امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

جنگنده چند منظوره گرپین توسط کمپانی ساب سوئد طراحی و ساخته شده است. این پرنده پرواز خود را در سال 1988 به انجام رسانیده و بالاخره در سال 1997 در نیروی هوایی سوئد وارد خدمت عملیاتی خود شد. طبق برنامه ریزی ، گرپین به تدریج جایگزین تمام هواپیماهای ویگن و دراکن شده است. JAS به معنی Jakt (جنگنده) ، attack (تهاجمی) و Spaning (شناسایی) در زبان سوئدی می باشد که نشان دهنده این است که هر فروند گرپین، توانایی به انجام رسانیدن تمام این ماموریت ها را دارد. ناگفته نماند نام گرپین نیز برگرفته از موجود افسانه ای با سر عقاب و بدن شیر است.

 

هواپیمای سوئدی گریپن با کد JAS-39،  جنگنده چند ماموریته با قابلیت تغییر پذیری بالا است که. این هواپیما، جنگنده ایست که برای مقابله با تهدید های هواپیماهای غرب دور، یعنی آمریکا که به سرعت در حال تولید جنگنده های پیشرفته و تجهیز ناوگان هوایی خود است، طراحی شده و از توانایی های بسیاری برخوردار می باشد.

 

خصوصیت بیشتر جنگنده های اروپایی این است که بیشتر جنگنده هایی سبک نسبت به همتایان آمریکایی خود و همچنین چابک و با قابلیت مانور بالا می باشند و دارای شعاع عملیاتی محدودتری نسبت به آنان می باشند. سیستم های دیجیتالی و کامپیوتری که امروزه در همه هواپیماها به وفور یافت می شود، در این هواپیما به مفهوم وسیع تری استفاده شده است. سیستم دیجیتالی مجتمع کلی این هواپیما، بیشترین سازگاری و توانایی مقابله با دشمن را برای این جنگنده فراهم می نماید. خلبان چنین هواپیمایی، می تواند به راحتی اطلاعات تاکتیکی ماموریت خود را با هواپیماهای دوست به اشتراک بگذارد، بدون اینکه با به کارگیری این امواج توسط دشمن شناسایی شود. مدل دو خدمه ای این هواپیما نیز برای انجام ماموریت های پیچیده تر که احتیاج به دقت عمل و تنظیم های فراوان دارد، موجود و در حال عرضه است. این هواپیما، همانطور که در ابتدا بیان شد، جنگنده ای جوان و از نسل جدید می باشد که  به خدمت نیروی هوایی سوئد در آمد.
گرپین توسط کنسرسیوم صنعتی متشکل از ساب، اریکسون مایکروویو سیستمز، ولوایرو کورپریشن ، ساب اویونیکز و FFV ایروتک ساخته شده است. یک شرکت بین المللی متشکل از مناقصه کار اصلی یعنی ساب و کمپانی بریتانیایی BAE Systems با نام Gripen International کار بازاریابی را برای صادرات این جنگنده برعهده گرفته است و ناگفته نماند طرف بریتانیایی ارابه فرود اصلی و قسمت هایی از بال را نیز تولید کرده است. گونه تک سرنشینه گرپین بوده و گونه آموزشی/عملیاتی این جنگنده با نام JAS 39B شناخته می شود که دارای تمام اویونیک و تسلیحات گونه تک سرنشینه البته بدون توپ می باشد.JAS 39C شامل هواپیماهای گروه سوم و نوع استاندارد صادراتی است که برای اولین بار در سال 2002 به نیروی هوایی سوءد تحویل داده شد. این هواپیما به نمایشگر رنگی کاکپیت، دستگاه تعبیه شده مولد اکسیژن (OBOGS) و قابلیت سوختگیری هوایی مجهز شده است. JAS 39D نوع دو سرنشینه گونه C می باشد که آن نیز مورد بهسازی های ذکر شده قرار گرفته است.
قابل ذکر است که نیروی هوایی سوءد 204 فروند از هواپیمای گرپین را سفارش داده است که 28 فروند آنها از نوع دو سرنشینه می باشند. تحویل این جنگنده ها تا سال 2007 ادامه خواهد یافت. در نوامبر سال 1998 نیروی هوایی آفریقای جنوبی 28 فروند گرپین که 9 فروند آن دو سرنشینه بود سفارش داد. قرار است کمپانی دنل ایویشن از آفریقای جنوبی قسمت هایی از بدنه مرکزی را تولید کند. اولین پرواز گرپین های آفریقای جنوبی در سال 2005 انجام گرفته و تحویل سفارش نیز از سال 2008 آغاز خواهد شد.
بعد از آفریقای جنوبی مجارستان در نوامبر سال 2001 تفاهم نامه ای را جهت اجاره کردن 14 فروند گرپین A و B به شرط تملیک به امضا رسانید که دو فروند آنها از نوع دو سرنشینه بود. البته در سال 2003 متمم این قرار داد مبنی بر تحویل هواپیماهای بهسازی شده و ارتقا یافته C و D به جای گو نه های قدیمی به قرارداد قبلی اضافه شد که این هواپیما ها از سال جاری میلادی تحویل داده خواهند شد. در ژوءن سال 2004 جمهوری چک قرارداد مشابهی را به امضا رسانید که چهارده جنگنده نیروی هوایی جمهوری چک در سال گذشته میلادی تحویل داده شدند.
کاکپیت
کاکپیت گریپن مجهز به مجموعه نمایشگر الکترونیکی EP-17 ساخت ساب اویونیکز می باشد که شامل سه نمایشگر چد منظوره و یک نمایشگر سر بالا است. نمایشگر سر پایین وسط اطلاعات تاکتیکی و نقشه کامپیوتری را نمایش داده و دو نمایشگرهای راست و چپ داده های پروازی و اطلاعات هدف دریافتی از مجموعه حساسه را نمایش می دهند. قابل ذکر است که ساب ایرواسپیس و BAE Systems با همکاری دنل کمولوس از آفریقای جنوبی یک سیستم نمایشگر یکپارچه نصب شده ذوی کلاه خلبان را برای جنگنده گرپین توسعه داده اند که بر پایه سیستم مشابه جنگنده یوروفایتر تایفون طراحی شده و به نام کبرا معروف می باشد.کبرا در جنگنده های گرپین آفریقای جنوبی مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
کنترل سیستم هایی که از نظر زمانی حساس می باشند مانند تسلیحات و ارتباطات به صورت گروهی روی دسته گاز و اهرم هدایت قرار گرفته اند. سیستم کنترل پرواز نیز به صورت دیجیتالی پرواز با سیستم سه گانه سازی شده می باشد که توسط BAE Astronics و لاکهید مارتین تامین شده است.

ظاهراً در حال حاضر این هواپیما در صدد اخذ گواهینامه ی فرود با ادوات پروازی در شرایط پرواز کور و آب و هوای بد و همچنین تجهیز به وسیله سیستم تشخیص دوست از دشمن IFF و ارائه مدل هایی نیز که نشان دهنده های آن ها از سیستم متریک مانند ارتفاع به متر و سرعت به کیلومتر در ساعت استفاده نکرده و از سیستم انگلیسی فوت و نات و ... بهره جوید، می باشد.

تسليحات
گرپین دارای هفت آویزگاه خارجی تسلیحات و بار می باشد که دو آویزگاه در نوک بال ها چهار تا زیر بالها در زیر بدنه قرار گرفته است. موشک های هوا به هوا شامل میکا ، آمرام و سایدواندر می باشد که با کد RB74 در نیروی هوایی سوءد شناخته می شود. موشک AIM-9L سایدواندر موشکی کوتاه برد می باشد که برای افزایش قابلیت های Dogfight طراحی شده است.موشک های هوا به زمین نیز شامل موشک های ضد کشتی هدایت شونده راداری Saab RBS 15 F و موشک ماوریک ساخت ریتئون است.

در عین حال، می تواند با بمب ها و موشک های هوا به زمینی مانند BK-90 و موشک های ضد تشعشع برای ماموریت های هوا به زمین تجهیز شود.به گونه ای جدیدتراین جنگنده در آینده مجهز به موشک های کوتاه برد هوا به هوای IRIS-T و نیز موشک های هوا به هوای فراتر از میدان دید متءور خواهند شد.علاوه بر این پرتاب موشک دورایستای KEPD 350 نیز از این جنگنده با موفقیت همراه بوده است.

توپ 27 میلیمتری ماءوزر نصب شده در داخل بدنه به صورت خودکار دارای هدایت راداری می باشد. ضمنآ نوعی غلاف شلیک راکت تیز با موفقیت روی گرپین آزمایش شده و به صورت عملیاتی روی این جنگنده مورد استفاده قرار گرفته است.

پادکارها
ساب اویونیکنز مسوول تولید مجموعه الکترونیک EWS 39 برای نصب روی جنگنده های گرپین سوءد شده است. EWS 39 یک سیستم یکپارچه جنگ الکترونیک است که هشدارهای راداری، فاصله یابی الکترونیکی و پخش تله های راداری و حرارتی را در این پرنده امکانپذیر می سازد.
رادار دوربرد پالس داپلر اریکسون
حساسه ها
رادار پالس داپلر چند منظوره اریکسون PS-05 دارای حالتهای دوربرد هوا به هوا، ردیابی در حین کاوش، ردیابی هدف چند حالته، حالت های تجسس سریع رزم هوایی و ارزیابی حمله و نو کردن داده های فراتر از میدان دید نیمه مسیر موشک است.

حالت های هوا به سطح نیز سامل تجسس و شناسایی هدف دوربرد، ردیابی هدف چند حالته ، نقشه یابی با تفکیک بالا ، مسافت یابی هوا به سطح و در نهایت متمرکز کردن پرتوی رادیویی داپلر(DBS) می باشد.
گرپین مجهز به حساسه جلونگر فروسرخ (FLIR) و سیستم جستجو و ردگیری فروسرخ ساخت IR-Otis می باشد. همچنین نه فروند از گرپین های نیروی هوایی سوءد مجهز به غلاف شناسایی ساب تک مدولار شده اند که شامل حساسه فروسرخ CA270 Optical/Recon است. البته این سیستم در سال جاری میلادی وارد خدمت خواهد شد.
ارتباطات
این هواپیما مجهز به گیرنده / فرستنده رادیویی VHF/UHF از ساب تک و کترونیکز و نیز سیستم شناسایی دوست از دشمن (IFF) تالس TSC2000 می باشد. یک خط ارتباط داده ای هوا به هوا امکان مبادله بدون تاخیر داده ها را با دیگر واحد های هوایی امکانپذیر می سازد. در نقش تهاجمی و شناسایی می توان اطلاعات کسب شده از رادار را از طریق این خط ارتباط به دیگر واحد های هوایی که در سکوت راداری در حال پرواز می باشند انتقال داد.
پیشرانه
پیشرانه RM12 از کمپاتی ولووایرو نمونه توسعه یافته پیشرانه GE F404 کمپانی جنرال الکتریک می باشد. یک سیستم کنترل دیجیتال پارامترهای موتور را تحت نظارت خود داشته و به صورت خودکار در صورت نیاز سیستم پشتیبان را فعال می سازد. همچنین یک سیستم ناظر وضعیت داده های پروازی را نشان می دهد.
این هواپیما قرار است که در آینده ای نزدیک به موتور های EJ200 (به کار رفته در جنگنده یوروفایتر تایفون) و GE-F414 (به کار رفته در هواپیمای اف-18 سوپر هورنت) مجهز شود. این هواپیما، برای برخاستن از زمین، تنها به 800 متر باند نیاز دارد که این مقدار، طول بسیار بهینه ای برای تیک آف یک جنگنده است
برای افزایش برد یک لوله سوخت گیری هوایی نیز در این هواپیما به چشم می خورد که برای حفظ شکل آیرودینامیکی به داخل بدنه جمع می شود.

بعد از فرود از پیش بالها به عنوان سطوح ترمز کننده برای کاهش مسافت ترمز استفاده می شود

 


قدرت ترمز های این هواپیما به حدی موثر عمل می نماید که بدون داشتن سیستم معکوس کننده کشش موتور، می تواند در مسافتی که هواپیمای ویگن که دارای این سیستم است از حرکت باز می ایستد، متوقف شود. این جنگنده، هواپیمایی با وزن حدود 6تن هواپیمایی بسیار سبک به شمار آمده و قادر است که در تمامی ارتفاعات با سرعت مافوق صوت پرواز کند، و در ضمن، طول آن نیز از 15 متر تجاوز نمی کند.
همچنین، در هنگام نشست، کانارد ها یا بالچه های جلو این هواپیما، به چرخیدن به سمت جلو، دماغه هواپیما و در نتیجه چرخ جلو را به پایین فشار داده و کارائی ترمز هواپیما را بالا می برند.

همچنین، در هنگام نشست، کانارد ها یا بالچه های جلو این هواپیما، به چرخیدن به سمت جلو، دماغه هواپیما و در نتیجه چرخ جلو را به پایین فشار داده و کارائی ترمز هواپیما را بالا می برند.


مشخصات هواپیما

http--www.aerospaceweb.org-aircraft-figh

فاصله دو نوک بال از هم : 4/8 متر

طول هواپیما شامل لوله پینو : 1/14 متر

ارتفاع : 5/4 متر

حداکثر وزن برخاست : 14 تن

حداکثر سرعت : مافوق صوت در تمامی ارتفاعات

 

سفارشات:

 تاکنون کشورهایی مانند جمهوری چک، آفریقای جنوبی و مجارستان سفارش هایی را برای خرید این هواپیما و در نتیجه تقویت ناوگان هوایی خود داده اند که این هواپیما ها یا در حال تحویل یا در آینده تحویل خواهند شد

 

گونه ارتقا یافته

در طي يك مراسم تماشائي كه به صورت زنده با حضور 700 ميهمان از نقاط مختلف دنيا به سراسر دنيا پخش ميشد ، جنگنده Gripen Demonstrator (دمو) به معرض نمايش درآمد. تكنولوژي به كار رفته در اين نسل جديد ، گريپن را تا سال 2040 همچنان به عنوان يكي از جنگنده هاي برتر جهان حفظ خواهد كرد.

 

 

 Saab تائيد ميكند كه نسل جديد به نمايش گذاشته شده گريپن از رادار الكترونيكي آرايه فازي فعال كه تحت همكاري بين Saab Microwave Systems و كارخانه فرنسوي Thales توسعه داده شده بهره خواهد برد. Gripen Demo مجهز به موتور F414G خواهد بود. اين موتور را دو شركت General Electric و Volvo Aero خواهند ساخت. موتور جديد باعث افزايش بيش از 20 درصد كشش نسبت موتورهاي حال حاضر گريپن RM12 خواهد شد. موتور F414G همچنين اين امكان را به Gripen ميدهد تا وزن برخاست خود را افزايش دهد.

 

برخي از مهمترين امكانات به كارگرفته شده شامل موارد زير ميباشند:

- موتور توربوفن General Electric F414G
- رادار جديد Saab/Thales AESA
- افزايش ظرفيت سوخت و افزايش برد
- ارابه هاي فرود اصلاح شده
- افزايش مقرهاي تسليحات
- به كارگيري سيستم دفاعي و ارتباطي پيشرفته
- به كارگيري آويونيك فوق مدرن

CEO كارخانه ساآب، Åke Svensson كه ميزباني اين مراسم را برعهده داشت، اين رويداد را نقطه عطفي براي Saab و شركاي بين المللي خود و تحولي در فناوري جنگنده هاي آينده ميداند. برخي از شركاي خارجي Saab در اين پروژه عبارتند از: General Electric together with Volvo Aero, Thales, Honeywell, Rockwell Collins, APPH, Martin-Baker, Terma Meggit


ارابه هاي فرود جديد به سمت ريشه بال تغيير مكان داده شده اند. اين تغيير مكان Gripen Demo را
قادر ميسازد تا سوخت داخلي بيشتري حمل كند و نيز دو بمب هدايت شونده دقيق در pylon هاي
داخلي قرار گيرند.

 

 

 

ذکر منبع برای مطالب کپی الزامی است / MR9

  • Upvote 3
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

هواپیمای قابلی است

 

جا دارد طراحان آذرخش و صاعقه هم به چنین چیزی فکر کنند

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

هواپیمای قابلی است

 

جا دارد طراحان آذرخش و صاعقه هم به چنین چیزی فکر کنند

 

فكر نكنم مهندسين ايراني در چنين شرايطي بتونن چنين جنگنده اي بسازن

چون به تاريخچه تمامي جنگنده هاي مدرن يه نگاه بندازي متوجه خواهي شد

مثلا رادار ساخت يه جا   موتور ساخت آنجا  سيستم نظارتي اينجا و......

ساخت جنگنده اي پيشرفته و قابل بدون داشتن پشتيباني خارجي و زيرساخت هاي

كافي غير ممكن است

  • Upvote 1
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

فكر نكنم مهندسين ايراني در چنين شرايطي بتونن چنين جنگنده اي بسازن
چون به تاريخچه تمامي جنگنده هاي مدرن يه نگاه بندازي متوجه خواهي شد
مثلا رادار ساخت يه جا   موتور ساخت آنجا  سيستم نظارتي اينجا و......
ساخت جنگنده اي پيشرفته و قابل بدون داشتن پشتيباني خارجي و زيرساخت هاي
كافي غير ممكن است

درست است پس بايد به فكر تشكيل زير ساخت لازم باشيم چون در حال حاضر هيچ متحد قابل اعتمادى نداريم

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

درست است پس بايد به فكر تشكيل زير ساخت لازم باشيم چون در حال حاضر هيچ متحد قابل اعتمادى نداريم

 

تو يكي ازسايتها همون ايجاد زيرساختها درايرانو مورد ارزيابي و بررسي قرار داده بودند

اما به نتيجه رسيدند با هزينه25 ميليارد دلاري ميشه تو5الي10سال تازه اين زيرساخت هارو

ايجاد كنند كه با بودجه نظامي موجود در ايران اين طرح خيلي بيشتر از آن طول خواهد كشيد

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

تو يكي ازسايتها همون ايجاد زيرساختها درايرانو مورد ارزيابي و بررسي قرار داده بودند
اما به نتيجه رسيدند با هزينه25 ميليارد دلاري ميشه تو5الي10سال تازه اين زيرساخت هارو
ايجاد كنند كه با بودجه نظامي موجود در ايران اين طرح خيلي بيشتر از آن طول خواهد كشيد

يعنى بايد براى تهيه زير ساخت مناسب بايد دست روى دست بگزاريم و بگيم چون هزينه زيادى داره پس رها كنيم اين طرح را !!!!!!!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

زیر ساخت و ... هم در طول اجرای پروژه ساخته میشه. اگر منتظر زیرساخت بمانیم صد سال هم حاصل نمیشه

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

يعنى بايد براى تهيه زير ساخت مناسب بايد دست روى دست بگزاريم و بگيم چون هزينه زيادى داره پس رها كنيم اين طرح را !!!!!!!

 نه ميگم د.ولت بايد بودجه نظامي و افزايش بده و ازدلخوشي موشكها در بياد و يكمي به نيروي هوايي فكر كنه

  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اگه از دوستان کسی در مورد وضعیت فعلی این جنگنده اطلاعی داره لطفا توضیح بده که در ارتش روسیه عملیاتی شد عایا؟
برا صادرات بازاریابی شد یا کلا طرحش بایگانی شد؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بسم الله الرحمن الرحیم

مقایسه ای بین جنگنده سوخو27 و jas39c

 800px-Emblem_of_the_Royal_Thai_Air_Force_svg.png                      1280px-Emblem_of_People_s_Liberation_Army_Air_Force_svg.png

 

 

 

در سال 2015 یک مانور نظامی بین نیروی هوایی چین و نیروی هوایی تایلند انجام شد در این مانور نیروی هوایی چین جنگنده سوخو 27 (جی 11) و تایلند هم با جنگنده jas 39 شرکت کردند.

4 سال بعد در سال 2019 خلبان آزمایشی ژوهانگ لی در دانشگاه پلی تکنییک شمالی گزارشی از این مانور منتشر کرد. این گزارش نتایج نسبتا دقیقی از وضعیت جنگنده جی 11 یا سوخو 27 در مقابل ساب 39 را برای خوانندگان ارائه می دهد.

قضاوت درباره توانایی های واقعی این دو جنگنده بدون در نظر گرفتن سطح آموزش خلبان ها و یا امکاناتی که ممکن است روی آنها فعال و یا غیرفعال شده باشد وهمچنین کیفیت این قطعات غیر ممکن است اما ژوهانگ لی اعلام کرده این گزارش تا حدود زیادی می تواند به واقعیت نزدیک باشد.

2006JASGripen3JM.jpg

 

Chinese_Shenyang_J-11_from_below_in_August_2014.jpg

(رنگ قرمز ساب 39 رنگ سز سوخو 27 (جی11))

 

1- درگیری در محدوده فراتر از دید بصری BVR

800px-AIM-120_AMRAAM.jpg

 

800px-Vympel-R-77-maks2009.jpg

 

1-1 موشک aim 120  برد 80 کیلومتر در مقابل موشک r77 برد 50 کیلومتر( برد هردوی این موشک ها بیشتر از این مقدار هست شاید برد مفید منظورشون هست یا شاید برد با توجه به سطح مقطع)

1-2 رادار: 160 کیلومتر در مقابل 110 کیلومتر هر دو توانایی شناسایی همزمان 10 هدف را دارند( رادار خود سوخو 27 نمیتونه همزمان ده هدف را شناسایی کنه احتمالا جنگنده شرکت کننده تو مانور یا جی 11 بوده یا رادار چینی روش نصب کردند)

1-3سطح مقطع راداری : 2یک و نیم متر مربع تا 2 متر مربع در مقابل 10 تا 12 متر مربع ( احتمالا برد رادارها که در بالا اشاره شده باتوجه به سطح مقطع بود)

1-4در گیری همزمان: 4 هدف در برابر 1 هدف

1-5قابلیت جنگ الکترونیک : ساب هم سیستم جنگ الکترونیک داخلی داشته و هم قابلیت نصب غلاف های جنگ الکترونیک در مقایسه جی 11 فقط می توانسته غلاف های جنگ الکترونیک خارجی استفاده کنه

1-6حمل دکوی: هیچ کدام نداشتند

1-7هر دو جنگنده قابلیت استفاده از شراره و فلر را داشتند

1-8سیستم هشدار دهنده: هشدار رادار، هشدار شلیک موشک و هشدار مسیر موشک در مقابل هشدار رادار و هشدار مسیر موشک

1-9دیتا لینک : قابلیت 2 دیتا لینک در برابر یک دیتا لینک

1-10دید در شد: برای هیچکدام موجود نبود.

2- درگیری  در محدوده نزدیک ( بصری)( درجه بندی متوسط / مناسب/ قوی)

 

300px-AIM_9L_Sidewinder_28modified29_copy.jpgR-73_NTW_-_94.jpg

 

 

 

2-1-قدرت تحمل جی : 9+/2- در مقابل 8+/2-

2-2-رانش موتور: مناسب در مقابل قوی

2-3-سیستم های ایونیک : قوی در مقابل متوسط

2-4- عملکرد پایداری: مناسب در مقابل قوی

2-5- عملکرد لحظه ای ( احتمالا شتاب گیری منظورش بوده) : قوی در مقابل متوسط

2-6- موشک: aim9l مناسب در مقابل r73 قوی

2-7- کلاه ایمنی سیستم بینایی و صفحه نمایش: قوی در مقابل مناسب(  سوخو در زمینه هملت خلبان برتری دارد)

 Gripen-DefenceTalk_com4.jpg41343954_2274549789241459_5805023375742992384_n.jpg41238387_2274549759241462_8590599985513365504_n.jpg

 

هملت ساب 39 در مقابل هملت سوخو 27 و تصویری که خلبان برای شلیک موشک ار 73 میبیند

3-عوامل ساختاری:

3-1-شعاع رزمی: ۹۰۰ کیلومتر در مقابل ۱۵۰۰ کیلومتر

3-2-سوخت گیری هوا به هوا: حال هیچکدام توانایی نداشتند.

3-3- محموله: 6 تن در مقابل 4 تن( فکر کنم اشتباه تو مقاله بود وگرنه قابلیت حمل سلاح تو سوخو بیشتر از ساب هست)

3-4-نقش هواپیما: هوا به هوا و هوا به سطح و در مقابل هوا به هوا تنها

در موارد زیر می توان مزایا و معایب هر جنگنده را به صورت زیر تصور کرد

از موارد بالا می توان مزایا و معایب نسبی هر هواپیمای مربوطه را شروع به نقشه برداری کرد.

1-از نظر قابلیت جنگ فرا تر از میدان دید گریپن سی داشتن سیستم های راداری پیشرفته تر که امکان درگیری شدن همزمان با اهداف بیشتر را می دهد  و سطح مقطع کمتر و همچنین قابلیت دیتا لینک و جنگ الکترونیکی ( داخلی) هست و همچین داشتن ایونیک پیشرفته تر و شتاب بیشتر از سوخو 27 توانمندتر هست.

2- اما در درگیری های نزدیک سوخو 27 با توجه به سیستم هدف گیری و موشک r73  و داشتن Shchel-3UM  همچنین با در نظر گرفتن عملکرد پایدار خود در مانورهای سنگین میتواند موثر تر عمل کند.

سلاح ها و مسائل اویونیک

قبل از نتیجه گیرهیهای نهایی باید به برخی نکات در مورده جنگنده جی 11 یا سوخو 27 توجه ککرد. سوخو 27 اولین جنگنده نسل 4 چینی هست که در سال 1990 به صورت کیت از روسیه خریداری شدهو در چین مونتاژ شد.

با این ها برخی تغییرات در طول مدتها در اون داده شده که از جمبه قابلیت شلیک موشک ار 77 که نمونه اصلی فاقد ان بود و یا هدشدار دهند برخورد موشک و برخی تغییرات در کابین هواپیما

اما در خیلی از موارد از جمله رادار سیستم های جنگ الکترونیکی و قابلیت لینک ، ایونیک متاسفانه به روز رسانی به نحو زیادی از بقیه جنگنده های نسل 4 عقبتر هست.

"نسل چهارم" هواپیماهای جنگنده را می توان به زیر نسل های مختلف طبقه بندی کرد که تفاوت های ذکر شده در توانایی های فوق در زمینه هواپیما ، سلاح ها ، سنسورها را منعکس می کند. در در زیر طبقه بندی جنگنده های نسل 4 را می توان به صورت زیر دید 

 

"نسل چهارم اولیه" می تواند شامل F-14A ، F-15A ، Su-27SK/J-11A باشد

"نسل چهارم معاصر" می تواند شامل F-15C ، J-11B ، J-10A و Gripen-C باشد

"نسل 4+/4.5" می تواند شامل F-15EX ، F-16V ، J-16 ، J-10C و  Gripen E. باشد.

بنابراین J-11A/Su-27SK به دلیل عدم ارتقاء ، یک جنگنده "نسل چهارم اولیه" است و قدیمی ترین جنگنده نسل 4 هست  برای تاکید بر اهمیت رادار و سنسورها باید گفت جنگنده جی 8 باکه یک جنگنده نسل  هست با توجه به بروزرسانی های و ستسورهای نصب شده روی آن قادر است نسل اول جی 11 را در جنگ )bvrفراتر از میدان دید)  شکست دهد.

 

Gripen-DefenceTalk_com1.jpg

 

 

نتایح این مانور تایید قوی هست که هواپیمایی با در اختیار داشت سنسورها ، پیوند داده جنگ الکترونیک برتر که اگاهی های بیشتر از محیط اطراف در اختیار خلبان قرار میدهد قادر هست در جنگ فراتر از میدان دید پیروز شود.

این نتایج به ایم معنی نیست که خانواده سوخو 27 جنگنده های ناتوانی هستند مدل های مختلفی از این جنگنده در روسیه و چین تولید شدند که در زمینه رادار، سنسورها ،سیستم های جنگ الکترونیک و سلاح بهبودهای گسترده ای پیدا کردند. ماننده جنگنده جی 16 که توانایی حمل موشک های پی ال 15 را دارد یا جنگنده سوخو 30 و جنگنده جی 11بی.

 

 

 همچنین این رزمایش توانسته اطلاعات مفیدی در باره موشک امرام و ضعف های نیروی هوایی چین در زمینه سنسورها و ایونیک برای خلبان های چینی فراهم کنه

با توجه به اینکه نیروی هوایی چین نمی توانددر رزمایش های بین المللی شرکت کند این مانور توانست مسیر اصلاحی باشد برای توسعه فن اوری هایی نظامی که در چین از سال 2010 آغاز شده بود.

مهمات برای بحث در مورد برنامه های آموزشی و شبیه سازی حتی بیشتر در آن زمان.

 

تمرینات خارج از کشور PLAAF

قبل از سال 2010 نیروی هوایی چین به ندرت توانسته بود با کشورهای خارجی خارجی رزمایش انجام دهد. اما چین در این سال با کشورهای پاکستان روسیه تایلند و ترکیه مانورهای مشترک انجام داد.

هرچند نتایج رسمی مانور مشترک چین و ترکیه منتشر نشد اما شایعات نشان میدهد که جی 11 ( سوخو27) های چینی عملکرد ضعیفی در مقابل اف 4 های به روز شده ترکیه نشان دادند. همچنین از سال 2010 تا الان (2019) هیچین رزمایش مشترکی بین چین و ترکیه انجام نشد.

هر چند هم احتمالا اینکه چینی ها همواره با سوخو 27 ( جی 11) در مانورها شرکت می کنند احتمالا به دلیل تلاش اونها برای لو نرفتن امکانات تسلیحات جدید اونها هست. هر چند چین با پاکستان و روسیه با جنگنده های جدید و اواکس به طور مدام رزمایش برگزار می کند.

از طرفی در زمایش های بعدی که چین و تایلند انجام دادند سعی شده که چین ها جنگنده های جدید جی 10و جی 10 سی را راسال کردند نشاندهنده بهبود عملکرد ارتش چین بوده اما بعید این به این زودی ها نتایج این مانورها منتشر بشه.

 

 ( دو نکته به نظر من فراموش شده اولش این هست که سوخو یک سیستم irst داره که تو این مقایسه نیامده دوم این هست که جی 11 چینی ها از دارهای ارتقا یافته استفاده می کنند و گرنه رادار سوخو 27 نمونه های اولیش نمیتونه 10 تا هدف شناسایی کنه و چینی این را ننوشتن و مشکلات راداری جی 11 را به خاطر رادار قدیمی آون اعلام کردند)

فکر کنم در برخی موارد اشتباهی به جای جی 11 جی 10 نوشتم هم چند سعی کردم اصلاح کنم اما اگر خطایی بود و یا هر خطای تایپی و ترجمه ای دیگه بود از دوستان عذر خواهی می کنم:rose:

نکته دیگه این هست که جنگنده ها یک مود تو رادارهاشون برای مانورها دارند معلوم نست که اون چیزی که تو این رزمایش چین و تایلند انجام داده باشند قابلیت های واقعی تجهیزاتشون را نشون بده

هر چند مطلبی تو اینترنت بود که ساب ان جی در مقابل نسل های قدیمی تر اف 16 بلاک 52 موفقت 15 به 1 بدست آورده

منبع

 

ویرایش شده در توسط majid363
  • Like 2
  • Upvote 12

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سلام و وقت بخیر 

خسته نباشید برای مطلب خوبتون 

جسارتا دو مورد برام جالب بود 

اول ...خود چف و فلایر نوعی دکوی هستند 

دوم...اشتباه نکنم در انتها منظورتون اف۱۶ بلاک ۵۲ بوده 

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط farmandekoll
      بعد از ظهور جنگنده رهگیر Su-27 و آشکار شدن تواناییهای بالقوه آن( بخصوص در برابر نمونه غربی یعنی F-15 Eagle) روسیه در پی تغییر و بهبود این جنگنده متناسب با نیازها و خواستهای مشتریان شد. در نتیجه مدلهای مختلفی از این هواپیما طراحی و عرضه شد که یک گروه از آنها جنگنده سوخوی Su-30 بود که به کشورهای هند، چین، اندونزی، ویتنام و مالزی صادر شد. در ادامه به معرفی انواع مختلف Su-30 می پردازیم.

      Su-30 : جنگنده رهگیر دو سرنشینه

      این مدل که در واقع Su-27PU می باشد - بعدها Su-30 خوانده شد – در اواخر دهه 80 میلادی به عنوان جنگنده رهگیر دور برد و پست فرماندهی هوایی توسعه و ظهور یافت.در شروع پروژه Su-27UB هواپیمای آموزشی رزمی به عنوان پایه این مدل انتخاب شد. زیرا این مدل هم مزیت های رزمی Su-27 و هم دو سرنشینه بودن را داشت. برای برآورده کردن برد زیاد امکان سوختگیری هوایی به Su-27UB داده شد. سیستمهای اویونیک( الکترونیک پروازی) آن بهبود یافت. سیستمهای ویژه ارتباطی و هدایتی برای فرماندهی پروازهای جمعی با جنگنده های تک سرنشینه Su-27 نیز بر روی این هواپیما قرار داده شد. در کاکپیت عقب یک نمایشگر بزرگ CRT ( نمایشگرهایی مانند تلویزیون) قرار داده شد که به لیدر آرایش، اطلاعات تاکتیکی مانند هدف ها و رهگیر ها را نشان می دهد. سیستمهای ناوبری و پرواز با سیم نیز ارتقا یافته اند. فقط تعدادی از این هواپیما در نیروی هوایی روسیه وارد خدمت شدند.


      Su-30MK : جنگنده چند منظوره دو سرنشینه


      در سال 1993 سوخوی نمونه های نخستین Su-30 را به نمونه اثباتگر برای به فروش رساندن مدل های چند منظوره که Su-30MK خوانده می شدند، تبدیل کرد. MK که در آن M به جای Modified و K به جای Commercial (در زبان روسی) است نشان می دهد که این نمونه برای بازار صادراتی توسعه یافته است. در هسته این مدل سیستم کتنرل آتش چند منظوره ارتقا یافته با توجه به درخواست مشتریان قرار داده می شود. توانایی هوا به زمین هواپیما به طور قابل ملاحظه ای ارتقا داده شده است و موشکها و بمب های متنوعی نیز برای انتخاب تسلیحات آن افزوده شده است. برای نقشهای هوا به هوا موشک میان برد RVV-AE ( R-77 اَدر یا آمرامسکی) با سیستم هدایت راداری فعال قابلیت نصب پیدا کرده است.

      Su-30K و Su-30MKI: فلانکر های دو سرنشینه هند

      هند اولین خریدار جنگنده Su-30MK بود. برای برآورده کردن نیازهای هند، Su-30MKI توسعه یافت. Su-30MKI تفاوت قابل توجهی با Su-30MK دارد. بطوریکه در آن کانارد(پیش بال) و دو موتور AL-31 جدیدتر با توانایی تغییر بردار رانش قرار داده شده است که مانور پذیری هواپیما را بسیار بالا برده است. این موتور ها با تراست 130 کیلو نیوتون هواپیما را به حداکثر سرعت 2125 کیلومتر در ساعت (2 ماخ ) می رساند. دریچه موتورها قابلیت چرخش تا 15 درجه افقی و عمودی را دارد. البته موتور های نمونه Su-30K دارای سیستم تغییر بردار رانش نمی باشند. رادار Su-30MKI ، NIIP N011M بوده که همان رادار استفاده شده در جنگنده Su-35 و Su-37 می باشد و سازگار با انواع موشکهای هوا به زمین و هوا یه هوا از جمله R-60 آفید، R-73 آرچر، R-27 آلامو و R-77 اَدر را می باشد. سیستمهای ناوبری و نمایشگر های سربالا نیز با سیستمهای ساخت سکستانت اویونیک فرانسه جایگزین شده اند.



      Su-30MKK : جنگنده چند منظوره دوسرنشینه چین

      Su-30MKK چندمنظوره، دوسرنشینه و برای چین توسعه یافته است.این مدل نیز مانند Su-30MKI دارای کاکپیت دو سرنشینه بوده که از نمایشگرهای چند منظوره در آن استفاده شده است. بعلاوه این مدل دارای توانایی سوختگیری هوایی می باشد. در این مدل از بالهای بزرگتر Su-35 برای جای دادن سوخت بیشتر استفاده شده است. Su-30MKK فاقد کانارد بوده و موتور آن مانند دیگر مدلها توربو فن Al-31F بدون سیستم تغییر بردار رانش می باشد که البته از نمونه MKI تراست کمتری تولید می کند (122.58 کیلو نیوتون) که هواپیما را به حداکثر سرعت 2125 کیلومتر در ساعت(2 ماخ ) می رساند. رادار Su-30MKK، N001VE بوده که سازگار با موشک R-77 اَدر می باشد. این هواپیما مانند دیگر هم خانواده های خود قادر به حمل طیف وسیعی از موشکهای هوا به زمین و هوا به هوا می باشد که در 12 جایگاه تعبیه شده قرار می گیرند. از دیگر سلاحهای قابل حمل این مدل می توان به R-60، R-73 آرچر و R-27 آلامو به همراه یک توپ 30 میلیمتری با 150 توپ اشاره کرد. همچنین حداکثر وزن برخاست با تقویت ارابه فرود و بدنه به 38000 کیلوگرم افزایش یافته است. در سال 1999 سوخوی، T10PU-5 ( نمونه اولیه Su-30) را به مدل MKK تغییر داد و اولین پرواز آن در 9 می 1999 انجام شد. در ادامه در 19 می همان سال تولید Su-30MKK با شماره سریال 501 آغاز شد.




    • توسط EBRAHIM
      ميتوان به جرات اظهار کرد که ديگر همانند گذشته توانايي ساخت هواپيماهاي جنگنده تنها تحت سلطه کشور بخصوصي مانند ايالات متحده نيست و کشورهاي ديگر نيز همگام با صنعت روز هوانوردي با جديت مشغول به طراحي و توليد هواپيماهاي جنگندهي بومي هستند.اما در اين ميان دو کشور اروپايي يعني انگليس و فرانسه البته تا حدودي نيز آلمان گوي سبقت را از ديگران ربوده و به سرعت در حال توليد جنگنده هايي هستند که به خوبي از پس حريفان امريکايي خود بر آمده و انان را از ميدان نبرد به در ميکنند.کشور فرانسه با سابقه ي زياد در طراحي و ساخت هواپيماهاي مسافربري و نظامي هم اکنون در حال طراحي مدل هاي جديدي از هواپيما هاي جنگنده بوده که نمونه شاخص آن جنگنده رافالRafale با کدM09است در ادامه به بررسي اين هواپيماي مدرن ميپردازيم.

      اين جنگنده که در حقيقت ادامه دهنده راه اسلاف خود يعني جنگنده هاي مشهور ميراژ جگوار سوپر اتاندارد و... است به منظور جايگزيني جنگنده هاي قديمي توسط نيروي هوايي فرانسه سفارش داده شده. اين جنگنده که ميتوان آن را تا حدودي جنگنده اي جوان وجديد ناميد در سال 2001 و در عمليات جنگ افغانستان عملکرد و برتري آشکار خود را بر شناخته شده ترين هواپيما هاي ناو نشين يعني f-18 و f14 به جهانيان ثابت نمود.رافال هواپيمايي دو موتوره با قابليت حمل بازه گسترده از تسليحات هوا به هوا و هوا به زمين بوده که در عين حال هواپيمايي بي نهايت تغير پذير است و به سرعت ميتواند نقش خود را از برتري هوايي به شناسايي حملات دريايي و يا زميني تغير دهد.در کاکپيت اين جنگنده از سيستم هاي اويونيک يا سيستم هاي الکترونيکي بسيار پيشرفته اي بهره برداري شده است مانند سيستم HUDهولوگرافيک با زاويه ديد بالا ساخت شرکت تالس اويونيک که اطلاعات ماموريت را به وفور در جلوي ديد خلبان حاضر مي نمايد.دوربين هاي CCDو همچنين صفحه نمايش هاي لمسي در طرفين خلبان که اطلاعات تاکتيکي موقعيت حاضر را ارايه کرده و به او امکان تصميم گيري به موقع را ميدهد.

      در مورد تسليحات اين جنگنده بايد اظهار نمود که اين هواپيما قادر به حمل بيش از 9 هزار کيلوگرم جنگ ابزار هوا به هوا و هوا به زمين از انواع مختلفي چون موشکهاي ميکا ما÷يک سايدوايندر آپاچي اگزوست ماوريک هارپون و بمب هاي هدايت ليزريGBU-12 بسته به نوع ماموريت است.چنانکه پيش بيني نيز ميشود قرار بر اين است که اين جنگنده مدرن از سال 2006 به بمب هاي فوق دقيق هدايت ليزري يا GPSماهواره اي سا÷مAASM نيز براي منهدم کردن هدف هاي دشوار زميني مجهز گردد.اين جنگنده همچنين از دو توپ مسلسل با قدرت آتش 2500گلوله در دقيقه ساختGIAT نيز براي نبرد هاي هوايي نزديک نيز بهره مي جويد.

      اين جنگنده از نظر جنگ الکترونيک نيزبرتري خود را حفظ کرده است ،چه،با در اختيار داشتن سيستم هاي هشدار تهاجم،گيرنده و آشکار سازي ليزري و سيستم هاي مغشوش کننده رادار هاي دشمن از توانايي قابل قبولي برخوردار است.با مجهز شدن اين هواپيما به سيستم راداريRBE2،اين جنگنده از قابليت هايي چون نگاه به پايين شليک به پايين نيز بهره مند شده قابليت شناسايي همزمان 8 هدف وشناسايي تهديدات هوايي را به نحو احسن را نيز دارا است.طول بال هاي دلتا شکل اين جنگنده حدود 11متر و طول خود هواپيما حدود 10 متر است و در عين حال، از مساحت بالي به ميزان 45 متر مربع بهره ميبرد. اين جنگنده مدرن از دو موتور M88-2ساخت سنکنما،براي فراهم آوردن نيروي پيشران خود استفاده مينمايد ک هالبته هر يک نيروي کشش استاتيکي معادل 75کيلو نيوتون را با پس سوز فراهم مي آورد که در اصل ورودي هاي اين موتور ها ، در زير سکان افقي هواپيما واقع شده است!البته تعجب نکنيد.واقه شدن ورودي هاي هوا زير سکان افقي، به اين دليل است که اين هواپيما از نوع کانارد مي باشد،يعني سکان افقي ان که غلتش حول محور عرضي را کنترل ميکند،به صورت دو بالچه در جلو واقع شده است و در عوض، در قسمت انتهاي هواپيما هيچ گونه سطح کنترلي مشاهده نشده و بال ها تا خروجي هاي موتور ادامه يافته اند.

      موتور هاي قدرتمند اين جنگنده،رسيدن ان را به سرعتي معادل1/8ماخ و داشتن سقف پروازي برابر با 55 هزار پا را امکان پذير ساخته اند که توانايي هاي بهينه براي جنگنده اي در اين کلاس محسوب مي شود.
      ناگفته نماند که اين جنکنده در انواع گوناگوني براي ماموريت هاي متواوت عرضه ميشود.اين مدل ها عبارت اند از:مدلBاين جنگنده در اصل براي استفاده نيروي هوايي طراحي گشته و هواپيمايي دو نفره شامل سرخلبان و افسر تسليحات نظامي است.مدلCنيز مانند مدل قبل براي نيروي هوايي توليد شده و در چندي موارد داراي بهبود يافتگي هايي نيز نسبت به مدل قبلي مشاهده ميشود.مدل Mنيز جنگنده تک نفره و مدل ناونشين رافال محسوب ميشود که به منظور انجام ماموريت هاي حفاظتي از ناوهاي هواپيمابر توليد گشته است.قابل توجه است که باز هم سازنده اين هواپيما،يعني شرکت داسالت،سنت شکني نکرده و هواپيماي رافال را نيزهواپيمايي با بال هاي دلتا شکل طراحي نموده است،يعني همان سنتي که در هواپيما هاي پيشين فرانسوي مانند ميراژ4000 رعايت شده است.جنگندهي رافال اولين هواپيماي نظامي جهان است که به منظور انجام ماموريت هاي هوا به هوا و هوا به زمين به صورت همزمان طراحي شده است.

      به علاوه توانايي هاي اين هواپيما براي انجام عمليات در حالت هاي ماوراي ديد بصري(BVR)و ارتفاع بسيار پايين نسبت به سطح زمين،امکانات گسترده اي را به آن،براي جنگنده اي جند ماموريته بودن و قابليت بقاي فراوان در مقابل دشمن را داده است،و به هر سخن،اين هواپيما قادر است که نه تنها نيروي هوايي فرانسه،بلکه کشور هاي زيادي در جهان را که بعد ها از سفارش دهنده گان اين هواپيما خواهند بود،به سهلوت و با شايستگي هر چه تمامتر مرتفع نمايد.

      ماهنامه نوآور
    • توسط karkas
      با سلام

      CV90 یک نفربر سوئدی است که توسط کمپانی BAE Systems Hägglunds طراحی و ساخته شده است نام دیگر این نفربر Stridsfordon 90 است که بیشتر به همان نام CV90 شناخته می شود . تولید نفربر CV 90 از سال 1993 آغاز شد و هم اکنون هم در حال خدمت است . این نفربر هم یک نفربر عملیاتی هست و هم یک نفربر حمل نیرو چراکه این نفربر قادر است به توپ های 40 م م و 30 م م تجهیز شود . یکی دیگر از سلاح های اصلی این نفربر این است که به یک کالیبر 7.62 mm و موشک های ضد تانک و نفربر قابل تجهیز است . این نفربر علاوه بر اینکه قادر است به سلاح هایی گوناگونی تجهیز شود می تواند بیش از 11 نفر را حمل کند . حدود 17 کشور از این نفربر نیز استفاده می کنند . اين نفربر وبيشرفته به بيش از 13 دستگاه مخابراتي و ارتباطي مجهيز هست كه مي توان از جمله اين دستگاه ها را سيستم ويشرفته و مخابراتي ANTIM LIKETEN نام برد . يكي ديگر از ويژگي هاي اين نفربر سيستم ضد هوايي آن هست . اين نفربر با بهره گيري از سيستم ضد هوايي larekn مي تواند جنگنده ها و هواويما ها را تا برد 5 كيلومتر رهگيري كند . سيستم light snow اين نفربر يك وسيله ديگر شناساپي هست كه قادر است تا ده كيلومتر را مورد بررسي و جست و جو قرار دهد . 5700دستگاه از اين نفربر هم اكنون در جهان كاربرد دارد كه بيش از 500 نمونه از آن براي شناساپي استفاده مي شود و بقيه آن براي حمل نفر . اين نفربر در كشور هاي ژاپن و ايالات متحده بيشتر كاربرد براي پليس دارد تا نيروي نظامي و البته اشايان ذكر است كه بيش از دو سوم نيروي نفربر هاي زميني هلند را اين نفربر قدرتمند تشكيل مي دهد . نمونه اخر اين نفربر كه به تازگي در نيروي زميني سوپيس به خدمت در امده اند نفربر هاي دو منظوره آبي خاكي هستند كع قادر هستند با بهره گيري از برجك جديد و با بهره گيري از سيستم HGFT-32 ‌‌‌ در آب با سرعتي معادل 10 كيلومتر در ساعت حركت كنند . اين نفربر همانطور كه گفته شد به برجك جديد تجهيز شده است كه قادر است با استفاده از اين برجك بيش از 2 راكت زمين به هوا و 4 راكت ضد تانك و نفربر بر روي آن نصب كرد . و همينطور قادر خواهد بود كه برد رهگيري جنگنده و هواپيما ها را تا برد 1 كيلومتر افزايش دهد . البته از اين سيستم رهگيري ضد هوايي زياد در نفربر ها مورد استفاده قرار نمي گيرد چراكه كاربرد زيادي در نيروي زميني ندارد و در حال قيمت بالايي براي نيروي زميني خواهد داشت . بيش از این نفربر به 12 نمونه مختلف تقسیم می شود که انها را بیشتر به نام های :
      CV9040
      CV9030
      CV9035
      CV90105
      CV90120
      CV9040
      CV90
      CV90B
      CV90C
      CV90D
      CV9040B
      CV9040C
      CV9056




      کشور سازنده : سوئد
      سال ساخت : 1993
      وزن : 26 تن
      طول : 6.471 m
      عرض : 3.01 m
      ارتفاع : 2.5 م
      سرنشینان : 10 نفر
      سلاح ها :
      توپ 40 م م
      توپ 30 م م
      موشک ضد تانک و نفربر
      کالیبر 7.62
      اسب بخار : 550 hp
      نیروی حرکت : 320 km بدون سوختگیری
      سرعت : 70 کیلومتر در ساعت
      کشور های استفاده کننده از این نفربر :
      دانمارک
      فنلاند
      هلند
      نروژ
      لهستان
      سوئیس
      سوئد
      اتریش
      اسپانیا
      انگلستان
      آلمان
      ایتالیا
      ژاپن
      روسیه
      اکراین
      سنگاپور
      ایالات متحده آمریکا


      در فیلم زیر شما با کاربرد های این نفربر بیشتر آشنا می شوید .
      http://video.google.ca/videoplay?docid=-2183503996258860586


      عیدتون هم مبارک rose
    • توسط RezaKiani
      تانک سوئدی اشتریدس واگن 103 که به تانک اس103 یا اس تانک معروف است از طرحی نامتعارف در بین تانکهای پس از جنگ دوم جهانی سود می برد. اس تانک بخش عمده ای از نیروی زرهی سوئد را در دهه 70، 80 و ابتدای دهه 90 تشکیل می داد.

      پیش زمینه

      دکترین تانک آلمانها در جنگ جهانی دوم این طرح را در برابر تانکهای اصلی صحنه نبرد مطرح کرد. این ادوات زرهی جدید با طرح جدید به شکارچی تانک و یا توپهای هجومی معروف بودند.
      خلاصه اینکه، آلمانها با جمع کردن تانکها از میان نیروهای پیاده و تمرکز تانکها در لشکرهای زرهی، نیروهای پیاده را از داشتن توپهای هجومی متحرک محروم کردند. برای جبران این نقص و امکان پشتیبانی پیاده نظام، آلمانها تانکهایی بدون برجک و یا با برجک ثابت طراحی کردند که ارزانتر و ساده تر از تانکهای معولی بودند و آن را توپ هجومی نامیدند.
      پس از آن، آلمانها در صحنه نبرد به اشکال دیگری برخوردند. پیاده نظام به علت نداشتن تانک، توان مقابله با نیروهای زرهی دشمن را نداشت. در آن زمان موشک اندازهای ضدتانک و ادواتی مانند آرپی جی یا بازوکا –که توسط پیاده نظام شلیک می شوند- هنوز اختراع نشده بود و بار اصلی نبرد بر علیه تانکها بر دوش خود تانکها بود. بنابراین دوباره ماشین طراحی هیتلر تانکهای بدون برجک ولی اینبار مجهز به توپهای ضدتانک را به میدان فرستاد که شکارچی تانک نام گرفتند.
      طرح برجک ثابت یا تانک بدون برجک پس از جنگ جهانی دوم منسوخ شد چرا که انواع مختلف گلوله که برای تانکها تولید شد و نیز پیشرفت در تکنولوژی توپ، به تانکها اجازه می داد تا هم در نقش ضدتانک و هم در نقش ضدنفر به خوبی در میدان نبرد ظاهر شوند و دیگر احتیاجی نبود که سه وسیله مختلف زرهی را وارد کارزار کرد. ظاهرا دیگر دوران هتزر ها به سرآمده بود.

      تاریخچه

      در میانه دهه 50 ارتش سوئد به فکر جایگزین کردن تانک موفق انگلیسی سنچورین افتاد. با اینکه سنچورین بهترین تانک زمان خود بود اما تانکهای جدید رقیب مانند تی55 روسی آن را به حاشیه می راندند. هدف این بود که تانکی طراحی شود که قدرت بقای آن در میدان نبرد زیاد باشد و برای اینکار برجک تانک را حذف کردند و توپ اصلی را بر روی بدنه نصب کردند. این طراحی باعث شده بود که ارتفاع تانک تا حد مناسبی کاهش پیدا کند تا احتمال دیده شدن تانک و در نتیجه هدف قرارگرفتن آن کم شود.
      در 1958 قرار داد ساخت دو نمونه کامل بسته شد که آنها در سال 1961 کامل شدند. تولید رسمی آنها در سال 1967 آغاز شده و تا سال 1971 ادامه یافت.
      اس تانک هیچوقت در میدان نبرد بکارگرفته نشد. در برنامه "بهترین تانکها" در کانال دیسکاوری، اس تانک رتبه ششم جدول را به دست آورد. در سال 1967 ارتش نروژ یک آزمایش تطبیقی از اس تانک به همراه لئوپارد1 انجام داد و دریافت که اس تانک می تواند اهداف بیشتری را هدف گیری کرده و سریعتر از لئوپارد1 آنها را هدف قرار دهد. از آوریل تا سپتامبر 1968، 2 دستگاه از آنها را برای آزمایش به مدرسه زرهی بریتانیا در باوینگتن فرستادند و گزارش شد که اس تانک به صورت شایان توجهی از تانکهای دارای برجک برتر است. در سال 1973، اس تانک را در بوآر در برابر چیفتن آزمایش کردند. در گزارش آمد که ناتوانی اس تانک در شلیک و حرکت به صورت همزمان ناتوانی آن را در نبرد ثابت نمی کند. در سال 1975 نیز 2 دستگاه از آنها را برای آزمایش به مرکز زرهی آمریکا در فورت ناکس فرستادند. اس تانک از ام60 آمریکایی دقیقتر بود اما به صورت متوسط نیم ثانیه کندتر از ام60 عمل می کرد.
      تمام اس تانکهای موجود در زرادخانه سوئد پس از به خدمت گرفتن تانک آلمانی لئوپارد2 در دهه90 به انبار فرستاده شدند و این تانک بدون اینکه فرصت داشته
      باشد در یک نبرد واقعی توانایی هایش را نشان دهد از رده خارج شد. آخرین سال خدمت اس103 سال 1997 بود.

      مشخصات

      یک اشکال آشکار -و البته بزرگ- این طراحی این نکته بود که برای هدف گیری باید تمام تانک را می چرخاندند تا توپ در مقابل هدف قرارگیرد. این اشکالی بود که در توپهای هجومی و شکارچی تانکهای جنگ دوم جهانی نیز مشترک بود. به منظور کم کردن مشکل نشانه روی، طراحان از یک سیستم انتقال نیرو و سیستم تعلیق تمام اتوماتیک استفاده کردند که کج شدن و چرخیدن تانک را در اختیار توپچی قرار می داد. به هرحال آنها نتوانستند از یک توپ تثبیت شده -که اجازه می داد در حال حرکت بتوان آن را شلیک کرد- استفاده کنند.
      دیگر تغییرات تانک نیز ریشه ای بود. برای افزایش قدرت دفاعی اس103، خدمه سوم تانک در عقب تانک و رو به عقب قرارمی گرفت و یک سیستم رانندگی کامل برای او نصب شده بود که می توانست به همان سادگی و با همان سرعت که تانک را به جلو می رانند، تانک را به صورت دنده عقب حرکت دهد. این ترکیب اجازه می داد که درحالیکه توپ اصلی به سمت دشمن نشانه رفته با حداکثر سرعت از دشمن فاصله گرفت. باید به یاد داشته باشید که بیشترین زره تانکها در قسمت جلوی آنها بکار می رود و اگر یک تانک معمولی بخواهد با حداکثر سرعت از میدان نبرد دور شود حتما باید دور بزند و قسمت پشتش که آسیب پذیر ترین قسمت تانک است را در معرض حمله دشمن قرار دهد. با روشی که در اس تانک بکاررفت دیگر نیازی به دور زدن تانک در هنگام عقب نشینی نبود.
      خدمه عبارت بودند از 3 نفر: فرمانده، راننده -که درضمن توپچی هم بود- و بیسیمچی که باید نقش راننده دنده عقب را نیز بازی می کرد.
      توپ بکار رفته در اس تانک یک قبضه توپ بوفورس ال62 به کالیبر 105 میلیمتر بود که از همان مهمات توپ انگلیسی ال7 -که در تانک سنچورین بکار رفته بود- استفاده می کرد. بارگذاری به صورت اتوماتیک انجام می گرفت و در نتیجه نیازی به بارگذار نبود و خدمه تانک به 3 نفر کاهش پیداکرده بود. توپچی و فرمانده هر دو می توانستند نشانه گیری و شلیک توپ و هدایت تانک را انجام دهند.
      عجیبترین نکته بکارگیری دو موتور مختلف برای اس تانک بود. یک موتور دیزل رولزرویس کا60 برای حرکت و چرخش تانک در نظرگرفته شده بود و یک موتور جت بوئینگ 502 برای شتابگیری و حمله با حداکثر سرعت.
      برای کم کردن قدرت نفوذ مهماتی که از خرجهای با قدرت انفجاری بالا استفاده می کردند یک نرده فلزی کوچک در جلوی تانک نصب شده است. این نرده تا سالها مخفی بود و قرار بود که تنها در زمان روی دادن جنگ، آن را بر روی تانک نصب کنند.
      اس تانک را می توان در ظرف 25 دقیقه آماده گذر از رودخانه نمود. این تانک کاملا توانایی عملیات آبی خاکی داشته و می تواند با سرعت 6 کیلومتر بر ساعت در زیر آب حرکت کند.
      در هر دسته تانک یک تانک را مجهز به تیغه کرده اند که بتواند زمین را کنده و حفاظت بیشتری ایجاد نماید.

      انواع

      اس103آ: 80 نمونه اولیه که از اس تانک ساخته شدند.
      اس103بی: موتور جت قویتری که توسط کاترپیلار ساخته شده بود بر روی اس تانک نصب کردند. این تغییر از تانک 80 به بعد اعمال شد و پس از آن تانکهای قبلی را نیز به مدل بی ارتقا دادند.
      اس103سی: در سال 1986 تصمیم گرفته شد که سیستم هدایت تانکها را بهبود ببخشند. در سال 88/1987 نیز تصمیم گرفتند که موتور اصلی تانک را با یک موتور 290 اسبی دیترویت دیزل تعویض کنند. یک سیستم فاصله یاب لیزری جدید به همراه مخازن سوخت اضافی نیز بر روی آن نصب شد.
      اس103دی: تنها یک نمونه از این مدل ساخته شد. یک سیستم هدایت آتش کامپیوتری بر روی آن نصب شد و برای توپچی و فرمانده تانک سیستم دید مادون قرمز استفاده شد که به آنها اجازه درگیری در شب و در هوای بد را میداد. این نمونه اکنون در موزه زرهی آکسوال به نمایش درآمده است در حالکیه هنوز در شرایط عملیاتی به سر می برد.

      وزن:42500 کيلوگرم
      طول:9 متر
      عرض:3.6متر
      ارتفاع:2.14متر
      خدمه:3 نفر

      نيروي محرکه
      قدرت:240 و 300 اسب بخار
      موتور: 1موتور دیزل رولزرویس کا60 و یک موتور جت بوئینگ 502
      سرعت: 60 کیلومتر بر ساعت
      برد:300کیلومتر

      تسليحات و زره
      1 قبضه توپ 105ميليمتري بوفورس ال62
      3قبضه مسلسل کاليبر7.62 ميليمتري
      حداکثر زره:45ميليمتر

      توليد
      تعداد:290دستگاه
      سال ورود به خدمت:1966
      تا:1971
      سال پایان خدمت:1997

      نویسنده:رضاکیانی موحد
      منبع:مجله جنگ افزار




  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.