karkas

تانک اصلی میدان نبرد M-60 ( تمامی گونه ها )

امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

[quote]دوست عزیز این رو باید اون دوستی پاسخ بدن که حرف از ارتقا و افزایش 2 برابری توان زدن[/quote]
[quote]متاسفانه اين نوع سخن گفتن كلا باب شده، حالا امثال من و برادر ارنستو و شما هر چي بگيم متهميم به مزدوري و بي سوادي و گاف دادن.[/quote]
چی میگین؟
روی تانک فقط فاصله یاب لیزری نصب بشه کلی توان تانک رو بالا میبره!
[quote]با توجه به اين عكسي كه شما گذاشتيد توپ پرقدرت، جلونگر فروسرخ و زره واكنشي كه از اجزاي اصلي تانكهاي مدرن هستند نشوني ازشون نيست،پس از چه لحاظ آپگريد شدند؟[/quote]
در ضمن یه بار دیگه به عکس ( البته با دقت ) نگاه کنید همه ی اینایی که گفتین رو میبینین
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]چی میگین؟
[/quote]
من چیزی نگفتم دوست عزیز شما هم اگر به نصب فاصله یاب لیزی و اندکی ارتقا میگید افزایش 2 برابری توان خوب دیگه حرفی برای گفتن باقی نمی ماند

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
ببخشید مگه M60 از قبل چه قدر توان داشت؟
وقتی اینا روش نصب بشه باید گفت افزایش 2 برابری، نه تازه 2 برابری کمه باید گفت افزایش چندین برابری توان این تانک!
وقتی روی یه تانک عهد بوق فاصله یاب لیزری، استابلایزر، زره واکنشی و... نصب بشه تانک خودش تعجب میکنه!
به نظر من این تانک دیگه نباید خدمت کنه چه برسه به آپگرید شدن
من به جای مسئولین بودم اینو ذوب میکردم و به جاش T72 های ایرانی می ساختم!
البته مسئولین قطعا دلیلی برای سرپا نگه داشتن این تانک دارن، اما دیگه دوره ی این تانک گذشته و یا باید برجکش عوض شه و یا باید از خدمت خارج شه!
اما هنوزم میگم این تانک توانش چندین برابر شده، چون نیاز نیست به طور مستقیم ازش در مقابل تانک های دیگه استفاده شه بلکه اونو در زیر سنگر های بتونی سر پوشیده میزارن و به صورت موتور خاموش بدون این که شناسایی بشه راحت میتونه وظایف خودشو انجام بده
این نظر منه :mrgreen:
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
خوب اينجوري كار دشمن ساده ميشه.با اولين شليك موقعيت تانك لو ميره و با مهمات ضد سنگر ميفرستنش قاطي باقاليا :?

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مگه یه تانک وسط صحرا تک تنهاست! صد البته نیروهای پیاده با دوش پرتاب و... ازش پشتیبانی میکنن.
در ضمن من فقط یکی از احتمالات گفتم!
بعدشمن مگه همیشه دشمن ما آمریکاست؟ زرتی بیاد موشک ضد سنگر بزنه :?
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
نمي دانم در عكس مورد ذكر شما چه نشاني از يك زره موثر و كارامد مي بينيد.
توپ رو هم كه ذكر نمي كنم.
لابد تي -55 هاي كهنه اي هم كه نشانه گير ليزري دارند توانشان دو برابريا چند برابر شده...
اين مدليشو كه همه كشورها از عراق دوره صدام گرفته تا...دارند.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
در مورد T55 باید بگم هیچ ربطی به تاپیک نداره!و الکی از یه بحث به بحث دیگه نپرید، اگه تاپیک جداگانه ای درمورد T55 بود اونجا جوابتونو میدم.
.............................................
در مورد این تانک من نمیدونم شما نمیبینین یا نمی خواین که ببینین؟!!
[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/IMG_0871%7E0.JPG][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_IMG_0871%7E0.JPG[/img][/url]
[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/IMG_0385%7E1.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_IMG_0385%7E1.jpg[/img][/url]
[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/_DSC0214%7E1.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb__DSC0214%7E1.jpg[/img][/url]
[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/_DSC0213%7E1.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb__DSC0213%7E1.jpg[/img][/url]
خب فکر کنم همه چیز تو این عکسا باید مشخص شده باشه
در مورد توپ تانک هم، توپ 105 میلی متری به وفور در دنیا استفاده میشه!

امیدوارم از دست من دلخور نشده باشین
  • Upvote 1
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]امیدوارم از دست من دلخور نشده باشین[/quote]
چه دلخوری آخه عزیز دل من با بیشتر حرفات موافق هستم اما زره که به نظر من تقویت زره این تانک به مفت ارزش نداره با نصب چنتا زره واکنشی امنیت کافی تامین نمیشه

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
سلام

ما چندتا ام 60 برامون باقی مونده ، فکر کنم اگه بیش از 200 باشه می ارزه که بریم برجک ذوالفقار 3 رو روش بزاریم (( بدنه ی ذوالفقار 3 بنا به دلایلی گفته می شه وام دار ام 60 هست ))

برجک ذوالفقار 1 و 2 رو هم با یه توپ 125 میلیمتری به همراه سامانه های نوین الکتریکی و موتوری قوی تر ( بالاتر از 1000 اسب بخار قدرت داشته باشه ، 1250 اسب بخار ایده آله )) روش بزاریم برای حداقل 10 تا 15 سال می تونه به عنوان تانک پشتیبانی مورد استفاده قرار بگیره ، بعدش هم تبدیلش می کنیم به نفربر و اینجوری حداقل تا 30 سال آینده می تونیم ازش استفاده کنیم ، بعدش هم که دیگه برای نفر بر کاراییش رو از دست داد می ریم توپ های هوایی سبک رو روش نصب می کنیم :?

کلا اگه کار بشه تا 40 سال دیگه می شه ازش استفاده کرد ( به شرطی که تو صنایع نظامی شق القمر نشه )

.................
مثل کاری که رژیم منحوس صهیونیستی انجام داده و برجکشون رو عوض کرده ... مطمئنم بعد ها هم می ره تبدیلشون می کنه به نفربر !!!

مثل کاری که با تی 55 ها کرد ...

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]نمي دانم در عكس مورد ذكر شما چه نشاني از يك زره موثر و كارامد مي بينيد.
توپ رو هم كه ذكر نمي كنم.
لابد تي -55 هاي كهنه اي هم كه نشانه گير ليزري دارند توانشان دو برابريا چند برابر شده...
اين مدليشو كه همه كشورها از عراق دوره صدام گرفته تا...دارند.[/quote]

سلام

آره برادر ، نسبت به نمونه ی بدون داشتن تجهیزات نظامی جدید ( و البته خود تی 55 ) بله ، می شه گفت توانش دو برابر یا حتی چند برابر شده است ...

با آبراماز که مقایسه ش نمی کنیم ، با نمونه ی بدون این تجهیزات و بهسازی ها داریم مقایسه ش می کنیم و از این رو می گیم توانش افزایش یافته ، این نکات ساده رو هم باید بگیم !؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]سلام

ما چندتا ام 60 برامون باقی مونده ، فکر کنم اگه بیش از 200 باشه می ارزه که بریم برجک ذوالفقار 3 رو روش بزاریم (( بدنه ی ذوالفقار 3 بنا به دلایلی گفته می شه وام دار ام 60 هست ))

برجک ذوالفقار 1 و 2 رو هم با یه توپ 125 میلیمتری به همراه سامانه های نوین الکتریکی و موتوری قوی تر ( بالاتر از 1000 اسب بخار قدرت داشته باشه ، 1250 اسب بخار ایده آله )) روش بزاریم برای حداقل 10 تا 15 سال می تونه به عنوان تانک پشتیبانی مورد استفاده قرار بگیره ، بعدش هم تبدیلش می کنیم به نفربر و اینجوری حداقل تا 30 سال آینده می تونیم ازش استفاده کنیم ، بعدش هم که دیگه برای نفر بر کاراییش رو از دست داد می ریم توپ های هوایی سبک رو روش نصب می کنیم :?

کلا اگه کار بشه تا 40 سال دیگه می شه ازش استفاده کرد ( به شرطی که تو صنایع نظامی شق القمر نشه )[/quote]

این هم یک حرف حساب کاملا موافقم

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بعد ذوبش ميكنيم و باهاش تير اهن ميسازيم بعد با تير اهنا كارخونه تانك سازي ميزنيم بعد دوباره تانك ميسازيم :?

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دوستان چقدر اين برجكش به آبراماز شبيه هستش . طرح برجك آبراماز رو ميشه گفت از اين گرفتن ؟!؟!؟!
يه چيز ديگه . مگه چقدر هزينه داشته ؟!

[quote]لابد تي -55 هاي كهنه اي هم كه نشانه گير ليزري دارند توانشان دو برابريا چند برابر شده...
[/quote]

كاملا با بحث بي ربط بود .

[quote]بعد ذوبش ميكنيم و باهاش تير اهن ميسازيم بعد با تير اهنا كارخونه تانك سازي ميزنيم بعد دوباره تانك ميسازيم
[/quote]

با حال بود . كلي خنديدم .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      مقدمه :
      با اولین شلیک موشک وی-2 به قلب فضا در اکتبر 1942 ، عرصه جدیدی به صحنه نبرد اضافه شد ، با این حال   توسعه فناوری نظامی در فضا را میتوان عاملی موثر در ایجاد تغییرات شگرف در ماهیت رزم مانوری بحساب آورد . تغییر صحنه عملیات نظامی در فضا ، همزمان با کاهش قابل توجه و ناگهانی درهزینه های مربوط به دسترسی به مدارهای ماوراء جو  و همچنین توسعه سریع ماهواره های کوچکتر و ارزان تر  برای ایجاد مجموعه حسگرهای پایش عملیات نظامی ،  قابلیتی فراتر از ماهواره های بزرگتر و گران قیمت تر را در اختیار ارتش ها ، نسبت به  گذشته ، قرار خواهد داد . سرعت شگرف این تحولات  و پیامدهای قطعی آن بر عملیات رزمی در آینده موضوعی است که جامعه کارشناسان رو به گسترش فضایی  در سازمان های نظامی تلاش می کند تا  قبل از ایجاد تهدید ، فرآیند توسعه این قابلیتهای جدید در حوزه فضایی را درک کرده  و تغیرات سازمانی ناشی از این امر را بخصوص در حوزه جنگ مانوری مورد بررسی عمیق قرار دهد .
      با توجه به این موضوع پراهمیت  ، قابلیتهای فضا پایه موجود تاثیر قابل توجهی را بر تاکتیکهای رزم  زرهی مدرن در دو سطح تاکتیکی و عملیاتی برجای گذاشته است.
       
       

       
       
      از یکسو ، ارتباطات راه دور ، دسترسی به شبکه های مخابرات نظامی  ، استفاده گسترده از  سامانه موقعیت یابی جهانی (GPS)  و درنهایت مخابرات رمز گذاری شده ، سرفصل های مهم این حوزه بشمار آمده  و از سویی دیگر نیز کاربرد این پتانسیل در حوزه هایی با اهمیت کمتر نظیر عملیات ضد شورش نیز امکان پذیر گردیده است  ،اما پرکاربردترین  ماموریت محوله به حسگرهای فضاپایه را می توان در جنگ سرد و ماهواره های مجهز به حسگرهای مادن قرمز برای تشخیص زمان شلیک موشکهای بالستیک و همچنین رهگیری گونه های بالستیک تاکتیکی بر علیه  واحدهای زمینی جستجو کرد .
       
      در مجموع ، برای یک  آینده قابل پیش بینی ، قابلیتهای فوق الذکر ، البته در پهنای باند بیشتر و دقت افزون تر همچنان به پشتیبانی از عملیات رزمی ادامه خواهند داد . با این وصف ، یکی از مهمترین پیشرفتهایی که فناوری فضایی برای افزایش عملکرد مطلوب واحدهای زرهی پدید آورده ، قابلیت استفاده از تصاویر ماهواره ای در زمان واقعی (near-real-time satellite imagery) بخصوص بر علیه دشمنی است که از این پتانسیل محروم است .
       

       
       
      غافلگیری با ضربه به جناحین :
       
      از یک نظر ، نقطه شروع  استفاده از حسگرهای فضاپایه را می توان با آغاز جنگ نخست خلیج پارس که در جریان آن ، واحدهای ارتش ایالات متحده  با ایراد یک ضربه شدید به جناحین  یگانهای عراقی ، مدافعان را غافلگیر نموده  و بسرعت بر آنها غلبه نمودند، همزمان دانست . ارتش عراق که تحت حملات شدید هوایی  قرار داشت ، ناگهان با ضربه غافلگیرکننده واحدهای زرهی ائتلاف در جناحین خود روبرو شد که این موجبات یک فاجعه نظامی  را برای سرفرماندهی ارتش بعث فراهم آورد .
       
      اما نکته اصلی در این مساله نهفته بود  که موفقیت این  مانور  ، مدیون  چند عامل مهم  ، از جمله فناوری های جدید بخدمت گرفته شده ، بود . از یکسو ، سامانه مکان یاب جهانی  (GPS) تازه به دنیای فناوری نظامی وارد شده بود و به یگان های رزمی اجازه میداد تا در صحنه عملیاتی باز ( صحرا ) با دقت بیشتری دست به عمل زنند و از سویی دیگر به فرماندهان ائتلاف ، بخصوص رسته آماد و پشتیبانی ( لجستیک ) امکان می داد تا بدون نگرانی از آتش دشمن ، ذخیره سوخت و سایر سامانه های لجستیکی را بدون آنکه  نیازی به هزینه کرد بیش از اندازه منابع  داشته باشند ، موقعیت یابی و مستقر سازند . 
       

       

       
      با این وجود ، شاید مهمترین عامل موفقیت در افزایش و تاثیر گذاری واحدهای ائتلاف در این جنگ را می توان در پتانسیل این نیرو در  محرمانه نگاه داشتن نقل و انتقالات و به معنای تخصصی ، "تحرک" این یگان ها  از دید نیروهای عراقی  دانست .
       
      فرماندهان ائتلاف با ایجاد پایش شدید هوایی ، مسیر هرگونه اجرای عملیات شناسایی هوایی از سوی ارتش عراق را مسدود نمودند ، چرا که حتی اجرای یک سورتی ( پرانه ) پرواز شناسایی از سوی نیروی هوایی عراق در ارتفاع ، برد و گستره  مشخص می توانست نیات ارتش ائتلاف را در حوزه محورهای  عملیات آفندی ، افشاء کرده و متقابلا" ارتش عراق قادر می ساخت  تا با تغییر سازمان رزم واحدهای خط مقدم  خود ، تدابیر مناسبی برای حفظ جناحین خود از ضربه زرهی مهاجمان   ، بیاندیشد.
      در این میان ، برخی تحلیلگران براین اعتقاد قرار دارند که حتی در صورت اطلاع ارتش عراق از محورهای عملیاتی ائتلاف ، بسیار بعید بود که توان رزمی کافی برای جلوگیری از موفقیت  نزد مدافعان ، موجود بوده باشد ، اما یقینا" دستیابی به اطلاعات ، هر چند محدود و مختصر ، می توانست هزینه  پیروزی  را برای مهاجمان ، افزایش دهد .  در واقع ، بسیار بعید به نظر می رسد که  ضربه کاری و موفقیت خیره کننده  ارتش ائتلاف ، که  بر قابلیتهای فضاپایه ، قرار داشت  و صورتبندی بسیار بزرگتر مدافع را فریب داد  ، بدون این ستون اصلی ، قابل تکرار باشد .
       

       
      شیوه اجرای مانور توسط واحدهای رزمی درمقیاس گروهان و گردان  که به هردلیلی ممکن بود از صورتبندی اصلی جدا شوند را می توان با تدبیر درست ، جبران نمود ، اما  بدون وجود نظارت دائم بر صورتبندی اصلی ، دستیابی به موفقیت در چنین صحنه های از منازعه ، تقریبا" امکان پذیر نبود .
      از سویی دیگر، نیروی هوایی ایالات متحده  بدلیل ماهیت ماموریت خود ، گرچه  پتانسیل زیادی برای ایجاد برتری هوایی محلی و جلوگیری از اجرای عملیات شناسایی توسط هواگردهای سرنشین دار یا بدون سرنشین در اختیار داشت ، اما واضح بود که فاقد  توانایی جلوگیری از عبور ماهواره های دشمن از فراز منطقه نبرد بوده  و این به معنای یک شکاف عمیق دربکارگیری  اصل غافلگیری توسط فرماندهان محسوب می گردید . به معنای روشن تر ، درصورت برخورداری عراق از  قابلیتهای فضاپایه ، بطور قطع ، ضربه قاطع طوفان صحرا ، هرگز قابلیت اجرایی شدن پیدا نمی نمود . به همین دلیل ، تکثیر گسترده  ماهواره های سنجش از دور که می بایست بستر لازم برای تولید تصاویر دقیق ماهواره ای در اندازه ها و کیفیتهای متفاوتی را پدید آورد ،  پارادایم  " پشتیبانی فضایی " و به تبع آن ، تاثیر حسگرهای فضا پایه بر ماهیت رزم مانوری را به صورت چشمگیری دچار دگرگونی عمیقی نموده است .
       

       

       
      سامانه مکان یاب جهانی 
       
      راست : 1990  چپ : آزمون های اولیه 1978
       
      با این وصف ، ارتش ایالات متحده تا همین اواخر ، به استفاده از تصاویر ماهواره ای در عملیات رزمی چندان تمایلی نداشت ، چرا که تاثیر آن را در سطوح تاکتیکی و عملیاتی ، ناکافی ارزیابی می نمود ، به همین دلیل صرفا" تعداد مشخص و محدودی از ماهواره  های تصویر برداری مستقر در مدار لئو (LEO)  که  قابلیت تصویر برداری از بخش های محدودی از کره زمین را ارائه می کردند  ، در اختیار این نیروها قرار داشت ، در حالی که  برخلاف ماهواره های مستقر در مدار ژئوسنکرون (GEO)  که نسبت به زمین در نقطه ثابتی قرار دارند ، ماهواره های مدار لئو (LEO)  در ارتفاعی میان 250 تا 400 مایلی مستقر هستند که هر 90 تا 120 دقیقه ، یکبار به دور زمین چرخیده  و به همین دلیل  انعطاف پذیری بیشتری به  ماهواره های موجود در  ارتفاع  22300 مایلی که تقریبا" سرعت چرخشی مشابه با سرعت چرخش سیاره داشته  و با کمی اغراق ، نسبت به خط استوا ، روی نقطه ثابتی قرار دارند ، به کاربر ارائه می کنند . با این وصف ، علیرغم مزیتهای بی شمار ، ماهواره های مستقر در مدار GEO برای اجرای عملیات تصویر برداری تاکتیکی غیر مفیدترین ابزار بشمار می آید ، به همین دلیل ماهواره هایی که برای نظارت بر صحنه عملیات رزمی به فضا ارسال میشوند ، عمدتا" در مدارهای پایین تر قرار داده می شوند و به همین دلیل نیز در هر زمان ، صرفا" می توانند بخشی از سطح زمین را مورد شناسایی قرار دهند . بطور طبیعی ، جایگیری در ارتفاع مداری پایین در کنار هزینه های مرتبط با تولید و اعزام  این سخت افزارها به فضا ، سودمندی تاکتیکی محدودی را فراهم می کند ، چرا که صرفا" امکان تصویر برداری یک محدوده کوچک را در روز فراهم می نماید  .
       
       
      پی نوشت :
       
      1- ادامه دارد .................
      2- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی در انجمن میلیتاری ، براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی " منوط به  ذکر دقیق  منبع است . امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند . 
       
      برگردان به پارسی ، اختصاصی برای بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران  ( MILITARY.IR) 
       
                           مترجم : MR9
    • توسط super_comando
      آفتاب: فرمانده واحد پدافند موشکی نیروی هوایی روسیه گفته‌است که جدیدترین سیستم پدافندی این کشور موسوم به S-400 از هفته آینده در اطراف مسکو مستقر شده و تا پایان سال 2015 حراست از اتمام مراکز مهم اقتصادی و سیاسی روسیه را بر عهده‌دار شده و شانس وقوع هرگونه حمله پیش دستانه خارجی را به حداقل خواهد رساند . به گزارش خبرگزاری ریانووستی، سرتیپ الکساندر گورکوف روز پنج‌شنبه با اعلام این خبر گفت: «اولویت اول، حراست از حریم هوایی مسکو است و به همین منظور این سیستم از هفته آینده در مراکز مهم اطراف مسکو مستقر خواهد شد. بعد از آن S-400 در دیگر مناطق کشور نیز مستقر خواهد شد». وی افزود که این سیستم جدید طی دو مرحله در اختیار نیروی هوایی روسیه قرار خواهد گرفت، به گونه‌ای که تا آغاز سال 2010 شهرهای بزرگ و مناطق اطراف آنها را شامل می‌شود و در مرحله دوم یعنی تا سال 2015 پوشش هوایی بقیه مناطق کشور را نیز در بر خواهد گرفت. به گفته گورکوف به غیر از S-400، نمونه‌های مدرنیزه شده بقیه محصولات صنایع نظامی روسیه نیز به‌زودی در اختیار واحد پدافند ضدموشکی قرار خواهد گرفت. وی گفت که این تسلیحات شامل سیستم‌های پدافندی با برد کوتاه، متوسط و دور می‌شود. به ادعای تحلیلگران نظامی روسیه سیستم پدافند موشکی S-400 قابلیت انهدام همه اجسام پرنده از جمله هواپیما، هواپیماهای بدون سرنشین و موشک‌های بالستیک با هر سرعتی را دارا است . حداکثر برد این موشک‌ها از نظر مسافت 400 کیلومتر و از لحاظ ارتفاع 30 کیلومتر است. تفاوت عمده S-400 نسبت سیستم‌های مشابه آن است که کلاهک‌ موشک‌های این سیستم به ابزارهای نشانه‌روی خودکار در آسمان مجهز شده‌اند. گفتنی است موضوع استقرار سپر دفاع موشکی آمریکا در اروپای شرقی باعث تکاپوی شدید فرماندهان ارتش روسیه شده‌است. روس‌ها می‌گویند که استقرار این سیستم موازنه استراتژیک کنونی در قاره اروپا را از بین برده و قابلیت پیش‌دستی آمریکا در هر برخورد نظامی احتمالی را افزایش می‌دهد.
    • توسط DeAtH-EaGlE
      پاتریوت یک سیستم پدافند هوایی برد بلند برای مقابله با موشکهای بالستیک تاکتیکی، موشکهای کروز و هواپیماهای پیشرفته است که قابلیت کار در همه نوع آب و هوا و ارتفاعی را دارد.
      پاتریوت (MIM-104) توسط ریتون در ماساچوست و کنترل و شلیک موشک لاکهید مارتین در فلوریدا ساخته شده است.
      به علاوه امریکا این سیستم در آلمان، یونان، اسراییل، ژاپن، کویت، هلند، عربستان و تایوان نیز در حال کار است و آماده فروش به مصر نیز میباشد.

      http://www.army-technology.com/projects/patriot/images/pat6.jpg

      سیستم موشکی پاتریوت در عملیات موسوم به آزادی عراق توسط امریکا به کار گرفته شد.
      این سیستم در کویت نصب شد و توانست تعدادی از موشکهای زمین به زمین دشمن را بوسیله موشکهای هدایت بهینه شده PAC-3 با موفقیت نابود کند.

      سيستمهاي پاتريوت نصب شده در كويت
      http://www.army-technology.com/projects/patriot/images/pat8.jpg

      موشک پاتریوت

      موشک پاتریوت به سیستم هدایت TVM (ردیابی بوسیله موشک) مجهز شده است. دستورات در طی مسیر توسط مرکز کنترل متحرک به سیستم هدایت موشک منتقل میشود.
      سیستم هدفیاب موشک اطلاعات هدف را در فاز نهایی پواز بدست می آورد و اطلاعات را بوسیله ارتباط TVM به رادار زمینی برای محاسبات نهایی میفرستد و نتیجه را دریافت میکند.
      سرجنگی فدرتمند 90 کیلوگرمی این موشک در پشت قسمت هدایت قراردارد. برد این موشک 70 کیلومتر و حداکثر ارتفاع آن بیش از 24 کیلومتر است. حداقل زمان پرواز زمان مسلح کردن موشک است که کمتر از 9 ثانیه و حداکثر آن کمتر از 3.5 دقیقه است

      http://www.army-technology.com/projects/patriot/images/pat1.jpg

      ارتقاع GEM-T پاتریوت

      ریتون GEM-T (موشک هدایت ارتقاع یافته) پاتریوت را تولید کرد. نمونه بهینه شده موشک PAC-2. این بهینه سازی شامل نصب یک فیوز جدید و نصب یک اوسیلاتور کم پارازیت است که حساسیت جستجو برای اهدافی با بازتابش راداری کم را افزایش میدهد.
      موشک GEM-T امکان انهدام موشکهای کروز و بالستیک هو-تنفس را میدهد که به این امکان جدید PAC-3 (امکان پیشرفته پاتریوت) میگویند.
      اولین نمونه های این موشک در نوامبر 200 به ارتش امریکا تحویل شد. 770 موشک در حال بهینه سازی هستند که بیش از 500 موشک به ارتش تحویل شده است و تحویل آنها در سال 2007 پایان میپذیرد.

      امکان پیشرفته پاتریوت (PAC-3)

      یک موشک PAC-3 امکان مقابله موثرتر در مقابل موشکهای بالستیک تاکتیکی و کروز را دارد که از فناوری پیشرفته بزن-برای-ازبین بردن استفاده میکند(Hit-To-Kill).
      لاکهید مارتین طرف اصلی قرارداد بهمراه ریتون مسولیت اجرای این طرح را عهده دار شدند.
      PAC-3 دارای یک جستجوگر موج میلیمتری باند Ka است که توسط بویینگ ساخته شده است.
      سیستم هدایت موشک هدف را بوسیله انرژی جنبشی آزاد شده در اثر برخورد مستقیم نابود میکند.
      تولید PAC-3 با نرخ تولید پایین در اواخر 1999 آغاز شد و اولین تولید LRIP آنهاکه 92 موشک بودند در سپتامبر 2001 تحویل شد.
      قراردادی برای تولید 88 موشک در دسامبر 2002 بسته شد و قرارداد دیگری برای تولید 12 موشک در مارس 2003 منعقد شد. این موشکها برای اولین بار در عملیات آزادی عراق در مارس/اپریل 2003 بکار گرفته شد.
      در فوریه 2004 لاکهید مارتین برنده قرادادی برای تولید 159 موشک PAC-3 شد که 22 فروند آن برای جایگزینی آنهایی بود که در عراق استفاده شدند.
      تحویل این موشکها تا اپریل 2006 انجام شد.
      قرارداد دیگری برای تولید 156 موشک در فوریه 2005 دریافت شد که 32 فروند آن برای هلند و 16 فروند ان برای ژاپن تحت توافقنامه فروش خارجی نطامی درخواست شده بود؛ همچنین مذاکراتی برای فروش به کره جنوبی و تایوان نیز در حال انجام است.
      لاکهید مارتین و EADS(در گذشته شرکت هوافضای دایملر کرایسلر) مبادرت به تاسیس یک شرکت مشترک برای تولید این سیستم جهت نیروی هوایی آلمان کردند و در سپتامبر 2006 آلمان درخواست 72 فروند موشک PAC-3 کرد.
      لاکهید مارتین قراردادی را در ژانویه 2007 برای تولید موشکهای هواپرتاب PAC-3 منعقد کرد که احتمالا F-15C اولین جنگندهای خواهد بود که ازاین سیستم بهره میبرد.

      ایستگاه پرتاب M901

      ایستگاه پرتاب M901 وظیفه حمل، نشانه گیری وپرتاب موشک پاتریوت را بر عهده دارد. هرپرتابگر 4 موشک دارد که بوسیله امواج VHF یا کابل فیبر نوری به مرکز کنترل متصل است و اطلاعات قبل و بعد شلیک بدینوسیله منتقل میگردد.

      http://www.army-technology.com/projects/patriot/images/pat7.jpg


      http://www.army-technology.com/projects/patriot/images/pat3.jpg


      ایستگاه کنترل

      ایسگاه کنترل AN/MSQ-104 تنها قسمت خدمه دار در واحد شلیک پاتریوت است. این ایستگاه با ایستگاه های پرتاب M901 و دیگر قسمتهای سیستم پاتریوت و مرکز فرماندهی اصلی مرتبط است.
      این ایستگاه 3 خدمه دارد که برای 2 کنسول کنترل و 1 ایستگاه ارتباطات با 3 ترمینال رله ی رادیویی به کار میروند. کامپیوتر کنترل دیجیتال اسلحه بعد از اتصال دیتا قراردارد.

      http://www.army-technology.com/projects/patriot/images/pat5.jpg


      رادار

      رادار AN/MPQ-53 یک رادار آرایه ای مرحله ای است که جستجو، هدفیابی، ردیابی، شناسایی، هدایت موشک و عملکردهای ضد جنگ الکترونیک را انجام میدهد.
      این رادار بر روی یک تریلر حمل میشود که بصورت خودکار توسط کامپیوتر دیجیتال کنترل اسلحه در مرکز کنترل بوسیله یک کابل اتصال کنترل میشود.
      این سیستم رادار دارای بردی بیش از 100 کیلومتر است و قابلیت ردیابی 100 هدف و هدایت بیش از 9 موشک به اهداف را دارد.
      رادارهای پاتریوت ارتش امریکا بوسیله ریتون در حال بهینه سازی هستند که این بهینه سازی شامل بالابردن قدرت رادار و اضافه کرد قابلیت باند پهن برای بالابردن تمایز اهداف میشود.

      http://www.army-technology.com/projects/patriot/images/pat2.jpg

      حمله به هدف

      حمله به اداف میتواند به صورت دستی، نیمه خودکار و تمام خودکار انجام شود.
      وقتی تصمیم به حمله به یک هدف گرفته میشود، ایسگاه کنترل، ایستگاه یا ایستگاه های پرتاب را انتخاب میکند و اطلاعات پیش پرتاب را به موشک انتخاب شده میفرستد. سپس پرتاب انجام میشد و هدایت بوسیله رادار انجام میشود.
      اتصال زمین به موشک "دستور" و اتصال موشک به زمین "TVM" اجازه ردیابی پرواز موشک و دریافت دستورات هدایت از کامپیوتر کنترل اسلحه را میدهد. به محض شلیک موشک TVM آن فعال شده و موشک را به سمت هدف قرار میدهد.
      یک فیوز مجاور وظیفه انفجار سرجنکی موشک در برخورد به هدف را دارد.

      http://www.army-technology.com/projects/patriot/images/pat10.jpg

      منبع : Army Technology
    • توسط hamed_713
      ارتش آمریکا همراه با آژانس سپر ضد موشکی و کمپانی Lockheed Martin با موفقیت مجموعه ضد موشکی THAAD (Terminal High Altitude Area Defense) را آزمایش نموده و کلاهک جدایی شونده از موشک شتاب دهنده ای را رهگیری کرد. آنطور که در گزارش آژانس سپر ضد موشکی آمریکا گفته می شود آزمایش مذکور در میدان تیر اقیانوس آرام در منطقه جزایر هاوایی روز 25 ژوئن بعد از ساعت 16 به وقت محلی انجام شده است. تولید موشکی که شبیه موشک بالستیکی بوده و از هواپیمای C-17 نیروی هوایی آمریکا شلیک شد. تقریبا شش دقیقه بعد از آن از سکوی سیار THAAD موشک ضد موشکی پرتاب شد که هدف مذکور را در لایه های اتمسفری منهدم نمود. در جریان این آزمایش که حداکثر به شرایط واقعی نزدیک شده بود امتحان توان موشک رهگیر در زمینه رهیابی و انهدام موشک دشمن صورت گرفت و در کنار آن ارزیابی تاثیر پرتاب موشک رهگیر بر سکوی سیار نیز بررسی شد. این آزمایش پنجمین آزمایش از این سری محسوب می شود. ماه گذشته ارتش آمریکا اولین هنگ THAAD را در پایگاه "فورت بلیس" ایالت تگزاس در جهت آموزش نیروها تشکیل داد. قرار است که این مجموعه ها از سال آینده به حالت کشیک نظامی در آیند. مجموعه سیار THAAD برای رهگیری موشک های بالستیکی برد کوتاه و متوسط در بخش های نهایی و یا اتمسفری مسیر حرکت موشک بالستیک در نظر گرفته شده است. این مجموعه از یک ایستگاه راداری، سیستم هدایت، سکوی پرتاب و موشک های رهگیر تشکیل شده است. نووستي
    • توسط RezaKiani
      بسمه تعالی
      دفاع آخر، داستان واقعی اما باورنکردنی حمله تنها تانک بجا مانده از شوروی در مینسک تحت اشغال نازی
      خبرنگار نظامی ،آلکساندر خارولنکو، به گذشته می نگرد، زمانی که یک تانک متوسط تی-28 روسی به تنهایی تصمیم گرفت که جلوی پیشروی نازی ها را در مینسک بگیرد.
      روز ملی تانک سوارها در سال 1946 توسط ارش سرخ مسکو به عنوان قدردانی از نیروهای زرهی و مکانیزه در نبرد میهنی تعطیل رسمی شد. در سالگرد این روز خارولنکو مقاله ای درباره ی یکی از قهرمانهای زرهی در طی جنگ نوشت، کسی که یک تنه در برابر حمله ی سراسری تانکهای نازی در مینسک در جولای 1941 ایستادگی کرد. امروز روز دوازدهم از آغاز جنگ است.
      در ابتدای جولای 1941 یک دستگاه تانک تی-28 به فرماندهی سرگروهبان دمیتری مالکو در حال عقب نشینی با یک ستون مکانیزه در نزدیک برزینو (90 کیلومتری شرق مینسک که پس از جنگ به اشغال درآمد) بود که مورد حمله ی هواپیماهای نازی قرار می گیرد. موتور تانک آسیب می بیند. مالکو خودش از مکانیکی سررشته داشت و دست به کار می شود تا موتور را تعمیر کند اما از ستون خود عقب می افتد. مالکو و خدمه اش به جای اینکه به دنبال ستون خود بگردند تصمیم می گیرند تا به سمت غرب چرخش کنند و با آلمانها در مینسک روبرو شوند. آنها از یک انبار متروکه مهمات برمی دارند و به سمت پایتخت بلوروس به ر اه می افتند.
      نیروهای زرهی گودریان قبلا به شرق مینسک نفوذ کرده بودند و حرکت تی-28 تنها به سمت مینسک توجه آنها را به خود جلب نکرد.
       

       
        تی-28 یکی از اولین تانکهای متوسط تاریخ که در سال 1932 ساخته شد.
      صف شکنی آتشین
      مالکو و همراهانش در حالیکه به سمت غرب می رفتند در 40 کیلومتری مینسک و در کنار پل رودخانه سویسلاخ به یک ستون از موتور سیکلتهای نظامی آلمانی برخورد کردند. آنها به میان ستون زدند و شروع کردند تا با توپ و 4 قبضه مسلسل تانک به نیروهای دشمن شلیک کنند. پس از آن، آنها دو دستگاه کامیون، یک دستگاه نفربر زرهی نیم شنی و یک دوجین از سربازان آلمانی را در برابر یک کارخانه ی مشروب سازی از بین بردند. 
      آنها به سمت شهر پیشروی کردند و در خیابان های شهر هرجا که به سربازی برخورد می کردند وی را به گلوله می بستند. آنها در طی حمله ی خود به مینسک در حدود 10 دستگاه تانک یا خودروی زرهی، 14 دستگاه کامیون و 3 قبضه توپ را نابود کردند. تلفات آلمانی ها به 360 نفر سرباز و افسر می رسید.
      قبل از اینکه فرماندهان آلمانی بفهمند که چه اتفاقی افتاده است، خدمه ی تی-28 به سمت مرکز شهر حرکت کردند و به تیراندازی خود ادامه دادند تا مهماتشان تمام شد. یک قبضه توپ ضد تانک آلمانی به تانک روسی شلیک کرد اما زره جلویی تانک ضربه ی گلوله را گرفت و با توپ آلمانی با آتش متقابل منهدم شد.
      تی-28 به سمت بیرون شهر حرکت کرد اما با شلیک توپهای دشمن از پهلو آسیب دید و آتش گرفت. خدمه ی آن سعی کردند تا از تانک در حال سوختن فرار کنند.
      سرنوشت خدمه
      راننده ی تانک سرگرد واسچکین از دهلیز فرمانده فرار کرد و قبل از اینکه توسط نازی ها مورد اصابت قرار بگیرد سعی کرد تا با هفتیر خود به آنها شلیک کند. دو خدمه ی دیگر نیز در تبادل آتش با دشمن کشته شدند. نیکولای پادن اسیر شد و 4 سال در اردوگاه اسارت ماند. او پس از جنگ آزاد شد و به ارتش پیوست اما در سال 1946 از خدمت معاف شد. فئودور نائوموف سعی کرد پنهان شود. او به پارتیزانهای بلوروس پیوست و در سال 1943 زخمی شد.
       

      مالکو سعی کرد تا به مینسک فرار کند و خود را به نیروهای روس برساند. او به عنوان فرمانده ی تانک تا آخر جنگ به نبرد خود ادامه داد و 16 بار تانکش مورد اصابت قرار گرفت. زمانی که جنگ تمام شد مالکو به فرماندهی یک گروهان تانک رسیده بود. او در آزادی مینسک شرکت داشت و وقتی که وارد شهر شد توانست لاشه ی سوخته ی تانکش را در خیابانهای شهر شناسایی کند.
      در بهار 1945 نیروهای ضداطلاعات آمریکایی سرگرد رودولف هال را در اطارف روهر دستگیر کردند. او به آمریکایی ها گفت که در تابستان 1941 تقریبا تمامی گروهانش را در حمله ی غافلگیرکننده ی یک دستگاه تی-28 روسی در مینسک از دست داده است. آمریکایی ها بازجویی های او را به روسها دادند اما هیچ کس داستان مالکو و سرگرد هال را باور نمی کرد. تنها در سال 1966 نیکولای پادن این داستان را تأیید کرد و در نتیجه مالکو به مدال درجه ی جنگ میهنی دست یافت.
       

      مالکو
      تی-28 یکی از بهترین تانکهای روسی در مراحل ابتدایی جنگ بود. زره آن از روبرو به 80 میلیمتر و از پهلو و کنار به 40 میلیمتر می رسید. پیکربندی غیرعادی چند برجک یک قبضه توپ 76 میلیمتری و 4 قبضه مسلسل 7.62 میلیمتری را شامل می شد. توپ اصلی می توانست در فاصله ی هزار متری به زرهی به قطر 50 میلیمتر نفوذ کند. موتور آن با توان 500 اسب بخار می توانست به تانک سرعتی برابر با 40 کیلومتر بر ساعت بدهد. تی-28 می توانست به سادگی از خندقها، خاکریزها و دیگر موانع عبور کند. بیسیم تی-28 اجازه می داد تا شعاع 60 کیلومتر ارتباط تانک با نیروهای خودی برقرار بماند. خدمه ی تانک تی-28 به صورت استاندارد 6 نفر بودند. زمانی که جنگ آغاز شد ارتش سرخ در حدود 250 دستگاه تی-28 عملیاتی در اختیار داشت. آخرین نبردی که تی-28 ها در آن شرکت کردند در سال 1944 اتفاق افتاد.

      رژه ی تانکهای تی-28 در میدان سرخ مسکو در هفتم نوامبر 1939
      ترجمه و تلخیص
      رضا کیانی موحد
      منبع
      http://wars-and-history.mihanblog.com/post/1783
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.