امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

500 متر شعاع خطا رو میشه یکی برای بنده توضیح بده؟؟؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

500 متر شعاع خطا رو میشه یکی برای بنده توضیح بده؟؟؟

 

دقیقا کجاش رو باید توضیح داد؟ دایره ای به شعاع 500 متر به مرکزیت هدف رسم بفرمایید.

 

این دایره 500 متر cep احتمال خطای موشک هست.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

دقیقا کجاش رو باید توضیح داد؟ دایره ای به شعاع 500 متر به مرکزیت هدف رسم بفرمایید.

این دایره 500 متر cep احتمال خطای موشک هست.

خطای 500 متر یعنی دقت?

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

دقیقا کجاش رو باید توضیح داد؟ دایره ای به شعاع 500 متر به مرکزیت هدف رسم بفرمایید.

این دایره 500 متر cep احتمال خطای موشک هست.

متوجهم عزیز... سوالم کنایه داشت ;) ۵۰۰ متر ینی یه چیزی فراتر از افتضاح!!!
  • Upvote 1
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

خطای 500 متر یعنی دقت?

 

من منظورت رو نفهمیدم ولی اگه داری ملانقطه ای بازی در میاری!  خب در نیار!

 

متوجهم عزیز... سوالم کنایه داشت ;) ۵۰۰ متر ینی یه چیزی فراتر از افتضاح!!!

 

والا چه عرض کنم!

  • Upvote 1
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
شهاب-3 تو برد دوهزار، حداکثر دویست تا خطا داشت، اونوقت عماد که هدایت پذیر هست در بدترین حالت باید خطاش بیشتر از شهاب-3 نباشه، احتمالا یه صفر زیاد گذاشتن.
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

رونمایی از نسل جدید سیستم‌های موشکی با بهره‌گیری از سوخت مایع و جامد در سال 95

 

فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی گفت: در سال 95 نسل جدید و گسترده‌تر سیستم‌های موشکی که از سوخت مایع و جامد بهره می‌برند، رونمایی می‌شود تا دشمن متوجه بخشی از ظرفیت گسترده گزینه‌های زیر زمین ما شود.

 

منبع

 

دوستان مزیت سوخت مایع نسبت به جامد چیه؟ معایبش رو که میدونیم همه، مثل زمان آماده سازی و انبارداری و ...

نوع سوختنش و پایداری موشک در سوخت مایع بهتر هست؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

شهاب-3 تو برد دوهزار، حداکثر دویست تا خطا داشت، اونوقت عماد که هدایت پذیر هست در بدترین حالت باید خطاش بیشتر از شهاب-3 نباشه، احتمالا یه صفر زیاد گذاشتن.

 

شما اگر انتهای صفحه 98 رو نگاه میکردید تفاوت  رو میدید!

 

 

There is also a missile known as the Emad-1 MRBM, with 1700km range, 500m accuracy, and 750kg payload.  It is a variation of the Shahab-3 MRBM.  It is Iran’s first maneuvering reentry vehicle equipped system (to improve accuracy), liquid propelled, equipped with SATNAV, and reported to be slated for deployment sometime after 2016. To date, there are no indications testing has occurred.  Note: The CEP is a dramatic increase over the Shahab3’s CEP of approx. 2,000m.

 

در این مقاله اومده که شهاب 3 حدود 2000 cep متر خطا داره!

 

عماد 500!

 

 

دوستان مزیت سوخت مایع نسبت به جامد چیه؟ معایبش رو که میدونیم همه، مثل زمان آماده سازی و انبارداری و ...

نوع سوختنش و پایداری موشک در سوخت مایع بهتر هست؟

 

به احتمال بسیار بالا هزینه ی کمتری داره. بالاخره سوخت جامد مرکب مهم ترین ویژگی ش آرایش شبکه ای مولکول هاست تا جایی که میدونم. به همین دلیل برای تهیه چنین سوختی احتمالا هزینه ی بیشتری میخواد.

 

مورد بعد هم خطر کمتر هست.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

شما اگر انتهای صفحه 98 رو نگاه میکردید تفاوت اعلام ها رو میدید!

 

 

در این مقاله اومده که شهاب 3 حدود 2000 cep متر خطا داره!

 

عماد 500!

 

پس عادت داره یه صفر زیاد بذاره big_grin

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

یک سوال، ممکنه موشک عماد رونمایی شده با موشک معرفی شده آمریکاییها در گزارش فوق متفاوت باشه و تنها برای استفاده از فرصت گزارش عماد نامیده شده تا طرف مقابل فرصتی برای مانور بر روی آزمایش موشکی اخیر نداشته باشه؟ چون طبق گزارش خودشون موشک عماد مربوط به گذشته هست و مدتهاست که در خدمته و چیز جدیدی نیست.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

پس عادت داره یه صفر زیاد بذاره big_grin

 

والا من شک دارم. این مقاله بیش از یک سال قبل رونمایی از عماد خبر از وجودش داده. حداقل از این نظر قابل اعتناست. اگر قرار باشه کسی رو منبع بگیریم این قابل اعتماد تره تا فارس نیوز.

 

سردار مملکت دو هزار رو میگه 12000! کدوم قابل اتکاست؟

 

===================================================================

 

 

یک سوال، ممکنه موشک عماد رونمایی شده با موشک معرفی شده آمریکاییها در گزارش فوق متفاوت باشه و تنها برای استفاده از فرصت گزارش عماد نامیده شده تا طرف مقابل فرصتی برای مانور بر روی آزمایش موشکی اخیر نداشته باشه؟ چون طبق گزارش خودشون موشک عماد مربوط به گذشته هست و مدتهاست که در خدمته و چیز جدیدی نیست

 

بی خیال! agents of shield زیاد نگاه میکنی؟ ( خیلی نا محتمل به نظر میرسه! اونم از بچه های ما)

 

اینجا چنان چیزی نگفته! ازتاریخ کلا حرفی نزده فقط گفته تعدادی لانچر و بدنه وجود دارند که خب هنوز صحتش در میان ما قابل بحثه.

 

به هر حال من معتقد به این قضیه نیستم!

 

============================================================================

 

دوستان یک نکته ی عجیب هست که برام رفع نشد.

 

 

There is also a missile known as the Emad-1 MRBM, with 1700km range, 500m accuracy, and 750kg payload.  It is a variation of the Shahab-3 MRBM.  It is Iran’s first maneuvering reentry vehicle equipped system (to improve accuracy), liquid propelled, equipped with SATNAV, and reported to be slated for deployment sometime after 2016. To date, there are no indications testing has occurred

 

اینجا خودش گفته تا الان تستی نداشته این موشک. حال آنکه:

 

 

 Iran is thought to have 45 mobile launchers and 10-12 fixed launchers, as well as approximately 650 airframes.  A variant of the Shahab-3 is known as the Emad. It is essentially a Shahab-3, but with a maneuvering reentry vehicle to improve system accuracy and complicate missile defense

 

اینجا میگه 45 تا لانچر متحرک و 10 - 12 تا ثابت و 650 تا بدنه هست.

 

این یعنی کلا با شهاب هیچ فرقی نداره که حتی غیر از ماژول بالایی بقیش یکیه و لانچر ها و بدنه الان آمادست؟

 

یا منظور اینه که ایران قبل تست این قدر به موشکش اعتماد داره که از قبل میسازه بعد تست میکنه؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

یک سوال، ممکنه موشک عماد رونمایی شده با موشک معرفی شده آمریکاییها در گزارش فوق متفاوت باشه و تنها برای استفاده از فرصت گزارش عماد نامیده شده تا طرف مقابل فرصتی برای مانور بر روی آزمایش موشکی اخیر نداشته باشه؟ چون طبق گزارش خودشون موشک عماد مربوط به گذشته هست و مدتهاست که در خدمته و چیز جدیدی نیست.

 
مشخصاتی که کردزمن میده با موشکی که رونمایی شد مطابقت داره . بیس شهاب کلاهک MARV ... در ظاهر همین هست 
 
 

رونمایی از نسل جدید سیستم‌های موشکی با بهره‌گیری از سوخت مایع و جامد در سال 95

 

فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی گفت: در سال 95 نسل جدید و گسترده‌تر سیستم‌های موشکی که از سوخت مایع و جامد بهره می‌برند، رونمایی می‌شود تا دشمن متوجه بخشی از ظرفیت گسترده گزینه‌های زیر زمین ما شود.

 

منبع

 

دوستان مزیت سوخت مایع نسبت به جامد چیه؟ معایبش رو که میدونیم همه، مثل زمان آماده سازی و انبارداری و ...

نوع سوختنش و پایداری موشک در سوخت مایع بهتر هست؟

دو تا مزیت عمده میشه براش در نظر گرفت 1- هزینه تولید بسیار پایین تر به نسبت موشک های سوخت جامد هم رده 2- بحث فنی راجع به کنترل بهتر روی عملکرد موتور 

 

 معایب سوخت مایع را خود شما ذکر کردین برای مثال زمان مورد نیاز برای سوختگیری  زیاد هست و  تانکر سوخت و اکسید کننده باید دنبال لانچر بره و مدت زمان پر بودن مخازن موشک هم محدود هست و نمیشه مدت طولانی مخازن موشک را پر نگه داشت به علت خاصیت خورندگی ان مواد . و چیز های دیگه ....

 

منتهی برای موشکی مثل عماد که  کلاهک در فاز بوست از بدنه اصلی  جدا میشه برای ما گزینه خوبی هست که هزینه ها را پایین نگه داریم چون عمق استراتژیک کافی  داره کشور و پایگاه ها و نقاط شلیک زیادی از قبل تعیین شده .

  • Upvote 7

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
To date, there are no indications testing has occurred

بر اساس تست انجام نشده به خطای ۵۰۰ متر رسیدن پس! :)
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

To date, there are no indications testing has occurred

بر اساس تست انجام نشده به خطای ۵۰۰ متر رسیدن پس! :)


شبیه ساز حاجی!

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط FLANKER
      http://www.farsnews.net/plarg.php?nn=M385294.jpg

      http://www.farsnews.net/plarg.php?nn=M385295.jpg

      http://www.farsnews.net/plarg.php?nn=M385335.jpg

      http://www.farsnews.net/plarg.php?nn=M385333.jpg

      http://www.farsnews.net/plarg.php?nn=M385300.jpg

      http://www.farsnews.net/plarg.php?nn=M385309.jpg

      http://www.farsnews.net/plarg.php?nn=M385302.jpg

      http://www.farsnews.net/plarg.php?nn=M385304.jpg

      http://www.farsnews.net/plarg.php?nn=M385306.jpg

      http://www.farsnews.net/plarg.php?nn=M385307.jpg

      http://www.farsnews.net/plarg.php?nn=M385334.jpg

      http://www.farsnews.net/plarg.php?nn=M385336.jpg

      http://www.farsnews.net/plarg.php?nn=M385337.jpg

      http://www.farsnews.net/plarg.php?nn=M385338.jpg
    • توسط NIX
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      گراد ، تگرگ روسی
       

       
       
       
      گراد یک سامانه پرتابگر چندگانه خودکششی 122 میلیمتری است که در اتحاد جماهیر شوروی طراحی و ساخته شده است ، این سامانه و راکت M-210F برای نخستین بار در سالهای آغازین دهه 1960 توسعه یافته و نخستین کاربرد رزمی آن در مارس 1969 در طول درگیری مرز چین و شوروی بود
      BM مخفف Boyevaya Mashina به معنی ماشین جنگی است و نام مستعار گراد Grad در روسی به معنی تگرگ می باشد
       
      سامانه موشک انداز BM 21  در سال 1963 در ارتش شوروی برای جایگزینی سامانه قدیمی BM 14  بکار گیری شد ، نقش پایه ای سامانه BM 21  برای پشتیبانی نیرو های زمینی با سرکوب فوری مواضع شلیک موشک های ضد تانک ، توپخانه ها ، خمپاره انداز ها ، از میان بردن نقاط مقاومت دشمن در منطقه نبرد بود
       
      نام مستعار روسی "تگرگ" نام مناسبی برای سامانه تسلیحاتی است که می تواند تا 40 راکت 122 میلی متری را در حدود 20 ثانیه در بردهای گوناگون پرتاب کند. گراد یک سامانه تتسلیحاتی دقیق نیست و برای رساندن مهمات خود به جای هدف نقطه ای ، برای یورش به یک منطقه طراحی شده است ، در برد 20 کیلومتری ، زمانی که 40 موشک پرتاب می شود، منطقه اصابت تا 600 متر در 600 متر گسترش می یابد (36 هکتار).
       

       
       
      از زمان معرفی سامانه BM 21 در دهه 60 این راکت انداز  های 122 میلیمتری در همه مناطق درگیری در سراسر حهان حاضر بوده اند . سادگی این سامانه بهمراه ارائه توان آتشباری عظیم از یک سکوی متحرک و نسبتا سبک منجر به پذیرش سریع و گسترده آن شده است..این سامانه تسلیحاتی به شکل گسترده ای کپی شده است و اکنون گونه های گسترده ای از نسخه ها و مشتقات آن را می توان در فهرست موجودی بیش از 50 نیروی مسلح در سراسر دنیا میتوان مشاهده کرد
       
      از آنجایی که BM-21 یک طراحی نسبتا قدیمی است که  اواخر دهه 1950 توسعه یافت ،بنابر این  برخی از این گونه‌های کپی شده ویژگی‌ های تسلیحات تازه تری را به آن افزوده اند ، مانند سیستم ‌های کنترل آتش پیشرفته و ویژگی‌های آیرودینامیکی پیشرفته‌تر برای خود موشک‌ها [در موارد پیشرفته تر موشک های هدایت شونده. م].
       
       
      پرتابگر اولیه یک شاسی کامیون Ural-375D 6×6 بود. در سال 1976، خودروی پرتابگر Ural-375D با کامیون جدیدتر و قدرتمندتر Ural-4320 6×6 جایگزین شد. هر BM-21 توسط یک کامیون 9k450  با 60 موشک اضافی پشتیبانی می شود. نصب شدن بر روی کامیون های 6×6 به BM-21 تحرک قابل توجهی می دهد که به ویژه پس از شلیک، زمانی که پرتابگرها باید به سرعت جابجا شده تا از آتش سامانه های ضد توپخانه ای دشمن در امان باشند. عملیات شلیک و جابجایی رفتار معمول در راکت انداز های چندگانه خودکششی است
       
       
      کامیون پشتیبان سامانه گراد
       
      راکت یا موشک
      راکت یا موشک به مهماتی گفته می شود که توسط یک موتور به حرکت در می آید. موتور موشک / راکت در ساده‌ ترین گونه از لوله‌ ای تشکیل شده است که در آن سوخت می‌ سوزد و در یک انتهای آن دهانه‌ ای دارد. گازهای خارج شده باعث ایجاد واکنشی برابر و مخالف در انتهای بسته لوله شده و پرتابه را به جلو می راند . رانش با هدایت گازهای به سرعت در حال انبساط از سوخت موشک در حال سوختن از طریق یک یا چند نازل (ونتوری/ ونچوری) ایجاد می شود.
       

       
      نمایش اثر ونتوری
       
       راکت های 122 میلی متری برای BM-21 دارای هفت ونتوری در پشت موتور موشک هستند. در حالی که موتورهای موشک می‌توانند حاوی سوخت مایع یا جامد باشند، سامانه های BM-21 موشک ‌هایی را با موتورهایی که فقط دارای سوخت جامد هستند شلیک می‌کنند. بر خلاف موشک ، یک راکت هدایت نشده مسیر خود را در هنگام پرواز تنظیم نمی کند تا به هدف اصابت کند. به این ترتیب، هنگامی که BM-21 یک راکت را شلیک میکند هیچ راهی برای تغییر مسیر آن وجود ندارد.
       
      راکت ها
      راکت ها به منظور دستیابی به پایداری آیرودینامیکی ، از باله یا چرخش محوری استفاده می کنند ، راکت های سامانه گراد ترکیب هر دو این روش ها را بکار می برد. روش اولیه برای ایجاد پایداری آیرودینامیکی از طریق استفاده از چهار بالک در بخش پشتی است . هنگامی که راکت پرتاب می شود، شروع به چرخش با سرعت نسبتا کندی می کند. باله‌های فنری که در بخش پشتی دور راکت پیچیده شده اند و با یک بند نازک در جای خود نگه داشته شده اند که هنگام پرتاب می‌سوزد. همانطور که قسمت پشتی موشک از لوله پرتاب خارج می شود، فنرها باله ها را باز کرده و راکت را در پرواز تثبیت می کنند.
       
       
      انواع راکت های سامانه گراد
       
      راکت 9M22
      کالیبر              122  میلیمتر
      وزن               64  کیلوگرم
      سرجنگی         18.4 کیلوگرم
      طول              2870 میلیمتر
      تعداد ترکش     1640 تکه
      برد                5 تا 20.4 کیلومتر
       
      راکت 9M22M
      کالیبر              122  میلیمتر
      وزن               46  کیلوگرم
      سرجنگی         18.4 کیلوگرم
      طول              1930 میلیمتر
      تعداد ترکش     1640 تکه
      برد                2 تا 10.8 کیلومتر
       
      راکت 9M22U
      کالیبر              122  میلیمتر
      وزن               66.6  کیلوگرم
      سرجنگی         18.4 کیلوگرم
      طول              2870 میلیمتر
      تعداد ترکش     1640 تکه
      برد                5 تا 20.1 کیلومتر
       
      راکت 9M28F
      کالیبر              122  میلیمتر
      وزن               56.5  کیلوگرم
      سرجنگی         21 کیلوگرم
      طول              2270 میلیمتر
      تعداد ترکش     1000  تکه
      برد                تا 15 کیلومتر
       
      راکت 9M53F
      کالیبر              122  میلیمتر
      وزن               70   کیلوگرم
      سرجنگی         26  کیلوگرم
      طول              3037 میلیمتر
      تعداد ترکش     2450  تکه
      برد                5 تا 20.5 کیلومتر
       
      راکت 9M521
      کالیبر              122  میلیمتر
      وزن               66  کیلوگرم
      سرجنگی         21 کیلوگرم
      طول              2840  میلیمتر
      تعداد ترکش     1000  تکه
      برد                تا 40  کیلومتر
       
      راکت 9M522
      کالیبر              122  میلیمتر
      وزن               70  کیلوگرم
      سرجنگی         25  کیلوگرم
      طول              3037 میلیمتر
      تعداد ترکش     1800  تکه
      برد                تا 37.5  کیلومتر
       
       
       
      گراد در نقش موشک
       
      با توجه به گستره کاربران راکت انداز های گراد شرکت های دفاعی در صدد بهبود عملکرد این سامانه بر آمده اند که شرکت ترکیه ای راکستان و همینطور صنایع دولتی رافائل دو شیوه گوناگون را برای افزایش دقت این سامانه به کار برده اند
       

       
      راکت (موشک) ساخت راکستان با سامانه هدایتی GPS / INS
       
      شرکت راکستان یک راکت هدایت شونده به سامانه هدایت ماهواره ای به همراه سامانه هدایت داخلی توسعه داده است که با استفاده از امواج ماهواره های جی پی اس دایره خطای برابر 30 متر (ادعایی)  دارد
       

       
      کیت Epik
       
      شرکت رافائل کیت EPIK را برای راکت های سامانه گراد توسعه داده است (Electro-Optical Precision Integration Kit)) که بر پایه هدایت داخلی  INS و پردازشگر تصویری کار میکند ، تصویر هدف که توسط سامانه های دیگر (هلیکوپتر / هواپیما / پهپاد / نیرو های پیاده) برداشت شده است روی سامانه هدایت داخلی بارگیری شده و در زمان پرواز پویشگر فعال دماغه راکت با مقایسه تصویر ذخیره شده اقدام به جانمایی و شیرجه بر روی هدف تعیین شده می نماید ، از آنجایی که EPIK با جی پی اس در ارتباط نیست امکان جم و اخلال بر روی آن نیز وجود ندارد. شرکت سازنده دقت اصابت کمتر از 3 متر را برای این کیت هدایتی اعلام کرده است
       
      با هدایت پذیر شدن راکت های سامانه گراد سامانه های Fire Finder امکان محاسبه الگوی پروازی پرتابه برای اجرای عملیات سرکوب را تا حد بسیار زیادی از دست خواهند داد
       
       
       
       
       

       
       
      سامانه راکت چند گانه خودکششی
       
      سازنده    اتحاد جماهیر شوروی
      سال ورود به خدمت   1963 میلادی
      تعداد خدمه    6 نفر
       
      گونه های سامانه گراد

       
      BM 21 V
      نسخه هوابرد با 12 تیوب بر روی کامیون گاز 66B 
       

       
      GRAD 1
      نسخه سبکتر سامانه گراد با 36 تیوب بر روی کامیون زیل 131
       

       
      9K132 Grad-P
      گراد پی لانچر تکی راکت 122 میلیمتری
       

       
        A-215 Grad-M
      نسخه دریایی سامانه گراد
       

       
      9K59 Prima
      پریما نسخه بهبود یافته گراد با 50 تیوب
       

       
      Grad-K
      نسخه تازه تر گراد بر روی کامیون کاماز 5350
       

       
      Tornado G
      راکت انداز بهبود یافته گراد بر روی کامیون اورال 4320
       
       
       
      پیوند 1
      پیوند 2
      پیوند 3
      پیوند 4
      پیوند 5
    • توسط MR9
      فکور90 ، در اصل ، یک پروژه داخلی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران (IRIAF)  بشمار می رفت که تاریخ آغاز آن به اوایل دهه نخست قرن بیست و یکم ( 2000 میلادی ) برمی گردد . به اعتقاد برخی ، در آن زمان هیچ  موشک هوا به هوای عملیاتی AIM-54A فونیکس در فهرست موجودی نیرو وجود نداشت ، در نتیجه  متخصصان نیروی هوایی پیشنهاد دادند  تا قطعات و اجزاء فونیکس ها را با قطعات موشکهای تغییر یافته هاوک ( پروژه سجیل ) بهبود دهند و موشکهای موجود را بحالت عملیاتی بازگردانند .
      با کلید خوردن این پروژه ، به شکل همزمان نیروی هوایی یک قرارداد همکاری را با صنایع شهید بابایی وابسته به وزارت دفاع و پشتبانی نیرو های مسلح با هدف بازگرداندن چند تیر موشک فونیکس بحالت عملیاتی در یک بازه زمانی یکساله (2007-2006) به امضاء رساندند  و برای اطمینان از صحت کار ، چند کارشناس بازنشسته فنی نیروی هوایی ارتش نیز به این پروژه پیوسته و این ایده دنبال شد.
      براساس گزارشهای تایید نشده ، در اوایل کار ، موشکهای از رده خارج فونیکس با استفاده از جستجوگر موشک MIM-23B دوباره عملیاتی شدند . با این حال ، در سالهای بعد (2009-2008) ، زمانی که صنایع شهید بابایی ، یک نسخه بهبود یافته از موشک پدافند هوایی MIM-23B را با رادار و اویونیک جدید برای نیروی هوایی توسعه داد ، این ایده برای کارشناسان بوجود آمد که تمامی موشکهای فونیکس باقی مانده را با اویونیک جدید و رادار موشک شلمچه ، ( نسخه بهبود یافته MIM-23B) به حالت عملیاتی درآورند .
      این موشک با موفقیت کامل مابین سالهای 2009 تا 2010 آزمایش شد ، اما علی الظاهر  در خط تولید انبوه قرار نگرفت . نسخه جدید سجیل / شلمچه  با جستجوگر و اویونیک پیشرفته با شناسه سجیل هوابرد برای تجهیز تامکتهای نیروی هوایی ، فانتوم ومیراژهای اف-یک در حال توسعه است .
      پی نوشت : 
      این تحلیل ، صرفاً یک نظر بشمار می رود و نه تایید و نه رد می گردد . با این حال امیدواریم نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، بیش از پیش ، از قابلیتهای تدافعی ، تهاجمی برخوردار گردد . 
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.