امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

شنيده بودم ايران قرارداد همكاري با روسيه براي ساخت تانك تي-90 بسته
راست يا دروغ نميدونم اما بد نديدم كه در مورد مشخصاتش اطلاعاتي بدم
اين تانك در سال 1990 به خدمت ارتش روسيه درومده
اما مدل جديدتر اون به نام تي90 اس تازه وارد خدمت شده
مشخصاتش به ان شرحه
طول:9.53متر
عرض :3.78 متر
ارتفاع :2.225 متر
وزن: 46.5تن
حداكثر سرعت در جاده: 70 ك بر س
حداكثر سرعت در صحرا و كوير : 45 ك بر س
شعاع عملياتي: 550 كيلومتر
مقدورات: 125-mm smoothbore gun - موشك 9K119M - سيستم رفلكس atgm - نارنجك انداز دودزاي apfsds
ديگر مقدورات:2 000 x 7.62-mm, 300 x 12.7-mm cartridges
خدمه:3
قدرت موتور : 840 اسب
تي 90اس داراي يك موتور v-84ms است كه با روغن خنك ميشود اين موتور 12 سيلندر قادر است نيروي 18.06 اسب بر هر تن
توليد كند كه براي اين تانك كمي ضعيف به نظر ميرسد
اين تانك قابليت عبور از درياچه ها يا رودخانه هاي تا 5 متر عمق را دارد
همانند اكثر تانكها اين تانك هم مجهز به سيستم پرتاب دودزا برا جمينگ ليزر دشمن است
توپ اين تانك از نوع 125 م م 2a46m ميباشد
از ويژگي اين تانك به سبكي و سرعت خوب ان ميتوان اشاره كرد كه با توجه به وزنش گزينه مناسبي براي
يگانهاي ايربورن است

تصویر
تصویر
تصویر

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote][b]ايران به تجهيزات انحراف کننده موشک هاي ضدتانک دست يافت [/b]

شهرکرد- معاون هماهنگ کننده نيروي زميني ارتش جمهوري اسلامي ايران، از دستيابي متخصصان ايراني به سيستم تجهيزات دفاعي انحراف کننده موشکهاي ضد تانک خبر داد.

به گزارش روز چهارشنبه ايرنا، امير"محمدحسين باقري" در سفر به شهرکرد در گفت وگوي اختصاصي با ايرنا افزود: اين تجهيزات رادار گريز توان آن را دارد که موشکهاي ضد تانک را منحرف کند.
وي اضافه کرد: اين سيستم بر روي تجهيزات وادوات زرهي نصب مي شود.
معاون هماهنگ کننده نيروي زميني ارتش جمهوري اسلامي ايران گفت: اين تجهيزات هم اکنون در سامانه دفاعي کشور به کار گرفته شده است.
باقري اظهارنظر درباره "دکترين دفاعي ايران" در خصوص تهديدات دشمنان را به زمان ديگري موکول کرد
ايرنا[/quote]

خبر بسیار خوبیه، این سیستمها که به کشنده نرم هم شهرت دارن (به علت اینکه موشکها رو از طریق منحرف کردن از بین میبرن) بخصوص هنگامی که در کنار سیستمهای کشنده سخت (که موشکها رو از طریق هدف قرار دادن از بین میبرن) قرار بگیرن احتمال هدف قرار گرفتن تانک رو به نحو قابل توجهی پایین میارن.

معادل روسی این سیستم اشتورا (Shtora ) هست، که روسها بر روی تی-90 و تی-80 های خودشون نصب میکنن.
تا اونجا که من میدونم روسیه قبلا این سیستم رو به ایران نداده بود، , و این سیستم کلا بر روی تی-72 ها نصب نمیشده،
البته گفته میشد بعضی از قطعات الکترونیک این سیستم فرانسوی بوده و به همین دلیل روسیه اونو در اختیار ایران نمیذاشته.

به هر حال خبر بسیار خوبیه، و گام بزرگی در جهت ارتقای تی-72 ها برداشته شده. (البته منظور از رادار گریز بودن این تجهیزات رو نمیفهمم یعنی چی.)

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

کارشناسان نزاجا برای خرید T-90 به روسیه می روند+عکس
فرمانده نیروی زمینی ارتش گفت: روابط ما با روسیه در زمینه برقراری تجهیزات برقرار است و در این راستا خرید تانک تی‌۹۰ را در دستور کار داریم و انشاءالله کارشناسان ما نیز در این راستا به این کشور سفر خواهند کرد و قراردادهای مربوطه نیز منعقد خواهد شد.

 

به گزارش مشرق، امیر احمدرضا پوردستان فرمانده نیروی زمینی ارتش عصر امروز در مراسم اهدای احکام روسای هیئت‌های ورزشی این نیرو در جمع خبرنگاران و در پاسخ به سوالی در خصوص برگزاری رزمایش‌های ارتش گفت: پایان این ماه یا ماه آینده یک رزمایش ضدتروریستی و رهایی گروگان را خواهیم داشت.

وی افزود: این رزمایش مرتبط با تهدیدهای داعش و هر گروهک تروریستی دیگری است که بخواهند در مرزهای ما و یا در داخل کشور اخلال ایجاد کنند.

فرمانده نزاجا تصریح کرد: داعش و هر گروهک تروریستی در حدی نیست که ما بخواهیم عمده برنامه‌های‌مان را روی آن صرف کنیم اما انشاءالله رزمایشی مرتبط با این موضوع در منطقه اطراف تهران برگزار خواهیم کرد.

 

1371255_1515B15D.jpg

 

امیر پوردستان در پاسخ به سوال دیگری درباره همکاری ایران و روسیه و خرید تجهیزات از این کشور نیز گفت: ما در حوزه‌های دفاعی و ارتقای توان نظامی کاری به برجام و غیربرجام نداریم و از همه ظرفیت‌ها استفاده خواهیم کرد. هر چند خط قرمزهای‌مان در زمینه سلاح‌های هسته‌ای، شیمیایی و میکروبی را مورد توجه قرار داده و خواهیم داد.

وی افزود ما از همه ظرفیت‌های هر کشوری که باشد برای ارتقای توانمندی‌هایمان استفاده خواهیم کرد.

فرمانده نیروی زمینی ارتش با بیان این مطلب که بخشی از تجهیزات‌مان را رونمایی می‌کنیم اما بخش دیگری که ملاحظات امنیتی دارند را اعلام نمی‌کنیم، تصریح کرد: روابط ما با روسیه در زمینه برقراری تجهیزات برقرار است و در این راستا خرید تانک تی‌90 را در دستور کار داریم و انشاءالله کارشناسان ما نیز در این راستا به این کشور سفر خواهند کرد و قراردادهای مربوطه نیز منعقد خواهد شد اما تاکنون قراردادی به امضا نرسیده است.

ویرایش شده در توسط Sami1993
  • Upvote 11

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

الان همه دارن میرن برای خرید آرماتا ما تازه میخوایم تی 90 بخریم . البته من کلن با خرید اینچنینی مخالفم ولی حالا که دارن سرمایه گزاری میکنن چرا سراغ بهتره نمیرن کیفیتو بچسبن به جا کمیت

  • Upvote 5
  • Downvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

الان همه دارن میرن برای خرید آرماتا ما تازه میخوایم تی 90 بخریم . البته من کلن با خرید اینچنینی مخالفم ولی حالا که دارن سرمایه گزاری میکنن چرا سراغ بهتره نمیرن کیفیتو بچسبن به جا کمیت

نظر خودت چیه ؟ من که میگم بریم آبرامز بخریم با زره اورانیومی . یه مثلی هست که میگه : آدم از بی کسی به گربه هم میگه آق دایی .

  • Upvote 5
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

نظر خودت چیه ؟ من که میگم بریم آبرامز بخریم با زره اورانیومی . یه مثلی هست که میگه : آدم از بی کسی به گربه هم میگه آق دایی .

الان برترین زره پوشم بدون دفاع فعال با پراید فرقی نداره اینو دیگه باید خوب فهمیده باشیم از تو سوریهه .به نظر من الان که دروازه شرق به رو ما باز شده به جا خرید تی90 پروژه ذوالفقارو به صورت مشترک با روسا ادامه بدیم یا مشکلات تکنولوژیکیشو به واسطه روسا حل کنیم

  • Upvote 11
  • Downvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

حداقل نسخه اخر اگه اشتبان نکنم smبگیریم چون هر چی بگیم اقایون کار خودشون میکنن

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

این چه وضعش هست که پست های ما پاک می شوند !؟

الآن من باید مطابق میل و در کانالی از پیش تعیین شده پست بدم !؟

 

در پست هایی که حذف شدن گفتم که حتی گرفتن خط تولید تی 90 هم یک اشتباه فاحش هست ، چه برسه به خرید صرف اون ...

زمانی که ترکیه داره خودش رو به آلتای مجهز می کنه ، عربستان همین حالا آبرامز هایی داره که از تی 90 ها سر تر هستند  و قس علی هاذا ، دیگه خرید تی 90 اونم به صورت انبوه یک اشتباه هست ... همون اشتباه خرید تی 72 در دهه ی 70 شمسی رو می خوایم  با خرید تی 90 در دهه ی 90 شمسی  هم تکرار کنیم !!! ...

 

نتیجه می شه اینکه همین حالا ما شروع به کار می کنیم ، 7 تا 10 سال دیگه که یگان هامون به تی 90 مجهز شدند ، به این نتیجه می رسیم که تی 90 دیگه تانک اصلی میدان نبرد نیست و نمیشه از اون بیش از یک تانک پشتیبانی استفاده کرد ...

 

اونوقت رقبای ما با آلتای و لئوپارد 2 آ7 و ... مجهز شدند !!!

 

یعنی همین یک نسل عقب موندگی از نظر زرهی رو همچنان پابرجا خواهد موند ... البته چون تانک های نسل آینده مثل آلتای به سیستم دفاع فعال مجهز می شند ، این شکاف فناوری بیش از شکاف موجود در زمان حاضر خواهد بود ...

 

قرار نیست ما اینجا فقط خبر کپی کنیم و برای تصمیمات اشتباه فرماندهان نظامی ، کف و سوت و هورا بکشیم !!!

 

 

--------------

 

اصلا شما همون کنتاکت 5 یا relic رو بیای روی تی 72 ها وصل کنی و سیستم های هدفگیری و نظارتش رو ارتقاء بدی می شه == تی 90 !!!

ویرایش شده در توسط Juicer
  • Upvote 21
  • Downvote 10

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

من چند ساله که دارم صنایع نظامی ترکیه رو دنبال می کنم و تو خیلی از فروم هایی که مطمئنا اسمش رو هم نشنیدی عضو بودم(waff و...)، ترکها عادت دارم که دستاوردشان رو خیلی بزرگ نشون بدن و خودشونو سرور همه بدونن ولی حقیقت یه چیز دیگست.
این پروژه ها مثل التای، انکا و ... همگی با استفاده از انتقال تکنولوژی از خارجی ها انجام می شه و تا کنون اکثرشون هم به جایی نرسیده، مثلا همین پهپاد انکا که از سال 2007 شروع شده هنوز به نتیجه نرسیده! همین چند وقت پیش ارتش ترکیه اعلام کرد که انکا دارای ویژگی های مدنظر ارتش نیست و باید طراحیش تغییر کنه و چند سال دیگه طول می کشه که وارد خدمت شه(حدود 2018 تا 2020)، همین اتفاق هم برای پدافندشون hisar افتاد که باید دوباره از اول باز طراحی بشه.
قضیه التای هم شبیه همین موارد بالاست، التای که بر اساس انتقال تکنولوژی k2 کره قراره تولید شه هم از همین ابتدا دچار مشکل اساسی هست، همین الان ترکیه تو تامین موتور این تانک دچار مشکل هست و پس از نا امید شدن از المانیها و ژاپنیها، به یک شرکت ترکیه ای سفارش طراحی موتور ملی دادن که تا سال 2020 قراره تکمیل بشه.
از این تانک تا الان دو تا پروتوتایپ بیشتر تولید نشده و در بهترین شکل سال 2020 تولید انبوه می شه(که به نظر من بعیده).
حالا برگردیم سر تی 90، الان تو بازار هیچ تانکی بهتر از تی 90 ام اس، برای ایران وجود نداره، تنها گزینه بهتر ارماتا هست که هنوز پروتوتایپه و تولید انبوه نشده، در ضمن در صورت تولید انبوه، تا یه مدت فقط برای ارتش روسیه تولید خواهد شد.
حالا برادرم شما به من بگو چه تانکی بهتر از تی 90 ام اس الان تو بازار جهانی برای ایران وجود داره؟

 

آرماتا ... کافیه همین حالا توی پروژه شریک بشیم و بخشی از هزینه های پروژه رو بدیم تا بتونیم همزمان با روس ها خط تولیدش رو بزنیم ... تانک سلاح استراتژیکی نیست که بخوان زیاد طاقچه بالا بگذارند ...

نبود ، تی 90 ام اس + سیستم دفاع فعال تولید مشترک !!

اینم به شرطی که حداقل مثل تی 72  خط تولیدش در داخل ایجاد بشه و بعد هزینه ها پس از تولید هر یک دستگاه تانک در ایران به طرف روسی داده بشه که نتونه قر و فر بده .

 

علاوه بر تانک ما به چیزهای دیگه ای نیاز داریم

1- خودرروی سبک زرهی ...

2- نفربرها

3- یک پلتفرم چندکاره

4- هویترز

و قس علی هاذا ...

ویرایش شده در توسط Juicer
  • Upvote 9
  • Downvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

آرماتا ... کافیه همین حالا توی پروژه شریک بشیم و بخشی از هزینه های پروژه رو بدیم تا بتونیم همزمان با روس ها خط تولیدش رو بزنیم ... تانک سلاح استراتژیکی نیست که بخوان زیاد طاقچه بالا بگذارند ...
نبود ، تی 90 ام اس + سیستم دفاع فعال تولید مشترک !!
اینم به شرطی که حداقل مثل تی 72  خط تولیدش در داخل ایجاد بشه و بعد هزینه ها پس از تولید هر یک دستگاه تانک در ایران به طرف روسی داده بشه که نتونه قر و فر بده .
 
علاوه بر تانک ما به چیزهای دیگه ای نیاز داریم
1- خودرروی سبک زرهی ...
2- نفربرها
3- یک پلتفرم چندکاره
4- هویترز
و قس علی هاذا ...

چی شد شما که تا الان مخالف خرید و تولید تی 90 بودی؟!
  • Upvote 4
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

چی شد شما که تا الان مخالف خرید و تولید تی 90 بودی؟!

 

دلم به حال اون سربازی می سوزه که منتظر پشتیبانی خودروی زرهی هست ...

باید از روس ها بخوایم سر تی 90 ها نمونه ای از بارگذاری خودکار آرماتا رو قرار بدهند ...

علاوه بر این باید تمامی تی 72 ها رو ارتقاء بدیم .

 

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/9c/T-90SM_-_RAE2013-04.jpg

 

نکته : بالاخره دلیل اون رنگ استتار صحرایی T90 ها مشخص شد !

 

http://sputniknews.com/world/20151208/1031435873/iran-russian-t-90.html

ویرایش شده در توسط Juicer
  • Upvote 3
  • Downvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

...

 

نکته : بالاخره دلیل اون رنگ استتار صحرایی T90 ها مشخص شد !

 

http://sputniknews.com/world/20151208/1031435873/iran-russian-t-90.html

 

هند هم در برخی یگانهای تی ۹۰ خودش از استتاری شبیه به این استفاده میکنه، برای قضاوت اینچنینی زوده.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

هند هم در برخی یگانهای تی ۹۰ خودش از استتاری شبیه به این استفاده میکنه، برای قضاوت اینچنینی زوده.

 

کلا اگه اون تایپیک منحوس « هسته ای » رو پیگیری می کردید ، انگیزه ی روس ها در مذاکرات هسته ای کاملا مشخص بود ، باز شدن فضا برای فروش تسلیحات به ایران و افزایش همکاری های تجاری ...

  • Upvote 5
  • Downvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط panzer-grouppen
      کرکس خان دستت درد نکنه . ببینم ایران از اینا داره ؟ چقدر ؟ و یه چیز دیگه : آیا این تانک توان مقابله با آبرامز و مرکاوا رو داره ؟
    • توسط Navard
      به نام خداوند بخشنده و مهربان 
       
       

       
      برای بزرگنمایی تصاویر بر روی آن ها کلیک (لمس) کنید
       
      با ورود اولین زره پوش ها به میدان جنگ جهانی اول، اینطور بنظر می رسید که هیچ چیز جلودار آن ها نیست. سربازان بخت برگشته آلمانی ناگهان با غول های آهنینی رو به رو شدند که هیچ سلاحی بر آن ها کارگر نبود. طولی نکشید که طرف های دیگر جنگ هم زره پوش های خود را توسعه دادند تا شاهد نخستین نبردهای تانک با تانک باشیم و اینجا زمانی بود که تانک بعنوان موثرترین ابزار در مقابل تانک حریف معرفی شد. تانک ها همچنان در ابتدای راه بودند و توانایی صنعتی کافی برای تولید گسترده آن ها وجود نداشت و ذهنیت فرماندهان هم همچنان آن ها را نمی پذیرفت  اما خطوط میدان نبرد در جنگ جهانی اول آنقدر وسیع بود که کسی نمی دانست کی و کجا سر و کله ی تانک های خوفناک دشمن پیدا میشود. در نتیجه ارتش های دو طرف به فکر تسلیحاتی افتادند که بتوان به وسیله ها آن ها به تانک ها آسیب وارد کنند. تفنگ های ضد تانک و نارنجک های ضد تانک و خمپاره ضد تانک و توپ ضد تانک و چندین ایده دیگر مطرح میشوند که دو مورد اول بسیار فراگیر میشوند و این موارد تا جنگ جهانی دوم هم ادامه می‌یابد. اما بحث نوشتار پیش رو به نارنجک های ضد تانک خلاصه می شود. نارنجک های ضد تانک (atg) یک سلاح پرتاب دستی هستند که برای آسیب زدن و یا انهدام اهداف زرهی استفاده می شوند. اگرچه برد کوتاه و نیاز به نزدیک شدن به زره پوش ها، تاثیر آن ها را محدود می کند. سربازان نارنجک انداز ناچار بودند به زره پوش های دشمن نزدیک شوند که البته در بعضی مواقع شدیدا توسط خودروهای زرهی دیگر و نفرات پیاده پشتیبانی میشدند. در نتیجه از همین ابتدای کار باید بدانیم که نارنجک های ضد تانک برای کاربرد خاص و ویژه توسعه یافتند و البته قیمت ارزان و تولید آسان و کاربری نسبتا ساده آن ها را محبوب و شاید بهتر است بگوییم که آن ها را قابل تحمل میکرد.
       


       
       
       
      همانطور که گفته شد، نارنجک های ضد تانک برای اولین بار در طول جنگ جهانی اول علیه وسایل نقلیه زرهی مورد استفاده قرار گرفتند، اما تا زمان جنگ جهانی دوم که نارنجک های ضد تانک با سرجنگی خرج گود(HEAT) تولید شوند، اثر گذاری آن ها در هاله ای از ابهام قرار داشت. اولین نارنجک های ضد تانک دست ساز بودند. در طول جنگ جهانی اول، آلمانی‌ها اولین کسانی بودند که با نارنجک های ضد نفر معمولی خود که به نارنجک گوشت کوبی معروف هستند نارنجک ضد تانک ساختند. آن ها با بستن دو یا سه سر انفجاری نارنجک های ضد نفر به یکدیگر یک نارنجک بزرگ‌تر می ساختند و از آن علیه تانک ها و زره پوش ها استفاده کردند. در  نبرد پس از کشیدن ضامن، نارنجک را به بالای تانک دشمن که به آرامی پیشروی می کرد پرتاب میکردند، جایی که زره در آن قسمت از تانک ضعیف تر بود و احتمال نابودی آن با انفجار همزمان چند نارنجک می رفت. در این نارنجک ها، اثر ترکش زایی که کاربرد تخصصی آن ها بود اهمیتی نداشت، بلکه قدرت انفجار باعث تخریب سقف و کنده شدن قطعات فولادی و در نهایت مرگ خدمه میشد.
       
       

       

       
       
      در طول جنگ جهانی دوم با همین روش کشورهای مختلف با قرار دادن تعدادی نارنجک در کنار هم، نارنجک های ضد تانک دست ساز ساختند و اینطور اولین نارنجک های ضد تانک همه گیر شدند. با توجه به وزن زیاد نارنجک های ضدتانک ابتدایی، معمولاً از فاصله بسیار نزدیک پرتاب می شدند یا مستقیماً در نقاط آسیب پذیر بر روی خودروی زرهی دشمن قرار می گرفتند. در نارنجک های دست ساز خبری از چاشنی ضربه ای نبود و نارنجک ها باید زمان مورد نیاز چاشنی خود را طی میکردند تا منفجر شوند که این مورد کار پرتاب کننده را دوچندان سخت و ترسناک میکرد. بریتانیایی ها در سال 1940 روش دیگری را ابداع کردند، در این روش آن ها دینامیت یا مواد منفجره قوی دیگر را در یک جوراب ضخیم قرار می دادند و قسمت بیرونی جوراب را به گریس آغشته میکردند و سپس این جوراب ها در یک قوطی حلبی قرار میدادند. در زمان نبرد، سربازان بخت برگشته جوراب را بیرون می آوردند و فیوز یا فیتیله را روشن کرده و سپس آن ها را به طرف برجک تانک یا شنی و چرخ هایش پرتاب می کردند به این امید که تا زمان انفجار به تانک بچسبد (در فیلم نجات سربازان رایان هم حتما بخاطر دارید که سروان میلر از این روش برای متوقف کردن تانک های آلمانی بهره برد). در صورت موفقیت آمیز بودن، باعث آسیب به بخش داخلی زره، و کشته یا زخمی شدن خدمه تانک می شد. مشخص نیست که آیا این نوع نارنجک های ضد تانک دست ساز با موفقیت در جنگ به کار گرفته شده است یا خیر! اما دست کم در هالیوود یک شکار موفق به نام خود ثبت کرده است...
       

       
      در تاکتیکی دیگر هنگامی که تانک ها از سنگرها و خاکریز ها عبور می کردند، نارنجک های دست ساز را می شد توسط پیاده نظام به عنوان نوعی مین ضد تانک در مسیر تانک ها قرار داد به این امید که به موقع منفجر شوند. در حالی که این روش ها در نا امیدی و بیچارگی از هیچی بهتر بنظر می رسید، اما معمولا برای سربازان پیاده نظام خطرناک تر از خدمه تانک ها بودند. در روش دیگر سربازان چینی در جنگ دوم چین و ژاپن از بمب گذاران انتحاری علیه تانک های ژاپنی استفاده کردند. سربازان چینی مواد منفجره مانند بسته های چندتایی نارنجک یا دینامیت را به بدن خود می بستند و خود را زیر تانک های ژاپنی می انداختند تا آنها را منفجر کنند! با این روش در نبرد شانگهای، یک بمب‌گذار انتحاری چینی با منفجر کردن خود در زیر تانک، یک ستون ژاپنی را متوقف کرد. و در نبرد تایرژونگ (Taierzhuang) نیز سربازان انتحاری چینی موفق میشوند تانک های ژاپنی و همچنین خودشان را منفجر کنند. در یک استفاده دیگر در تایرژونگ، سربازان انتحاری چینی، چهار تانک ژاپنی را با بسته‌های نارنجکی خود از بین بردند.
       

       
      سعی شد که رنگی شود 
       
      نارنجک های ضد تانک صنعتی عموما از خرج گود‌ (HEAT) برای نفوذ به زره استفاده می کنند، اگرچه از سر جنگی شدید الانفجار با سر له شونده (HESH) نیز در بعضی از آن ها استفاده می شود. در اصطلاح نظامی، کلاهک هایی که از انفجار شکل دار استفاده می کنندHEAT نامیده می شوند که خرج گود شاخص ترین آن هاست. همانطور که در بالا گفته شد اکثر نارنجک های ضد تانک صنعتی از نوع خرج گود هستند. بدین جهت زاویه برخورد خرج گود و مواد مذاب خروجی حاصل از آن باید با سطح زره منطبق باشد. در نتیجه در طراحی برخی از نارنجک های ضد تانک از چتر نجات کوچک یا نوارهای پارچه‌ای و یا باله‌های تثبیت‌ کننده در نسخه های پرتاب شونده از پهپاد استفاده می گردد. 
       

       
      به باله ها توجه شود 
       
      بریتانیا اولین نارنجک ضد تانک خود را در اواخر سال 1940 با نام  تایپ۶۸(AT68) وارد میدان کرد که یکی از اولین تسلیحات ضد تانک از نوع خرج گود بود. نارنجک به وسیله یک تفنگ و با استفاده از نارنجک انداز میلز نصب شده بر روی آن شلیک می شد( نارنجک تفنگی). نارنجک ضدتانک تایپ 68 دارای نفوذ 50 میلی متری در زره بود که برای سال 1940 حیرت انگیز بنظر می رسید .
       

       
      نارنجک انداز میلز و AT68 (سعی شد که رنگی شود )

       
      نارنجک تفنگی AT68 
       
       
      همچنین در ادامه و در حین جنگ نارنجک ضد تانک تایپ۷۴ (74 ST) نیز توسط آن ها ساخته شد که شامل یک خرج گود درون یک بسته پرتابه دستی با شباهت هایی به نسخه های نارنجک گوشت کوب آلمانی بود. ایده پشت این نارنجک، ساخت یک سلاح ضد تانک ساده و با کاربری آسان، آمادگی فوری برای تولید و ارزانی بود. نارنجک ST به اصرار چرچیل در تولید انبوه قرار گرفت، اما با دیدن نحوه عملکرد آن، ساخت بیشتر و خدمت فراگیر آن متوقف شد. نارنجک تایپ 74 بعداً به عنوان یک راهکار اضطراری برای مقابله با تانک‌های سبک ایتالیایی در شمال آفریقا برای سربازان بریتانیایی فرستاده شد، جایی که بر خلاف انتظار ها و نتایج قبلی بسیار عملکرد مؤثری داشت. در اروپا، پارتیزان های فرانسوی به طور موثر از نارنجک ضد تانک تایپ 74 در اقدامات خرابکارانه علیه تأسیسات آلمانی استفاده کردند. نارنجک هاوکینز (تایپ 75) یکی دیگر از نارنجک‌های ضد تانک بود که توسط متفقین غربی به کثرت مورد استفاده قرار گرفت.
       

       
      نارنجک 74 ST
       
       
       
      نارنجک هاوکینز (تایپ 75)
       
      مدت کوتاهی پس از تهاجم آلمان نازی به روسیه در سال 1941، نارنجک ضد تانک پانزر‌ ورف ماین (Panzerwurfmine (L)) توسط آن ها وارد خدمت می شود، که یک نارنجک ضد تانک با سرجنگی خرج گود و بسیار کشنده بود و می توانست سنگین ترین تانک های آن سال ها را نابود کند. این نارنجک به بالای تانک پرتاب می شد و پس از رها شدن توسط فرد پرتاب کننده، سه باله از انتها بیرون آمده و آن را در طول پرواز کوتاه خود تثبیت می کردند. نارنجک ضد تانک ‌پانزر ووف ماین (L) بسیار کشنده بود و ساخت آن ارزان بود، اما برای پرتاب دقیق به مهارت قابل توجهی نیاز داشت و تنها توسط تیم‌های مخصوص و آموزش دیده ضد تانک مورد استفاده می‌گرفت. گونه دیگری از نارنجک های ضد تانک آلمانی "Geballte Ladung" بود که به معنی بار انبوه است. این نوع نارنجک منفرد نیست، بلکه تعدادی نارنجک معمولی است که به یکدیگر متصل شده اند. یکی دیگر از تلاش‌های آلمانی برای ساخت تسلیحات ضد تانک قابل حمل توسط نفر، سلاح "Hafthohlladung" (به معنی: خرج گود چسبنده) بود. این نارنجک چسبان در واقع یک خرج گود با قیف تو خالی بزرگ بود که به وسیله سه آهنربا به یک تانک می توانست بچسبد، اما برای پرتاب بسیار سنگین بود و در نتیجه باید توسط فرد بکار گیرنده، مستقیماً به ناحیه ضعیف یک تانک چسبانده می شد.
       

       
      نارنجک ضد تانک پانزر‌ ورف ماین (Panzerwurfmine)
       

       
      نارنجک  ضد تانک آلمانی Geballte Ladung
       

       
      نارنجک چسبان Hafthohlladung
       
       
      طولی نکشید که روس ها توانستند پانزر ورف ماین را به غنیمت بگیرند و با کمک آن، نارنجک ضد تانک خود مجهز به خرج گود را بسازند. البته روس ها در سال 1940، یک نارنجک ضد تانک ساده را توسعه دادند که از اثر انفجاری ساده برای آسیب زدن به زره پوش ها استفاده میکرد و نام آن RPG-40 بود. پس از پرتاب این نارنجک با کمک نواری مسیر پروازش تثبیت می شد. از طرفی روس ها، RPG-43 ( عدد اشاره به سال تولید 1943 است) را ساختند که یک نسخه اصلاح شده از RPG-40 بود و به آن یک لایه مخروطی اضافه شد و تعداد زیادی نوار پارچه ای برای تثبیت مسیر پرواز پس از پرتاب در انتهای آن قرار گرفت. در سال آخر جنگ، روس ها RPG-6 را معرفی کردند، که یک طراحی جدید بر پایه RPG-43 و با آیرودینامیک بهبود یافته و همچنین با یک دم چتری در درون بود که پس از پرتاب از دسته به بیرون رها میشد. نفوذ این نارنجک بیش از 100 میلی متر در زره فولادی گزارش شده است، که برای ایجاد آسیب و انهدام هر تانکی در صورت برخورد با قسمت فوقانی آن ها کافی بود. استفاده از RPG-43 و RPG-6 روسی در نبرد بسیار ساده تر از پانزر ورف ماین آلمانی بود و به آموزش گسترده نیاز نداشت. توجه شود همین موارد بعد ها در سری راکت انداز های پانزر فاست و RPG-2 هم بکار آمدند و به همین دلیل بود که نسل اول این راکت انداز ها با نام نارنجک انداز معرفی شدند که حتی هنوز هم بر سر زبان هاست! در حقیقت راکت انداز های ضد تانک ابزاری بودند که نارنجک های ضد تانک را با کمک یک شتاب دهنده راکتی با دقت و در برد بیشتر به سمت تانک دشمن رها می‌کنند. پس از پایان جنگ جهانی دوم، بسیاری از کشورهای اروپای شرقی نسخه های RPG-6 خود را مهندسی معکوس کردند. برای مثال مجارستان نارنجک AZ-58-K-100 را توسعه داد. از این نارنجک به تعداد زیاد ساخته شد و در نبرد اعراب و  اسراییل در طول سالهای 1967 و 1973 توسط مصر نیز بکار رفت.
       
       
       
      نارنجک ضد تانک RPG-40
       

       
       نارنجک ضد تانک RPG-43
       

       
      نارنجک ضد تانک RPG-6
       

       
      نارنجک ضد تانک AZ-58-K-100 
       
      اولین نارنجک ضد تانک ژاپن، دارای یک کلاهک مخروطی خرج گود ساده به قطر 100 میلی متر بود که دارای یک سیستم فیوز ساده از نوع  "فعال در همه مسیر" بود که اگر به طور تصادفی با کشیدن ضامن از دست سرباز به زمین می افتاد منفجر می شد و به همین سادگی جان فرد را می گرفت. این ضعف آن را بسیار برای نیروی بکار گیرنده خطرناک میکرد، زیرا هیچ ایمنی پس از رهاسازی وجود نداشت و حتی ممکن بود در یک برخورد کوچک و اتفاقی به خود فرد نیز منفجر شود و البته طبق گزارشات میدانی، میزان نفوذ آن فقط حدود ۵۰ میلی متر بود. دومین نارنجک ضد تانک ساخت ژاپن لانج ماین(lunge mine) نام داشت که در واقع یک سلاح انتحاری بود. این سلاح یک کلاهک خرج گود بزرگ بود که بر روی یک چوب نیزه مانند نصب میشد و فرد انتحاری آن را به تانک یا هر هدفی می کوبید، و این برخورد باعث مکانیسمی میشد که در نهایت سرجنگی بزرگ خرج گود آن را منفجر میکرد و هم سرباز و هم هدف را از بین می برد. این نارنجک نصب شده بر روی نیزه هر چند جان سرباز بکار گیرنده را می‌گرفت اما 150 میلی متر در زره فولادی نفوذ میکرد و به همین علت آن را در رده اول بیشترین نفوذ نارنجک های ضد تانک جنگ جهانی دوم قرار میدهد. و البته کمبود سلاح ضد تانک در ژاپن قطعا جدی تر و مهمتر از نیروی بکار گیرنده انتحاری بود! گفته میشود ارتش آمریکا اولین بار در سال 1944 در فیلیپین با نارنجک های ضد تانک روبرو میشود و نارنجک های ضدتانک انتحاری مذکور فوق هم اولین بار در طی نبرد سایپان و پس از آن در نبرد اوکیناوا مشاهده شد. قبل از پایان جنگ جهانی دوم، ده‌ها هزار فروند از این نارنجک های ضد تانک ساده و پر خطر برای واحدهای معمولی ارتش ژاپن در مستعمارات امپراطوری و واحدهای رزمی در جزایر اصلی ژاپن تولید و ارسال شد، چون کاربری چندان سختی نداشتند و عموم سربازان با داشتن یک دل شیر و وفاداری مطلق به امپراطور و ژاپن می‌توانستند از آن ها استفاده کنند.
       

       
      نارنجک های پرتابی ژاپنی
       
          
       
      نارنجک انتحاری lunge mine
       
       پرکاربردترین نارنجک‌های ضد تانک امروزی، شامل طرح‌ های روسی پس از جنگ جهانی دوم هستند که معروف ترین آن ها نارنجک ضد تانک RKG-3 است. در طول جنگ ایران و عراق، سرباز ۱۳ ساله ایرانی محمد حسین فهمیده پس از اینکه خود را در زیر یک تانک عراقی با نارنجک منفجر کرد، به عنوان قهرمان جنگ مورد تجلیل قرار گرفت. به دلیل پیشرفت در زره تانک های مدرن و اختراع نارنجک انداز های راکتی، نارنجک های ضد تانک منسوخ شدند. با این حال در درگیری های پسا اشغال عراق، نارنجک های ضد تانک RKG-3 توسط شورشیان عراقی، عمدتا علیه خودرو های هاموی و نفربر های استرایکر و خضموک (MRAP) های آمریکایی استفاده شدند. این خودروهای محافظت شده زره ضعیف تری نسبت به تانک ها برخوردار بودند و در نتیجه نارنجک های ضد تانک از جمله RKG-3، با نفوذ ۲۲۰ میلیمتری توان آسیب زدن به آن ها را داشتند. پنهان کردن یک نارنجک انداز راکتی همچون RPG-7 در بین جمعیت کار سختی بود. اما هر فرد براحتی می توانست چند نارنجک RKG-7 را حمل کند و باید توجه کرد که تفاوت نفوذ این نارنجک تنها ۴۰ میلیمتر از نسخه ابتدایی RPG-7 کمتر است. شورشیان عراقی عموما در بین جمعیت مخفی میشدند و در دسته های چند نفری به کاروان های آمریکایی حمله و به آن ها خسارات جدی وارد می کردند. این تهدیدات در نهایت باعث شد که ایالات متحده اصلاحاتی در امرپ ها و نفربر های استرایکر انجام دهد که شامل  نصب زره فاصله دار و قفسی و ... می شد که این اصلاحات باعث می شدند تا نارنجک های ضد تانک قبل از تماس با بدنه اصلی منفجر شوند.
       
            
      نارنجک ضد تانک RKG-3
       
      نارنجک ضد تانک RKG-3 همچنین توسط واحد آئروروزویدکا (Aerorozvidka) ارتش اوکراین در تهاجم روسیه به اوکراین در سال 2022 مورد استفاده قرار گرفت. اوکراینی ها با تغییر در زمان‌بندی فیوز و همچنین افزودن باله‌های چاپ‌ شده با پرینتر سه‌بعدی، نارنجکRKG-3 را به RKG 1600 تغییر دادند تا سقوط خود را هنگام پرتاب از یک کواد کوپتر تجاری تثبیت کند. این تغییر، سرآغاز استفاده بسیار گسترده از این دست پهپاد ها با نام کواد کوپتر نارنجک انداز در جنگ اوکراین بود. با ورود کوادکوپتر های نارنجک انداز، مجدد نارنجک های ضد تانک در قالب بمب های سقوط آزاد خرج گود جان تازه ای گرفتند و بنظر می‌رسد با ورود نسل های جدید تر و حتی هدایت شونده آینده ای روشن تری برای این بمب ها قابل انتظار باشد. اما هر چه پیش آید، یادمان نرود که این تسلیحات ریشه در نارنجک های ضد تانک دارند. نارنجک های ضد تانک نیای سال خورده موشک های ضد تانک و راکت های ضد تانک و برخی بمب های پرتابی توسط پهپاد ها هستند. آنچه مشخص است هم چنان این پیر مرد با طراحی ساده خود و همینطور فرزندانش تا بازنشستگی فاصله بسیار دارند.
       

       
      استفاده از RKG-3 در  پهپاد های FPV انتحاری و مولتی روتور نارنجک انداز
       
       
       
      ذکر نام نویسنده و انجمن در هر برداشت از این مطلب الزامی است.
       
      گرد آورنده: Navard 
       
       بن مایه 
    • توسط SAEID
      [align=center]توسط متخصصين داخلي؛

      سامانه موشك زمين به هواي "اس200" بهينه‌سازي شد

      همزمان با سالگرد عمليات والفجر 8، سامانه موشكي "اس 200" به دست متخصصين پدافند نيروي هوايي ارتش بهينه و بازسازي شد.

      [/align]

      به گزارش خبرگزاري فارس به نقل از روابط عمومي نيروي هوايي ارتش، سامانه‌‌ي موشكي زمين به هواي "اس200" توسط متخصصين پدافند نيروي هوايي ارتش بهينه و بازسازي شده و صبح امروز يكشنبه با حضور مقامات لشكري و كشوري پرتاب آزمايشي خود را با موفقيت انجام داد.
      احمد ميقاني، فرمانده نيروي هوايي ارتش در تشريح ويژگي‌ها و توانايي‌هاي برجسته‌‌ي اين موشك گفت: بررسي ميزان كارايي سامانه‌هاي پدافند اعم از موشكي و راداري در مقابل تهديدات احتمالي عليه كشور ايران و همچنين ارتقاء سطح مهارت و دانش كاركنان عملياتي و فني در مراحل مختلف و آماده‌سازي تجهيزات موصوف از اهداف آزمايش اين سامانه‌ موشكي است.
      وي با اشاره به تلاش‌هاي متخصصين نيروي هوايي براي بومي‌سازي و نهادينه كردن علوم پيشرفته دنيا در راستاي دفاع از حريم هوايي كشور، گفت: توان نظامي ايران در خدمت صلح و آرامش كشور و منطقه است و تاريخ پرافتخار انقلاب اسلامي ايران نشان‌دهنده‌ي متخصصين و اتكاء به توانمندي‌ داخلي است كه قابليت‌ تأمين تمامي نيازهاي كشور را به استفاده از اقدامات تخصصي و امكانات موجود فراهم مي‌كند.
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.