امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

سلام

با تطبیق تصاویر ماهواره ای و تصاویر منتشر شده توسط امریکا و همچنین بررسی محل و زاویه اصابت با تاسیسات نفتی البقیق میشه گفت احتمال چنین تهاجمی از سوی  ایران یا طرف ثالث بیشتر از طرف یمنی هست. اصابت ها از سمت شمال غرب تاسیسات هستن.

 

 نیاز هست چند فکت رو در نظر بگیریم :

 

1.نیرو های یمنی زیر ساخت و امکانات لازم برای چنین حملات گسترده با این برد رو ندارن

 

2. بقایای حداقل یک موشک کروز در شمال البقیق و نزدیک مرز عراق کشف شده

 

3. گزارشاتی مبنی بر پرواز اجسام ناشناخته روی کویت ثبت شده

  • Upvote 2
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

به نظرم ماجرای کروزها (تصاویر فعلی و احتمالی اینده) یک فریب عربستانی/امریکایی است. یعنی احتمالا تصاویر ارشیوی هستند ( سعودیها خیلی از حملات را انکار کردند و احتمالا تصاویرش برای همیشه در ارشیو محبوس شده بوده) و حالا علمشون کردند. چون اگر کروز استفاده شده بود (مثلا از جانب ما در عراق) برای رد گم کنی سخنگوی ارتش یمن* هم از پهپاد و هم از کروز سخن میگفت و نه فقط پهپاد.

 

از طرفی اثر تخریب ها ممکنه هم بر اثر انفجارها و حادثه متعاقب حمله بوده باشه (بیش از ده مورد) و هم حتی کار خود ائتلاف امریکایی/سعودی برای از اعتبار ساقط کردن اظهارات سخنگوی ارتش یمن. چون چیزی که الان وجود داره به نظر این گزینه را در دستور کار قرار دادند.

 

*سخنگوی ارتش یمن استفاده از ترکیب پهپادهای با موتور جت و پیستونی را در این حملات تاکید کرده.

 

نوع واکنش بسیار تند ترامپ را باید تحلیل کرد. اینکه به خاطر حمله به عربستان و تاسیسات نفتیش ایالات متحده یک جنگ آغاز کنه یکی از این استثناهای تاریخی میشه احتمالا خصوصا با توجه به بازیگرانش ( امریکا و عربستان) - حتی حرفش را هم زدن نوعی عبور از خط قرمزهای ترسیمی این کشور هست و تازه امریکا را در موقعیتی قرار میده که اگر به این رجزش عمل نکنه بیشتر اعتبارش را از دست میده. درسته خدشه دار شدن اعتبار تسلیحات امریکایی/امنیت امریکایی/پایگاه امریکایی و حمایت امریکایی و ضربه دردناکی که خورده قابل درک! هست خصوصا اینکه شاید موردی که بیشتر عصبانیشون کرده این هست تمام فشار حداکثریشون ضد ایران هم ممکنه تحت تاثیر قرار بگیره ولی خب هر چند توپ را در زمین بن سلمان هم انداخته خیلی جالب میشه در تاریخ علل جنگ ایران و امریکا را حمایت از عربستان سعودی و بن سلمان قاتل! بنویسند!

 

پ ن: بیشترین آسیب به این منطقه مستطیل بزرگ بوده و بعد هم اون سه مخزن کناری که به نظر حداقل دو موردشون به شدت اسیب دیدند.

aramco2.jpg

 

تصویر زوم:

 

aramco1.jpg

 

ویرایش شده در توسط alala
  • Like 2
  • Upvote 11
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

 

شبکه بی-بی-سی: ایران از خاک خود با موشک های کروز به تأسیسات نفتی عربستان سعودی حمله کرده، یک مقام ارشد آمریکایی


 

https://www.youtube.com/watch?v=utUUekFNNAo

 

 

 

  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

جالبه یکی از کابران انگلیسی زبان توییتر توییت کرده بود امکان چنین حملات کروزی ای فقط در انحصار چند کشور اروپایی و امریکا و اسراییل و روسیه هست و ایران تواناییش را نداره و بعد تلویحا روس ها را به خاطر منافع افزایش قیمت نفت منتفع قضیه دونسته بود، حالا این اصرار فضاسازی مقامات آمریکایی و شخص ترامپ به نظرم چون تجربه گلوبال هاوک را داریم ( وقتی به خاطر به قول ترامپ سرنگونی خارج از مرز پهپاد خودشون حمله نکردند قطعا به خاطر عربستان که پیمان نظامی دفاعی هم باهاشون ندارند واکنش نشون نخواهند داد) فقط و فقط برای فضاسازی و شاید در یک فرض جدید یک سناریو برای طرح ریزی ملاقات با روحانی است در نیویورک. چطور ربط دارند؟

 

دیدیم صبح امروز ترامپ در یک چرخش ناگهانی بلافاصله بعد توییتش که بله ما منتظر اعلام عربستان برای اقدام هستیم، توییت کرد که کی گفته من گفتم با ایران بدون پیش شرط میخوام مذاکره کنم؟ حالا فرض کنیم تا زمان سفر نیویورک امریکا به شدت بر این فضاسازی ها و تهدیدها میدومه و فضا را عن غریب اماده حمله نشون میده و ناگهان در نیویورک پیش شرط توقف حمله یا اقدام را ملاقات با روحانی و بررسی ماجرا در یک دیدار دو جانبه میزاره. به هر حال این هم راهی است که شاید از یک طریق دیگه ملاقات را حتی بدون اون خط اعتباری و تخفیف تحریم ها به دست بیارند، لابد فکر کردند جناح داخلی هم (فرض اونها) میتونه در داخل تبلیغ کنه با یک ملاقات تونست سایه جنگ را از سر ایران دور کنه.

 

فرضیه سازی ها در این مورد به خاطر این هست که بعیده واقعا ترامپ به خاطر سعودیها دست به جنگ بزنه ( همین حالا هم دموکرات ها با واژه های تندی توییت اول ترامپ را تعبییر میکنند به غلام حلقه به گوشی سعودیها ) لااقل کار بسیار سخت تری داره نسبت به سرنگونی گلوبال هاوک از اونجا که مدام تبلیغ کرده و میکنه ما اصلال منافعی هم در خلیج فارس نداریم و نفت که داریم خودمون و اوکی هستیم.

برای همین نباید ارعاب ها و تهدیدات امریکا باعث تحلیل غلط در ما بشه. یک حمله فوری از جانب یمن حتی مناسب هست هرچند نیروهای دفاعی هم مثل همیشه باید اماده هرگونه حماقت طرف مقابل هم باشند.

 

پ ن: ولی این حمله پارادوکس های جدید را شکل داد در فضای میلیتاریستی که تا مدتها یقه ماله کشان را خواهد گرفت در توییتر و انجمن های خارجی: ایران توان تهاجی اصلا و ابدا نداره و فلجه! - ابزارهای دفاعی غربی پیشرفته بسیار بسیار خصوصا در مقابل تجهیزات اوراق! ایرانی ها موثر هست- ایرانی ها جرات حمله ندارند و فقط بلوف میزنند و ... ( به هر حال اینها تمام گزینه هایی بود که همیشه علیه ایران مطرح میشده ولی ناگهان برای مقصر جلوه دادن ایران همه این گزینه های خودساختشون را دارند نقض میکنند و برعکسش را میگند تا حملات را به ایران منتسب کنند. خب باید تصمیمشون را بگیرند و دیگه نمیشه وسط لحاف خوابید)

ویرایش شده در توسط alala
  • Like 3
  • Upvote 10

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
19 minutes قبل , arjemandi گفت:

مگر اینکه پهپاد سوخترسان اون هم تو خاک عربستان (مثل حمله به الولید)باشه تا به شکل هدایت پلکانی بمباران کنند و برگردند

 

این برای خودش یک سناریو می تواند باشد ولی نزدیک به یقین ، محتمل نیست

19 minutes قبل , arjemandi گفت:

 یا اینکه قبلا پهپادها و مهمات به خاک عربستان توسط عوامل مخالف عربستان که کم نیستند قاچاق شده باشه و در نزدیکی پایگاه (که صحرای عظیمی هم وجود داره)به پرواز درآمده عملیات کرده و دوباره فرودآمده باشه و از منطقه خارج شده باشند

 

یک تجربه در این زمینه :

 

عملیات Deliberate Force سی ام اوت تا بیستم سپتامبر 1995 ... شایعاتی هست که ارتش صربستان ( یوگسلاوی ) از " کولی " ها برای اطلاع از ساعات و مسیر پروازی جتهای ناتو استفاده می کردند ، بدین معنی که این افراد به شکل غیر محسوس در کنار پایگاه های هوایی ناتو در ایتالیا ( پایگاه هوایی آویانو)  مستقر شده و به محض پرواز هر جنگنده ، ساعت و مسیر پروازی را به صربها اطلاع میدادند .

شاید یکی از گزینه های احتمالی برای حمله به زیرساختهای عربستان ، همین روش بوده باشد .

 

شاید هم قطعات پهپادها را بااستفاده از روابط عشیره ای و قبیله ای ، به درون خاک عربستان بردند ، بدلیل سادگی ، مونتاژ در محل انجام گرفته و با توجه به  گستره وسیع صحرا در منطقه مورد بحث ، از سمت و ارتفاع دلخواه ،  پهپاد را بسمت هدف هدایت کردند . اینکه دفاع هوایی عربستان واکنشی نشان نداد ، شاید بدلیل غافلگیری این چنینی بوده ....

  • Upvote 12

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
6 minutes قبل , MR9 گفت:

 

این برای خودش یک سناریو می تواند باشد ولی نزدیک به یقین ، محتمل نیست

 

یک تجربه در این زمینه :

 

عملیات Deliberate Force سی ام اوت تا بیستم سپتامبر 1995 ... شایعاتی هست که ارتش صربستان ( یوگسلاوی ) از " کولی " ها برای اطلاع از ساعات و مسیر پروازی جتهای ناتو استفاده می کردند ، بدین معنی که این افراد به شکل غیر محسوس در کنار پایگاه های هوایی ناتو در ایتالیا ( پایگاه هوایی آویانو)  مستقر شده و به محض پرواز هر جنگنده ، ساعت و مسیر پروازی را به صربها اطلاع میدادند .

شاید یکی از گزینه های احتمالی برای حمله به زیرساختهای عربستان ، همین روش بوده باشد 

اگه فرض دوم شما صحت داشته باشه با چی حمله کردند؟پهپاد یا ضد زرها مثل کورنت یا تاو.دقت حملات به پرتاب خمپاره نمیخوره

ویرایش شده در توسط arjemandi
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

توی یکی از فیلم های کاربران عربستانی به وضوح صدای موتور توربوپراپ یه پهپاد شنیده میشه

ولی عکس ها نشون میدن که هر چی بوده لعنتی چنان دقیق بوده که توی یک خط سیر مخازن رو هدف قرار داده!

 

FED90E3C-4967-42CC-BBD5-2F4B0DFB36FC.jpe

ویرایش شده در توسط Maldini
  • Like 1
  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
12 minutes قبل , Maldini گفت:

توی یکی از فیلم های کاربران عربستانی به وضوح صدای موتور توربوپراپ یه پهپاد شنیده میشه

ولی عکس ها نشون میدن که هر چی بوده لعنتی چنان دقیق بوده که توی یک خط سیر مخازن رو هدف قرار داده!

 

FED90E3C-4967-42CC-BBD5-2F4B0DFB36FC.jpe


به شخصه بعید میدونم این چهار حفره محل برخورد ۴ فروند موشک کروز یا پهپاد باشه ، ممکنه این ۲۰ فروند کروز و پهپاد هم پوشش بوده باشه برای یه کار مهمتر ، این عکس ببرید تو فوتوشاپ و از اولین تانکر تا آخرین تانکر محل برخورد ها یه خط بکشید ، همه در راستای یک خط قرار میگیرن
البته این حدس بنده است و ممکنه بنده اشتباه کرده باشم
در واقع یک جسم با سرعت سرسام آور شاید بالای ۷ ماخ از بین این ۴ تانکر عبور کرده یعنی باید هر تانکر دوتا حفره توش ایجاد شده باشه برای همین هم انفجاری رخ نداده ، اگر آمریکایی ها هم عکس های تکمیلی از این مورد نشون ندادن تعجب نکنید چون اونا خوب میدونن که چه اتفاقی افتاده
نکته جالب اینه که هیچ راداری نتونسته ببینه که چه چیزی یه همچین بلایی رو سر اینا آورده
این مثال خوبیه اما چیزی که برخورد کرده این نیست
https://www.youtube.com/watch?v=O2QqOvFMG_A&feature=youtu.be

  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

به نظر این برخورد دقیق میتونه حاصل هوش مصنوعی هم باشه. یعنی برای پهپاد ها طبق خط و ربط ریاضی یک مختصات تعریف شده و برخورد مثلا با فواصل مثلا 50 متری روی یک خط تعریف شده. پهپادها هم همگی به اون نقطه از مختصات که رسیدند شروع کردند به طی مسیر و شیرجه - یک مسیر مشخص شیرجه وجود خواهد داشت مثلا 10 متر و یک ارتفاع و مختصات یکسان: پهپاد اول 10 متر و مخزن اول و پهپاد دوم  50+10 متر - 100+10 متر  و الی آخر .

 

یا چهار پهپاد در یک خط و همگی در ارتفاع و مختصات مشخصی با هم شیرجه به سمت مخازن. چون مخازن مخازن مهندسی هستند و در طراحی کاملا منظم ارایش داده شدند پس اگر پهپادها هم از یک مختصات ریاضی استفاده کرده باشند ( از قبل تعبیه شده با توجه به نقشه پالایشگاه) چنین برخوردهای منظمی دور از انتظار نیست.

 

طوریکه به قول دوستان بوضوح در یکی از فیلمها نه تنها صدای موتور پهپاد میاد بلکه یک قطار شلیک ضد هوایی هم احتمالا دیده میشه به سمت اسمان.

 

حالا موارد دیگه هم هست. چند مخزن کاملا به نظر بعد برخورد اتش هم گرفتند و تخریب شدند ولی این چند مخزن به نظر فقط برخورد بوده بدون انفجار خاصی (پس کروز نبوده قاعدتا و احتمالا مخازن خالی هم بودند شاید)

ویرایش شده در توسط alala
  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
22 minutes قبل , LegendaryAegis گفت:


به شخصه بعید میدونم این چهار حفره محل برخورد ۴ فروند موشک کروز یا پهپاد باشه ، ممکنه این ۲۰ فروند کروز و پهپاد هم پوشش بوده باشه برای یه کار مهمتر ، این عکس ببرید تو فوتوشاپ و از اولین تانکر تا آخرین تانکر محل برخورد ها یه خط بکشید ، همه در راستای یک خط قرار میگیرن
البته این حدس بنده است و ممکنه بنده اشتباه کرده باشم
در واقع یک جسم با سرعت سرسام آور شاید بالای ۷ ماخ از بین این ۴ تانکر عبور کرده یعنی باید هر تانکر دوتا حفره توش ایجاد شده باشه برای همین هم انفجاری رخ نداده ، اگر آمریکایی ها هم عکس های تکمیلی از این مورد نشون ندادن تعجب نکنید چون اونا خوب میدونن که چه اتفاقی افتاده
نکته جالب اینه که هیچ راداری نتونسته ببینه که چه چیزی یه همچین بلایی رو سر اینا آورده
این مثال خوبیه اما چیزی که برخورد کرده این نیست
https://www.youtube.com/watch?v=O2QqOvFMG_A&feature=youtu.be

آقا من فندق شکن ندارم، میشه لطفا واضح تر توضیح بدی به نظرت قضیه چطوری بوده؟

 

ضمنا کسی از دوستان می تونه زحمت بکشه و اندازه سوراخ های روی مخزن ها رو دربیاره؟ اگه میشد یه طوری کیفیت عکس رو هم بیشتر کرد خیلی خوب بود

ضمنا به نظر بنده محلهای برخورد در یک خط مستقیم هستند ولی دقیقا در یک نقطه همه مخزنها نیستند. یعنی فکر میکنم انگار چیزی از بالای اینها رد شده و محوله خودش رو در یک خط مستقیم روی سر مخزن ها حالی کرده و اون محموله با سرعت زیاد به مخزنها برخورد کرده.(راستش به مهمات هدایت شونده زمین پایه هم فکر کردم، چون با مشخصاتی که برداشت کردم هماهنگی داره ولی راستش به نظرم جا به جایی و پنهان کردن و احتمال لو رفتنش باعث میشه گزینه مطلوبی نباشه)

(البته این نظر ناقص بنده هست تا نظر اساتید چه باشه)

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط seyedmohammad
      بسمه تعالی
       
       
      نیاز به CRAM  در سازمان رزم نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
       

       
      مفهوم سامانه های پدافندی برد نزدیک یا CIWS ابتدا برای محافظت از ناوهای نظامی در برابر حملات موشک های کروز شکل گرفت. اولین نسل از این سامانه ها که فالانکس آمریکایی را می توان به عنوان یکی از بهترین و معروف ترین آنها معرفی کرد، از نظر عملکردی بر پایه مقابله با تهدیدات ارتفاع پست در محدوده برد کمتر از 2 کیلومتر طراحی شده بودند، و از نظر پیاده سازی عموما بر پایه سامانه های توپخانه ای نیمه رباتیک نواخت بالا – که استفاده از گاتلینگ برای این منظور عمومیت بیشتری دارد – که به سامانه های کشف و کنترل آتش راداری و اپتیکی مجهز بودند استوار بود. از معروف ترین ادوات توپخانه ای به کار رفته در این سامانه ها می توان به گاتلینگ 20 میلیمتری آمریکایی ولکان که به عنوان توپ بسیاری از جنگنده های آمریکایی نیز استفاده شده است، و توپ گاتلینگ 30 میلیمتری روسی AK630 اشاره کرد که سامانه کمند ایرانی نیز از این توپ روسی بهره می برد. البته نمونه های دیگری نیز در دنیا بر اساس توپ های دیگر ساخته شده است که از جمله آنها می توان به نمونه های مبتنی بر توپ 35 میلیمتری اورلیکن و 40 میلیمتری بوفورس[1] اشاره کرد.
      با ادامه توسعه مفاهیم و نیازهای میدان نبرد دو اتفاق عمده در این حوزه رخ داد. نخست آنکه در کنار سامانه های توپخانه ای و یا حتی به جای سامانه های توپخانه ای از سامانه های موشکی برد کوتاه و اخیرا سامانه های انرژی مستقیم لیزری نیز استفاده شد. مساله دوم این بود که حوزه ماموریتی این سامانه ها از دریا به خشکی نیز گسترش یافت و این گسترش در درجه اول در پی نیاز به دفع تهدیدات برد نزدیک در پایگاه های خط مقدم یا در معرض تهدید بود. اما در خشکی تنها موشک های کروز و بمب های هواپرتاب تهدید این پایگاه ها نبودند. این بار مهمات منحنی زن کالیبر کوچک و متوسط شامل انواع خمپاره ها و توپ ها و نیز راکت های توپخانه ای کوتاه برد نیز به طیف تهدیدات اضافه شده بودند. در مورد راکت ها و موشک های بالستیک اگرچه سامانه های ضد موشکی دیگری نیز همچون پاتریوت پک-2 توان مقابله داشتند، اما اولا این سامانه ها برای هدف قرار دادن راکت هایی چون گراد به صرفه نبودند، دوم انهدام تهدیدات دیگری چون راکت های کوچک 107 میلیمتری و یا گلوله های توپ و خمپاره برای آنها کاری نشدنی بود. خصیصه دیگری که این طیف تهدیدات داشتند این بود که به جهت کوچک و نسباتا ارزان بودند عموما در تعداد بالا شلیک می شدند و سامانه پدافندی در درجه اول باید می توانست این حملات انبوه را به شکل موثر (نسبی) دفع کند، دوم این کار را به صورت مقرون به صرفه انجام دهد. در سال های اخیر می توان طیف دیگری از تهدیدات شامل پهپاد های انتحاری، مهمات هواپایه مینیاتوری و حتی خودرو های انتحاری را به لیست تهدیدات اضافه کرد. اینجا بود که سامانه های CRAM پا به میدان گذاشتند. این سامانه های جدید که عمدتا حاصل بهبود قابلیت های کشف و شناسایی و کنترل آتش سامانه های CIWS توپخانه ای بودند در ادامه علاوه بر مجهز شدن به موشک و سامانه های انرژی مستقیم، پس از عملیاتی شدن در خشکی، به جهت تغییر طیف تهدیدات در دریا و روی ناوهای نظامی نیز مستقر شدند.
       تجربه میدانی آمریکا در مستقر کردن این سامانه ها در پایگاه های خود در عراق نشان داد که آنها توان قابل توجهی در دفع تهدیدات و کاهش سطح خسارات و تلفات دارا هستند، اگر چه در مواردی در برابر شلیک پر تعداد Out number شدند، اما این پایان کار نبود. در اینجا اولا تا همان سطح موجود این سامانه ها حملات را برای مهاجمین دشوار و پر هزینه کرده بودند، دوما به نسبت حجم مهمات شلیک شده میزان خسارات و تلفات را به شکل چشم گیری کاهش داده بودند، به نحوی که در صورت عدم وجود چنین سامانه هایی میزان خسارات و تلفات نیرو های آمریکایی سر به فلک می کشید.
      در ادامه اما روند های دیگری جهت بهبود قابلیت سامانه های فعلی و نیز طراحی سامانه های جدید به نحوی که قابلیت بیشتری برای دفع تهدیدات پر شمار و سوارم داشته باشند پیگیری شده است. استفاده از سامانه های کشف و رهگیری پیشرفته تر و نیز بسط و پیاده سازی مفهوم خشاب عمیق (2) مهم ترین و موثر ترین راهکاری بوده است که در پیش گرفته شده است.
       
       
       
       
      خلا های داخلی، بسط و همپوشانش مفاهیم
       
      در این حوزه در همان شکل کلاسیک مساله که سامانه های  CIWS بودند در نیروهای مسلح ما ضعف وجود دارد، به نحوی که باید اذعان داشت در صورتی که عملیات مانتیس دقیقا به همان شکل و کیفیت چند دهه قبل علیه ناوگان نیروی دریایی اجرا شود، حتی در سال 1400 نیز دقیقا همان نتایج قبل به دست می آید و نیروی دریایی حتی توان نیم ساعت پایداری در میدان نبرد را ندارد، ولی با توجه به گسترش مفاهیم نبرد می توان خلا ها و نیازهای دیگری را نیز در حوزه های دیگر مشاهده کرد و از راهکار توسعه یک سامانه پدافندی برد نزدیک به تمامی آن خلا ها - بر خلاف رویه عمومی موجود در تمامی بخش های نیروهای مسلح، که شامل موازی کاری های پر هزینه، و عملیاتی سازی های ناقص و حتی صرفا نمایشی است - یک پاسخ موثر، انطباق پذیر، مقرون به صرفه و کاملا عملیاتی ارائه کرد.
       
      حوزه های نیاز را می توان به طور کلی در دسته بندی های زیر گروه بندی کرد:
       
      ·        حفاظت از ناوهای نظامی در برابر انواع تهدیدات سطحی و هوایی، از سرعت زیر صوت تا مافوق صوت، خصوصا حملات سوارم.
       شایان ذکر است که در حوزه پدافند دریاپایه این یادداشت صرفا در دفاع برد نزدیک یا به طوردقیق تر " تهدید نزدیک شونده" تمرکز دارد در حالی که در بخش پدافند برد کوتاه (که با برد نزدیک متفاوت است)، و برد متوسط نیز ناوگان موجود چیزی در چنته ندارند.
       
       
       
      ·        حفاظت از پایگاه های خط مقدم و در تیرس دشمن.
       در این بین برخی پایگاه هایی که نسبتا در عمق خاک قرار داشته اما پیش بینی می شود هدف حملات پر تعداد و سوارم قرار گیرند، مانند پایگاه های موشکی و هوایی مهم نیز در این دسته قرار می گیرند.
       
      ·        حفاظت از زیرساخت ها و تاسیسات حیاتی و استراتژیک کشور.
       تجربه حملات خمپاره ای سازمان تروریستی منافقین در قلب تهران و همچنین برخی تهدیدات اخیر رژیم صهیونیستی بر علیه مراکز هسته ای ، تهدیداتی را برجسته میکند. تهدیدات بر علیه مراکز سیاسی و کاملا در تیررس بودن تاسیسات و زیر ساخت های اطراف شهرهای بزرگ و نیز رعایت نشدن اصول پدافند غیر عامل در زیرساخت های استراتژیک که در نواحی مرزی قرار دارند مانند پارس جنوبی، در این دسته قرار می گیرند. . به رغم پهنه ی وسیع جغرافیایی برخی از مهم ترین و استراتژیک ترین تاسیسات کشور در نقاط مرزی (جنوب) واقع هستند نه در "عمق استراتژیک" کشور.بایستی توجه داشت در واقع همیشه و در همه موارد داشتن پهنه ی جغرافیایی وسیع فراهم آورنده ی عمق استراتژیک لازم در همه سطوح نیست. حمله به این تاسیسات نه تنها نیاز به عملیات های پر ریسک عمقی ندارد، بلکه در مواردی مانند تاسیسات پارس جنوبی عدم رعایت اصول پدافند غیر عامل این تاسیسات را به شدت آسیب پذیر ساخته است. از جمله دیگر موارد این دست تاسیسات استراتژیک می توان به پایانه ی نفتی خارک اشاره کرد، با وجود توسعه ترمینال های نفتی جایگزین خارک در طی جنگ و بعد از آن، همچنان خارک اصلی ترین پایانه صادرات نفت خام کشور است و آسیب دیدن آن ضربه سنگینی به صادرات نفت و اقتصاد ملی ایران وارد می سازد. همچنین پارس جنوبی گذشته از تولید 70 درصد گاز کشور، طی سالهای اخیر و برنامه تبدیل سوخت نیروگاه های برق سیکل ترکیبی از مایع به گاز و توسعه نیروگاه های گازی، اصلی ترین تامین کننده سوخت نیروگاه های برق کشور محسوب می شود و اخلال در روند تولید آن به معنای خاموشی وسیع در ایران است. بر خلاف پالایشگاه جم که در جانمایی آن اصول پدافند غیر عامل تا حد زیادی رعایت شده است و با قرار گرفتن در میان رشته کوه ها از تیررس مستقیم آتش دشمن در امان مانده است، اما در مورد تاسیسات پارس جنوبی جانمایی آن به جهت سهولت ترابری تجاری به قیمت آن تمام شده تا دهه ها میلیارد دلار تاسیسات گران قیمت در بی دفاع ترین شکل ممکن جلو تر از ارتفاعاتی که می توانست پناه آنها باشد قرار گیرند و در خط آتش مستقیم ساده ترین حملاتی از سوی ساحل قرار بگیرند که به راحتی می توانند فاجعه آفرین باشند.
       

       
      ·        حفاظت از سامانه های پدافندی برد بلند و برد متوسط
      سامانه های پدافندی برد بلند از جمله گران قیمت ترین و استراتژیک ترین دارایی های پدافند هوایی کشور هستند. علاوه بر این این سامانه های ویژه و گران قیمت در تعداد نسباتا کم در کشور عملیاتی هستند و جایگزینی آنها به سادگی میسر نیست، که همین مورد اهمیت حفاظت از آنها را دوچندان می کند. این سامانه ها در موقعیت جنگی هدف حملات پر تعداد قرار خواهند گرفت و ذخیره موشکی، و محدودیت های مربوط به تعداد درگیری هم زمان با چند هدف این سامانه ها آنها را در برابر حملات انبوه و سوارم آسیب پذیر می سازد و در عین حال نابودی هر یک از آنها گستره وسیعی از آسمان کشور را بی پناه می سازد. همچنین در برابر برخی تهدیدات شلیک موشک های دوربرد گران قیمت اساسا راه حل به صرفه و عاقلانه ای نیست، از این روی نیاز است تا سامانه هایی با برد آتش کمتر، ولی با هزینه آتش کمتر و توان درگیری با اهداف پر تعداد به صورت هم زمان در کنار این سامانه ها قرار داشته باشند. این امر وجود هر دو طیف سامانه های کوتاه برد، و برد نزدیک را در کنار سامانه های برد بلند ضروری می سازد.
       
      ·        حفاظت از خطوط لجستیکی و واحد ها و کاروان های متحرک نظامی به ویژه در زمان پیشروی و اجرای مانور.
      مساله رزم متحرک و لزوم فاصله گرفتن از رزم ایستا، اهمیت یافتن چابکی و قدرت مانور سریع در پهنه میدان نبرد نیاز به سامانه های پدافندی را تقویت می کند که بتوانند با سرعت گسترش یافته و عملیاتی شوند و حتی در حین حرکت توان عملیاتی و اجرای آتش خود را حفظ کنند. در این سناریو بر حسب شرایط مختلف استفاده از سامانه های کوتاه برد، برد نزدیک و یا ترکیبی از هر دوی آنها توصیه می شود.
       
      الزامات طراحی :
       
      با توجه به موارد بالا می توان لیست زیر را به عنوان الزامات طراحی لحاظ نمود: 
       
      ·        متحرک بودن
      ·        طراحی ماجولار و پودمان پذیر
      ·        سرعت استقرار و عملیاتی سازی بالا
      ·        سرعت واکنش زیاد، در حد چند ثانیه
      ·        بهره برداری از انواع سامانه های کشف و رهگیری اکتیو و پسیو
      ·        قابلیت درگیری با تعداد اهداف زیاد (دست کم 8 هدف به صورت هم زمان) که وجود سامانه های برد نزدیک موشکی را در کنار سامانه های توپخانه ای ضروری می سازد
      ·        پوشش آتش و کشف و شناسایی 360 درجه به صورت هم زمان (به لحاظ پیکره بندی الزمات خاص خود را دارد)
      ·        ظرفیت آتش بالا (خشاب عمیق) و بارگذاری مجدد بلوکی
      ·        وزن و ابعاد مناسب
      ·        توان رزم شبکه محور
      ·        مقاومت در برابر اخلال و جنگ الکترونیک
      ·        بهره بردن از مهمات دقیق و موثر
       
       
       
       
        [1] نمونه ای از این توپ روی تعداد محدودی از شناورهای نیروی دریایی قرار دارد که البته از نسخه های قدیمی این سامانه توپخانه ای می باشد و نشانه روی آن به صورت چشمی و توسط خدمه انجام می شود و در عمل از اجرای ماموریت یک سامانه CIWS عاجز است.
      [2]A deep magazine refers to the ability of a system to be fired numerous times before being resupplied. The “deepness” of a magazine will be limited by the number of munitions physically carried by a system or, for directed energy or electronic warfare systems, by the amount of stored energy (e.g., battery power
       
    • توسط Azarakhsh
      مهر: فرمانده نیروی هوایی روسیه از تصمیم این کشور برای ساخت سیستم جدید دفاع هوایی با نام اس-500 خبر داد.

      "الکساندر زلین" امروز سه شنبه با اعلام این مطلب گفت : اس 500 مدل ارتقا یافته اس 400 محسوب می شود.

      به گفته فرمانده نیروی هوایی روسیه، سیستم اس 500 قادر است تمامی هدف های بالستیک وایرنگر تا فاصله پنج کیلومتری را تنها در ظرف چند ثانبه منهدم کند.

      زلین در پایان گفت : تنها روسیه قادر به ساخت چنین سیستم دفاعی است.

      بر اساس این گزارش، سیستم های دفاعی مدل اس، از پیشرفته ترین سیستم های دفاع هوایی محسوب می شود؛ بطوری که در یک سال گذشته شایعات مربوط به فروش سیستم موشکی اس 300 روسیه به برخی کشورهای منطقه سر و صدای زیادی به پا کرده و موجب نگرانی رژیم صهیونیستی نیز شده است.

      http://www.asriran.com/fa/pages/?cid=80745
    • توسط worior
      به نام حق
       
      پیشگفتار
      این تاپیک جهت بررسی و طرح ایده های مختلف در زمینه تهاجم موشکی کروز و پاسخ پدافند بصورت ارزان و گسترده ایجاد گشته است.
      سایر سناریو ها نظیر حملات موشک های بالستیک، و یا بمب های دورایستا(گلاید، بدون موتور)، همچنین موشک های هایپرسونیک موضوع این تاپیک نیست.
       
      طرح حمله:
      در دسترس بودن سامانه های موشکی کروز در خدمت بسیاری از ارتشهای منطقه و استفاده گسترده از این سامانه ها در منطقه خاورمیانه، لزوم دارا بودن یک سامانه مقاومت پدافندی موثر را گوشزد میکند، اما چنین سامانه ای با چه وضعیتی روبروست و چگونه باید پاسخ بدهد؟
       


       
      فرض کنیم، در تهاجم یک روزه 8 ساعته، با هدف گشایش مسیر پدافند و بدست گرفتن آسمان ایران، ائتلاف مهاجم، اقدام به اجرای تهاجمی با مشخصات ذیل بنماید:
      - 4000 موشک کروز، در برد های مختلف، بدون خطا(فرض میشود، این تعداد موشکی هست که به هدف خواهد رسید)
      - اهداف عمقی و مرزی
      - شانس اصابت موشک های پدافندی در صورت رهگیری 75 درصد.
      مشاهده میکنید که با شلیک 4000 موشک پدافندی، تنها قادر به انهدام 3000 موشک کروز مهاجم خواهیم بود، و این به معنای اصابت دست کم 1000 موشک به هدف و مشغولیت 8 ساعته پدافند بر روی تعداد بسیار زیادی هدف خواهیم بود. با توجه به تصویر فوق این رقم حتی بیش از موشک هایی ست که در سال 2003 به عراق شلیک شده است. 
      آیا چنین حمله ای از نظر هزینه ای و لجستیک برای ائتلاف مهاجم دشوار خواهد بود؟
      - قیمت هر موشک تاماهاوک کلاس 4 که از آخرین و بیشترین حجم امکانات مسیریابی بهره میجوید، 1.87 میلیون دلار با نرخ شناور 2017 محاسبه شده است، بنابراین 4000 موشک حداکثر 8 میلیارد دلار هزینه خواهد داشت و این رقم حتی اگر به 10 یا 20 میلیارد دلار نیز برسد، با توجه بودجه نظامی کشورهایی مانند آمریکا و اعراب منطقه، همچنین تامین هزینه در چند سال مالی، رقمی دور از ذهن و دست نیافتنی نیست. هم اکنون نیز فقط دو کشور عربستان و امارات در حدود 1200 موشک کروز در اختیار دارند. اگر به دو کشور، سایرین چون ایالات متحده، فرانسه، انگلستان و ... اضافه شوند، مقدار 4000 موشک رقم کاملا دست یافتنی خواهد بود.
      - از نظر لجستیک نیز، با توجه به تعداد بسیار پایگاه های اجاره ای و تسخیری دشمن در منطقه، و گستردگی پهنه جغرافیایی مرزهای کشورمان، استقرار چنین موشک هایی فقط به ناوها محدود نمیشود، و تمامی پایگاه های زمینی میتوانند به عنوان محل پرتاب استفاده شوند، و میتوان این فرض را گرفت که طی سالهای اخیر این انبار سازی موشک های کروز صورت گرفته باشد و به زمان حمله موکول نگردیده است.
       
      هزینه مقابله؟
      - دفع موثر 4000 موشک بالستیک برای پدافند به تنهایی بسیار دشوار به نظر میرسد، و طبیعی ست که برای این منظور نمیتوان صرفا بر پدافند موشکی متکی بود. اگر خطای 0.75  برای پدافند را بپذیریم، به رقمی در حدود 5400 موشک پدافندی،مقدار بسیاری تجهیزات کشف و شناسایی و مقدار بالایی شانس نیاز است. فلذا عقلانه است که پایگاه ها و محل های شلیک دشمن پیش از اقدام یا در همان دقایق اولیه حمله شود (که این موضوع بحث این تاپیک نیست).
      - اخلال gps و حتی انهدام ماهواره های هدایت کننده نیز با توجه به تجهیزات مدرن ترکام و وجود عوارض طبیعی بسیار در ایران مزیتی در حدود بالابرد چند درصد خطا به سامانه های کروز وارد میکند. این میزان خطا را بدلیل عدم وجود اطلاعات کافی از کیفیت و دقت سامانه های مهاجم همچنین بروز پیشرفت های آینده باید فاکتور گرفت و به تنها به برخورد سخت پدافند متکی بود.
       
      با توجه به موارد فوق یک مجتمع پاسخ برای مقابله طراحی کنید، به نحوی که قادر باشد:
      - 100 درصد موج اول حمله که علیه پدافند و تجهیزات راداری ثابت است را از کار بی اندازد
      - 80 درصد کل موشک ها در موج های بعدی را منهدم کند
      - بعد از 8 ساعت تهاجم سنگین همزمان با انواع اخلال با دست خالی مواجه نشود.
      - اقدام سخت یا hard kill باشد.
      - این پاسخ در سامانه خلاصه شود. اقدامات غیر عامل نظیر استتار، تعدد و اخلال نادیده گرفته شود.
      - موج اول 800 موشک
      - موج دوم 1200 موشک
      - موج سوم 600 موشک
      - موج چهارم 1400 موشک
      - هر موج حمله 2 ساعت.
      - از همه مهمتر، سیستم بسیار ارزان و موثر باشد.
       

       
       
       
      دارایی کنونی پدافند موشکی ایران:

       
       
      با تشکر، از حضورتون در بحث
       
       
       
       
       
       
    • توسط saiedtomcat
      ناگفته‌هایی از سایت سوباشی
      یک سرهنگ بازنشسته پدافند هوایی با بیان اینکه اولین هواپیمای میگ 25 که توسط پدافند هوایی سپاه سرنگون شد در اصفهان و با هدایت سایت سوباشی بود، گفت: نقش رادار و اقدام تاکتیکی بر علیه هواپیماهای دشمن پدافند را سرافرازانه از جنگ خارج کرد.

      به گزارش گروه دفاع و امنیت مشرق، هادی فرخی سرهنگ بازنشسته پدافند هوایی در گفتگو با خبرنگار مهر، در خصوص چگونگی نقش آفرینی مرکز پدافند هوایی در کشوراظهار داشت: مرکز عملیات پدافند هوایی در تهران و مراکز پدافند منطقه ای یا S.D.C ها که در نقاط مختلف کشور از جمله سوباشی همدان مستقر هستند و مراکز کنترل گزارش که تابع آنها هستند شبکه ای را تشکیل می دهند که از 50 سال پیش On Line بودند. یعنی اگر به فرض در گوشه شمال غرب کشور تحرکی دیده می شد، در لحظه به تهران گزارش می شد. یعنی کار در مراکز عملیات منطقه ای مثل همدان یعنی کار 24 ساعته و هفت روز در هفته، چه در جنگ و چه در صلح.

      وی در خصوص عملکرد مرکز پدافند هوایی همدان موسوم به سایت سوباشی عنوان کرد: سایت سوباشی در هشت سال دفاع مقدس وظایف سنگینی داشت که یکی از آنها کنترل عملیاتی و کنترل آتش پدافند هوایی بیش از 37 شهر بود. این رادار وضعیت های مختلف آمادگی را به پدافند این شهرها و مناطق اعلام می کرد. پدافند را هدایت می کرد، اعلام می کرد که چه زمانی مجازند شلیک کنند. هم چنین پروازهای گشت زنی جنگنده های خودی برای دفاع از این شهرها به عهده سایت سوباشی بود.

      فرخی اضافه کرد: در جنگ شهرها نیروی هوایی عراق با هواپیماهای میگ-25 که در ارتفاع بالا پرواز می کردند روی شهرهای ما چند بمب بی هدف پرتاب می کرد و فرار می کرد تا با کشتن شهروندان بی دفاع روحیه مردم ما را خراب کند. ارتفاع پروازی میگ های 25 به قدری بالا بود که ما نمی توانستیم با آنها درگیر شویم. اولین هواپیمای میگ 25 که توسط پدافند هوایی سپاه سرنگون شد در اصفهان و با هدایت سایت سوباشی بود.

      وی با اشاره به اینکه از کارهای مهم سوباشی هدایت جنگنده هایمان بود، گفت: یعنی هواپیماهای فانتوم اف-4 یا اف-14 را در بعضی جاها و به خصوص شیارهای کوهها نگه می داشتیم به هواپیماهای مهاجم عراقی حمله می کردیم و گریز می کردیم. خلبانان ما با سوخت گیری از هواپیماهای تانکر در هوا بعضی وقت ها تا هفت ساعت برای پوشش هوایی منطقه در آسمان بودند.

      این سرهنگ بازنشسته پدافند هوایی ادامه داد: همچنین بحث آلرت را داشتیم که خلبان داخل هواپیما بر روی باند آماده پرواز بود و به محض اینکه رادار هواپیمای دشمن را کشف می کرد بعد از پنج دقیقه بلند می شد و ما آن را به سمت هواپیمای دشمن هدایت می کردیم.

      وی تصریح کرد: جنگ و گریز در هوا و هدایت هواپیمای خودی با توجه به سرعت بالای دو هواپیما که روی هم بیش از دو برابر سرعت صوت است زیرکی و سریع الانتقالی خاصی را می طلبد. یک لحظه اشتباه یعنی انهدام هواپیمای خودی یا حمله موفق هواپیمای دشمن به شهرها.

      فرخی با بیان اینکه در مورد بمباران مناطق نظامی و حیاتی دشمن هم ما اکیپی بودیم که قبل از حمله خلبانان عمل کننده را توجیه می کردیم، گفت: اگر حمله مثلاً سپیده دم بود ساعت دو یا سه نیمه شب به سایت سوباشی می رفتیم و پشت دستگاه می نشستیم چون اطلاعات حمله را نباید پخش می کردیم و هواپیماهای خودی را هدایت می کردیم بدون اینکه با آنها صحبت کنیم. مثلاً به وسیله شماره هایی که رادیو بیان می کرد و زمانی که بمباران انجام می شد تازه خلبان ما اجازه داشت با ما صحبت کند.

      وی خاطرنشان کرد: در کنار رادار سوباشی ما شبکه دیده بانی مردمی را هم فعال کرده بودیم. چون رادارهای زمینی هر چه قدر هم کامل باشند باز نقاط کور دارند. ما به ادارات مختلف در غرب کشور مراجعه می کردیم، به ایستگاههای آتش نشانی مراجعه می کردیم، مساله را برای اینها توجیه می کردیم و از آنها می خواستیم که اگر هواپیمای مشکوکی دیدند از طریق تلفن به سایت اطلاع دهند. اگر اطلاعات آنها موثق بود از آنها تقدیر می شد. این شبکه خیلی به ما کمک کرد و ما بارها از این اطلاعات جهت سرنگونی هواپیماهای عراقی استفاده کردیم و این هم میهنان را هم با ساعت و سکه طلا مورد تشویق قرار دادیم.

      این سرهنگ بازنشسته پدافند هوایی نقش رادار سوباشی در جنگ را همانند خاری در چشم دشمن دانست و افزود: این رادار در ارتفاع نصب شده بود و احاطه کامل به شیارهای داخل خاک خودمان و عراق داشت. من در چهار سال آخر جنگ تحمیلی به عنوان معاون عملیات در آنجا مشغول به خدمت بودم. بارها هواپیماهای عراقی که از کمک مستشاران روسی و فرانسوی بهره می بردند سعی کردند تا این رادار را مورد هدف قرار دهند که موفق نشدند.

      وی با تاکید براینکه قطع نامه 598 توسط ایران و عراق پذیرفته شده بود و حالت نه جنگ و نه صلح بود، گفت: ما تصورمان این بود که دیگر عراق از مرزهای بین المللی رد نمی شود. منتها نه تنها عراق در زمین و هوا به قطع نامه اعتنا نکرد بلکه منافقین را هم روانه خاک ما کرد.

      فرجی اضافه کرد: پنجم مرداد ماه سال 1367 بود. هواپیماهای عراقی از صبح چندین نوبت سایت سوباشی را بمباران کرده بودند که ناموفق بود چون پدافند کنار سایت امکان بمباران دقیق را به آنها نداده بود. بعد از ظهر یک هواپیمای عراقی از فاصله دور با بمب لیزری دقیقاً اتاق عملیات رادار را هدف قرار داده بودند.

      وی ادامه داد: در آن زمان من در پایگاه همدان بودم. تا آنجا که یادم می آید در ستاد پایگاه بودم و مشغول بررسی نامه ها بودم که به من تلفن زدند گفتند مثل اینکه سوباشی مورد حمله قرار گرفته است. دیده بان ها گزارش داده بودند و تماس تلفنی هم با سوباشی قطع شده است. سه تا ماشین آماده شدیم و سریع حرکت کردیم . فاصله پایگاه همدان تا سایت سوباشی تقریباً 36 کیلومتر است. ما طی 50 دقیقه به سایت رسیدیم.

      این سرهنگ بازنشسته پدافند هوایی با بیان اینکه حقیقتاً آنجا عاشورایی بود و طوری این عزیزان شهید شده بودند که انسان فراموش می کرد زندگی جریان دارد، گفت: چون دورتادور اتاق عملیات دیواره های قطور بتنی بود و بمب از بالا وارد اتاق شده بود موج انفجار از داخل اتاق خارج نشده بود و همه چیز را منهدم کرده بود. تیرآهن های قطور مثل یک کلاف خم شده بود. چون بمب دقیقاً به اتاق عملیات اصابت کرده بود نفراتی که در قسمت های دیگر و پناهگاه بودند هیچ صدمه ای ندیده بودند.

      وی اضافه کرد: آمبولانس و بالگرد به محل آمد. هر کس کاری می کرد. آن قدر آوار زیاد بود که رسیدن به جنازه ها هم سخت بود. همه در حال گریه جنازه ها را در می آوردند و بسته بندی می کردند. بعضی ها بدحال شدند. جنازه هیچ کدام از این عزیزان کامل نبود. جنازه ها را که به موطن اصلیشان فرستادیم روز بعد دو تا دست پیدا شد. دوستان گفتند می توانیم با آزمایشات پزشکی بفهمیم این دست ها مال کدام شهید است اما بنا به فتوای امام که شهید نبش قبر ندارد، این دو دست را به عنوان یادبود شهدای سوباشی در ورودی سایت سوباشی دفن کردیم.

      فرخی با اشاره به اینکه تمام این عزیزان که در اتاق عملیات بودند شهید شدند، گفت: 19 نفر که 18 نفرشان از پدافند هوایی بودند و یک نفرشان رابط نیروی زمینی بود. اینها بهترین های پدافند بودند. در اتاق عملیات باید هشت نفر حضور داشتند اما بقیه از استراحت شیفتشان زده بودند و داخل اتاق عملیات بودند تا اگر از دستشان بر می آید کمکی کنند چون جنگ شهرها از طرف هواپیماهای عراقی فکر همه ما را ناراحت کرده بود و می خواستیم هر کاری از دست ما برمی اید انجام دهیم.

      وی افزود: این بچه هایی که آنجا بودند کسانی بودند که برای ماموریت های خاص آموزش دیده بودند. برای هدایت هواپیماهای اکتشافی. اینها را با هواپیماهای کوچک به سایت های رادار می بردند برای اینکه هواپیماهای اکتشافی را هدایت کنند تا عکس های لازم را بگیرند و مسیرهای حمله جدید را انتخاب کنند و برگردند. این شهدا جوانترینشان 23 سال داشت و صاحب یک بچه 2 ساله بود و مسن ترین آنها شهید عسگری هم دوره من افسر عملیات سایت سوباشی بود.

      این سرهنگ بازنشسته پدافند هوایی با ذکر این نکته که من تقریباً همه آنها را می شناختم، گفت: شهید زمانی، شهید جودکی، شهید جامعه شورانی که از نیروی زمینی بود یا شهید دستنبو که اصلاً از همدان منتقل شده بود. ایشان در معاونت عملیات نیرو با امیر غلامی همکاری می کردند. امیر غلامی ایشان را که افسر راداری خبره ای بودند به تهران آورده بود تا برای بعضی ماموریت ها یا بعضی مشاوره ها پیش ایشان باشد.ایشان افسر شجاع و سریع الانتقالی بود و لحظه ای که رادار مورد هدف قرار گرفت ایشان پشت اسکوپ بود و برای ما نقل شده که در حال هدایت یکی از شکاری های خودی بوده است.

      وی افزود: سالها از آن اتفاق گذشته است، منتها من ندیدم که جایی از این شهدا صحبتی شده باشد. چون هر وقت که صحبت اتاق عملیات رادار بوده عنوان می شده که سری است و نباید مطرح شود.

      فرخی با اشاره به اینکه حمله به سایت سوباشی ضربه بزرگی به ما بود هم از نظر نفرات و هم اینکه ما یکی از مهم ترین رادارهایمان را از دست دادیم، گفت: البته کمتر از بیست و چهار ساعت از این حادثه نگذشته بود که پرسنل پدافند یکی از رادارهای تاکتیکی را از مکان دیگری به سوباشی منتقل کردند تا شبکه راداری ما دچار اختلال نشود.

      وی افزود: الان وقت استفاده از این تجارب و عنوان این رشادت هاست و من عرض می کنم که در آخر جنگ شاید نسبت هواپیماهای عراق به ما ده به یک بود. اما پیروزی ما و نقش رادار و اقدام تاکتیکی بر علیه هواپیماهای دشمن پدافند را سرافرازانه از جنگ خارج کرد.

      متاسفانه هرچی گشتم عکسی پیدا نکردم که مستقیما به سوباشی مربوط باشه
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.