Recommended Posts

تو نقشه که به نظر خیلی محدود هست این تنگه و زیادی به فلسطین نزدیکه؛ چطوره که اسرائیل غاصب که هر جایی فضولی میکنه، اینجا فضولی نکرده؟؟ یعنی ما عملا میتونیم در نزدیک فلسطین اشغالی، کلا نیروی نظامی گسترده داشته باشیم؟!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote][quote]master1986 عزيز شما ميدوني تامكت براي چي اصلا ساخته شده ؟ براي پريدن از روي ناو !خودت تا آخرش رو برو .... با كمي تغييرات توي سيستم فرود و .... !
پس منايع نامعلوم و .... رو بيخيال !
هزينه هاش هم از جيب مملكت ميره واسه دفاع از مملكت !

داداش شما ميخواي از كحا واحد زيرسطحي تهيه كني ؟ ما هر چي ميشده از كره و چين در آورديم و تكنولوژي بيشتر از اين ندارن و اگرم داشته باشن به ما نميدن !

داداش شما زير دريايي كيلو ديدي ؟ فقط متراژش ميدوني چنده ؟ ميدونم اورهال اساسي و از اين جور كارا روش ميكنيم ولي فعلا ما توي ساخت زير دريايي 500 تني هستيم و بذار اينو بسازيم من خرج مهندسي معكوس كيلو رو ميدم !
در حال ساخت جماران و رفقا هم هستيم و هر چيزي سر جاي خودش ![/quote]

باشه اخوی تسلیم . نکشی مارو ؟؟
میدونم تامکت یه هواپیمای رهگیره ناو نشینه ولی تاکتهای ما هم از اون نسخش نیست. همچنین ایجاد تغییراتی که بشه روی اونها برای تغییر کاربر ی انجام داد هم کار ماها نیست چون از سیر تاپیازشو باید تغییر داد (دیگه تشریحش نمیکنم)
آره کیلوهم دیدم ما که کلاس تارق رو میسازیم و آذرخش رو هم میسازیم حالا شما ببین به تولید تامکت نزدیکتریم یا کیلو( مثال مع الفارغ زدم) -شوخی

شما که میتونی خرج مهندسی معکوس کیلو رو بدی قربونت خرج مهندسی معکوس B2, F35
و ایضا Trident رو بده که دیگه نه گیر کیلو باشیم و نه گیر تامکت.

تناقض و تضاد آرا مقدمه ای بر پیشرفته داداش[/quote]

مخلص داش اسي ! icon_eek

حامد جون اين آواتار رو هي عوض نكن ديگه نميشناسيمت ! :oops:

حالا جواب master1986 عزيز:

داداش شرمنده من به اندازه شما تخصص ندارم ولي تا اونجايي كه ميدونم همچين سير تا پيازشو نميخواد تغيير داد كلا تامكت هاي ناو نشين فرقي به غير از سيستم ارابه فرود و يك سري تغييرات در سيستم ناوبري به علت وجود دريا و ..... نميخواد حالا شما ميگي سير تا پياز لابد چيزي ميدوني كه ما خبر نداريم ! icon_rolleyes

داداش ما كلاس طارق نميسازيم طارق اسم فارسي همين كيلوهاي خودمونه ما زيردريايي غدير ميسازيم ، در ضمن داداش ما بالای 80% قطعات تامکت یا شایدم بیشتر رو میسازیم چون هنوز تامکت های ما سرپا هستن و همینجور داره به تعدادشون اضافه میشه (همین چند روز پیش یکی از بچه ها خبرشو داد که دو گربه ایرانی ..... !) پس مطمئن باش ما هر کاری بخواییم میتونیم با تامکت انجام بدیم !

داداش Trident که اسم آدامسه البته مقادیر بسیار ناچیزی الکل داره که بهتون پیشنهاد میکنم نخورید چون هم گرونه هم الکل داره همون شیک از همشون بهتره !( شوخی کردم ) icon_cheesygrin
داداش شما اف 35 و بی 2 رو بیار خرجش مهندسی معکوسش با من !

اسی جان منم از اول همینو دارم میگم این بروبچه ها هی میپیچونن ! آقا مسئولین ما دنبال ناو هواپیمابر کوچیک هستند و هیچ کسم منکر این نیست یعنی ما نیاز داریم ! برای کسب اطلاعات بیشتر به پست های قبلی بنده مراجعه فرمائید !

اپرا جان خیلی کوچیکتیم ! icon_cheesygrin
ولی شرمنده کدوم گزینه بهتر ؟ نکنه فانتوم و اف 5 میخواییم بفرستیم سوریه و لبنان !
داداش سناریوی جنگ رو به فرض چیدم خودم میدونم که اسرائیل جرئت زدن ناوهای ما رو نداره و بهتره بگم به قول خودت با نور های 300 ک . م جرئت نزدیک شدن نداره ولی کلا برای توجیه این گفتم که اگر یه روز بریم به جایی که سوریه و لبنان نباشن میخواییم چی کار کنیم ؟ اون حمایت رو هم نداریم پس 100% به ناو هواپیمابر احتیاج داریم و ممکنه اونجا به فرض یکی جرئت حمله پیدا کنه ، حالا چه کنیم ؟! icon_rolleyes

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
حالا این ناو گروه کی راه می افته؟ کسی خبر داره یا نه؟ اونوقت کدام ناوچه ها گسیل میشند؟ جماران هم میره ؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote][color=red]داداش Trident که اسم آدامسه [/color]البته مقادیر بسیار ناچیزی الکل داره که بهتون پیشنهاد میکنم نخورید چون هم گرونه هم الکل داره همون شیک از همشون بهتره !( شوخی کردم ) [/quote]

آره یه جور آدامسه (شاید شما فرق آدامس و زیر دریایی اتمی رو نمیدونی!؟)
خواهش میکنم اینطوری با مسائل برخورد نکنین و ندانسته دانش دیگران رو به سخره نگیرین.(ممنون)

ببخشید که عکس بزرگ رو تو پستم استفاده کردم. از هم عذر خواهی میکنم ولی بزرگی این عکس رسالت انتقال پیامی رو به عهده داره.


[img]http://irupload.ir/images/76770185013679470458.jpg[/img]

اینم یه لینک جهت افزایش اطلاعات عمومی:
[url=http://www.royalnavy.mod.uk/operations-and-support/submarine-service/ballistic-submarines-ssbn/index.htm]Trident Submariens[/url]

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
البته نظر برادر رضا رو تائید نمیکنم و روش بحث هست.

ولی این حادثه میتونست اتفاق نیفته و فقط کافی بود پرواز به علت بدی شرایط جوی لغو بشه.

وقتی در اروپا بخاطر شرایط جوی پرواز هیولاهایی چون ایرباس380 یا بوئینگ777 رو لغو میکنند آنوقت چه منطقی برای صدور مجوز پرواز برای یک هواپیمای قدیمی و فاقد امکانات لازم برای این جو وجود دارد؟

انگار نه انگار که 77 نفر ایرانی کشته شده اند!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
سلام
[quote](شاید شما فرق آدامس و زیر دریایی اتمی رو نمیدونی!؟)[/quote]
trident اسم موشک بالستیک است نه زیردریایی
عکسی هم که قرار دادید مال زیردریایی استراتژیک اتمی انگلیس Vanguardکه سازه اون برای جایگیری مقرهای شلیک موشک تریدنت این طور طراحی شده.


[url=http://www.military.ir/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=8900&start=0&postdays=0&postorder=asc&highlight=] سری زیردریایی‌های استراتژیک اتمی Vanguard انگلیس [/url]


[url=http://www.military.ir/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=2856]موشک بالستیک UGM-133 Trident D-5 [/url]

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]
trident اسم موشک بالستیک است نه زیردریایی
عکسی هم که قرار دادید مال زیردریایی استراتژیک اتمی انگلیس Vanguardکه سازه اون برای جایگیری مقرهای شلیک موشک تریدنت این طور طراحی شده.[/quote]


از راهنماییتون خیلی ممنونم

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
برادر کماندو من یه سوال داشتم :oops:
شما هی به این اشاره میکنی ما یه جایی رفتیم،اونجا سوریه و لبنان نبودن پس ما نیاز به ناوهواپیما بر داریم. درسته؟

میشه بگین کی میخواد به ما حمله کنه ؟؟ آمریکا دیگه درسته ؟
حالا ما با یه ناو هواپیمابر اونم از نوع کوچیکش با 10 تا f-14 که ایشالا همه چیشون ردیفه! چی کار میخوایم کنیم؟ خودتم بهتر میدونی که این همه هزینه دود میشه میره هوا .تو دریا و اقیانوس هم دیگه خبری از جنگ نامتقارن نیست!
حالا به جای این کارا یه پدافند درست و حسابی رو ناوهامون بذاریم،بهتر نیست؟
از همه اینها هم گذشته من فکر میکنم ناوهواپیمابر [color=red]فلسفه اصلی[/color] به کارگیریش برای هجوم به خاک دشمن باشه، نه حفاظت از ناوهای خودی از هواپیماهای دشمن.

البته این نسخه برا وضعیت حال حاضر ایران هست.
و گرنه اگه یه روزی میتونستیم خودمون ناو هواپیمابر و هواپیما بسازیم اون روز ما مخلص شما هم هستیم فرمایشاتون 100% درسته icon_eek

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با سلام به همه دوستان ! icon_eek
master1986 جان داداش ، بد برداشت کردی من میدونم تریدنت چیه خواستم به شوخی یه چیزی گفته باشم بعدشم که نوشتم شوخی نمیدونم که چرا شما اینجوری برداشت کردید ! :oops:

کاوه جان دشمن ما فقط آمریکا نیست ! ما دشمنانی داریم که خودشون ابرقدرتن ! مثل فرانسه ! میدونم میگی با آمریکا دوسته ولی خودشم یه ابرقدرته و میتونه مستقل عمل کنه شاید در پشت پرده سیاستشون یکی باشه و خیلی چیزای دیگه ولی مطمئنا اگرم تنشی بین ناوگان ما با فرانسه پیش بیاد اونا منتظر آمریکا نمیمونن و درگیر میشن شاید آمریکا ازشون پشتیبانی کنه ولی صرفا دشمن ما آمریکا نیست ! icon_rolleyes این واسه این بود که گفتی دشمن ما فقط آمریکاست ! icon_cheesygrin

داداش 10 تا تامکت مجهز با فینیکس و بیشتر .... ! با پشتیبانی چند ناوشکن هایی که مجهز به موشک های دوربرد دریایی هستن و شاید ناوشکن های مجهز به موشک های بالستیک که توی همین تاپیک درموردشون صحبت کردم و گفتم اگه ما یه ناوشکن با تناژ 400-2300 بسازیم که قابلیت هایی مثل شلیک موشک بالستیک و از این جور چیزا داشته باشه و به همراه پشتیبانی کیلوها به نظر شما این ناوگان دود میشه میره هوا ؟ میگیم که مثلا ما ناوشکن های 2300-400 تنی نساختیم با همین جماران خودمون اسکورتش میکنیم + ناوشکن های الوند (با فرض اینکه ما جماران بیشتری نساختیم!) بازم به نظرت دود میشن میرن هوا ؟

چه حرفی زدی ! تقویت پدافند روی ناوهامون ! داداش شما روی این جماران نهایت پدافندی که میتونی نصب کنی چیه ؟ ما میگیم مرصاد که اونم با هزار تا اما و اگر ! خوب به نظرت یه اف فلان با یه هارپون که مثلا میگیم بردش 100 کیلومتره که خیلی بیشتره به سمتش شلیک کنه ، اون وقت چیه میکنیم ؟ با فلانکس هامون جلوش رو میگیریم ؟ ولی اگه ناو هواپیمابر داشته باشیم قبل از اینکه اون هواپیما بخواد به محدوده ناوهای ما نزدیک بشه میره فضا ، حالا کدوم بهتره ؟

کاوه جان این فلسفه رو شما از کجا پیدا کردی ؟ ناو هواپیمابر برای این ساخته شد که توی دریا بتونه از ناوگان دریایی در برابر حملات هوایی دفاع کنه و حالا اگرم اون ناوگان در حال حرکت برای اشغال یک کشور باشه به اون ناو ربطی نداره شاید از اون هواپیماها برای بمباران و ..... مواضع دشمنم استفاده بشه ولی ماموریت اصلیش همونه که گفتم ! برای ایجاد برتری هوایی و دفاع از ناوگان و حمله به .... ساخته شده ! icon_cheesygrin

کوچیک
همتون
مهدی !
icon_rolleyes

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
ظاهرا بعضی ها قدرت بالایی تو ترکیب مسائل با هم دارند .

از آب و فاضلاب جهنم آباد گرفته تا سقوط هواپیما فلان فلان شده رو به بهینه سازی دروغ در مملکت گره می دن

خدا رو شکر که مدیر سایت اجازه توهین به سران مملکت رو نمی ده والا نظارت کاربران این تاپیک کم از بد و بیرا که تو VOA و BBC به مملکت میدن نداشت

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]

کاوه جان دشمن ما فقط آمریکا نیست ! ما دشمنانی داریم که خودشون ابرقدرتن ! مثل فرانسه ! میدونم میگی با آمریکا دوسته ولی خودشم یه ابرقدرته و میتونه مستقل عمل کنه شاید در پشت پرده سیاستشون یکی باشه و خیلی چیزای دیگه ولی مطمئنا اگرم تنشی بین ناوگان ما با فرانسه پیش بیاد اونا منتظر آمریکا نمیمونن و درگیر میشن شاید آمریکا ازشون پشتیبانی کنه ولی صرفا دشمن ما آمریکا نیست ! :oops: این واسه این بود که گفتی دشمن ما فقط آمریکاست ! icon_rolleyes

داداش 10 تا تامکت مجهز با فینیکس و بیشتر .... ! با پشتیبانی چند ناوشکن هایی که مجهز به موشک های دوربرد دریایی هستن و شاید ناوشکن های مجهز به موشک های بالستیک که توی همین تاپیک درموردشون صحبت کردم و گفتم اگه ما یه ناوشکن با تناژ 400-2300 بسازیم که قابلیت هایی مثل شلیک موشک بالستیک و از این جور چیزا داشته باشه و به همراه پشتیبانی کیلوها به نظر شما این ناوگان دود میشه میره هوا ؟ میگیم که مثلا ما ناوشکن های 2300-400 تنی نساختیم با همین جماران خودمون اسکورتش میکنیم + ناوشکن های الوند (با فرض اینکه ما جماران بیشتری نساختیم!) بازم به نظرت دود میشن میرن هوا ؟

icon_cheesygrin[/quote]
خدایی خیلی خوب بحث میکنی داش مهدی !
آره بازم دود میشن میرن هوا !!
شما الان کل نیرودریایی حال و آینده ما رو با ده تا تامکت قرضی در نظر گرفتی، میگی خیلی خوب جلو فرانسه میتونه واسته، حالا من نمیدونم فرانسه در چه حالتی میخواد با این ناوگان سر چی و کجا در گیر بشه اما خب فرضه دیگه!
آره اگه دسته جمعی بریزیم سر یه ناوشکن فرانسوی حرفت درست میزنیم لولش میکنیم!
اما اگه فرانسه هم با قدرت کامل بیاد شرمنده از اون ده تا f-14 کاری برنمیاد. بعد هم طبق نظر شما بقیه ناوهامون هم که از لحاظ پدافند مرخصن اونا هم دود میشن.
بعد چطور ما ناوهواپیما بر ساختیم،F-14 با فونیکس سر حال داریم (تازه دریاییش هم کردیم!) اما هنوز فالانکس یا سامانه مشابه اون رو نداریم!!
شما به ما که میرسه واقع بین میشی و وضعیت الان رو میبینی اما نوبت خودت که میشه برنامه های 15 ساله نیرودریایی و هوایی رو حی و حاضر داخل سناریو هات میکنی!

حالا خدا وکیلی به جای ناوهواپیمابر که نه میدن نه میشه ساخت فعلا ، هواپیماشم که پا در هواست!شما هم که میگی ما رو ناوهامون پدافند هوایی خوب نمیتونیم بذاریم باشه قبول حالا یه چند تا ناو که الویتشون دفاع هوایی باشه بسازیم، بهتر نیست؟
اینجوری قبول داری دیگه مجبور نیستیم کل نیرودریایی رو جمع کنیم دور یه ناوهواپیمابرمون؟
ساخت کدوم الان امکانش برا ما بیشتره ، ارزون تره ، سریع تره؟
من بازم میگم مهدی حان شما میگی ناوهواپیمابر خوبه همه هم میدونن خوبه،شکی توش نیست ، اما جیب ما رو هم نگاه کن!
منم الان یه سوناتا لازم دارم خیلی هم خوبه به دردم میخوره ، حالا برم خونمونو بفروشم یه سوناتا بخرم ؟! icon_eek

در آخر هم آقا مهدی ما خیلی دوست داریم،اصلا هر چی تو بگی

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مخلصتم كاوه جان ! icon_eek

نه ديگه دود نميشن برن هوا ! علت داره ! چون فرانسه یک ناو هواپيما بر داره كه اسمش فك كنم شارل دو گلي مُلي چيزي بود اینم کشورهای دارای ناو هواپیمابر : :oops:

کشور های دارای ناو هواپیمابر در جهان :

1- ایالات متحده آمریكا: 11 ناو هواپیمابر فعال

2- بریتانیا: (6 ناو هواپیمابر، 4 در خدمت و 2 در حال ساخت )

3- فرانسه: یك ناو شارل دوگل

4- ایتالیا: كاووردر حال ساخت

5- روسیه: یك ناو فعال آدمیرال كوزنتسف

6- [color=red]هند: یك ناو (آدمیرال كورشكوف) خریداری شده از روسیه [/color]

7- چین: (Varyag) غیرفعال، خریداری شده از اوكراین

8- اسپانیا: دو ناو هواپیمابر، یكی در حال خدمت و یكی در حال ساخت

9- برزیل (S?o Paulo) : خریداری شده از فرانسه

10- تایلند :: (HTMS Chakri Nareubet) خریداری شده از اسپانیا

همچنین كشورهای كره جنوبی، بریتانیا، كانادا، چین، هند، ژاپن، استرالیا، شیلی، سنگاپور و فرانسه از جمله كاربران ناوهای هلیكوپتربر هستند .

خب حالا بگم چرا دود نمیشه !

اول این آمارم نگاه کن بد نیست ! icon_rolleyes

ناو هواپیمابر شارل دو گل

[url=http://www.novinupload.com/][img]http://www.novinupload.com/uploads/12960012211.jpg[/img][/url]

برگرفته از نام شارل دوگل
نوع کشتی : ناو هواپیمابر
کلاس : منحصر بفرد
کشور : سازنده فرانسه-تولن
ساخت کارخانه : دی‌سی‌ان‌اس
تاریخ سفارش : ۳ فوریه ۱۹۸۶
تاریخ به آب اندازی : ۷ مه ۱۹۹۴
ورود به ناوگان : ۱۸ مه ۲۰۰۱
مشخصات :
طول کشتی ۲۶۱٫۵ متر
پهنای بدنه ۶۴٫۳۶ متر
ارتفاع ستون ۷۵ متر
بارگیری استاندارد ۳۵٬۵۰۰ تن
حداکثر ظرفیت بارگیری ۴۰٬۶۰۰ تن
نوع موتور ۲ موتور K15 از نوع (PWR)،هرکدام به قدرت ۶۱ مگاوات ،
۲ موتور دیزل
تعداد خدمه ۱۹۵۰ نفر خدمه+۸۰۰ سرباز
سرعت ۲۷ گره دریایی
برد عملیاتی نامحدود-محدودیت غذایی تا ۴۵ روز
جنگ‌افزارها
رادار رادار هوایی ۳ بعدی DRBJ 11 B
رادار هوایی DRBV 26D
رادار سطح پایین DRBV 15C
رادار هدف‌یاب Arabel
توپخانه ضدهوایی ۸ توپ ۲۰م‌م مدل اف۲
۴توپ ۱۲٫۷م‌م ميترالئوس
موشک دفاع هوایی ۸ موشک میسترال
۴ پرتاب‌کننده سیلور
جنگ الکترونیک آشکارساز ARBR 21
پارازیت‌ساز مقابله‌به‌مثل ARBB 33
استراق سمع کننده ARBG2
۴ سامانه SLAT منحرف‌کننده اژدر
هواگردهای قابل حمل ۳۵ تا ۴۰ فروند هواگرد از انواع:
داسو رافال
سوپر اتاندارد
ای-۲ هاوک آی


[url=http://www.novinupload.com/][img]http://www.novinupload.com/uploads/12959819431.jpg[/img][/url]
[url=http://www.novinupload.com/][img]http://www.novinupload.com/uploads/12959820781.jpg[/img][/url]


--------------------------------------------------------------
اینم مشخصات جنگنده های قابل حملش :
--------------------------------------------------------------

رافال

[url=http://www.novinupload.com/][img]http://www.novinupload.com/uploads/12959800221.jpg[/img][/url]

رافال هواپیمایی دو موتوره با قابلیت حمل بازه گسترده ای از تسلیحات هوا به هوا و هوا به زمین می باشد که در عین حال، هواپیمایی بی نهایت تغییر پذیر است و به سرعت می تواند نقش خود را از برتری هوایی به شناسایی، حملات دریایی و یا زمینی تغییر دهد. در کاکپیت این جنگنده، از سیستم های اویونیک یا سیستم های الکترونیکی بسیار پیشرفته ای بهره برداری شده است؛ مانند سیستم HUD هولوگرافیک با زاویه دید بالا ساخت شرکت تالس اویونیک که اطلاعات ماموریت را به وفور در جلوی دید خلبان حاضر می نماید، دوربین های CCD و همچنین صفحه نمایش های لمسی در طرفین خلبان که اطلاعات تاکتیکی موقعیت حاضر را ارائه کرده و به او امکان تصمیم گیری به موقع را می دهد.

[url=http://www.novinupload.com/][img]http://www.novinupload.com/uploads/12959802091.jpg[/img][/url]

در مورد تسلیحات این جنگنده باید اظهار نمود که این هواپیما قادر به حمل بیش از 9 هزارکیلوگرم جنگ افزار هوا به هوا یا هوا به زمین از انواع مختلفی چون موشک های میکا، ماژیک، سایدوایندر، آپاچی، اگزوست، ماوریک، هارپون و بمب های هدایت لیزری GBU-12 بسته به نوع ماموریت می باشد. چنانکه پیش بینی نیز می شود، قرار بر این است که این جنگنده مدرن از سال 2006، به بمب های فوق دقیق هدایت لیزری یا GPS ماهواره ای ساژم AASM نیز برای منهدم ساختن هدف های دشوار زمینی مجهز گردد. این جنگنده، همچنین از دو توپ مسلسل با قدرت آتش 2500 گلوله در دقیقه ساخت GIAT نیز برای نبرد های هوایی نزدیک بهره می جوید. این جنگنده از نظر جنگ الکترونیک نیز برتری خود را حفظ کرده است؛ چه، با در اختیار داشتن سیستم های هشدار تهاجم، گیرنده و آشکار ساز لیزری و سیستم های مغشوش کننده رادار دشمن از توانایی قابل قبولی برخوردار است.

[url=http://www.novinupload.com/][img]http://www.novinupload.com/uploads/12959802841.jpg[/img][/url]

با مجهز شدن این هواپیما به سیستم راداری RBE2، این جنگنده از قابلیت هایی چون نگاه به پایین و شلیک به پایین نیز بهره مند شده قابلیت ردیابی همزمان 8 هدف و شناسایی تهدیدات هوایی به نحو احسن را نیز داراست. طول بالهای دلتا شکل این جنگنده حدود 11 متر و طول خود هواپیما در حدود 10 متر می باشد و در عین حال، از مساحت بالی به میزان 45 متر مربع بهره می برد. این جنگنده مدرن از دو موتور M88-2 ساخت سنکما، برای فراهم آوردن نیروی پیشران خود استفاده می نماید که البته هریک نیروی کشش استاتیکی معدل 75 کیلونیوتن را با پس سوز فراهم می آورند که در اصل ورودی های این موتورها، در زیر سکان افقی هواپیما واقع شده است! البته، تعجب نکنید. واقع شدن ورودی هوا زیر سکان افقی، به این دلیل است که این هواپیما از نوع کانارد می باشد، یعنی سکان افقی آن که غلتش حول محور عرضی را کنترل می کند، به صورت دو بالچه در جلو واقع شده است و در عوض، در قسمت انتهای هواپیما هیچ گونه سطح کنترلی مشاهده نشده و بال ها تا انتهای خروجی های موتور امتداد یافته اند.

[url=http://www.novinupload.com/][img]http://www.novinupload.com/uploads/12959803191.jpg[/img][/url]

موتورهای قدرتمند این جنگنده، رسیدن آن را به سرعتی معادل 8/1 ماخ و داشتن سقف پروازی برابر با 55 هزارپا را امکان پذیر ساخته اند که توانایی هایی بهینه برای جنگنده ای در این کلاس محسوب می شود. ناگفته نماند که این جنگنده در انواع گوناگونی برای ماموریت های متفاوت عرضه می گردد. این مدل ها عبارتنداز: مدل B این جنگنده در اصل برای استفاده نیروی هوایی طراحی گشته و هواپیمایی دو نفره شامل سرخلبان و افسر تسلیحات نظامی می باشد. مدل C نیز مانند مدل قبل برای نیروی هوایی تولید شده و در چندی از موارد بهبودیافتگی هایی نیز نسبت به مدل قبلی مشاهده می شود. مدل M نیز جنگنده ای تک نفره و مدل ناونشین رافال محسوب می شود که به منظور انجام ماموریت های حفاظتی از ناوهای هواپیمابر تولید گشته است. قابل توجه است که باز هم کارخانه سازنده این جنگنده، یعنی شرکت داسالت، سنت شکنی نکرده و هواپیمای رافال را نیز هواپیمایی با بال های دلتا شکل طراحی نموده است، یعنی همان سنتی که در هواپیماهای پیشین فرانسوی مانند میراژ 4000 رعایت شده است.

[url=http://www.novinupload.com/][img]http://www.novinupload.com/uploads/12959803551.jpg[/img][/url]

جنگنده رافال اولین هواپیمای نظامی جهان است که به منظور انجام ماموریت های هوا به هوا و هوا به زمین به طور همزمان، طراحی شده است که یکی از وجوه قدرت و شایستگی آن می باشد. به علاوه، توانایی این هواپیما برای انجام عملیات در حالت های ماورای دید بصری (BVR) و یا در ارتفاع بسیار پایین نسبت به سطح زمین در نبرد، امکانات گسترده ای را به آن، برای جنگنده ای چند ماموریته بودن و قابلیت بقای فراوان در مقابل دشمن را داده است. به هرسخن، این هواپیما، قادر است که نیاز نه تنها نیروی هوایی فرانسه، بلکه کشورهای زیادی در جهان را که بعدها از سفارش دهندگان این هواپیما خواهند بود، با شایستگی هر چه تمامتر مرتفع نماید.



سوپر اتاندارد

تاریخچه

جنگنده بمب افکن سوپر اتاندارد یک هواپیمای ناوپرواز است که برای نیروی دریایی فرانسه ساخته شده است. این جنگنده ارتقا یافته مدل قدیمی تر Etendard IVM است که هم اکنون به دلیل مشکلات سیاسی دیگر ساخته نمیشود و با مدل ناوپرواز جنگنده جاگوار در حال جایگزین شدن است.اولین نمونه ساخته شده این جنگنده در 28 اکتبر 1974 نخستین پرواز آزمایشی خود را انجام داد و پس از آن نیروی دریایی فرانسه 60 فروند از آن را سفارش داد که در سال 1978 تحویل شد همینطور آرژانتین نیز درخواست ساخت 14 فروند را نمود.

Super Etendard هم از لحاظ ساختار آئرودینامیکی و هم از لحاظ تسلیحاتی پیشرفت قابل ملاحظه ای کرده بود و به موشک های ضدکشتی پیشرفته اگزوسه مجهز شده بود که در آن زمان کمتر از یک سال از ساخت آن میگذشت . این هواپیما در نیروی هوایی آرژانتین به همراه موشک های اگزوسه نمایش خوبی علیه ناوهای انگلیسی در جنگ فالکلند داشت.


[url=http://www.novinupload.com/][img]http://www.novinupload.com/uploads/12959804051.jpg[/img][/url]


عملیاتها

•فرانسه
اولین ماموریت این هواپیما در ارتش فرانسه در لبنان رقم خورد. در 22 سپتامبر 1983 این جنگنده مواضع ارتش سوریه در جنوب لبنان را که علیه نیروهای حافظ صلح فرانسوی آتش گشوده بود در هم کوبید. در 17 نوامبر 1983 نیز پس از عملیات انتحاری علیه نیروهای فرانسوی در بیروت این هواپیما در عملیاتی مشابه برای انهدام پایگاه های تمرینی حزب الله عازم جنوب لبنان شد. در سال 1991 جنگنده Etendard IVM از خدمت نیروی دریایی فرانسه خارج شده و سوپراتاندارد برای آنکه به طور کامل جایگزین آن شود بهینه سازی شده و به سیستم های مدرن روز از جمله هدایت لیزری موشک مجهز شد.این جنگنده مدرنیزه شده که به SEM مشهور است در عملیات ناتو در کوزوو شرکت کرد و با نابودی 73 درصد اهداف محول شده بهترین آمار در بین تمام جنگنده های دیگر ناتو در این عملیات را کسب کرد. پس از آن ناتو از سوپر اتاندارد SEM در افغانستان نیز بهره برد. این جنگنده ها توسط ناو هواپیمابر شارل دو گل به افغانستان حمل شده و در عملیات آناکوندا شرکت داشتند. در سالهای 2007 و 2008 نیز سوپراتاندارد به افغانستان بازگشت . وظیفه اصلی این جنگنده شناسایی و روشن کردن اهداف با پرتوهای لیزر بود تا جنگنده رافال بتواند آنها را نابود کند. جایگزین کردن سوپراتاندارد با Rafale M از سال 2006 شروع شد و تا سال 2010 تمام این هواپیماها از خدمت نیروی دریایی فرانسه کنار گذاشته میشوند.

[url=http://www.novinupload.com/][img]http://www.novinupload.com/uploads/12959805251.jpg[/img][/url]

•آرژانتین
پس از اینکه آمریکا به خاطر دستگیری ها و اعدام های گسترده در دولت نظامی آرژانتین از فروش هواپیماهای A-4Q Skyhawks به این کشور خودداری کرد نیروی دریایی آرژانتین سفارش ساخت 14 فروند سوپراتاندارد را به فرانسه داد که در سال 1980 تحویل این کشور شد. قرار بود خلبان های آرژانتینی برای آموزش بین سالهای 1980 تا 81 به فرانسه اعزام شوند اما با شروع جنگ فالکلند هرکدام از این خلبان ها که بیش از 45 ساعت آموزش ندیده بوند مجبور به بازگشت گردیدند.در آگوست و نوامبر 1981 پنج فروند سوپراتاندارد به همراه 5 موشک اگزوسه به آرژانتین تحویل شد که بعد ها افزایش پیدا کرد. . تمام این موشک ها در جنگ استفاده شد که در چهار اصابت توانستند ناو HMS Sheffield ، دو کشتی ترابری merchant و کشتی ترابری Atlantic Conveyor را هذف قرار دهند. در هر ماموریت دو موشک اگزوسه استفاده میشد و در یک ماموریت دیگر قرار بود ناو HMS Invincible نیز مورد اصابت قرار گیرد که خلبان جنگنده در یافتن هدف دچار مشکل شده و نتوانست آن را نابود کند.

[url=http://www.novinupload.com/][img]http://www.novinupload.com/uploads/12959804941.jpg[/img][/url]

•عراق
سوپراتاندارد دومین جنگنده فرانسوی بود که عراق پس از میراژ F1 به فرانسه سفارش داد. این جنگنده ها که از خود جنگنده های در خدمت فرانسه انتخاب شده بود در سالهای 1983 تا ١٩٨۵به این کشور تحویل شد و در این سال فرانسه بازگردانده شدند. در این دو سال این جنگنده ها عملیات موفقیت آمیزی علیه نفتکش های ایرانی در خلیج فارس انجام دادند. در سال 1984 دو فروند از این هواپیماها توسط F-14 های ایرانی سرنگون شد ولی خود ایران ادعا میکند که سه سوپراتاندارد عراق را ساقط کرده است. از این سه حمله تنها یک مورد در جا منجر به انهدام هواپیما شد و در دو مورد باقی جنگنده ها در راه بازگشت به پایگاه سقوط کردند. و سه جنگنده باقی مانده به فرانسه عودت داده شد.

[url=http://www.novinupload.com/][img]http://www.novinupload.com/uploads/12959804481.jpg[/img][/url]

مشخصات:

سال ساخت 1974
ورود به خدمت 1978
تعداد ساخت 74
خدمه 1 نفر
طول 14.31 متر
فاصله نوک دو بال 9.60متر
ارتفاع 3.85 متر
سطح بال 29 متر مربع
وزن خالی 6460 کیلوگرم
حداکثر وزن هنگام برخاست 11500 کیلوگرم
پیشرانه یک موتور توربوجت SNECMA Atar 8K-50
حداکثر سرعت 1180 کیلومتر در ساعت
برد 3400 کیلومتر
سقف پرواز 13700 متر
نرخ صعود 100 متر در ثانیه

تسلیحات
دو توپ 30 میلیمتری DEFA 552 با نواخت 150 گلوله در دقیقه
دو راکت انداز ماترا با 18 راکت 68 میلی در هر کدام
دو موشک ضدکشتی اگزوسه و دو موشک AS-30L
قابلیت حمل 2100 کیلوگرم بمب در زیر بال و داخل بدنه

جنگنده های مشابه
A-4 Skyhawk
A-7 Corsair II
Blackburn Buccaneer

اینم آواکس E-2


[url=http://www.novinupload.com/][img]http://www.novinupload.com/uploads/12960006201.jpg[/img][/url]


در سال 1956 پیشرفتهای مداوم و مستمر در عرصه سیستمهای راداری کنترل و مراقبت پرواز و همچنین هشدار زود هنگام باعث شد تا این رادار ها به صورت هوابرد ( درقالب هواپیما ها) ظاهر شوند. اولین هواپیمایی که این نقش را بر عهده گرفت هواپیمای E_1 شرکت گرومن بود که در خلال سالهای 1954 تا 1961 ای وظیفه را برعهده داشت.

جانشین E-1 هواپپیمایی بود به نام E 2 باز هم از شرکت گرومن که اولین هواپیمای ناوپایه ای بود که از اول برای به عهده گرفتن نقش کنترل و هشدار زود هنگام هوایی در تمامی شرایط آب و هوایی طراحی شده بود. این هواپیمای دو موتوره دارای 5 نفر خدمه و یک دیش رادار گردان به قطر 25 فوت میباشد که این دیش در بالای بدنه نصب شده.

این پرنده کنترل میدان نبرد و هشدار زود هنگام را در تمامی شرایط جوی برای فرماندهان ناو گروه و افسران ستاد فرماندهی فراهم میاورد. انواع ماموریت های این هواگرد شامل هدایت سطحی, رهگیری (راداری) هوایی و کنترل عملیات های آفندی و پدافندی از طریق آسمان و کنترل ونظارت بر عملیات پوشش نزدیک هوایی و مدیریت جنگ در لحظات بحرانی و هدایت هوایی عملیات جستجو و نجات و در نهایت رله ی ارتباطی میباشد.

این هواپیما یکی از اجزای اساسی در قسمت هوایی ناو گروه میباشد که با رادار کامپیوتریش قادر به تشخیص خودی از خصم و نظارت بر تحرکات دشمن در منطقه و نیز آنالیز شرایط و تهدیدات بالقوه برای ایفای هر چه بهتر نقش اخطار زود هنگام و کنترل شرایط جنگ میباشد.

[url=http://www.novinupload.com/][img]http://www.novinupload.com/uploads/12959816901.jpg[/img][/url]

اما روند کاری این هواگرد چگونه بود و در چه عملیاتهایی حضور پیدا کرد ؟

از آغاز ورود به خدمت این هواپیما در سال 1961 این پرنده حکم چشم تیز بین ناوگان را داشت و جنگ ویتنام اولین تجربه آن به شمار می آمد. در عملیات دره الدورادو ( حمله به تاسیسات پدافندی لیبی ) این هواپیماها وظیفه کنترل و هدایت مستقیم جنگنده های تامکت نیروی دریایی را بر عهده داشتند. در این عملیات که در سال 1986 به وقوع پیوست این هواپیما نقش بی بدیلی در نجات دادن دوفروند تامکت از خطر دو سوخوی لیبیایی داشتند.

بعد از آن و در اوایل دهه 1990 این هواپیما عازم خاور میانه برای شرکت در عملیات طوفان صحرا (جنگ اول خلیج فارس) شد و به خوبی از پس وظیفه ی خود در فرماندهی و کنترل هوایی نیروهای متفقین بر آمد. با فرماندهی مستقیم حملات زمینی و گشتهای هوایی در اولین روزهای این جنگ 2 فروند جنگنده F_18 نیروی دریایی ایالات متحده توانستند به کمک E_2 دو فروند میگ 21 عراقی را که قصد غافلگیر کردن آنها را داشتند سرنگون کنند. در ادامه همان سالها این هواپیماها وظیفه ی نظارت بر نقاط پرواز ممنوع در شمال و جنوب عراق را بر عهده گرفتند.

س از جنگ اول خلیج فارس این پرنده ها عازم جنگ بالکان شدند و در آنجا وظیفه هدایت جنگنده های کشورهای عضو پیمان ناتو را بر عهده گرفتند که شامل درگیری های نزدیک یا داگ فایت هم میشد. جنگ بعدی این هواپیما عملیات آزاد سازی عراق سال 2003 بود که مهمترین وظیفه این پرنده نظارت و کنترل چندین عملیات تهاجمی و پوشش نزدیک هوایی بود.

در تمامی این مدت E-2 ها به صورت موثری چه در ایالات متحده و چه در سایر نقاط و کشورهای جهان در عملیات علیه قاچاقچیان مواد مخدر حضوری موثر داشتند.

[url=http://www.novinupload.com/][img]http://www.novinupload.com/uploads/12959845651.jpg[/img][/url]

اما انواع مدل های این پرنده عبارتند از:

مدل A :

این مدل که مدل اولیه به شمار می آید اولین پرواز خود را در تاریخ 19 آپریل 1960 با شماره سریال (148147) انجام داد و پس از پشت سر گذاشتن تستهای پروازی با موفقیت با سفارش اولیه حدود 59 فروند وارد خط تولید شد. در سال 1964 اولین سری این هواپیماها در قالب اسکادران VAW_111 به دو ناو هواپیمابر USS Ranger و USS KithyHawk تحویل شدند و همان طور که اشاره شد در سال 1965 اولین نسخه های آن در جنگ ویتنام شرکت نمودند و به طور عملی مورد آزمایش قرار گرفتند.

در سال 1968 برنامه توسعه دو نسخه دیگر از این هواپیما شروع شد چون بعضی قطعات و لوازم آن( در سری A ) چندان قابل اطمینان نبودند و این برنامه به خلق نمونه های B و C منجر شد.

مدل های B و C :

در سال 1975 تعداد 51 فروند از مدل A رادار AN/APS 120 را دریافت نمودند و به استاندارد مدل B رسیدند. اما بعدا دو نمونه از مدل A برای ایجاد تغییرات جهت دستیابی به استاندارد C به کار گرفته شدند که سرانجام در اواخر سال 1972 خط تولید E_2 C راه اندازی شد.

برخی از ویژگی های این استاندارد عبارتند از ابزار پروازی و راداری بهتر همراه با موتور های پرقدرت تر که کمک شایانی در افزایش سطح ایمنی پرواز این پرنده دارد. اولین نمونه های این مدل در سال 1974 به نیروی دریایی تحویل داده شدند. اما چندسال بعد در سال 1982 به شرکت گرومن پیشنهادی مبنی بر ارتقای این پرنده انجام گرفت و این پرنده E_2 C update نامگذاری شد و از سال 1985 به بعد 100 فروند از این نوع تحویل نیروی دریایی ایالات متحده شد که البته هر سه نمونه B و C و C update دارای وسایل سوختگیری هوایی میباشند.

[url=http://www.novinupload.com/][img]http://www.novinupload.com/uploads/12960004931.jpg[/img][/url]

برای عقب نماندن از شرایط روز دنیا E-2C دو مورد ارتقای اساسی را تجربه کرد:

1- ارتقا به مدل E_2C group II و برنامه مدرنیزه کردن رادار (RMP)

این برنامه ها دارای این ویژگی ها بودند:

- ارتقای برد راداری ( افزوده شدن 40 درصد بر برد آن)

- قابلیت ردیابی پیشرفته زمینی

- رنگ آمیزی بدنه

1- سیستم انتقال اطلاعات تاکتیکیJoint Tactical Information Distribution System JTIDS و Global Positioning System GPS و ارتباط صوتی ماهواره ای.

2- برنامه Hawkeye 2000 که شامل نصب و ارتقای کامپیوتر ماموریت Mission Computer Upgrade MCU و قابلیت درگیری مشترک Cooperative Engagement Capability (CEC و سیستم اقدامات پشتیبانی الکترونیک Electronic Support Measures (ESM که توان عملیاتی این پرنده را در محیط پر خطر پیش بینی شده برای قرن 21 افزایش خواهد داد.

MCU قابلیت کشف و تعقیب اهداف متحرک را افزایش خواهد داد که این امر در همکاری با سیستم CEC. به وجود خواهد آمد.

CEC توان درگیری این پرنده را با نیروهای سطحی به طور قابل ملاحظه ای افزایش میدهد.( E_2 اولین پرنده در ارتش آمریکا است که به این سیستم مجهز شده)

E_2 های مجهز به سیستم CEC پرنده هایی کلیدی برای نشانه گیری سریع برای سیستم کنترل آنش AEGIS میباشند که به صورت خارق العاده ای برد مفید موشک های استاندارد (SM-2). را افزایش میدهند.

برنامه مدرنیزه کردن رادار پروژه رادار نمایش پیشرفته را توسعه میدهد به طوری که حاصل آن برای این هواگرد دید روی خط افق over-the-horizon و اکتشاف اهداف زمینی overland detection, و تعقیب تا ناوگروه tracking to the battle group خواهد بود که البته تزویج آن با برنامه CEC این پرنده را کاملا در نقش نمایش موشک بالستیک Theater Ballistic Missile و دفاع ضد موشک کروز Cruise Missile Defense (TBMD/CMD ظاهر خواهد کرد.

این قابلیت پیشرفته تعقیب در ترکیب با سیستم کنترل آتش AEGIS و موشکهای ارتقا یافته استاندارد (SM-2 Block IVA and SM-3) ناو گروه را قادر میسازد تا چتر دفاعی ضد موشک بالستیک در منطقه ای به وسعت ایالات متحده و یا هم پیمانانش فراهم سازد به علاوه سیستمهای E_2 با سایر هواپیما های کنترل و هشدار زود هنگام AWACS و سیستمهای زمین پایه انتقال اطلاعات سازگار است.

[url=http://www.novinupload.com/][img]http://www.novinupload.com/uploads/12959845651.jpg[/img][/url]

مشخصات فنی :

نقش: هواپیمای کنترل و هشدار زود هنگام ناوپایه.
شرکت سازنده: گرومن آمریکا
خدمه: 5 نفر
سال آغاز به خدمت: 1964
قیمت هر فروند: 80 میلیون دلار
پیشرانه: دو موتور توربو پراپ Allison T-56-A427 با قدرت 5100 اسب بخار
طول: 17.5 meters
ارتفاع: 5.6 meters
عرض بالها: 28 meters
حداکثر وزن برخاستن: 23,850 kg
سرعت: 552 km. per hour
سقف پروازی: 9,100 meters


خب الان توضیحات خودم :

داداش فرانسه به همراه آمریکا در سراسر جهان پایگاه داره و برای پشتیبانی از اینا هم از نیروی دریاییش استفاده میکنه و در آن واحد شاید بتونه حداکثر نصف قوای دریاییش رو بر علیه ما جمع کنه ، حالا اگه ناو هواپیمابرم باهاشون باشه این هواپیماها روشون هستند که در برابر تامکت های ما هیچ اند ، اثباتشم کار سختی نیست تسلیحات قابل حمل رافال رو با تامکت مقایسه کن ! حالا اونا باید با سانبرن ، نور ، اگزوسه !!! ، نصر ، همین موشک های جدید رونمایی شده که طولشون بیشتر از نور معمولی بود و بالستیک های ما که ناوکشن مثل فجر 3 ، قیام 1 ، فاتح 110 نسل 3 و...... حالا درگیریشون کجا باشه و ..... رو بیخیال میشیم و مطمئنا ما برنده این درگیری هستیم البته همش یه سناریو هست که به خیلی عوامل بستگی داره ولی به نظر بنده توانایی شکست این فرانسوی ها رو داریم ! در ضمن این توان ، توان فعلی ما هست و فقط و فقط ناو هواپیما بر نداریم که اونم اگه خریده میشد تا الان دستمون بود و ناو هم مدرنیزه شده بود تامکت ها هم که خوره مهندسین ما هستن و اگر قرار بود ناو هواپیما بر بیاد حتما تا الان آماده میشدند ، کیلو هم که هست پس مشکلی نداریم ! البته داداش خیلی مخم خسته هست چون از صبح یا دارم درس میخونم یا پای کامپیوترم کلا مخم خسته هست و حال ندارم بیشتر از این استراتژی بچینم بذار شب حالم خوب شه میام مینویسم تا حال کنی ! icon_cheesygrin
داداش شرمنده دستام گرم شده بود اصلا يادم رفت جواب پستت رو بدم الان تازه پستت رو ديدم يادم افتاد بايد ادامه جواب پستت رو بنويسم !
داداش نگاه كن من توي اين بالا 3-4 خط اول حرفات رو جواب دادم ولي شما گفتي كه ما با ده تا تامكت نميتونيم جلوي چند تا جوجه رافال بايستيم داداش اين مقاله بالا رو اگه مطالعه كني ميفهمي كه اگه با كل توانشم بياد ما ميخوريمشون ! icon_cheesygrin
داداش اين جا كه ميگي ناو بسازيم كه الويستشون دفاع هوايي باشه يعني چي ؟ به نظر من بايد همين ناوهايي رو كه ميسازيم به آخرين تكنولوژي پدافندي مجهز كنيم اصلا نياز نداريم كه يك ناوي بسازيم كه سر تا تهش موشك ضد هوايي باشه و اصلا وظيفش تو دريا فراموش بشه در ضمن با آخرين تكنولوژي هم كه دوربردترين موشك رو هم داشته باشه مثل اس 300 كه نصبش روي ناوشكن فك نكنم ممكن باشه با توجه به وجود موشك هاي متعدد دريايي و ..... ولي اگه اونم نصب كنيم بازم برد موشك هايي كه از هواپيما شليك ميشن مثل هارپون بالاي 150 هست و كلا بايد هواپيما باشه تا بتونيم جلوي اينا رو بگيريم من نميگم كه اس 300 بدرد نميخوره ولي ميگم اين اس 300 نميتونه خيلي از خطرات رو دفع كنه و شايد اگه فالانكس و .... هم روي ناو باشن كه موشك ها رو تو هوا شكار كنيم و ...... ولي بازم با اين همه خرج اطميناني كه هواپيما ايجاد ميكنه رو نميتونيم ايجاد كنيم ! icon_rolleyes
داداش من تا جايي كه جيب مملكت رو ميبينم يه ناو كه 1 ميليارد دلار قيمتشه خيلي خوب به جيب مملكت ميخوره مطمپن باش اگه اين آت و آشغال ها نباشن مملكت ما در جنگ بايد 100 برابر اين خرج الان رو اون موقع خرج كنه !
در ضمن داداش كار تو رو يك پرايدم انجام ميده و اصلا نيازي نداري كه سوناتا بخري اون براي راحتي بيشتره ولي اين يه نيازه شديده كه ما داريم ! icon_cheesygrin
كوچيكتيم داداش !


کوچـــــــــــــــــــــــــــــــیک همتون
مهدی ! icon_rolleyes

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]محمد جان چرا پاكش كردي خواستم الان دوباره بخونمش ! icon_eek[/quote]

سلام شرمنده لينكش رو در كپي پيست اشتباهي درج كرده بودم براي همين مجبور به حذف متن شدم الان بعد سرچ لينكش رو پيدا كردم
فكر كنم اين خبرهاي آرشيوي براي همه دوستان جالب باشند .....

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8812151207

http://www.tabnak.ir/fa/pages/?cid=88446

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مهمان
این موضوع نسبت به پاسخ بیشتر بسته شده است.

  • مطالب مشابه

    • توسط Skyhawk
      اژدر والفجر:
       


    • توسط Blaze
      \

      ميراژ 5 يك هواپيماي ضربتي مافوق صوت است كه در فرانسه و در خلال دهه 1960 توسط صنايع هوايي داسو طراحي شد و علاوه بر اين كشور در جند كشور ديگر هم توليد يا مونتاژ شد.
      طرح اين جنگنده از سلفش يعني جنگنده موفق ميراژ 3 الهام گرفته شد و در اغاز خود يكي از نمونه هاي ميراژ3 به حساب ميامد اما بعدا از اين جنگنده چند نوع مختلف توليد شد.
      اين جنگنده وجود خود را مديون يشنهادي است كه از طرف نيروي هوايي رژيم صهيونيستي در سال 1966 به شركت داسو ارائه شد چون عملا بعد از پيشنهاد بود كه كار طراحي و نمونه سازي اين پرنده در اين شركت سرعت گرفت.



      از آنجا كه آب و هواي خاور ميانه برعكس اكثر نقاط اروپا در بيشتر روزها صاف و آفتابي است اسراييلي ها پيشنهاد كردند كه جايگاه افسر تسليحات شامل كاكپيت و ساير متعلقات از روي نمونه اصلي ميراژ 3 حذف شود تا هم هزينه تعمير و نگهداري كاهش يابد و هم به جاي آن بتوانند ظرفيت مخازن اصلي سوخت را براي حملات ضربتي و برد بلند افزايش دهند.
      سر انجام اولين نمونه از اين جنگنده كه تنها تفاوتش با ميراژ3 دماغه قلمي تر و جايگاه عقب رفته تر خلبان بود و مانند اكثر محصولات شركت داسو بالهايي دلتا شكل داشت در 19 مي سال 1967 به پرواز درآمد.
      اين پرنده مسلسل دو لول ميراژ3 را حفظ كرده بود اما براي حمل ميزان بيشتري سوخت و مهمات دو پايلون به آن اضافه شده بود كه تعداد آنها را به 7 عدد ميرساند و اين عمل خود موجب گشت تا ميزان حمل مهمات در اين جنگنده به 4000 كيلوگرم برسد.




      افزايش تنش ها در خارميانه ميان اسراييل و اعراب باعث شد تا شارل دو گل رئيس جمهور وقت فرانسه تصميم خود ميبني برعدم تحويل ميراژ ها به رژيم صهيونيستي را در سوم ژوئن سال 1967 اعلام نمايد.
      اما با وجود اينكه اسراييل به عنوان مشتري درجه يك ميراژ5 تحريم بود خط توليد اين جنگنده كماكان به فعاليت خود ادامه ميداد و نهايتا تا اواخر سال 1968 توانست بسته 50 فروندي انها را اماده نمايد و در اين هنگام بود كه اسراييلي ها توانستند با پيشنهاد پرداخت اخرين مبالغ به اين هواپيما دستيابي پيدا كنند.
      در سال 1969 و در حالي كه هنوز مبالغي از قرارداد توسط اسراييلي ها پرداخت نشده بود مسئولان نيروي هوايي اين رژيم از دولت فرانسه تقاضا كردند كه خلبانان و تكنيسين ها اين رژيم كه در فرانسه مشغول ديدن دوره هاي اموزشي بودند براي ادامه دوره خود به جزيره كورسيكا واقع در درياي مديترانه منتقل شوند و استدلالشان هم اين بود كه چون چون خاورميانه بر عكس مناطق اروپايي زمستانهاي سرد و برفي ندارد و اين جزيره نيز داراي اب و هوايي مانند خاور ميانه ميباشد بهتر است براي اينكه خلبانان ساعات بيشتري را اموزش ببينند به اين جزيره منتقل شوند.
      در اغاز دولت فرانسه مخالفتي نداشت اما هنگامي كه از قصد اسراييلي ها براي نصب مخازن سوخت خارجي روي جنگنده ها در راه انتقال به اين جزيره خبر دار شد به قضيه مشكوك شد و جلوي انتقال ها را گرفت كه در نهايت باز اين اسراييل بود كه به سبب نيازش به اين جنگنده تسليم شد و مابقي مبالغ را نيز پرداخت كرد.
      اما عليرغم تمامي اين شرايط همكاري ها بين فرانسه و اسراييل ادامه پيدا كرد اما اينبار نه به طور عادي بلكه به صورت مخفي و غير علني و در اين زمان بود كه نيروي هوايي اسراييل در حالي 50 فروند از جنگنده هاي جديد ميراژ5 خود را دريافت كرد كه اين جنگنده ها بر طبق استاندارد نيروي هوايي فرانسه و به منظور خدمت در اين كشور ساخته شده بودند.



      در نهايت و در خلال سالهاي 1971 تا 1974 اين جنگنده ها به نيروي هوايي اسراييل تحويل شدند و به اين علت كه متخصصين اسراييلي به خوبي در فرانسه آموزش ديده بودند و كاملا با قابليت ها و نكات فني مربوط به تعمير و نگهداري از اين پرنده اشنا بودند دولت اسراييل تصميم گرفت تا با بدست اوردن نقشه هاي فني اين پرنده اقدام به توليذد بومي ان كند و نهايتا با استفاده از شيوه هاي مختلف موفق به بدست اوردن اين نقشه ها شد و دست به توليد بومي ميراژ5 كرد كه اكنون ان را به نام نشر ميشناسيم.



      اما بهتر است نگاهي به ساير جوانب اين جنگنده بندازيم.
      اين جنگنده نيز مثل ميراژ3 با استقبال گسترده اي روبرو شد به طوري كه گونه هاي مختلفي از ان ساخته و بعضا صادر شدند كه داراي طيف هاي وسيعي از ايونيك پروازي بودند كه در بعضي موارد امكان انجام عمليات رهگيري را به اين جنگنده ضربتي ميدادند.
      مثلا در مورد ميراژهاي بلژيكي ميتوان گفت كه اين جنگنده ها ازسيستمهاي پروازي امريكايي استفاده ميكردند يا ميراژهاي مصري كه از ايونيك هواپيماي الفا جت بهره ميبردند.
      نمونه هايي از اين جنگنده نيز به منظور انجام ماموريت هاي شناسايي و اموزشي طراحي و ساخته شدند كه به ترتيب Mirage 5R و Mirage 5D نامگذاري شدند كه البته با يك مقايسه كوچك ميان نمونه هاي شناسايي و تمريني ميراژ3 و ميراژ5 ميتوان دريافت كه اين نامگذاري بيشتر تبليغاتي بوده و به منظور بازاريابي براي صادرات انجام شده چرا كه در بسياري از موارد و قطعات نمونه هاي تمريني و شناساي ميراژ 3 و 5 در حقيقت يكي هستند.
      در نهايت تعداد 582 فروند از اين جنگنده ساخته شد كه شامل 51 فروند نشر نيز ميشود.




      اما گونه هاي مختلف اين جنگنده:

      Mirage 5 : جنگنده ضربتي تك سرنشينه
      Mirage 5AD : نمونه صادراتي اين جنگنده به امارات (تنها 12 فروند ساخته شد)
      Mirage 5EAD: جنگنده تك سرنشينه مجهز به رادار براي حمله به هوا يا زمين. ساخته شده براي امارات(14 فروند)
      Mirage 5BA : جنگنده تك سرنشينه ساخته شده براي بلژيك و مجهز به ايونيك امريكايي(63 فروند ساخته شد كه62 فروند ان تحت ليسانس در SABCA توليد شد)
      Mirage 5COA: ساخته شده براي كلمبيا(14 فروند)
      Mirage 5D: ساخته شده براي ليبي(53 فروند)
      Mirage 5DE: جنگنده تك سرنشينه داراي رادار حمله به هوا و زمين. ساخته شده براي ليبي
      Mirage 5F: نمونه استاندارد براي نيروي هوايي فرانسه.
      Mirage 5G: نموئنه صادراتي براي گابون(3 فروند)
      Mirage 5G-2 : نمونه ارتقا داده شده براي گابون.
      Mirage 5J: نمونه هاي تحويل شده به اسراييل
      Mirage 5M: نمونه صادراتي براي زئير(از 14 فروند فقط 8 تا تحويل شد)
      Mirage 5MA Elkan: نمونه ارتقا يافته از 5BA براي صادرات به شيلي
      Mirage 5P: نمونه صادراتي به پرو(22 فروند)
      Mirage 5P Mara: نمونه ارتقا يافته Mirage 5P براي صادرات به ارژانتين
      Mirage 5P3: نمونه ارتقا يافته براي پرو(10 فروند)
      Mirage 5P4: نمونه ارتقا يافته باز هم براي پرو(2 فروند)
      Mirage 5PA: جنگنده تك سرنشينه ضربتي بدون رادار براي پاكستان(28 فروند)
      Mirage 5PA2: نمونه ارتقا يافته همراه با رادار Cyrano IV براي پاكستان(28 فروند)
      Mirage 5PA3: نمونه ارتقا يافته براي پاكستان داراي رادار Agave براي شليك موشك ضد كشتي اگزوست



      Mirage 5SDE: نمونه مجهز به رادار براي مصر
      Mirage 5E2 : نمونه ضربتي بدون رادار براي مصر(16 فروند)
      Mirage 5V: نمونه صادراتي براي ونزوئلا(6 فروند)


      Mirage 5R: نمونه تك سرنشينه براي مقاصد شناسايي
      Mirage 5BR : نمونه شناسايي براي بلژيك( از 27 فرودن در كل 23 فروند در بلژيك توليد شد)
      Mirage 5COR : نمونه صادراتي به كلمبيا
      Mirage 5DR: نمونه صادراتي براي ليبي(10 فروند)
      Mirage 5RAD: نمونه صادراتي براي امارات(3 فروند)
      Mirage 5SDR: نمونه صادراتي براي مصر(6 فروند)


      Mirage 5Dx: نمونه اموزشي دو سرنشينه
      Mirage 5BD: نمونه بلژيكي(15 فروند از 16 تا در بلژيك توليد شد)
      Mirage 5COD: نمونه اي براي كلمبيا(2 فروند)
      Mirage 5DAD: نمونه اي براي امارات(3 فروند)
      Mirage 5DD: نمونه اي براي ليبي(15 فروند)
      Mirage 5DG: نمكونه اي براي گابون(2 فروند در سال 1978 و 2 فروند در سال 1984 تحويل شدند)
      Mirage 5DM: نمونه اي براي زئير(3 فروند)
      Mirage 5DP:نمونه اي براي پرو(4 فروند)
      Mirage 5DP3: نمونه ارتقا يافته Mirage 5DP براي پرو



      Mirage 5DPA2: نمونه اي براي پاكستان(2فروند)
      Mirage 5MD Elkan : نمونه ارتقا يافته 5BD (به شيلي فروخته شد)
      Mirage 5SDD: نمونه اي براي مصر(6 فروند)

      Mirage 50 :
      در دهه 1960 شركت داسو موتور توربو جت Atar 09C كه موتور استاندارد جنگنده ميراژ 5 بود را با موتور جديدتر Atar 09K-50 تعويض كرد كه نتيجه اين امر نرخ صهود بهتر و همچنين بهتر شدن ويژگيهاي برخاست اين جنگنده بود و همين طور براي اين جنگنده ار ايونيك پيشرفته تر و رادار Cyrano IV نيز استفاده شد و شركت داسو اسم اين پرنده را ميراژ50 گذاشت اما بر خلاف نمونه قبلي( ميراژ5) اين جنگنده با استقبال خوبي روبرو نشد و فقط به شيلي و ونزوئلا صادر شد.


      http://gallery.military.ir/albums/userpics/mirage_5.jpg

      Mirage 50C: نمونه صادراتي به شيلي
      Mirage 50FC: 8 فروند از نمونه هاي Mirage 5F كه موتورشان با موتور جديد تعويض شده بود و به شيلي فروخنه شدند.
      Mirage 50DC: نمونه تمريني دو سرنشينه براي شيلي.(از كل 3 فروند 2 فرودن انها از موتور كم توان تر Atar 9C-3 بهره ميبردند)
      Mirage 50EV :نمونه ارتقا يافته Mirage 5V براي ونزوئلا مجهز به موتور Atar 9K-50 و ايونيك پيشرفته تر و كانارد.
      Mirage 50DV: نمونه هاي ارتقا يافته Mirage IIIDV/5DV براي ونزوئلا . شبيه به استاندارد 50EV




      اما كاربران اين جنگنده:
      امارات: اين كشور پس از بازنشسته كردن جنگنده هاي خود انها را به پاكستان فروخت.
      ارژانتين: در سالهاي 1978 تا 80 اين كشور 38 فروند نشر به همراه 4 فروند از نمونه تمريني از اسراييل دريافت كرد كه به دشنه(dagger) معروف شدند.
      البته اين كشور 2 فروند از نمونه هاي فرانسوي و 12 فروند از نمونه هاي اسراييلي(دشنه) خود را در جنگ فالكلند از دست داد كه در ان زمان كشور پرو براي اثبات اتحاد خود با اين كشور 10 فروند از ميراژهاي خود را تحت عنوان Mirage Mara جهت جبران خسارت وارده به ارژانتين صادر كرد.
      بلژيك: پس از بازنشسته كردن ميراژهاي خود انها را به شيلي فروخت.
      شيلي:اين كشور ميراژهاي خود را در سالهاي 2006 و 2007 بازنشسته كرد.
      كلمبيا:اين كشور در حال جايگزيني ميراژهاي خود با كفير ميباشد.
      اكوادور:ونزوئلا ميراژهاي خود را به اين كشور بخشيد.
      فرانسه و زئير و ليبي و ونزوئلا : ميراژهاي خود را بازنشسته كرده اند.
      پاكستان: قصد دارد تا سال 2015 انها را بازنشست كند.
      گابون:هنوز اين هواپيما ها را در اختيار دارد.

      مشخصات فني:

      نقش: ضربتي
      شركت سازنده: داسوبرگه(فرانسه)
      خدمه:1 نفر
      طول:15.55 متر
      عرض بالها:8.22 متر
      ارتفاع:4.50 متر
      مساحت بالها: 35.00 متر مربع
      وزن خالي:7.150 تن
      حداكثر وزن برخاست:13.700 تن
      پيشرانه: يك موتور توربو جت 9C SNECMA Atar با كشش 41.97 كيلو نيوتن در حالت خشك و 60.80 كيلو نيوتن در حالت يس سوز
      حداكثر سرعت: 2.2 ماخ معادل 2350 كيلو متر بر ساعت
      سرعت كروز: 956 كيلومتر بر ساعت
      برد رزمي: 1250 كيلومتر(با حداكثر ميزان سوخت داخلي و مخازن خارجي به همراه 800 كيلوگرم بمب)
      برد گذري:4000 كيلومتر
      سقف پروازي: 18 كيلومتر
      نرخ صعود: 186 متر بر ثانيه

      تسليحات:
      2 مسلسل 30 ميلي متري DEFA 552 با 125 فشنگ براي هركدام
      دو غلاف راكت يا سوخت Matra JL-100 با توان حمل 250 ليتر سوخت يا 19 راكت 68 ميلي متري SNEB
      دو موشك حرارت ياب سايدوايندر يا R550 Magics
      4 تن بمب


      منبع: ماهنامه جنگ افزار شماره 60
    • توسط 12312333
      آشنايي با جنگنده ميراژ 3

      جنگنده میراژ 3 داسلت میراژ فرانسه


      زمانی که فرانسوی ها از مشتاق ترین و بهترین خلبانان در جنگ جهانی اول بودند,و این علاقه آنها به هوانوردی باعث شد که در زمان صلح به این صنعت توجه بیشتری کنند.این درحالی بود که آنها در زمان جنگ جهانی دوم کشورشان به عنوان یک کشور اشغال شده بود و دربرابرکشورهای دیگر که در این صنعت پیشرفت هایی کرده بودند. اما پس از جنگ آنها درصدد ساخت یک هواپیمای بال دلتایی بودند. آنها به مقصود خود رسیدند وتوانستند که داسلت میراژ 3 و مشتقهایی که ببرگرفته از او بود را بسازند.در نهایت داسلت میراژ 2000 اساسا یک جنگنده کاملا جدیدی بود که در واقع ترکیب عمومی میراژ 3 را داشت اما از لحاظ فنی با میراژ 3 فرق داشت که این خود جای بحث دارد, را بسازند. این الگو گیری از میراژ 3 تا حدی بود که میراژ IV ( میراژ 5) یک بمب افکن بود مثل میراژ 3 با این تفاوت که از آن بزرگتر و بهتر بود.
      خانواده میراژ-3 در خارج از دولت فرانسه رشد کرد.در سال 1952 قرار شد که مطالعات در مورد ساخت یک هواپیمای رهگیر و لایق که توانایی اوج گیری 18000 متر در 6 دقیقه را داشته باشد و همچنین توانایی پرواز با سرعت 1.3 ماخ را در سطوح پایین داشته باشد. این خواسته ها در سال 1953 شروع شد. داسلت به مشخصه های"Mystere-Delta 550" جواب داد. به این هواپیما به عنوان یک هواپیمای تفریحی نگاه میشد! نیروی پیشرانه این جت را 2 موتور توربو جت که توانایی پس سوز هم داشتند. موتور ها بنام MD30 R بودند.هرکدام 9.61 کیلو نیوتن قدرت داشتند. توان موتور ها با فراهم شدن سوخت مایع به 14.7 کیلو نیوتن یا 3300 پوند رسید. این هواپیما بالهای دلتایی ترکیب شده با زاویه 60 درجه داشت
      .
      تصویری از میراژ I

      البته بالهایی دلتایی یک سری محدودیت هایی دارند, هواپیماهای بال دلتایی برای تیک اف می باست که یک مسیر طولانی تری رو طی کنند. چون فلپ ها کار نمی کنند,باعث میشود که عملکرد ها سنگین تر باشد,باعث میشود که سرعت فرود بالا برود و همجنین قدرت مانور پایین بیاید. در ارتفاعات پایین به علت سطح زیاد بالها کوبش ضربات زیاد میشود. اما به هرحال دلتا بالها و ساخت آنها ساده است,به آسانی به سرعت های بالا در مسیر های مستقیم دست پیدا میکنند و به اندازه کافی فضایی برای ذخیره سوخت بوجود می آید . اولین مدل میستر دلتا که بدون پس سوز موتور ویا اینکه موتور راکت نداشت, در 25 ژوئن 1955 پرواز کرد. بعد از مقداری طراحی مجدد و تغییراتی در این هواپیما و نیز تغییراتی در موتور ومحل نصب آن این هواپیما به میراژ 1 تغییر نام پیدا کرد. این مدل صنعنی و اولیه توانایی پرواز با سرعت 1.3 ماخ را در ارتفاع پایین بدون داشتن راکت و سرعت 1.6 ماخ با داشتن راکت رسید.به هر حال اندازه کوچک میراژ1 تسلیحاتش را تنها به داشتن موشک های AAM ( هوا به هوا) محدود کرد.البته قبل از این تصمیم گرفته شد که هواپیما بار جنگی نیز حمل کند. پس از این داسلت تصمیم گرفت که یک گونه بزرگتر از میراژ 1 به نام میراژ 2 را تولید کند. میراژ 2 قرار بود که موتور های Turbomeca Gabizo را داشته باشد,اماهیچ یک از این هواپیما ها ساخته نشد. میراژ 2 خیلی بزرگتر از میراژ 1 بود,این هواپیما 30% سنگینتر از میراز 1 بود. پیشرانه جدیدی داشت که قدرتی برابر 43.2 کیلونیوتن که برابر 9700 پوند بود را داشت. این موتور ها توسط اسنکما ساخته شد و همگی قابلیت پس سوز را داشتند. این موتور شفت محور توربو جت از یک هواپیمای آلمانی که در جنگ جهانی دوم بود ساخته شد. موتور آلمانی ساخت BMW بود. این طرح جدید از جنگنده میراژ 3 نامیده شد. میراژ 3 مثل میراژ 1 یک موتور راکت کمکی SEPR را داشت.
      [/align/]
      مدل اولیه میراژ 3 در 17 نوامبر 1956 سرعت 1.52 ماخ را در هفتمین پروازش بدست آورد. مدل اولیه در آن زمان بوسیله موتور راکت SEPR متناسب شد. ورودی های موتور میراژ 3 طوری متناسب شد که هرگونه اغتشاشات هوای ورودی را برطرف کند,در نهایت در سپتامبر 1957 میراز 3 به سرعت 1.8 ماخ دست پیدا کرد. موفقیت میراژ 3 باعث شد که 10 فروند از آن به عنوان میراژIII A سفارش داده شود.این مدل تقریبا 2 متر بلند تر بودند.الگوی اولیه میراژ های 3 17.3 % وسعت بال بیشتری را بذستآورده بودند و همچنین وتر باله ها به اندازه 4.5 % کاهش داده شد.قدرت موتور در حالت پس سوز به 13230 پوند یا 58.9 کیلونیوتن رسد. موتور راکت SEPR در میراژ 3 باقی ماند و این جنگنده با آیونیک و رادار رهگیر تامسون CSF تجهیز شد. جنگنده میراژ 3 به یک چتر فرود مجهز شد که باعث شد که مسافت فرود کوتاه تر شود.
      اولین میراژ 3 در می 1958 پرواز کرد. این جنگنده به سرعت 2.2 ماخ دست پیدا کرد. میراژ 3 به عنوان اولین هواپیمای جمگی اروپا بود که به سرعت بیشتر از 2 ماخ دست پیدا کرده بود. میراژ 3 با داشتن موتور رولز رویس آون به قدرت 71.1 کیلونیوتن دست پیدا کرد.قدرتی برابر با 16000 پوند! این نمونه که به عنوان نمونه آزمایشی به استرالیا داده شده بود با نام میراژ III O شناخته شد. این مدل در فوریه 1961 پرواز کرد اما طرح جاسازی موتور رولز رویس روی این مدل فسخ شد!
      در فرانسه دو جنگنده میراژ-3 و میراژ-5 هردو با تعداد زیاد تولید شدند و در عین حال در کشور های دیگر نیز زیاد به خدمت گرفته شدند.این دو جنگنده اساسا یکی هستند اما میراژ-5 دارای دماغه بلند تر است.این جنگنده دارای بالهای دلتایی شکل است.دارای یک موتور جت دردرون هواپیما با دو ورودی هوای نیم دایره ایی در کناربالها و یک اگزوز بزرگ در پشت است.بدنه جنگنده باریک و بلند است و کابین خلبان به اضافه یک لوله که نزدیک آن است مثل یک حباب نما میدهد. اولین میراژ3 در سال 1959 پرواز کرد این میراژ به سفارش ارتش فرانسه ساخته شد.

      میراژ3 چندین مدل داشت اولین مدل که به طور رسمی ساخته شد میراژ 3 مدل (سی) بود که در یکم اکتبر 1960 پرواز کرد مدل های (سی)اکثرا مشابه گونه(آ) بودند فقط کمی بلند تر بودند واز لحاظ عملیاتی قویتر.
      میراژ-3 (سی)تک نفره بود ویک جنگنده رهگیر با یک موتورجت قطره پاش (منظورش همون پس سوز-آفتر بارنراست)همچنین شکل اگزوزش هم عوض شده بود.میراژ-3 (سی)با دو توپ 30 میلیمتری در زیر هواپیما مسلح شده بود.میراژ-3 سه نقطه داشت برای حمل موشک های هوا به هوا یکی زیر بدنه و دوتا دیگر در کنار بالها. اما در یک دوم بالها نیز محل نصب تسلیحات وجود داشت.لانچر های کناری میتوانستند که سایدویندر را حمل کنند.
      95 میراژ-3 عملیاتی درژوییه سال 1961 تحویل ارتش فرانسه شد.یک نوع از میراژهم به سویس صادر شد تا با نظارت فرانسه تولید کند وبفروشد.میراژها به اسراییل وآفریقای جنوبی هم صادر شدند.البته یه سری مشخصات آنها تغییر پیدا کرده بود.مثلا میراژهای ارسالی به سویس از نوع (سی-اس)بودند.برای اسراییل با کد (سی-جیی)و برای آفریقای جنوبی با کد (سی-زد) تعیین شدند.
      کاکپیت میراژ-3

      اسراییلی ها در جنگ های هوایی با میراز برای شکار میگ های 17 سوریه در 20 اوت 1963 اول بودند وتوانستند امتیازاتی بگیرند.همچنین شدت شات داون کردن در درگیری ها با انهدام شدید میگ های 21 هولناک تر شد.اسراییلی ها در جنگ 6 روزه در سال 1967 از میراژهایشان به نحو احسن استفاده کردند.به عنوان نمونه در صبح روز 5 ژوئن سال 1967 نیروی هوایی اسراییل با انجام یک عملیات هوایی سنگین توانست وارد مصر و اردن بشود و بعد وارد آسمان سوریه وهواپیماهایشان را روی زمین نابود کند انها توانستند با بمب های فرانسوی باند فرودگاه دیبر را بمباران کنند.
      قیمت ارزان وساده و انعطاف پذیر بودن همچنین دارا بودن بالهای دلتا شکل بر افزودن صادرات میراژ-3 به فرانسه کمک کرد.
      مشخصات میراژ-3
      خدمه:یک نفر
      جنگنده های مشابه:کفیر-میگ 21 فیشبد-آ-4 اسکای هاوک-فانتان آ
      طول بالها:8.22 متر
      طول جنگنده:15.03 متر
      ارتفاع:4.50 متر
      مساحت باله ها:34.80 متر
      وزن خالی:5.2 تن
      ماکزیمم وزن برای تیک-آف:13.7 تن
      پیشرانه:یک موتور ساخت شرکت اسنکما -توربوجت-پس سوز
      ماکزیمم قدرت موتور:13223 پوند
      حداکثر وزن قابل حمل مهمات روی باله ها:393.68 کیلوگرم
      حداکثر سرعت در ارتفاع بالا :2.1 ماخ ودر ارتفاع پایین 1.14 ماخ
      تسلیحات:
      2 توپ 30 میلیمتری-موشک هوا به هوای ماترا (آر-511) و سایدویندر-موشک های آر-550 آر-530- آس-37 ماترا
      همچنین بمب های 450 کیلوگرمی (ایی-یو-3) و بمب اتمی (آ ان-52)
      قابلیت حمل سوخت خارجی:دارد وبه مقدار 2350 کیلوگرم
      کشور های دارنده:
      آرژانتین-برزیل-کلمبیا-مصر-فرانسه-لبنان-لیبی-پاکستان-پرو-آفریقای جنوبی-اسراییل- سویس-زئیر



      منبع:
      www.faqs.org
    • توسط worior
      بسمه تعالی
      عقب نشینی از برجام چشم انداز راهبردی مبهم.
       

       
      همزمان با عقب نشینی مرحله به مرحله از برجام و طی شدن گام چهارم کاهش تعهدات، زمزمه هایی مبنی بر بازگشت توان تولیدات هسته ای به قبل از برجام به گوش میرسد، اما اینبار با کیفیت و بلوغ فناوری بسیار وسیع تر. سانتریفیوژ های نسل جدید، با توان های 20 تا 50 برابر اجداد خود که طی توافق هسته ای  برچیده شدند، همچنین بهینه سازی های مختلف خطوط تولید و بهره برداری، کاهش وسیع ضایعات و پیشرفت های بسیار دیگر در تجهیزات جانبی و وابسته به صنعت هسته ای.
      در کنار توصیفات فوق، و در ابتدای همه نشست های خبری مسئولان در برنامه هسته ای با رسانه ها این حرف که؛ " اگر اروپایی ها به تعهداتشان عمل کنند، ایران نیز به تعهدات خود در برجام بازخواهد گشت" مکررا گفته شده است. در این یک بام و دو هوای کاهش گام به گام تعهدات، ایده هایی ذهن را به خود مشغول میسازد؛
      - نخست اینکه پیش فرض مسئولان این بوده است که غرب در مسیر دروغ پردازی و بی عملی خود پیش خواهد رفت و اقدامی برای بازگشت به عقب و انجام تعهدات خود نخواهد کرد، در این صورت توجیه منطقی برای کاهش تعهدات و حتی رها سازی برجام وجود دارد. و این اقدامات میتوانند توازنی منطقی در برابر این بی عملی به زعم ما برقرار کنند. 
      - دوم اینکه، در دورنمای مسیر پیش گرفته توسط ایران نیز مذاکره مجدد، جایگاهی نخواهد داشت و احتمال اینکه ایران به مذاکرات جدید روی بیاورد از صفر نیز کمتر است. در این صورت هزینه های جدید و اقدامات در مسیر هسته ای بازگشت پذیر نخواهد بود.
      با دو فرض فوق کاهش تعهدات منطقی مینماید. و این کاهش تا سطح ملغی شدن برجام در عمل که هم اکنون نیز اتفاق افتاده است ادامه خواهند یافت، اما یک سوال منطقی:
      روند نخست آن است که؛ اگر روزی قرار باشد اروپا در هر سطحی به تعهداتش عمل کند، دولت های بعدی آمریکا و سایر طرفهای درگیر در مسئله هسته ای مشوق های بسیار در کنار تهدیدات جدی وضع کنند، و ما هم نه از موضع ضعف، که از موضع برابر و یا قویتر از زمان امضای برجام، بخواهیم به مذاکراتی جدید با موضوع هسته ای وارد شویم، آن وقت چگونه حاضریم، هزینه های انجام شده کنونی و این فناوری فوق پیشرفته و بالغ کنونی را مجدد کنار بگذاریم؟!
      روند دیگری که در افق پیش رو بر اساس رویکردهای در پیش گرفته شده کنونی بخوبی دیده میشود، عدم مذاکره با غرب، اتخاذ رویکرد تقابلی حتی در یک یا دو دهه آینده و تحمل شرایط شکننده تحریمی-تهدیدی بدون چشم انداز توقف است. با چنین رویکردی ایران باید با سرعت هر چه تمام به سمت پوشش ضعف های واقعی خود برود و برنامه هسته ای نه در تقابل شکلی کنونی با غرب که در یک راهبرد حل مسئله داخلی (کسب قوت یا کاهش ضعف) دیده شود، در چنین شرایطی شاید بمب اتمی راهشگا تر از برق و داروی اتمی باشد.
      آیا منطقی نیست با قدم گذاشتن در هر یک از دو روند، راهبرد هسته ای ایران مجددا باز تعریف شود ؟
      از دید موافقت با مذاکرات جدید با غرب، در روند نخست آنچه از خواهش های طرف غربی انتظار میرود، آن است که در صورت مذاکره، سطح محدودیت ها بخصوص در حوزه توسعه زیرساخت و اشاعه فناوری کاهش یابد. فلذا اقداماتی که تا آنزمان در پاسخ به عدم اجرای برجام توسط غرب از سوی ایران صورت خواهد گرفت، منجمله گام های دیگر، از موضعی بازگشت ناپذیر باید به آن نگریست. با این رویکرد هرچه گام های ایران، سریعتر، عظیم تر و محکم تر برداشته شود، چشم انداز بازگشت به عقب و وضع محدودیت های پیشین از امکانپذیری کمتر تا مرز دستنیافتنی شدن برخوردار خواهد شد.
      برای مثال اگر همه 6هزار سانتریفیوژ موجود به نسل 6 و 8 ارتقا یابند، تا ظرفیت 120هزار سویی مورد نیاز ایران تحقق یابد، آنگاه محدودیت تنها برای فراتر نرفتن از ظرفیت قابل مذاکره خواهد بود و نه بازگشت به توانایی های گذشته. این بسیار مضحک است که ایران بخواهد در زمانی تکنولوژی پیشرفته و اقتصادی در اختیار دارد به سطحی مادون آن تنزل کند.
      دیگر محدودیت مهم موجود در برجام، مسئله راکتور هسته ای آب سنگین اراک است. گرچه فناوری این راکتور حتی پیش از برجام نیز منسوخ بوده و صرفا با اهداف تحقیقاتی راه اندازی شده است، اما ایران میتواند با راه اندازی مجدد اراک با متدهای پیشرفته تر، اراک را به مرکزی برای توسعه پیشران های هسته ای با غنای بالا در نظر بگیرد. و این کار همپوشانی کافی با نیازهای آینده نیروی دریایی و کشتی رانی تجاری ایران، ایضا صادرات تجهیزات خواهد داشت.
       
      اما از دید مخالفان مذاکره مجدد که هم اکنون بیشترین توافق در کشور بر روی آن است، مسئله هسته ای به حوزه های مرتبط با انرژی نباید محدود بماند. و از ظرفیت آن در امنیت کشور هم باید بهره جست. مسئله امنیت نه صرفا در معنای نظامی، که در معنای استفاده از صنعت هسته ای بعنوان راهکار موجود و در دسترس برای حل مسائل کشور، از فروش اورانیوم با غنای سفارشی بدون محدودیت، صادرات برق هسته ای، تا صادرات خدمات و دانش فنی هسته ای به همه کشورهایی که آن را برای خود حیاتی بدانند، بدون توجه به محدودیت های اشاعه فناوری هسته ای NPT.
      غرب در برابر میتواند، تمامی تحریم های ایران که پیشتر همه آنها را ترامپ به شکلی قویتر بازگردانده از طریق سازمان ملل بازگرداند که این اقدامی بیهوده خواهد بود، در وضعیت کنونی رفتار طرف آمریکایی و نبود استقلال سیاسی طرف اروپایی، و بی عملی مطلقی که نشان داده اند، وضعیت برای ایران یکسان خواهد بود و این اقدام تقریبا خنثی و سوخته محسوب میشود، تنها اتفاق جدید برای ایران از این راه آن است که مجدد وارد فصل 7 منشور ملل متحد شود و ائتلافی برای پیگیری آن تا مرز یا اجرای اقدام نظامی علیه ایران وارد عمل شود. نتیجه این اقدام اوضاع امنیتی ایران را تشدید خواهد کرد و نه تنها تسریع کننده برنامه هسته ای خواهد بود، بلکه راهبرد موشکی کنونی کشور را بطور همزمان خواهد تغییر خواهد داد. در اثر چنین اقدامی، مرز های تهدید علیه ایران توسعه میابد، و نیازهای موشکی ایران نیز به سطحی فراتر مقدار کنونی ارتقا خواهد یافت، به نحوی که ایران میبایست از آن پس کشورهای اروپایی و هر کشوری که میخواد ذیل ائتلاف در اقدام فصل هفتی علیه ایران وارد شود تحت دسترسی موشکی قرار دهد.
      این راهبرد به طرف اروپایی گوشزد میکند که خطای راهبردی کنونی آنها در حل دوستانه مسئله ایی که بخوبی حل شده بود چگونه میتواند به بحران موشکی عظیمی بدل شود، که از قضا اتفاقا بسیار به مذاق سیاستمدار معامله گر آمریکایی و چک هایی که برای فروش پدافند موشکی برای آنها خواهد کشید خوش خواهد آمد، در حالی که ایران مثل همیشه راهی برای عبور از سد پیشرفته ترین تجهیزات نظامی آمریکا خواهد یافت. بدین ترتیب تهدید نظامی علیه اتحادیه با دست خود اتحادیه به سطحی جدید وارد خواهد شد، آنهم در زمانی که ترامپ با خروج از همه پیمان های موشکی پیش قراقل بی نظمی نظامی و رقابت های جدید شده است. کسی نمیداند پیروزی و شکست طرفها در آن دوره چه عواقبی در پی خواهد داشت.

       
      تقدیم به دانشمندان شهید برنامه هسته ای.
      نویسنده worior@military.ir
      اقتباس از مطلب با ذکر نام کاربری نویسنده و یا آدرس سایت آزاد است.
      مطلب فوق با زبان انگلیسی:
      http://msai.ir/2019/12/15/jcpoas-future-shrouded-in-doubt-as-iran-keeps-stepping-away/
       
       
      این مطلب رو پس از گام چهارم نوشتم، و امروز گام پنجم و خروج کامل ایران از تعهدات ذیل برجام اعلام شد:
      به گزارش خبرگزاری تسنیم، مشروح بیانیه دولت جمهوری اسلامی ایران به قرار زیر است:
      بیانیه دولت جمهوری اسلامی ایران
      جمهوری  اسلامی ایران در گام پنجم کاهش تعهدات خود، آخرین مورد کلیدی از محدودیت های عملیاتی خود در برجام، یعنی «محدودیت در تعداد سانتریفیوژها» را کنار می گذارد. بدین ترتیب برنامه هسته ای جمهوری اسلامی ایران دیگر با هیچ محدودیتی در حوزه عملیاتی (شامل ظرفیت غنی سازی، درصد غنی سازی، میزان مواد غنی شده، و تحقیق و توسعه) مواجه نیست و منبعد برنامه هسته ای ایران صرفا بر اساس نیازهای فنی خود پیش خواهد رفت. همکاری ایران با آژانس بین المللی انرژی اتمی کمافی السابق ادامه خواهد یافت. در صورت رفع تحریم ها و منتفع شدن ایران از منافع برجام، جمهوری اسلامی ایران آماده بازگشت به تعهدات برجامی خود می باشد. سازمان انرژی اتمی موظف است در این چارچوب اقدامات و تمهیدات لازم را با هماهنگی رئیس جمهور اتخاذ نماید.
      15 دی 1398 
      نکته آخر اینکه همچنان ادبیات سابق بدون هیچ منطق راهبردی حتی در گام پنجم ادامه تکرار شده است،...
       


  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.