امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

تصمیم وزارت دفاع آلمان مبنی بر خرید میدز

 

وزارت دفاع فدرال آلمان دیروز از خریداری سیستم میدز خبر داد. در ماه های اخیر رقابتی سخت و جدی و پایاپای میان سامانه میدز و پاتریوت نسل بعدی در جریان بود که در نهایت میدز برنده این رقابت شد.  2 هفته پیش وزارت دفاع آلمان از انتقال 4 یگان سامانه پاتریوت به اسرائیل خبر داده بود و این اقدام خود را ، به عنوان کمک های بلاعوض نظامی  بیان کرد.

 

از همان زمان گمانه زنی های کارشناسان  در خصوص انتخاب میدز قوی تر شده بود ، چون این حرکت به منزله از رده خارج کردن آهسته و تدریجی سامانه های قدیمی پاتریوت و جایگزینی آنها با میدز ، پنداشته میشد.

 

به گفته مسئولان لاکهیدمارتین ، انتظار میرود تا سال 2025 تمامی یگان های پاتریوت ارتش آلمان با میدز جایگزین شود. تعداد مورد نیاز آلمان بین 8 تا 10 واحد ارزیابی میشود. به دنبال این تصمیم آلمان ، احتمال میرود کشورهای دیگری نظیر ایتالیا و هلند نیز برای خرید میدز ابراز علاقه کنند به اضافه 32 کشوری که مسئولان لاکهید مارتین آنها را مشتریان بالقوه خود میپندارند که دارندگان فعلی سیستم پاتریوت نیز در این فهرست قرار میگیرند.

 

میدز با همکاری شرکت لاکهیدمارتین آمریکا با ام بی دی ای اروپا توسعه یافته. به طوری که 58% هزینه ها و توان فنی و علمی توسط آمریکا فراهم شده ، 25% توسط آلمان و 17% توسط ایتالیا. ایرباس و BAE نیز در بخش اروپایی سهیم بوده اند.

 

رادار جستجو ، لانچر پرتاب و موشک های این سامانه به وسیله لاکهیدمارتین تولید میشود  و رادار کنترل آتش و واحد فرماندهی و مدیریت توسط شرکای دیگر.

 

لاکهید مارتین انتظار دارد گفت و گو ها برای فروش 4.5 میلیارد دلاری این سامانه را از همین حالا به مدت 12 ماه تا سال آینده میلادی یعنی 2016 با وزارت دفاع آلمان آغاز کند و اولین سیستم ها تا پیش از آغاز سال 2020 تحویل نیروی زمینی آلمان شود.

 

همچنین مسئولان لاکهیدمارتین بازاری به بزرگی و ارزش 100 میلیارد دلار را برای فروش این سامانه طی 15 سال آینده پیش بینی کرده اند.

 

2 سال پیش آمریکا تصمیم به توقف اختصاص بودجه بر روی این برنامه گرفت و نیروی زمینی آمریکا نیز هیچ تصمیمی بر خریداری و  به خدمت گرفتن سیستم میدز ندارد و به جای آن بر روی سامانه پاتریوت نسل بعدی که توسط ریثیان در حال توسعه میباشد ، سرمایه گذاری کرده است.

 

ولی در عین حال نیروی زمینی آمریکا تصمیم دارد از 10 سال صرف زمان و هزینه بر روی این برنامه ، محصول مورد نظر خود را برداشت کند و در این راستا ، بعضی از اجزای میدز مانند رادار کنترل آتش و لانچر را در پاتریوت نسل بعدی به کار گیرد.

موشک های PAC-3 MSE نیز با توجه به این که اختصاصا برای سامانه میدز توسعه نیافته اند و در حقیقت برنامه ای از گذشته محسوب میشود ، قاعدتا در ساختار پاتریوت نسل بعدی نقش اساسی دارد.

 

پاتریوت نسل بعدی شامل رادار فوق پیشرفته با 3 آرایه ثابت از نوع AESA میباشد که از فناوری گالیوم نیترید بهره میگیرد و برد ، دقت و قدرتی به مراتب بیش از رادارهای سامانه میدز خواهد داشت. در عین حال پوشش 360 درجه ثابت ایجاد خواهد کرد بر خلاف میدز که از یک رادار گردان برای پوشش 360 استفاده میکند و این یکی از بزرگ ترین برتری های پاتریوت است.

همچنین از سامانه مدیریت باز نبرد بهره مند خواهد بود که قدرت قرارگیری در جنگ شبکه محور را به آن خواهد داد.

 

در پی این تصمیم وزارت دفاع آلمان ، احزاب دست چپی و سبز به شدت به هزینه های سرسام آور این پروژه اعتراض کردند و گفته اند چرا در حالی که سامانه های قدیمی موجود به خوبی در حال انجام وظایف خود هستند ، باید چنین بار مالی اضافه بر سازمان و غیر لزوم به کشور و مردم تحمیل شود. و از اصطلاح  " پرتاب پول از پنجره به بیرون " برای این سرمایه گذاری استفاده کرده اند.

 

همچنین چندین اندیشکده آلمانی فعال در مسائل نظامی ، هشدار داده اند که با توجه به نبودن پشتیبانی مالی و بازاریابی ارتش آمریکا ، خرید و به کارگیری سامانه میدز توسط دولت آلمان بسیار گران تمام خواهد شد و هیچ گونه توجیه اقتصادی و منطقی نخواهد داشت.

 

کمپانی ریثیان در واکنش به این خبر اظهار کرده که هنوز هیچ گونه پیام رسمی از سوی وزارت دفاع آلمان مبنی بر انتخاب میدز در این رقابت ، دریافت نکرده و آنها این مساله را به معنای در جریان بودن و ادامه داشتن رقابت میدانند.

 

همچنین خانوم " اورسولا ون در لین "  وزیر دفاع آلمان در اظهاراتی تامل بر انگیز اضافه کرده ، در صورتی که سازندگان سامانه میدز ، موفق نشوند به اهداف مورد نظر از لحاظ بودجه و زمان بندی و توانایی های مورد نیاز دست یابند ، آلمان همچنان قادر است در هر لحظه  قرارداد را باطل کرده و به سازنده سامانه پاتریوت یعنی شرکت ریثیان ، یک فرصت دوباره بدهد.

 

ماه گذشته لهستان سامانه پاتریوت را در رقابت با سمپ-تی ، برای خرید انتخاب کرده بود در حالی که میدز حتی به رقابت نهایی هم راه نیافته بود .

 

http://www.lockheedmartin.com/us/news/press-releases/2015/june/mfc-060915-germany-meads-future-air-missile-defense.html

http://meads-amd.com/2015/06/germany-announces-meads-selection-for-future-air-and-missile-defense-system/

http://www.defensenews.com/story/defense/2015/06/09/germany-opts-for-meads-missile-defense-system/28741425/

http://www.reuters.com/article/2015/06/09/germany-military-missiledefense-idUSL1N0YV1KL20150609

http://www.wsj.com/articles/germany-opts-for-meads-missile-defense-system-1433867902

http://www.ft.com/intl/cms/s/0/c1ad5a7a-0e8f-11e5-9ae0-00144feabdc0.html

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

به نظر شخصی من قاهر 313 یک کار عمده اش مقابله با امثال این سیسمتها خواهد بود

عزیزان دل چرا بیخودی منفی میدید؟

 

به صورت سنتی، هواپیماهای رادارگریز برای نفوذ به پدافند طرف مقابل و عملیات سرکوب دفاع هوایی به وجود آمدند

منطقه ما هم داره پر میشه از انواع پدافند پیشرفته

کشور ما هم اعلام کرده برنامه تولید جنگنده رادارگریز داره.

 

خب این سه تا گزاره رو کنار هم بگذارید چی در میاد؟

این یک حرف منطقیه که اگر برنامه رادارگریز وجود داره، سرکوب دفاع هوایی دشمن از مأموریتهاش باشه...

 

پ.ن. طبیعتا اینکه فلان سلاح برای فلان مأموریت طراحی می شود به این معنی نیست که در شرایط واقعی هرگاه در آن مأموریت قرار بگیرد موفق می شود

 طبیعتا تر (!) هم اینکه فلان سلاح برای فلان مأموریت طراحی می شود به این معنی نیست که وقتی هنوز در مراحل طراحی و توسعه قرار دارد از پیش در فلان مأموریت و در مقابل فلان سلاح موفق شده است! سینه چاکان تکنولوژی آمریکایی نگران نباشند!

  • Like 1
  • Downvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

وزارت دفاع آمریکا، پنتاگون، در گزارشی گفته که این کشور به منظور یافتن و تخریب موشک‌هایی که به فضا فرستاده می‌شوند، باید درباره تکنولوژی‌های جدید از جمله لایه‌ای از حسگرهای مستقر درفضا تحقیقاتی انجام دهد.

 

در آستانه انتشار این گزارش، یک مقام آمریکایی که نامی از او برده نشده گفته که فضا "کلید" دفاع موشکی است.

این مقام آمریکایی به خبرنگاران گفت: "به منظور دریافت هشدار به موقع و ردگیری و تشخیص موشک‌ها پس از پرتاب، ما حالا به بررسی لایه حسگرهای مستقر در فضا پرداخته‌ایم."

اما این مقام آمریکایی در عین حال تاکید کرده که ارتش تنها در حال بررسی این مسئله است که آیا چنین سیستمی کارایی دارد و هنوز تصمیمی در این مورد گرفته نشده است.

《 http://www.bbc.com/persian/world-46906599  》

 

  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
هم اکنون, Navard گفت:

همیشه در بحث ها گفته شد که ماهواره بر قاصد با تغییراتی میتونه یک موشک قاره پیما بشود. و یا با اتصال پیشران سلمان به باقی موشک های موجود من جمله خرمشهر و سجیل میتوانیم به برد بسیار زیاد دست پیدا کنیم. اما مطلبی که تا حالا به آن پرداخته نشده این است که ما در بهترین حالت با این تکنولوژی به چه بردی دست پیدا میکنیم!؟ و برای رسیدن به خاک آمریکا موشک هایمان چه بردی را باید طی کنند؟!

 

 

 آیا کروی بودن کره ی زمین رو حساب کردید !؟

در مضحک بودن سیستم های دفاع موشکی که آمریکا به بهانه ی جلوگیری از قدرت نظامی علیه روسیه در رومانی و لهستان گذاشته همین نقشه بس هست ...

 

20180929_wom941.png

 

روسیه برای زدن آمریکا ، نیازی نداره موشک ها رو از روی اروپا و اقیانوس اطلس رد کنه ، خیلی راحت از شمالگان و کانادا این کار رو می کنه !!!

ایران هم می تونه هم از شمالگان ، هم از جنوبگان و هم غرب و هم شرق این کار رو کنه ... یادتون باشه که زمین ، گرده .

 

ویرایش شده در توسط Ghalam
  • Upvote 8

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بسم ا...

 

ایده سامانه دفاع موشکی جهانی چند لایه ریتئون

 

براساس گزارشهای اطلاعاتی منتشر شده ناتو ، خطر گسترش کاربران موشکهای بالستیک در دو حوزه کمیت و پیچیدگی ، روبه افزایش است . به اعتقاد  تحلیلگران اطلاعاتی ناتو ، تا سال 2018 و پس ازآن ، تمامی خاک اروپا در معرض خطر موشکهای بالستیک قرار خواهد گرفت . به همین دلیل شرکت تسلیحاتی ریتئون درصدد است تا سامانه دفاع موشکی جهانی چند لایه خود را به منظور ایجاد یک حفاظ قابل اطمینان ، توسعه دهد . این سامانه متشکل از آرایه های یکپارچه زمین پایه ، دریاپایه و فضا پایه است که میتواند در برابر موشکهای بالستیک حفاظت مشخصی را ایجاد نماید . سناریوی فرضی مطرح شده دراین ویدئو ، دو مشخصه اصلی سامانه طرح شده توسط ریتئون ( رادار AN/TPY-2 و موشک استاندارد-3) را به تصویر کشیده است .

 

antpy-2_gallery_thumb.jpg

 

rim-161a.jpg

 

 

https://www.aparat.com/v/pYSBJ

 

پی نوشت :

 

تا این تاریخ ( سیزدهم خرداد سال یکهزاروسیصدو نود ونه خورشیدی ) انجمن میلیتاری فاقد تاپیک مستقل برای بررسی و تحلیل سامانه های دفاع موشکی بود ، که با تجمیع تمامی تاپیکها و پستهای مرتبط ، این کار اجرا شد

  • Upvote 11

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اینفوگرافی شبکه دفاع موشکی اروپا در برابر حملات بالستیک (در اینجا از جانب ایران)

رادارهای زمین‌پایه هشدار زودهنگام و ماهواره‌ها، پرتاب موشک بالستیک را رصد می‌کنند و سپس سامانه‌های دفاع فعال با موشک سامانه پاتریوت پک-٣ و اس‌ام-٣، سرجنگی را رهگیری و ساقط می‌کنند.

20210317_094427.jpg

  • Upvote 8

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

در بحث پدافند و موشک ها نکته ای که وجود داره اینه: روند توسعه پدافند معمولا یک گام پس از شناخت تهدید هست. یعنی اول تهدید که اینجا موشک هست شناسایی میشه و مشخصاتش استخراج میشه و برای این تهدید با صرف زمان و هزینه زیاد یک سامانه پدافندی با مشخصات تقریبا معین بنا به مشخصات موشکی طرف مقابل طراحی میشه. پس کشور مهاجم میتونه اگر خلاق باشه یک گام پیش باشه از کشور مدافع به این شکل که پس از تکمیل طراحی پدافند و توسعه اش توسط دشمن (با صرف هزینه و زمان و تولید در کمیت ) حالا با یک راهبرد ابزاری یا تاکتیکی اون طراحی را در شکل کارکردی خودش هدف قرار بده. برای مثال با یک تغییر کوچک در موشکهاش یا حتی تغییر تاکتیکی یا طراحی یک سلاح مکمل در کنار موشکی در اون بحث توسعه و طراحی پدافندی دشمن در زمان تهاجم یک غافلگیری ایجاد کنه.

 

حالا این میتونه متنوع باشه. از تغییرات نرم افزاری تا سخت افزاری، تغییرات تاکتیکی نحوه کاربرد سلاح، جنگال، سلاح مکمل، جغرافیا، حتی زمان و کمیت همه میتونند در خدمت این هدف باشند به شرطی اینکه از مشخصات سامانه های پدافندی دشمن شناخت کافی وجود داشته باشه و تا حد امکان حداقل چند نمونه از این طراحی ها به منظور غافلگیری پنهان بمونه.

 

پ ن: مثلا یکی از غافلگیری های در دسترس تر میتونه موشک ضدماهواره باشه. فقط در همین بحث جمع آوری اطلاعات میدانی فی المثل ایالات متحده ماهواره های تصویربرداری یا هشدار زودهنگام مثل دو چشم جزئی جدایی ناپذیر از طراحی عملیات هاش شدند، یعنی یک عادت زمانی شکل گرفته که هرچند براش الترناتیوهایی حتما در پلنهاشون دارند ولی خب در عمل تمام تکیه بر ابزارهای در دسترسشون هست و تجربیاتشون هم بر این پایه شکل گرفته. حالا به وقت خاص، اگر این چشمها از کار بیفتند اون هم در عین غافلگیری خب خودش یک گام برای تزلزل جبهه مقابل هست هر چه قدر هم که میخواد نابرابر باشه جبهه. اصولا سیستمهای پیچیده آسیب پذیر تر هستند و بیشتر متکی بر اجزا.

  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      تسلیحات هایپرسونیک ، حوزه جدید برای رقابت
      اعطاء قرارداد توسعه جنگ افزارهای هواپایه فراصوت به لاکهید – مارتین

      واشنگتن : وزارت دفاع ایالات متحده در 13 اوت 2018  اعلام نمود که مناقصه  طراحی و توسعه دومین نمونه از تسلیحات فراصوت مورد نیاز ارتش این کشور را به ارزش 480 میلون دلار به  دپارتمان موشک و سامانه های کنترل شرکت لاکهید- مارتین اعطاء نموده است .
      خبر امضاء این قرارداد در حالی منتشر گردید که پیش از این گمانه زنی هایی در خصوص نیازمندی فوری ارتش این کشور برای طراحی و و تولید تسلیحات هوا- پایه واکنش سریع وجود داشت و گفته شده بود که پشتیبانی های لازم از برنده مناقصه نیز بخوبی انجام خواهد شد این قرارداد ، در واقع ، ایجاد بستر مناسب برای طراحی ، تست و آمادگی برای تولید مهمات واکنش سریع هواپایه (ARRW) بشمار  می آید .

      وزیر نیروی هوایی  ، هدر . ای . ویلسون در این زمینه می گوید :" ما قصد داریم تا بسرعت و با بهره گیری از بهترین فناوری در دسترس ، در کوتاه ترن بازه زمانی ممکن ، قابلیت رزم هایپرسونیک را در اختیار نیروی هوایی قرار دهیم "

      پروژه ARRW ، یکی از دو تلاش ارتش ایالات متحده  برای نمونه سازی تسلیحات ماوراء صوت است که به نیروی هوایی  در توسعه قابلیتهای رزمی کمک می کند . نیروی هوایی ارتش ایالات متحده  ، با استفاده از دسترسی های داده شده  بخش 804 از اجازه نامه FY16 قانون دفاع ملی ، مجاز است تا سرمایه گذاری لازم برای توسعه این تسلیحات تا سال 2021 را داشته باشد . این پروژه قرار است تا در شعبه اورلاندو (فلوریدا ) شرکت لاکهید- مارتین اجرا گردد و انتظار می رود تا اواخر نوامبر 2021 به نتیجه قطعی برسد .

      از سویی دیگر ، مدیران ارشد وزارت دفاع  ، آژانش دفاع موشکی ، نیروی هوایی ، نیروی دریایی ، و ارتش روز 28 ژوئن  سال جاری توافقنامه ای را بصورت مشترک به امضاء رساندند که در آن بر همکاری و توسعه فناوری مهمات هایپرسونیک سُرشی ، تاکید وجود داشت .

      ژنرال دیوید . ال . گلدفین ، رییس ستاد نیروی هوایی ، در این زمینه می گوید :
      " این تیم مشترک  برای رقابت نیازمند ایجاد چابک سازی سازمانی خواهد داشت ، مرزهای فناوری در این برنامه بطور قطع جابه جا میشود و ما می بایست سهم خود را از این رقابت جدید ، داشته باشیم "
      انعقاد این قرار داد ، به دولت اجازه می دهد تا به نیاز فوری نیروهای مسلح ، پاسخ مناسب دهد ، به همین دلیل شروع به کار این پروژه ، به فاصله 180 روز پس از امضاء تعیین شده است .

      برنامه دوم نیروی هوایی برای طراحی تسلیحات هواپایه  فراصوت ، سرمایه گذاری برروی پروژه  جنگ افزار ضربتی متعارف فراصوت (HCSW) نام دارد . در مجموع ، این دو برنامه ، قابلیتهای منحصربفردی را برای ارتش فراهم می کند ، گرچه  هرکدام ازاین دو طرح ، رویکردهای فنی متفاوتی را دنبال می کنند . چنانکه برنامه ARRW تلاشی است میان نیروی هوایی و دارپا برای توسعه فناوری که امکان ارتقاء آن وجود دارد ، در حالی که برنامه HCSW ، بیشتر بر روی استفاده از فناوری هایی که وارد دوره بلوغ خود شده ، متمرکز شده است .
      پی نوشت :
      1- در یک دهه اخیر ، مفهوم جدیدی واردسازمانهای مسلح شده و آن ، " چابک سازی " سازمان است ، طبیعتا" سازمان های به اصطلاح " تنبل" در چنین وضعیتی ، محلی از اِعراب ، نخواهند داشت .
      2- نکته جالب اینجاست که مدیریت حاضر نیروی هوایی ارتش ایالات متحده ( بعنوان متولی این دوبرنامه ) ، آنچنان به این فناوری علاقه مند شده که روی دو برنامه مشابه ، همزمان سرمایه گذاری می کند ، طبیعتا" در اینجا ( و نه الزاما"در یک سازمان قرن بیست و یکمی نظیر پنتاگون )  پول به هیچ عنوان مطرح نیست ، بلکه ، پیش فرضها ، عملکرد و آینده نگری مدیریت سازمان ، تاثیر گذار خواهد بود .
       
      صرفاً برای میلیتاری / مترجم MR9
       
    • توسط MR9
      بسم الله الرحمن الرحیم

       



      هفدهم سپتامبر 2010 بود که ژاپن با انتشار استراتژی جدید نظامی خود نخستین «نشانه های جدی» برای خروج از «انزوای نظامی» را نشان داد. ژاپن برای این استراتژی نظامی، رقمی بالغ بر 280 میلیارد دلار برای پنج سال (2010 تا 2014) اختصاص داده و اعلام کرد قصد دارد در این سال ها مواضع دفاعی خود در جنوب و غرب این کشور(مناطق مرزی چین) را تقویت کرده، روی پروژه های موشکی بالستیک سرمایه گذاری کند. در این استراتژی همچنین بر گسترش روابط با همپیمانان کلیدی از جمله آمریکا و افزایش شمار زیر دریایی‌ها و .... تاکید شده است.
       



      اکنون در سال 2014 هستیم و نزدیک به 5 سال از انتشار این استراتژی می گذرد که خبر می رسد، ژاپن برای نخستین بار پس از جنگ جهانی دوم اعلام می کند ضمن شرکت در عملیات نظامی برون‌مرزی، به دنبال فروش تجهیزات نظامی در بازارهای بین المللی است.
      حضور ارتش ژاپن در عملیات جنگی برون مرزی نیز به رغم مخالفت‌های گسترده مردمی و محدودیت های قانونی گویا در حال عملیاتی شدن است. شاهد این ادعا اظهارات اخیر شینزو آبه، نخست وزیر ژاپن است که اخیرا از داشتن یک «ارتش قدرتمند» سخن رانده و گفته این ارتش حق دارد در جنگ های بین المللی حضور داشته باشد.
      طبق اعلام مقامات ژاپنی، این کشور در تلاش است محدودیت‌های قانونی در زمینه صادرات سلاح را نیز برداشته و به بهانه های مختلف از جمله گسترش فعالیت های اقتصادی، به جرگه صادرکنندگان تجهیزات جنگی بپیوندد و از قرار معلوم، آمریکا نخستین بازار ژاپن در این عرصه خواهد بود.
      قانون اساسی ژاپن در سال 1947 نوشته و با فشار نظامیان آمریکایی‌ها به این کشور تحمیل شده است. طبق این قانون، ژاپن اجازه داشتن «ارتش» به معنی مصطلح آن را ندارد و در مقابل می تواند نیروهای محدود نظامی موسوم به «نیروهای دفاع از خود» داشته باشد.
      البته بخشی از این محدودیت ها در ماه آوریل سال جاری( اواخر فروردین) برداشته شد و به احتمال قریب به یقین اواخر ماه جاری میلادی تصمیم نهایی در این زمینه نیز اتخاذ خواهد شد.
      اما سوالاتی که در اینجا مطرح می شود این است که آیا ژاپن حقیقتا به دنبال خروج از انزوای نظامی و احیای امپراتوری سابق است؟ موضع کشورهای غربی، چین و کشورهای آسیایی و همسایه به این تغییر استراتژی چگونه خواهد بود؟



      به نظر می رسد، لا اقل بخشی از پاسخ این سوال را باید در روحیات خاص ژاپنی ها و در تاریخ این کشور جست و جو کرد.
      در طول تاریخ، برخي آيين ها و اعتقادات خاص مذهبي، همواره زمينه رشد افراط گونه روحيات ملي گرايانه و صد البته نظامي گري ژاپني ها بوده است.
      مقامات نظامي ژاپن به خصوص در دهه30 تحت تاثير فيلسوفي با نام «تويوما» به شدت اعتقاد داشتند كه خداوند ملت ژاپن را برگزيده و يكايك مردم اين كشور موظفند براي ايجاد «ژاپن بزرگ» بكوشند. براساس آيين معروف «شينتوي پاك» نیز امپراتور ژاپن خداي تمام دنيا معرفی شده و ملت ژاپن نيز «مأموريت» دارد سايرين را تحت هدايت بي چون و چراي این امپراتور درآورد.
      بحران شديد اقتصادي دهه 30 ژاپن نیز بر دامنه اين اعتقادات افزود و رشد شديد احساسات ملي گرايانه ايده توسعه ارضي و ايجاد جامعه بزرگ به زعامت ژاپن را در بين توده مردم اين كشور لازم و واجب نشان داد.
      ژاپن با چنین زمینه های تاریخی پس از پایان جنگ جهانی اول توانست یکی از پنج قدرت بزرگ نظامی و صنعتی جهان شده و در «شورای جامعه ملل» آن زمان، صاحب کرسی دائم بود.
      این کشور در همان ماه های نخست جنگ جهانی دوم توانست حدود 50 میلیون کیلومتر مربع از کره زمین(یک ششم جهان) را تحت استیلا و کنترل خود درآورد. اما به دنبال حملات ناجوانمردانه اتمی آمریکا، از حرکت باز ایستاد. البته نباید فراموش کرد، عده ای نیز معتقدند، ژاپن پیش از حمله اتمی آمریکا به این کشور شکست خورده بود و آمریکا با حمله به این کشور خواست هژمونی خود را به جهانیان تحمیل کند.


       
      این کشور به هر حال پس از جنگ جهانی دوم دیگر اجازه داشتن ارتش به معنی مصطلح امروز و اختیارات کامل را نداشت و خود نیز با وضع قوانینی، محدودیت هایی در ابعاد بین المللی حوزه نظامی وضع کرد.

      اما اکنون رشد اقتصادی بالا این کشور را از شرایط اسفناک پس از جنگ جهانی خارج کرده است و شرایطی که این کشور را به انزوای نظامی کشاند، دیگر وجود ندارد!
      پاسخ دومی نیز برای تحلیل چرایی اتخاذ چنین رویکردی از سوی چشم بادامی ها وجود دارد و آن چیزی نیست جز منافع اقتصادی و سیاسی.
      «جان ميرشاير» صاحب نظريه «رئاليسم تهاجمي» می گوید، قدرت‌هاي بزرگ هميشه مترصد فرصتي هستند تا قدرت خود را در برابر رقبا فزوني بخشند. وي سپس جمعيت و ثروت را به عنوان «پايه‌هاي اصلي قدرت نظامي» تعريف و تصريح مي كند چنانچه كشوري داراي اين مولفه ها باشد، فرصت لازم براي خروش مقابل قدرت ها را به دست آورده است.
      با توجه به مولفه هایی که در جامعه امروز ژاپن دیده می شود، هیچ بعید نیست که این کشور واقعا قصد خروش مقابل سایر قدرت‌ها را داشته باشد.

       

      ژاپن اگر چه به لحاظ سیاسی، استقلال لازم را هنوز کسب نکرده و مانند بسیاری از کشورهای غربی دیگر، پیرو سیاست های آمریکا است؛ اما این کشور حداقل در بعد نظامی، تحرکات جدی از خود نشان داده است.
      وجود پایگاه های متعدد نظامی آمریکا در ژاپن، همواره هزینه‌هایی برای توکیو داشته و این کشور با وجود تقاضاهای زیاد مردمی، هرگز نتوانسته آمریکایی ها را از این کشور بیرون کند. این ناتوانی حتی بعضا باعث سقوط رهبران این کشور شده، همان طور که گاهی شعار علیه حضور نظامی آمریکا، باعث روی کار آمدن رهبرانی در این کشور شده است.
      «یوکیو هاتویاما»، نخست وزیر اسبق ژاپن با شعار جمع آوری پایگاه‌های نظامی آمریکا بود که توانست بر رقیب قدرتمند خود پیروز شود. اما همین فرد به دلیل ناتوانی در عمل به وعده انتخاباتی اش، خرداد ماه سال 89 استعفا کرد و جای خود را به «نائوتو کان» داد. «کان» نیز ماه ها جرئت نکرد راجع به پایگاه های آمریکایی که یکی از قدیمی‌ترین و بزرگترین مشکلات مردم کشورش است، صحبتی به میان آورد.
      بنا بر این به نظر می رسد، ژاپن هنوز پیشرفتی را که در حوزه اقتصاد کسب کرده، در حوزه سیاسی به دست نیاورده است.
      «اقتصاد» نیز می تواند یکی از انگیزه های قوی برای ژاپنی ها جهت ورود جدی به عرصه نظامی باشد.
      ژاپن کشوری است که در حوزه اقتصادی جایگاه ویژه ای دارد. تولید ناخالص ملی ژاپن نزدیک به 6 تریلیون دلار و جمعیت این کشور نیز حدود 128 میلیون نفر است. دو فاکتوری که به اعتقاد «میر شایر» برای خروش کافی است!
      همین چند سال پیش بود که خبر رسید، غول خودروسازی آمریکا یعنی جنرال موتورز، جای خود را به تویوتای ژاپن داده است. آمریکا امروز خود یکی از واردکنندگان اصلی محصولات ژاپنی است. ژاپن در عرصه تکنولوژی و تجهیزات الکترونیکی نیز یکی از پیشرفته ترین کشورهای دنیا است.
      کشوری با چنین مختصات اقتصادی و جمعتی طبیعتا نمی تواند خود را محصور نگاه دارد. بنابر این ورود ژاپن به فاز صادرات تجهیزات نظامی را می توان از این منظر به تحلیل نشست.
       
    • توسط Phantom3
      موشکDelilah یک موشک الکترو اپتیکال می باشد که در اسرائیل و توسط صنایع نظامی این رژیم (IMI) به منظور هدف قرار دادن اهداف متحرک و غیر متحرک ساخته شده است.موشک Delilah نام سری موشک های گوناگون اسرائیل می باشد که توسط IMI ساخته شده اند.این موشک در اصل به عنوان یک تله هوایی ساخته شده بود، اما در دهه 1990 نوع تهاجمی و ضربتی از این موشک عرضه شد که توسط F-16 ها و F-4E های آپگرید شده ، که نقش جنگنده های هجومی را ایفا می کردند ، استفاده می شد.نوع ضد رادار این موشک از نوع هواپرتاب می باشد. این گونه از نیمه دهه 60 میلادی وارد خدمت شد. وظیفه این نمونه یافتن سایت های راداری در هنگامی بود که این رادار ها در حال کار بودند و با این کار آنها را یافته و نابود می کرد.

      Delilah-1
      این گونه از نوع هواپرتاب می باشد و در رده موشک های کروز قرار می گیرد . این موشک دارای یک موتور توربو جت بود و این موتور توربوجت به آن این امکان را می داد تا با درنگ کردن درست به خوبی هدف قرار دادن اهداف متحرک ، اهداف با استتار بسیار خوب را نیز مورد هدف قرار دهد.که این ویژگی این موشک را به یک موشک ایده آل برای نابودی سایت های سام تبدیل کرده است.این موشک دارای بردی برابر 150 کیلومتر است و توانایی نابود اهداف ، چه دریایی و چه زمینی را دارد.هدایت خودکار به کار رفته درآن به خوبی سیستم های هدایتی INS/GPS می باشد که به موشک امکان انجام ماموریت های خود اتکا را می دهد.این موشک توانایی تطبیق با سرهای جنگی گوناگون را دارد و نیز می تواند توسط بسیاری از هواگرد ها حمل شود.این موشک توانایی شلیک از هواگردها ، بالگردها یا لانچر های زمینی را دارد. اندازه جمع و جور این موشک به آن این امکان را می دهد که توسط بالگردهای سیکورسکی UH-60A و SH-60B حمل شود.این موشک سر جنگی کوچک ولی موثر حمل می کند که به آن امکان هدف قرار دادن و نابودی اهداف با کمترین خطر را می دهد.این موشک نخستین بار توسط اسرائیل در جولای و آگوست 2006 ، یعنی درجنگ با لبنان، استفاده شد.این موشک در این جنگ توسط F-16D پرتاب می شد.



       
       
       
      Delilah-2
      این موشک با سرمایه گزاری چین درحال توسعه و ساخت توسط اسرائیل می باشد .این موشک از موتور Bet Shemesh Sorek 4 استفاده می کند که تراستی معادل 800 پوند ایجاد می کند. این ویژگی به موشک این امکان را می دهد که برد بیشتر و سر جنگی بزرگتری داشته باشد.




      Delilah-GL
      این موشک یک موشک زمین پرتاب می باشد که در اصل نوع تغییر یافته موشک کروز Delilah است و بردی معادل 250 کیلومتر دارد که ممکن است برد واقعی آن نباشد ، یعنی امکان دارد این موشک بردی بیش از 300 کیلومتر داشته باشد .
      این موشک با سر انفجاری متعارف 30 کیلوگرمی مسلح می شود اما توانایی حمل انواع دیگری را نیز دارد. این موشک توسط GPS هدایت می شود و توانایی گشت در منطقه جنگی را قبل از تایید هدف دارد.

      مترجم :Phantom3
      استفاده از این مطلب تنها با ذکر نام مترجم و لینک به سایت Military.ir مجاز می باشد.
    • توسط farmandekoll
      F-117 نایت هاوک (شاهین تاریکی) نخستین هواپیمای عملیاتی است که به منظور استفاده از فناوری پنهانکاری طراحی شد. طراحی منحصر بفرد این هواپیمای تک سرنشینه تواناییهای استثنایی را به این هواپیمای تهاجمی می افزاید. اندازه این هواپیما در حدود F-15 ایگل می باشد که دو موتور توربو فن F404 که هرکدام نیرویی معادل 48 کیلو نیوتون (10800 پوند) ایجاد می کنند دارد. هم چنین دارای کنترل با سیم می باشد. قابلیت سوختگیری هوایی برد نایت هاوک را افزوده و آن را به یک سلاح بازدارنده و ترساننده ی ایالات متحده تبدیل کرده است. توانایی حمل انواع سلاح ها با سیستمهای ناوبری و حمله یکپارچه و سیستمهای الکترونیک پروازی ( اویونیک) موثر بودن این هواپیما را در عملیات مختلف اثبات می کند و بار کاری خلبان را کم می کند. کشیدن نقشه های با جزییات ریز برای عملیات روی نقاط با پدافند سنگین و قوی با استفاده از سیستم طراحی نقشه خودکار به ارزشهای این هواپیمای منحصر بفرد می افزاید.اولین F-117 در سال 1982 تحویل داده شد و آخرین تحویل در سال 1990 بود. تصمیم تولید F-117 در سال 1978 گرفته شد. اولین پرواز آن در سال 1981 انجام شد.

      جزییات :


      وظیفه : هواپیمای تهاجمی پنهانکار

      سازنده : لاکهید

      استفاده کننده : نیروی هوایی ایالات متحده

      موتور : دو موتور توربو فن بدون پس سوز F404-GE-F1D2 با قدرت 48 کیلو نیوتن (10800پوند)

      ابعاد : طول 10.08 متر، ارتفاع 3.78 متر، دهنه بال 13.20 متر

      اوزان: وزن خالی آن 13.381 کیلوگرم برآورد شده است، حداکثر وزن برخاست 13.814 کیلوگرم

      اجرا : حداکثر سرعت 0.98 ماخ یا 1040 کیلومتر بر ساعت(656 مایل بر ساعت)، سقف پرواز 15.240 متر برآورد شده است ( 50000 پا)

      سلاحها : تا 2268 کیلوگرم (5000 پوند) انواع بمب های هدایت شونده، موشکهای هوا به زمین، موشکهای زد رادار یا موشکهای هوا به هوای AIM-9 که در یک جایگاه درونی حمل می شوند.




  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.