امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

سلام به همگی...

با اجازتون سه تا نکته بگم و برم پی کارم! :)

 

اولاً؛

گفته شده ... "نخستين موشك دوربرد جمهوري اسلامي ايران با قابليت هدايت و كنترل تا لحظه اصابت به هدف مي باشد،" ... 1-این جمله تاریخ دسترسی به چنین سطحی از فناوری رو مشخص نکرده و بگم که (در بدبینانه ترین برآورد و حداقل ترین شکل نگاه به پیشرفت های موشکی مملکت) 5 ساله که چنین فناوری (آشیانه یابی برای موشک های بالستیک و اصلاح مسیرشون) رو در اختیار داریم. 2-منظور از هدایت و کنترل در واقع، همون قضیه آشیانه یابی و یا آشیانه یابی در فاز ترمینال هستیش که ما در موشک های فاتح و خلیج فارس و هرمز شاهدشون بوده ایم. این آشیانه یابی میتونه بصری، راداری و یا ترکینگ انتشار سیگنال باشه.

 

ثانیاً؛

پروژه عماد، علاوه بر اینکه، نسل جدید تولیدات وزارت دفاع قلمداد میشه یک طرح به روز رسانی جامع هم هست و شواهدی وجود داره که خیلی سال قبل تر شروع شده! این پروسه وسیع قراره روی بخش قابل توجهی از ذخایر موشک بالستیک ما (قدرها، شهاب-3ها، احتمالاً قیام ها و غیره) اعمال بشه. یا به عبارتی دیگر قراره به جای جایگزینی موشک ها با تولیدات جدیدتر، فرآیند ارتقا و احتمالاً بازیافت ذخایر خیلی قدیمی تر اتفاق بیافته!

که این مسئله صرفه جویی نجومی هم برای صنایع تولیدی و هم نیروی هوافضای سپاه در بر خواهد داشت.

 

ثالثاً؛

مسئله دفاع ضد بالستیکی، در تمامی سطوح، از لیزر گرفته تا ضد بالستیک ها و جنگ الکترونیک و غیره، خاتم تکنولوژی و تاثیرگذاری موشک های بالستیک نبوده و نیست!

یعنی؛ به همون میزان که دانش بشر در زمینه اصابت قرار دادن و از کار انداختن تهدید موشک های بالستیک پیشرفت کرده، به همون میزان هم راهکارهایی در قبال بی اثر گذاشتن تمهیدات ضد بالستیک به وجود آمده (مثل کلاهک های خوشه ای که 10 ساله تو مملکت خودمون تولید میشن و عملیاتی هم هستن).

بذارید اصل مطلب رو بگم و خلاص...در بد بینانه ترین حالت و با توجه به پیشرفت سامانه های ضد موشکی و همینطور پیشرفت دقت موشک های بالستیک و راهکارهای ضد ضد بالستیک، کارآیی ظرفیت های موشکی ما در قبال انجام عملیات های تاکتیکی و استراتژیکشون، 50% هستش! همون چیزی که 15-10 سال پیش بود!

 

برایتان آرزوی شادی و سربلندی دارم...

  • Upvote 15
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

مزیت این سیستم در سطح تاکتیکی توانایی مانور در فاز ترمینال و در سطح راهبردی دور زدن سامانه های جامع هوشمند ضد موشکی در زمان استفاده از تاکتیک سوارم هستش . اینطوری تهدیدات دست اول و دست دوم به صورت کامل قابل تمییز دادن نیستند .

  • Upvote 3
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

پس مدت سوزش مشابه شهاب 3 هست، لذا همون برد 1600 تا 1900 کیلومتر قریب به واقع باید باشه.

بنام خدا

خدمت استاد عزیزم جناب محمد سلام و درود

با توجه به چابکی بیشتر موشک عماد (یعنی نیروی ایجاد شده توسط موتور بیشتر است)و با توجه به فرمول F=m.a پس نتیجه میگیریم شتاب نسبت به شهاب 3 بیشتراست.

حالا با توجه به فرمول (d=0.5(a.t^2  افزایش شتاب به صورت خطی موجب افزایش برد می شود(البته a را شتاب متوسط در نظر میگیریم) حال با توجه به اینکه از روی فیلم به نظر شتاب موشک عماد تقریبا 50% بیشتر از موشک شهاب 3 می آید لذا به نظر این حقیر برد 3000 کیلومتر محتمل میباشد.

به هر حال ان شا الله موجب خوشنودی آقا ولی عصر(عج) شده باشد.

  • Upvote 5
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

جالبه  کلاهک قطعا جدا شونده است ولی موندم چرا هنوز از سوخت مایع استفاده میکنن

البته شایدم از بدنه های پیش ساخته سوخت مایع استفاده میشه که داکت های روی بدنه به چشم میخوره ولی داخلش سوخت جامد باشه ؟

جایی خبری از نوع سوختش اعلام شده ؟؟؟

 

وزیر دفاع توی همین فیلمی که توی تاپیک هست فرمودند: سوخت مایع


=========================================================





توی ویدیو که محل اصابت موشک رو نشون میده گودال چندان عمیقی ایجاد نشده! این یعنی قدرت تخریب موشک عماد کمه؟!

ویرایش شده در توسط mahdi313

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

توی ویدیو که محل اصابت موشک رو نشون میده گودال چندان عمیقی ایجاد نشده! این یعنی قدرت تخریب موشک عماد کمه؟!

 

به احتمال زیاد کلاهک بدون مواد منفجره بوده و صرفا وزنش معادل کلاهک اصلی بود.

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بنظرم طول موشک به اندازه ی موشک سجیل هست و از طول موشک های شهاب بیشتره

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

 





توی ویدیو که محل اصابت موشک رو نشون میده گودال چندان عمیقی ایجاد نشده! این یعنی قدرت تخریب موشک عماد کمه؟!

 

با سلام خدمت شما 

 

در زمان ازمایش یک موشک به اندازه ای ماده ی منفجره توی کلاهک قرار میدن که صرفا شاهد یک انفجار بسیار بسیار محدود باشیم 

 

و هیچوقت با حداکثر میزان ظرفیت کلاهک برای ماده ی منفجره اونو ازمایش نمیکنن 

 

در واقع هدف از ازمایش موشک میزان دقت و نقطه زنی اونه نه قدرت تخریب 

 

در زمان جنگ از کلاهک اتمی و یا متعارف معادل 700 کیلوگرم استفاده میشه 

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

با سلام خدمت شما 

 

در زمان ازمایش یک موشک به اندازه ای ماده ی منفجره توی کلاهک قرار میدن که صرفا شاهد یک انفجار بسیار بسیار محدود باشیم 

 

و هیچوقت با حداکثر میزان ظرفیت کلاهک برای ماده ی منفجره اونو ازمایش نمیکنن 

 

در واقع هدف از ازمایش موشک میزان دقت و نقطه زنی اونه نه قدرت تخریب 

 

در زمان جنگ از کلاهک اتمی و یا متعارف معادل 700 کیلوگرم استفاده میشه 

سلام علیکم
اینی که فرمودید یک استاندارد همیشگی هست؟ یعنی آیا در همه پرتاب های آزمایشی این کار انجام میشه؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دلیلی نداره تو رونمایی ها یه تن مواد منفجره رو به باد بدن.مهم عملکرد صحیح موشکه.دوستان بمب 2000پونری رو با موشک بالستیک مقایسه نکنن.قدرت انفجار 1000کیلوگرم ماده شدید الانفجار وقتی با سرعت چند برابر صوتی در لحظه فرود ترکیب بشه یه گودال خیلی بزرگ ایجاد میکنه.
اگر یادتون باشه قبلا گفته بودن موشکی از خانواده قدر به دهانه اقیانوس هند شلیک شد واسه زدن ناوهای فرضی دشمن.این همون نیست؟
با یه کلاهک چند تکه با این دقت اگه چنتاش با هم شلیک بشه قطعا یه ناو گروهو میتونه کتلت کنه.
  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

patak, on 12 Oct 2015 - 01:15 AM, said:

دلیلی نداره تو رونمایی ها یه تن مواد منفجره رو به باد بدن.مهم عملکرد صحیح موشکه.دوستان بمب 2000پونری رو با موشک بالستیک مقایسه نکنن.قدرت انفجار 1000کیلوگرم ماده شدید الانفجار وقتی با سرعت چند برابر صوتی در لحظه فرود ترکیب بشه یه گودال خیلی بزرگ ایجاد میکنه.
اگر یادتون باشه قبلا گفته بودن موشکی از خانواده قدر به دهانه اقیانوس هند شلیک شد واسه زدن ناوهای فرضی دشمن.این همون نیست؟
با یه کلاهک چند تکه با این دقت اگه چنتاش با هم شلیک بشه قطعا یه ناو گروهو میتونه کتلت کنه.

به نظرمن کلاهک مواد منفجره بوده فیوز انفجاری موشک ها طراحی میشن تا در لحظه برخورد منفجر بشن به همین دلیل سرعت موشک در لحظه برخورد تاثیر چندانی در ابعاد  حفره ایجاد شده نخواهد داشت ! مگه اینکه مثل امثال اسکاد باشه که در اون صورت هم مشخصا هر چقدر زمان انفجار به تاخیر بیفته از موج پیشران کاسته میشه و قدرت تخریب کاسته میشه ولی ب جاش سوراخت بزرگتری داریم !

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بنظر من هم کلاهک منفجره بود. اگر حساب کنیم که کلاهک ۷۵۰ کیلو وزن داره از این مقدار حداقل ۲۵۰ کیلو

رو وزن خود بدنه کلاهک تشکیل میده مضاف بر اینکه این کلاهک سیستم هدایت هم داره و در حالت خوشبینانه وزن

خود ماده منفجره بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ کیلو هست و انفجار این مقدار همین گودالی و حجم انفجاری که میبینید رو تولید میکنه.

  • Upvote 6
  • Downvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
این 700کیلو رو از کجا آوردین؟؟؟وزارت دفاع اعلام کرده؟؟؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

همین یه چند هفته پیش فرانسه یه موشک قاره پیما با قابلیت هسته ای ازمایش کرد بدون کلاهک هسته ای در حالی که این موشک برای اون کاره. بستگی داره شما چیو بخوای ازمایش کنی اگه قدرت تخریبه میشه مثل ازمایش های اتمی روسیه ولی اگه کلا تست موشک و زیرسیستم هاشه دلیلی نداره کلاهک با مواد منفجره یا هسته ای باشه

-----------------------------

در ضمن در محل برخورد هیچ اثری از انفجار دیده نمیشه بلاخره 700 کیلو مواده منفجره یه اثر سوختگی باید رو زمین بزاره

ویرایش شده در توسط mahdimousavi
  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      فکور90 ، در اصل ، یک پروژه داخلی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران (IRIAF)  بشمار می رفت که تاریخ آغاز آن به اوایل دهه نخست قرن بیست و یکم ( 2000 میلادی ) برمی گردد . به اعتقاد برخی ، در آن زمان هیچ  موشک هوا به هوای عملیاتی AIM-54A فونیکس در فهرست موجودی نیرو وجود نداشت ، در نتیجه  متخصصان نیروی هوایی پیشنهاد دادند  تا قطعات و اجزاء فونیکس ها را با قطعات موشکهای تغییر یافته هاوک ( پروژه سجیل ) بهبود دهند و موشکهای موجود را بحالت عملیاتی بازگردانند .
      با کلید خوردن این پروژه ، به شکل همزمان نیروی هوایی یک قرارداد همکاری را با صنایع شهید بابایی وابسته به وزارت دفاع و پشتبانی نیرو های مسلح با هدف بازگرداندن چند تیر موشک فونیکس بحالت عملیاتی در یک بازه زمانی یکساله (2007-2006) به امضاء رساندند  و برای اطمینان از صحت کار ، چند کارشناس بازنشسته فنی نیروی هوایی ارتش نیز به این پروژه پیوسته و این ایده دنبال شد.
      براساس گزارشهای تایید نشده ، در اوایل کار ، موشکهای از رده خارج فونیکس با استفاده از جستجوگر موشک MIM-23B دوباره عملیاتی شدند . با این حال ، در سالهای بعد (2009-2008) ، زمانی که صنایع شهید بابایی ، یک نسخه بهبود یافته از موشک پدافند هوایی MIM-23B را با رادار و اویونیک جدید برای نیروی هوایی توسعه داد ، این ایده برای کارشناسان بوجود آمد که تمامی موشکهای فونیکس باقی مانده را با اویونیک جدید و رادار موشک شلمچه ، ( نسخه بهبود یافته MIM-23B) به حالت عملیاتی درآورند .
      این موشک با موفقیت کامل مابین سالهای 2009 تا 2010 آزمایش شد ، اما علی الظاهر  در خط تولید انبوه قرار نگرفت . نسخه جدید سجیل / شلمچه  با جستجوگر و اویونیک پیشرفته با شناسه سجیل هوابرد برای تجهیز تامکتهای نیروی هوایی ، فانتوم ومیراژهای اف-یک در حال توسعه است .
      پی نوشت : 
      این تحلیل ، صرفاً یک نظر بشمار می رود و نه تایید و نه رد می گردد . با این حال امیدواریم نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، بیش از پیش ، از قابلیتهای تدافعی ، تهاجمی برخوردار گردد . 
    • توسط Davood
      اواخر دهه ۶۰ و اوايل دهه ۷۰ ميلادي را مي توان نقطه عطف در پيشرفت صنايع موشكي در دنيا دانست زيرا زماني بود كه به تازگي جنگ جهاني تمام شده بود و كشورهاي درگير جنگ جهاني به خوبي ضرورت وجود موشك و جنگ افزارها را درك كرده بودند و با تجربياتي كه به هنگام جنگ كسب كرده بودند توانستند به دنياي جديدي از ساخت سلاح ، موشك و هواپيما قدم بگذارند.
      يكي از اين كشورها كه همواره ابرقدرتي موشكي محسوب مي شد شوروي بود. اتحاد جماهير شوروي با فاصله اي بسيار زياد از رقباي خود در حال پيشرفت بود به خصوص در صنعت هوافضا، ولي اين پيشرفت هنگام فروپاشي اتحاد جماهير شوروي با كمتر از نصف پتانسيل گذشته ادامه يافت.
      البته بايد به اين نكته نيز توجه كنيم كه با وجود چنين فروپاشي، روسيه هنوز هم در صنعت هوافضا از برترين هاست. صنايع موشكي روسيه كه همچون يكي از زيرشاخه هاي صنعت هوافضاست به تبع آن پيشرفت زيادي داشته است. رقابت بسيار جذابي بين كشورهاي روسيه و ايالت متحده آمريكا در زمينه هوافضا وجود دارد كه شايد يكي از دلايل پيشرفت سريع اين صنعت در اين كشورها و فاصله زياد آنها با كشورهاي ديگر همين باشد.
      در ليست موشك هاي روسيه مي توان انواع و اقسام موشك ها را از قبيل موشك هاي هوا به هوا، هوا به زمين، زمين به هوا، بالستيك، اتمي، ضد ماهواره ، ضد كشتي و ضد زيردريايي را ديد. در اين ميان يكي از سري هاي بسيار قوي و با اهميت سري موشك هاي S يا S-300 را مي توان جزو سومين نسل موشك هاي زمين به هوا دانست كه پروژه ساخت و طراحي آن در دهه ۱۹۷۰ شروع شد.
      اين موشك نسبت به موشك هايي كه در زمان هاي قبلش ساخته مي شد خصوصيات متفاوتي داشت. البته تنها در سيستم پرتاب (Launch) آن از سري موشك هاي ۴۸N6 نمونه برداري شده بود كه مي توانست ميان برد يا دوربرد باشد. توسعه و گسترش موشك هاي سري S-300 از سال ۱۹۶۹ آغاز شد كه در آن زمان اين موشك ها به برد ۷۵ كيلومتري رسيده بودند.
      شركت مجرب آلماز (Almaz) مسئوليت طراحي و ساخت را براي نيروهاي زميني و شركت بوكاتف وظيفه طراحي آن را براساس نيازهاي نيروي دريايي روسيه به عهده گرفتند.
      چندي بعد براي به كمال رسيدن اين موشك ها براساس آخرين تكنولوژي هاي راكتي شركت گرونيش (Grunish) نيز به اين جمع پيوست.
      هدف ساخت پروژه، موشكي با برد بالا، سرعت بسيار زياد و قدرت مانوري مطمئن بود. اين موشك بايد كمترين زمان عكس العمل و قابليت استفاده هاي نظامي گوناگون براي حمل كلاهك هاي مختلف و داراي كمترين زمان رسيدن به هدف و نيز قابل اعتماد در زمان پرواز باشد.
      منظور از قابل اعتماد بودن اين است كه هنگام پرواز از ديد رادارها محفوظ باشد و ضد موشك ها نتوانند آن را رديابي كنند،حتي از لحاظ حفاظت اوليه اين موشك ها قرار بود كه در كانتينرهايي جاسازي شوند كه از زمان ساخت در كارخانه به بعد در همان كانتينرها بمانند و حتي سيستم پرتاب آنها نيز در خود كانتينرها تعبيه شود تا بتوانند در كمترين زمان ممكن از هر نقطه اي قابل پرتاب باشند. اين پرتاب به صورت عمودي انجام مي شود. يك لانچر قوي كه مي تواند موشك را تا ارتفاع ۲۰ متري بلند كرده و پرتاب كند. براي اين امر يك جك هيدروليك مدل ۴M330 ساختند كه با سرعت بسيار بالايي اين موشك را آماده پرتاب مي كند.
      S-300P
      يكي از اولين موشك هاي اين سريS-300P است كه به سفارش وزارت دفاع روسیه توليد شد. اين موشك مي تواند كلاهكي را به اندازه ۱۳۳ كيلوگرم با بيشينه برد ۴۷ كيلومتر حمل كند. كمترين برد آن پنج كيلومتر است و مي تواند در ارتفاع ۳۰ متري پرواز كند. سرعتش به سه كيلومتر در ثانيه مي رسد و در ۲۸ ثانيه مي تواند از خود عكس العمل نشان دهد. زمان آماده پرتاب شدنش كمتر از پنج دقيقه است.
      S-300F
      در سال ۱۹۸۴ مدل S-300F ساخته شد. مدل F در اصل موشك متناسب با نيازهاي نيروي دريايي روسيه بود كه از سيستم پرتاب ۵V55RM استفاده مي كند. سرعت آن ۴۶۸۰ كيلومتر در ساعت است و مي تواند كلاهكي به اندازه كلاهك مدل P (۱۳۳ كيلوگرم) ولي با بردي دوبرابر (حدود ۹۰ كيلومتر) را با خود حمل كند. بيشينه سرعت آن ۶۱۲۰ كيلومتر در ساعت و طول خود موشك با كلاهك ۲۵/۷ متر است.كمترين برد آن هفت كيلومتر و سقف پروازش ۲۵هزارمتر است و با سوخت جامد نيروي پيشرانش را تامين مي كند. يك سيستم راداري معروف به ريف روي آن نصب كردند كه مي تواند در يك زمان شش هدف را شناسايي كند و به آنها هجوم برد.
      S-300FM
      مدل S-300FM در سال ۱۹۹۰ ساخته شد كه باز هم مدلي براي نيروي دريايي بود. بسيار مدرن و پيشرفته بود. بيشينه سرعت آن به ۱۰ هزار كيلومتر در ساعت مي رسد، وزن آن ۱۴۸۰ كيلوگرم است و اين تفاوت بيش از هزار كيلوگرمي را مي توان در وضعيت نيروهاي پيشران اين موشك دانست. طول آن ۵/۷ متر، قطرش ۵۲/۰ متر و فاصله دوسر بالچه هاي عقب ۰۳/۱ متر است.
      برد آن ۹۰ كيلومتر است و مي تواند ۱۵۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. بيشينه سرعتي معادل ۷۵۶۰ كيلومتر در ساعت دارد كه در ارتفاع ۲۵ هزارمتري پرواز مي كند.
      S-300PMU
      مدل ديگر S-300PMU است. اين موشك از لحاظ ظاهري بسيار شبيه مدل FM است حتي وزنش با آن يكي است. طول آن ۹۸/۶ متر، قطرش ۴۵/۰ متر و فاصله دوسر بالش ۰۴/۱ متر است. در ارتفاع ۲۷ هزار متري پرواز مي كند و سوختش از مواد جامد تشكيل مي شود. كمترين بردش پنج كيلومتر و بيشترين برد آن ۹۰ كيلومتر است. مدل بعد در سال ۱۹۹۷ ساخته شد كه در واقع يك نمونه برداري از مدل MU بود. اين موشك MU-2 نام داشت كه از لحاظ اندازه و ابعاد دقيقاً مانند مدل قبلي بود ولي بردش به ميزان ۱۰۵ كيلومتر افزايش يافته بود يعني برد كلي آن به ۱۹۵ كيلومتر رسيد. توانايي حمل آن نيز بيشتر شده است و مي تواند ۱۸۰ كيلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. سري ساخت اين موشك ها تا سال اخير ادامه يافت.

      Avia.ir
    • توسط worior
      به نام حق
       
      پیشگفتار
      این تاپیک جهت بررسی و طرح ایده های مختلف در زمینه تهاجم موشکی کروز و پاسخ پدافند بصورت ارزان و گسترده ایجاد گشته است.
      سایر سناریو ها نظیر حملات موشک های بالستیک، و یا بمب های دورایستا(گلاید، بدون موتور)، همچنین موشک های هایپرسونیک موضوع این تاپیک نیست.
       
      طرح حمله:
      در دسترس بودن سامانه های موشکی کروز در خدمت بسیاری از ارتشهای منطقه و استفاده گسترده از این سامانه ها در منطقه خاورمیانه، لزوم دارا بودن یک سامانه مقاومت پدافندی موثر را گوشزد میکند، اما چنین سامانه ای با چه وضعیتی روبروست و چگونه باید پاسخ بدهد؟
       


       
      فرض کنیم، در تهاجم یک روزه 8 ساعته، با هدف گشایش مسیر پدافند و بدست گرفتن آسمان ایران، ائتلاف مهاجم، اقدام به اجرای تهاجمی با مشخصات ذیل بنماید:
      - 4000 موشک کروز، در برد های مختلف، بدون خطا(فرض میشود، این تعداد موشکی هست که به هدف خواهد رسید)
      - اهداف عمقی و مرزی
      - شانس اصابت موشک های پدافندی در صورت رهگیری 75 درصد.
      مشاهده میکنید که با شلیک 4000 موشک پدافندی، تنها قادر به انهدام 3000 موشک کروز مهاجم خواهیم بود، و این به معنای اصابت دست کم 1000 موشک به هدف و مشغولیت 8 ساعته پدافند بر روی تعداد بسیار زیادی هدف خواهیم بود. با توجه به تصویر فوق این رقم حتی بیش از موشک هایی ست که در سال 2003 به عراق شلیک شده است. 
      آیا چنین حمله ای از نظر هزینه ای و لجستیک برای ائتلاف مهاجم دشوار خواهد بود؟
      - قیمت هر موشک تاماهاوک کلاس 4 که از آخرین و بیشترین حجم امکانات مسیریابی بهره میجوید، 1.87 میلیون دلار با نرخ شناور 2017 محاسبه شده است، بنابراین 4000 موشک حداکثر 8 میلیارد دلار هزینه خواهد داشت و این رقم حتی اگر به 10 یا 20 میلیارد دلار نیز برسد، با توجه بودجه نظامی کشورهایی مانند آمریکا و اعراب منطقه، همچنین تامین هزینه در چند سال مالی، رقمی دور از ذهن و دست نیافتنی نیست. هم اکنون نیز فقط دو کشور عربستان و امارات در حدود 1200 موشک کروز در اختیار دارند. اگر به دو کشور، سایرین چون ایالات متحده، فرانسه، انگلستان و ... اضافه شوند، مقدار 4000 موشک رقم کاملا دست یافتنی خواهد بود.
      - از نظر لجستیک نیز، با توجه به تعداد بسیار پایگاه های اجاره ای و تسخیری دشمن در منطقه، و گستردگی پهنه جغرافیایی مرزهای کشورمان، استقرار چنین موشک هایی فقط به ناوها محدود نمیشود، و تمامی پایگاه های زمینی میتوانند به عنوان محل پرتاب استفاده شوند، و میتوان این فرض را گرفت که طی سالهای اخیر این انبار سازی موشک های کروز صورت گرفته باشد و به زمان حمله موکول نگردیده است.
       
      هزینه مقابله؟
      - دفع موثر 4000 موشک بالستیک برای پدافند به تنهایی بسیار دشوار به نظر میرسد، و طبیعی ست که برای این منظور نمیتوان صرفا بر پدافند موشکی متکی بود. اگر خطای 0.75  برای پدافند را بپذیریم، به رقمی در حدود 5400 موشک پدافندی،مقدار بسیاری تجهیزات کشف و شناسایی و مقدار بالایی شانس نیاز است. فلذا عقلانه است که پایگاه ها و محل های شلیک دشمن پیش از اقدام یا در همان دقایق اولیه حمله شود (که این موضوع بحث این تاپیک نیست).
      - اخلال gps و حتی انهدام ماهواره های هدایت کننده نیز با توجه به تجهیزات مدرن ترکام و وجود عوارض طبیعی بسیار در ایران مزیتی در حدود بالابرد چند درصد خطا به سامانه های کروز وارد میکند. این میزان خطا را بدلیل عدم وجود اطلاعات کافی از کیفیت و دقت سامانه های مهاجم همچنین بروز پیشرفت های آینده باید فاکتور گرفت و به تنها به برخورد سخت پدافند متکی بود.
       
      با توجه به موارد فوق یک مجتمع پاسخ برای مقابله طراحی کنید، به نحوی که قادر باشد:
      - 100 درصد موج اول حمله که علیه پدافند و تجهیزات راداری ثابت است را از کار بی اندازد
      - 80 درصد کل موشک ها در موج های بعدی را منهدم کند
      - بعد از 8 ساعت تهاجم سنگین همزمان با انواع اخلال با دست خالی مواجه نشود.
      - اقدام سخت یا hard kill باشد.
      - این پاسخ در سامانه خلاصه شود. اقدامات غیر عامل نظیر استتار، تعدد و اخلال نادیده گرفته شود.
      - موج اول 800 موشک
      - موج دوم 1200 موشک
      - موج سوم 600 موشک
      - موج چهارم 1400 موشک
      - هر موج حمله 2 ساعت.
      - از همه مهمتر، سیستم بسیار ارزان و موثر باشد.
       

       
       
       
      دارایی کنونی پدافند موشکی ایران:

       
       
      با تشکر، از حضورتون در بحث
       
       
       
       
       
       
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.