Ahmad6644

ارتباطات و قراردادهای دفاعی ایران و روسیه ( خبرها ، حواشی ، تحلیل ها ، احتمالات ! و .... )

Recommended Posts

درسته خريد جنگنده نقص برجامه اما خريد تكنولوژي نه!!!

البته نقض قطعنامه درست تره.
اگر منظور از دریافت تکنولوژی ، مونتاژ سوخو هست که شامل فروش میشه و اگر منظور دادن نقشه ها و دانش فنی تولید قطعات و حتی مواد هست که این مورد به این سادگی قابل حصول نیست! اگر بود الان غیر از روسیه و آمریکا و چند کشور اروپایی ، ده ها تولید کننده مستقل هواپیمای رزمی در جهان وجود داشتن!خصوصا در زمینه تولید پیشران انحصار بسیار شدیده!
  • Upvote 7

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

البته نقض قطعنامه درست تره.
اگر منظور از دریافت تکنولوژی ، مونتاژ سوخو هست که شامل فروش میشه و اگر منظور دادن نقشه ها و دانش فنی تولید قطعات و حتی مواد هست که این مورد به این سادگی قابل حصول نیست! اگر بود الان غیر از روسیه و آمریکا و چند کشور اروپایی ، ده ها تولید کننده مستقل هواپیمای رزمی در جهان وجود داشتن!خصوصا در زمینه تولید پیشران انحصار بسیار شدیده!

از همه اين حرفها هم بگذريم، جنگنده نياز به خلبانان تخصصى داره كه از لحاظ تاكتيكى بايد از توانايى هاى بسيارى برخورد ار باشه تا بشه اسمش رو گذاشت جنگندهاى كه قابل استفاده باشه.. خود همين سالها طول ميكشه و در نهايت اصلا به نفع ايران نيست. پس بنابراين بازهم تجربه هاى خودمون خيلى موثرتر هست..
بنظر من پيشنهاد اون دوست عزيز كه نوشتند ما بايد روى صاعقه و داشته هاى خودمون بيشتر تمركز داشته باشيم پيشنهاد بجايى هست چون خيلى.زودتر به نتيجه ميرسيم. ویرایش شده در توسط IP5
  • Upvote 2
  • Downvote 7

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بالاخره نظر عضو اصلی شورای امنیت که 3 کشور اروپائی هم باهاش همراه هستن مشخص شد! با این حساب حداقل تا پنج سال آینده دریافت تعداد بالای سوخو احتمالا ممکن نیست! تو پنج سال هم اتفاقات زیادی ممکنه رخ بده که برجام هم به تبع اونها میتونه تحت تاثیر قرار بگیره!

اگه روسیه اراده ای برای همکاری بدون کلک و زیاده خواهی می داشت دور زدن نسبی این محدودیت ممکن بود.
شورای امنیت ممنوعیت رو برای فروش تجهیزات جنگی مشخص قرارداده نه برای ساخت زیر ساختهای مناسب مونتاژ که خودش بیشتر از یکی دو سال زمان میبره, یا برای اموزش خلبان برای سوخو۳۰ که محدودیت نداره چون فروش تجهیزات سنگین نیست...و اینجور کارها که میتونست عملیاتی شدن جنگنده و خط تولیدش رو بشدت سرعت بده بعد اتمام زمان محدودیت.

از این هم بهتر میشد روسیه تعداد مشخصی جنگنده رو به قصد فروش به ما در اینده,شروع بساختن و نگهداری در اشیانهاش کنه که بعد تحریم نظامی, بتونه بسرعت تحویل بده در یک قرارداد ضربتی....

اما مشکل خود روسیه هست و نه امریکا یا شورای امنیت... سر همین S300هم بازی دراوردن روسها مثل روز روشنه. چه برسه بخوان واقعا کمکی در راه تجهیز ایران کنن...

به نظر من ایران در موقعیت فعلی و در صورت زیاده خواهی روسها (که تجربش رو قبلا در چند مورد داشتیم و داریم) باید از شرایط بوجود اومده استفاده و صحنه و وضعیت رو کنترل و مدیریت کنه.
باید حداقل دو سه سال روندی تنش زدا در عین اقتدار کامل و حفظ منافع در منطقه پرتنش پیش بگیریم و وجاهتی کدخدایانه بر منطقه برای خودمون فراهم کنیم که لازمه یک قدرت منطقه ایه.

در همین روند باید بازار نفت و گاز رو سریع بازیابی کنیم در این دو سه سال. بازاری که پیشروی ما مستقیما به ضرر روسهاست!!
باید از ظرفیت دیپلماتیک موجود برای نزدیکی هر چند صوری به اروپایی که دشمن روسیست استفاده کرد. روسها سالها با برگ ایران با غرب بازی کرده و امتیاز گرفتند. ای کاش ما هم در راه منافع ملی این سیاستمداری رو داشته باشیم که بتونیم شرایط امتیازگیری رو فراهم کنیم.

در نهایت تمام این اقدامات زمانی رو فراهم میکنه برای توسعه داخلی بهتر البته اگه از پسش بر بیان و اگه نشد برای یک خرید سربلندانه تر!! ویرایش شده در توسط Muting
  • Upvote 7
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ما در برابر آمریکایی ها  و اروپایی ها قلدری می کنیم و بعضا ضربات سختی به منافعشون می زنیم ، ولی به طرز عجیبی خودمون رو در برابر روس ها و چینی ها دست بسته و ضعیف فرض می کنیم !

اولین چیزی که باید در ذهن داشته باشیم اینه که روس ها متحد ما نیستند ، پس اگه اونها خواسته های ما رو برآورده نکنند ، ما هم می تونیم خواسته های اونها رو برآورده نکنیم و بهشون فشار بیاریم !

  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
کسی نمی داند توافق هسته ای جی بوده است. ظاهرا یک توافق علنی بوده است و یک توافق نیز پشت پرده بوده است. در توافقی که منتشر شده است ایران مجاز به خرید سلاح نیست ولی ظاهرا در پشت پرده راه کارهایی برای خرید سلاح پیش بینی شده است. در مورد صحبت های معاون وزیر خارجه امریکا ایشان نگفته خرید سوخو نقض کننده برجام است بلکه گفته نقض کننده قطعنامه های شورای امنیت است. ممکن است منظور قطعنامه های مربوط به فعالیت های موشکی ایران مد نظر باشد. در مورد روسیه اگر این دفعه هم پشت ایران را خالی کند به نظر بنده و با عرض معذرت از کسانی که میدانم مخالف این حرف من هستند کشور باید کلا قید روسیه را زده به غرب متمایل شود. حداقل امریکا در ظاهر از دوستانش حمایت میکند.
  • Upvote 7
  • Downvote 10

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اگه روسیه اراده ای برای همکاری بدون کلک و زیاده خواهی می داشت دور زدن نسبی این محدودیت ممکن بود.
شورای امنیت ممنوعیت رو برای فروش تجهیزات جنگی مشخص قرارداده نه برای ساخت زیر ساختهای مناسب مونتاژ که خودش بیشتر از یکی دو سال زمان میبره, یا برای اموزش خلبان برای سوخو۳۰ که محدودیت نداره چون فروش تجهیزات سنگین نیست...و اینجور کارها که میتونست عملیاتی شدن جنگنده و خط تولیدش رو بشدت سرعت بده بعد اتمام زمان محدودیت.

از این هم بهتر میشد روسیه تعداد مشخصی جنگنده رو به قصد فروش به ما در اینده,شروع بساختن و نگهداری در اشیانهاش کنه که بعد تحریم نظامی, بتونه بسرعت تحویل بده در یک قرارداد ضربتی....

اما مشکل خود روسیه هست و نه امریکا یا شورای امنیت... سر همین S300هم بازی دراوردن روسها مثل روز روشنه. چه برسه بخوان واقعا کمکی در راه تجهیز ایران کنن...
 

 

بله متاسفانه روسیه هم صادقانه و درست عمل نمیکنه ,  اما انتقال زیرساخت مونتاژ نیاز به تنظیم و بستن قرارداد داره که این مسئله به معنی فروش سلاح هست و در قطعنامه 2231 تأمین، فروش و یا انتقال مستقیم یا غیرمستقیم رو مشروط به کسب اجازه از شورای امنیت کرده!

نکته دیگر این هست که قدرت ها و کشورهای عضو دائم شورای امنیت , باید یک هماهنگی و تعاملی با هم داشته باشن و اگر بخوان اینطور مقابل هم قرار بگیرن , شورا از هم میپاشه و کارکردی نخواهد داشت!

 

 

 

 

 

قطعنامه 2231:

5. تمامی کشورها، مشروط به اینکه شورای امنیت پیشاپیش بر مبنایی مورد به مورد، تصمیم به تصویب بگیرد، باید در این فعالیت‌ها مشارکت داشته و اجازه آن را صادر کنند: تأمین، فروش و یا انتقال مستقیم یا غیرمستقیم، هرگونه تانک جنگی، خودروهای رزمی زرهی، سامانه‌های توپخانه‌ای سنگین، هواپیماهای رزمی، بالگردهای تهاجمی، ناوهای جنگی، موشک‌ها و یا سامانه‌های موشکی، مطابق با اهداف «فهرست تسلیحات متعارف سازمان ملل»، یا مواد مرتبط، شامل قطعات یدکی، از داخل و یا از طریق قلمروهای تحت حاکمیتی‌شان، و یا توسط اتباع آنها و یا افراد تحت حاکمیت آنها، یا با استفاده از هواپیماها و یا کشتی‌های حامل پرچم‌های آنها، اعم از اینکه از قلمروشان نشأت گرفته یا خیر، به ایران، یا برای استفاده در داخل ایران و یا در جهت تأمین منافع ایران، و ارائه آموزش فنی، منابع یا خدمات مالی، پیشنهادات، دیگر خدمات و کمک‌های مرتبط با تأمین، فروش، انتقال، تولید، حفظ و نگهداری و یا استفاده از تسلیحات و مواد مرتبط توصیف شده در این بند فرعی، به ایران توسط اتباع این کشورها و یا از داخل یا از طریق قلمروهای تحت حاکمیتشان.

این بند باید تا مدت 5 سال پس از «روز پذیرش برجام» و یا تا زمانی که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گزارش تأیید «جمع‌بندی مبسوط» را ارائه دهد، اجرا شود، بسته به اینکه کدام زودتر اتفاق افتد.

  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

 

کشور باید کلا قید روسیه را زده به غرب متمایل شود. حداقل امریکا در ظاهر از دوستانش حمایت میکند.

شرمنده ک افکارتون رو خراب می کنم ولی پیش فرضتون غلطه!!ما دوست آمریکا نیستیم!یعنی مواضع هم رو قبول نداریم...یعنی راهمون از هم جداست

اگرم قرار بود باشیم ک از اصلا مشکلات در کسری از ثانیه حل میشد نیاز به هیچ قطعنامه ای و... نبود!!اصلا اتوماتیک میشدیم سوگولی منطقه!!اگرم در دل کشوری احیانا کینه ای بود خودشون اون دل رو جرواجر میکردن!نه خودمون نیاز به خریدحجم بالای تسلیحات داشتیم نه حتی اعراب بیچاره(!)تسلیحات فله ای میخریدن! icon_cheesygrin

ایضا با روسیه هم پیمان اخوت نبستیم!!صرفا یه گزینه بود!سر ایرباس تونستیم(حالا به هر نحوی!!)از فرانسه خرید شد....درمورد روسیه قطعا شرایط سنجیده شده ک به سمتش رفتن(با وجود سابقه نامطلوب)

================================================================

شاید زیادی درمورد این موضوع بحث شده اصلا مواضع اصلی کشور فراموش شده!!...بنظرتون بهتر نیست تا زمانی ک قرار دادها اجرا شد بیخیالی طی کنیم؟

ویرایش شده در توسط mjb
  • Upvote 14
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بله متاسفانه روسیه هم صادقانه و درست عمل نمیکنه ,  اما انتقال زیرساخت مونتاژ نیاز به تنظیم و بستن قرارداد داره که این مسئله به معنی فروش سلاح هست و در قطعنامه 2231 تأمین، فروش و یا انتقال مستقیم یا غیرمستقیم رو مشروط به کسب اجازه از شورای امنیت کرده!

نکته دیگر این هست که قدرت ها و کشورهای عضو دائم شورای امنیت , باید یک هماهنگی و تعاملی با هم داشته باشن و اگر بخوان اینطور مقابل هم قرار بگیرن , شورا از هم میپاشه و کارکردی نخواهد داشت!

 

 

قطعنامه 2231:

5. تمامی کشورها، مشروط به اینکه شورای امنیت پیشاپیش بر مبنایی مورد به مورد، تصمیم به تصویب بگیرد، باید در این فعالیت‌ها مشارکت داشته و اجازه آن را صادر کنند: تأمین، فروش و یا انتقال مستقیم یا غیرمستقیم، هرگونه تانک جنگی، خودروهای رزمی زرهی، سامانه‌های توپخانه‌ای سنگین، هواپیماهای رزمی، بالگردهای تهاجمی، ناوهای جنگی، موشک‌ها و یا سامانه‌های موشکی، مطابق با اهداف «فهرست تسلیحات متعارف سازمان ملل»، یا مواد مرتبط، شامل قطعات یدکی، از داخل و یا از طریق قلمروهای تحت حاکمیتی‌شان، و یا توسط اتباع آنها و یا افراد تحت حاکمیت آنها، یا با استفاده از هواپیماها و یا کشتی‌های حامل پرچم‌های آنها، اعم از اینکه از قلمروشان نشأت گرفته یا خیر، به ایران، یا برای استفاده در داخل ایران و یا در جهت تأمین منافع ایران، و ارائه آموزش فنی، منابع یا خدمات مالی، پیشنهادات، دیگر خدمات و کمک‌های مرتبط با تأمین، فروش، انتقال، تولید، حفظ و نگهداری و یا استفاده از تسلیحات و مواد مرتبط توصیف شده در این بند فرعی، به ایران توسط اتباع این کشورها و یا از داخل یا از طریق قلمروهای تحت حاکمیتشان.

این بند باید تا مدت 5 سال پس از «روز پذیرش برجام» و یا تا زمانی که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گزارش تأیید «جمع‌بندی مبسوط» را ارائه دهد، اجرا شود، بسته به اینکه کدام زودتر اتفاق افتد.

 

به نظر میشه از نظر حقوقی این بند قطعنامه رو هم با همکاری صادقانه روس ها تضعیف کرد؛ کافیه در قرار داد ذکر بشه این در این قرارداد فروش  منوط به تایید شورای امنیت و شروع قرارداد پنج سال دیگه یا اونطور که در قطعنامه اومده خواهد بود!

 

اینطوری هیچ تامین یا فروشی حاصل نشده و صرفا یه پیش پرداخت از طرف ایرانه و هیچ سلاحی تا تایید شورای امنیت به ایران منتقل نمیشه، اما مزیتش در اینه که طبق قرار داد روسها تجهیزات رو شروع به ساخت میکنند و بعد از زمان تعیین شده دیگه جنگنده ها قطره چکانی تحویل ایران داده نمیشن.

 

اما برای خط تولید مشترک حق با شماست و قطعنامه حواسش جمع بوده در این زمینه. اینجا  ایران باید مستقل تر و غیر رسمی تر زیرساختها رو تا جای ممکن توسعه بده و آماده کنه ...

 

یه نکته دیگه اینکه امکان اینکه گزارش اژانس زودتر از موعد نهایی یعنی پنج سال منتشر بشه زیاد هست که اینم به میزان همکاری چین و روسیه بستگی داره.

  • Upvote 1
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

با سلام 

 

 

شاید زیادی درمورد این موضوع بحث شده اصلا مواضع اصلی کشور فراموش شده!!...بنظرتون بهتر نیست تا زمانی ک قرار دادها اجرا شد بیخیالی طی کنیم؟

 

ضمن تشکر - یک تحلیل جامع و کامل و مختصر 

 

اگر ما به این مساله اعتقاد داشته باشیم که حوزه سیاست دفاعی و ایضاً دیپلماسی دفاعی ، بخشی از یک گستره بزرگتر  به اسم سیاست خارجی هست  و براساس یک اصل پذیرفته شده ، در این حوزه هر طرفی که  به مانند یک شطرنج باز حرفه ای ، صبر بیشتری داشته باشد و بدون جار و جنجال و تنش ، کارش را پیش ببرد ، ( که در حقیقت همین گونه نیز هست )  ، دیگر نیازی نیست تا با یک خبر خوب ، آنقدر خوشحال شویم که دست و پای خودمون را گم کنیم و با یک خبربد ، از کل مساله ناامید بشویم . 

 

این امیدواری وجود دارد که با درس گرفتن از خریدهای صورت گرفته  از روسها  و توجه به سیاست خاص روسها نسبت به ما ( که هرگز در طول تاریخ معاصر ، و به گواه  داده های ثبت شده ، خواهان یک همسایه قوی و قدرتمند در مرزهای جنوبی اش نبوده  و نخواهد بود )  این بار هوشمندانه تر عمل کنیم . 

 

این را هم خدمت دوستان عرض کنم که روسها منتظرند سر قضیه اوکراین و کریمه یک باج درست و حسابی از غرب بگیرند ، اما حداقل تا حال حاضر ( چون کسی از آینده خبری ندارد )  از شانس خوب ما ، غرب حاضر نشده  چنین باجی را در اختیار روسها قرار بدهد . 

 

هوشمندی ما در این هست که  از این فرصت بخوبی استفاده کنیم . 

  • Upvote 7

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اگه صنایع عرضه می داشت و صاعقه و آذرخش رو به حد اف 20 تایگرشارک می رسوند ، اینقدر مشکل نداشتیم ....

  • Upvote 3
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اگه صنایع عرضه می داشت و صاعقه و آذرخش رو به حد اف 20 تایگرشارک می رسوند ، اینقدر مشکل نداشتیم ....


صنايع دفاعي ما عرضه رو داره ولي همه چيز به توانايي بستگي نداره طراحي اف ٢٠ براي دهه ٨٠ الي ٩٠ بود و بودجه اين تحقيقات ١/٢ميليارد دلار بود حالا بنظر شما ما چقدر هزينه براي باز طراحي اف ٥ به صاعقه كرديم !!!!؟؟؟؟ در واقع صاعقه نسبت به بودجه اي كه داشته يك شاهكار بوده!!!
  • Upvote 4
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

صنايع دفاعي ما عرضه رو داره ولي همه چيز به توانايي بستگي نداره طراحي اف ٢٠ براي دهه ٨٠ الي ٩٠ بود و بودجه اين تحقيقات ١/٢ميليارد دلار بود حالا بنظر شما ما چقدر هزينه براي باز طراحي اف ٥ به صاعقه كرديم !!!!؟؟؟؟ در واقع صاعقه نسبت به بودجه اي كه داشته يك شاهكار بوده!!!

 

مدیران ما به بخقش « تحقیق و توسعه » علاقه ای ندارند چون صندلی گرا هستند و هم مدیریت ندارند و هم عمر مدیریتی ندارند و با عوض شدن دولت ها عوض می شوند ....

مسلما خرید سامانه ها خیلی راحت تر از خرج کردن و انتظار برای به ثمر رسیدن پروژه هایی هست که شاید 10 سال طول بکشند ...

  • Upvote 2
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سلام و عرض ادب

 

متاسفانه هیچ جنگنده هجومی به ایران اونم از نوع سوخو 30 به ایران فروخته نخواهد شد ...........

 

البته این نظر شخصی من هست

 

ولی احتمالا تا هفته های اینده محموله پدافندی را تحویل میدن............

 

سوخو 30 را باید متاسفانه برای مدتی فراموش کرد.............

  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

تنها یک راه داریم....بهترین کار اینه یک هیئت نظامی متشکل از معاون وزیر دفاع یا فرمانده نیروی هوایی به چین بفرستیم تا در مورد جنگنده ها مذاکره کنند البته ناگفته نمونه که این دلیلش تحت فشار دادن روسیه اس.و همچنین میشه با فرانسه هم مذاکراتی کرد تا درمورد خرید رافائل مذاکره کرد..هرچند فرانسه هیچ وقت نمیفروشه ولی هرچه دست بیشتر باشه بهتره..ارسال یک هیئت به چین برای مهندسی معکوس اون اف 16 قدیمی که اوراق نشده هم میتونه باعث فشار روانی به سوخو و روسیه بشه..همچنین تخفیف در نفت هم میتونه یک ضرب  خوب به روسیه باشه...و خیلی کارهای دیگه که باید برای این انجام یشه که روسیه خیال نکنه تنها راه ماست.باید بفهمه با عربستان روبرو نیست..با ایران روبروس که تا جان به تن داشته باج به شغال نداده

ویرایش شده در توسط MA5
  • Upvote 3
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      تسلیحات هایپرسونیک ، حوزه جدید برای رقابت
      اعطاء قرارداد توسعه جنگ افزارهای هواپایه فراصوت به لاکهید – مارتین

      واشنگتن : وزارت دفاع ایالات متحده در 13 اوت 2018  اعلام نمود که مناقصه  طراحی و توسعه دومین نمونه از تسلیحات فراصوت مورد نیاز ارتش این کشور را به ارزش 480 میلون دلار به  دپارتمان موشک و سامانه های کنترل شرکت لاکهید- مارتین اعطاء نموده است .
      خبر امضاء این قرارداد در حالی منتشر گردید که پیش از این گمانه زنی هایی در خصوص نیازمندی فوری ارتش این کشور برای طراحی و و تولید تسلیحات هوا- پایه واکنش سریع وجود داشت و گفته شده بود که پشتیبانی های لازم از برنده مناقصه نیز بخوبی انجام خواهد شد این قرارداد ، در واقع ، ایجاد بستر مناسب برای طراحی ، تست و آمادگی برای تولید مهمات واکنش سریع هواپایه (ARRW) بشمار  می آید .

      وزیر نیروی هوایی  ، هدر . ای . ویلسون در این زمینه می گوید :" ما قصد داریم تا بسرعت و با بهره گیری از بهترین فناوری در دسترس ، در کوتاه ترن بازه زمانی ممکن ، قابلیت رزم هایپرسونیک را در اختیار نیروی هوایی قرار دهیم "

      پروژه ARRW ، یکی از دو تلاش ارتش ایالات متحده  برای نمونه سازی تسلیحات ماوراء صوت است که به نیروی هوایی  در توسعه قابلیتهای رزمی کمک می کند . نیروی هوایی ارتش ایالات متحده  ، با استفاده از دسترسی های داده شده  بخش 804 از اجازه نامه FY16 قانون دفاع ملی ، مجاز است تا سرمایه گذاری لازم برای توسعه این تسلیحات تا سال 2021 را داشته باشد . این پروژه قرار است تا در شعبه اورلاندو (فلوریدا ) شرکت لاکهید- مارتین اجرا گردد و انتظار می رود تا اواخر نوامبر 2021 به نتیجه قطعی برسد .

      از سویی دیگر ، مدیران ارشد وزارت دفاع  ، آژانش دفاع موشکی ، نیروی هوایی ، نیروی دریایی ، و ارتش روز 28 ژوئن  سال جاری توافقنامه ای را بصورت مشترک به امضاء رساندند که در آن بر همکاری و توسعه فناوری مهمات هایپرسونیک سُرشی ، تاکید وجود داشت .

      ژنرال دیوید . ال . گلدفین ، رییس ستاد نیروی هوایی ، در این زمینه می گوید :
      " این تیم مشترک  برای رقابت نیازمند ایجاد چابک سازی سازمانی خواهد داشت ، مرزهای فناوری در این برنامه بطور قطع جابه جا میشود و ما می بایست سهم خود را از این رقابت جدید ، داشته باشیم "
      انعقاد این قرار داد ، به دولت اجازه می دهد تا به نیاز فوری نیروهای مسلح ، پاسخ مناسب دهد ، به همین دلیل شروع به کار این پروژه ، به فاصله 180 روز پس از امضاء تعیین شده است .

      برنامه دوم نیروی هوایی برای طراحی تسلیحات هواپایه  فراصوت ، سرمایه گذاری برروی پروژه  جنگ افزار ضربتی متعارف فراصوت (HCSW) نام دارد . در مجموع ، این دو برنامه ، قابلیتهای منحصربفردی را برای ارتش فراهم می کند ، گرچه  هرکدام ازاین دو طرح ، رویکردهای فنی متفاوتی را دنبال می کنند . چنانکه برنامه ARRW تلاشی است میان نیروی هوایی و دارپا برای توسعه فناوری که امکان ارتقاء آن وجود دارد ، در حالی که برنامه HCSW ، بیشتر بر روی استفاده از فناوری هایی که وارد دوره بلوغ خود شده ، متمرکز شده است .
      پی نوشت :
      1- در یک دهه اخیر ، مفهوم جدیدی واردسازمانهای مسلح شده و آن ، " چابک سازی " سازمان است ، طبیعتا" سازمان های به اصطلاح " تنبل" در چنین وضعیتی ، محلی از اِعراب ، نخواهند داشت .
      2- نکته جالب اینجاست که مدیریت حاضر نیروی هوایی ارتش ایالات متحده ( بعنوان متولی این دوبرنامه ) ، آنچنان به این فناوری علاقه مند شده که روی دو برنامه مشابه ، همزمان سرمایه گذاری می کند ، طبیعتا" در اینجا ( و نه الزاما"در یک سازمان قرن بیست و یکمی نظیر پنتاگون )  پول به هیچ عنوان مطرح نیست ، بلکه ، پیش فرضها ، عملکرد و آینده نگری مدیریت سازمان ، تاثیر گذار خواهد بود .
       
      صرفاً برای میلیتاری / مترجم MR9
       
    • توسط Davood
      اواخر دهه ۶۰ و اوايل دهه ۷۰ ميلادي را مي توان نقطه عطف در پيشرفت صنايع موشكي در دنيا دانست زيرا زماني بود كه به تازگي جنگ جهاني تمام شده بود و كشورهاي درگير جنگ جهاني به خوبي ضرورت وجود موشك و جنگ افزارها را درك كرده بودند و با تجربياتي كه به هنگام جنگ كسب كرده بودند توانستند به دنياي جديدي از ساخت سلاح ، موشك و هواپيما قدم بگذارند.
      يكي از اين كشورها كه همواره ابرقدرتي موشكي محسوب مي شد شوروي بود. اتحاد جماهير شوروي با فاصله اي بسيار زياد از رقباي خود در حال پيشرفت بود به خصوص در صنعت هوافضا، ولي اين پيشرفت هنگام فروپاشي اتحاد جماهير شوروي با كمتر از نصف پتانسيل گذشته ادامه يافت.
      البته بايد به اين نكته نيز توجه كنيم كه با وجود چنين فروپاشي، روسيه هنوز هم در صنعت هوافضا از برترين هاست. صنايع موشكي روسيه كه همچون يكي از زيرشاخه هاي صنعت هوافضاست به تبع آن پيشرفت زيادي داشته است. رقابت بسيار جذابي بين كشورهاي روسيه و ايالت متحده آمريكا در زمينه هوافضا وجود دارد كه شايد يكي از دلايل پيشرفت سريع اين صنعت در اين كشورها و فاصله زياد آنها با كشورهاي ديگر همين باشد.
      در ليست موشك هاي روسيه مي توان انواع و اقسام موشك ها را از قبيل موشك هاي هوا به هوا، هوا به زمين، زمين به هوا، بالستيك، اتمي، ضد ماهواره ، ضد كشتي و ضد زيردريايي را ديد. در اين ميان يكي از سري هاي بسيار قوي و با اهميت سري موشك هاي S يا S-300 را مي توان جزو سومين نسل موشك هاي زمين به هوا دانست كه پروژه ساخت و طراحي آن در دهه ۱۹۷۰ شروع شد.
      اين موشك نسبت به موشك هايي كه در زمان هاي قبلش ساخته مي شد خصوصيات متفاوتي داشت. البته تنها در سيستم پرتاب (Launch) آن از سري موشك هاي ۴۸N6 نمونه برداري شده بود كه مي توانست ميان برد يا دوربرد باشد. توسعه و گسترش موشك هاي سري S-300 از سال ۱۹۶۹ آغاز شد كه در آن زمان اين موشك ها به برد ۷۵ كيلومتري رسيده بودند.
      شركت مجرب آلماز (Almaz) مسئوليت طراحي و ساخت را براي نيروهاي زميني و شركت بوكاتف وظيفه طراحي آن را براساس نيازهاي نيروي دريايي روسيه به عهده گرفتند.
      چندي بعد براي به كمال رسيدن اين موشك ها براساس آخرين تكنولوژي هاي راكتي شركت گرونيش (Grunish) نيز به اين جمع پيوست.
      هدف ساخت پروژه، موشكي با برد بالا، سرعت بسيار زياد و قدرت مانوري مطمئن بود. اين موشك بايد كمترين زمان عكس العمل و قابليت استفاده هاي نظامي گوناگون براي حمل كلاهك هاي مختلف و داراي كمترين زمان رسيدن به هدف و نيز قابل اعتماد در زمان پرواز باشد.
      منظور از قابل اعتماد بودن اين است كه هنگام پرواز از ديد رادارها محفوظ باشد و ضد موشك ها نتوانند آن را رديابي كنند،حتي از لحاظ حفاظت اوليه اين موشك ها قرار بود كه در كانتينرهايي جاسازي شوند كه از زمان ساخت در كارخانه به بعد در همان كانتينرها بمانند و حتي سيستم پرتاب آنها نيز در خود كانتينرها تعبيه شود تا بتوانند در كمترين زمان ممكن از هر نقطه اي قابل پرتاب باشند. اين پرتاب به صورت عمودي انجام مي شود. يك لانچر قوي كه مي تواند موشك را تا ارتفاع ۲۰ متري بلند كرده و پرتاب كند. براي اين امر يك جك هيدروليك مدل ۴M330 ساختند كه با سرعت بسيار بالايي اين موشك را آماده پرتاب مي كند.
      S-300P
      يكي از اولين موشك هاي اين سريS-300P است كه به سفارش وزارت دفاع روسیه توليد شد. اين موشك مي تواند كلاهكي را به اندازه ۱۳۳ كيلوگرم با بيشينه برد ۴۷ كيلومتر حمل كند. كمترين برد آن پنج كيلومتر است و مي تواند در ارتفاع ۳۰ متري پرواز كند. سرعتش به سه كيلومتر در ثانيه مي رسد و در ۲۸ ثانيه مي تواند از خود عكس العمل نشان دهد. زمان آماده پرتاب شدنش كمتر از پنج دقيقه است.
      S-300F
      در سال ۱۹۸۴ مدل S-300F ساخته شد. مدل F در اصل موشك متناسب با نيازهاي نيروي دريايي روسيه بود كه از سيستم پرتاب ۵V55RM استفاده مي كند. سرعت آن ۴۶۸۰ كيلومتر در ساعت است و مي تواند كلاهكي به اندازه كلاهك مدل P (۱۳۳ كيلوگرم) ولي با بردي دوبرابر (حدود ۹۰ كيلومتر) را با خود حمل كند. بيشينه سرعت آن ۶۱۲۰ كيلومتر در ساعت و طول خود موشك با كلاهك ۲۵/۷ متر است.كمترين برد آن هفت كيلومتر و سقف پروازش ۲۵هزارمتر است و با سوخت جامد نيروي پيشرانش را تامين مي كند. يك سيستم راداري معروف به ريف روي آن نصب كردند كه مي تواند در يك زمان شش هدف را شناسايي كند و به آنها هجوم برد.
      S-300FM
      مدل S-300FM در سال ۱۹۹۰ ساخته شد كه باز هم مدلي براي نيروي دريايي بود. بسيار مدرن و پيشرفته بود. بيشينه سرعت آن به ۱۰ هزار كيلومتر در ساعت مي رسد، وزن آن ۱۴۸۰ كيلوگرم است و اين تفاوت بيش از هزار كيلوگرمي را مي توان در وضعيت نيروهاي پيشران اين موشك دانست. طول آن ۵/۷ متر، قطرش ۵۲/۰ متر و فاصله دوسر بالچه هاي عقب ۰۳/۱ متر است.
      برد آن ۹۰ كيلومتر است و مي تواند ۱۵۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. بيشينه سرعتي معادل ۷۵۶۰ كيلومتر در ساعت دارد كه در ارتفاع ۲۵ هزارمتري پرواز مي كند.
      S-300PMU
      مدل ديگر S-300PMU است. اين موشك از لحاظ ظاهري بسيار شبيه مدل FM است حتي وزنش با آن يكي است. طول آن ۹۸/۶ متر، قطرش ۴۵/۰ متر و فاصله دوسر بالش ۰۴/۱ متر است. در ارتفاع ۲۷ هزار متري پرواز مي كند و سوختش از مواد جامد تشكيل مي شود. كمترين بردش پنج كيلومتر و بيشترين برد آن ۹۰ كيلومتر است. مدل بعد در سال ۱۹۹۷ ساخته شد كه در واقع يك نمونه برداري از مدل MU بود. اين موشك MU-2 نام داشت كه از لحاظ اندازه و ابعاد دقيقاً مانند مدل قبلي بود ولي بردش به ميزان ۱۰۵ كيلومتر افزايش يافته بود يعني برد كلي آن به ۱۹۵ كيلومتر رسيد. توانايي حمل آن نيز بيشتر شده است و مي تواند ۱۸۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. سري ساخت اين موشك ها تا سال اخير ادامه يافت.

      Avia.ir
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.