گذار خواهد بود .
       
      صرفاً برای میلیتاری / مترجم MR9
       
    • توسط farmandekoll
      F-117 نایت هاوک (شاهین تاریکی) نخستین هواپیمای عملیاتی است که به منظور استفاده از فناوری پنهانکاری طراحی شد. طراحی منحصر بفرد این هواپیمای تک سرنشینه تواناییهای استثنایی را به این هواپیمای تهاجمی می افزاید. اندازه این هواپیما در حدود F-15 ایگل می باشد که دو موتور توربو فن F404 که هرکدام نیرویی معادل 48 کیلو نیوتون (10800 پوند) ایجاد می کنند دارد. هم چنین دارای کنترل با سیم می باشد. قابلیت سوختگیری هوایی برد نایت هاوک را افزوده و آن را به یک سلاح بازدارنده و ترساننده ی ایالات متحده تبدیل کرده است. توانایی حمل انواع سلاح ها با سیستمهای ناوبری و حمله یکپارچه و سیستمهای الکترونیک پروازی ( اویونیک) موثر بودن این هواپیما را در عملیات مختلف اثبات می کند و بار کاری خلبان را کم می کند. کشیدن نقشه های با جزییات ریز برای عملیات روی نقاط با پدافند سنگین و قوی با استفاده از سیستم طراحی نقشه خودکار به ارزشهای این هواپیمای منحصر بفرد می افزاید.اولین F-117 در سال 1982 تحویل داده شد و آخرین تحویل در سال 1990 بود. تصمیم تولید F-117 در سال 1978 گرفته شد. اولین پرواز آن در سال 1981 انجام شد.

      جزییات :


      وظیفه : هواپیمای تهاجمی پنهانکار

      سازنده : لاکهید

      استفاده کننده : نیروی هوایی ایالات متحده

      موتور : دو موتور توربو فن بدون پس سوز F404-GE-F1D2 با قدرت 48 کیلو نیوتن (10800پوند)

      ابعاد : طول 10.08 متر، ارتفاع 3.78 متر، دهنه بال 13.20 متر

      اوزان: وزن خالی آن 13.381 کیلوگرم برآورد شده است، حداکثر وزن برخاست 13.814 کیلوگرم

      اجرا : حداکثر سرعت 0.98 ماخ یا 1040 کیلومتر بر ساعت(656 مایل بر ساعت)، سقف پرواز 15.240 متر برآورد شده است ( 50000 پا)

      سلاحها : تا 2268 کیلوگرم (5000 پوند) انواع بمب های هدایت شونده، موشکهای هوا به زمین، موشکهای زد رادار یا موشکهای هوا به هوای AIM-9 که در یک جایگاه درونی حمل می شوند.




  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.