امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

بسم ا...

 برای دومین بار در یک بازه 60 روزه ...

وزیر دفاع

 

امااین موضوع با اهمیت نیازمند تصمیم و عزم ملی است

 

10-2-2019_9-38-06_PM.jpg

 

 

12-10-2019_8-57-40_AM.jpg

 

 

 

بر 1 اسفند 1396 در 11:01 , MR9 گفت:

 

این حوادث علیرغم تلخ بودن ، یک مساله را واضح اثبات کرد ، در کنار عزم و اراده ، سخت افزار یک عامل مهم برای پیشبرد امور در حوزه نظامی و غیر نظامی هست .

 

 

 

بر 1 فروردین 1397 در 17:05 , MR9 گفت:

بله می شود این کار کرد ولی تا الان اراده ای بوده  ؟؟؟ فانتوم به مرز 50 سالگی اش رسید و تامکتها هم کم کم دارند 40 ساله میشوند ، فنسرها و فالکروم ها هم با توجه به  صبغه شرقی انها ، دست کمی از این دوتا ندارند ، مشکل ما هم دقیقا اینجاست . اراده و توجه برای بهینه سازی حداکثری ( به فرموده شما ، حدقل در این حوزه که دیگر تحریم وارد نشده و توان داخلی هم بفرموده استاد عزیز جناب EMP وجود دارد ، پس چرا داریم درجا می زنیم ؟؟

دقت کنید ، همین مساله مشکل دیگر ما است ، فقط خبرهای این موارد منتشر می شود ولی دریغ از اجرایی شدن  . یک زمانی دوستان خوشحال بودند که قرار هست درسال N فروند صاعقه تولید شود ، الان در چه وضعیتی هست ؟؟ 

استاد EMP به شکل واضح فرمودند ، مشکل پول نیست ، مشکل ساختار معیوب هست که باید اصلاح شود . والا با برنامه ریزی شما می توانید تمامی ناوگان موجود را در یک بازه زمانی 15-20  ساله بازنشسته کنید ولی در عوض ، یک ناوگان سرحال و اماده به رزم به گونه ای در اختیار بگیرید که با دکترین دفاعی شما همگام باشد . 

اینجا میرسیم به بحث غیر مرتبط ولی شیرین ، سیاست خارجی هوشمند . الزاما رفع تهدید ، سخت افزاری نیست .

 

بر 7 مهر 1397 در 15:53 , MR9 گفت:

 

در  نتیجه الان بایددقت کنید که در زنجیره فرماندهی سازمان هایی که نام برده شد ، چقدر اراده لازم برای تطبیق سازمان های زیر مجموعه برای همگام سازی با این محیط جدید وجود دارد ، که این خودش بدین معناست که اگر اراده لازم وجود داشته باشد ، به شکل طبیعی می شود بستر را برای خرید و یا حتی تولید داخلی ایجاد کرد

 

 

  • Like 1
  • Upvote 7

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

کن پیشنهاد می دهم ،

 

درخواست خرید و تولید مشترک حداقل ۱۵۰ فروند جی اف ۱۷ بلوک ۳ رو به پاکستانی ها بدهیم .... و پرداخت هزینه رو به تکمیل خط لوله گاز ایران به پاکستان و فروش ارزان تر گاز برای چندسال داشت .... البته می تونیم تعهد کنیم یک نیروگاه گازی براشون توی غرب پاکستان بسازیم

 

 

از این کار می تونه چند هدف رو همزمان برای ما به ارمغان بیاره 

 

۱- اقتصادی 

۲- سیاسی

۳- نظامی

 

از نظر اقتصادی می تونیم بالاخره این خط لوله گاز رو به پاکستان بدهیم و با دامپینگ که انجام می دهیم برای گازمون در پاکستان مشتری پیدا کنیم و یک بازار ۱۵۰ میلیون نفره رو از دست ندهیم ..... عسلویه و پارس جنوبی بدون مشتری خارجی بتزدهی لازم رو نداره .... علاوه بر این می شه با سرمایه گذاری غیر مستقیم در جنوب غرب پاکستان باعث شد از لحاظ امنیتی بهبود پیدا کنه 

 

۲- سیاسی ، باعث می شه که شیعیان غالبا تحت فشار پاکستان این رو یک نشان خوب از طرف ایران بدانند و بهانه ای داشته باشند تا به نفع ما در پاکستان لابی کنند و حداقل بدونیم که در درگیری احتمالی با اعراب ، پاکستان بی طرف بمانه ....علاوه بر این برای خرید نظامی پول نقد نمی دهیم

 

۳- از نظر نظامی ، بازنشست کردن این باغ وحشی که نیروی هوایی داره ، افزایش قدرت رزمی ،افزایش دانش فنی در ساخت و نگهداری جنگنده نسل ۴ ....

 

علاوه بر این می تونیم در این حین طرح های خودمون رو به پیش ببریم و از تجربیات هم استفاده کنیم

 

غلاوه بر این می تونیم در این حین تسلیحات هوا به هوا ، هوا به زمین ، هوا به دریا ، رو بسازیم .... رادار هوایی ، سیستم های ارتباطی ، سیستم های رایانه ای کنترل پرواز و ..‌‌‌‌‌.

 

 

 

با این اوضاع اقتصادی ، این جور گزینه ها بهترین و تنها در دسترس ترین روش ها برای بهبود اوضاع ما هستن

  • Like 1
  • Upvote 7

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

در ابتدا جی 10 و حالا جی اف 17. اونهم بعد از اینکه برادر گرامی قلم صحبت از نبود بودجه کردند. اگه قراره بودجه ای برای خرید کنار گذاشته بشه خب باید به سراغ یه جنگنده چند منظوره تمام عیار رفت جنگنده ای که هم توان دفاع از آسمان ایران رو داشته باشه و هم بتونه عملیات تهاجمی رو در فاصله ای انجام بده .جی 10 که برد عملیاتی قابل توجهی نداره. جی اف 17 هم که میزان تسلیحات قابل حملش 3700 کیلویه چیزی در حد اف 5 خودمون فقط با کمی ارتقای بیشتر. اگه قرار بر خریده سوخو 30 فاصله زیادی با دو جنگنده یاد شده داره که میتونه زمان کافی رو برای ایران بخره تا بتونه پلت فرم اف 5 رو توسعه ( به مانند اف 20 و نهایتا اف 18) بیشتری بده و همچنین بتونه از  جنگنده افسانه ای اف 14 نسخه ای به روز بسازه، همچنانکه نسخه اف 15 ان جی به خوبی نشون دهنده پتانسیل این نسل اف هاست و اف 14 هم با خرید زمان و همت و دقت دست اندرکاران میتونه این مسیرو در تبدیل به جنگنده ای چند منظوره و تمام عیار با تعداد بالا طی کنه.

ویرایش شده در توسط aminf14
  • Like 1
  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
1 ساعت پیش, aminf14 گفت:

در ابتدا جی 10 و حالا جی اف 17. اونهم بعد از اینکه برادر گرامی قلم صحبت از نبود بودجه کردند. اگه قراره بودجه ای برای خرید کنار گذاشته بشه خب باید به سراغ یه جنگنده چند منظوره تمام عیار رفت جنگنده ای که هم توان دفاع از آسمان ایران رو داشته باشه و هم بتونه عملیات تهاجمی رو در فاصله ای انجام بده .جی 10 که برد عملیاتی قابل توجهی نداره. جی اف 17 هم که میزان تسلیحات قابل حملش 3700 کیلویه چیزی در حد اف 5 خودمون فقط با کمی ارتقای بیشتر. اگه قرار بر خریده سوخو 30 فاصله زیادی با دو جنگنده یاد شده داره که میتونه زمان کافی رو برای ایران بخره تا بتونه پلت فرم اف 5 رو توسعه ( به مانند اف 20 و نهایتا اف 18) بیشتری بده و همچنین بتونه از  جنگنده افسانه ای اف 14 نسخه ای به روز بسازه، همچنانکه نسخه اف 15 ان جی به خوبی نشون دهنده پتانسیل این نسل اف هاست و اف 14 هم با خرید زمان و همت و دقت دست اندرکاران میتونه این مسیرو در تبدیل به جنگنده ای چند منظوره و تمام عیار با تعداد بالا طی کنه.

 

 

یک زمانی شما می گی بودجه که سه حالت داره

 

۱- دلار نقد

۲- ریال نقد 

۳- اعتبارات غیر نقدی

 

با کدوم بودجه می خواید سوخو 30 یا سوخو 35 یا میگ 35 یا جی 11 یا جی 10 رو بخرید !؟ آیا اطلاع دارید ایران می خواد ۵ میلیارد دلار از روسیه وام بگیره ( خدا رحم کنه ) بعد شما انتظار داری ما بریم پول نقد برای خرید جنگنده جور کنیم ؟!

 

در ضمن ،  روس ها حاضر نخواهند بود جنگنده با این شرایط لرزان سیاسی که ما داریم ، بهمون بفروشند  ، اونم به صورت نسیه و با انتقال فناوری و ساخت مشترک هست...

 

عزیز ، وضعیت ما بحرانی هست ، عملا ما دیگه نیروی هوایی نداریم ، باید جوری جبران بشه .... خرید و ساخت مشترک جی اف ۱۷ منافع ۳ کشور ( پاکستان ، چین و روسیه ) رو تامین می کنه و حساسیت کمتری هم داره چون ذاتا یک جایگزین سنگین تر و تدافعی برای اف۵ هست .... در حالی که سوخو ۳۰ و سوخو ۳۵  تهاجمی هستند .... علاوه بر این با داشتن یک پلتفرم مثل جی 17 ما می تونیم رادار ها و موشک های خودمون رو براش بسازیم ... موتورهای به روز آر دی 93 وارد کشور می شوند ... بخش اعظم از جنگنده های قدیمی ما که نه به ارتقائشون به صرفه هست نه خرید سلاح براشون و مثل فیل سفید برای نیروی هوایی ما هستند ، بازنشست می شوند ...

 

پیشنهاد باید عملی باشه .... منم می تونم حالا پیشنهاد خرید سوخو پاکفا و یا اف 35 رو بدهم ولی چه حاصلی داره !؟

 

من از سال 1380 منتظرم این صاعقه واقعا یک چیزی بشه در حد و اندازه های اف 16 ولی بعد از 18 سال نهایت چیزی که تولید شده ، کوثر هست که توان رزمی نداره ...

 

3 راه برای به دست آوردن تکنولوژی وجود داره :

1- سرمایه گذاری سنگین ( که ج.ا در اوج توان مالیش حاضر به این کار در حوزه ی هوا و فضا نبود )

2- خرید و انتقال فناوری ( که یکی از راه هاش همین خرید و تولید مشترک جی 17 هست )

3- دزدی اطلاعات که البته بدون سرمایه گذاری برای بهره برداری ازش ، نتیجه ای نداره

 

 

 

 

پیشنهاد بنده ۳ موضوع رو دنبال می کرد ، اقتصادی ، سیاسی ، نظامی و اینکه شاید نیروی هوایی و نیروی نظامی ما نتونند بودجه رو برای اینکار تامین کنند ولی اگه وزارت نفت و وزارت خارجه هم در این کار منفعتی ببیند ، اونوقت احتمال انجام این کار بیشتر می شود .

 

 

 

 

ویرایش شده در توسط Ghalam
  • Like 1
  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
9 minutes قبل , Ghalam گفت:

یک زمانی شما می گی بودجه که سه حالت داره

۱- دلار نقد

۲- ریال نقد 

۳- اعتبارات غیر نقدی

ایران می خواد ۵ میلیارد دلار از روسیه وام بگیره ( خدا رحم کنه ) بعد شما انتظار داری ما بریم پول نقد برای خرید جنگنده جور کنیم ؟!

در ضمن ، باش تا روس ها حاضر بشند جنگنده با این شرایط لرزان سیاسی بفروشند اونم به صورت نسیه و با انتقال فناوری و ساخت مشترک هست...

عزیز ، وضعیت ما بحرانی هست ، عملا ما دیگه نیروی هوایی نداریم ، باید جوری جبران بشه .... خرید و ساخت مشترک جی اف ۱۷ منافع ۳ کشور ( پاکستان ، چین و روسیه ) رو تامین می کنه و حساسیت کمتری هم داره چون ذاتا یک جایگزین سنگین تر و تدافعی برای اف۵ هست .... در حالی که سوخو ۳۰ و سوخو ۳۵  تهاجمی هستند ....

علاوه بر این برای ما که جنگنده ای در این کلاس تولید نکردیم ،می تونه بستر مناسب باشه 

پیشنهاد بنده ۳ موضوع رو دنبال می کرد ، اقتصادی ، سیاسی ، نظامی 

یکی از نکاتی که شما فرمایش کردید بحث دامپینگ بود که جالب بود به نظرم. ما همین معامله رو میتونیم مشابهشو با تهار با روسیه انجام بدیم و پول نقدی رد و بدل نشه

بعد واقعا چقدر فاصله هست بین جی اف 17 و اف 5؟

 میتونه آسمان ایرانو مهر و موم کنه؟ میتونه جلوی اف 15 رو بگیره یا تایفون یا اف 35 ؟ فکر نکنم

چه فناوری با خریدش به ما منتقل میشه؟

آیا  ورودش آب سردیه بر تلاشی که هرچند ناقص و موازی در مورد پلت فرم هایی مثل اف 5 ؟

این نیروی هوایی ما داغونه ولی همین جی اف 17 نه ویژگی میگ 29 و اف 14 رو در دفاع داره، نه قدرت تهاجمی اشباح کهنسال و سوخو24 و نمیتونه جانشینی برای هیچ کدوم باشه. شاید تنها کاربردش یه جنگنده پشتیبانی نزدیک باشه که اونم کمی از اف 5 سرتره 

 

  • Like 1
  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
27 minutes قبل , aminf14 گفت:

یکی از نکاتی که شما فرمایش کردید بحث دامپینگ بود که جالب بود به نظرم. ما همین معامله رو میتونیم مشابهشو با تهار با روسیه انجام بدیم و پول نقدی رد و بدل نشه

بعد واقعا چقدر فاصله هست بین جی اف 17 و اف 5؟

 میتونه آسمان ایرانو مهر و موم کنه؟ میتونه جلوی اف 15 رو بگیره یا تایفون یا اف 35 ؟ فکر نکنم

چه فناوری با خریدش به ما منتقل میشه؟

آیا  ورودش آب سردیه بر تلاشی که هرچند ناقص و موازی در مورد پلت فرم هایی مثل اف 5 ؟

این نیروی هوایی ما داغونه ولی همین جی اف 17 نه ویژگی میگ 29 و اف 14 رو در دفاع داره، نه قدرت تهاجمی اشباح کهنسال و سوخو24 و نمیتونه جانشینی برای هیچ کدوم باشه. شاید تنها کاربردش یه جنگنده پشتیبانی نزدیک باشه که اونم کمی از اف 5 سرتره 

 

 

تهاتر با روس ها نیاز به دادن امتیازات بسیار بسیار بیشتری داره که نمونه ش رو دوران قاجار دیدیم ... علاوه بر این ، شما نفوذ یهودیان و الیگارش ها در روسیه رو نادیده می گیرید در حالی که پاکستان با تمامی ضعف هاش در رابطه با ایران همیشه بهتر از سایر کشورها عمل کرده و حتی با سرازیر شدن سیل دلارهای نفتی اعراب هم هنوز اون موضوع سختی که اعراب ازش انتظار دارند رو علیه ایران نگرفته ...

 

جی اف 17 در بدترین حالت در حد اف 16 هست که ستون فقرات نیروی هوایی عبری ( حداقل در تهاجم به سوریه ) و نیروی هوایی ترکیه رو تشکیل می دهد که با داشتن سلاح های مناسب ، امکان دفاع هوایی و امکان تهاجمی مناسب رو می ده ...

 

شما روی همین جی اف 17 سیستم های الکترواپتیک مناسب نصب کن ، اونوقت می تونی باهاش موشک هوا به هوا در حد  پایتون 5 اسرائیلی شلیک کنی !! ولی آیا فانتوم های 50 ساله یا اف 5 های 60 ساله چنین قابلیتی رو دارند !؟

 

در ضمن ، شما هزینه ی پشتیبانی و عملیاتی نگه داشتن و هزینه به ازای هر ساعت پرواز جی اف 17 که جزء ارزان ترین جنگنده هاست رو داری با امثال میگ 35 یا سوخو 30 مقایسه می کنی !؟ داشتن 200 تا سوخو 30 وقتی نیروی هوایی پولی برای به پرواز در آوردنشان نداره چه سودی داره !؟

 

وضع نیروی نظامی ما اینه !؟ آیا چنین نیروی نظامی می تونه هزینه ی عملیاتی نگه داشتن 100 تا سوخو 30 رو به صورت سالانه بده !؟

 

 

 

 

 

 

ما توی دنیای ایده آل زندگی نمی کنیم وگرنه من که همیشه دم از بمب اتم می زنم و چیزی که می خوام حداقل 1000 تا موشک قاره پیمای هایپر سونیک با کلاهک های چندگانه ی هسته ای هست که هر کدوم از کلاهک ها حداقل 5 مگاتن تی ان تی قدرت تخریب داشته باشند ... ولی خب ، نیست و فعلا باید با فرماندهانی ساخت که اوج تفکر و فانتزی هاشون رقم زدن « کربلای دیگر » از « سربازهای 18 ساله » زیر دستشون هست

 

 

نقل قول

آیا  ورودش آب سردیه بر تلاشی که هرچند ناقص و موازی در مورد پلت فرم هایی مثل اف 5 ؟

این نیروی هوایی ما داغونه ولی همین جی اف 17 نه ویژگی میگ 29 و اف 14 رو در دفاع داره، نه قدرت تهاجمی اشباح کهنسال و سوخو24 و نمیتونه جانشینی برای هیچ کدوم باشه. شاید تنها کاربردش یه جنگنده پشتیبانی نزدیک باشه که اونم کمی از اف 5 سرتره 

 

نه نیست ... ما توی پروژه های صاعقه و کوثر به تکنولوژی هایی دست یافتیم ، می تونیم در زمان تولید مشترک ، بدنه ، کاکپیت ، صندلی خلبان ، سیستم های تشخیص دوست از دشمن ، سیستم های کنترل پروازی و ... رو خودمون تولید کنیم و استفاده کنیم و زمانی که این جنگنده رو در داخل تولید کردیم ، در کنارش و با توجه به تجربیات  جدیدی که به دست میاریم جنگنده ی دو موتوره ای مثل این جنگنده ی تایوانی تولید کنیم ... ( از نظر من فاصله ی ما با ساخت اینچنین جنگنده ای فقط توانایی ساخت موتور توربوفن با 30 کیلونیوتن تراست خشک و یک مدیریت مناسب هست )

 

https://en.wikipedia.org/wiki/AIDC_F-CK-1_Ching-kuo

 

موضوع اینه که کشوری مثل ایران حداقل 300 الی 400 جنگنده نیاز داره ...  اگه واقعا  نیروی نظامی و وزارت دفاع می تونه تا 5سال دیگه 100 تا جنگنده در حدف جی اف 17 در داخل تولید کنه ، بسم ا..

ویرایش شده در توسط Ghalam
  • Like 1
  • Upvote 3
  • Downvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
1 minute قبل , Ghalam گفت:

 

جی اف 17 در بدترین حالت در حد اف 16 هست که ستون فقرات نیروی هوایی عبری ( حداقل در تهاجم به سوریه ) و نیروی هوایی ترکیه رو تشکیل می دهد که با داشتن سلاح های مناسب ، امکان دفاع هوایی و امکان تهاجمی مناسب رو می ده ...

 

شما روی همین جی اف 17 سیستم های الکترواپتیک مناسب نصب کن ، اونوقت می تونی باهاش موشک هوا به هوا در حد  پایتون 5 اسرائیلی شلیک کنی !! ولی آیا فانتوم های 50 ساله یا اف 5 های 60 ساله چنین قابلیتی رو دارند !؟

 

در ضمن ، شما هزینه ی پشتیبانی و عملیاتی نگه داشتن و هزینه به ازای هر ساعت پرواز جی اف 17 که جزء ارزان ترین جنگنده هاست رو داری با امثال میگ 35 یا سوخو 30 مقایسه می کنی !؟ داشتن 200 تا سوخو 30 وقتی نیروی هوایی پولی برای به پرواز در آوردنشان نداره چه سودی داره !؟

 

وضع نیروی نظامی ما اینه !؟ آیا چنین نیروی نظامی می تونه هزینه ی عملیاتی نگه داشتن 100 تا سوخو 30 رو به صورت سالانه بده !؟

 

 

یه جنگنده رو ممکنه هیچ وقت به هیچ جنگی وارد نکنید، صرفا پرواز کنه و تمریناتی داشته باشه تا پایان طول عمر ماموریتی.

بنابراین برای یه جنگنده فاکتورهای هزینه های بسیار مهم دیگری هم باید متصور بود، مثلا نسبت مصرف سوخت به برد. یا دفعات تعمیرات به ساعات پرواز و یا هزینه هر بار اورحال اساسی. اصولا اف 16 جنگنده خاصی هست، بسیار از نظر هزینه ای و اطمینان پذیری نظامی برتری ویژه ای نسبت به سایر جنگنده ها حتی اف 15 داره، از نظر بروز رسانی هیچ جنگنده ای تا این حد موفق نبوده و امکانات براش تولید نشده. از طرفی اف 4 اطمینان پذیری رزمی بسیار بسیار بالایی داره، حتی با اصابت موشک هم تونسته خلبان رو زمین بنشونه. تجربه اش رو ما تو جنگ تحمیلی بسیار داریم، اف 15 سعودی رو اگر خاطرت باشه با اینکه موشک انصارلله در کنارش منفجر شد اما بی هیچ مشکلی به راهش ادامه داد و رفت. 

 

مستندی که از خود چینی ها و اگر اشتباه نکنم شبکه cctv میدیدم این بود اکثر جنگنده هاشون تا قبل از همین جی اف 17 مشکلات فنی بسیار داشتند. مثلا مرتب روغن ریزی داشتن و روغن هیدرولیک که اساس کنترل سطوح یک جنگنده است مرتبط ریزش داشت و باعث آتش سوزی جنگنده هم میشد حتی(فکر کنم میگ 21 چینی). گرچه چین امروزی بشدت از نظر فنی رشد بسیاری کرده.

 

 

 

 

  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سوخو 30  با پکفا و اف 35 فرق داره. ارزان تره به نسبت و اون حساسیت این جنگنده های پنهانکار در موردش وجود نداره. کارنامه خوبی هم داره. همین سوخو 30 میتونه آسمان ایران رو ایمن کنه و زمانی چند ساله برای ما بخره ولی جی اف 17 این رو میتونه نه؟ 200 فروند سوخو 30 میتونه توان ضد حمله تمام عیار در مقابل هر مهاجمی از جمله رژیم سعودی و اسرائیل رو به ما بده ولی جی اف 17 میتونه ؟ جی اف 17 قدرت داگ نایت و رزم اف 16 رو نداره. حجم تسلیحات قابل حمل و برد عملیاتی این دو هم قابل مقایسه نیست.  همین الان دستی بر سر و گوش میگ 29 بکشیم و به روزشون کنیم  در زمینه دفاعی از جی اف 17 بهترن بخصوص از نظر چابکی.

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
3 minutes قبل , worior گفت:

 

یه جنگنده رو ممکنه هیچ وقت به هیچ جنگی وارد نکنید، صرفا پرواز کنه و تمریناتی داشته باشه تا پایان طول عمر ماموریتی.

بنابراین برای یه جنگنده فاکتورهای هزینه های بسیار مهم دیگری هم باید متصور بود، مثلا نسبت مصرف سوخت به برد. یا دفعات تعمیرات به ساعات پرواز و یا هزینه هر بار اورحال اساسی. اصولا اف 16 جنگنده خاصی هست، بسیار از نظر هزینه ای و اطمینان پذیری نظامی برتری ویژه ای نسبت به سایر جنگنده ها حتی اف 15 داره، از نظر بروز رسانی هیچ جنگنده ای تا این حد موفق نبوده و امکانات براش تولید نشده. از طرفی اف 4 اطمینان پذیری رزمی بسیار بسیار بالایی داره، حتی با اصابت موشک هم تونسته خلبان رو زمین بنشونه. تجربه اش رو ما تو جنگ تحمیلی بسیار داریم، اف 15 سعودی رو اگر خاطرت باشه با اینکه موشک انصارلله در کنارش منفجر شد اما بی هیچ مشکلی به راهش ادامه داد و رفت. 

 

مستندی که از خود چینی ها و اگر اشتباه نکنم شبکه cctv میدیدم این بود اکثر جنگنده هاشون تا قبل از همین جی اف 17 مشکلات فنی بسیار داشتند. مثلا مرتب روغن ریزی داشتن و روغن هیدرولیک که اساس کنترل سطوح یک جنگنده است مرتبط ریزش داشت و باعث آتش سوزی جنگنده هم میشد حتی(فکر کنم میگ 21 چینی). گرچه چین امروزی بشدت از نظر فنی رشد بسیاری کرده.

 

 

 

 

 

درست می فرمائید ، ولی آیا جنگنده های 60 ، 50 ، 40 و 30 ساله ی ما ( اف 5 ، اف 4 ، اف 14 ، میگ 29 آ و سوخو 24 )  که هیچکدومشون توسط سازنده ها به روز رسانی نشده و حتی قطعاتشون تامین نشده ، و 3 تای اولی 8 سال جنگ فرسایشی رو گذروندند ، قابلیت اطمینانی دارند یا حتی نشست و برخاستشون در زمان صلح هم توی دل خدمه ی پروازی و خلبان رو خالی می کنه !؟

 

ما الآن به تعدادی جنگنده نیاز داریم که هزینه هاشون کم باشه و در کنار پدافند هوایی امکان دفاع هوایی داشته باشند تا نگذارند حداقل در جنگ با همسایگان ، آسمان ما جولانگاه جنگنده های دشمن بشوند و علاوه بر این امکان پشتیبانی هوا به زمین در مبارزه با گروهک ها رو با کمترین هزینه در اختیار ما بگذارند .... فعلا تهاجم رو به موشک های بالستیک ، کروز و  پهپادها می سپاریم ...

 

اگه بتونیم میگ 35 یا جی 10 سی بخریم و در داخل تولید مشترک کنیم ، چه بهتر ولی از نظر من فعلا تنها گزینه ی در دسترس همین جی اف 17 هست که هم پاکستانی ها تمایل زیادی به فروشش دارند و هم چین و روسیه به صورت مستقیم با فروشش به ایران تحت فشار قرار نمی گیرند ...

 

علاوه بر این اگه بتونیم پاکستان رو وابسته به گاز عسلویه و پارس جنوبی کنیم ، مطمئن باشید از اولین کشورهایی که مخالف هر گونه حمله به ایران می شه ، همین پاکستان خواهد بود ( مگر اینکه بخواد خودش مستقیم این مناطق رو اشغال کنه )

  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
3 minutes قبل , aminf14 گفت:

سوخو 30  با پکفا و اف 35 فرق داره. ارزان تره به نسبت و اون حساسیت این جنگنده های پنهانکار در موردش وجود نداره. کارنامه خوبی هم داره. همین سوخو 30 میتونه آسمان ایران رو ایمن کنه و زمانی چند ساله برای ما بخره ولی جی اف 17 این رو میتونه نه؟ 200 فروند سوخو 30 میتونه توان ضد حمله تمام عیار در مقابل هر مهاجمی از جمله رژیم سعودی و اسرائیل رو به ما بده ولی جی اف 17 میتونه ؟ جی اف 17 قدرت داگ نایت و رزم اف 16 رو نداره. حجم تسلیحات قابل حمل و برد عملیاتی این دو هم قابل مقایسه نیست.  همین الان دستی بر سر و گوش میگ 29 بکشیم و به روزشون کنیم  در زمینه دفاعی از جی اف 17 بهترن بخصوص از نظر چابکی.

 

بهتون پیشنهاد می کنم تاریخ نظامی رو کمی مطالعه کنید ... آمریکایی ها برای اینکه لیتوانی  ( اسم کشور دقیق یادم نیست ) میگ 29 هاش رو به ایران نفروشه ، حاضر شدند با قیمت بالاتر تمام اونها رو بخرند ...  اونم در اوایل دهه ی 90 میلادی که سطح تنش ها با ایران در این حد نبود ...

 

منم می دونم که میگ 35 ، سوخو 30 از جی اف 17 و جی 10 چینی بهترند ، خیلی هم خوب می دونم ولی خب امکان خریدش نیست ، روس ها به خاطر لابی اسرائیل 10 سال تمام تحویل اس 300 رو به تاخیر انداختن و به زور دادگاه حاضر به تحویلش شدن ( مقایسه کنید با تحویل فوری اس 400 به ترکیه ) اونوقت شما انتظار داری به ما سوخو 30 بفروشند که می تونه تا خود اسرائیل بره و بمباران انجام بده و برگرده !؟

 

در برابر اف 35 های عبری و ترک ، همون سوخو 30 و میگ 35 هم حرف خاصی برای گفتن ندارند ...

 

تفکر اصلی من زنده نگه داشتن نیروی هوایی و داشتن یک نیروی پشتیبان برای پدافند هوایی هست ، شما فکر انجام عملیات با نیروی هوایی هستی .... 

 

هر دوتامون یک چیز رو می خوایم ولی من به خاطر سابقه ام و تجربیات 11 سال دنبال کردن روزانه اخبار نظامی ایران  و دیدن وضع اقتصادی فعلی کشور ، از بهبود شرایط نا امید شدم و دنبال حداقل ها هستم ،  و شما دنبال شرایط ایده آل تر هستید ، امیدارم به شرایط مد نظر شما برسیم  ....

  • Upvote 5
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
6 minutes قبل , Ghalam گفت:

 

بهتون پیشنهاد می کنم تاریخ نظامی رو کمی مطالعه کنید ... آمریکایی ها برای اینکه لیتوانی  ( اسم کشور دقیق یادم نیست ) میگ 29 هاش رو به ایران نفروشه ، حاضر شدند با قیمت بالاتر تمام اونها رو بخرند ...  اونم در اوایل دهه ی 90 میلادی که سطح تنش ها با ایران در این حد نبود ...

منم می دونم که میگ 35 ، سوخو 30 از جی اف 17 و جی 10 چینی بهترند ، خیلی هم خوب می دونم ولی خب امکان خریدش نیست ، روس ها به خاطر لابی اسرائیل 10 سال تمام تحویل اس 300 رو به تاخیر انداختن و به زور دادگاه حاضر به تحویلش شدن ( مقایسه کنید با تحویل فوری اس 400 به ترکیه ) اونوقت شما انتظار داری به ما سوخو 30 بفروشند که می تونه تا خود اسرائیل بره و بمباران انجام بده و برگرده !؟

در برابر اف 35 های عبری و ترک ، همون سوخو 30 و میگ 35 هم حرف خاصی برای گفتن ندارند ...

تفکر اصلی من زنده نگه داشتن نیروی هوایی و داشتن یک نیروی پشتیبان برای پدافند هوایی هست ، شما فکر انجام عملیات با نیروی هوایی هستی .... 

هر دوتامون یک چیز رو می خوایم ولی من به خاطر سابقه ام و تجربیات 11 سال دنبال کردن روزانه اخبار نظامی ایران  و دیدن وضع اقتصادی فعلی کشور ، از بهبود شرایط نا امید شدم و دنبال حداقل ها هستم ،  و شما دنبال شرایط ایده آل تر هستید ، امیدارم به شرایط مد نظر شما برسیم  ....

عزیز برادر دو چیز:

یکی اون فرمایش شما زمانیه که میگ 29 جنگنده تاپی بود ، همین الان هم سوخو 30 چندان تحفه ای نیست و روسیه اون رو به کشورهای زیادی فروخته. اینکه به ایران نمیفروشه به نظر بخاطر خباثت ذاتی روسها است و اینکه بخوان در ازای فروش تکنولوژیش بقول خودتون امتیاز اساسی از ما بگیرن نه فشار امریکا وگرنه قبل تحریم میتونستن بفروشن یا حتی در زمان سی محمد خاتمی که گاهی تنش ما با ایالات متحده کمتر بود. اول اینکه غیرممکن، غیر ممکنه شاید فروختن. 40-45 سال پیش هم ایالات متحده اف 111 رو به ما نداد ولی با مقادیری سیاست ورزی اف 14 رو به دست آوردیم که بعدها ارزششو نشون داد. 

 

جدای از این موارد معنی زنده نگه داشتن نیروی هوایی رو نمیدونم. اگه منظور مانور و تمرین و آموزشه اینا تا وقتی یه نیروی هوایی قدرتمند توان غافلگیری در حمله و اجتناب از غافلگیر شدن در هجوم دشمن رو به ما نه چه فایده ای داره؟ ممنونم بابت دیدگاهتون. این بحث ها بیشتر به اشتراک گذاشتن دیدگاهه وگرنه در دکترین دفاعی ما نیروی هوایی ما نقش چندانی نداره و وقتی صحبت از نیروی هوایی میشه طوری شرطی شدیم که یاد شاهد 129 و ابابیل و فطرس بیفتیم و نه ناوگان قدرتمندی از جنگنده های چند منظوره

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
20 hours قبل , aminf14 گفت:

عزیز برادر دو چیز:

یکی اون فرمایش شما زمانیه که میگ 29 جنگنده تاپی بود ، همین الان هم سوخو 30 چندان تحفه ای نیست و روسیه اون رو به کشورهای زیادی فروخته. اینکه به ایران نمیفروشه به نظر بخاطر خباثت ذاتی روسها است و اینکه بخوان در ازای فروش تکنولوژیش بقول خودتون امتیاز اساسی از ما بگیرن نه فشار امریکا وگرنه قبل تحریم میتونستن بفروشن یا حتی در زمان سی محمد خاتمی که گاهی تنش ما با ایالات متحده کمتر بود. اول اینکه غیرممکن، غیر ممکنه شاید فروختن. 40-45 سال پیش هم ایالات متحده اف 111 رو به ما نداد ولی با مقادیری سیاست ورزی اف 14 رو به دست آوردیم که بعدها ارزششو نشون داد. 

 

جدای از این موارد معنی زنده نگه داشتن نیروی هوایی رو نمیدونم. اگه منظور مانور و تمرین و آموزشه اینا تا وقتی یه نیروی هوایی قدرتمند توان غافلگیری در حمله و اجتناب از غافلگیر شدن در هجوم دشمن رو به ما نه چه فایده ای داره؟ ممنونم بابت دیدگاهتون. این بحث ها بیشتر به اشتراک گذاشتن دیدگاهه وگرنه در دکترین دفاعی ما نیروی هوایی ما نقش چندانی نداره و وقتی صحبت از نیروی هوایی میشه طوری شرطی شدیم که یاد شاهد 129 و ابابیل و فطرس بیفتیم و نه ناوگان قدرتمندی از جنگنده های چند منظوره

 

یک زمانی شما یک بنز کهنه  و فرسوده داری ، و پول نداری با یک بنز نو عوضش کنی و از قضا نه قطعات یدکی این بنز کهنه گیر میاد و نه می تونی هزینه ی بنزینش رو بدی .... در این حالت شما می خوای بری مسافرت .... 

حالا دو راه داری ، اونقدر صبر کنی تا پول یک بنز نو گیرت بیاد و با همون بنز اسقاطی بری سفر و خطراتش رو به جون بخری یا بری یک خودروی نو و کم هزینه تر و اکونومی بخری و باهاش بری سفر .... 

 

نیروی هوایی که تمام امیدش شده ساخت اف ۵ های نو ، امثال جی اف ۱۷ و جی ۱۰ و میگ ۳۵ براش ارزو هستند

  • Upvote 3
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
1 minute قبل , Ghalam گفت:

 

یک زمانی شما یک بنز کهنه  و فرسوده داری ، و پول نداری با یک بنز نو عوضش کنی و از قضا نه قطعات یدکی این بنز کهنه گیر میاد و نه می تونی هزینه ی بنزینش رو بدی .... در این حالت شما می خوای بری مسافرت .... 

حالا دو راه داری ، اونقدر صبر کنی تا پول یک بنز نو گیرت بیاد و با همون بنز اسقاطی بری سفر و خطراتش رو به جون بخری یا بری یک خودروی نو و کم هزینه تر و اکونومی بخری و باهاش بری سفر .... 

 

نیروی هوایی که تمام امیدش شده ساخت اف ۵ های نو ، امثال جی اف ۱۷ و جی ۱۰ و میگ ۳۵ براش ارزو هستند

متاسفانه فرمایش شما درسته. هرچند در هر صورت فعلا پولی برای هیچ کدوم از گزینه های مطرح شده نداره ولی چه بهتر بشه پول هایی که مفت و مسلم سالهای ساله هدر میره برای 1-2 سال کمی جلوشو گرفت و خرج چیزی کرد که اینده ما بسته به اونه. اف 5 چه الگوی اف 18 براش در نظر گرفته و چه اف 20 خوبه ولی نیازمند زمانه و این زمان رو یه گزینه چند منظوره که جانشین اکثر این پیشکسوتان نیروی هوایی بشه، میتونه بخره وگرنه باید منتظر هر اتفاقی بود. منتظر بود که وقتی آسمان  و حرکت اول رو به دست طرف میدیم چقدر ضربه بزنه و بعد ایران به سراغ تلافی بره. گزینه ای مثل سوخو 30 میتونه هم در دفاع قدرتمند باشه و هم با تلافی متعارف و نه انتحاری مشت ایران رو هرچه بیشتر در مقابل خناثان دور و برش بسته نگه داره

  • Like 1
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

با توجه به شرایط امروز دنیا و ایران شرایط خرید از روسیه وجود داره. پولش را هم میشه با پرداخت نفت به روسیه داد

فقط توجه مسئولین به نیروی هوایی را می طلبه و پایان تحریم تسلیحاتی در دو سال آینده. 

وقتی هم محصول خوبی مثل su 30 sm

در دسترس هست بقیه ی گزینه ها ی چینی و... فقط تلف کردن سرمایه های ملی و اشتباه استراتژیک هست. 

Su 30 sm هم چند کاره هست و هم قطعاتش در دسترس هست و هم کیفیت مناسبی داره در صورت خرید به اندازه ی حداقل 120 عدد نیروی هوایی را دوباره زنده میکنه و فکر کنم جایگزین شایسته ی فانتوم برای نیروی هوایی خواهد بود

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط mahdi42
      با سلام خدمت دوستان قصد دارم در اینجا نیروی هوایی برزیل رو معرفی کنم اگه تکراریه پوزش میخوام

      ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
      اول سه عدد پوستر :






      -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


      معرفی و اشنایی با نیرو هوایی ارتش برزیل



      تاسیس:1941
      تعداد پرسنل فعال:73.764 نفر
      تعداد هواپیماها:773 عدد ( این مجموعه شامل بالگردها ،هواپیما های، رزمی و غیر رزمی میشود)
      ثوابق جنگ:شرکت در جنگ جهانی دوم

      هواپیما هایی پروازی این نیرو(احتمالا منظور قابل پرواز):
      هواپیما و بالگرد های هجومی(برای حمله): AMX, Super Tucano, AT-26 Xavante, Mi-35M
      بمب افکن:AMX
      هواپیما جنگ الکترونیک:Embraer R-99
      جنگنده:Northrop F-5E/F Tiger II
      هواپیما رهگیر:Dassault Mirage 2000
      هواپیماهای گشت:Lockheed P-3 Orion, Bandeirulha C-95
      هواپیماهای شناسایی: Super Tucano, R-35
      هواپیماهای تمرینی:Tucano, AT-26 Xavante
      هواپیما های حمل و نقل کننده: C-130, C-295, Super Puma, 707, UH-1H, EMB-190, UH-60L

      ====
      معرفی نوع ،وتعداد جنگنده ها
      جنگنده "AMX International AMX"
      سازندگاه:ایتالیا،برزیل
      مدل ها:
      A-1: به تعداد 80 عدد
      A-1B:تعداد 10 عدد

      جنگنده "Dassault Mirage 2000"
      سازنده:فرانسه
      مدل ها:
      F-2000C:تعداد 10 عدد
      F-2000B:تعداد 2 عدد

      جنگنده "Northrop F-5E/F Tiger II"
      سازنده:امریکا
      مدل ها:
      F-5E/F تعداد 10 عدد
      F-5EM/F-FM تعداد 47 عدد


      معرفی بالگرد هجومی
      بالگرد "MI 35M"
      سازنده:روسیه
      مدل:"AH-2 Sabre"
      تعداد:12 عدد


      ----------------------------------------------------------------------------
      تعداد پرسنل این نیرو از ایران بیشتره واستخواندار محسوب میشه
      من که جنگندهEmbraer A-1A رو نمیشناختم و فکر کردم شما هم ممکنه اشنایی نداشته باشین پس یه معرفی مختصر رو اماده کردم:

      حالا معرفی جنگنده "Embraer A-1A"

      این جنگنده یک از سری جنگنده های AMX می باشد ،سری جنگنده های AMX پروژ مشترکی ببین دو کشور ،"برزیل"و"ایتالیا" می باشد، جنگنده های سری AMX، از نوع جنگنده های هوجومی می باشد
      اولین پرواز سری جنگنده های AMX در 15 می 1984 اتفاق افتاد ،که در سال 1989 معرفی شد . زمان ساخت ان از سال 1986 تا 1999 می باشد ،تا به امروز 200 عدد از این جنگنده ساخته شده.
      از این سری جنگنده ها هر دو کشور برزیل و ایتالیا استفاده می کنند .

      مشخصات

      خلبان : 1 نفر
      طول: 13.23 متر
      طول بال ها هواپیما:8.87 متر
      ارتفاع:4.55
      مساحت بال ها:21 متر
      وزن خالی:6.730 کیلو گرم
      وزن بارگذاری شده:10.750 کیلوگرم
      حداکثر وزن موقعه تیک اف:13.000 کیلوگرم
      حداکثر سرعت:1.160 کیلومتر
      قابلیت وصل 2 عدد موشک AIM-9 Sidewinders یا 2 عدد موشک MAA-1 Piranha
      قابلیت وصل بمب های 3.800 کیلوگرمی ،موشک های هوا به زمین ،بمب ها لیزری هدایت شوند،وراکت.


      ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
      چند عکس دیگه:








      بچه ها اگه اطلاعات تکمیلی دارین دریغ نکنید تا تاپیک کامل بشه

      منبع
      عکس ها هم خودم اضافه کردم و...
    • توسط EBRAHIM
      با سلام به همگی دوستان...
      چند نکته: خواهشا نخندید...تو نظراتتون هم تیکه نندازید...شاید تا کنون هیچ اطلاعی از این نیرو نداشته باشید و تا به حال به گوشتون نخورده باشه...پس مطلب مفیدیه...لطفا مراعات کنید...
      ...
      نیروی هوایی افغانستان یکی از سه شاخه اصلی ارتش افغانستان می‌باشد. نیروی هوایی ارتش افغانستان زیر نظر ستاد کل ارتش افغانستان فعالیت می‌کند.

      نیروی هوایی افغانستان در سال ۱۹۲۴ میلادی (۱۳۰۳ خورشیدی) و در زمان سلطنت امان‌الله‌شاه تاسیس شد. این نیرو در زمان ریاست جمهوری محمد داوودخان، تحولات چشمگیری را تجربه کرد. ارتش افغانستان تا پیش از سقوط دولت تحت حمایت اتحاد جماهیر شوروی، نزدیک به ۵۰۰ هواپیما و بالگرد تهاجمی داشت. اما در جریان سال‌ها جنگ داخلی در افغانستان، تقریبا تمامی آن‌ها یا به دلایل عدم رسیدگی فنی و یا در کشاکش جنگ داخلی از بین رفت.[۱]

      تا پیش از اشغال افغانستان توسط نیروهای ناتو، بدنه اصلی نیروی هوایی افغانستان از بالگردهای ام‌آی-۱۷ روسی تشکیل شده بود.
      به گفته مقامات نیروهای هوایی افغانستان، در سال ۲۰۰۸ میلادی، ۶۰۰ خلبان در نیروی هوایی افغانستان مشغول به کار بوده‌اند.[۲]

      تجهیز نیروی هوایی ارتش افغانستان به 18 فروند C27

      سرمایه : شرکت آلنیای آمریکای شمالی قراردادی به ارزش 287 میلیون دلار را با نیروی هوایی ایالات متحده به امضا رسانده تا 18 فروند هواپیمای مدلC27 اسپارتان را بازسازی و اصلاح کند. هواپیماهایC27 از مدل اصلاح شده هواپیماهای باربری222 G ساخت ایتالیا است. نیروی هوایی ایالات متحده قصد دارد پس از آماده شدن این 18 فروند هواپیمای اصلاح شده آنها را در اختیار نیروی هوایی ارتش افغانستان قرار دهد. کار تحویل این هواپیماها به ارتش افغانستان از ابتدای سال 2009 آغاز می شود و تا سال 2011 ادامه خواهد داشت. این برنامه در حال حاضر شامل تحویل 18 فروند هواپیمای آماده انجام عملیات و همچنین تجهیز و تبدیل دو فروند از آن به هواپیمای حمل ونقل VIP است. علاوه بر آن در این برنامه قید شده است که نیروی هوایی آمریکا طی سه سال وظیفه پشتیبانی و نگهداری و خدمات رسانی به این هواپیماها را عهده دار است.
      نیروی هوایی آمریکا با بررسی ویژگی ها و قابلیت های هواپیمایC27 این مدل را مناسب نیروی هوایی ارتش افغانستان تشخیص داده و داشتن این هواپیماها را برای دستیابی به ثبات طولانی مدت در افغانستان ضروری دانسته است.

      مشخصات هواپیمایC27

      اسپارتانC27 هواپیمای دو موتوره توربوجت است که برای نیازهای نیروی هوایی و همچنین حمل ونقل هوایی طراحی شد. این نوع هواپیما مخصوصا برای عملیات های تاکتیکی با برد کوتاه تا متوسط و برای پرواز در ارتفاع 1800 پا مناسب است. ازC27 می توان در تمام شرایط آب وهوایی و در روز یا شب برای حمل ونقل یا انجام ماموریت های پزشکی استفاده کرد. این هواپیما می تواند 24 تخت پزشکی و 4 پرستار یا 34 نیروی زمینی ارتش را جابه جا کند.C27 دارای سه گروه پرواز شامل کاپیتان هواپیما، کمک خلبان و مسوول بار است. هواپیمای اسپارتان مدل اصلاح شده G222 است. مدل G222 توسط شرکت آلنیا در ناپل ایتالیا تولید و ساخته می شد این مدل در سال 1970 اولین پرواز خود را انجام داد و در سال 1978 وارد بازار شد.
      بیشتر استفاده کنندگان مدل 222 G نیروی هوایی ایتالیا، ارتش آرژانتین، امارات و نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بودند.. شرکت کرایسلر به عنوان پیمانکار اصلی G222 را از آلنیا خریداری کرد و پس از اصلاح، ارتقای سیستم مخابراتی و نصب سیستم های رهیابی پیشرفته آن را به مدلC27 تغییر داد. ازهواپیمایC27 به دلیل میزان سرعت و ارتفاع مناسب جهت حمل ونقل هوایی و انجام عملیات گوناگون هوایی استفاده می شود.

      ویژگی هایC27

      عملکرد اصلی: حمل بار و مسافر
      نیروی پیش ران/ شرکت سازنده:
      دو موتور
      ابعاد: 5/74 پا طول و 7/54 پا عرض
      نیروی محور بر حسب اسب بخار: 3400 برای هر کدام P4D- T64جنرال الکتریک
      پهنای بال: 2/94 پا
      سرعت: 250 گره
      حداکثر ارتفاع: 25000 پا
      وزن تیک آف: 56878 پوند
      وزن بدون بار: 39500 پوند
      برد پرواز: 1500 مایل
      مسافت تیک آف: 1500 پا
      اندازه باند: 1800 پا در 45 پا
      ___________
      منبع: ویکی پدیا
    • توسط kingraptor
      زیردریایی های اتمی و حتی دیزلی از توانایی های مرگباری برخوردارند و در صورت میل به قدرت نمایی، مهار آتش آنها بسیار مشکل است. این جنگ افزارها در طول جنگ جهانی دوم، به دلیل پنهان بودن از دید دشمن، نیروی دریایی انگلیس رابه زانو در آورده بودند. در ژاپن و شمال افریقا نیروهای آلمان نازی با در اختیار داشتن این سلاح ها سلطه خویش را بر دریاها اعمال می کردند.


      --------------------------------------------------------------------------------


      هواپیمای ضد زیردریایی P-3 اوریون


      --------------------------------------------------------------------------------

      شوروی با در اختیار داشتن زیر دریایی های اتمی قادر بود در صورت بروز جنگ، ارتباط اروپای غربی را با آمریکا قطع کند. در جنگ فالکلند پس از انهدام رزم ناو بل گرانوی آرژانتين توسط اژدر یک زیر دریایی انگلیسی، کشتی های جنگی آرژانتين دیگر تا پایان جنگ نقش مهمی را ایفا نکردند. به منظور مقابله با این جنگ افزارها در صحنه جنگهای گذشته و آینده تدابیری اندیشده شده است. پی-3 اوریون از جمله سلاحهایی است که می تواند تا حدود زیادی در مقابل زیردریایی ها، هر قدر هم که پیشرفته باشند عرض اندام کند. هواپیما چند منظوره پی-3 بیش از 30 سال است که به طور پیوسته توليد می شود و تا کنون بیش از 700 فروند آن به خدمت ارتشها، آتش نشانی ها، نیروهای حافظ صلح سازمان ملل و هواشناسی های کشورهای مختلف در آمده اند. از این لحاظ اوریون خود را تا مدت زیادی بی رقیب می دانست. طراحی اولیه بدنه و نحوه اتصال موتورها به هواپیما تا امروز تقریباً بدون هیچ تغییر عمده ای حفظ شده است. همین عدم نیاز به تغییرات گواهی بر بی نقص بودن طراحی اوریون است. اما تجهیزات الکترونیکی این هواپیما همواره در حال تغییر و تکامل بوده اند. از این رو سازنده پی-3 در به کار گیری آنها به درخواست و سلیقه مشتری عمل می کند. انواع پیشرفته تجهیزات، این هواپیما را به سلاحی خطرناک در مقابل زیردریایی ها تبدیل می کند. اوریون با چهار موتور توربو پراپ از نوع T56-A-10 کمی شبیه هرکولس محصول دیگر لاکهید است. با توجه به سابقه طولانی لاکهید در به کار گیری این نوع موتورها می توان به این نکته پی برد که این شرکت به خوبی با مشکلات این موتورها که سایرین را متواری کرده، کنار آمده است. پس از روی کار آمدن موتورهای توربوجت شرکهای هوایی سریعا به استفاده گسترده از آنها روی آوردند ولی لاکهید و نیروی دریایی ایالات متحده به علت ويژگيهای منحصر به فرد این موتورها همچنان در طیف گسترده ایی آنها را به کار می برند. خوشبختانه شرکت توربین الکترا بزودی توانست معایب عمده این موتورها را رفع کند و تا به امروز تامین کننده موتورهای پی-3 باقی مانده است. طراحی اوریون به حدود 40 سال پیش و سال 1957 باز می گردد. نخستین پرواز این هواپیما در 19 آگوست سال 1958 انجام شد پس از چند پرواز آزمایشی، تغییراتی صورت گرفت که عمده ترین آنها کوتاه شدن بدنه به میزان 2/13 متر بود. سپس این هواپیما به تجهیزات متداول آن روزها مجهز شد و به عنوان گشت دریایی، خدمت خود را رسما در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد. در آن زمان تغییرات دیگری برای فروندهای بعدی در نظر گرفته شد. در سال 1962 چند تغییر دیگر به منظور کارآمدتر کردن این سلاح اعمال شده و پی-3 اوریون که پس از گذشت سالها هنوز هم در خدمت ناسا است، متولد شد. نخستین سفارش قطعی برای خرید 7 فروند از این هواپیما مربوط به سال 1960 می باشد. نیروی دریایی آمریکا متقاضی خرید 7 فروند وای پی-3وی-1 با موتور آلیسون-توربین الکترا شد که می توانست انواع بمب های عمق روی معمولی و هسته ای، اژدرهای ضد زیر دریایی و مین و راکت را حمل کند.


      --------------------------------------------------------------------------------


      کابین نسبتاً پیچیده هواپیمای P-3 اوریون


      --------------------------------------------------------------------------------

      ظرفیت سوخت این 7 فروند اولیه از 20631 لیتر در اولین سفارش تا 34826 لیتر در آخرین متفاوت بود، اما همگی 4 مخزن در بالها، هر بال 2 مخزن جداگانه، و یک مخزن بزرگ در امتداد بدنه داشتند که این الگو تاکنون حفظ شده است. استفاده همزمان از دو رادار جداگانه در جلو و عقب هواپیما و ترکیب هر دو رادار برای ارایه تصویری 360 درجه ایی، پی-3 را به مجهزترین سلاح ضد زیر دریایی آن روز تبدیل کرد، اگرچه این طرح به زودی لو رفت و شرکتهای دیگر نیز به استفاده از آن روی آوردند. نخستین پرواز این سفارش هفتگانه در 15 آوریل 1961 انجام شد و تا آوریل سال بعد در مجموع 2521 ساعت در 585 سورتی پرواز با این هواپیماها به صورت آزمایشی و آموزشی انجام شد. بلافاصله پس از ورود این هواپیما به خدمت از آنها در جنگ علیه کوبا استفاده شد. در جنگ ویتنام نیز آمریکاییها از این هواپیما به میزان زیادی استفاده کردند. ماموریت اصلی این هواپیما در آن زمان پوشش راداری شبانه بر فراز خلیج تونکین بود گشتهای متداول روزانه و حمایت از کشتیهای لجستیکی در برابر هجوم احتمالی زیردریاییهای شوروی نیز از ماموریتهای بود که این هواپیما بر عهده داشت. نکته جالب توجه این است که این هواپیماها از پایگاهای داخل خاک فیلیپین به پرواز در می آمدند. از آن هنگام پی-3 به طور منظم در عملیات مشابه برون مرزی مورد استفاده نیروی دریایی آمریکا قرار گرفته و می گیرد و همواره به عنوان کشت ضد زیر دریایی، مین گذار دریایی، راهنمای زیر دریایی های خودی و هدف قرار دهنده اهداف دور به کار گرفته شده است.


      --------------------------------------------------------------------------------


      هواپیمای P-3 اوریون در حال پرواز در معیت یک ناوچه آمریکایی

      --------------------------------------------------------------------------------

      این هواپیماها گاهی برای ایجاد تغییرات آب و هوا و باران زا کردن ابرهای منطقه ای به کار گرفته می شوند. برای این کار پودر یدید نقره را در مقیاسهای زیاد توسط تجهیزات خاصی که در این هواپیما تعبیه شده است در میان ابرها می پاشند. قابلیت شرکت در عملیات جستجو و نجات، عکس برداری و نقشه برداری هوایی و حتی توانایی انجام ماموریتهای ترابری، اوریون را به هواپیمایی چند منظوره بدل نموده است. هم اکنون این هواپیماها در بیش از 30 پایگاه برون مرزی و درون مرزی آمریکا نشست و برخاست می کنند و حتی بارها توسط نیروهای چند ملیتی در مانورهای مشترک به کار گرفته شده اند. آمریکا تنها استفاده کننده از این هواپیماها نیست. اکثر کشورهایی که مرزهای آبی دارند از پی-3 به خوبی استقبال کردند و به میزان رفع نیاز دفاعی از این هواپیما خریده اند. نیوزلند اولین مشتری اوریون با سفارش 5 فروند پی-3 بی مجهز به مولد امواج صوتی کوتاه بود. کانادا 18 فروند و ژاپن که سرانجام در سال 1978 تصمیم به جایگزین کردن این هواپیما به جای نپتون گرفت مشتریان بعدی بودند.

      --------------------------------------------------------------------------------

      هواپیمای P-3 اوریون در حال برخاست


      --------------------------------------------------------------------------------

      ژاپن خط تولید این هواپیما را خریداری کرده و تا کنون بیش از 100 فروند از آن را تولید کرده است. پرتقال اسپانیا و تایلند خریداران دست دوم این هواپیما هستند. هلند، نروژ، ایران و پاکستان نیز هر کدام چند فروند پی-3 در اختیار دارند. انواع مختلف پی-3 اگر چه با قرار گرفتن حروف بزرگ و کوچک و شماره های متفاوت دسته بندی می شوند ولی عمدتاً تفاوت چشمگیری میان مدلهای مختلف مجود ندارد و می توان با تغییرات پیش بینی شده از سوی کارخانه سازنده هر نوع تغییر کاربردی را در انواع آن ایجاد کرد. پی-3 با حوصله ای که در خور هواپیمای توربو پراپ است، وجب به وجب منطقه را بازرسی و شناسایی و به محظ اطلاع از موقعیت زیردریایی مهاجم اقدام به شکار آن می کند. در طول عملکرد سی وچند ساله این سلاح موارد منفی از لحاظ فنی در مورد آن به چشم نمی خورد و همواره در انجام ماموریتهای محوله موفق بوده است. همین امر سبب شده است تا پرسنل زیر دریایی ها از هواپیمای پی-3 اوریون به عنوان کابوسی هولناک یاد کنند.

      -----------------------------------------------------------------------------



      ------------------------------------------------------------------------------

      منبع: Air.blogfa.com
    • توسط MR9
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      سرکوب پدافند هوایی دشمن
        (Suppression of Enemy Air Defenses /SEAD)
       

       
      بدون شرح !!!
       
       
      یکی از ماموریتهای اصلی واحدهای پروازی نیروی هوایی پس از ظهورسه عنصرجدید در نبردهای معاصر (رادار/ توپخانه ضدهوایی هدایت راداری و نهایتا" موشکهای هدایت شونده زمین به هوا)، کنترل و ازکارانداختن و نابودی این  سامانه ها  می باشد .
       بررسی دقیق نبردهای به وقوع پیوسته پس از جنگ دوم جهانی نشــــــان می دهد که هرکدام از این نبردها ، جنبه های نوینی از فناوری را با بکارگیری تجهیزات ، تسلیحات و تاکتیک ها به نمایش گذاشته و نشان داده اند که گاهی استفاده از  وجود برتری کمی تسلیحات غیر پیشرفته در مقابل برتری کیفی تسلیحات پیشرفته و یا برعکس ، پیروزی های نظامی خیره کننده ای را به ارمغان آورده است. در کنار این مساله و به موازات افزایش توانایی های رزمی یک سامانه تسلیحاتی ، توسعه تاکتیکهای مورد نیاز نیز یک اصل غیر قابل اجتناب بشمار می رود . در چنین شرایطی ، سامانه های پدافند هوایی نیز از این قاعده مستثنی نبوده ، چــنانکه این نوع از سیستم های جــــنگ افــــزاری می بایست دارای قابلیت های پدافندی مناسبی باشند تا در مرحله آغازین تهاجم دشمن ، بتوانند ایمنی مناطق مسکونی ، مراکز ثقل سیاسی ، نظامی و اقتصادی را از گزند بمباران و آسیب حفظ نمایند و با ایجاد لطمات عمده به پیکره  و استخوان بندی قدرت هوایی دشمن ، باعث لغو ماموریت های تهاجمی وبه احتمال زیاد تغییر نتیجه جنگ شوند . بنابراین، به صورت طبیعی ،  نیروی هوایی مهاجم سعی خواهد نمود تا تهاجم خود را با انجام ماموریت های سرکوب پدافند هوایی آغاز نماید . برهمین اساس و بنا به تعریف وزارت دفاع ایالات متحده ، سرکوبی پدافند هوایی دشمن عبارتند از :
      " انجام هرگونه فعالیتی به منظور خنثی سازی ، نابود سازی و ایجاد اختلال موقت یا دائم در سامانه های پدافند هوایی زمین و دریاپایه دشمن بوسیله تجهیزات مخرب یا اخلالگرها "
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-105G ، یکی از مهمترین جنگ افزارهای ارتش ایالات متحده برای مقابله با آتشبارهای سام ارتش ویتنام شمالی بشمارمی آمد .
      این پرنده در تصویر فوق در حال تیک آف از روی باند پایگاه هوایی "کورات"(تایلند) است ، در حالی که برای اجرای ماموریتهای موسوم به وایلدویزل به مهمات ماوریک و شرایک مسلح می باشد .
       
       

       
       
      پچ سینه اسکادارن های وایلدویزل
       
       
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-4G  در حال تیک آف از فرودگاهی در عربستان
      در حالی که برای اجرای ماموریت SEAD ، به مهمات متنوعی شامل مشکهای هوا به زمین ماوریک و مهمات ضد تشعشع شرایک و غلاف جنگ الکترونیک مجهز شده است .
       
       

       
      ارتش ایالات متحده برای ایجاد برتری هوایی بر فراز منطقه نبرد ، تاکید زیادی بر استفاده از اسکادارن های وایلد ویزل دارد .
      تصویر فوق یکفروند جنگنده / بمب افکن A-7E را بر روی عرشه فوقانی ناو هواپیمابر USS AMERICA نشان میدهد که برای اجرای عملیات بر علیه آتشبارهای دفاع هوایی لیبی (عملیات دره الدورادو ) آماده می شود . به نظر می رسد پرنده فوق برای اجرای این ماموریت به مهمات ضد رادار شرایک و مهمات هوابه زمین راک آی مارک II مجهز شده است .
       

       
      ارتش های اروپایی نیز پس از مشاهده تاثیر تسلیحات ضد رادار ، بسرعت خود را به قابلیت های ضد رادار مجهز نمودند .
      تصویر فوق یک فروند تورنادو ECR نیروی هوایی آلمان را که به مهمات ضدرادار هارم مجهز شده است را نشان میدهد
       

       
      مهمات ضد تشعشع AGM-88 HARM، جنگنده / بمب افکنF/A-18 C
       

       
      نیروی هوایی بریتانیا ، به شکل وسیعی از مهمات ضد رادار درسازمان رزم نیروی هوایی خود بهره می برد .
      تصویر فوق ، یک تیر موشک ضد تشعشع آلارم را بروی یکفروند جنگنده/ بمب افکن تورنادو GR4 نشان می دهد .
       

       
      در حال حاضر پرنده ویژه نیروی هوایی ارتش ایالات متحده برای اجرای ماموریتهای سرکوب پدافند هوایی ، جنگنده/بمب افکن F-16 CJ بشمار می آید .
       
      پرنده فوق ، یکفروند F-16 CJ بلاک 50 سری D است که برای اجرای ماموریت SEAD ، به طیف متنوعی از مهمات شامل ، AIM-120 آمرام ، AIM-9 M سایدویندر در جایگاه های دو وهشت  ، مهمات ضد رادار AGM-88 هارم در جایگاه های سه و هفت ، و برای هدفیابی به یک غلاف AN/ASQ-213 ، مسلح شده است .
      با این حال و براساس نظرات خلبانان شرکت کننده در جنگ ویتنام ، قابلیتهای تاندرچیف و فانتوم به مراتب افزون تر از این نمونه فالکون بشمار می آمد .
       
       
      نویسنده و مترجم : کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی - MR9
      Military.ir Copyright
      تمامی حقوق برای انجمن میلیتاری محفوظ است
      منابع  :
      1- Davis, Larry and Menard, David, Republic F-105 Thunderchief
      2- Bill Siuru, Bill Holder-General Dynamics F-16 Fighting Falcon
      3-F-4 PHANTOM II IN ACTION
      4- "MODERN MILITARY AIRCRAFT "THUD"
      5- A-7 IN ACTION
      6- ویکی
      7- مطالعات شخصی اینجانب از منابع گوناگون
    • توسط MR9
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
       

       

       
       
      از آغاز ورود هواپیما به میادین نبرد ،  واژه جدیدی با عنوان تکخال  خلبان نیز وارد فرهنگ واژه های نیروهای مسلح شد که عمدتا" به خلبانانی  اطلاق  می گردید که  موفق می شدند در طول  نبردهای هوایی ، جنگنده های دشمن را سرنگون و یا  اینکه در جریان اجرای ماموریتهای پشتیبانی نزدیک هوایی ، تجهیزات نیروی زمینی  حریف را منهدم نمایند .
       

       
      اریش هارتمان ، خلبان تکخال آلمانی با 352 پیروزی هوایی
       
      در لیست بلند بالای این تکخال های پرنده از سال 1916تا کنون ،  اسامی کسانی نظیر اریش هارتمان ، هانس اولریش رودل ، ایوان کاژداب ، اتو پولمن ، ماکس ایملمان  ، گئورگی رچکالف  ، فرانک لوک ، فرانسیسکو باراکا ، هیروشی نیشیزاوا  ،ورنر مولدرز ،  محمد رایان ، جلیل زندی ( خلبان پرافتخار گربه افسانه ای نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  ) و... دیده می شود که در دوره های مختلف ، واجد شرایط اطلاق تکخال خلبان بوده اند .
       
      تولد یک تکخال :
       
      سیف الاعظم ، در سال 1941 ،در خانواده ای از طبقه متوسط در پاپنا (pabna) بنگلادش ، چشم به جهان گشود  و تا نوجوانی در مهمترین شهر بندری هند (کلکته ) زندگی نمود . در سال 1947، خانواده سیف الاعظم به شرق هند ( بنگلادش در جغرافیای سیاسی امروز ) ، یعنی جایی که اکثر مردم آنجا مسلمان بودند مهاجرت نموده و در آنجا ساکن شدند . هشت سال بعد ، یعنی در سال 1955 ، سیف الاعظم برای ادامه تحصیلاتش در دوره دبیرستان به پاکستان غربی مهاجرت نمود و پس از اتمام تحصیلات ، در سال 1958  وارد دانشکده خلبانی نیروی هوایی ارتش پاکستان (PAF) شد و دو سال بعد یعنی در سال 1960 ، از این دانشکده فارغ التحصیل گردید و بعنوان افسر خلبان ، دوران خدمت خود را در این نیرو آغاز نمود .
       
      وی تنها خلبانی در ارتش پاکستان بشمار می رفت که در طول دوران خدمت خود ، در نیروی هوایی سه کشور ( نیروی هوایی پاکستان ، نیروی هوایی سلطنتی اردن و نیروی هوایی عراق ) خدمت کرد  و به شکل متمایزی در برابر دو حریف قدرتمند ، یعنی نیروی هوایی هند (جنگ 1965) و نیروی هوایی رژیم صهیونیستی (1967) قرارگرفت  .
       
       

       
       
      از راست به چپ
       
      نیروی هوایی پاکستان  ، نیروی هوایی عراق و نیروی هوایی سلطنتی اردن
      سه نیرویی که سیف الاعظم در طول دوران خدمت خود در آن به فعالیت پرداخت .
       
       
      وی در سال 2001 ، توسط نیروی هوایی ارتش ایالات متحده ، به این کشور دعوت گردید و طی مراسمی بعنوان یک قهرمان ، در ردیف 22 عقاب زنده دنیا قرار گرفت . وی دارای رکورد طولانی ترین شلیک در جریان یک نبرد هوایی است که آن را در جریان جنگ شش روزه 1967 و با انهدام دو فروند پرنده نیروی هوایی رژیم صهیونیستی بدست آورد . نام و تصویر  وی بعنوان یک خلبان تکخال ، در بهترین دانشکده پرواز نیروی هوایی در سطح بین المللی ، یعنی مدرسه تاپ گان (TOP GUN) نیروی دریایی ارتش ایالات متحده می درخشد .
       
       
      ظهور یک تکخال :
       
      نبردهای هوایی میان اعراب و رژیم صهیونیستی ، یکی از جالب توجه ترین نبردهایی است که در تاریخ نظامی مدرن به وقوع پیوسته است . با این وصف ، یکی از جالب توجه ترین  مواردی که در این نبردها ، قابل بررسی است ، حضور خلبانانی با ملیت های متفاوت در سازمان رزم طرفهای درگیر بشمار می آید
       
       چنانکه نیروی هوایی رژیم صهیونیستی از بدو تشکیل در سال 1948 ، از ملیتهای گوناگونی در ساختار رزمی خود بهره می برد و در آنسوی ماجرا نیز ، اعراب از خلبانان کشورهای گوناگونی نظیر آلمان شرقی ، پاکستان ، لهستان و لیبی استفاده می نمود  .
      اما یکی از مشهورترین این خلبانان ، ستوان سیف الاعظم ، جمعی نیروی هوایی ارتش پاکستان بشمار می رود . وی در سپتامبر 1965 و با آغاز  جنگ با هند ، در اسکادران هفدهم نیروی هوایی پاکستان مستقر در پایگاه هوایی سارگودها ، که به جنگنده های اف-86 مجهز بود ، خدمت می نمود و نخستین پرواز رزمی خود را در همین اسکادران تجربه نمود .
       
      در جریان این جنگ ، اجرای حملات هوا به زمین علیه اهداف زمینی ، بخش عمده ای از ماموریتهای محوله به این اسکادران را تشکیل می داد و در مجموع ، سیف الاعظم ، 12 ماموریت رزمی را در عمق خاک هند علیه اهداف دشمن در کاسیور ، واقا و سیالکوت به انجام رساند .
       

       
      جنگنده اف-86 نیروی هوایی پاکستان
       
       

       
      جنگنده فولند- گانت ، نیروی هوایی ارتش هند
       
       
      اما آنچه که موجب شد تا نام وی در صدر خبرها قرار گیرد  ، واقعه ای بود که در 19 سپتامبر 1965 روی داد . در این تاریخ ، وی به همراه سه فروند از سابرهای اسکادران 17 ، به رهبری  فرمانده اسکادران ، عظیم دادپوتا ، ماموریت یافت تا یک هدف را در  عمق خاک هند بمباران نماید . اما پس از اجرای ماموریت و در راه بازگشت به خانه ، این فرمیشن توسط دو فروند رهگیر فولند گانت نیروی هوایی هند ، رهگیری شد و نبرد سختی میان دو طرف در گرفت .
      در جریان این نبرد هوایی ، پرنده فرمانده اسکادران سرنگون گردید ، اما ستوان سیف الاعظم ، موفق شد تا یکی از دو رهگیر هندی را با آتش توپهای خود سرنگون نماید و قربانی وی ، سروان  " وی . مایادف " پس از خروج موفق از پرنده رزمی آسیب دیده خود ، به اسارت ارتش پاکستان در آمد .
       
      این شکار ، یک شاهکار باور نکردنی برای نیروی هوایی ارتش پاکستان بشمار می رفت ، چرا که تجربه نیروی هوایی پاکستان نشان داده بود که جنگنده های فولند گانت هندی  به سختی  در جریان رزم هوایی سرنگون می شوند .
       

       
      ستوان سیف الاعظم در زمان دریافت نشان از نیروی هوایی ارتش پاکستان
       
       
      با پایان جنگ ، ستوان سیف الاعظم ، در نوامبر 1966 ماموریت یافت تا با یکی دیگر از همکارانش در نیروی هوایی پاکستان ، یعنی ستوان "سروار شاد" ، به اردن رفته و تجربیات خود را به خلبانان جنگنده های هاوکر هانتر نیروی هوایی سطنتی اردن منتقل نماید . در جریان این ماموریت ، جنگ شش روزه 1967 آغاز گردید و  ستوان سیف الاعظم به شکل ناخواسته ، درگیر یک جنگ دیگر شد .
       
      در 5 ژوئن 1967 ، وی به همراه 3 خلبان اردنی ، در قالب یک فرمیشن 4 فروندی از جنگنده های هاوکر هانتر از پایگاه هوایی المفرق به پرواز در آمد ، غافل از اینکه یک صورتبندی تهاجمی از بمب افکن های داسو سوپر مایستر نیروی هوایی رژیم صهیونیستی ، به قصد بمباران این پایگاه هوایی ، بدان نزدیک می شوند . بلافاصله ، فرمان آغاز درگیری صادر شد و در بدو امر ، سیف الاعظم توانست تعداد پیروزی های هوایی خود را به عدد 4 رسانده و دو فروند سوپر مایستر مهاجم را سرنگون نماید . از این تاریخ به بعد ، بتدریج توانایی های وی در رزم هوایی در کانون توجه قرار گرفت .
       

       
      سوپرماژیستر نیروی هوایی ارتش رژیم صهیونیستی
       
       
      به فاصله 24 ساعت ، یعنی در هفتم ژوئن 1967، پس از نخستین حملات نیروی هوایی عراق به اهداف مد نظر در سرزمین های اشغالی ، نیروی هوایی ارتش رژیم صهیونیستی یک حمله سنگین هوایی را علیه مجموعه پایگاه های الولید (H-3) ترتیب داد و براساس طرح های برنامه ریزی شده ، قرار شد تا یک فرمیشن تهاجمی شامل 4 فروند بمب افکن واتور و دو فروند میراژ-3 بعنوان اسکورت ، به الولید حمله نمایند .
       
       

       
      بمب افکن واتور نیروی هوایی ارتش رژیم صهیونیستی
       

       
      جنگنده MIRAGE III CJ  نیروی هوایی ارتش رژیم صهیونیستی
       
       
      همزمان با پرواز این فرمیشن بسمت الولید ، ستوان سیف الاعظم درون یک هاوکر هانتر عراقی به رجیستر 702 ، موفق شد تا به همراه دو هاوکر هانتر دیگر ، این فرمیشن را رهگیری نماید . اما میراژهای محافظ که انتظار چنین واکنش سریعی را از سوی نیروی هوایی عراق نداشتند ، بلافاصله برای دور نمودن هانترها ، از دسته پروازی جدا شده و همین کار ، آغاز درگیری هوایی را موجب گردید.
       
      درجریان یک نبرد هوایی طاقت فرسا ، یکی از دو فروند هاوکر هانتر همبال سیف الاعظم توسط یکی از میراژهای مهاجم به هدایت سروان "گیدئون درور" ساقط گردید . سیف الاعظم نیز با مشاهده ساقط شدن همکاراش ، برای انتقام وارد یک درگیری سخت با میراژهای محافظ شد و موفق شد تا یکی از دو میراژ را سرنگون نماید . اینک بمب افکن های واتور مهاجم بدون محافظ ، آماده بودند تا شکار سیف الاعظم شوند . بنابراین وی بسرعت به سراغ بمب افکن ها رفت و با ساقط کردن یکی از واتورها ، دومین شکار خود را به ثبت رساند .
       
      هر دو قربانی وی ، یعنی سروان گیدئون درور خلبان میراژ و سروان گولان که با بمب افکن واتور پرواز می نمود ، پس از خروج موفقیت آمیز از پرنده های خود ، به اسارت نیروی های عراقی در آمدند .
       

       
      صحنه بازسازی شده حمله سیف الاعظم به واتور اسراییلی
       
       
      یکی از خدمه زمینی که شاهد این نبرد هوایی بود ، بعدها چنین به یاد می آورد که سیف الاعظم بقدری نزدیک به بمب افکن واتور مهاجم پرواز می نمود که پس از شلیک و انفجار بمب افکن مزبور ، هاوکر هانتر او  به درون دریایی از قطعات منهدم شده پرنده مهاجم وارد شد و بسیاری بر این باور بودند که وی نیز سرنگون شده است .
       

       
       
      هاوکر هانتر سیف الاعظم و دوKILL MARK که نشاندهنده دو شکار وی محسوب می گردد .
       
       
      به گفته سرگرد " مردخای هود " ، فرمانده وقت نیروی هوایی ارتش رژیم صهیونیستی ، از دست دادن سه فروند هواپیما در یک درگیر هوایی ، موجب شد تا وی احساس کند که جنگ را باخته است .
       
       
      پس از سرنگونی این دو پرنده ، دو KILL MARK به نشانه سرنگونی دو پرنده دشمن در سمت راست این جنگنده حک گردید . این هاوکر هانتر تا اواسط دهه 70 میلادی در حالی که دماغه و سکان های عمودی آن به رنگ قرمز در آمده بود ، بعنوان رهبر تیم آکروجت نیروی هوایی عراق به خدمت خود در نیروی هوایی عراق ادامه داد .
       

       
       
      این هاوکر هانتر با پایان یافتن دهه هشتاد میلادی، در پایگاه هوایی حبانیه بازنشسته شد و بدنه این پرنده افسانه ای در همان پایگاه  قرار گرفت .
      سرهنگ خلبان سیف الاعظم ، در طول خدمت خود موفق شد تا سه نشان شجاعت از سه نیروی هوایی ، بصورت جداگانه دریافت نماید . وی در سال 1972 ، به نیروی هوایی بنگلادش پیوست .
       
       
      نویسنده و مترجم : MR9
      Military.ir Copyright
      :rose: :rose: تمامی حقوق برای انجمن میلیتاری محفوظ است :rose: :rose:
       
       
      منابع :
       
       
       
      1 - IRAQI FIGHTERS 1953-2003
      2-ISRAEL AIR FORCE 1948-1967  BY RAY BALL
      3-پاک دیفنس
      4- ویکی
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.