EBRAHIM

تاپیک جامع سلاح هجومی AK-47 کلاشينکف ( شامل تمامی گونه ها )

امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

[right][size=5]عجب چیزیه بی انصاف[/size][/right]
  • Downvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[size=5][b][u]آشنایی با اسلحه هجومی Nikonov AN-94[/u][/b][/size]

[size=5][b]سلاح هجومی An-94 [/b][b]در سال 1994 توسط نیروی زمینی و وزارت کشور روسیه به عنوان جایگزین احتمالی اسلحه کلاشنیکوف[/b][b] AK-47 [/b][b]برگزیده شد.عبارت[/b][b] AN [/b][b]در نام این اسلحه مخفف کلمات آفتامات نیکونوا به معنی سلاح خودکار نیکونوف می باشد.[/b][/size]
[size=5]کار طراحی این سلاح توسط یک طراح روسی به نام گنادی نیکونف و در کارخانه دولتی ایزماش در اواخر دهه1980 و اوائل 1990 انجام شد.این اسلحه که در ابتدا با نام پیش نمونه ASN شناخته می شد ، در اوائل دهه 1990 در رقابت نیروی زمینی روسیه شرکت کرد و توانست پس از شکست دادن رقبای خود وارد خدمت نیروهای نظامی روسیه شود.در ابتدا قرار بود AN-94 جایگزین تمامی و یا دست کم بیشتر AK-74 های در حال خدمت در روسیه شود ، اما چندی بعد مشخص شد که انجام این کار به دلائل مختلفی و بویژه به دلائل اقتصادی و هزینه ای غیرممکن است.[/size]

[size=5][url="http://www.militaryparsi.ir/images/stories/Rifle/Nikonov_AN-94/Izhmash_Nikonov_AN-94_GP-34.jpg"]http://www.militaryp...AN-94_GP-34.jpg[/url][/size]

[size=5]این اسلحه در حال حاضر و سلاح های مدل AK همچنان ستون فقرات اصلی ارتش روسیه را تشکیل میدهند و پیش بینی می شود همچنان برای سالها در خدمت باقی بمانند. درباره AN-94 نظرات مختلفی وجود دارد.این اسلحه در مقایسه با طراحی کلاشنیکوف تفاوت های بسیاری داشت و به دلیل ساز و کار عملکردی ویژه ی خود به نام رفت و برگشتی با پالس متغیر(BBSP) شناخته می شود. این نام در ابتدا ممکن است کمی گیج کننده و گمراه کننده به نظر برسد، بویژه که اگر همراه با سیستم عملکرد گاز باروت AN-94 بیاید.در ادامه سعی میکنیم این سیستم را تا حد ممکن به زبان ساده تشریح کنیم. بهسازی عمده انجام شده در AN-94 در مقایسه با AK-74 ، حالت شلیک دو تیر یا کاملا خودکار افزوده شده است.حالت شلیک دوتیر با نرخ آتش بالایی انجام می شود و یک تیرانداز ماهر می تواند در این حالت با یک بار چکاندن ماشه از فاصله 100 متری هر دو تیر را به یک نقطه بزند.این توانمندی می تواند تاثیر بسزایی در افزایش مرگ آوری ، قابلیت بازدارندگی و توانایی نفوذ در زره نسبت به حالت شلیک تک تیر ایجاد کند.ضمن اینکه دقت شلیک در مقایسه با حالت تک تیر تغییر چندانی نخواهد داشت.[/size]

[size=5][url="http://www.militaryparsi.ir/images/stories/Rifle/Nikonov_AN-94/Izhmash_Nikonov_AN-94_GP-34.jpg"]http://www.militaryp..._AN-94_FSB1.jpg[/url][/size]

[size=5]حالت شلیک کاملا خودکار AN-94 شامل دو مرحله می شود: در مرحله اول دو گلوله نرخ آتش بالا شلیک می شوند و پس از آن مابقی گلوله ها با نرخ آتش پائین تری به سمت هدف روانه می شوند تا زمانی که تیرانداز دستش را از روی ماشه بردارد یا خشاب کاملا خالی شود .در حالت شلیک تک تیر یا کاملا خودکار ،AN-94 برتری چندانی بر AK-74 ندارد.اما سوالی که مطرح می شود این است که آیا واقعا نتایج حاصل از طرح AN-94 آنقدر ارزش دارد که پیچیدگی آن را توجیح کند؟ پاسخ دادن به این سوال چندان ساده نخواهد بود. یک سرباز حرفه ای می تواند از حالت شلیک دوتیر برای افزایش احتمال پیروزی خود بهره گیری کند، اما برای این که یک سرباز بتواند به درجه ای از مهارت و تخصص دست پیدا کند باید زمان و هزینه بسیاری صرف شود. برخلاف بیشتر طرح های رقیب همچون AK-74 یا M16 آمریکایی، AN-94 از نظر تجهیزات داخلی به هیچ وجه سازگار با کاربر(user-friendly) نمی باشد و یادگرفتن نحوه باز و بست و اقدامات تعمیراتی آن هفته ها و بلکه ماه ها زمان می برد.ضمن اینکه ساخت و تعمیر هزینه و نگهداری آن نیز نسبت بهAK-74 بسیار پرهزینه تر است.با توجه به این مطالب می توان تا حدودی حدس زد که چرا این اسلحه جالب و کارامد نتوانسته کاربرد وسیعی داشته باشد.از سوی دیگر ، تنها این واحدهای ویِژه هستند که می توانند از امتیازات و توانمندی های AN-94 استفاده کنند.[/size]
[size=5]البته تجربه نشان داده که AN-94 نقاط ضعف دیگری نیز دارد.یکی از این نقاط ضعف ، خواص ارگونومیکی آن است که به اندازه دیگر بخش های اسلحه به آن توجه نشده و می توانست بسیار بهتر از این باشد.شکل قبضه و خشاب انحنا دار اسلحه نمی توانند راحتی کامل تیرانداز را فراهم کنند.سایت چشمی عقبی روزنه دید که هیچ گونه حفاظی برای جلوگیری از ورود گرد و غبار روی آن تعبیه نشده است و تمیز کردن آن در شرایط رزمی بسیار مشکل می باشد.یکی دیگر از نقاط ضعف این اسلحه لبه های تیز آن است که دائم به لباس گیر می کند و می تواند روی پوست تیرانداز خراش بیاندازد.پایه نصب نارنجک انداز در زیرلوله طرحی غیرمعمول دارد، چرا که یک پل بزرگ بین قنداق و پرتابگر قرار می دهد.قنداق اسلحه در حالت تاشده چکاندن ماشه را مشکل می کند و استفاده از برگه ناظم آتش به صورت جدا از اهرم حالت ایمن تعبیه شده ، مشکل است، بویژه در هنگام خیس شدن اسلحه، از سوی دیگر، همانطور که پیشتر گفته شد ، حالت شلیک دو تیر آن بسیار دقیق است و در زمینه کارایی نهایی نسبت به حالت شلیک تک تیر برتری بسیاری دارد.[/size]

[size=5][url="http://www.militaryparsi.ir/images/stories/Rifle/Nikonov_AN-94/Nikonov-AN-94.jpg"]http://www.militaryp...konov-AN-94.jpg[/url][/size]

[size=5][b]تشریح فنی سلاح هجومی AN-94[/b][/size]
[size=5]ساز و کار کلی عملکرد AN-94 تقریبا همان سیستم عملکردی گاز باروت، گلنگدن چرخشی با مسیر حرکت بلند پیستون می باشد.لوله و محفظه گاز روی بدنه نصب می شود، ضمن اینکه بدنه حمال گلنگدن رفت و برگشتی با گلنگدن چرخشی کوتاه را نیز در بردارد. لگد آلات متحرک می تواند در داخل محفظه نصب شده در مقابل فنر ارتجاع بدنه اعمال شود.این فنر در زیر بدنه، در انتهای محفظه و در سمت چپ قرار گرفته است و به همین دلیل خشاب نسبت به خط عمودی به سمت راست انحنا دارد. میله زیر لوله شبیه به محفظه گاز است ، در واقع هدایت کننده جلویی برای مجموعه لوله متحرک است.این میله برای نصب پایه نارنجک انداز نیز به کار می رود.اهرم مسلح سازی به طور مستقیم و از سمت راست به حمال گلنگدن وصل می شود. سیستم تغذیه اسلحه نیز یک سیستم غیرمعمول است ، چرا که باید گلوله ها را از خشاب ثابت خارج کرده و به داخل بدنه در حال لگد زدن هدایت دهد، برای این منظور یک سیستم تغذیه دو مرحله ای روی AN-94 نصب می شود که از یک مسیر تغذیه وصل شده به انتهای بدنه در یک میله تشکیل شده است.این میله برای تغذیه گلوله ها از داخل خشاب به مسیر تغذیه کاربرد دارد.[/size]

[size=5][url="http://www.militaryparsi.ir/images/stories/Rifle/Nikonov_AN-94/an94-11.jpg"]http://www.militaryp...-94/an94-11.jpg[/url][/size]

[size=5][b]اما تشریح کلی نحوه عملکرد AN-94 [/b][b]بدین ترتیب است:[/b][/size]
[size=5]فرض کنیم خشاب کاملا پر است و خزانه خالی است و مجموعه بدنه/لوله در حالت جلویی خود قرار گرفته است.با کشیدن دسته مسلح سازی به سمت عقب، حمال گلنگدن نیز به سمت عقب حرکت کرده و گلنگدن را از حالت قفل خارج کرده و می چرخاند.همزمان میله تغذیه که از طریق یک کابل فولادی و یک قرقره حرکت می کند و نخستین گلوله را از خشاب بیرون کشیده و در مسیر تغذیه داخل بدنه قرار می دهد.در همین زمان یک عملکرد دیگر نیز رخ می دهد و آن مسلح شدن چخماق نصب شده در داخل بدنه مسلح سازی می باشد.با رها شدن دسته مسلح سازی ، گلنگدن به سمت جلو حرکت می کند و گلوله را از مسیر تغذیه وارد خزانه می کند و لوله را قفل می نماید.اکنون اسلحه آماده شلیک است.[/size]
[size=5]وقتی برگه ناظم آتش در حالت شلیک کاملا خودکار قرار بگیرد و ماشه چکانده شود ، این اتفاقات روی می دهد: به محض اینکه گلوله از دریچه گاز عبور می کند، همان ساز و کار عملکردی سیستم های عمل کننده با گاز باروت رخ می دهد. از آنجا که مجموعه گلنگدن نسبتا سبک است و حجم فشار گاز با دقت تعیین می شود، مجموعه گلنگدن به سرعت به عقب باز می گردد و با باز کردن قفل لوله ، پوکه مصرف شده را بیرون می کشد و به بیرون از اسلحه پرتاب می کند.به دلیل ضربات ناشی از لگد، مجموعه بدنه لوله در داخل اسلحه شروع به حرکت رو به عقب کرده و فنر ارتجاع را می فشارد. همزمان میله تغذیه به سرعت گلوله بعدی را از خشاب بیرون کشیده و در مسیر تغذیه قرار می دهد.مجموعه گلنگدن ، تحت فشار فنر اصلی و فنر ضربه گیر، به سمت جلو حرکت می کند و دومین گلوله را از مسیر تغذیه در داخل خزانه قرار می دهد.به محض اینکه گروه گلنگدن ، لوله را قفل می کند ، چخماق به صورت خودکار رها می شود و گلوله دوم با نرخ آتش تئوریکی 1800تیر در دقیقه شلیک می شود.[/size]

[size=5]در این لحظه، بدنه همچنان در داخل محفظه حرکت رو به عقب دارد.وقتی گلوله خارج دوم شلیک شده و از اسلحه خارج می شود، سیکل لگد گروه بدنه/لوله متوقف می شود و چخماق در حالت مسلح شده باقی می ماند، در این لحظه تیرانداز برای نخستین بار، لگد حاصل از دو شلیک را به طور همزمان احساس می کند، یعنی در واقع پس از شلیک نخستین گلوله هیچ لگدی به وی وارد نمی شود.سیکل مسلح سازی دوباره طبق روش ذکر شده ادامه می یابد.اما چخماق تا وقتی که واحد لگدزنی حرکت رو به جلوی خود را آغاز نکند، نگه داشته می شود.اگر اسلحه در حالت شلیک دو تیر تنظیم شده باشد، چخماق تا وقتی که ماشه رها و دوباره چکانده شود، در حالت مسلح شده باقی خواهد ماند.اگر اسلحه در حالت شلیک تک تیر باشد، چخماق به صورت خودکار در حالت نرخ آتش پائین قرار خواهد گرفت و پس از هر سیکل لگد کامل رها خواهد شد.[/size]

[size=5][url="http://www.militaryparsi.ir/images/stories/Rifle/Nikonov_AN-94/an-94-max1.jpg"]http://www.militaryp.../an-94-max1.jpg[/url][/size]

[size=5][b]دیگر ویژگی های AN-94 [/b][b]عبارتند از:[/b][/size]

[size=5]محفظه پلیمری تقویت شده با فایبر گلاس، یکپارچه با محافظ های دست،محفظه قرار گیری خشاب با قابلیت پذیرش خشاب های سازگار با AK-74 استاندارد با گنجایش 30 یا 45 گلوله ، ضمن اینکه امکان استفاده از خشاب های جعبه ای 60 تیری جدید نیز وجود دارد.سیستم سایت هدفگیری AN-94 با دیگر همتایان آن تفاوت دارد و متشکل است از مگسک جلویی، محافظ قابل تنظیم و سایت دیوپتری ستاره شکل عقبی با 5 سوراخ،برای تنظیم فاصله، قسمت ستاره شکل چرخانده شده و در مقابل روزنه مورد نظر در بالای بدنه قرار می گیرد. ریل نصب دوربین چند منظوره در حالت استاندارد به سمت چپ بدنه وصل می شود/برگه تعیین شلیک(ناظم آتش) یا حالت ایمن دارای دو کنترل جداگانه هستند.اهرم ایمنی در داخل حفاظ ماشه قرار می گیرد و برگه ناظم آتش یک سوئیچ کوچک است که در بالای حفاظ ماشه و در سمت چپ بدنه قرار دارد. برگه ناظم سه حالت دارد: حالت ایمن(S) و حالت شلیک(F) و حالت دو تیر(A).[/size]
[size=5]قنداق اسلحه از جنس پلاستیک بسیار فشرده ساخته شده است و برای کاهش اندازه اسلحه می توان آن را به سمت راست تا کرد اتصال∞ شکل وصل شده به دهانه تمیز سازی خودکار می باشد.در صورت لزوم می توان این فشارشکن را به راحتی از اسلحه جدا نمود.در قسمت پایه نصب سایت جلویی، یک پایه نصب سرنیزه در سمت راست وجود دارد و بنابراین سرنیزه روی صفحه افقی در سمت راست دهانه قرار می گیرد.بدین ترتیب ، می توان در هنگام وصل بودن سرنیزه نیز از نارنجک انداز استفاده کرد.(چیزی که در اسلحه کلاشنیکف ممکن نیست)[/size]

[size=5][url="http://www.militaryparsi.ir/images/stories/Rifle/Nikonov_AN-94/an94-21.jpg"]http://www.militaryp...-94/an94-21.jpg[/url][/size]

[size=5][b]ویژگی هاِی اسلحه An-94 :[/b][/size]
[size=5]کالیبر:39× 5.45 میلی متر
عملکرد: گاز باروت، گلنگدن چرخشی، گروه لوله-بدنه متحرک با عملکرد لگد تاخیری
طول کلی: 946 میلی متر(728میلی متر با قنداق تا شده)
طول لوله: 405 میلی متر
گنجایش خشاب: 30 گلوله
وزن اسلحه بدون خشاب: 85/3 کیلوگرم
نرخ آتش دوره ای: 1800 و 600 تیر در دقیقه(متغیر)
حداکثر برد کارآمد: 700متر[/size]
[size=5]به نقل از وبلاگ آموزش نظامی[/size]
[size=5][url="http://www.militaryparsi.ir/ground-industries/1389-09-11-18-11-44/individual-weapons/898-Nikonov-AN-94.html"]منبع[/url][/size]






[color=#ff0000][size=6]ادغام شد[/size][/color]

[color=#ff0000][size=6]ALI[/size][/color]
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بهترین حسن این سلاح اینه که میتونه سرما و گرمای شدید رو تحمل کنه اما هنوز ایرادات اصلی کلاش رو داراست البته از اسلحه ای که با این قیمت تولید میشه انتظار دیگه ای هم نمیشه داشت .
بهترین نوع کلاش به نظر من نمونه پایین است .
اگر خواستید دربارش توضیح میدم .[img]http://billstclair.com/blog/images/century-arms-bullpup-617x266.jpg[/img]

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[center][size=5][b]بسم الله الرحمن الرحیم[/b][/size][/center]
[b]اسلحه ای که اشک صهیونیست هارادرآورد+عکس [/b]
[size=4]سلاح ایرانی خیبر[/size]

[size=4] [/size]

[IMG]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10027/1~13.jpg[/IMG]
[size=4]سلاح خیبر ساخت صنایع دفاعی ایران در سال ۱۳۸۰ طراحی و در سال ۱۳۸۱ به مرحله تولید رسید این سلاح به سلاح ملی اقتدار ملی معروف شده است .
خیبر را می توان مدل تغییر شکل یافته اسلحه S-5.56 ایران به یک اسلحه بولپاپ دانست که اسلحه s-5.56 همان CQ چینی می باشد[/size]
[size=4]اسلحه خیبر با فشار گاز باروت لود می شود و قابلیت انتخاب حالت های شلیک را نیز دارد. این سلاح از سیستم فشار مستقیم گاز باروت استفاده می کند که مشابه اسلحه ام-۱۶ می باشد. قبضه پلیمری این سلاح هم با محافظ ماشه بزرگ تر شده در زیر محافظ استوانه ای شکل لوله نصب شده است. کلید انتخاب حالت ضامن / آتش سلاح هم در سمت چپ سلاح و در پشت محل اتصال خشاب به سلاح و دور از قبضه قرار گرفته است .خروج پوکه از سمت راست صورت می گیرد و سیستم تغذیه سلاح هم از خشاب های مشابه اسلحه ام-۱۶ استفاده می کند . کلید رها کننده خشاب در سمت راست محل اتصال خشاب به سلاح قرار گرفته است که مانند ام-۱۶ است. سایت های نشانه روی از نوع باز یا ساده بوده و سایت عقبی بر روی یک دسته حامل قرار دارد. تجهیزات اضافی هم شامل دوپایه های سبک وزن جدا شونده و سر نیزه است. این سلاح در ۳ مدل کارابین ( کماندویی ) با لوله کوتاه … استاندارد با لوله معمولی و مخصوص تک تیر اندازان و شلیک دقیق آن با لوله بلند تولید می شود…
احتمالا نارنجک انداز زیر لوله و دوربین های نشانه روی چندگانه بر این سلاح نصب می شوند.در ضمن از این اسلحه فقط در نیروی انتظامی و سپاه پاسداران استفاده می شود.[/size]
[IMG]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10027/2~7.jpg[/IMG]

[size=4]این هم عکس تمام مدلهای خیبر که اسم مدل آخر آن سما می با شد[/size]
[IMG]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10027/3~4.jpg[/IMG]
[size=4]مشخصات :
خیبر ۲۰۰۲ سلاح اتوماتیک تهاجمی BOLLPUP سبک با کالیبر ۵/۵۶ میلی متر است
با فشار غیر مستقیم گاز باروت مسلح می گردد .
این سلاح دارای برگه ناظم آتش چهار وضعیتی شامل ضامن . تکتیر. سه تیر. و رگبار می باشد .
برگه ضامن سلاح روی حرف Sدر وضعیت ضامن .
روی ۱ در وضعیت تک تیر .

روی ۳ در وضعیت سه تیر
روی A در وضعیت رگبار می باشد .
*- این سلاح دارای دو نوع دستگاه نشانه روی است که روی دستگیره حمل قرار دارد .
*- از دسته حمل این سلاح می توان برای نصب دوربین و دوربین دید در شب به منظور بالا بردمن دقت آتش استفاده نمود .
*- هنگامی که این سلاح با دوربین استفاده می گردد با یستی سلاح بر روی دو پایه قرار گیرد و از آن به عنوان سلاح تک تیر انداز استفاده گردد.
*- لوله این سلاح قابل تعویض است .
*- این سلاح عقب نشینی کم . دقت بالا . وزن کم و درجه اطمینان بالایی دارد .
*- ساختار این سلاح به گونه ای است که به سادگی قابل تعمیر و نگهداری می باشد .
*- سر نیزه و دو پایه نیز قابل نصب بر روی سلاح می باشد .

جنس بدنه عقب خیبر از پلاستیک است.[/size]
[IMG]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10027/4~4.jpg[/IMG]
[size=4]نامگزاری قطعات سلاح خیبر :

۱- شعله پوش
۲- لوله
۳- ریگلاتور گاز

۴- دستگیره حمل
(پایه روزنه دید و نوک مگسک )
۵- دستگیره آتش
۶- محل قفل سر نیزه
۷- حلقه بند قلاب قسمت جلو

۸- دو پایه
۹- حافظ ماشه
۱۰- ضامن قبظه ای

۱۱- ماشه
۱۲- خشاب
۱۳- ضامن خشاب گیر (از سمت راست )

۱۴- ناظم آتش
۱۵- حلقه بند قلاب قسمت عقب
۱۶- تکیه گاه قنداق[/size]
[IMG]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10027/5~2.jpg[/IMG]
[size=4]مختصات سلاح خیبر:
کالیبر: ۵۶/۵ میلی متر
مکانیزم مسلح شدن : گاز غیر مستقیم
عمل چفت شدن: چرخشی با قفل کامل

نوع خشاب : ۲۰ و ۳۰ تیری
طول سلاح با لوله بلند: ۷۸۰ میلی متر
لوله متوسط : ۷۳۰ میلی متر
لوله کوتاه : ۶۸۰ میلی متر
تعداد خان: ۶ عدد راست گرد
سرعت دهانه: ۹۵۰ – ۹۰۰ متر بر ثانیه

برد نهایی: ۲۵۰۰ متر
برد موثر ( با لوله بلند ): ۴۵۰ متر
نواخت تیر علمی : ۸۰۰ تا ۸۵۰ تیر در دقیقه
نواخت تیر عملی : ۱۲۰ – ۱۸۰ تیر در دقیقه
وزن: ( با لوله بلندو خشاب ۳۰ تیری خالی) ۳۷۰۰ کیلوگرم[/size]
[IMG]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10027/6~4.jpg[/IMG]
[size=4]معایب خیبر:[/size]
[size=4]۱-نام خیبر (نام قلعه ی یهودیان) اصلا برای سلاح دستی مناسب نیست.اگر قرار به نامگذاریهای مذهبی(و در برخی موارد فقط عربی) هست نام ذوالفقار برای یک سلاح هجومی مناسبتر به نظر[/size]
[size=4]میرسد.[/size]
[size=4]۲-اگر تغییر کالیبر استاندارد نیروهای مسلح از ۷٫۶۲ به ۵٫۵۶ مد نظر بود میشد از طرحی مثل GALIL , VALMET یا INSAS استفاده کرد که هم قیمت تولید پایینتری نسبت به M-16 دارد و هم کار با ان[/size]
[size=4]ساده تر است.در ضمن فشنگهای AK-47 در جنگ شهری بر فشنگهای ۵٫۵۶ برتری دارند.این را سربازان امریکایی درگیر در عراق میگویند.[/size]
[size=4]۳-سلاح M-16 با قیمت ساخت بالا (به گفته ی نجار ۱۴۰۰ دلار) و کارکرد بسیار نامناسب در شرایط محیطی بد و با توجه به شرایط محیطی ایران که پر از دشت و کویر (گرد و خاک) است بد ترین انتخاب[/size]
[size=4]ممکن بود.[/size]
[size=4]۴-چون M-16 از طرح کلاسیک استفاده میکند تنها پوکه ها را از سمت راست پرتاب میکند ولی خیبر که سلاحی بولپاپ است نمیتواند توسط افراد چپ دست استفاده شود.علاوه بر این وجود نداشتن[/size]
[size=4]روپوش لوله در مدلهای اولیه واقعا مشکل بزرگی است.[/size]
[size=4]۵-در خیبر از قطعات سلاحهای زیادی استفاده شده.برای مثال:دستگیره ی اتش MP-5 . دوپایه ی G-3 تکتیرانداز.سیستم ماشه و لوله و گلنگدن و فشنگ کش و مگسک M-16 . سرنیزه کلاشنیکف[/size]
[size=4]چینی.[/size]
[size=4]۶-خیبر از امکانات جانبی کمی استفاده میکند مثل:دوربینهای قدیمی M-16 .سرنیزه ای که گفتم.و احتمالا نوعی نارنجک تفنگی.در ضمن امکان استفاده از نارنجک اندازهای ۴۰ میلیمتری برای خیبر[/size]
[size=4]وجود ندارد.[/size]
[size=4]۷-خیبر تقریبا یک M-16 است که کاراییش کمتر شده.با توجه به نکاتی که گفتم به نظر میرسد استفاده از مدلهای جدید کلاشنیکف که وسایل جانبی زیاد در کنار قیمت پایین دارند منطقی تر باشد.[/size]
  • Upvote 9
  • Downvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
یه سرهنگی میگفت بعد از جنگ سیو سه روزه ام شونزده های مختلفی متعلق به کوماندو های صهیون رو فرستادن ایران برای مهندسی معلوس ولی فقط از الیاژش استفاده کردن
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مثل این که نمونه ی 2002 ی این سلاح منسوخ شده و الان داره از نمونه ی 2009 استفاده میشه درسته؟
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با سلام و عرض تبریک بابت ورودتان به سایت

در ابتدا بگم که خیبر 2002 تولید انبوه نمیشود ، سما که نمونه ارتقا یافته آن است در دستور کار قرار دارد
[quote]اسلحه ای که اشک صهیونیست هارادرآورد+عکس [/quote]
تیتر شما کاملا پوپولیستی و غیر واقعی می باشد ؛ این سلاح به جز موارد نادری که در نمایشگاه ها و بعضا در دست نیرو های فیگور گرفته دیده شده ، سابقه ای ندارد ! نه در جنگی شرکت کرده و نه صادراتی دارد . تولید انبوه این سلاح هم در ابهام است ...هدف از طراحی این سلاح جایگزینی برای سلاح های ژ3 ارتش بوده و از سال 2003 گونه های مختلف این سلاح به ارتش تحویل داده شده است !

[quote]
[right][background=rgb(248, 248, 255)]خیبر را می توان مدل تغییر شکل یافته اسلحه S-5.56 ایران به یک اسلحه بولپاپ دانست که اسلحه s-5.56 همان CQ چینی می باشد[/background][/right]


[/quote]
خیبر در واقع یک تولید صفر تا صد نیست ، خیبر یک کیت پلاستیکی تبدیل نورینکو سی کیو های چینی به بولپاب هستش !
[quote]اسلحه خیبر با فشار گاز باروت لود می شود و قابلیت انتخاب حالت های شلیک را نیز دارد. این سلاح از سیستم فشار مستقیم گاز باروت استفاده می کند که مشابه اسلحه ام-۱۶ می باشد.[/quote]
[quote]
[right][color=#000000][font=tahoma, helvetica, arial, sans-serif][background=rgb(248, 248, 255)]خیبر ۲۰۰۲ سلاح اتوماتیک تهاجمی BOLLPUP سبک با کالیبر ۵/۵۶ میلی متر است[/background][/font][/color][/right]

[right][color=#000000][font=tahoma, helvetica, arial, sans-serif][background=rgb(248, 248, 255)]با فشار غیر مستقیم گاز باروت مسلح می گردد .[/background][/font][/color][/right]
[/quote]
این جا یک تناقض میبینیم ، سلاح خیبر با فشار غیر مستقیم گاز باروت مسلح میشود !
[quote]*- هنگامی که این سلاح با دوربین استفاده می گردد با یستی سلاح بر روی دو پایه قرار گیرد و از آن به عنوان سلاح تک تیر انداز استفاده گردد.[/quote]
استفاده از سایت اپتیکی به خودی خود دلیلی بر نیاز به دو پایه یا استفاده به عنوان دور زن و تکتیر انداز نیست ، انواع مختلف سایت های اپتیکی وجود دارند ...
[quote]*- ساختار این سلاح به گونه ای است که به سادگی قابل تعمیر و نگهداری می باشد .[/quote]
اتفاقا این سلاح از سیستم فیدینگ ام 16 استفاده میکند که نیاز به نظافت بالایی دارد و در استفاده از گلوله های باروت سیاه با مشکل مواجه میشود ... ویرایش شده در توسط mohammaddanger
  • Upvote 15
  • Downvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
سلام
بنده اسلحه ای رو ترجیح می دم که خون صهیون ها رو در بیاره نه اشکشون رو ...

http://ranger.paiiz.ir/wp-content/uploads/2012/04/Kheybar.jpg

این کلاش زیر اگه دسته ش رو تغییر بدهند و یک قنداق تلسکوپی هم روش بزارند چیز جالبی می شه ... ویرایش شده در توسط 100
  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]خیبر در واقع یک تولید صفر تا صد نیست ، خیبر یک کیت پلاستیکی تبدیل نورینکو سی کیو های چینی به بولپاب هستش ![/quote]

این مورد من یکی رو که به خنده انداخت. یه دور بهش فکر کنین متوجه میشین "چی" گفتین.
  • Upvote 4
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
نخست ورودت به سایت را شادباش می گویم دوست عزیز
خیبر بیشتر اشک خود ما را درآورد که هر از چندی خبری از آن می شنویم و در عین حال که از ضعف های آن تا حدی آگاهی داریم اما چون خواهان به کارگیری طرحی بومی هستیم هنوز به آن و بهسازی های احتمالی آن چشم امید دوخته ایم ویرایش شده در توسط ssadeghs
  • Upvote 1
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='Aspahbod' timestamp='1378405941' post='336483']
این مورد من یکی رو که به خنده انداخت. یه دور بهش فکر کنین متوجه میشین "چی" گفتین.
[/quote]
http://www.militaryfactory.com/smallarms/detail.asp?smallarms_id=234
یه دور بخونش !
خیبر از اجزای سی کیو ها یا اس 5.56 ها استفاده میکنه ، لوله ، سایت نشانه روی سیستم فیدینگ و ...
اگر اشتباه میکنم بفرمایید ؟
  • Upvote 1
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
ضمن تشکر از شما دوست گرامی، اطلاعات این تاپیک در مورد سلاح خیبر خیلی دقیق نیست و عکس پنجمی و پاراگراف آخرش هم از من سرقت شده و در این وبلاگ قرار گرفته که البته به نظرم ایرادی نداره فقط بهتر بود اسم میلیتاری رو میاوردن.
برای مثال با توجه به عکس زیر میشه فهمید که خیبر با فشار غیر مستقیم مسلح میشه نه مستقیم.
به شماره 3 دقت کنید:
[IMG]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10027/images_281029.jpg[/IMG]
در ضمن این سلاح اصلا عملیاتی نشده که بخواد اشک اسراییلیها رو دربیاره. از اون گذشته کشوری که بعضی از مشهورترین سلاحهای دنیا(از جمله یوزی، گلیل، تاور، نگو و ...) رو میسازه از این سلاح کپی شده آزمایشی و ناکارآمد اشکش درنمیاد.
اینم دوتا عکس دیگه برای اثبات ادعای من:
[IMG]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10027/IMG_0071.JPG[/IMG]
[IMG]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10027/IMG_0068.JPG[/IMG]
  • Upvote 15
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
یه موردی که ازش غفلت شده وزن خیبره! 3.7 کیلوگرم برای سلاح های آینده زیادی سنگینه( اونم تازه با خشاب خالی). الان رایتفول های آینده دارن به سمت وزن های 2.5 تا 2.8 کیلوگرمی میرن.خیبر با این وزن خودش یه پا ژ3 است!

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote][color=#000000][font=tahoma, helvetica, arial, sans-serif][right][background=rgb(248, 248, 255)]برای مثال با توجه به عکس زیر میشه فهمید که خیبر با فشار غیر مستقیم مسلح میشه نه مستقیم.[/background][/right][/font][/color]
[color=#000000][font=tahoma, helvetica, arial, sans-serif][right][background=rgb(248, 248, 255)]به شماره 3 دقت کنید:[/background][/right][/font][/color]
[color=#000000][font=tahoma, helvetica, arial, sans-serif][right][background=rgb(248, 248, 255)][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10027/images_281029.jpg[/img][/background][/right][/font][/color][/quote]
با تشکر
ظاهرا خیبر مانند کلاش از پیستون کورس بلند و فشار غیر مستقیم گاز باروت برای مسلح سازی استفاده میکنه !
جالبه که در یک نمایشگاه خلاف این رو از متصدی غرفه شنیده بودم

[center][img]http://gallery.military.ir/albums/userpics/10158/81yx0cg.jpg[/img][/center]
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
منبع این مطلب احتمالا کتاب جنگ افزار شناسی (1) است. البته در کتاب هم (همانطور که دوستان به درستی اشاره کردند) عنوان شده این سلاح با فشار غیر مستقیم مسلح می شود.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط SAEID
      معرفی و بررسی کامل رادارهای قدرتمند Zhuk روسی
      Жук Радары

      قسمت اول

      [/align]


      تعریف

      یک سری از رادارهای روسی تمام آب و هوایی هواپایه است که توسط کمپانی NIIR Phazotron برای جنگنده های چند منظوره ای مانند MiG-29 و Su-27 طراحی و ساخته شده است.


      معرفی

      رادارهای باند X پالس داپلر سری N010 ژوک امکان و نوع استفاده را برای جنگنده فراهم میکند، هوا به هوا و هوا به سطح. رادار N010 در حالت هوا به هوا قادر به شناسایی اهداف هوایی و جمع آوری اطلاعاتی درباره آنها مانند مختصات، فاصله و سرعت است. رادار دارای قابلیت نگاه به پائین / شلیک به پائین در برابر اهداف هوایی بوده (حتی هدفهایی که در سطح آب پرواز میکنند) و انواع مختلفی از جستجو را مهیا میکند. این رادار میتواند اهداف را بصورت تک تک یا چند تایی در یک مرحله شناسایی و رهگیری کند در حالیکه مشغول جستجو برای شناسایی اهداف جدید است. رادار ژوک میتواند اهداف را بر اساس کلاس و درجه اهمیت برای منهدم کردن شناسایی کند. یک نوع حالت اسکن در نبرد نزدیک با امکان جستجوی عمودی، زاویه دید HUD و لوله توپ با کیفیت بسیار زیاد برای تعقیب هدف در فاصله دید بصری در این رادار پیش بینی شده است. همچنین رادار N010 توانایی قفل کردن بر روی بالگردهایی را که نزدیک سطح زمین پرواز میکنند و انهدام آنها را دارد.

      رادار N010 ژوک توانایی سازگاری با انواع مختلفی از تسلیحات هوا به هوا از جمله موشکهای هدایت راداری R-77 و R-27 برای هدفگیری، نشانه گذاری و ارتباط رادیویی را دارد و میتواند موشکهای هدایت مادون قرمز R-73 را نیز برای شلیک آماده (یعنی جستجوگر مادون قرمز موشک را بر روی هدف قفل کند) و امکان استفاده از توپ هواپیما را نیز فراهم میکند (یعنی هدفگیری با توپ بوسیله قفل شدن رادار بروی هدف و مشاهده مشخصات در HUD).

      در حالت هوا به زمین رادار N010 توانایی نقشه برداری از عوارض زمین با امکان تهیه نقشه مصنوعی از هدف ، نقشه برداری با امواج ثابت یا متغیر و دقتی تا 3 در 3 متر و زوم دقیق و عکسبرداری دارد. رادار میتواند اهداف را شناسایی و سرعت و فاصله آنها را تشخیص دهد (هم دریایی و هم زمینی). رادار ژوک میتواند عوارض زمینی را در ارتفاع پائین تعقیب کرده و همچنین مناطق آب و هوایی خطرناک را در حین پرواز شناسایی کند.
      رادار تسلیحات هوا به زمین متنوعی شامل موشکهای هوا به سطح Kh-29 و ضد رادار Kh-31 دارد.
      رادار N010 طراحی انعطاف پذیری داشته و مدلهای قبلی آن مانند Zhuk-M و Zhuk-MS امکان ارتقا به سطح رادار پیشرفته Zhuk-A را دارند.


      قابلیت های رادارهای چند منظوره ژوک:

      حالت عملیاتی هوا به هوا:

      امکان نگاه به بالا/پائین و شلیک به بالا/پائین
      شناسایی اهداف هوایی و اندازه گیری فاصله ، سرعت مختصات زاویه ای
      رهگیری اهداف تنها یا در کنار هم
      رهگیری اهداف در کنار هم و حمله به خطرناکترین آنها
      رهگیری و قفل اهداف بصری در داگفایت
      شناسایی و رهگیری بالگردها و بالگردهای نزدیک سطح زمین
      تعیین نوع و کلاس هدف مورد نظر
      تشخیص اهداف نزدیک هم و تعیین ترکیب رزمی آنها
      شناسایی پدیده های خطرناک جوی
      قفل بر روی چندین هدف مجزا با یا بدون اسکن هوایی
      شناسایی و تعقیب اهداف مهم هوایی
      شناسایی و تعقیب و قفل بر روی یک هدف
      قفل بر روی چندین هدف مجزا با یا بدون اسکن هوایی
      کاربرد در نبردهای نزدیک هوایی با اسکن افقی و نمایش در شیشه کاکپیت
      هدفگیری و نشانه گذاری با استفاده از سیستم هلمت نصب شده در کلاه خلبان
      جستجوی ماورای دید خلبان
      تخمین حجم و قدرت هدف های ترکیبی

      حالت عملیاتی هوا به زمین:

      نقشه برداری زمینی با دقت 3 در 3 متر
      توانایی زوم و ثابت نگاه داشتن دوربین بر روی هدف
      رهگیری همزمان چندین هدف زمینی و سطحی
      شناسایی و رهگیری هدفهای متحرک زمینی و سطحی
      اندازه گیری زاویه نسبت به هدفهای بصری زمینی و سطحی
      پشتیبانی از پرواز در ارتفاع پائین و اطلاع دادن به خلبان
      نقشه برداری از عوارض زمین با استفاده از امواج راداری ، استفاده از امواج باریک با اثر دوپلر ، متمرکز کردن همزمان امواج ، بزرگ کردن مقیاس نقشه و تهیه نقشه نهایی.
      مسافت یابی سطحی
      نظارت دریایی و سطحی
      هشدار دهنده نزدیکی به سطح زمین
      اندازه گیری سرعت ناوهای هواپیمابر


      آشنایی با رادارهای مختلف ژوک


      رادار Zhuk
      نسل اول رادارهای ژوک با کد N010 است که برای استفاده در جنگنده MiG-29M و مدل ارتقا یافته MiG-23 طراحی شد. این رادار مخصوص نبردهای هوا به هوا ساخته شده و با لغو شدن طرح MiG-29M امکان استفاده از آن وجود نخواهد داشت.

      مشخصات:
      وزن: 220 کیلوگرم
      قطر آنتن: 680 میلیمتر
      توان خروجی: 5 کیلووات
      زاویه جستجو: 90± افقی و 55+/40- عمودی
      قدرت درگیری: شناسایی همزمان 10 هدف و حمله به 4 تای آنها
      برد هوا به هوا:
      (RCS=5m²) 90 کیلومتر
      (RCS=3m²) 65 کیلومتر


      رادار Zhuk-8-ll
      مدل صادراتی رادار پایه ژوک بوده و برای استفاده در جنگنده چینی F-8-llM ساخته شده است. بجز چند مورد داونگرید در سایر موارد مشابه رادار اصلی است.

      مشخصات:
      وزن: 240 کیلوگرم
      قطر آنتن: 680 میلیمتر
      توان خروجی: 5 کیلووات
      زاویه جستجو: 85± افقی و 55+/40- عمودی
      قدرت درگیری: شناسایی همزمان 10 هدف و حمله به 2 تای آنها
      برد هوا به هوا:
      (RCS=5m²) 90 کیلومتر
      (RCS=3m²) 65 کیلومتر

      لازم به ذکر است که چینی ها یک رادار پالس داپلر بومی (البته با کمک اسرائیل) طراحی و ساخته اند به نام KLJ-1 که برد آن در برابر سطح مقطع راداری 3 متر مربع 75 کیلومتر است.
      با توجه به اینکه رادار ژوک روسی به علت داونگرید توان رزمی کمتری نسبت به رادار چینی دارد ، احتمالا رادار مذکور در جنگنده های جدید اف8 بجای رادار روسی استفاده خواهد شد.


      رادار Zhuk-27
      این رادار برای استفاده در جنگنده سوخو27 طراحی شده و از سیستم شناسایی و هدفگیری مشابه رادار ژوک استفاده میکند ولی توان رزمی آن به مراتب بیشتر از مدل پایه است.

      مشخصات:
      وزن: 300 کیلوگرم
      قطر آنتن: ؟
      توان خروجی: ؟
      زاویه جستجو: 90± افقی و 55+/40- عمودی
      قدرت درگیری:
      شناسایی همزمان 10 هدف هوایی و حمله به 2 الی 4 تای آنها
      برد هوا به هوا:
      200 کیلومتر (RCS=16m²)
      130 کیلومتر (RCS=5m²)
      100 کیلومتر (RCS=3m²)
      برد در حالت نگاه و شلیک به پائین:
      200 کیلومتر (RCS=5m²)
      150 کیلومتر (RCS=3m²)

      حداکثر برد برد این رادار 240 کیلومتر بوده و نکته جالب درباره آن توانایی رهگیری تمامی 10 هدف از فاصله 185 کیلومتری است! به عبارت دیگر برد رهگیری این رادار 77% برد شناسایی آن میباشد که نسبت فوق العاده ای است.

      [align=center][/align]


      رادار Zhuk-M
      مدل پیشرفته رادار ژوک با کد N010M میباشد که به آن امکان نقشه برداری و تعقیب عوارض زمین اضافه شده است. این رادار یکی از بخشهای ارتقا یافته جنگنده MiG-29SMT میباشد و تضمینی است برای صادرات میگ29 به کشورهای مختلف مانند هند.
      کیفیت این رادار با بهبود پردازش سیگنالهای دریافتی افزایش یافته است و برد آن با وجود کوچک و سبکتر بودن از رادار ژوک بیشتر است! Zhuk-M از سیستم پردازشی الکترونیکی استفاده میکند.
      نکته توجه درباره این رادار دقت بسیار زیاد و برد رهگیری 83 الی 85 درصدی برد شناسایی است!

      مشخصات:
      وزن: 180 کیلوگرم
      قطر آنتن: 624 میلیمتر
      توان خروجی: ؟
      زاویه جستجو: 85± افقی و 56+/40- عمودی
      قدرت درگیری:
      شناسایی همزمان 10 هدف هوایی و حمله به 4 تای آنها
      شناسایی چندین هدف زمینی و حمله به 2 تای آنها
      برد هوا به هوا (RCS=5m²):
      در مدل پایه: 120 الی 150 کیلومتر به جلو و 45 الی 50 کیلومتر به عقب
      در مدل نهایی: تا 200 کیلومتر به جلو و بیش از 50 کیلومتر به عقب
      برد هوا به زمین:
      گروه تانک: 25 کیلومتر
      پل ریلی: 120 کیلومتر
      قایق موتوری: 150 کیلومتر
      ناوشکن: 300 کیلومتر

      [align=center][/align]


      رادار Zhuk-MS
      این رادار پیشرفته برای استفاده در جنگنده سوخو27 و مدلهای مشتق شده از آن طراحی شده و نوع صادراتی آن به نیروی هوایی چین برای نصب در جنگنده های Su-30MKK پیشنهاد شده است.
      آنتن این رادار اسکن الکترونیکی آرایه ای شیاردار برنامه ریزی شده است.
      توان شناسایی این رادار نسبت به مدل M افزایش یافته و در برابر هدفهای زمینی کارایی بهتری دارد.
      (برد آن در برابر تانک 5 کیلومتر بیشتر شده است.)

      مشخصات:
      وزن: 255 کیلوگرم
      قطر آنتن: 960 میلیمتر
      توان خروجی: 6 کیلووات
      زاویه جستجو: 85± افقی و 56+/40- عمودی
      قدرت درگیری:
      شناسایی همزمان 10 هدف هوایی و حمله به 4 تای آنها
      شناسایی چندین هدف زمینی و حمله به 2 تای آنها
      برد هوا به هوا:
      190 کیلومتر (RCS=5m²)
      150~ کیلومتر (RCS=3m²)
      برد در حالت نگاه و شلیک به پائین:
      تا 250 کیلومتر (RCS=5m²)

      [align=center][/align]


      رادار Zhuk-F
      بر پایه رادار اصلی ژوک و بصورت آرایه اسکن الکترونیکی غیرفعال (PESA) ساخته شده است.
      برای جنگنده سوخو27 طراحی شده و توان فوق العاده ای در نبردهایی هوایی دارد.
      این رادار به علت غیرفعال بودن توانایی شناسایی اهداف پنهانکار را داشته و فاصله شناسایی سوخو27 توسط رادارهای دشمن را بیشتر کرده است.

      مشخصات:
      وزن: 300 کیلوگرم
      قطر آنتن: ؟
      توان خروجی: ؟
      زاویه جستجو: 70± افقی و 70+/40- عمودی
      قدرت درگیری: شناسایی همزمان 24 هدف و حمله به 8 تای آنها
      برد هوا به هوا (RCS=5m²):
      130 الی 200 کیلومتر

      برد نهایی این رادار اعلام نشده است ولی با توجه به برد آن در برابر هدف مذکور احتمالا برد نهایی این رادار 300 کیلومتر برسد.

      رادار Zhuk-MF
      نسخه ارتقا یافته مدل M با آنتن بزرگتر و غیرفعال PESA است.
      در حالت هوا به زمین کارایی مشابهی با رادار قبلی دارد.

      مشخصات:
      وزن: 285 کیلوگرم
      قطر آنتن: 700 میلیمتر
      توان خروجی: ؟
      زاویه جستجو: 70± افقی و 70± عمودی
      قدرت درگیری:
      شناسایی همزمان 20 هدف هوایی و حمله به 4 تای آنها
      شناسایی چندین هدف زمینی و حمله به 2 تای آنها
      برد هوا به هوا (RCS=5m²):
      110 کیلومتر به جلو و 50 کیلومتر به عقب
      برد هوا به زمین:
      گروه تانک: 25 کیلومتر
      پل ریلی: 120 کیلومتر
      قایق موتوری: 150 کیلومتر
      ناوشکن: 300 کیلومتر


      [align=center][/align]


      رادار Zhuk-MSF
      جدیدترین نسخه ارتقا یافته مدل M بوده و برد شناسایی آن تقریبا 50% بیشتر از مدل پایه است.
      توانائیهای هوا به زمین آن مشابه مدل MS بوده و برد شناسایی تانکها 5 کیلومتر افزایش و به 30 رسیده است.
      از یک آتن غیرفعال PESA با قطر و توان خروجی بیشتر و 16 فرکانس مختلف استفاده میکند.
      این رادار قابلیت نصب و استفاده در رهگیر میگ31 را دارد و از این بابت رقیبی است برای رادار مشهور زاسلون.

      مشخصات:
      وزن: 305 کیلوگرم
      قطر آنتن: 980 میلیمتر
      توان خروجی: 8 کیلووات
      زاویه جستجو: 70± افقی و 70± عمودی
      قدرت درگیری:
      شناسایی همزمان 30 هدف هوایی و حمله به 6 تای آنها
      شناسایی چندین هدف زمینی و حمله به 4 تای آنها
      برد هوا به هوا (RCS=5m²):
      180 کیلومتر به جلو و 60 کیلومتر به عقب
      برد هوا به زمین:
      گروه تانک: 30 کیلومتر
      پل ریلی: 130 کیلومتر
      قایق موتوری: 150 کیلومتر
      ناوشکن: 300 کیلومتر

      توان درگیری این رادار با هدفهای زمینی تا 2 برابر سایر مدلها میباشد.

      [align=center][/align]


      در قسمت بعدی مقاله به بررسی کارایی رادارهای فوق در جنگهای قرن 21 و معرفی چند مدل دیگر از رادارهای ژوک خواهیم پرداخت.

      ادامه دارد ...



      نویسنده: سعید ، سایت میلیتاری
      هرگونه استفاده بدون ذکر نام سایت میلیتاری مجاز نیست.
    • توسط kingraptor
      نمایي كلي از هواپيماي ميگ29 : هواپيماي ميگ 29 (نامگذاری ناتو: فالكرومFulcrum ) با هدف ايجاد برتري هوايی توسط اتحاد جماهیر شوروی طراحی و ساخته شد . طراحي و ساخت اين هواپيما توسط شركت ميكويان از سال1970 آغاز و اولين فروند از اين هواپيما در سال1983 وارد خدمت شد . هواپيماي ميگ 29 از بهترين محصولات صادراتي براي شوروي در زمان خود و براي روسيه در حال حاضر بوده و توانسته سود قابل توجهي را نصيب سازندگان خود كند . http://www.farmboyzimsflightsims.com/MiG29_03.jpg تاریخچه ي هواپيماي ميگ29 : برنامه ي ساخت هواپيماي ميگ 29 به سال1969 بازمیگردد و در آن زمان شوروی برنامه FX ایالات متحده را زیر نظر داشت و برنامه ي FX كه به ساخت هواپيماي اف15 ( F-15 EAGLE) منجر گرديد دليل تصميم شوروي براي طراحي و ساخت هواپيما ميگ 29 بود و درك كردن اين موضوع از سوي شوروي بود كه هواپیماهای جديد ساخت آمريكا تا حد قابل توجهي داراي برتري نسبت به هواپيماهاي شوروي هستند و از تکنولوژی پيشرفته تري نسبت به اين كشور برخوردار هستند . هواپيماي ميگ 21(MiG-21 Fishbed) با وجود چالاكي زياد و قدرت مانور خوب خود در طول روز در شب قادر به انجام ماموریت نبود و از كم بودن برد عملياتي خود و عدم توانايي استفاده از جنگ افزارهاي گوناگون در حد قابل ملاحظه اي رنج میبرد . هواپيماي ميگ23 (MiG-23 Flogger) كه با هدف مقابله با هواپيماي اف4 فانتوم (F-4 Phantom II) طراحي و ساخته شده بود با وجود سرعت و برد عملياتي مناسب و داشتن فضاي كافي براي حمل سوخت و جنگ افزارهاي مختلف ولي از قدرت مانور كمي دارد و در نبردهاي داگفايت تا حد زيادي ناموفق نشان ميداد در اين شرايط شوروي به وجود يه يك هواپیما كه ضمن داشتن چالاكي و قدرت مانور خوب داراي برد عملياتي كافي و امكان استفاده از جنگ افزارهای گوناگون در حد خوبي را داشته باشد احساس ميكرد و در كنار اين موارد اين هواپيما بايد از سیستمهای پیشرفته اي براي رقابت با هواپیماهای ساخت امريكا هم استفاده ميكرد.در واكنش به اين نياز ستاد فرماندهي شوروي درخواست ساخت هواپيما پشرفته تاكتيكي را ارائه داد و اين درخواست را در طرح PFI (Perspektivnyi Frontovoi Istrebitel ) كه مخفف هواپيماي پيشرفته تاكتيكي به زبان روسي است را ارائه داد . مشخصات خواسته براي اين طرح از سوي شوروي تا حد زيادي افراطي و جاه طلبانه بود هواپيماي مورد درخواست آنان بايد برد عملياتي زياد / داراي قابليت خوب براي نبردهاي نزديك / چالاكي و مانور عالي / داراي حداقل سرعت2 ماخ / داراي قابليت حمل تسليحات سنگين / به همراه استفاده از آيروديناميك پيشرفته كه اين مورد آخر توسط موسسه آيروديناميك روسيه به همراهي شركت سوخو در حال انجام مراحل تحيقياتي بود . (طرح آيروديناميك مورد نظر شوروي توسط موسسه آيروديناميك روسيه و شركت سوخو در حال انجام مراحل تحقيقاتي بود و شركت ميكويان از نتايج اين تحقيقات در ساخت هواپيماي ميگ29 استفاده كرد). در سال1971 شوروي اعلام كرد طرح هواپيماي PFI يا همان هواپيماي پيشرفته تاكتيكي پر هزينه است و با قابليت برآورده نمودن نيازهاي آمريكا براي ساخت هواپيماي جنگنده سبك وزن به مانند اف16 (F-16 Fighting Falcon) و اف17(YF-17 Cobra) بود و شوروي دو طرح جديد با نامهاي LPFI و TPFI براي ساخت ارائه داد طرحLPFIساخت يك هواپيماي تاكيكي پيشرفته سبك وزن و طرح TPFI ساخت يك هواپيماي تاكتيكي سنگين وزن بود و تفاوت طرح PFI ابتدايي شوروي و طرح دوم PFI در تخصصي تر شدن آن است . طرح كلي PFI هواپيماي پيشرفته تاكتيكي اوليه به دو طرح تخصصي تر تبديل شد كه در هر كدام به روي بعضي از مشخصات بيشتر از ساير مشخصات با توجه به هدف ساخت و نوع ماموريت تاكيد شده بود . طرح هواپيماي تاكتيكي پيشرفته سبك وزن يا همان LPFI به شركت ميكويان سپرده شد و سرانجام به ساخت هواپيماي ميگ29 منجر شد و طرح هواپيماي پيشرفته تاكتيكي سنگين وزن و يا همان TPFI براي مقابله با هواپيماي اف15 به شركت سوخو سپرده شد كه اين طرح نيز با ساختن هواپيماي سوخو 27 به پايان رسيد . طراحي هواپيماي LPFI با مشخصات جديد در سال1974 شروع گرديد و به ساخت هواپيماي ميگ29 اي MiG-29A)) منجر گرديد اولين پرواز اين هواپيما در 6 اكتبر 1977 صورت گرفت .هواپيماي ميگ29 تنها يك ماه بعد از اولين پرواز خود در نوامبر 1977 ازسوي ماهوارهاي جاسوسي آمريكا مورد شناسايي قرار گرفت اين هواپيما هنگامي كه در مركز آزمايش پرواز ژوكوفسكي(Zhukovsky) در نزديكي شهرك رامنسكوي(Ramenskoye) حضور داشت مورد شناسايي قرار گرفت و ايالات متحده هواپيمايي با مشخصات شبيه به هواپيماي اف17(YF-17 Cobra) مشاهده كرد . ميگ25بي(MiG-29B) با تاخيري كه به دليل حادثه در دو نمونه اوليه ميگ29 اي(MiG-29A) بدليل ايراد در موتورها بود در ژوئن سال1983 وارد خدمت شد و ناتو هواپيماي ميگ29 بي (MiG-29B) را فالكروم اي(Fulcrum-A) نامگذاری كرد. به طور منطقي بايد ميگ 29 A بايد فالكروم اي(Fulcrum-A) ناميده ميشد ولي بدليل آنكه تا قبل از آن ناتو ميگ29 A (MiG-29A) را مشاهده نكرده بود ميگ29بي را نمونه ابتدايي ميگ فرض كرد و فالكروم اي(Fulcrum-A) نامگذاری كرد هواپيماي ميگ29 يا همان (Fulcrum-A) در مجموع به تعداد 840 فروند توليد شد .اولين باري كه هواپيماي ميگ 29 به در غرب به نمايش عمومي درآمد در جولاي 1986 در فنلاند بود و بعد از آن در سپتامبر 1988 در نمايشگاه هوايي فارنبورو (Farnborough Air Show) در بريتانيا بود و غربيها تحت تاثير قدرت زياد و چالاكي اين هواپيما قرار گرفتند . ميگ 29 در زمان شوروي مورد توجه اين شوروي قرار داشتند اما بعد از شوروي با وجود مجهز شدن به سيستمهاي آيونيكي پيشرفته و چند منظوره بودن و قابليت حمل مخازن سوخت خارجی و امکانات گسترده ديگر مورد توجه روسيه قرار نگرفتند كه اين به دليل سياست نامناسب مسئولان شركت ميكويان نسبت به شركت سوخو در شناخت خواست و تمايل مسئولان روسيه است با اين وجود مسئولان شركت ميكويان با گسترش اين هواپيما سعي در صادرات آن به خارج از كشور را دارند البته به نقل از منابع غير رسمي دستيابي غرب به اطلاعات هواپيماي ميگ29 از دلايل مهم اين تصميم از جانب مقامات روسيه است . اين هواپيما تاكنون به كشورهايي شامل : الجزاير /بنگلادش/بلغارستان/كوبا/چك /اتيوپي/اريتره/آلمانشرقي/مجارستان/عراق/ايران/هند/مالزي/برمه/ پرو/لهستان/روماني/صربستان/اسلواكي/سوريه و يمن فروخته شده است اين كشورها به همراه اقمار سابق شوروي به مانند بلاروس/قزاقستان/مولداوي/تركمنستان/اكراين و ازبكستان از استفاده كنندگان از اين هواپيما هستند . هواپيماي ميگ 29 در حال حاضر تحت پروژه های مختلف توسعه و بهينه سازي قرار دارد و آخرين نمونه هاي اين هواپيما ميگ29 اس ام تي (MiG-29) و ميگ29ام 2(MiG-29 M2) هستند .نمونه جديد ناو نشين هواپيماي با نام ميگ29 كي(MIG-29K) براي استفاده در نيروي دريايي هند كه به تازگي ناوهواپيمابر درياسالار گورشكوف را از روسيه خريداري كرده در حال توليد است . سوابق نبرد هواپيماي ميگ29: http://fozz.tac2.se/files/mig29.jpg اين هواپيما به وسيله خلبانان عراقي در جنگ1991 خليج فارس و پيش آن نيز در جنگ اين كشور با ايران حضور داشت و بعد از آن از سوي صربستان به عنوان بزرگترین دارنده اين هواپيما در بلوك شرق در برابر انبوهي از جنگندهاي غربی از نظر تعداد و نوع قرار گرفته است و در جنگ ميان دو كشور اريتره و اتيوپي از سوي اريتره در برابر هواپيماهاي سوخو27 اتيوپي مورد استفاده قرار گرفت و در همه آنان يك شكست خورده بزرگ بوده چه در برابر هواپيماهاي غربي و چه در برابر هواپيماي سوخو27 و كارنامه موفقي از خود به جاي نگذاشت اما اين امر نه به دليل ضعف اين هواپيما بلكه بيشتر به دلايل خارجي به مانند استفاده كنندگان اين هواپيما و كيفيت هاي پايين نمونه صادراتي نسبت به نمونه اصلي بوده است كه باعث شده اين هواپيما ناموفق و غير قابل اعتماد جلوه كند . هواپيماهاي تحت اختيار عراق در جنگ اول خليج فارس در برابر هواپيماهاي ايالات متحده و متحدانش كه با تعداد زياد و پشتيباني مناسب هوايي آسمان را در اختيار خود قرار داشتند نتواستند كاري از پيش برند و در حقيقت فرصتي براي اينكه خود را نشان دهند بدست نياوردند ودر جنگ دوم خليج فارس نيز هواپيماهاي ميگ29 عراق حتي از زمين نيز برنخواستند . فالكرومهاي عراق در جنگ با ايران نيز بيشتر با استفاده بمبهاي غير هدايت شونده و راكتها در نقش يك بمب افكن ظاهر شدند تا يك جنگنده براي انجام ماموریت تخصصي خود باشند. هواپيماهاي تحت اختيار صربستان نيز با تكنولوژي و سلاحهاي مربوط به 15 سال قبل و مربوط به زمان جنگ سرد و شوروي سابق در برابر كه هيچگونه بهينه سازي نشده بودند و از كمبود قطعات يدكي رنج ميبردند در برابر انبوه جنگدهاي متعلق به ناتو كه در بهترين شرايط به سر ميبردند كاري از پيش نبردند . اين هواپيما در جنگ افغانستان در مقابل هواپيماهاي22 افغانستان و و در نبرد كارگيل كشمير از سوي هندوستان هم مورد استفاده قرار گرفته و در چند نبرد كوچك ديگر هم شركت داشته است . مشخصات عمومي هواپيماي ميگ29: به دليل طرحهاي بسياري كه براي گسترش و بهينه سازي هواپيماي ميگ 29 بروي اين هواپيما صورت گرفته هواپيماي ميگ 29 فعلي با نمونه اصلي كه در قالب طرح LPFI توليد شد متفاوت است ميگ29 در حال حاضر از سيستم آيروديناميكي شبيه هواپيماي سوخو27 استفاده ميكند اگر چه داراي تفاوتهاي مشخص با سيتستم آيروديناميكي سوخو27 ميباشد . در ساختمان ميگ29 از آلومينيوم تا حد زيادي استفاده شده و در بعضي از نقاط نيز از تركيبات کامپوزیت نيز بهره گيري شده است . بالهاي اين هواپيما در بالاترين نقطه بدنه و بصورت يكپارچه و با زاويه 40 درجه به بدنه متصل هستند و دو بال افقي نيز در جوانب خروجي موتور هواپيما رو به بیرون نصب قرار گرفته اند . در هواپيماي ميگ29 از دو موتور توربوفن كليوف آر دي33 با پس سوز(Klimov RD-33) استفاده ميشود .ظرفيت مخازن سوخت داخلي ميگ29 بي (MiG-29B) تنها 3200 كيلوگرم است كه اين ظرفيت كم باعث شده است تا برد عملياتي اين هواپيما محدود باشد البته اين هواپيما ميتواند از تانكرهاي خارجي نيز استفاده كند http://www.xp-office.de/mig-29/Bilder/MiG-29SMT-in-flight-refuelling_jpg.jpg در نمونه هاي جديدتر ميگ29 از فضاي ميان بالها و بدنه و ساير فضاها نيز براي حمل سوخت بيشتر استفاده شده است و تمام نمونه هاي ميگ29 داراي توانايي سوختگيري در آسمان هستند كه اين امر به گسترش محدوده عملياتي و افزوده شدن به كارايي اين هواپيما كمك مينمايد نمونه هاي جديد ميگ29 ساختار آنان بهينه سازي شده و به ساختار (Fatback) تغيير يافته است اين ساختار با استفاده از فضاي داخلي و گسترش آن امكان افزودن به ظرفيت مخازن داخلي فراهم ميكند كه به صورت واضح در برامدگي كوهان مانند پشت هواپيما قابل ديدن است . http://www.b-domke.de/AviationImages/Fulcrum/Images/3535.jpg براي كنترل ميگ29 از كنترل هيدروليك استفاده ميشود اين سیستم هيدروليك شبيه سيستم هيدروليك سوخو27 (fly-by-wire) نيست اما اين هواپيما بسيار چالاك و از قدرت مانور خوب و پايداراي مناسبي برخوردار است و خلبان در هنگام چرخش به اطراف ميتواند به خوبي هواپيما را كنترل كند با توجه به اين عوامل و ساختار اين هواپيما هواپيماي ميگ29 ميتواند فشاري معدل9 جي را تحمل كند. به وسيله سيستمهاي كنترل نرم افزاري موجود هواپيما خلبان را از انجام حركاتي كه فشاري بيشتر از حد استاندارد باز ميدارد كه اين سيستم ميتواند توسط خلبان غير فعال شود . كابين خلبان در نمونه هاي عادي داراي صفحه نمايشگر HUD هستند و فاقد HOTAS هستند و به طور كلي آنالوگ هستند بنابراين وسايل عقربه اي فراواني در ان به چشم ميخورد و نكته اي كه در اولين نگاه به كاكپيت ميگ29 جلب توجه ميكند اين است كه اين كاكپيت بسيار شبيه به كابين خلبان هواپيماي ميگ23 است كه قابليت تغيير كاكپيت و سفارشي نمودن آن به سادگي ممکن است و به طور كلي نمونه هاي ابتدايي ميگ29 از نظر تكنولو‍ژي برتري چنداني نسبت به ساير هواپيماي ساخت شوروي ندارد . در نمونه هاي ارتقا يافته شده ميگ29 كاكپيتهاي شيشه اي به همراه صفحه پيشرفته نمايشگر CRT چندمنظوره و HOTAS به اين هواپيما افزوده شده است و از صندلي پران Zvezda K-36D كه داراي كارايي خوبي است در كاكپيت ميگ29 استفاده ميشود . http://www.aeronautics.ru/m/mig29smtcockpit.jpg در نمونه هاي ابتدايي ميگ29 از سيستم رادار تهاجمي فازترون آر ال پي كي(Phazotron RLPK-29 ) كه شامل رادار پالس داپلر N-019 ( نامگزاري ناتو: S-29 Slot Back ) است كه قابلیت نگاه به پايين و شليك به هدف را دارا است و در كنار آنها كامپيوتر ديجيتال Ts100.02-02 نيز وجود دارد . نمونه اصلي رادار N-019A كه با هدف مقابله با نمونه هاي غربي طراحي شده بود و اميد بسياري بدان ميرفت ولي نتوانست اين خواسته شوروي را براورده كند و باعث ناميدي شد . اين رادار داراي اشكالات جدي در زمينه كارايي در(BVR) در محدوده خارج از ديد (beyond-visual-range) است اين رادار براي رهگيري هدف يا همان تراك كردن (Track) اهدافي به اندازه يك جنگده تا شعاع 70 و در اندازه يك بمب افكن تا شعاع 90 كيلومتر بيشتر توانايي ندارد و براي اهداف كوچكتر و يا اهداف از پشت سر اين مقدار به35 كيلومتر كاهش ميابد . رادار N-019A توانايي شناسايي 10 هدف را در محدوده عملياتي خود در اختیار دارد اما تنها قادر به هدف قرار دادن بيش از يك هدف به وسيله موشك هاي هدايت شونده خود نيست از نقاط ضعف ديگر اين رادار در سيستم پردازش سيگنال آن است كه در شناسايي اهداف زميني و يا اهدافي كه ارتفاع كم هستند و در برابر اهداف بسيار يا اشباع هدف داراي ضعف است و استعداد خوبي براي جيمينگ شدن در برابر جنگ الكترونيك دارد و به سادگي از كار مي افتد . اين مشكلات باعث شده هواپيماي ميگ29 قادربه استفاده موثر از موشك هاي جديد هدايت شونده دوربرد آر27(R-27) در حداكثر برد عملياتي آنان نباشد اين اطلاعات در پي تباني و خيانت طراح وسازنده رادار فازترون آدولف تولكاچف(Adolf Tolkachev) و افشاي اين اسرار در سال1985 به سازمان CIA بدست امده بود . در پي ضعف زياد رادار(N-019A) شوروي با شتاب تصميم به اصلاح نمودن آن گرفت و براي رفع اين نواقص اقدام به بهينه و به روز رساني اين رادار كرد و نمونه ساخته شده توپاز (N-019M Topaz) نامگزاري شد و در هواپيماهاي ميگ29 اس (MiG-29S) مورد استفاده قرار گرفت اما اين اصلاح نيز مقامات شوروي را راضي نكرد و آنها خواستار ارتقا دوباره اين رادار و گسترش بيشتر قابليتهاي آن شدند و جديدترين نمونه ساخته شده رادار ژوك (N-010 Zhuk-M) بود كه برد عملياتي آن گسترش يافته بود كه از نظر ظاهري نيز تغييراتي نسبت به نمونه پيشين در آن اعمال شده بود كه شامل آنتن گيرنده مسطح بود و از پردازشگرهاي قدرتمند و مطمئن با قابلیتهای چند منظوره نيز بهره ميبرد و استعداد استفاده از موشكهاي هوا به هواي RW-AE ( نامگزاري ناتو: AA-12 Adder ) براي هواپيماي ميگ29 را فراهم ميكند . در نمونه جديدتر ميگ29 از S-31E2 KOLS كه يك مسافت ياب ليزري و(IRST) جستجو گير مادون قرمز است (infrared search and track) مدل (S-31E2 KOLS) كه بصورت چشم كروي در جلوي كاناپه خلبان نصب شده نيز بهره گرفته شده اين سيستم (IRST) ميتواند مستقل از رادار عمل كند و از دقت زيادي نيز برخوردار است . جنگ افزار موجود در ميگ29 شامل يك توپ 30 ميلي متري (GSh-30-1) نصب شده در كنار بالها و در نزديكي بدنه است و با خشاب 149 تير است كه در نمونه هاي جديدتر به 100 تير كاسته شده نمونه اصلي هواپيماي ميگ29 در حالت استفاده از تمام ظرفيت مخزن سوخت خود توانايي استفاده از توپ خود را نداشتند اما در نمونه هاي جديدتر اين مشكل تصحيح شد . سه جايگاه حمل سلاح در زير بالهاي هواپيماي ميگ29 وجود دارد و در مجموع 6 جايگاه در زير بالها وجود كه در نمونه مختلف امكان افزودن 2 جايگاه ديگر ودر مجموع 8 جايگاه وجود دارد ميتوان در فضاي مابين دو موتور اين هواپيما به جاي مخزن سوخت 1500 ليتري از يك موشك هوا به هواي ميانبرد آر 27(AA-10 ALAMO) و يا بمبهاي غير هدايت شونده و راكتها استفاده كرد و ظاهرا امكان استفاده از اين فضا براي حمل و استفاده از سلاحهاي گوناگون براي استفاده در نبردهاي هوايي وجود ندارد برخلاف هواپيماهايي مانند ميگ31 كه از اين فضا بيشترين بهره را گرفته اند . تعدادي از هواپيماي ميگ29 شوروي امكان حمل يك موشك هسته اي را دارا هستند . بيشتر نمونه هاي اين هواپيما امكان استفاده از موشك آر 73 (AA-11 ARCHER) براي نبردهاي داگفايت را دارند البته نمونه هاي قديمي تنها قادر به استفاده از موشكهاي آر 60((AA-8 APHID هستند . به طور كلي نمونه هاي اصلي و ابتدايي ميگ29 قابليت چنداني براي حمله به اهداف زميني برخودار نيستند و تنها ميتوانستند از بمبهاي غير هدايت شونده و راكتها استفاده كنند و تنها در نقش يك هواپيما براي برتري هوايي و رهگيري در مسافتهاي كوتاه انجام وظيفه كند اما سازندگان هواپيماي ميگ در نمونه هاي بهينه سازي شده امكان بكارگيري بمبهاي هدايت شونده ليزري با دقت زياد و بمبهاي الكترونيكي را به اين هواپيما افزوده اند . http://www.military.cz/russia/air/mig/Mig_29/images/mig29SMT_vyzbr_1.jpg نمونه هاي مختلف هواپيماي ميگ 29 : ميگ29ايMiG-29A (Fulcrum A ): نمونه ابتدايي ساخته شده از اين هواپيما كه در سال1982 وارد خدمت شد. ميگ29بي MiG-29B-Fulcrum A: نمونه صادراتي اين هواپيما فاقد امكانات لازم براي حمل تسليحات اتمي است و داراي رادار اصلاح شده براي افزايش قابليت هاي آن و سيستم (ECM) براي مقابله با جنگ الكترونيك و سيستم (IFF) براي شناسايي دوست از دشمن كه اين عبارت مخفف(Identification Friend or Foe) است . هواپيماهاي ميگ29 ايران از اين نوع هستند . ميگ29 يوبي MiG-29UB-Fulcrum B: نمونه آموزشي اين هواپيما با كد UB كه مخفف آموزشي رزمي(Uchebno-Boevoi / trainer-combat) شناخته ميشود و دو سرنشينه و فاقد رادار است و بنا به ساختار خود ميتواند كارايي هاي زيادي برايش در نظر گرفت ميتوان در امور آموزش و يا يك سوخت رسان استفاده كرد هر چند كه با توجه به برد عملياتي محدود از قابليت منحصر به فردي برخوردار نيست و پسوند رزمي آن با كارايي آن سازگار به نظر نميرسد مگر آنكه با افزودن امكانات اين قابليت را براي اين نمونه فراهم كنيم در ضمن يك توپGSh-30 30 ميلي متري نيز در آن بكار رفته است . ميگ29 اس MiG-29S-Fulcrum C اولين نمونه : اين نمونه مانند ميگ29 بي است اما بدنه هواپيما بزرگتر است داراي ساختار(FatBack) است كه براي افزودن حجم مخازن داخلي است و از سيستم ضد جيمينگ استفاده ميكند. ميگ29 اس MiG-29S -Fulcrum Cدومين نمونه : در اين نمونه هواپيما ميتواند مقدار بيشتري از تسليحات را حمل كند به علاوه ي استفاده از دو تانكر خارجي از تغييرات ظاهري هواپيما است . رادار اين نمونه را NO19ME انتخاب كرده اند اين رادار ميتواند 10 هدف را شناسايي كند و همزمان از دو موشك آر 77(AA-12 Adder) براي نابود كردن اهداف استفاده كند . ميگ29 اس ام MiG-29SM-Fulcrum C : اين نمونه از تمام قابليتهاي ميگ29 اس برخوردار است و امكان استفاده از موشكهاي هوا به زمين هدايت شونده و بمبهاي هدايت شونده تلويزيوني و ليزري را دارد . ميگ29 ام يا همان ميگ33 MiG-29M/MiG-33 -Fulcrum E: نمونه پيشرفته و چند منظوره هواپیمای ميگ29 است كه ساختمان آن از آلياژ مقاوم و سبك الومينيوم_ليتيوم ساخته شده و سيستم كنترل پرواز مكانيكي را جايگزين سيستم كنترل fly-by-wire كرده اند . در آن از موتورهاي RD-33K با قدرت تراست بيشتر استفاده شده و رادار ژوك (N010 Zhuk) با امكان شناسايي عوارض زمين را براي اين مدل در نظر گرفته اند . در زير هر بال 4 جايگاه( در مجموع 8 جايگاه) براي تسليحات آماده شده است كه در صورت استفاده از فضاي ميان دو موتور اين مقدار باز هم بيشتر خواهد شد . كاكپيت نيز بهينه سازي شده و دو صفحه نمایشگر جديد به آن افزوده شده است و اين هواپيما كاملا قادر به استفاده از موشک آر77(AA-12 Adder) است. ميگ يو بي ام MiG-29UBM : نمونه دو نفره آموزشي چند منظوره كه هرگز توليد نشد . ميگ29 اس ام تي MiG-29SMT : اين نمونه در حقيقت همان نمونه بهينه سازي ميگ29 اس است كه در آن قطعات قديمي هواپيما با قطعات نرم افزاري و سخت پيشرفته تر ميگ 29 ام يا همان ميگ33 جايگزين شده اند . با افزودن به حجم مخازن داخلي اين هواپيما بدون استفاده از مخازن خارجي تا برد 2100 كيلومتر و شعاع 1050 كيلومتر ميتواند ماموريت انجام دهد . كابين اين هواپيما با افزوده شده دو نمايشگر بزرگ مسطح كرستال مايع((LCDتمام رنگي و دو نمايشگر مسطح تك رنگ كوچك بهينه سازي شده و رادار بهينه سازي شده N019MP را براي اين نمونه در نظر گرفته اند كه به برد و قابلیتهای هوا به زمين آن افزوده شده و اين تغييرات با استفاده از موتورهاي توربوفن كليموف (RD-43 turbofans ) كامل ميشود . در مجموع مقدار حمل سلاح در اين مدل 500 KG افزوده شده و به عدد4500 KG رسيده است . اين نمونه قادر نيز به مانند ميگ29 ام(ميگ33) داراي حداقل 8 جايگاه تسليحات است و ميتواند از تمامي تسليحاتي كه در ميگ29 ام استفاده ميشود استفاده كند . كشور روسيه و يمن از استفاده كنندگان اين نمونه از اين نمونه از اين هواپيما هستند . ميگ 29 كي MiG-29K-Fulcrum D اولين نمونه : نمونه ساخته شده براي نيروي دريايي براي استفاده در ناو هواپيما بر است كه از تمامي امكانات نرم افزاري و سخت افزاري ميگ29 ام (ميگ33) استفاده ميكند و از ساختار محكمتري برخوردار است و مجهز به ارابه فرود بروي عرشه ناوهواپيمابر و تجهيزات ديگر است و براي استفاده در ناوهاي هواپيمابر كلاس درياسالار كوزنتسف طراحي شد ولي اين طرح لغو شد . ميگ 29 كي MiG-29K -Fulcrum D دومين نمونه : اين نمونه براي نيروي دريايي هند ساخته و سفارشي سازي شده و به حجم مخازن داخلي افزوده اند و براي دماغه اين هواپيما از پوشش لاستيكي استفاده ميشود و از سيستم پرواز جديد(fly-by-wire) بجاي سيستمهاي آنالوگ قديمي استفاده شده است و مابقي مشخصات اين هواپيما به مانند هواپيماي ميگ29 ام و اس ام است . ميگ29 يو بي تي MiG-29UBT : اين مدل نمونه بهينه سازي هواپيماي ميگ29 يو بي( آموزشي/نظامي) است كه در بروي آن تغييراتي را كه بروي ميگ 29 بي(MiG-29B) انجام داده اند و هواپيماي ميگ29 بي را به ميگ29 اس ام تي (MiG-29 SMT)تبديل كرده اند اين تغييرات را هواپيماي ميگ 29 يو بي انجام داده اند و به نمونه ميگ29 يو بي تي (MiG-29UBT)تبديل كرده اند . اين طرح لغو شده . ميگ29 ام2 MiG-29M2 : نمونه چند منظوره و دو نفره كه در آن از ساختار وسايل مورد استفاده در هواپيماي ميگ29 ام استفاده شد و تنها تفاوت آن استفاده از يك LCD بزرگ و استفاده از سيستم پرواز ديجيتال است و نمونه تك نفره ميگ 29ام 2 (Mig-29 M2) هم ميگ29 ام1 (Mig-29 M1) هست كه با مقداري تفاوت با نام ميگ29 كي(Mig-29 K) يا همان نمونه دريايي ميگ29 شناخته ميشود . ميگ29 او وي تي يا همان ميگ35 MiG-29OVT/MiG-35-Fulcrum F : آخرين نمونه ساخته شده از ميگ 29 است كه از تمام نمونه هاي قبلي پيشرفته تر است و مجهز به سيستم تغيير بردار رانش هست كه براي كنترل آن از سيستم fly-by-wire استفاده ميشود . اين نمونه از بدنه هواپيماي ميگ29 ام 1 استفاده ميكند و از آيونيك خيلي پيشرفته اي برخوردار است و از امكانات خوب دفاعي و سيستمهاي خوكار براي تهاجم استفاده ميكند و از HOTAS هم استفاده ميكند و به دليل استفاده از سيستم CGI ميتواند مستقلانه به انجام ماموريت اقدام كند . اين نمونه از هواپيماي ميگ29 خيلي چالاك است و شعاع عملياتي آن بدون مخازن خارجي1100 كيلومتر است (برد عملياتي 2200 كيلومتر) و در اين نمونه امكان استفاده از 3 مخزن خارجي وجود دارد كه در صورت استفاده از اين 3 مخزن خارجي برد عملياتي اين هواپيما بيشتر خواهد شد . قادر به استفاده از اكثر موشكهاي هوا به هوا و هوا به زمين مختلف و بمبهاي و موشكهاي هدايت شونده با تلويزيون و ليزر است و مجهز به هشت جايگاه اسلحه است . روسيه سعي در صادرات اين هواپيما به خارج دارد و خاورميانه از مهمترين مشتريان اين هواپيما است روسيه در حال مذاكره براي فروش اين هواپيما به كشورهاي سوريه / ليبي/ايران/الجزاير/سودان/هند/مالزي/برزيل/پرو و چند كشور ديگر است . مشخصات فني هواپيماي ميگ29 : خدمه : يك نفره در مدل نظامي / دو نفره آموزشي/رزمي طول هواپيما: 17.37 متر طول بال: 11.4 متر ارتفاع: 4.7 متر مساحت بالها : 38 مترمربع وزن خالص (بدون سوخت و....): 11.000كيلوگرم (11تن) وزن قابل حمل ( شامل سلاح و سوخت و.....): 16800 كيلوگرم(16.8تن) حداکثر وزن برخاست : 21000كيلوگرم(21تن) نيروي محركه : در نمونه هاي جديد دو موتور كليموف Klimov RD-33K و Klimov RD-43 توربوفن با پس سوز و نمونه هاي قديمي دو موتور كليموف Klimov RD-33 توربوفن با پس سوز حداكثر سرعت : 2.45 ماخ شعاع عملياتي : در حالت نبرد شعاع700 تا 900 كيلومتر (بسته به مدل هواپيما) در يك خط سير بدون بازگشت 2900 كيلومتر حداكثر ارتفاع پرواز : 18000 متر (59100پايي) سرعت صعود: 330 متر در ثانيه تجهيزات : يك توپ30 ميلي متري GSh-30-1 و موشكهاي هوا به هوا / هوا به زمين و انواع مختلف بمبها شامل: R-60(AA-8 Aphid)/ R-27(AA-10 Alamo)/ R-73(AA-11 Archer)/FAB 500-M62/ FAB-1000/TN-100/ S-24/AS-12/ AS-14 http://airspace.cz/img/mig29a_weap.jpg
    • توسط RezaKiani
      شاید برخی گمان کنند که سیر تکامل ادوات زرهی به انتها رسیده است اما پدیدآمدن جنگهای جدید نیاز به ادوات زرهی جدیدی را آشکار ساخته است. در این میان، روسیه به عنوان میراث دار شوروی سابق هنوز هم در عرصه زرهی از کشورهای پیشتاز جهان به حساب می آید. "بی ام پی-تی" از جدیدترین محصولات زرهی روسها است. این تانک خود تانکی است که برای پشتیبانی از دیگر تانکها طراحی شده است و نظامیان روسی آن را به نام ترمیناتور یا نابودگر می شناسند.
      پیش زمینه تاریخی
      پس از فروپاشی شوروی سابق ارتش روسیه دوران خوشی را از سرنگذراند. روسها که به تازگی از باتلاق جنگ افغانستان نجات یافته بودند هنوز به جمع بندی تجربیات جنگ افغانستان نپرداخته بودند که درگیر جنگی با همان ویژگی ها اما اینبار درخاک خود شدند. مسلمانان چچن سالها بر علیه سلطه روسها جنگیده بودند و هیچگاه حکمفرمایی روسها را بر خود قبول نکرده بودند. آنها اینبار هم از فرصت سیاسی بوجود آمده استفاده کردند تا استقلال خود را بازپس گیرند. نتیجه این درگیریها، نبردهای چریکی بود که تا امروز ادامه یافته و گاه به عملیات تروریستی و انتحاری منجر شده اند.
      در طی جنگ اول چچن نیرویهای روسی تلفات زیادی را در نبردهای خیابانی در برابر ستیزه جویان چچن متحمل شدند. علت این تلفات ضعف تکنولوژیکی روسها نبود بلکه ماهیت نبردهای شهری چنین تلفاتی را اقتضا می کرد. تجربیات جنگهای شهری برای روسها روشن ساخت که در اینگونه درگیریها نیاز به خودروهای زرهی خاصی است که بتواند در هنگام درگیر شدن با تیمهای ضدزرهی حریف به کمک نیروهای اصلی بیایند. روسها در جنگ با شورشیان به صورت موقت از توپهای ضدهوایی خودکششی موجود در زرادخانه خود استفاده کردند. اما این توپهای خودکششی نه دارای حفاظت کافی بودند و نه قدرت جابجایی یک تانک معمولی را داشتند. از این رو، روسها به این فکر افتادند که با استفاده از بدنه یک تانک معمولی یک خودرو زرهی جدید بسازند که مانند یک تانک -و یا حتی بهتر از یک تانک- حفاظت شود و بتواند از پس پیاده نظام مسلح به موشکهای ضدتانک بربیاید. نتیجه این طراحی، تانک جدید بی ام پی-تی بود.
      در سال 1997 نفربرزرهی سنگین بی تی آر-تی در نمایشگاه نظامی اومسک به نمایش گذاشته شد. این نفربر روی بدنه تانک تی-55 ساخته شده بود. اما اینبار طراحان روسی تصمیم گرفتند خودرو زرهی جدید خود را بر پایه تانک تی-72 بسازند. بی ام پی-تی اولین بار در دومین نمایشگاه تجهیزات نظامی اورال به نمایش گذاشته شد. از چگونگی وضعیت خدمتی بی ام پی-تی اطلاع دقیقی در دست نیست اما احتمال دارد که از سال 2005 به تدریج آنها را وارد نیروهای مسلح روسیه کرده باشند.
      تاکتیک
      در نبردهای شهری 2 دستگاه بی ام پی-تی وظیفه حفاظت از 1 دستگاه تانک را برعهده دارند در صورتی که در مناطق روستایی این نسبت برعکس می شود و برای حفاظت از 2 دستگاه تانک از 1 دستگاه بی ام پی-تی استفاده می شود. این نسبت به دلیل پیچیدگی های جنگ شهری و نیاز به جنگ افزارهای ضدنفر با تحرک بالا به دست آمده است. در این درگیریها ممکن است که یک خودرو به صورت همزمان با چندین هدف و در چند ارتفاع مختلف درگیر شود. وجود چنین خودرویی فشار وارد شده بر تانکها در جنگهای شهری را کاهش می دهد و تانکها می توانند بر هدف اصلی -که جنگ با تانکها و دیگر اهداف سخت یا پشتیبانی از پیاده نظام- متمرکز شوند.
      بکارگیری این تانکهای جدید می تواند باعث تغییراتی در تاکتیکهای زرهی در جنگهای شهری شود و تاثیر واحدهای زرهی را در این نبردها به صورت معنی داری افزایش دهد.



      بدنه و موتور
      از مشخصه های بارز تانکهای سری تی-72 و نسلهایی که از تی-72 الگو گرفتند ارتفاع کم تانک بود. ارتفاع کم به معنی قابلیت بقای بیشتر در محیطهای خطرناک جنگی است. این ارتفاع در بی ام پی-تی بازهم کمتر شده و برجک جدید این تانک به قدری کوچک و جمع و جور طراحی شده است که هدف قراردادن آن اگر غیرممکن نباشد بسیار مشکل است.
      بی ام پی-تی بر روی بدنه تانک معروف تی-72 ساخته شده است. قسمت پشتی جایگاه راننده را کمی بالاتر آورده اند تا فضای داخلی تانک برای نصب برجک جدید و تجهیزات مربوط به آن بیشتر شود.
      موتور اصلی بی ام پی-تی یک موتور دیزل دوگانه سوز است که می تواند 1000 اسب بخار نیرو برای به حرکت درآوردن تانک تهیه کند. ممکن است در آینده موتورهای جدید وی-99 با قدرت 1200 اسب بخار نیز برای نصب بر روی آن درنظر گرفته شود. تی-72 استاندارد با 44.5 تن وزن دارای موتوری به قدرت 840 اسب بخار بود. وزن بی ام پی-تی تا 47 تن افزایش یافته ولی با توجه به موتور قوی تر از تحرک تانک کاسته نشده است.
      می توان یک موتور کمکی نیز بر روی بی ام پی-تی نصب کرد تا هنگامی که موتور اصلی آسیب دید و از کارافتاد خدمه برای تهیه برق تجهیزات و تسلیحات داخل تانک از آن استفاده کنند.
      بی ام پی-تی به یک تیغه برای درست کردن خاکریز مجهز شده و می توان آن را به یک خیش مخصوص ضدمین نیز مجهز کرد.



      تسلیحات و تجهیزات
      برجک جدید طراحی شده برای بی ام پی-تی به دو توپ 30 میلیمتری 2آ42 مسلح شده است که می توانند با نواخت 600گلوله در دقیقه شلیک کنند. خزانه این توپها 900 گلوله آماده شلیک را در خود جای داده است. توپهای 2آ42 می توانند طیف وسیعی از انواع گلوله را شلیک کنند. یک قبضه مسلسل 7.62 به صورت هم محور با توپها نصب شده است.
      علاوه بر توپ اصلی در دو طرف برجک 4 موشک انداز ضدتانک برای شلیک موشکهای هدایت شونده آتکا-تی نصب شده تا حفاظت بی ام پی-تی در برابر ادوات زرهی سنگین تر تامین شود. این موشک توسط پرتوهای لیزری هدایت می شود و از کلاهکهای مختلفی استفاده می کند که بعضی از آنها توانایی نفوذ در انواع زره فعال و غیرفعال را دارند. سیستم هدایت لیزری این موشکها به گونه ای طراحی شده است که مختل کردن آن به سختی امکان پذیر است. برد این موشکها تا 5 کیلومتر می رسد و می تواند هر وسیله زرهی را از نزدیک شدن به بی ام پی-تی پشیمان کند.
      2 قبضه نارنجک انداز خودکار 30 میلیمتری آجی اس17 نیز بر روی بدنه بی ام پی-تی نصب شده اند هر کدام از این نارنجک اندازهای دارای یک خدمه جداگانه هستند و برای هر یک قبضه سایت هدفگیری روز و شب و دستگاه نشانه روی الکترواپتیک آگات-ام آر نصب شده است.
      یک سیستم هدایت آتش کامپیوتری وظیفه کنترل تسلیحات بی ام پی-تی را برعهده دارند. این سیستم که قبلا آزمایش خود را در تانکهای سری تی-90 پس داده است و می تواند برای درگیری با اهداف گوناگون در شب و روز و در حالت ایستاده یا درحال حرکت بکارگرفته شود. فاصله یاب های لیزری، دوربینهای دید در شب و دید درروز و دستگاه های هدفگیری التکرواپتیک از جمله ملزومات نصب شده برای فرمانده و توپچی بی ام پی-تی هستند. فرمانده و توپچی تانک هر دو می توانند سلاح های برجک را شلیک کنند.
      با توجه به تمهیدات بکارگرفته شده در بی ام پی-تی این تانک می تواند همزمان با 4 هدف مختلف و جداگانه درگیر شود. قدرت آتش این تانک بی نظیر است و سلاح های آن به خدمه اش اجازه می دهند تا به غیر از پیاده نظام با تانکها، زرهپوشها و هلیکوپترهای دشمن نیز درگیر شوند.



      حفاظت
      بی ام پی-تی مانند یک تانک واقعی دارای حفاظت واقعی است. این تانک علاوه بر زره معمولی تی-72 به زره های واکنشی در جلو و پهلوی بدنه نیز مجهز شده است. قسمت پشتی تانک توسط یک شبکه توری حفاظت شده است. جایگاه خدمه توسط لایه ای از کولار پوشیده شده است تا جان خدمه را در برابر صدمات ناشی از ترکشها حفظ کند.
      برای حفاظت خدمه، تجهیزات جنگهای ش.م.ه درنظر گرفته شده و در داخل تانک دو سیستم آتش خاموش کن خودکار نصب شده است. بی ام پی-تی دارای 4 نارنجک انداز دودزای 902آ نیز می باشد که می توانند در هنگام لزوم دود استتار لازم برای تانک را تامین کنند.



      مشخصات:

      نيروي محرکه
      قدرت:1000 اسب بخار
      موتور: 1موتور دیزل وی-90اس2
      نسبت قدرت به وزن: 21.3 اسب بخار/تن
      حداکثرسرعت در جاده: 65 کیلومتر بر ساعت
      برد:550 کیلومتر

      توليد
      تعداد: ؟ دستگاه
      سال ورود به خدمت:2005(؟)

      متفرقه
      وزن:47000 کيلوگرم
      طول: 7(؟) متر
      عرض: 3.7(؟) متر
      ارتفاع: ؟ متر
      توانایی عبور از خندق: 2.8متر
      توانایی عبور از آب: 1.2 متر
      خدمه:5 نفر(راننده، فرمانده، توپچی، دو نفر نارنجک انداز)

      تسليحات و زره
      2 قبضه توپ 30 ميليمتري به همراه 900 گلوله
      1 قبضه مسلسل کاليبر7.62 ميليمتري به همراه 2000 گلوله
      4 قبضه موشک انداز ضدتانک آتاکا-تی به همراه 4 تیر موشک
      2 قبضه نارنجک انداز 30 میلیمتری به همراه 600 نارنجک
      حداکثر زره: (؟) ميليمتر





      منبع مجله جنگ افزار
      نویسنده رضاکیانی موحد
    • توسط MR9
      یک اندیشکده آمریکایی به بررسی تأثیر سه سال جنگ در سوریه برنیروی پدافند هوایی این کشور و اینکه حکومت اسد دارای چه میزانی از توانمندی در شرایط فعلی است پرداخت.


      اندیشکده «واشنگتن» در مقاله‌ای به قلم سرگرد «چندلر اتوود»، از نیروی هوایی آمریکا و همکار نظامی این مؤسسه و «جفری وایت» همکار دفاعی اندیشکده واشنگتن و افسر ارشد اطلاعات دفاعی سابق آمریکا نوشت: ضد هوایی‌های حکومت سوریه براثر جنگ ضعیف شده‌اند، مسئله‌ای که فضا را برای عملیات هوایی با ریسکی پایین مهیا کرده است؛ عملیاتی که بتواند درعین‌حال به اهداف مهم نظامی و انسانی، با صرف معقول منابع، دست یابد. حکومت در ۱۷ مه، سپهبد «حسین ایوب اسحاق»، فرمانده پدافند هوایی خود و یکی از برجسته‌ترین مقامات نظامی که از زمان شروع جنگ در سال ۲۰۱۱ کشته‌شده‌اند را از دست داد. هرچند مشخص نیست مرگ این ژنرال چه تأثیری بر جنگ خواهد داشت، بااین‌حال مرگ وی آسیبی روان‌شناختی خواهد داشت که روحیه نیروهای پدافند هوایی سوریه را کاهش خواهد داد. با توجه به این امر و تأثیر سه سال جنگ، این سؤال مطرح است که نیروی پدافند هوایی حکومت دارای چه میزانی از توانمندی در شرایط فعلی است؟
      ■عوامل تضعیف نیروی ضد هوایی حکومت سوریه■
      یکی از ریسک‌هایی که اغلب در مورد حمله احتمالی آمریکا یا یکی از هم‌پیمانانش به سوریه مطرح می‌شود، توانمندی پدافند هوایی این کشور است. به نظر می‌رسد سیستم پدافند هوایی «بشار اسد» که توسط روسیه برای مقابله با نیروی هوایی اسرائیل راه‌اندازی و نگهداری شده بود، پیش از جنگ داخلی، نیرویی قوی- حداقل روی کاغذ- بود. از آن زمان توانمندی‌های زمین پایه این سیستم، شامل موشک‌های سطح به هوا و سلاح‌های پدافند هوایی به دلیل چند فاکتور تنزل یافته‌اند: استهلاک تجهیزات نیروها و مدیریتی؛ اختلال در آموزش و نگهداری منظم؛ غفلت احتمالی؛ تقسیم پرسنل و تجهیزات برای تقویت عملیات علیه شورشیان؛ و تصرف مناطق کلیدی در شمال و جنوب سوریه توسط شورشیان.

      ■ نیروی هوایی سوریه زمانی بزرگ‌ترین نیروی هوایی در خاورمیانه بود ■
      تا آنجا که به توانمندی‌های هوا پایه نیروی هوایی سوریه- که زمانی بزرگ‌ترین نیروی هوایی در خاورمیانه بود- مربوط است، به نظر نمی‌رسد این نیرو تهدیدی جدی برای عملیات هوایی باشد. در طی سه سال گذشته، این نیرو با ترک خدمت یا کشته شدن خلبانان، نگهداری ضعیف جنگنده‌ها و فقدان آموزش‌های تخصصی خلبان‌ها که برای انجام حمله‌های پیشرفته موردنیاز است، مواجه بوده است. جنگنده‌های قدیمی سوری ساخت شوروی، نیازمند نگهداری و قطعات یدکی گسترده‌ای هستند تا همچنان عملیاتی باقی بمانند؛ فرایندی که در خلال جنگ به فراموشی سپرده شد. حکومت بیشتر توانمندی باقی‌مانده هوایی خود را به بمباران ابتدایی – ولی درعین‌حال مرگبار- و تقویت دوباره عملیات پدافند شورشی خود اختصاص داد.

      ■تمرکز بیشتر قابلیت‌های ضد هوایی سوریه در دمشق ■
      بااین‌حال ضد هوایی‌های حکومت همچنان دارای توانمندی‌هایی هستند، این توانمندی‌ها به‌خصوص در دمشق، مستقر هستند، توانمندی‌هایی که شامل پدافندهای زمین پایه برای دفاع از مواضع مدیریتی کلیدی و تجهیزات نظامی متراکم در این منطقه و سیستم‌های SAM مدرن‌تر یا به‌روز شده تری هستند. عملیات هوایی آمریکا یا هم‌پیمانانش در این منطقه نیازمند برنامه‌ریزی، پشتیبانی و تجهیزات هوایی (برای حمله، نظارت، شناسایی و پشتیبانی) است. در نقطه مقابل عملیات هوایی در مناطق شمال و جنوب سوریه نیازمند عملیاتی گسترده برای از بین بردن توان باقیمانده پدافند هوایی حکومت در این منطقه نیست. با ریسک نسبتاً پایین، با ایجاد شرایطی برای کمک بشردوستانه بین‌المللی یا تلاش برای یافتن راه‌حلی دیپلماتیک برای نبرد، نیز می‌توان به هدف دست‌یافت.

      ■ نیروی ضد هوایی سوریه در حال حاضر نیز تجهیزات خوبی در اختیار دارد■
      قابلیت‌های فعلی
      ضد هوایی‌های حکومت سوریه قبل از جنگ شامل ۲۲ سایت هشدار،۱۳۰ سایت فعال SAM، در حدود چهار هزار اسلحه پدافند هوایی و چند هزار سیستم پدافند هوایی قابل‌حمل به‌وسیله نفر، بود. این تجهیزات اجازه پوشش سایت‌های عمده و مراکز اقتصادی نزدیک به اسرائیل، به‌خصوص نوار ساحلی، سوریه غربی- مرکزی (حماء، حمص)، منطقه دمشق و جنوب را به حکومت سوریه می‌داد. سوریه شمالی و به‌خصوص شرقی که ازلحاظ جمعیتی تراکم کمتری دارند، دارای تجهیزات تدافعی کمتری نیز هستند. نیروی ضد هوایی سوریه در حال حاضر نیز تجهیزات خوبی در اختیار دارد، اما پسرفت قابل‌ملاحظه‌ای نیز داشته است. احتمالاً بسیاری از سیستم‌ها به‌خوبی نگهداری نشده‌اند و کاربران این سیستم‌ها نیز احتمالاً به دلیل جنگ پراکنده‌شده و از آموزش و تمرین خوبی برخوردار نبوده‌اند.

      ■ شکاف در پوشش پدافند هوایی سوریه به دلیل حملات شورشی‌ها به تأسیسات ضد هوایی سوریه■
      هرچند بحران سلاح‌های شیمیایی ماه اکتبر-دسامبر ۲۰۱۳ و تهدید حمله هوایی آمریکا ممکن است حکومت را وادار به تقویت آمادگی خود کرده باشد، به نظر نمی‌رسد تمرین‌های پدافند هوایی مناسبی در این بازه زمانی صورت گرفته باشد. تجهیزات و پرسنل در طول جنگ سوریه از بین رفته یا برای نبرد با شورشیان پراکنده‌شده‌اند و تعدادی از رادارهای هشدار و سایت‌های پدافند هوایی در شمال، دمشق و نزدیکی بلندی‌های جولان توسط گروه‌های شورشی مورد حمله واقع‌شده است که به ایجاد شکاف در پوشش پدافند هوایی یا تضعیف آن منجر شده است. علاوه بر این ضد هوایی‌های حکومت از انسجام کافی برخوردار نیستند تا فرماندهی، کنترل و ارتباطات را در قبال انواع تهدیدات تضمین کند. سیستم قادر است تا به نحوی موفقیت‌آمیز در مقابل اهداف پیش‌بینی پذیر عمل کند، اما به حد کافی برای مواجهه با حمله‌ای ناگهانی و هماهنگ چابک نیست.

      ■ ساقط کردن جت شناسایی RF-4E ترکیه نشان‌دهنده عملکرد مثبت ضد هوایی‌های سوریه است■
      برای نمونه ساقط کردن جت شناسایی RF-4E ترکیه نشان داده است که ضد هوایی‌های سوریه همچنان می‌توانند به اهداف معین اصابت کند؛ اما این حادثه‌ای منحصربه‌فرد بود که تحت شرایطی ایدئال علیه یک هدف معین و در دسترس به وقوع پیوست. نیروهای حکومت وقتی با عملیات منظم هوایی روبرو شوند، احتمالاً بی‌کفایتی خود را با تأخیر در شناسایی و هماهنگی مسئولیت‌ها در سطح واحد، نشان خواهند داد. توانایی آن‌ها برای عملیات پدافند هوایی مناسب نیز احتمالاً با اماواگر همراه خواهد بود. بسیاری از تجهیزات پشتیبانی موشکی نیز در طول جنگ آسیب‌دیده یا از میان رفته است و خطوط ارتباطی که عملیات به‌کارگیری و تقویت مجدد از طریق آن‌ها میسر است نیز مورد تهدید مداوم نیروهای شورشی است. حکومت همچنین تعداد محدود سیستم‌های پیشرفته که به لحاظ فنی قابلیت تعقیب همزمان اهداف متعدد، شامل موشک‌های کروز و جنگنده‌های باقابلیت مانور بالا را حفظ نکرده است.

      ■ سرمایه‌گذاری وسیع سوریه پس از حمله اسرائیل به «الکبار»■
      پس از حمله هوایی بازدارنده اسرائیل به رآکتور «الکبار» در سال ۲۰۰۷، سوریه سرمایه‌گذاری وسیعی برای تقویت شبکه پدافند هوایی خود کرده است. تمرکز بر روزآمد کردن ستون فقرات شبکه بود که ترکیبی از SAM های ساخت شوروی در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، شامل SA-2 ها و SA-5 ها و SA-6 ها است. گام‌های جدی دیگری نیز برای روزآمد کردن SA-3 ها مثل سیستم‌های دیجیتال و قابل‌حمل، برداشته‌شده است. علاوه بر این، دمشق SAM های تاکتیکی پیشرفته‌تری نیز مثل سه آتش‌بار قدرتمند SA-17 و ۳۰ سیستم برد نزدیک SA-22 که بنا بر گزارشات جت ترکیه را در سال ۲۰۱۲ ساقط کرد، به‌کاررفته است.

      ■ پاشنه آشیل حکومت در دفاع هوایی■
      عملیات جنگی
      ضد هوایی‌های سوریه احتمالاً برای مقابله با حملات محدودی که از فقدان انسجام سیستم‌های سوری بهره ببرد، کارآمد نیستند. پاشنه آشیل حکومت سیستم‌های کهنه و شبه اتوماتیک فرماندهی، کنترل و ارتباطات، اتکای بیش‌ازحد بر شبکه‌های ارتباطی آسیب‌پذیر و ساختار متمرکز نبرد هوایی آن است. با توجه به این مسائل، بین شناسایی اولیه هواپیماهای متجاوز توسط رادارها و صدور دستورات لازم به بخش‌های دفاعی و پایگاه‌های هوایی فاصله زمانی قابل‌توجهی وجود خواهد داشت. علاوه بر این رادارهای هشدار قدیمی و ضعف شبکه‌های فرماندهی، کنترل و ارتباطات در برابر جنگ الکترونیکی حتی می‌تواند این تأخیر را بیشتر هم بکند که منجر به واکنش فردی و خودسرانه واحدها و عناصر پدافند هوایی می‌شود که این نیز آسیب‌پذیری آن‌ها را در مقابل حمله و پارازیت بیشتر می‌کند. این آسیب‌پذیری‌ها، حملات نیروی هوایی اسرائیل در سال ۲۰۰۷ را تسهیل کردند و از سال ۲۰۱۳ نیز رو به افزایش هستند.

      ■اسرائیل در طی جنگ فعلی در حدود نیم دوجین حمله به اهداف نظامی در سوریه انجام داده است■
      حمله «الکبار» در عمق عرصه هوایی سوریه، هرچند در شمال که نیروی پدافند هوایی سوریه ضعیف‌تر است، انجام گرفت. گفته می‌شود که جت‌های جنگنده اسرائیلی با قابلیت‌های پیشرفته فریب الکترونیکی، از سایت‌های پدافند هوایی نزدیک مرز سوریه – ترکیه و نوار ساحلی گریختند و برای خود مسیری از دریای مدیترانه تا سایت هسته‌ای درون سوریه باز کردند. همچنین بنا به گزارشات، اسرائیل در طی جنگ فعلی چیزی در حدود نیم دوجین حمله به اهداف نظامی، شامل حمله به اهدافی در پایتخت، انجام داده است. این حملات محدود سوری‌ها را غافلگیر کرد و دفاع مؤثری در برابر آن‌ها صورت نگرفت. بر اساس گزارش‌های رسانه‌های آمریکایی، حملات سال گذشته به انبار تسلیحاتی منطقه دمشق با هواپیمای جنگنده‌ای که از تسلیحات استند آف استفاده می‌کرد، صورت پذیرفت؛ حمله‌ای که بدون ورود به محدوده هوایی سوریه یا نبرد علیه ضد هوایی‌هایی که از پایتخت حفاظت می‌کنند، نیز قابل‌اجراست. چنین تسلیحاتی احتمالاً برای پرهیز از ریسک عملیات در محدوده این ضد هوایی‌ها به کار بسته شدند.

      ■ برسی توان ضد هوایی‌های سوریه برای مقابله با حملات هوایی آمریکا و هم‌پیمانانش■
      نتایج
      اگر آمریکا و هم‌پیمانانش تصمیم بگیرند که عملیات هوایی علیه سوریه انجام دهند، آن‌ها با شرایطی متفاوت، حسب هدف و نیت عملیات، مواجه خواهند بود. ضد هوایی‌های حکومت توان مقابله با حملات غافلگیرکننده با استفاده از مهمات استندآف را نخواهند داشت. این حملات با حملات اسرائیل علیه اهداف معین و خاص در سوریه قابل‌مقایسه است. عملیات هوای در مناطق شمالی و جنوبی سوریه که درگیر جنگ شدید هستند، مثل حلب، ادلب و جبهه جنوبی نیازمند عملیاتی گسترده برای دست‌یابی به برتری هوایی نیست. عملیات یکپارچه برای نابود کردن ضد هوایی‌های باقیمانده در این مناطق می‌تواند با ریسک کمتری صورت پذیرد و درعین‌حال منافع زیادی مثل تضعیف توان نظامی حکومت، پشتیبانی از کمک‌های بشردوستانه، تغییر موازنه میان گروه‌های شورشی افراطی و میانه‌رو زمینه‌سازی برای عملیات با هواپیماهای بدون سرنشین برای دست‌یابی به اطلاعات و اهداف آفندی باارزش، داشته باشد.

      ■پدافند هوایی پایتخت سوریه همچنان خطری پابرجا برای عملیات هوایی نیروهای خارجی خواهد بود■
      بخش پدافند هوایی پایتخت همچنان خطری پابرجا برای عملیات هوایی خواهد بود. جایی که ضد هوایی‌ها به‌شدت متراکم هستند و پیشرفته‌ترین SAM های متحرک (به‌طور مثال SA-6 ها و SA-3 ها یا SA-17 ها و SA-22 های مدرن‌تر) در آنجا قرار دارند، سطح تهدید افزایش می‌یابد و چالشی قابل‌توجه در مراحل آغازین عملیات ایجاد می‌کند. در موارد پیچیده‌تر، این نیروها ممکن است در بدو حمله پراکنده شوند، در طی عملیات اولیه پنهان شوند و پس‌ازآن در منطقه‌ای جدید برای به دام انداختن جنگنده‌های ناآگاه دوباره ظاهر شوند. برای از کار انداختن سیستم پدافند هوایی یکپارچه دمشق و زمینه‌سازی برای عملیات بعدی، نیروهای هم‌پیمان لازم است عملیاتی هوایی همراه با قابلیت‌های جنگ الکترونیک، جنگ سایبری و توانمندی‌های شناسایی، نظارت و اطلاعات انجام دهند؛ و تسلیحات استند آف برای استفاده علیه قابلیت‌های فرماندهی، کنترل و ارتباطات، SAM های ثابت و سایت‌های هشدار و محتمل‌تر از همه هواپیماهای پنهان شونده برای انجام حملاتی علیه SAM های پیشرفته اطراف دمشق را به‌کارگیرند.

      ■ عملیات هوایی آمریکا در سوریه الزاماً موفقیت‌آمیز یا همراه با شکست نخواهد بود.■
      با توجه به اینکه نیروهای آمریکایی با موفقیت عملیات علیه سیستم‌های پدافند هوایی بسیار مشابهی (و به همین نحو پراکنده و کم قدرت) انجام داده است، احتمالاً می‌تواند در عرض یک تا دو هفته بدون تلفات یا با کمترین تلفات به برتری وایی دست یابد.
      عملیات هوایی آمریکا و هم‌پیمانانش در سوریه باید در مقابل چند سناریوی عملیاتی، با استفاده از یک ارزیابی میدانی و روزآمد از توانمندی‌های حکومت در این سناریوها، سنجیده شود.
      زود است که بگوییم که شبکه پدافند هوایی سوریه تهدیدی بزرگ است یا اصلاً تهدیدی نیست. برخی عملیات با اهداف مهم بالقوه، مثل کاهش توانمندی‌های نظامی حکومت و حمایت از مأموریت‌های بشردوستانه را می‌توان با ریسک نسبتاً کم و صرف معقولانه منابع انجام داد. به‌طور خلاصه عملیات هوایی آمریکا در سوریه الزاماً موفقیت‌آمیز یا همراه با شکست نخواهد بود.


      منبع : http://www.eshraf.ir/1731

      دوست خوب
      خواهش میکنم. تمنا دارم. پلیز. سیلوو پله. اتمنا منکم.... دیگه زبونی بلد نیستم
      عکس ها یا لینک باشد یا از گالری سایت...
      آنتی وار
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.