Ahmad6644

تاپیک جامع دستاوردهای پهپادی ایران (گزارش ، تحلیل ، خبر و ... )

Recommended Posts

اين پهباد ها اتفاقا خيلي پركابرد هستند ...

ولي برد و ابعادشون اونطوري كه دوستان فكر ميكنند نيست ..
نهايتا 1 ساعت مداومت پروازي داشته باشند و براي مسافت هاي تا نهايتا 50 كيلومتري ..

اما كاربرد ..

شناسايي نميشن و زيردريايي بدون اينكه از عمق بيرون بياد به سطح آب براي شناسايي براحتي اژدر و موشك هاي ضد كشتي خودش رو شليك ميكنه ... !
[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/volans_sub_robot.jpg[/img]

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]داداش محمد زیر دریایی پهپادو میفرسته یا قبلا از سوریه یا لبنان پرش میدن؟
کنترل از زیر دریایی زیاد جالب نیست به نظر من! فکر نکنم به درستی صورت بگیره![/quote]
با سلام خدمت همه دوستان گرامي
اگر منظور همين پهپادهاي فعلي باشند و از خود زير دريايي هم بخواهند پرواز كنند زير دريايي حتما بايد به سطح آب بيايد و بعد يا از روي سكوي طراحي شده روي بدنه يا از سكوي غير متصل شناور ( چيزي مثل يك قايق يا سطحه ) پهپاد را پرواز بدهد كه احتمال شناسايي شدن آن زياد است . ضمن اينكه پهپاد مورد نظر احتمالا يك بار مصرف خواهد بود زيرا امكان باز يابي آن ضعيف بوده و اگر در مرحله پرواز موجب شناسايي زير دريايي نشود در مرحله فرود و باز يابي باز هم چون زير دريايي بايد به سطح آب بيايد و چون امكان شناسايي پهپاد حين پرواز زياد است احتمال لو رفتن محل زير دريايي در اين مرحله بيشتر خواهد بود . اگر بتوان سيستمي را طراحي كرد كه پهپاد با بالهاي قابل جمع شدن همانند يك اژدر يا موشك در داخل يك پوشش هيدرو ديناميك و به وسيله بوستر كمكي از لوله اژدر شليك شود و به سمت سطح آب حركت كرده و پس از عبور از آب در ارتفاع مناسب پوشش جدا شده و پهپاد با روشن شدن موتور و باز كردن بالها به پرواز در آيد مشكل به سطح آب آمدن زير دريايي هم حل خواهد شد . البته در اين صورت فكر مي كنم پهپاد حتما از موتور جت بايد استفاده كند تا در زمان كوتاه بتواند به سرعت لازم برسد .
البته ظاهرا سيستم ديگري به نام كايوت وجود دارد كه البته براي پهپاد نيست اما شيوه آن به همين شكل است كه پس از رسيدن به ارتفاع و مكان مورد نظر با استفاده از چتر شروع به فرود كرده و اطلاعات لازم را در حين فرود جمع آوري و ارسال مي كند

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]پهپاد داریم با شعاع برد 700 کیلومتر و شاید هم بیشتر، کافی نیست؟ [/quote]
فکر نکنم ما فعلا پهبادی با این برد داشته باشیم مثلا پهباد پردیتور بردش 750 کیلومتر هست که برای رسیدن به این برد از یک ماهواره به عنوان رله استفاده میشه تنها راهی که میشه پهبادی با این برد ساخت استفاده از یک پهباد دیگه برای کار رله ارتباطی هست که مشکل اینجا هست که اگر پهباد رله از بین بره پهباد اصلی هم از دست میره البته این مشکل هم با یک برنامه نویسی برای پهباد میشه برطرف کرد مثل پهباد هرون که اگر ارتباطش با مرکز هدایت قطع بشه به صورت خودکار به پایگاه خودش بر میگرده که البته فکر نکنم چنین تکنولوژی در ایران وجود داشته باشه
[quote]شناسايي نميشن و زيردريايي بدون اينكه از عمق بيرون بياد به سطح آب براي شناسايي براحتي اژدر و موشك هاي ضد كشتي خودش رو شليك ميكنه[/quote]
هدایت پهباد از زیر اب؟ icon_idea icon_question عجبا عجیبا

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
پهباد ها رو ميشه با واسطه هاي مثل هواپيما ها هم هدايت كرد ... و معمولا اين كار رو براي پهباد هاي جن انجام ميدن ...

[quote]هدایت پهباد از زیر اب؟ عجبا عجیبا

[/quote]برادر عزيز يكم تحقيق كنيد بعد تعجب !! قرار نيست وقتي زيردريايي به عمق ميره ارتباطش با سطح قطع بشه . (آنتن رو به روي سطح ميفرستن)
زيردريايي هايي مثل همين ويرجينياكلاس از زير آب با فرستادن آنتن به سطح آب با ماهواره ها ارتباط برقرار ميكنند اونهم با پهناي باند بالا در حالي كه اصلا انتن روي سطح آب ثابت نيست ! ...

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
سلام


مصاحبه خيلي خوبي بود . ( از درج خبر بسيار سپسگذارم ) icon_idea
علاوه بر مسئله پهباد قابل كنترل از زيردريايي ، اشاره به موضوعات مهمتري مثل تحول در ساختار ارتش ( آرايه سازي ، ژنريك ساختن تجهيزات و ... ) ، اولويت جهت مقابله با تهديدات آتي ... و مهمتر از همه [b]منصرف سازي دشمن از حمله [/b] نكات خوبي هستنكه بايد در نظر گرفته بشوند.

در مورد پهباد ها و بردشون :
خب خلبان اتوماتيك ( اتوپايلوت ) براي بسياري از مأموريتها مثل شناسايي حلال مشكلات هست !
اما تا حالا در توان داخلي از نظر موتور و تسليحات قابل نصب چيز دندان گيري نديديم
اميدوارم در مانورها و مناسبات آتي بعضي از برگ هاي برنده ايران نيز رو شود .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
خبر خوبی بود!

فقط یه سوال مهدکودکی! ژنریک سازی تجهیزات یعنی چی؟!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با سلام خدمت دوستان و اساتید عزیز

آقا یکی به من بگه چالش اساسی این کار چیه که همه دنیا دنبالشن؟
اگه قرار باشه آنتن بیاد روی سطح که مثل کنترل عادیه. زیر آب همه که فقط سونار کار می کنه. مگر اینکه یه مبدلی چیزی بفرستن سطح آبو اونم که با فرستادن آنتن فرقی نمی کنه.
نکنه مساله اصلی فرستادن پهباد از زیر دریایی به سطح و بازیابی اونه؟ در اون صورت هم کنترلش مساله اساسی نخواهد بود.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]فقط یه سوال مهدکودکی! ژنریک سازی تجهیزات یعنی چی؟![/quote]
نميدونم ! ...
جنريك در لغت به معناي عمومي كلي و يا نوعي هم گفته ميشود !!! ...


ولي منظورش احتمالا از جنريك سازي متكي به خود بودن و كامل بودن هست ...

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]داداش محمد زیر دریایی پهپادو میفرسته یا قبلا از سوریه یا لبنان پرش میدن؟
کنترل از زیر دریایی زیاد جالب نیست به نظر من! فکر نکنم به درستی صورت بگیره![/quote]

هر دوتاش امکان پذیره، اما راه اول بهتره و پرکاربردتر.

همونطور که وریور عزیز توضیح دادن، آنتن رو می فرستن به سطح آب نه خود زیردریایی.

ضمن اینکه هدایت پهپاد می تونه بصورت OFFLINE هم صورت بگیره یعنی پهپاد تا نقطه خاصی رو با توجه به مختصات از قبل داده شده پرواز می کنه، عملیات خودش رو انجام میده و بر می گرده.

[quote]اگر منظور همين پهپادهاي فعلي باشند و از خود زير دريايي هم بخواهند پرواز كنند زير دريايي حتما بايد به سطح آب بيايد و بعد يا از روي سكوي طراحي شده روي بدنه يا از سكوي غير متصل شناور ( چيزي مثل يك قايق يا سطحه ) پهپاد را پرواز بدهد كه احتمال شناسايي شدن آن زياد است .[/quote]

وریور عزیز عکس خوبی گذاشتند که گواه نحوه پرتاب پهپادهای کوچیک هست، اما برای پرتاب پهپادهای بزرگ باید از شیوه ای که زیردریایی های هواپیمابر جنگ جهانی دوم استفاده می کردن استفاده بشه، یعنی زیردریایی روی آب میاد، پهپاد پرتاب میشه و دوباره میره زیر آب.

البته میشه با فراهم کردن همه شرایط قبل از پرتاب، زمان روی آب بودن زیر دریایی رو به زیر 30 ثانیه رسوند که قابل قبول هست، ضمن اینکه در صورت استفاده از پهپادهای با برد بسیار بالا( مانند مهاجر 4) این عمل در دور از دیدرس هواپیماهای گشت دریایی دشمن که قاتلین درجه یک زیردریایی ها هستند صورت میگیره.

[quote] ضمن اينكه پهپاد مورد نظر احتمالا يك بار مصرف خواهد بود زيرا امكان باز يابي آن ضعيف بوده [/quote]

به هیچ وجه نیاز نیست یکبار مصرف باشند، بازیابی این پهپادها با چتر صورت میگیره و بعد توسط زیردریایی [b]خورده[/b] میشه!

[quote] اگر در مرحله پرواز موجب شناسايي زير دريايي نشود در مرحله فرود و باز يابي باز هم چون زير دريايي بايد به سطح آب بيايد و چون امكان شناسايي پهپاد حين پرواز زياد است احتمال لو رفتن محل زير دريايي در اين مرحله بيشتر خواهد بود .[/quote]

به هیچ وجه،چون این پهپادها(عموما) بدلیل استفاده از مواد مرکب و همچنین بازتاب IR بسیار پایین حتی در فواصل نزدیک براحتی توسط سیستمهای راداری و مادون قرمز قابل ردیابی نیستند، چه برسد در فاصله مثلا 50 یا 100 کیلومتری ناوها یا هواپیماهای دشمن.

[quote] اگر بتوان سيستمي را طراحي كرد كه پهپاد با بالهاي قابل جمع شدن همانند يك اژدر يا موشك در داخل يك پوشش هيدرو ديناميك و به وسيله بوستر كمكي از لوله اژدر شليك شود و به سمت سطح آب حركت كرده و پس از عبور از آب در ارتفاع مناسب پوشش جدا شده و پهپاد با روشن شدن موتور و باز كردن بالها به پرواز در آيد مشكل به سطح آب آمدن زير دريايي هم حل خواهد شد . البته در اين صورت فكر مي كنم پهپاد حتما از موتور جت بايد استفاده كند تا در زمان كوتاه بتواند به سرعت لازم برسد .[/quote]

پیشنهاد خوب و قابل تأملی هست. روش کار کن.

[quote]فکر نکنم ما فعلا پهبادی با این برد داشته باشیم [/quote]

بله شما درست می فرمایید. . . فرمانده نیروی هوایی، وزیر دفاع ، سرلشکر صفوی و . . . هم خالی بند هستند.

[img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/normal_IMG_0496.jpg[/img]

http://www.military.ir/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=5080

[quote]اما تا حالا در توان داخلي از نظر موتور و تسليحات قابل نصب چيز دندان گيري نديديم[/quote]

فعلا قرار نیست چیزی از این قابلیتها نشان داده بشه، به وقتش.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]بله شما درست می فرمایید. . . فرمانده نیروی هوایی، وزیر دفاع ، سرلشکر صفوی و . . . هم خالی بند هستند. [/quote]
اگر منظورت مهاجر 4 هست این پهباد بردش 150 کیلومتر بیشتر نیست
اگر بخوای لیست پهبادهای امریکایی رو برات میگذارم تا ببینی برد اکثر پهبادهاشون که از انتن ارتباط ماهواره ی استفاده نمیکنند بیشتر از 150 کیلومتر نیست

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اولا در کنترل از دریا قدرت بزرگی نهفته هست و این کار کار بزرگی در نوع خودش هست به هر حال حتی به عنوان یه طرح تحقیقاتی هم می تونه بسیار جالب توجه باشه در مورد برد پهبادهای ما هم باید بگم حتی در مواردی به بردهای 2000 ک م هم اشاره شده ولی ما چون هدایت ماهواره ای نداریم از روش های دیگه ای استفاده میشه اما همین رو بگم تا همین برد 700 کیلومتر رو هم با تمهیداتی میشه کنترل کرد و در مورد برد پهبادهای امریکا هم باید بگم نیازی به داشتن این نوع پهبادها ندارن پهبادی با این توانایی هم بسیار بزرگ و هم گران خواهد بود که خلاف اصول طراحی این نوع هواگرد هست و برای امریکا همین برد هم با داشتن پایگاه در تمام دنیا کافی و وافی خواهد بود و نداشتن پهبادی با برد بلند توسط امریکا یا ما دلیلی بر نبودن توان ساخت توسط ما اونها نیست بلکه نیازی حس نمی شه و اگر هم بشه شاید عقلی نباشه که شما مجبور بشی برای سوخت بیشتر اون رو به اندازه یک هواپیما بسازی که دیگه تواناییهای خودش رو در پنهانکاری و ...تا حدودی از دست می ده.

در مورد موتور تسلیحات هم باید بگم داریم خوبش هم داریم مثلا عمده پهبادهای ما از موتورهای وانکل استفاده می کنن و در مواردی هم موتور جت اصتفاده میشه و در مورد تسلیحات هم توی یه مورد اصلا مشکلی نداریم مثلا یه پهباد ما اگر به دوتا موشک کوثر مسلح بشه می تونه با توجه به هدایت تلویزیونی این نوع موشک تمام رادارها و وسایل ارتباطی هر شناوری رو و یا حتی سیستم های پدافندی و تسلیحاتی اون رو به راحتی از کار بندازه و شناور خود به خود تبدیل به یک اهن بی دفاع میشه حال استفاده از نصر و.... بماند.

اما در مورد جنریک و معنی اون باید بگم تا جایی که من می دونم اینطور معنی میشه از اون برداشت کرد یکی عمومی کردن تجهیزات به این معنی که مثلا تمام وسایل به شکلی ساخته بشن که بشه از اونها در دیگر وسایل هم استفاده کرد مثل اینکه مثلا به فرض مثال یک فیوز رو طوری طراحی کرد که هم به پیکان هم به پژو و در کل به بیشتر ماشینها بخوره تا بش به راحتی در جاهایی که لازم بدون تغییر خط تولید بشه اون رو استفاده کرد.
یا مثلا شما قطعات ارتباطی انواع موشکهایی که مثل هم هستند و یا بعضی از ای سی ها و خیلی چیزهای دیگه رو طوری طراحی کنید که بشه روی چند نوع موشک و حتی تجهیزات دیگخ نصب کرد.
و معنی دیگه ای که میشه برداشت کرد این هست که ما در تمام بخش ها به این توان برسیم که بتونیم نیاز خودمون رو به صورت کامل برطرف کنیم و نیازی به واردات و هر مورد دیگه ای نباشیم.

در مورد خود کنترل دریایی هم بگم که شما مثلا شرایطی رو در نظر بگیرین که همین پهباد بتونه برای ما جایی رو نقطه گذاری کنه و بعد به راحتی با موشک اون رو حتی با هدایت این پهباد دقیقا مورد هدف قرار بدیم و یا مثلا همین پهباد از غرب اسراییل پرواز کنه و با عبور از عراق بتونه به ایران برسه و در کل مسیر برای ما اطلاعات جمع کنه(البته در صورت داشتن همچین پهبادی با این برد) در مورد هدایت اونها هم بگم زیاد هم مطمین نباشین یکدفعه دیدین ایران هم ماهواره برای هدایت این نوع پهبادها داشت خدا رو چه دیدین از این سپاه هر چی بگین بر می اد. icon_idea icon_question icon_razz
ان شا الله.....

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]اگر منظورت مهاجر 4 هست این پهباد بردش 150 کیلومتر بیشتر نیست [/quote] معمولا اين برد عملياتي براي كنترل هست كه آنلاين باشه واگرنه عملا اين پهباد ها هرچقدر سوخت داشته باشند بردشون بيشتر ميشه ...




براي كنترل بدون سرنشين از راه دور بدون واسطه ماهواره اي ميشه از هواپيما هم استفاده كرد .. و عملا اين كار انجام ميشه ..

يعني يدونه 737 ميره تا ارتفاع 30 هزار پايي و هر پهبادي رو تا 1000 كيلومتر اونطرف تر كنترل ميكنه ...

البته سرعت اين پهباد ها كم هست و مدت دوام پروازي هواپيماي كنترل كم به همين خاطره كه دارن سراغ انواع جت ميرن كه ساخته شده ! اما رونمايي نشده ...



اما براي استفاده از زيردريايي حتي آمريكا هم هنوز نتونسته و داره طرح ميريزه ...


[quote]اگر بتوان سيستمي را طراحي كرد كه پهپاد با بالهاي قابل جمع شدن همانند يك اژدر يا موشك در داخل يك پوشش هيدرو ديناميك و به وسيله بوستر كمكي از لوله اژدر شليك شود و به سمت سطح آب حركت كرده و پس از عبور از آب در ارتفاع مناسب پوشش جدا شده و پهپاد با روشن شدن موتور و باز كردن بالها به پرواز در آيد مشكل به سطح آب آمدن زير دريايي هم حل خواهد شد . البته در اين صورت فكر مي كنم پهپاد حتما از موتور جت بايد استفاده كند تا در زمان كوتاه بتواند به سرعت لازم برسد .[/quote]

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/waterspout.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_waterspout.jpg[/img][/url]

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/cormorant1.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_cormorant1.jpg[/img][/url]

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/cormorant2.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_cormorant2.jpg[/img][/url]

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/UAV_seaplane-779162.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_UAV_seaplane-779162.jpg[/img][/url]

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/cormorant%7E0.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_cormorant%7E0.jpg[/img][/url]

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/c50933c2-0ddd-4fe7-b407-e2f5f6febf97_Large.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_c50933c2-0ddd-4fe7-b407-e2f5f6febf97_Large.jpg[/img][/url]

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/0d2de8ae-5132-40e7-ab49-8a4cd366bac3_Large.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_0d2de8ae-5132-40e7-ab49-8a4cd366bac3_Large.jpg[/img][/url]

[url=http://gallery.military.ir/albums/userpics/38d28d61-adaa-426e-9e7a-8b4dc75f87ec_Large.jpg][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/thumb_38d28d61-adaa-426e-9e7a-8b4dc75f87ec_Large.jpg[/img][/url]

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
برای هدایت پهپاد حتی در اونور دنیا میشه از امواج AM کد شده استفاده کرد، بردش دقیقا تا اونور کره زمین میرسه!

کسی هم بهش شک نمی کنه، فضای دنیا پر از امواج AM هست!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]معمولا اين برد عملياتي براي كنترل هست كه آنلاين باشه واگرنه عملا اين پهباد ها هرچقدر سوخت داشته باشند بردشون بيشتر ميشه[/quote]
خوب اینکه میشه مداومت پروازی نه برد مستقیم
[quote]اما براي استفاده از زيردريايي حتي آمريكا هم هنوز نتونسته و داره طرح ميريزه ... [/quote]
درسته اون پهبادی هم که گذاشتی هدایتش با خلبان خودکار هست
دفعه قبل گفتی که زیر دریایی ها از انتن بعد از زیر اب رفتن استفاده میکنند خودت بهتر میدونی که اندازه این انتها محدود هست مثلا 15 متر توی این عمق زیر دریایی به راحتی توسط سونارها از فاصله دور هم کشف میشه پس برای استفاده از پهباد در زیر دریایی باید قید بدست اوردن اطلاعات بصورت انلاین رو از سر بیرون کرد البته در منطقه نبرد و پر خطر برای زیر دریایی حامل اما از این پهبادها میشه در جنگهای محور استفاده کرد و منطقه قابل شناسایی رو گسترش داد
مثلا یکی از کاربردهای احتمالی این پهباد برای ایران (البته اگر بتونند خلبان خودکار براش طراحی کنند) اینکه ناوهای امریکایی که از سواحل ایران دور هستند و با هواپیماهای شناسایی و پهبادهای زمینی دسترسی به اونها وجود نداره با این پهبادها میشه اطلاعات ناوهای دشمن رو به یک مرکز جمع اموری اطلاعات فرستاد (که اینهم خودش کلی دردسر داره به علت برد زیاد از چه فرکانسی و چه روش کد گذاری استفاده بشه تا اطلاعات جمینگ نشه)

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]دفعه قبل گفتی [/quote] استاد منظورم توي اون پست پهباد بلند برد بود كه براي زيردريايي طراحي بشه ...

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط mehdipersian
      شناور شهید باقری به بالگرد، موشک و پهپاد مجهز خواهد شد 
      فرمانده نیروی دریایی سپاه:

      شناور شهید باقری که در آینده ساخت آن به اتمام می‌رسد، علاوه بر داشتن یک ناوگروه در داخل خود، باند پرواز هم دارد که پهپاد می‌تواند از روی آن حرکت کرده و به پرواز درآید و در بازگشت هم می‌تواند بر روی آن بنشیند.
      شناور شهید باقری با ۲۴۰ متر طول و ۲۱ متر ارتفاع، مجهز به بالگرد، موشک و پهپاد است.
      این شناور به گونه‌ای در حال ساخت است که از روی عرشه آن حدود ۶۰ پهپاد می‌تواند پرواز کند و بنشیند.
      وستانیوز
       
    • توسط jotter
      گاهی به پهپادهای پرتاب شونده از زیردریایی
      با توجه به توان و کارایی اثبات شده زیر دریایی های پنهان کار و بومی ایران، مجهز شدن این تجهیزات به پرنده های بدون سرنشین کابوسی برای نیروهای بیگانه حاضر در منطقه خواهد بود.
      به گزارش گروه دفاع و امنیت مشرق، پرنده های بدون سرنشین در نقش های مختلف از جمله شناسایی، جاسوسی و اکتشاف، جنگ افزار های برگزیده ارتش های امروز دنیا هستند که دارای جایگاهی تسخیر ناشدنی در جنگ های مدرن می باشند.
      مزیت بدون سرنشین بودن، در کنار ویژگی های کوچکی، سبکی و ارزانی و همین طور قابلیت اطمینان پذیری بالا، به این وسایل امکان می دهد تا بیشتر از هر وسیله دیگری برای مقاصد گفته شده مناسبت داشته باشند. هر چند که پهپاد ها، در حین انجام ماموریت بسیار کارآمدند، ولی در برخی از اوقات، استفاده از آنها به دلیل بعد مسافت و همین طور بزرگی و گستردگی تاسیسات پرتاب و بازیافت و ایستگاه زمینی، مشکلاتی را پیش روی می آورد که از آن جمله می توان به آسیب پذیری تاسیسات در مقابل آتش احتمالی دشمن، ایجاد خطر برای گروه انجام عملیات و همین طور لو رفتن محل استقرار نیروهای خودی اشاره کرد. با توجه به این موضوع اگر بتوان پهپادها را به شکلی مخفیانه وکار آمد و در فاصله مناسب از دشمن دریافت و بازیافت کرد، بالا رفتن قابلیت اطمینان پذیری پیش و پس از انجام عملیات، کارایی وسیله را دو چندان خواهد ساخت و از این طرف دیگر نیروهای خودی نیز از ایمنی کافی برخوردار خوهند بود. گزینه ای که قادر است تمام این نیازمندیها را برآورده کند، واگذار کردن نقش پرتاب و بازیافت و همین طور ایستگاه کنترل زمینی به زیر دریایی هایی است که قادرند به شکلی رادار گریز وارد آب های دشمن شوند.
      در این مقاله به تلاش های صورت گرفته برای توسعه این دسته از پهپاد ها در نقاط مختلف جهان و معرفی نمونه های ساخته شده و طرح های در دست توسعه از آنها می پردازیم:

      *پهپاد تک ماو
      پژوهشگران در سال 2005موفق به تولید پهپادی شدند که با قرار گرفتن در یک لوله می تواند،از زیر دریایی های رها شده و با رسیدن به سطح آب، پرواز کند. این پروژه که با پشتیبانی نیروی دریایی ایالات متحده انجام کرفته است،توسط پژوهشگران شرکت سامانه های اسپاوار به اجرا در آمده است. این پهپاد با قرار گرفتن در یک لوله سر بسته، به کمک یک گوی شناور از عمق 40 پایی به سطح آب رسیده و شناور می شود. در داخل لوله ساز و کارری تعبیه شده است که برای پرتاب کردن پهپاد، سرعت اولیه لازم رابه آن می دهد. پرنده بدون سرنشینی که در این سامانه مورد استفاده قرار گرفته است، یک ریز پهپاد تک ماو است که بالهای آن برای امکان پذیری قرار گرفتن در داخل لوله تا می شوند. گوی شناور در سطح آب که به وسیلهی یک سیم با زیر دریایی ارتباط دارد، در نقش ایستگاه کنترل زمینی آن نیز ظاهر می شود. همین طور وظایف فرمان و کنترل را پیش از پرتاب می توان با خالی کردن هوای داخل این بویه، آن را به زیر آب کشیده و با زیر دیایی به خارج از منطقه عملیات جابه جا کرد. پرنده بدون سرنشین به کار رفته نیز پس از انجام عملیات در داخل دریا سقوط خواهد نمود.
      پهپاد تک ماو که توسط نیروهای اشغال گر امریکایی در عراق مورد استفاده قرار گرفته استف قاد به پرواز با سرعتی معادل 80 کیلونتر بر ساعت بوده و تا 30 دقیقه می تواند پرواز خودگردان انجام دهد . تک ماو توسط شرکت پژوهش های کاربردی واقع در آلبوکرک، نیومکزیکو طراحی و ساخته شده است. ویژگی های طراحی این وسیله به شکلی است که با پرتاب شدن از زیر دریایی های سرنشین دار و بدون سرنشین همخوانی خوبی دارد.

      *پهپاد اسکن ایگل
      پژوهشگران در سال 2006 نسخه ای از پهپاد اسن ایگل را طراحی کرده اند که قابلیت پرتاب شدن از هواپیما را دارد. این نسخه جدید به طوری تغییر یافته است تا بتواند از محفظه بمب هواپیماهای بمب افکن و یا زیر دریایی و همین طور از لوله اژدرمانندی زیر دریایی ها شلیک می شود، پرتابرگردد. برای بازیافت این وسیله می توان از شنورهای سطح آب و یا گارد ساحلی استفاده کرد.همین طور می توان لوله هایی که پهپاد از آن پرتاب می شوند را از راه دور غرق کرد.
      لوله اژدر مانند کوچک پس از پرتاب شدن از زیر دریایی به سطح آب آمده و پهپاد اسکن ایگل را پس از باز شدن بال های آن تا ارتفاعی پرتاب می کندکه پرنده بتواند به پرواز خود ادامه دهد. پهپاد اسکن ایگل که 40 پوند وزن دارد قادر است ماموریت هایی را تا 20 ساعت به انجام برسناد. شعاع عملیاتی این وسیله از زیر دریایی تقریبا برابر با شعاع عملیاتی آن در صورت هدایت از سطح زمین است.

      *پهپاد وولانس
      در ماه گذشته، پژوهشگران آلمانی با استفاده از طرح موجود علاءالدین، پهپادی را طراحی کرده اند که به جای پرتاب به کمک دستف می تواند از ساز و کاری که در برجک دیده بانی زیر دریایی تعبیه شده، پرتبا گردد. دست کم می توان سه عدد از پرنده های بدون سرنشین وولانس رابا قرار دادن در محفظه های بسته در زیر دریایی، نگهداری کرد. این پرنده ا بوسیله ی پرتاب کننده هایی تا شونده پرتاب می شوند که در برجک دیده بانی زیر دریایی های پرسکوپ دار قرار گرفته اند. از طرف دیگر می توان به جای استفاده از پریسکوپ و یا پرتاب کننده های پهپاد وولانسف از مسلسل در این مکان استفاده کرد.
      برای پرتاب پهپاد وولانس، لازم است زیردریایی به عمق استفاده از پریسکوپ وارد شده و دریچه برجک خود را باز کند. در این صورت پرتاب کننده هواپیما که به شکلی جالب هواپیمای با بالهای تا شده را به همراه دارد، از هم باز شده و این وسیله ی کوچک را پرتاب می کند. پس از انجام این کار دریچه برجک بسته شده و خلبان پرنده با فرو رفتن زیر دریایی در زیر آب، ‌به کنترل آن می پردازد. برای برقراری ارتباط ، آنتنی بلند از بدنه زیر دریایی خارج شده و وظیفه ی ارسال فرامین و دریافت داده ها را انجام می دهد. در این روش نیازی به بازیافت کردن تجهیزات پرتاب کننده پرنده نیست و از طرف دیگر، سرعت عمل نیز بسیار بالاست. مشکل موجود در این طرح، ضرورت بالا آمدن زیر دریایی به عمق پیرسکوپ است.
      پهپاد وولانس به مانند علاء الدین قادر است تا پیش از خالی شدن باتری ها، تا یک ساعت عملیات انجام دهد. از جایی که تنها راه بازیافت پرنده بازگشت زیر دریایی به سطح اب است، این سامانه را می توان یک بار مصرف تلقی کرد. سرعت بیشینه وولانس90 کیلومتر در ساعت است که اغلب به دلیل خارج شدن از خط دید، در طول یک ساعت می تواند تا شعاع 30 کیلومتری از زیر دریایی مادر دور شود. این وسیله برای زیر دریایی هایی که در آنها مورد ساتفاده قرار می گیرد، یک برگ برنده به شمار می آید، چرا که زیر دریایی ها در هنگام فرو رفتن در زیر آب اطلاعی از دنیای اطراف خود ندارند. همینطور به دلیل سرعت کم، زیر دریایی های غیر اتمی در زیر اب قادر نیستند، دشمنان خود را در محیط اطراف شناسایی کرده و برای مقابله سریع و مؤثر با آنها درست به انجام کاری بزنند.با مجهز شدن زیر دریایی ها به این وسایل، امکان تبدیل شدن آنها به جنگ افزار هایی هراس انگیز وجود خواهد داشت.
      هر چند که پهپاد های وولانس تقریبا غیر قابل ردگیری هستند، ولی به دلیل فرو فرستاده شدن تصاویر ویدئویی در باند سی توسط این وسایل به زیردریایی ، امکان به خطر افتادن زیر دریایی مادر وجود خواهد داشت. بالگرد های ضد زیر دریایی مدرن امروزی با استفاده از سامانه های سونار خود قادر خواهند بود با استفاده از این امواج ، این زیر دریایی ها را به اسانی مورد هدف قرار دهند.

      *پهپاد کورمورنت
      در سالهای گذشته، طراحی و ساخت پهپادی در دارپا مورد توجه قرار گرفته است که قادر است پس از پرتاب از زیر دریایی و انجام عملیات، بازیافت شده و دوباره مورد استفاده قرار گیرد. طرح اولیه این پهپاد دگردیسی پذیر که کورمورنت نام دارد، توسط مهندسان شرکت لاکهید مارتین داده شده است.
      نقاط حساس این پرنده از جمله ورودی های هوایی آن در هنگام پرتاب توسط روکشهایی انعطاف پذیر آب بندی می شوند. برای جلوگیری از پاره شدن این پوشش، درون بدنه پهپاد،با نیتروژن تحت فشار قرار می گیرد. این پرنده از لوله های پرتاب موشک های بالستیک قاره پیما نظیر ترایدنت قابل پرتاب بوده و از پس از پرتاب بر روی سطح آب شناور خواهد شد. با جدا شدن روکش های محافظ سوراخ های بدنه در سطح آب، موتور جت به کار خواهد افتاد و پرنده به تدریج از سطح آب جدا خوهد گشت. پس از انجام عملیات می توان پرنده را بوسیله شناور شدن در سطح آب و یا استفاده از چتر بازیافت کرد.
      این پرنده را می توان برای مقاصد شناسایی و یا تهاجمی به کار گرفت که با توجه به محموله ای که برای آن در نظر گرفته، مشخص می گردد. بدنه این وسیله از تیتانیوم ساخته می شود که علاوه بر مقاوم بودن در برابر خوردگی، می تواند در برابر شلیک شدن موشک از حفره داخل آن نیز از خود پایداری نشان دهد. بر خلاف موشکهای بالستیک که محل اختفای یزر دریایی مادر را بر ملا می کنند، این وسیله باعث لو رفتن ایستگاه زمینی خود نخواهد شد.
      نکته جالب درباره بازیافت این وسیله استفاده از یک ربات زیر دریایی است که بر زیبایی کار و در عین حال پیچیدگی آن می افزاید. انجام اولین آزمایش ها در مورد امکان پذیری ساخت چنین وسیله ای در اواخر سال 2008 آغاز خواهد گردید.

      تحلیل
      جایگاه پهپاد های پرتاب شونده از زیر دریایی در راهبرد دفاعی جمهوری اسلامی
      با توجه به تهدیدات روز افزون دشمنان خارجی و از طرف دیگر فزونی گرفتن توان علمی و فنی کشور مان در زمینه نظامی و غیر نظامی، استفاده از جنگ افزار های پیشرفته و غافل گیر کننده مسلما قنشی کلیدی در به هم زدن محاسبات دشمنان از منظر پیش گیری و همین طور زمین گیر کردن آنها در صورت حمله احتمالی خواهد داشت. خمان گونه که گفته شد، ویژگی پنهان کاری زیر دریایی ها در ترکیب با مزیت های فوق العاده پرنده های بدون سرنشین، کلید حل بسیاری از مشکلات موجود در عملیات های شناسایی و جاسوسی است. با توجه به توان و کارایی اثبات شده زیر دریایی های پنهان کار و بومی ایران، مجهز شدن این تجهیزات به پرنده های بدون سرنشین می تواند کابوسی برای نیروهای بیگانه حاضر در منطقه تبدیل گردد و کار را برای حضور آنان در این مناطق به مراتب مشکل تر کند.
      با توجه به این موضوع دامنه شناسایی و جاسوسی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی به یک باره گسترش چشم گیری خواهد بافت، به طوری که بنا به تحلیل کارشناسان امنیتی غوغاسالار رژیم صهیونیستی «حتی استفاده از گزینه دریایی مدیترانه نیر در اقدام تلافی جویانه ایران در برابر تهاجم احتمالی، وجود خواهد داشت.»
      از طرف دیگر با توجه به توسعه فناوری یاد شده، استفاده از آن در آب های سرزمینی ایران زنگ خطری برای مسئولان امر خواهد بود،‌ چرا که در صورت پیش بینی نکردن این امکان و مقابله پیشاپیش با آن،‌ امکان هر گونه درز اطلاعاتی از تاسیسات ساحلی و فرا ساحلی وجود خواهد داشت.
      شایان ذکر است که جاسوسی به کمک پرنده های بدون سرنشین کوچک بسیار موثرتر از تصویر برداری هایی که از منابع ماهواره ای انجام می گیرد خواهد بود. هر چند که دشمن در موقعیتی نیست که توانایی حمله از پهپادهایی با این ویژگی را داشته باشد، ولی در راهبرد دفاعی آینده جمهوری اسلامی باید، حضور احتمالی این وسایل را هم پایه جنگ افزارهایی چون موشک های کروز دور برد، جدی گرفت.
      منبع:
      www.globalsecurity.com
      www.theregister.co.uk
      www.strategypage.com
      http://mashreghnews.ir/NSite/FullStory/News/?Id=14040
    • توسط EMP
      MotionDSP video presentation در سال 2010
      [b]گرد آوری شده مخصوص سایت میلیتاری[/b]
      حتما فیلمهای تهیه شده توسط پهبادهای ایرانی از ناوهای هواپیما بر آمریکایی را در اینترنت یا صدا سیما مشاهده کرده اید. با یک نگاه می توان فهمید که این فیلمها مشکل لرزش و کیفیت و رزولوشن پایین دارند. اهمیت رزولوشن وقتی خود را نشان می دهد که مفسرین خبره تصاویردر واحدهای اطلاعات و شناسایی یا مفسرین رکن دو را به اشتباه انداخته یا باعث غیر قابل تفسیر کردن تصاویر می شود. همچنین حتما شنیده اید که از دوربین های تجاری سونی در ماهواره های ایران برای تصویر برداری استفاده شده و کیفیت تصاویر ارسالی آنها بسیار پایین است.

      حتما در فیلم های هالیوودی دیده اید (حتی اخیرا در یک سریال تلویزونی پلیسی داخلی هم دیده شد که از انعکاس تصویر مجرمی بر روی سپر ماشین تصویر کامل او را ساختند و ....!!) که یک پلیس با استفاده از نرم افزار از روی یک عکس کم کیفیت جزئیاتی را بدست می آورد که منجر به پیدا کردن جانی می شود. تمام متخصصین برق و کامپیوتر (البته به استثناء آنها که در صدا سیما مشاور این سریالها هستند) می دانند که چنین چیزی مطلقا غیر ممکن و زاییده تصورات هالیوودی است زیرا در یک عکس کم کیفیت داده ای وجود ندارد که بر اساس آن بتوان تصویر بهتری ساخت.

      خوب پس راه حل چیست؟
      آمریکایی ها هم در عراق و افغانستان مشکل مشابهی دارند!!! شرکت MotionDSP [b]ابر رایانش را بکار گرفته[/b] تا محصولی را برای نیروهای آمریکایی فعال در عراق و افغانستان تهیه کرده تا آنها بتوانند فیلمهای کم کیفیت پهباد های خود را تبدیل به تصاویر و فیلمهای با کیفیت بهتر بکنند.
      http://www.motiondsp.com/sites/default/files/MotionDSP_Ikena_ISR.pdf
      ایده محصول بسیار ساده است:
      هنگامی که از یک هدف فیلم تهیه می کنیم تعداد زیادی تصویر از آن بدست می آید به ویژه اگر نرخ فریم در ثانیه بالا باشد، نکته جالب این است که نویز کوانتیزیشن ناشی از رزولوشن بد دوربین بد کیفیت و گرد غبار و ... موجود در هوا در هر تصویر داده های متفاوتی را حذف می کند و بعضی داده های مفید را که در فریم قبلی حذف شده بوده را نمایش می دهد. کافی است که با استفاده از یک الگوریتم داده های مفید چندین فریم را در یک فریم گرد آوری کنیم و به این ترتیب یک تصویر پر رزولوشن از یک دوربین ارزان قیمت بدست آوریم. ایراد این الگوریتم ها کند بودن آنها است که شرکت MotionDSP با استفاده از توان پردازشی خیره کننده کارتهای گرافیکی NVIDA به عنوان کمک پردازنده برای پردازنده اصلی نرم افزاری ساخته که قادر به این کار است. در واقع اینجا ابر رایانش به کمک سبکتر کردن پهباد ها و ماهواره ها آمده است کافی است که سرعت انتقال تصاویر را در تله متری سریعتر بکنیم و به تعداد فریم بیشتری را در ثانیه ارسال بکنیم تا بتوانیم عکسها و فیلمهای پر رزولوشن داشته باشیم. پیاده سازی این الگوریتم ها در ایران نیز کاملا امکان پذیر است و هم برای پهبادهای آینده و هم تصاویر تهیه شده قبلی قابل استفاده خواهد بود.
    • توسط MR9
      شکار برفراز خلیج پارس
       
      سیستم های Triton مشابه سیستم های به کار رفته در Lockheed EP-3 هست که به منظور شناسایی و طبقه بندی سیگنالهای ضعیف راداری است.این هواگرد با این قابلیت قادر است تا این سیگنال‌ها را به صورت سه بعدی شناسایی و تعیین موقعیت جغرافیایی کند و به برنامه ریزان ماموریت این امکان را می‌دهد تا به یک نمایه مشخص ازنظم الکترونیکی از نبرد دست یابند , یا هواپیماها و .... را خارج از محدوده رادارهای پدافند هوایی دشمن نگه دارد. شناسایی و مکان‌یابی منبع سیگنال‌های راداری نیز می‌تواند برای قرار دادن کشتی های نظامی در موقعیت های هدفگیری مناسب استفاده شود. گیرنده‌های باند فرکانسی پایین و بالا یک قابلیت multi-INT را به این هواگرد اعطا خواهد کرد که در سال ۲۰۲۱ به میدان خواهد امد.
       

       

       
       
      Iran's Revolutionary Guard shoots down US drone
      U.S. drone shot down by Iranian missile in international airspace: U.S. source
       
      پی نوشت :
      با تشکر از برادر عزیز remo بابت ارسال اطلاعات فنی در بروزرسانی
       
       
    • توسط mehran55
      بنام خداوند بخشنده مهربان
       
      با سلامی دوباره به دوستان عزیز میلیتاریست
      در جریان بازدید از نمایشگاه اقتدار 40 در بهم ماه 1397 در حین بازدید از غرفه پهپادها ، با توجه به اینکه مسئول غرفه علاقه بنده به پهپادها رو مشاهده کردند ، یک کتاب رو به بنده هدیه دادند که به چگونگی روند شکل گیری یگان پهپادی سپاه می پرداخت.
      با کسب اجازه از مدیران محترم انجمن و در راستای پرداخت ذکات علم ، مطالب و محتوای این کتاب 188 صفحه ای رو به تدریج و در قالب این تاپیک خدمت سایر دوستان خودم تقدیم میکنم :
       
      پهپاد در دفاع مقدس
      روند شکل گیری و نقش آفرینی یگان پهپاد سپاه در دفاع مقدس

       
      مقدمه -
      اگر چه از سالهای پیش از جنگ ، پرنده های هدایت پذیر از راه دور ( پهپاد ) به عنوان ابزار اطلاعاتی در ارتش های جهان از جایگاه خاصی برخوردار بودند ، اما در ارتش ایران ( قبل از پیروزی انقلاب اسلامی) محلی از اعراب نداشتند ؛ و گفته می شود که چند فروند از پهپاد های هدف در یکی از پایگاه های نظامی دیده شده که در دوران دفاع مقدس هیچ مأموریتی از خود نشان ندادند.


      پهپاد هدف BQM-74 Chuker
       
      ضرورت بکارگیری پهپادهای شناسائی دقیقا از روزی مطرح شد که فرماندهان جبهه های جنگ با چالشی به نام محدودیت پروازی هواپیماهای شناسائی RF-4 ارتش روبرو شدند و از عکس هوائی به عنوان مهمترین و قابل اتکاترین وسیله کسب اطلاعات و شناخت موقعیت دشمن در صحنه نبرد محروم شدند.

      فتو فانتوم نهاجا (RF-4E)
       
      به دنبال تحریم های اقتصادی - تسلیحاتی ، نیاز جبهه های جنگ به عکس هوائی و نگرانی فرماندهان از نبود وسیله جایگزین ؛ نیروهای مومن ، متعهد و جوان مراکز تحقیقاتی دانشگاهی ؛ بر آن شدند تا در جهت تأمین جایگزینی برای آن به فکر چاره باشند. قرار داشتن کشور در تحریم های اقتصادی - تسلیحاتی آمریکا و دنیای غرب از یک طرف و تصویب عملیات استانچ علیه جمهوری اسلامی ، امکان دستیابی به پهپادهای نظامی را برای سپاهیان اسلام طولانی و یا غیر ممکن ساخته بود که رزمندگان برای تأمین آن هدف مجبور به ساخت و ارتقای هواپیماهای مدل شدند.

       
      واحد اطلاعات - عملیات قرارگاه خاتم الانبیاء (محوری ترین قرارگاه عملیاتی سپاه که کار سازماندهی ، هدایت و طرح ریزی عملیاتی قوای اسلام علیه نیروهای اشغالگر بعثی را بر عهده داشت ) در سال 1362 گرفتار چالشی مهم در زمینه کسب اطلاعات از مواضع دشمن شد.
      این واحد از روش های گوناگون از جمله عکسبرداری هوائی توسط هواپیماهای RF-4 و RF-5 ارتش جمهوری اسلامی ، گروه های پیاده شناسائی ، شنود مخابراتی و تخلیه اطلاعاتی اسرای جنگی به کسب اطلاعات از دشمن اقدام می نمود.

      فتو تایگر نهاجا (RF-5A)
       
      در سال 1362 پس از جلسه مشترک فرماندهان ارتش و سپاه و اعلام فرمانده نیروی هوائی ارتش مبنی بر وضع محدودیت پرواز برای هواپیماهای RF-4 به دلائل مختلف از جمله کمبود هواپیما و پر مخاطره بودن این نوع پروازها ، فرماندهان جنگ را به دنبال یافتن وسیله یا روش جایگزین رهنمون کرد.
      اگر چه خواستگاه اولیه ساخت پرنده های بدون سرنشین با رویکرد شناسائی و عکسبرداری هوائی مشخص و روشن نیست ، اما قدر مسلم این است که ابتدا شهید چمران در وزارت دفاع و سپس جهادهای دانشگاهی دانشگاه اصفهان ، دانشگاه صنعتی اصفهان ، دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه شیراز ، گام های اولیه را برای تأمین آن هدف برداشته اند که به لحاظ دستیابی دانشگاه اصفهان به موفقیت هائی ، روند پیگیری ساخت ، تولید و بهره برداری اطلاعاتی تا تشکیل " یگان پهپاد در سپاه" از آنجا آغاز گردید.

       

       
      نیاز قرارگاه خاتم به اطلاعات از عمق نیروهای دشمن ، که تأمین آن توسط نیروهای پیاده شناسائی قابل اتکا نبود از یک طرف و عدم تأمین عکس های هوائی توسط ارتش از طرف دیگر ، نیاز به این پرنده را شدیدتر نمود.
      با انجام موفقیت آمیز اولین تست عملیاتی توسط این هواپیمای ساخت جهاد دانشگاهی دانشگاه اصفهان در نزدیک جزیره ماهی ( تحت نظر فرماندهان قرارگاه خاتم ) ، امید به جایگزین شدن این پرنده های بدون سرنشین به جای هواپیمای RF-4 پر رنگ تر شد و به دستور فرمانده سپاه به یگان هوائی سپاه ؛ تشکیل " گردان رعد " ( گردانی اطلاعاتی با هدف تأمین عکس هوائی ) ابلاغ گردید.
      این گردان ، با استقرار در شهر اهواز و سپس در پادگانی در نزدیکی جبهه های جنگ ، به گسترش ساختار و سازمان پرداخت و تلاش نمود جای عکس های هوائی ارتش را برای فرماندهان سپاه پر نماید.

      اعضای گردان پهپادی رعد
       
       
      ادامه دارد ...
       
      ------------
      پ.ن 1 : دوستانی که پسندیدند مثبت را فراموش نکنند.
      پ.ن 2 : با توجه به طولانی بودن مطالب و بخاطر جلوگیری از خستگی مخاطب در پست های بعدی به ادامه مطالب این کتاب خواهیم  پرداخت.
      پ.ن 3 : به دلیل رعایت امانتداری لازم است بیان نمایم که بخاطر جلوگیری از یکنواختی مطالب ، تعدادی عکس هم در لابلای مطالب تاپیک قرار داده ام که این عکس ها عموما مربوط به کتاب نبوده و توسط اینجانب انتخاب شده اند.
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.