Reza6662

جنگنده -بمب افکن برتری هوایی/چند ماموریته اف-15 ایگل ( Douglas F-15 Eagle)

امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

حالا كه اينظور شد دنيا فقط صاعقه خودمان كه ميتونه100تا از اينارو بكنه تو قوطي!!!:D هر هواپيمايي توانايي هاي خودش رو داره.ولي خداييش اف15 ميتونه با ميگ31مقايسه بشه؟؟؟واقعا جاي تعجبه !!!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
ما که در مشخصات و تسلیحات اف-15 همون شناسه های فانتوم خودمون رو دیدیم! :D

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
آقاي رپتور اينجا تاپيك اف-پانزدست منم طرفدارشم شما هي بيا بگو ميگ-31 سرتره منم هي ميگم نيست شما برو تو تاپيك ميگ-31 اينارو بگو اگه من حرفي زدم :D نصف ارزش جنگنده هاي امروز تجهيزات الكترونيشونه كه رويه دست به دامن آمريكاست بده بزارن رو جنگنده هاشون اونيم كه ميده با مال خودش فرق داره. :D مهمترين فاكتور يك رادار هماهنگي با تسليحاتيه كه اونو هدايت ميكنه و اونم فقط در عمل ثابت ميشه .رادار با برد 300 400 كيلومتر هم فن آوري 40 سال پيش آمريكاست چيزي كه روسها حدود 20 سال بعد به اون رسيدن و آمريكاييها راه مقابله با اونو بهتر ميدونند. در همون جنگ خودمون با عراق چند درصد درگيريهاي اف-14 درگيريهاي دور بود در حالي كه همه جنگنده هاي عراق درپيت بودند. علت اينكه من ميگم واقع گرا باشيم همينچيزاست تكيه كردن روي مقايسه هاي كاغذي و عدم توجه به سوابق جنگنده و سازنده چيزيست كه باعث شده ما در خريدهاي اخير كه نمونه بارزش ميگ-29 ميلياردها دلار ضرر كنيم. از دوستان دعوت ميكنم تواناييهاي ميگ-29 و اف-16 رو روي كاغذ و سابقه عملكرد آنها را را در نظر گيرند و خودشون قضاوت كنند. ظاهربيني را كنار بگذاريم.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
به گفته فرمانده نیروی هوایی اگر سیستم اویونیک اف 14 را بردارند میشود اف 5 در اینده نزدیک وقتی کلاه جدید خلبانان امریکایی بیاید قدرت مانور هواپیماهای روسی دیگه به درد نمی خورد ولی اگر بین اف 15 و اف 16 یکی را بخواهیم انتخواب کنیم مطمئنا 2 تا اف 16 بهتر از یک اف 15 است ولی از نظر کلی یک اف 15 برتر از یک اف 16 است ولی من نفهمیدم چطور یک میگ 31 یا سوخو 37 از راه دور میتواند روی اف 15 قفل کند و اف 15 نتواند کاری بکند با ان همه سیستم اخلالگر پیشرفته

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دوستان شما انتظار داريد طول جنگنده جديدتر بجاي19 متر40 باشه يا سرعتش 5ماخ؟ دستم مو دراورد اويونيك الكترونيك چقدر بگم.يادمه بچه بودم كارت هواپيما بود ميخريديم بازي ميكرديم بويينگ 747 اف-14 رو ميبورد چرا؟ چون بزرگتر بود :D

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
شما چرا اینقدر سعی دارید بگید که جنگنده روسی آیونیک ندارند؟ بله تا قبل از نسل چهار هواپیماهای روسی آیونیک آنالوگ و ضعیفی داشتند اما هم اکنون روسها نیز به کیفیت اهمیت ویژه ای میدهند. MiG-31BM موفق شده است از فاصله 300 کیلومتری دو عدد درون را با موشکهای R-37 سرنگون کند. اگر کمی اطلاعات داشته باشید خواهید فهمید که RCS یک درون چقدر است؟ حتی کمتر از اف-22 میباشد. خوب وقتی راداری بتواند سطح مقطع به این کوچکی را از 300 کیلومتری رهگیری کند در برابر اف-15 که بیشترین سطح مقطع راداری در بین جنگنده ها را دارد آیا ناتوان است؟ البته میگ-31 در کلاس اف-15 نیست و به همین جهت از فاصله دور نسبت به آن برتری دارد پس این مقایسه صحیح نیست! F-15C باید با Su-27SM و F-15E هم باید با Su-30/34/35/37 مقایسه شود تا به یک نتیجه معقول برسیم. چند سال قبل در جریان یک نمایش عمومی یک فروند سوخو-30 هندی موفق شد با بمبهای سقوط آزاد 30 هدف را منهدم که باعث تعجب ناظران گشت چون تا آن زمان چنین موردی دیده نشده بود. بعدها آنرا به تجربه خلبان نسبت دادند اما یک انسان توانایی هدفگیری 30 هدف پشت سر هم را ندارد. در رزمایش مشترک بین هند و آمریکا جنگنده های اف-15 از سوخو-30ها در تمام موارد تمرینی شکست خوردند! حتی یک خلبنانان آمریکایی از قدرت سوخو-30 متعجب شده بود. در نبردهای بین هند و پاکستان یک فروند میگ-29 دو فروند اف-16 را سرنگون کرد. در یوگسلاوی میگ-29 با آن رادار قدیمی موفق به شناسایی اف-117 شد. اکنون تجهیزات الکترونیکی جنگنده های روسی بسیار پیشرفت کرده است و از تجهیزات ساخت اسرائیل و فرانسه هم در آنها استفاده میشود.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
من ديگه شك ندارم اينو خودت ساختي!مگه من مثل شما اينقدر تعصب دارم؟اصلا خودت هم بيا اظهار نظر كن كسي مجبورت كرده؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
خوشحالم كه شما از بحث سطحي مشخصات ظاهري جنگنده ها دست برداشته و وارد بحثهاي واقعگرايانه (سابقه درگيريها و مانورها و ...) شديد. icon_biggrin از دوست خوب و روشنفكرم آقا keivan تشكر ميكنم كه خودشون و صحبتهاي ارزشمند فرمانده محترم نیروی هوایی(فرمانده نیروی هوایی:اگر سیستم اویونیک اف 14 را بردارند میشود اف 5 در اینده نزدیک وقتی کلاه جدید خلبانان امریکایی بیاید قدرت مانور هواپیماهای روسی دیگه به درد نمی خورد)رو به جمع ما اضافه كردند. اونطور كه شما گفتيد تجهيزات اسراييلي و فرانسوي و بنجلات روسي و چيني(براي كاهش هزينه ساخت)به همراه هم از اويونيك جنگنده هاي روسي يك محصول تمام عيار بازار مشترك مانند پيكان آردي خودمون ساخته(پيكان آردي تنها يك مثال محصولات بازار مشترك است.در مورد تجهيزات الكترونيكي؛اتصال مدارات تجهيزات غير همخوان بوسيله سيم كشيها به كامپيوتر جنگنده اوضاع را از محصول مكانيكي مانند پيكان آردي خيلي خرابتر ميكند.احتمالا بخاطر همين موضوع است كه خلبانان روسي هنگام پرواز تجهيزات اويونيكي خود را خاموش ميگذارند و هدايت زميني ميشوند تا مبادا به تجهيزات با ارزششان آسيبي برسد.) با توجه به فرمايشات با ارزش فرمانده محترم نيروي هوايي و آقا keivan و صحبتهاي قبلي خودم امروز اويونيك هوايي(اويونيك يكپارچه) حرف اول را در درگيريهاي هوايي ميزند. در جواب سوال دوست خوبم آقا keivan كه پرسيد من نفهمیدم چطور یک میگ 31 یا سوخو 37 از راه دور میتواند روی اف 15 قفل کند و اف 15 نتواند کاری بکند با ان همه سیستم اخلالگر فوق پیشرفته؟ اينو بگم كه اصولا ما دلمون نمياد و لازم نميدونيم با كساني كه دارند با كامپيوتر و اينترنت ساخت آمريكا باهامون بحث ميكنند در مورد برتري الكترونيكي و جنگ الكترونيك آمريكايي بحث كنيم. :| خبر نابودي درون توسط ميگ-31 رو هيچ جا نديدم لطفا منبع خبري اونو ذكر كنيد(حالا اگرم اوفتاده باشن كي گفته از فاصله 300 كيلومتري زدن) كساني كه در مورد سوخو 30 در مورد مانور اظهار نظر كردند كارشناسان بي طرف بودند نه احتمالا مافياي ايتاليايي مقيم آمريكا. در جنگ بالكان تا اونجا كه من اطلاع دارم صربها (يوگوسلاوي سابق كه خود رو صاحب چهارمين ارتش قوي اروپا ميدونستند) ساقط كردن تنها يك فروند اف-117 به شماره سريال 82-806 بوسيله شليك شانسي يك فروند موشك سام-3 رو بزرگترين افتخار خود ميدانند.لطفا منبع خبريتونو ذكر كنيد. ضمنا از 16 فروند ميگ- 29 يوگوسلاوي 7 فروند در هوا و سه فروند در زمين از بين رفت(منبع ويكي پديا) در نبرد كارگيل هم هر چقدر گشتم تنها خبر سقوط يك فروند ميگ-21 و يك فروند ميگ-23 هند توسط پاكستان رو پيدا كردم لطفا منبع خبري اون رو هم اعلام كنيد. با اين وضع كه گفتيد(مقايسه تنها در حالت آماده جنگنده ها) احتمالا شما تنها ميگ-29 هاي يوگوسلاوي رو آماده ميدونستي كه اونم ديدي چه بلايي سرشون اومد. من نه آمريكاييم و نه نسبت به اف-15 تعصب دارم من فقط ميگم واقع گرا باشيم.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دوست عزيز.آقاي sss. جنگ الكترونيك مقوله پيچيده اي است ولي لازم است از شما سوالي بپرسم: جنگنده هورنت اگر جنگ الكترونيك پيشرفته اي دارد چرا توسط جنگنده قديمي ميگ-25 از راه دور و با موشك نيمه فعال R-40 هدف قرار می گیرد و ساقط می شود.( در جنگ خلیج فارس سال 1991) ميگ-25 قديمي آن را بزند واي به حال اينكه هورنت با ميگ-31 رو در رو شود. در جنگ 1999 بالكان حداقل دو فروند اف-15 سي توسط ميگ -29 هاي صرب ساقط شدند. حتي جنگنده هاي عقب مانده ميگ-21 موفق به سرنگوني تورنادو و هورنت شدند. در مورد منبع خبري هم مطمءن باشيد ناتو هرگز آمار واقعي تلفات خود را نشان نخواهد داد. نيروي هواي يوگسلاوي تنها 10 فروند ميگ-29 و 35 ميگ-21 عملياتي در برابر 1000 جنگنده مدرن ناتو داشت ولي با اين حال همراه با پدافند هوايي يوگسلاوي شايستگي خود را نشان داد. در نبرد كارگيل هم اصلا نبرد هوايي صورت نگرفت و چند جنگنده و هليكوپتر هندي در ارتفاع پايين توسط موشك استينگر هدف قرار گرفتند. در جنگ هاي خليج فارس و اسراييل با وجود كم تعداد بودن ميگ-25 هاي سوري و عراقي آن ها همواره از اف-15 سرتر بوده اند. نمونه اش درگيري دو فاكس بت عراقي با يك گردان اف-15 كه اف-15 ها تنها با شليك تعداد زيادي موشك اسپارو قادر به ساقط كردن آن ها شدند. يا سرنگوني دو اف-15 اسراييلي توسط فاكس بت هاي سوري و تنها انهدام يك فاكس بت سوري توسط اف-15 هاي اسراييلي.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
sss, دوست من شما چرا همه چیز را انکار میکنید؟ منبع رهگیری درون توسط میگ-31 یادم نیست ولی باید آقا رضا یادشان باشد بهتر است منبع رو بگن تا خیال شما راحت شود. اون خلبان هم آمریکایی بوده منبع اینو هم پیدا میکنم ارسال میکنم.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
تمامي آماري رو كه دوستمون germania عنوان كردند رو بجز درگيري ميگ-25 با اف-18 رد ميكنم اونم از راه دور نبود.لطفا منبع اطلاعاتي بقيرو ذكر كنيد.تنها خبر از افتخارات ميگ-25 سوريه و عراق در در گيري با نيروهاي متحد و اسراييل ساقط شدن دو فروند ميگ-25 سوريه توسط اف-15هاي اسراييل و دو فروند ميگ-25 عراق توسط اف-15 هاي نيروهاي متحد بود.در مورد شليك 10 فروند موشك توسط 4 فروند اف-15و سقوط دو فروند ميگ-25 كه دوستمون اشاره كردند بايد بگم اصلا Strike Eagle اجازه درگيري هوايي با جنگندههاي عراقي نداشتند ماموريت آنها حمله به اهداف زميني بود و ميگها مزاحمت ايجاد كردند Strike Eagle ها هم براي اينكه ماموريت با موفقيت انجامشه ميگ-25 ها رو موشكبارون كردند حالا كار از محكمكاري عيب ميكنه؟شما ميگي چرا 10 تا زدند2 تا نزدند؟دفه بعد ميگم از شما اجازه بگيرند چندتا بزنند. در عراق و يوگوسلاوي آنچنان جهنمي براي جنگنده هاي روسي به پا شد كه معلوم نيست كي كيو زد درضمن بسياري كارشناسان بودند كه احتمال برتري هوايي دو كشور در برابر نيروهاي متحد رو ميدادند اصلا خود صدام هم به همين اميد به كويت حمله كرد اما... آمار جنگندههاي يوگوسلاوي هم اوني كه شما گفتي نبود ناتو 1000 جنگنده نداشت يوگوسالوي هم تنها 10 فروند ميگ-29 و 35 ميگ-21 نداشت لطفا منبع خبري اين ادعا رو هم ذكر كنيد. اون اف-18 هم كه گفتيد تنها افتخار ارتش عراق در جنگ با نيروهاي متحد بود بقيه افتخاراتشون فرار كردن و نابود شدن و اسير شدن بود. اون اف-117رو هم كه صربها زدند قسمتهايي از لاششو براي ابد در موزه گذاشتند تا نسل هاي بعدشون اونو ببينند و نا اميد نباشند. دوستان اگر منابع خبري آمار رو اعلام نكنند آمارشون بي ارزشه منم تمام سايتارو براي اثبات اونا زيرو رو كردم چيزي پيدا نكردم ديگه اين كارو نميكنم لطفا آمار رو با منبع ذكر كنيد.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

در نبرد كارگيل هم هر چقدر گشتم تنها خبر سقوط يك فروند ميگ-21 و يك فروند ميگ-23 هند توسط پاكستان رو پيدا كردم

دوست عزيز اف16 ها واسه پاكستان بوده ُ چون هند اصلا اف16 نداره و پاكستان هم ميگ29 نداره .

در 4 سال اخير امريكا با روسيه و هند مانور و تمرين داشته كه در قضيه‌ي روسيه آمريكا در 80٪ موارد شكست خورده و در تمرين با نيروي هوايي هند هم در 90٪ شكست خورد و تنها موارد پيروزي آمريكا يعني 10٪ مربوط به مقابله‌ي اف15 و ميگ 21 و 27 هاي هند بود .

قبل از انقلاب ايران و بعد از سفارش اف14‌ها پيشنهادي براي جايگزيني اف4 توسط اف15 ها به ايران شد كه پس از بررسي و مقايسه‌ي جنگنده ها مشخص شد اف15 هيچ برتري‌اي نسبت به اف4 نداره به همين دليل اين پيشنهاد رد شد .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
آقاي Ahmad6644 شما فقط بگو من كجا گفتم: اف16 ها واسه پاكستان نبوده و پاكستان هم ميگ29 داره همونتوري كه شما از طرف من گفتي من گفتم:در نبرد كارگيل هم هر چقدر گشتم تنها خبر سقوط يك فروند ميگ-21 و يك فروند ميگ-23 هند توسط پاكستان رو پيدا كردم منبع: http://en.wikipedia.org/wiki/Mikoyan_MiG-29 قسمت:Combat service خط:5تا مونده به آخر. اگر اشكالي در اين حرف ميبيني بگو؟ خواهش ميكنم دوستان اول مطالب را بخوانند با دقت و بعد اظهار نظر كنند.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دوست عزيز اون زمان هيچ كس جز آمريكا و بعدش اسراييل اف-15 رو انتخاب نكرد همون آمريكا هم بطور كامل اف-15 رو جايگزين اف-4 نكرد مطالبي رو كه من در مورد مشخصات F-15E Strike Eagle توضيح دادم برو بخون تا به قابليتهاي حمله زميني اون پي ببري اف-4 كجا ميتونه تو ارتفاع پست پرواز مداوم داشته باشه؟ ميره تو ارتفاع چند هزار پايي و بعدش معلومه چه بلايي سرش مياد.همچنين برد خيلي بيشتري نسبت به اف-4 داشت.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

پاكستان هم ميگ29 داره


تا حالا جايي نشنيدم كه داشته باشه

عزيز من اون مشخصاتي رو كه شما نوشتيد فقط واسه شرايط فوق‌العاده ايده‌عاله يعني در صورتي كه هواپيما به هيچ مهماتي اعم از مسلسل و ساير موشك‌ها مجهز نباشه و مخزن سوختش هم حدود 40٪ پر باشه . چيزي كه داخل اف15 شاخص باشه وجود نداره

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      موقعیت قرارگاه مرکزی منافقین :
       
      در 90 کیلومتری شمال بغداد ،پس از عبور از شهر "الخالص" به "قرارگاه  اشرف" خواهید رسید.این پادگان با وسعت6 در 8کیلومتر مربع تا سال 1365 هجری شمسی تحت عنوان "معسگر الخالص الخاص" محل استقرار یکی از تیپ های گارد ریاست جمهوری صدام حسین بود.این پادگان از شمال به انبارهای بزرگ مهمات و تسلیحات و یک روستای کوچک عراقی،از شرق به یک فرودگاه متروکه،از جنوب شرق به روستای "شیخ شنیف" ، از جنوب به یک مرکز مرغداری و از غرب به جاده بغداد- کرکوک محدود شده است."اشرف بزرگ" 12*10 کیلومتر مربع است  که پادگان اشرف و زمین های اطراف آن را شامل می شود.
       
        
       
       
       
       
      پس از اخراج مسعود رجوی به عراق و ملاقات او با صدام حسین ، این پادگان بطور کامل تحویل گروهک منافقین  شد و  آنها پایگاه های خود در سلیمانیه و کرکوک را جمع آوری کرده و از سال 1366 هجری شمسی تحت عنوان به اصطلاح "ارتش آزادیبخش ملی " در این محل تجمع کنند.
      در کیلومتر 90 جاده قدیم بغداد-کرکوک انشعابی از قسمت شرقی، شما را به درب اصلی پادگان اشرف هدایت خواهد کرد.شمال و جنوب این جاده آسفالته و فرعی محل استقرار 2 گردان ارتش صدام حسین ،گروهان رادار،گروهان موشکی پدافند هوایی و مقر سازمان استخبارات صدام حسین است که در نزدیکی ورود به پادگان قرار دارد.از سال 1365 شمسی تا زمان سرنگونی صدام  حسین ،نقش این نیروها پدافند هوایی،حفاظت بیرونی و کنترل ورود و خروج به پادگان اشرف بود .
       
       
        
       
       
      مرصاد ، کمینگاه منافقین 
      ببرها وارد می شوند :
       
      اگر چه نیروی های مسلح جمهوری اسلامی ایران ( ارتش  جمهوری اسلامی ایران ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  ، بسیج و..)  در جریان عملیات مرصاد ، شکست سنگینی بر پیکره گروهک منافقین وارد آورد ، بازماندگان فرقه رجوی ، مجدداً نیروی های باقی مانده خود را در قرارگاه های  متعدد خود در عراق ، جمع آوری و با حمایت رژیم بعثی ، فعالیتهای خود را از سر گرفتند . اما بدنبال شکست مفتضحانه رژیم بعثی حاکم بر بغداد در مقابل تهاجم گسترده نیروهای ائتلاف به منظور بازپس گیری کویت در ماه مارس 1991 و بغرنج شدن وضعیت در این کشور که همراه با بروز تشنجات و حرکتهای مسلحانه در شمال و جنوب آن گردید ، باعث شد تا گروهک منافقین  با یک بن بست غیر قابل تصور مواجه گردد .
       
       

       
       
      به همین دلیل ، تروریستهای مسلح این گروهک ، دست به تحرکات جدیدی در داخل خاک ایران زده و در یکم آوریل 1991 ، با استفاده از شرایط حاد منطقه ، یکسری اقدامات مسلحانه تروریستی  در غرب ایران ، بویژه ارتفاعات استان کرمانشاه  را رقم زدند که موجبات به شهادت رسیدن صدها نفر از شهروندان کرد ساکن در این منطقه را فراهم آورد .
      بنابراین در پاسخ به شرارتهای این گروهک تروریستی ، در بامداد روز 5 آوریل ، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  با استفاده از 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-4E ، جمعی پایگاه سوم شکاری (TFB-3)  یک ضربت اساسی را به پادگان اشرف که قرار گاه مرکزی این گروهک بشمار می رفت ، وارد آورد که درعمق 80 کیلومتری داخل خاک عراق و در 28 کیلومتری شمال شهر  خالص  قرار داشت . 5 دقیقه بعد از این حمله ، 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-5E جمعی پایگاه چهارم شکاری (TFB-4) بقیه تاسیسات این قرار گاه را با مهمات سنگین مورد حمله قرار دادند که براساس اطلاعات منتشر شده ، تلفات گسترده ای را موجب گردید .
       

       
       
      با این حال ، در جریان این حمله غافلگیرانه  ، خدمه یکی از فانتوم های شرکت کننده ( سریال 6688-3) موفق به اجرای صحیح مانور POP-UP نگردید و هر دوخدمه مجبور به اجکت شده و توسط شبه نظامیان مستقر در منطقه  بازداشت و بسرعت به دولت عراق تحویل داده شدند
       
       

       
      بقایای فانتوم ساقط شده نیروی هوایی به سریال 6688-3
       
       
      در شمال عراق ، دولت ترکیه که سالهاست در حال جنگ غیر رسمی با شورشیان حزب کارگران کرد که به شکل محرمانه از حمایتهای اطلاعاتی و تسلیحاتی دولت وقت عراق بهره می برد ، قرار داشت ، به منظور سرکوب این شورشیان ، چندین عملیات رزمی را در امتداد مرز با ایران ، طراحی و اجرا نمود .
       

       
       
      در جریان این عملیات رزمی ، فانتوم های  نیروی هوایی ترکیه بارها و بارها حریم هوایی ایران را مورد تجاوز قرار داده و نقض نمودند و در این سو ، در موارد متعددی  ، رادار مراقبت منطقه ، هشدارهای لازم را به ترکها ارسال نمود ولی علی الظاهر نیروی هوایی ایران هرگز عملیات رهگیری را اجرا ننمود . این مساله  را می توان بدین دلیل تشریح نمود که  تایگرهای مستقر در پایگاه دوم شکاری ،اگر چه بسیار سریع تر از فانتوم های ترک بودند اما بدلیل اینکه  تیم های ضربتی نیروی هوایی ترکیه توسط جنگنده های F-16C این نیرو  اسکورت می شدند ، حضور تایگر عملاً بی اثر بشمار می رفت . به همین علت ، فرماندهی وقت نیروی هوایی ایران تصمیم گرفت تا سازمان رزم پایگاه دوم شکاری را با اعزام جنگنده های MIG-29 که به تازگی از اتحاد شوروی تحویل گرفته شده بودند ، تقویت نماید .
       
       

       
       
      اعزام فالکروم های تهرانی  ، اگر چه در ابتدا به شکل موقت به این پایگاه مامور شده بودند ، اما با تغییر شرایط ، این استقرار به شکل دائمی در آمد و اسکادران 22 تاکتیکی نیروی هوایی (TFS-22) با حضور میگ های روسی تشکیل گردید و از آن سو ، تمامی  تایگرهای موجود در این پایگاه (F-5E) به اسکادارن 21 تاکتیکی (TFS-21) انتقال یافتند .
       
      با فروکش کردن آتش جنگ در آسیای جنوب غربی ، شرایط تقریباً به حالت عادی بازگشت ، اما این آرامش زیاد بطول نیانجامید ، چرا که در سال 1994 ، گروهگ منافقین مجدداً با اعزام تیم های ترورویستی بداخل کشور ، به شکل منظم دست به تخریب ، ترور مردم عادی و شماری از مقامات ارشد نظامی و غیر نظامی  زدند .
       
       

      سپهبد شهید صیاد شیرازی 
       
       
      د رنتیجه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، مجدداً ماموریت یافت تا حملات هوایی خود را علیه قرارگاه مرکزی این گروهک در داخل خاک عراق ، از سر بگیرد .
      این ماموریت کمتر شناخته شده ، توسط یکفروند جنگنده- بمب افکن F-5F و سه فروند جنگنده – بمب افکن F-5E جمعی پایگاه دوم شکاری در 9 نوامبر 1994 اجرا گردید . در این حمله جمعاً 16 تیر مهمات هوا به زمین مارک-82 به روی هدف حمل شد و پرنده های رزمی با موفقیت کامل و بدون خسارت جانبی ، ماموریت خود را به انجام رساندند .
       
       

       
       
      اما بدلیل اینکه این حمله غافلگیرانه  در داخل محدوده موسوم به منطقه پرواز ممنوع (NO FLY ZONE) شمال عراق که توسط ایالات متحده و بریتانیا حفاظت می گردید ، انجام شد ، به محض اطلاع از وقوع این حمله ، 20 فروند جنگنده  متحدین شامل  جنگنده – بمب افکن های F-16  و F-15 نیروی هوایی ایالات متحده به منظور رهگیری این دسته پروازی از پایگاه های خود واقع در خاک ترکیه به پرواز در آمدند که با توجه به پایان ماموریت دسته رزمی نیروی هوایی ایران ، برخوردی میان این دو پیش نیامد . 
       

       
       
       
      پی نوشت :
       
      1- پلان های رزمی ارائه شده در این تاپیک در سطح وب وجود ندارد و توسط مترجم طراحی شده است 
      2-  در این انجمن ، بیشتز از حماسه های گردان های تامکت و فانتوم گفته شده ، باشد که  این تاپیک گوشه ای از حماسه های تایگرهای مظلوم نیروی هوایی که تلفات قابل توجهی را هم در جنگ تحمیلی متحمل شده است ، بیان نماید .
       
       
       
      منبع : با اندکی تصرف ، IRANIAN TIGERS AT WAR  BY BABAK TAGHVAEE
       
       
        این مجموعه با صرف زمان ترجمه  شده است ،
      بنابراین ، هر گونه برداشت با ذکر منبع (MILITARY.IR) خواهد بود . 
      در غیر اینصورت ، برداشت کننده  ، عرفاً و شرعاً ، مسئول خواهد بود .
       
       مترجم : MR9      
    • توسط farmandekoll
      F-117 نایت هاوک (شاهین تاریکی) نخستین هواپیمای عملیاتی است که به منظور استفاده از فناوری پنهانکاری طراحی شد. طراحی منحصر بفرد این هواپیمای تک سرنشینه تواناییهای استثنایی را به این هواپیمای تهاجمی می افزاید. اندازه این هواپیما در حدود F-15 ایگل می باشد که دو موتور توربو فن F404 که هرکدام نیرویی معادل 48 کیلو نیوتون (10800 پوند) ایجاد می کنند دارد. هم چنین دارای کنترل با سیم می باشد. قابلیت سوختگیری هوایی برد نایت هاوک را افزوده و آن را به یک سلاح بازدارنده و ترساننده ی ایالات متحده تبدیل کرده است. توانایی حمل انواع سلاح ها با سیستمهای ناوبری و حمله یکپارچه و سیستمهای الکترونیک پروازی ( اویونیک) موثر بودن این هواپیما را در عملیات مختلف اثبات می کند و بار کاری خلبان را کم می کند. کشیدن نقشه های با جزییات ریز برای عملیات روی نقاط با پدافند سنگین و قوی با استفاده از سیستم طراحی نقشه خودکار به ارزشهای این هواپیمای منحصر بفرد می افزاید.اولین F-117 در سال 1982 تحویل داده شد و آخرین تحویل در سال 1990 بود. تصمیم تولید F-117 در سال 1978 گرفته شد. اولین پرواز آن در سال 1981 انجام شد.

      جزییات :


      وظیفه : هواپیمای تهاجمی پنهانکار

      سازنده : لاکهید

      استفاده کننده : نیروی هوایی ایالات متحده

      موتور : دو موتور توربو فن بدون پس سوز F404-GE-F1D2 با قدرت 48 کیلو نیوتن (10800پوند)

      ابعاد : طول 10.08 متر، ارتفاع 3.78 متر، دهنه بال 13.20 متر

      اوزان: وزن خالی آن 13.381 کیلوگرم برآورد شده است، حداکثر وزن برخاست 13.814 کیلوگرم

      اجرا : حداکثر سرعت 0.98 ماخ یا 1040 کیلومتر بر ساعت(656 مایل بر ساعت)، سقف پرواز 15.240 متر برآورد شده است ( 50000 پا)

      سلاحها : تا 2268 کیلوگرم (5000 پوند) انواع بمب های هدایت شونده، موشکهای هوا به زمین، موشکهای زد رادار یا موشکهای هوا به هوای AIM-9 که در یک جایگاه درونی حمل می شوند.




    • توسط farmandekoll
      بعد از ظهور جنگنده رهگیر Su-27 و آشکار شدن تواناییهای بالقوه آن( بخصوص در برابر نمونه غربی یعنی F-15 Eagle) روسیه در پی تغییر و بهبود این جنگنده متناسب با نیازها و خواستهای مشتریان شد. در نتیجه مدلهای مختلفی از این هواپیما طراحی و عرضه شد که یک گروه از آنها جنگنده سوخوی Su-30 بود که به کشورهای هند، چین، اندونزی، ویتنام و مالزی صادر شد. در ادامه به معرفی انواع مختلف Su-30 می پردازیم.

      Su-30 : جنگنده رهگیر دو سرنشینه

      این مدل که در واقع Su-27PU می باشد - بعدها Su-30 خوانده شد – در اواخر دهه 80 میلادی به عنوان جنگنده رهگیر دور برد و پست فرماندهی هوایی توسعه و ظهور یافت.در شروع پروژه Su-27UB هواپیمای آموزشی رزمی به عنوان پایه این مدل انتخاب شد. زیرا این مدل هم مزیت های رزمی Su-27 و هم دو سرنشینه بودن را داشت. برای برآورده کردن برد زیاد امکان سوختگیری هوایی به Su-27UB داده شد. سیستمهای اویونیک( الکترونیک پروازی) آن بهبود یافت. سیستمهای ویژه ارتباطی و هدایتی برای فرماندهی پروازهای جمعی با جنگنده های تک سرنشینه Su-27 نیز بر روی این هواپیما قرار داده شد. در کاکپیت عقب یک نمایشگر بزرگ CRT ( نمایشگرهایی مانند تلویزیون) قرار داده شد که به لیدر آرایش، اطلاعات تاکتیکی مانند هدف ها و رهگیر ها را نشان می دهد. سیستمهای ناوبری و پرواز با سیم نیز ارتقا یافته اند. فقط تعدادی از این هواپیما در نیروی هوایی روسیه وارد خدمت شدند.


      Su-30MK : جنگنده چند منظوره دو سرنشینه


      در سال 1993 سوخوی نمونه های نخستین Su-30 را به نمونه اثباتگر برای به فروش رساندن مدل های چند منظوره که Su-30MK خوانده می شدند، تبدیل کرد. MK که در آن M به جای Modified و K به جای Commercial (در زبان روسی) است نشان می دهد که این نمونه برای بازار صادراتی توسعه یافته است. در هسته این مدل سیستم کتنرل آتش چند منظوره ارتقا یافته با توجه به درخواست مشتریان قرار داده می شود. توانایی هوا به زمین هواپیما به طور قابل ملاحظه ای ارتقا داده شده است و موشکها و بمب های متنوعی نیز برای انتخاب تسلیحات آن افزوده شده است. برای نقشهای هوا به هوا موشک میان برد RVV-AE ( R-77 اَدر یا آمرامسکی) با سیستم هدایت راداری فعال قابلیت نصب پیدا کرده است.

      Su-30K و Su-30MKI: فلانکر های دو سرنشینه هند

      هند اولین خریدار جنگنده Su-30MK بود. برای برآورده کردن نیازهای هند، Su-30MKI توسعه یافت. Su-30MKI تفاوت قابل توجهی با Su-30MK دارد. بطوریکه در آن کانارد(پیش بال) و دو موتور AL-31 جدیدتر با توانایی تغییر بردار رانش قرار داده شده است که مانور پذیری هواپیما را بسیار بالا برده است. این موتور ها با تراست 130 کیلو نیوتون هواپیما را به حداکثر سرعت 2125 کیلومتر در ساعت (2 ماخ ) می رساند. دریچه موتورها قابلیت چرخش تا 15 درجه افقی و عمودی را دارد. البته موتور های نمونه Su-30K دارای سیستم تغییر بردار رانش نمی باشند. رادار Su-30MKI ، NIIP N011M بوده که همان رادار استفاده شده در جنگنده Su-35 و Su-37 می باشد و سازگار با انواع موشکهای هوا به زمین و هوا یه هوا از جمله R-60 آفید، R-73 آرچر، R-27 آلامو و R-77 اَدر را می باشد. سیستمهای ناوبری و نمایشگر های سربالا نیز با سیستمهای ساخت سکستانت اویونیک فرانسه جایگزین شده اند.



      Su-30MKK : جنگنده چند منظوره دوسرنشینه چین

      Su-30MKK چندمنظوره، دوسرنشینه و برای چین توسعه یافته است.این مدل نیز مانند Su-30MKI دارای کاکپیت دو سرنشینه بوده که از نمایشگرهای چند منظوره در آن استفاده شده است. بعلاوه این مدل دارای توانایی سوختگیری هوایی می باشد. در این مدل از بالهای بزرگتر Su-35 برای جای دادن سوخت بیشتر استفاده شده است. Su-30MKK فاقد کانارد بوده و موتور آن مانند دیگر مدلها توربو فن Al-31F بدون سیستم تغییر بردار رانش می باشد که البته از نمونه MKI تراست کمتری تولید می کند (122.58 کیلو نیوتون) که هواپیما را به حداکثر سرعت 2125 کیلومتر در ساعت(2 ماخ ) می رساند. رادار Su-30MKK، N001VE بوده که سازگار با موشک R-77 اَدر می باشد. این هواپیما مانند دیگر هم خانواده های خود قادر به حمل طیف وسیعی از موشکهای هوا به زمین و هوا به هوا می باشد که در 12 جایگاه تعبیه شده قرار می گیرند. از دیگر سلاحهای قابل حمل این مدل می توان به R-60، R-73 آرچر و R-27 آلامو به همراه یک توپ 30 میلیمتری با 150 توپ اشاره کرد. همچنین حداکثر وزن برخاست با تقویت ارابه فرود و بدنه به 38000 کیلوگرم افزایش یافته است. در سال 1999 سوخوی، T10PU-5 ( نمونه اولیه Su-30) را به مدل MKK تغییر داد و اولین پرواز آن در 9 می 1999 انجام شد. در ادامه در 19 می همان سال تولید Su-30MKK با شماره سریال 501 آغاز شد.




    • توسط kingraptor
      در ابتدا توضيح بدم كه تحت عنوان T.50 دو پروژه وجود دارد يكي مربوط به طرح جت آموزشي پيشرفته كره جنوبي و ديگري طرح سخوي براي جنگنده ي نسل پنجم روسيه (البته اين طرح براي مقابله با رپتور ها كاملتر شده و زودتر وارد خدمت خواهد شد)
      مدتهاست كه طرح جنگنده ي نسل پنجم روسيه(LFI كه مخفف logkiy frontovoi istrebitel) مطرح است و با مشكلات بسياري همراه بود تا كنون طرح هاي بسياري براي آن مطرح گرديده كه حتي تا نمونه سازي هم پيش رفته ولي نبود بوجه و پشتيباني موجب كنسل شدن آنها گرديده طرح هايي همچون mig.144 كه شركت ميگ اميد بسياري به آن داشت ولي پيشنمونه ي آن حتي پرواز هم نكرد يا طرح su.47 بركوت كه درواقع يك طرح آزمايشيست با وجود بسيار كارا بودن اين طرح و حتي جنبه هاي برتر آن نسبت به رپتور هاي آمريكايي اميد كمي به توليد آن وجود دارد(رقيب اين طرح طرح x.29 نبود طرح فوق محرمانه ي F.25 بود كه كنسل گرديد) اگر هم توليد شود در تعداد پايين و آهنگ كند خواهد بود I.2000 هم كه تنها روي كاغذ نقش بست و هيچگاه فراتر نرفت.(البته اين طرح را بايد مشتقي I.2000 دانست)
      اما با رشد اقتصادي روسيه تصميم گرفته شده تا بوجه مورد نياز را تامين كنند پروژه اي جاه طلبانه كه اميد بسياري به آن مي رود اين طرح از سوي سخوي پيشنهاد شده و اولين طرحيست كه از اين شيوه ي پنهانكاري در شرق استفاده مي كند به تقليد از آمريكا
      طرح T.50 بسيار شبيه به f.22 از كار در آمده البته دماق و قسمت دم تفاوت دارند اما در نهايت شباهت در انتخاب شيوه ي آيرو ديناميكي بسيار بچشم مي آيد البته از محفظه هاي سلاح خبري نيست(چيزي كه حتي در بركوت هم بود)
      اين جنگنده به نام PAK FA خوانده مي شود كه مخفف Perspektivnyi Aviatsionnyi Kompleks Frontovoi Aviatsyi - Future Air Complex for Tactical Air Forces است
      اما ويزگي ها قرار است اين جنگند از قدرت پرواز سوپر كروز همانند رپتور برخوردار باشد همچنين بيشينه وزن برخواستن آن(20 تن) است كهاين ميزان براي F.22 رپتور (24 تن) و براي F.35 هم 17.2 تن مي باشد كه اين يعني وزن كمتر و چابكي بيشتر نسبت به رپتور
      براي افزايش پنهانكاري از جنبه هايي از روشهاي بكار رفته از بركوت استفاده شده
      جنگنده ي T.50 از دو موتور AL-41F استفاده مي كند
      در مورد رادار T.50 قرار است از يك رادار چند حالته ي جديد با توان آشكار سازي بالا وبرد بيشينه ي زياد توسط فازاترن (Fazatron-NIIR) در حال تكميل است استفاده كند
      قرار است اولين پيشنمونه هاي T.50 يا همان PAK FA بين سالهاي2006 تا 2010 انجام گردد و تا سال 2011 يا 2012 وارد خدمت گردد(البته بعيد است به اين سرعت آزمايشات آن تمام شود چون بطور مثال رپتور مدتها در انتظار ورود به خدمت بود)
      گفته مي شود ممكن است اين طرح بيش از 1.5 بيليون دلا هزينه ي كلي داشته باشد(واقعا نجوميه)گفته مي شود حد اقل به 800 ميليون دلار تنها براي تكميل ايونيك آن مورد نياز است اينكه آيا اين جنگنده با اين ارقام نجومي در سال 2010 وارد خدمت مي شود يا نه يك معماست؟



      Military.blogfa.com
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.