Recommended Posts

با توجه به آنچه در تصاویر مشاهده میشه بله دو رادار به لحاظ فیزیکی مجزا است ولی با توجه به ساختار آنتن خیر دو رادار یکی هست نهایتا ممکنه در تعداد المان یا برخی زیرسیستم ها تفاوت داشته باشه اما مشخصا دو رادار خروجی یه پروسه و یه هدف هست حالا ممکنه ورژن های آزامیشی یه پروژه حتی احتمالا با نام متفاوت و حتی در ادامه رادار حافظ باشند. دلیلی برای ساخت دو رادار متفاوت با یه کارایی وجود ندارد.

 

 

 

چند نکته در مورد مباحث مطرح شده وجود داره که توضیح میدم.

1- نکته اول اینکه یه رادار هواپایه اساسا با رادار زمینی تفاوت های فاحش سخت افزاری و نرم افزاری داره میشه گفت رسما ارتباط چندانی بین ساخت رادار زمین پایه آرایه فعال با رادار هواپایه وجود نداره.

اطلاعات بیشتر:

http://www.military.ir/forums/topic/26923-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%A7%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D9%87/

 

2- نمی دونم چرا اینقدر اعتقاد به آرایه فاز فعال باب هست، حتی رادار سامانه ای چون پاتریوت یعنی AN/MPQ-53 هم از نوع غیرفعال هست و به خوبی کارایی خودش رو داره. نوع سخت افزار متناسب با کارایی های مدنظر و سناریوی نبرد انتخاب میشه مثلا برای یه کشتی یا جنگنده که فضا محدود هست ترجیح میدن یک رادار آرایه فعال مالتی بیم طراحی کنند ولی برای یه رادار زمین پایه اصرار چندانی روی استفاده از آرایه فعال وجود نداره و یه غیرفعال هم جوابگو هست.

 

3- دلیل حدس من مبنی بر فعال بودن رادار با آنتن مربعی، مربع شکل بودن اون نیست همانطور که در متن توضیح دادم نظر به آنتن مربعی بیم بایستی نوک مدادی باشه که مناسب کنترل آتش هست و نظر به عدم مشاهده فید تغذیه در پشت آنتن یحتمل این آنتن آرایه فعال است.

 

این رادار به نظر من با توجه به سخت افزار بعید است کنترل آتش باشد و اگر باشد پس رادار در تصاویر چه نقشی دارد؟

بیم نوک مدادی هیچ ارتباطی به آرایه فعال یا فازی یا دیش نداره!!! بلکه به طراحی ذاتی آنتن مرتبط هست،  منتهی آرایه فعال اینقدر مزیت داره و اینقدر استراتژیک هست!!! که اگر کشوری به تکنولوژی کاملش، که البته چندان هم پیچیده نیست (شامل الگوریتم ها و غیره) که اینام یکم همت میخواد، و مطالعه در این مورد نیاز هست، بخشی از مزایاش رو ذکر کردم.

 

اصولا رادار راداره!!! هواپایه، زمین پایه و دریاپایه نداره!!!! تفاوت اساسی نداره، اگر شما بتونید زمین پایه بسازید (بعبارتی ساخته باشید، کپی نکرده باشید) اون هم مشکلی نداره. کلا تفاوت در نوع کلاتر، و غیره هست، و مزیت این هست، که رادار روی زمین نیست. در نهایت دو عنصر حیاتی هست که باعث میشه طراحی ها تفاوت اساسی کنند: توان ارسالی، پهنای باند سیگنال ارسالی (بعبارتی رزولشن رادار) باقی چیزا مسائل مکانیکی و پردازشی چیزی نیس که بگیم بخاطرش باید یه رادار دیگه طراحی بشه!!!! دم و دستگاه و اصول همونه ملاحظات پردازشی فرق میکنه.... که پردازشی چون اصلا ساخت مطرح نیست........ دیگه بهانه داشتن سرش واقعا مسخره هست... بخصوص که تمام نرم افزارهای مناسب هم در دسترس هستند......

 

منتهی در زمین پایه ملاحظه نال ها و مشکلاتی هست که زمین بوجود میاره....

 

در هواپایه خود رادارهم متحرکه و طبیعتا ثبات و پایداری هواپیماهم موثره ( که اگر شما طراح باشید باز مسئله ندارید برای در نظر گرفتن اینا، تاکید میکنم از مسئولین گرامی نباشید اول خرید بعدا کپی!!! اگه نشد بهمون خوش گذشت طراحی میکنیم!!!)

---

در دریا پایه زمین جای خودش رو دریا میده، اما اگر شما پهنای باند سیگنال رو حل کنید مشکل رزولشن نداشته باشید، و ارتفاعش به اندازه کافی بلند باشه، حتی از زمین پایه راحتتره!!! (جز برای sea skimming) منتهی اونجاها استاندارد های رطوبت و این مسائل مطرحه.......... که حقیقتا اینا سختتر از طراحی یه رادار نیس!!!!

----------------------------------------------------

اصولا در مورد آرایه فعال همین رو اضافه کنم، اختلال با جنگ الکترونیکی خیلی خیلی سختتر از رادارهای معمولی هست. نیازی به رادار جستجو نیست!!! خودش رادار کشف، قفل و رهگیری همه چی یکجا هست!!! نه با تغییر جهت بیم مثل آرایه فازی، بلکه میتونه با ایجاد چندین نوک بیم در چند جهت مختلف کاملا درگیر بشود، فرکانسهای اصلا یه بخش از آرایه ممکنه تغییر کنه!!!! کور کردن مستقیم رادار واقعا مشکل هست!!!

تعمیر نگهدار و خیلی مسائلش خیلی راحتتره....

شما فقط فرض کن توی رادار معراج یه بخش ازش بعلت هرچیزی ترکش ضربه آسیب ببینه!!! کل رادار رو شما باید بندازی دور!! تعمیر و برگشتش مصیبت هست...

 

ولی در مورد آرایه فعال این مزیت هست، بلافاصله المانهای فعال قابل جایگزینی هست.

 

عدم استفاده از phase shifter به سبک معمول و فریتی که خودش منبع کلی مشکلات هست، در طراحی های پیشرفته، !!! سیرکولاتور، شخصا اطمینان دارم، اگر آرایه فعال بود حتما میگفتن........ اهمیتش کمتر از ساخت هواپیما نیست!!!

اصلا مزیت هواپیماهای امروز بخش قابل توجهیش، بخاطر از انواع مختلف و پیشرفته این جور رادارهاست.

-----------

 

اینا در لینکی که گذاشتید برای رادار هواپایه ذکر شده، بعنوان محدودیت:

 

• محدودیت توان تولیدی توسط هواگرد

در مورد رادار آرایه فازی و کلا استفاده  از سیرکولاتور و slot array، وزن بالای اون و .... خوب اصلا این در مورد آرایه فعال مفهوم چندانی پیدا نمیکنه، چون شما پهنای باند سیگنال رو بالا میبری و مثل 1 نانو ثانیه یا 10 نانو ثانیه سیگنال داری توی یه فریم مثل 100 میکروثانیه یا 1 میلی ثانیه، که توان مصرفی در کل خیلی پایین میاد...... عدم استفاده از دم و دستگاههای فریت بیس، لامپ های مایکرویوو (که راندمانشون در حد یک تا 2 درصد هست)  وزن رو پایین میاره در نتیجه نتیجه نیاز به خنک سازی و خیلی مسائل از بین میره. و فقط میمونه طراحی پردازشی بعبارتی اگر شما آرایه فعال بسازی باید بتونی توی F14 هم بتونی بگذاریش!!! سخت افزاری تفاوت آنچنان عجیب غریبی نداره، البته ملاحظات دما و خیلی مسائل داره، ولی وقتی ما مدعی ارسال ماهواره به فضا هستیم!!! دیگه اینجا نباید نق بزنیم!!! تلفات سیگنال و نسبت سیگنال به نویز هم در فعال بهتره، چون بلافاصله بعد از PA تششع و مهتر از اون بلافاصله بعد از المان LNA هست و تلفات مسیر مطرح نیست، و با تبدیل نسبتا فوری سیگنال به دیجیتال دیگه اصلا بحث تلفات مطرح نمیشه.

• دشواری خنک سازی رادار

توضیح داده شد

• نیاز به طراحی خاص پوشش دماغه (رادوم) هواگرد (مقاومت مکانیکی، طراحی آیرودینامیک، عدم تضعیف امواج در ارسال و دریافت)

خوب اینجا دیگه هواپیما آماده هست!!! قرار نیست دوباره طراحی بشود...... ماهیت و باند فرکانسی تفاوتی نمیکند.

 

• حفظ سامانه از تغییرات شدید محیطی (دما، رطوبت و ...)

 

پاسخ داده شد.

• نیاز به درجه اطمینان بسیار بالا

 

اصولا آرایه فعال یکی از دلایل استفاده ازش همین مسئله هست....... و البته عطف به همون مسئله که شما ماهواره مدعی هستی فضا میفرستی دیگه اینجا، مسئله ای نیست، ضمنا هیچ سیستم و نرم افزاری کامل نیست، بلکه باید ورژن بیرون بیاد، تست بشه، ضعفاش برطرف بشود، و بروز بشود نرم افزار.

• محدودیت حجمی و وزنی سامانه با توجه به محدودیت ذاتی هواگردها

پاسخ داده شد، بخصوص در بحث وزنی.

-------------------

 

در کل صحبت در این مبحث زیاد هست، ولی اینقدر بگم، جز ملاحظات محیطی مثل دما و رطوبت (که قطعه ای که استفاده میکنید باید تحمل این شرایط رو داشته باشه، بیشتر IC ها مورد استفاده هست، که خوب گرونتر هستن مثلا زمینی واسه شما -20 تا 85 درجه جواب میده!!! ولی برای هوایی ملاحظات تا حد قابل توجهی میشه مثل ماهواره، البته ماهواره خیلی مشکلتر هست) در دریایی هم بحث رطوبت هست.

 

در کل قطعات در چند کلاس تولید میشن، خوب قیمتاشون فرق میکنند، تنها ملاحظه اینه که برای هوایی باید یکم پول بیشتری خرج کنی!!! البته چون تعداد الماناش کمتر میشه، در نهایت تفاوتی نمیکنه، و ....

 

--------

 

ضمنا بحث رادارهای ISAR و SAR از بحث این رادارهای دماغه جداست، و اون داستان دیگری هست، که خلط مبحث نشود، اگرچه رادار SAR با قوطی شیر خشک!!! روی سایت آموزشی دانشگاه MIT موجود هست!!! icon_cheesygrin icon_cheesygrin icon_cheesygrin اینقده بچه بازی شده دیگه!!!

 

تا جایی که یادم هست، اینکار رو داده بودن به رستافن، منتهی 4 5 سال پیش، یا شاید بیشتر، مثل اینکه گفته بودن، بعد از 10 سال کار روش گفته بودن نمیتونن!!!

البته این رو از اساتید دانشگاهی که اونجا کار میکردند یا مرتبط بودند نقل میکنم....... صحتش رو نمیدونم....... و البته الان نمیدونم تونستن یا نه!!

 

منظور این هست، که دنبالش بودن، اگر به نتیجه برسه، و اینها آرایه فعال باشه (آرزو بر جوانان عیب نیس!!!) شما از همین الان هواپایه و دریاپایه رو هم حل شده بدون، و دیگه خیالمون تا 10 20، سال از آسمون راحت هست، اگر با پهنای باند مناسب سیگنال ارسالی مثلا بیشتر از 100 مگاهرتز اقلا طراحی شده باشه (البته اینا تو کتابا تخیله بعنوان رادار با همچین بردی!!!) منتهی در عمل 1 تا 2 گیگاهرتزم شاید باشه!!! مسئله turbulence رو احتمالا حل کردن با روش های پردازشی (حدس هست) با همچین مشخصاتی سال معرفی شده از سال 2002 دیدم هست.

 

در مورد پاتریوت اون قدیمیها بله!!! جدید ها و تاد رو ببنید، سامانه های رو ناوها رو ببینید!!! ضمنا همین پاتریوت یه پهباد به دلایلی از سوریه بلند شد ندید!!! شما میدونی کدوم نسخه بود؟ خدایی من نمیدونم!!!

ولی میتونم حدس بزنم.

 

بعد همین قابلیت مالتی بیم چیز کمی نیست، بخصوص وقتی موشک بارون مطرح باشه و هنگام جنگ الکترونیک

 

بحث کلا در مورد راداری هست!!! که براش یه پشه!! یه موشک، یه هواپیما براش فرقی نکنه، نیاز به رادار جستجو و قفل جداگانه نباشه، سختتر از رادارهای معمولی جم بشه، بخاطر خیلی مسائل که بالاتر عرض کردم، باید دید هدف ما این هست یه چیزی بگیم داریم؟ یا یه چیزی میخوایم استفاده کنیم؟

بحث در مورد آینده هست، https://en.wikipedia.org/wiki/Swordfish_Long_Range_Tracking_Radar

این واسه هند هست!!! اگر ماهم به اندازه کافی در جنگ الکترونیک پیشرفت کنیم، تاد و پاتریوت چون آرایه فعال نیستند، خیلی راحتتر جم میشن و گول میخورند!!! کما اینکه این اتفاق افتاد.

 

چیزی که هست، کشورهای پیشرفته در حال بروز رسانی هستند، منتهی شما در نظر هم بگیرید چقدر اولویت هست براشون؟ ضمن اینکه شما رادارها با آرایه فعال رو ببنید همزمان با تغییراتی هم میتونند دریا پایه و زمین پایه باشند، حتی نیاز به طراحی مجدد نیست، هم نیست تا حدودی.

http://www.lockheedmartin.com/us/news/press-releases/2013/october/mfc-10182013-meads_fire_control_radar_tactical_ballistic_missile.html

 

در ضمن سیستم های ضد موشک مثال زده شده مثل تاد یا پاتریوت، مثال زده شده، هرگز در شرایط یه جنگ الکترونیکی واقعی تست نشدند!!!

بعید هم میدونم تست بشوند، با اینهمه بدنبال بروز رسانیشون هستن، یا جایگزینی با سیستم ها جدید، منتهی اول خطوط اول رو مثل نیروی هوایی و دریایی رو بروز کردند....

 

کل بحث بنده هم این هست، که اگر آرایه فعال بود، دیگه همسایه های ما ساکت میشدند!!! اونم بصورت کامل.

-------------------

با همه اینا ممکنه شما حرفه ای طراحی کرده باشید و ساخته باشید، اطلاعات شخص خودم، بیشتر از سر علاقه و مطالعه بوده و درسهای دانشگاه، و سمینارها ارشد دکتری، یا مقالات مرتبط بوده، و کار خاصی در این زمینه نکردم، چون کلا برخلاف علاقه به این مباحث، کلا علاقه ای به جاهای دولتی، شبه دولتی و نظامی ندارم!!!!.

ویرایش شده در توسط pyaghoubi
  • Upvote 9
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بنده از همون روز اول به این صحنه موجود در این کلیپ شک کردم ولی نخواستم چیزی بگم تا بحثی به راه نیفته ولی وقتی که دیدم یکی از دوستان این صحنه رو به عنوان صحنه شلیک باور 373 یا کروز و یا کاتیوشا(که البته میشه گفت تقریبا درسته) در نظر گرفتند گفتم که بهتره قضیه رو با دلیل و مدرک اثبات کنم تا بعدا کسی نیاد از این موضوع سواستفاده کنه.

این صحنه شلیک سیستم راکتی ASTROS II MK-6 هست که آخرین نوع این سامانه راکتی می باشد و طی پروژه ASTROS 2020 ساخته و تحویل شده است.

 

http://8pic.ir/images/2rhoqz916fq9s6zvdagn.png

این هم تصویر با کیفیت بالای همین صحنه:

 

http://xup.ir/images/57963304386087859090.jpg

 

--------------------------------------------------------------------------

 

تصاویر خارج از گالری بصورت لینک ارائه شود . درصورت تکرار ، بدون هیچ ملاحضه ای از تاپیک محروم خواهید شد // MR9

ویرایش شده در توسط MR9
  • Upvote 14

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

دکتر سورنا ستاری در اخبار شبکه یک اعلام کرد در آینده (شایدم گفت آیندهٔ نزدیک!) موتورهای دیگری با دو تا سه برابر قدرت موتور اوج (که امروز رونمایی شد) در ایران در خطوط تولید قرار خواهد گرفت .


لینک مشاهدهٔ بخش خبری مذکور :

http://www.telewebion.com/fa/1496031/۳۱-مرداد-۱۳۹۵/اخبار-نیمروزی.html

مصاحبه با دکتر ستاری در دقیقهٔ ۲۴:۲۰
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
سلام
در مورد تست باور
اقاي روحاني شايد شايد در مورد توسعه موشكي عربستان اين حرف رو زدن
البته نظر شخصيم هست
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

با این استدلال متناقض شما آمریکا اصلا نباید اف 22 و بطور کل جنگنده رادارگریز می ساخت که مبادا چیزی ساخته بشه که از پدافند هوایی آمریکا رد بشه ،...

 

---

 

منظور بنده عواقب بعد رسانه ای و تبلیغاتی پشت پرده این درخواست بود نه مباحث فنی اون. تو کشوری که همه امیدشون روی توانمندی بالستیکی گذاشته شده نباید کاری کنیم که این اعتماد از بین بره. حتی اگه این سامانه بتونه سجیل رو هم در فاز نهایی مغلوب کنه نباید اعلام و رسانه ای بشه. والسلام

  • Upvote 8
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

توجه داشته باشید که موشکهای بالستیک موجود در ایران طیف گسترده ی را شامل میشود: از موشکِ از رده خارج ِ شهاب یک با برد ۲۸۰ کیلومتر و قدمت ۲۵ سال تا موشکهای دو مرحله ای سوخت جامد با برد ۲۰۰۰ کیلومتر. پس اگربعدأ  گفته شود باورعلیه یک  موشک بالستیک تست شده، معلوم نیست که هدف، کدامیک از این موشکها بوده پس  خللی به اعتبار موشکی ما وارد نمیشود. بله....اگر ما فقط یک نوع موشک بالستیک داشتیم ، این مطلب مشکل ایجاد میکرد. از طرف دیگر صرف اینکه باور ـ بعنوان اولین تجربهٔ ضد بالستیک ـ  بتواند یک موشک بالستیکِ هر چند قدیمی و از رده خارج مانند شهاب یک را منهدم کند،این امرخودش اعتبار زیادی را برای این سیستم بوجود می آورد. موشک بالستیک ، سخت ترین  هدف هوایی است و شکار آن بمراتب دشوارتر از هواپیما و هلیکوپتر است . سیستم های پدافندی آمریکایی مانند هاوک های خودمان که قبل از پاتریوت ساخته شده اند توانایی زدن وشکار بالستیک را نداشتند.

 

 

روسها هم با اینکه ستون فقرات بازدارندگی اتمی شان موشکهای بالستیک است ، باز اقدام به ساخت سیستم های ضد بالستیک مانند اس ۳۰۰ وی و آنتی ۲۵۰۰ میکنند و با افتخار هم اعلام میکنند که آنها را عملأ بر ضد موشکهای بالستیک تست کرده اند . آنها هم طیف وسیعی از موشکهای بالستیک دارند ...از اسکندر ِکوتاه برد گرفته تا توپول ام با برد ۱۱۰۰۰ کیلومتر. بنابراین با اعلام این مطلب که اس۳۰۰ وی توانسته یک وحتی چند نوع ناشناخته از موشکهای بالستیکِ موجود در زرادخانهٔ روسها را رهگیری و نابود کند ، خللی به اعتبار نیروی استراتژیکی موشکهای بالستیکی روسی وارد نمیشود.

ویرایش شده در توسط meschi2
  • Upvote 13
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ببخشید من یه سری صحبت بیان کردم ولی فکر میکنم اصولا متوجه منظورم نشدید..

 

این جمله شما اصولا ارتباطی به پست من نداشت.. من تو پستم ندیدم نوشته باشم بیم نوک مدادی ارتباطی به فعال بودن داشته باشه و همانطور که خود شما نوشتید نظر به طراحی فیزیکی آنتن گفتم بیمش نوک مدادی است و اینکه نظر به عدم مشاهده ی ساختارفید و لنز یا آرایه شکافی آنتن احتمالا فعال هست. این رو برای بار سوم واضح عرض میکنم.

 

 

این قست از پست شما حکایت از عدم آشنایی شما به تفاوت سیستم های راداری زمین و هواپایه داره. شما با محدودیت های عملی ساخت رادار آشنایی ندارید. در عمل بین رادار زمین هوا و دریاپایه تفاوت از زمین تا دریا و آسمان است. البته بحث اصلی روی تفاوت زمین و هواست و دریا تفاوت چندانی با زمین ندارد اما به هر حال در دریا و هوا شما نمی توانید هر راداری با هر شکل آنتنی استفاده کنید چراکه مشخصا به عنوان مثال با محدودیت فضا روبرو هستید به ویژه در هوا کلا قصه فرق میکنه. در هواپایه به دلیل گسترده بودن پهنای باند کلاتر و قرارگیری طیف فرکانسی هدف در طیف کلاتر پردازش سیگنال و استخراج هدفی که دائما سرعت نسبی و نتیجا شیفت داپلر اون در حال تغییره مکافاتی پیچیده است به نحوی که طراحی پردازشی رادار زمین پایه که با طیف کلاتر واضحی روبرو هست اساسا تکرار میکنم اساسا تفاوت داره. من از روی منابع نت صحبت نمیکنم این مساله یه مساله واضح در شاخه سامانه های مخابراتی هست و دارای پشتوانه ی علمی است. در این مورد منابع متعددی در دسترس هست که قابل ارائه هستند و از جمله ی اونها میتونم مطالعه کتب زیر رو پیشنهاد میکنم:

Introduction to Airborne Radar George W.Stimson

Air and Spaceborne Radar Systems An Introduction P. Lacomme, J.C. Marchais, J.P. Hardange and E. Normant

Airborne pulsed Doppler radar Guy V. Morris

 

 

در مورد مزایای رادار فعال صحبت فرمودید خوب کسی منکر مزایای متعدد این نوع رادارها نیست ولی بحث اکتساب داده و سرچ شاید لزومی نداشته باشه حتما فعال استفاده بشه اینطور نیست که بگیم بله این فعال نیست پس بدرد نمیخوره شما برای مسافرت کردنن ممکن هست اتوبوس یا هواپیما رو انتخاب کنید خوب وقتی موضوع زمان براتون مطرح نباشه طبعا با اتوبوس مسافرت میکنید و هزینه هواپیما رو به جان نمیخرید. به عبارت دیگه نظری میکنید به داشته ها و اهداف و بعد طرح مناسب رو انتخاب مکنید همان کاری که آمریکایی ها در مورد سامانه پاتریوت انجام دادن یا واحدهای راداری پسیو سامانه ی اس سیصد و ... پس پسیو بودن رو نقطه ضعف عمده محسوب نکنیم. بله فعال مزایای متعدد دارد که خود من بارها در سایت اونهارو توضیح دادم اما اینکه برای من صرفه دارد که هزینه ی مالی و به ویژه زمانی بالاتر و پیچیدگی بیشتر رو بپذیرم یا خیر مساله ی دیگری است..

 

 

بله نظرات فنی آقای جورج استیمسون در مورد راداهای هواپایه رو به چالش کشیدید اجازه بدید من از طرف ایشون این مساله رو توضیح بدم.

در مورد موضوع اول که محدودیت توان باشد مساله اینه که شما نمیتونی یه ژنراتور دیزلی رو وری هواپیما سوار کنید و هر توانی که دوست داشتید در دسترس داشته باشید این یک محدودیت است نگفتیم قابل حل نیست گفتیم محدودیت هست و این یعنی لزوم توجه طراح به مساله محدودیت توان.

 

در مورد موضوع خنک سازی یکی از بزرگترین معضلات رادارهای فعال بحث خنک سازی رادار هست. این موضوع به قدری چالش برانگیز است که چین برای حل مشکل خنک سازی رادارهای آرایه فازی فعال تایپ 348 خود از اکراین کمک میگیرد:

However, under an earlier but completely different contract, Ukraine did provide cooling technologies for the antenna to China

https://en.wikipedia.org/wiki/Type_052C_destroyer

 

در مورد مساله سوم یعنی طراحی رادوم ما ندانستیم چطور هواپیما آماده شدو آلیاژ و فرم دهی مناسب برای رادوم از دید شما حل شده فرض شد چراکه این موضوع یکی از مسائل پیش روی صنایع هوایی ماست که نمیدونم حل شده است یاخیر. اما به هر حال گفتیم لازم است به طراحی رادوم توجه شود خوب این خودش شد یک مساله و یک محدودیت که باید به آن توجه شود.

 

سایر مواد ذکر شده به همین ترتیب .. پاسخش هم بله داده شده و در کشورهای پیشرفته جهان این موضوعات حل شده اما برای کشوری مثل ایران این موضوعات چالش برانگیز هست و نیاز به سرمایه گذاری زمانی و مالی برای حل شدن دارد که منظور ما هم همین بود. همین چند مورد که ذکر شده در منابع یعنی محدودیت یعنی تفاوت اساسی در ساخت و طراحی سخت افزاری رادار زمین پایه و هواپایه که همه اظهر من الشمس اند..

بله، و البته بنده در مورد آرایه فعال معمولی صحبت نکردم، اصولا اگر قرار به چالش نکشیدن نباشه که بحث جور در نمیاد!!!

 

یه سوال، بنظر شما 1 مگاوات تشعشع توان برای یک ردار هواپایه زیاد هست یا کم در پیک سیگنال؟ (رادار F22 پیکش 20 کیلووات هست)

 

خوب اگر رادارهای معمولی امروز در نظر بگریم پهنای باند مثلا 5 مگاهرتز یا 10 مگاهرتز، خوب پهنای این سیگنال در حوزه زمان میشه بین 100 تا 200 نانو ثانیه، اگر این توی یک فریم 10 کیلوهرتزی تکرار بشود (بطور مثال) یعنی 100 میکروثانیه، (چون احتیاج داره سرعت بالا رو آشکار کنه) و نیاز داره زود به زود اطلاعاتش رو رفرش کنه قاعدتا بحث باید بالاتر باشه ضمنا حالا بحث سرعت کور اینا بگذاریم کنار و PRF متغیر.... البته همینجوری گفتم، قرار نیست اینجا طراحی بشود، خوب یعنی در توان متوسط مصرفی بشرط ایده آل بودن همه چی (در نظر نگرفتن تلفات)  خوب این چقدر میشه توان متوسط؟ میشه یک کیلو وات، حالا این برای F22 میشه 20 وات!!!! (البته پهنای باند سیگنالش رو نمیدونم) همینجوری فرض کردم اصلا شما بیا راندمان فرستنده ها رو بگیر 50 درصد، که البته بین 50 تا 60 هست ولی بد بینانه!!!http://www.microwavejournal.com/ext/resources/files/EuMW2013DefenseForum/TQS--Auto-vs-Defense-Radar-MWJ2013-Final.pdf?1471333634

 

 

خوب این میشه اندازه یه لامپ 20 وات تلفات PA هست، که اصل منبع حرارته اونم المانها تک تک تقسیم بشه خیلی کم میشه، اصلا مبحث خنک کردن مطرح نیست!!!!... حالا اصلا فرض کنیم PRF بره روی 100 کیلوهرتز بله اینجا اردر میشه 200 وات، جدا تو اون ارتفاع و دماهای منفی 50، -60 خیلی سخته؟ خنک کردنش؟؟!!! این برای لامپا اصولا مطرحه که راندمان کلا زیر 10 درصد هست!!! خوباش یکی دو درصد

 

ولی شما حالا اینو در نظر بگیر:

 

Capabilities of the AN/APG-81 include the AN/APG-77's air-to-air modes, plus advanced air-to-ground modes, including high resolution mapping, multiple ground moving target indication and track, combat identification, electronic warfare, and ultra high bandwidth communications. The current F-22 production radar is the APG-77v1, which draws heavily on APG-81 hardware and software for its advanced air-to-ground capabilities.[2]

 

High resolution!!! خوب فرض کنید برای F-35  هست، که شما بتونید راداری رو با پهنای باند سیگنال 500 مگاهرتز و 1 گیگاهرتز و حتی بیشتر طراحی و پیاده سازی کنید!!! 20 کیلو وات  رو میگذاریم کنار اصلا همون 1 مگاوات!!! مشکل turbulence رو هم با digital back propagation سعی میکنیم تخفیف بدیم!!!!

 

پهنای زمانی سیگنال میشه 1 نانو ثانیه!!! حالا شما PRF رو بیاری روی 100 کیلوهرتز، برای پیک یک مگاواتی، میشه 100 وات توان مورد نیاز بطور متوسط، که من حال میکنم از

T1G2028536 استفاده کنم با توان 250 وات، راندمان 60 درصد، و گین 18 دسی بل (تازه این چیزی هست که مثلا منتشر شده، سفارشی نیست و typical هست) با راندمان 60 درصد، ما 67 وات اتلاف توان داریم... پس حتی تو همچین پیکی هم مشکلی نداریم!!!
 
 
 
من از ابعاد F14 و رادارش و مشخصاتش اطلاعی نداشتم و اینم بزور تو اینترنت پیدا کردم، که بخونید توان مصرفی چقدر زیاده، (چون منبع solid state، یا در درجه پایینتری حتی آرایه فعال رو میشه با IC جمعش کرد)
 
حالا شما میگی اندازه!!! برای هواپیمای شما 60 سانت در 60 سانت مناسب هست؟ خوب این میشه یه آرایه 40 در 40 تو باند ایکس، که میشه معادل 1600 المان، حالا شما دایروی میگی باشه، این بشود 1200 المان (که بیشتره) هر المان 250 وات بده، ما براحتی 300 کیلو وات رو داریم!!! حالا بخوایم F22 رو الگوی خودمون قرار بدیم!!! دیگه در بدترین حالت 100 کیلو وات پیک سیگنال قابل دسترسی هست...
ضمن اینکه شما رزولشون بالایی داری، گرمای چندانی تولید نمیشه!!! ضمن اینکه برای بحث وزن، براحتی میشه مدار چاپی زد، که اصولا وزنی نداره. با این حال، نمیگم اینا چرا نه....
بحثم این بود خوب هست اینطوری بود!!! نه حالا معراج 4 نخوایمش، ولی برای امثال من رونماییش خوشحالی زیادی نداره!!!!
 
خوشحالی زمانی هست، که رادار با فرکانس متغیر، با PRF و hopping که اینا عادیه، با پهنای باند زیاد سیگنال ساخته بشود که دور از دسترس نیست...
-----------------
 
در مورد چینی ها اصلا نمیدونم چی ساختن!!!
 
اگرچه همین آمریکایی ها هم معلوم نیست، چون اصولا اطلاعات چندانی از peak power، شکل و نوع سیگنال ارسالی، پهنای باند فرکانسی و زمانی، PRF و غیره ندارم!!!
 
البته نوع دوم که گفتم پهنای زیاد سیگنال، یه چالش خیلی خوشگل و جذاب در حوزه پردازش سیگنال بوجود میاره و دعوای با نویز!!!! کل بحث پنهانکار منتفیه!!! چون این رفتار برای سیگنال با پهنای باند زیاد صادق نیست........
رفتار و معادله ها یکم پیچیده تر و خوشگل تر میشن، چون بنا به گفته کتابا، RCS، بهره آنتن و خیلی مسائل دیگه  رو شما نمیتونی ثابت بگیری و متغیر با فرکانس میشن.......
 
در کل بحث زیاد هست......... ولی سابقه مطالعه در این مورد خیلی قدیمی هست!!! ولی تازگیا داره خود نمایی میکنه....
 
حالا ممکنه شما بگی چرا آرایه فعال و فازی هم میتونه پهنای باند سیگنال بالا رو ساپورت کنه، منتهی اینجا بحث این هست که:
مشکل توی  سیرکولاتور، و شیفت دهنده های فاز هست که فریتی هستند و قابلیت ساپورت معمولا برای سیگنال پهن باند رو ندارن بخصوص تو همچین توانایی و همچنین قابلیت اعتمادی... حالا وزن و راندمان اینا بکنار....... منظور فرکانس کاری نیست، منظور ثبات فاز یا ایزولاسیون در پهنای باند سیگنال هست.
 
منتهی توی آرایه فعال با رعایت یک سری مسائلی میشه از شیفت دهنده فاز دیجیتال استفاده کرد، یا تحت شرایطی در انواع پیشرفته حتی شما از شیفت دهنده فاز هم استفاده نکنی (البته این توی آرایه فازی هم شدنی هست، بخصوص توی حالتی که فضا رو جستجو میکنه بدون کاهش گین انتن که اون بحث جداگانه میطلبه) ولی توی آرایه فعال دستتون بازتره.
 
مشکل solid state  و کلا IC توان پایین بود (ولی راندمان خوب) که با اصل جمع آثار حل شده است تا حدی.
 
 
این عکس رادار F35 هست، اگه به آنتن ها دقت کنید می بینید که آنتنهای فراپهنباند هستن، و آرایه، باقلواست، یعنی آرزوی هر مخابراتی که 10 20 میلیارد تومن پول داشته باشه یکی از اینا بسازه icon_cheesygrin icon_cheesygrin icon_cheesygrin .
 
البته دلیل اینکه به این بحث ادامه دادم، این هست، که از شما چیزهای جدیدی یاد گرفتم، ضمنا search کردن و جستجو در این امر دیدم رو باز تر کرد.
-------------
بهرحال هرچیزی در زمینه نظامی، روزی به عرصه تجاری غیر نظامی و عمومی میاد، و این برای شخص خودم که فعلا و در آینده دوس دارم در این کاربردها وارد بشم جذاب هست.
----------------------------------
 
البته اینکه خودم شخصا وارد نشدم، واسه اینه که تا ایران بودم آب (بخونید پول، البته منظورم اینه نخوای از این ارگان یا اون ارگان پول بگیری، سرمایه گذار شخصی و خصوصی خودمم که دیگه نمیگم!!) نبود!!  وگرنه شاید مام شناگر ماهری بودیم.... کلا بدم نمیومد تجربه کنم طراحی صفر تا 100 سیستم و پیاده سازیش... ولی حقیقتا جذاب هست....
--------------------
با این حال دلیل اینکه یکم نظر میدم، چون توی بحث پزشکی بنده وارد شدم، منتهی خوب زمین تا آسمون فرق میکنه، بحث برد مطرح نیست!!! اینجا باید توان پایین باشه و مسائل دیگری مطرح هست، اما همچنان اصول یکی هست، و میشه یه رادار هواپایه  رو توی کاربردهای پزشکی استفاده کرد (البته نه با پیک 20 کیلووات) البته اونم در حد طرحه فقط!!!! روی کاغذ.....
------------------------
با اینهمه ممنون میشم اگر ضعف ها و مشکلات رو میبینید باز بفرمایید. البته در بحث علم اسمها مهم نیستن!!! هرکسی باید بیاد بر اساس اصول علمی صحبت کنه!!! جورج چی چی یا غیر چی چی!!! فعلا که هم وطناش چیزایی رو پیاده سازی کردن سالهاست، که ایشون باید بگه نمیشه فلان اینا!!! چون حتی اگر ایشون رفته بسازه نشده، دلیل نیست یکی دیگه بره و بخواد بسازه و نشه!!! بخصوص اگر پارامترهای علمی اون مسئله رو ممکن بدونن. با اینهمه نظرشون قطعا ارجح هست، چون اون شاید دستش تو کار بوده و ما ته چیزی که دیدیم عکس و فیلم رو نت، یا رادار فرودگاه شیراز و بزور امام خمینی icon_cheesygrin حالا اتفاقی اگه از جایی رد میشیدم...
ویرایش شده در توسط pyaghoubi
  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
با تشکر از دوستای عزیز pyaghoubi و Electro_officer بخاطر مباحثه‌ی زیبا و آموزندشون. امیدوارم تو این فروم همیشه اینجوری صحبت بشه با این ادبیات و با این سطح سواد و اگاهی. وجود شما در این سایت باعث مباهات اعضای این سایت میباشد. و هم چنین شخص بنده.

سر افراز باشید.
  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

منظور بنده عواقب بعد رسانه ای و تبلیغاتی پشت پرده این درخواست بود نه مباحث فنی اون. تو کشوری که همه امیدشون روی توانمندی بالستیکی گذاشته شده نباید کاری کنیم که این اعتماد از بین بره. حتی اگه این سامانه بتونه سجیل رو هم در فاز نهایی مغلوب کنه نباید اعلام و رسانه ای بشه. والسلام

 

منظور شما قابل درک است و بحث بازی رسانه ای را می گویید و قوت قلبی مردم از توان دفاعی ولی اگر همه امیدشون روی توانمندی بالستیک است باید ترسید، چرا که فکری خطرناک است و حتما باید این واقعیت را نشان داد که بالستیک تنها بخشی از توان ماست و در مرحله ای  از جنگ جواب گو است 

 

از سمتی دیگر تهدید اتمی موشکی اسرائیل هم گزینه خیلی خوبی است که می توان روی آن مانور داد و آنها را در موضع ضعف برد که ما زیر تهدید حمله اتمی اسرائیل هستیم 

 

از سمت دیگر بعید می دانم باور بتواند با موشک های اصلی ما در فاز نهایی بتواند درگیر شود که اگر شود کاری بسیار عظیم است 

یعنی باور آن موقع توانسته کاری کند که آمریکا و اسرائیل هنوز موفق به تکمیل آن نشده اند 

از سویی حربه ما در مقابل دشمن تعداد زیاد موشک های دقیق ماست چیزی که حتی در فیلم های نمایشی ما به آن اشاره شده است 

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

با تشکر از دوستای عزیز pyaghoubi و Electro_officer بخاطر مباحثه‌ی زیبا و آموزندشون. امیدوارم تو این فروم همیشه اینجوری صحبت بشه با این ادبیات و با این سطح سواد و اگاهی. وجود شما در این سایت باعث مباهات اعضای این سایت میباشد. و هم چنین شخص بنده.

سر افراز باشید.

 

منم با نظر شما شدیدا موافقم . دقیقا اساس و پایه این سایت باید همین مباحث علمی باشه. تکلیف استاد بزرگ Electro_officer مشخصه از نظر بار علمی و تجربه تخصصشون هم فکر کنم تو زمینه مخابراته البته به نظر من هیچ نقدی به ایشان وارد نیست. دوست بزرگوارمون جناب pyaghoubi هم دارای دانش بالایی البته به نظر من در رشته دیگر ولی با علاقمندی تحقیق در اکثر زمینه های برق و الکترونیک . البته از نحوه نگارششون تقریبا مشخصه که دارای سواد بسیاری هستند ولی تجربه کم البته باز هم از نظر بنده ، شایدم من کاملا در اشتباه باشم . چون بعضی وقتها دانش بیش از اندازه و تجربه کم باعث جمعبندی ناقص و پراکندگی در مباحث میشه. پیشاپیش از همین جا از دوست خوبمون pyaghoubi هم ، اگر جسارتی شد عذر میخواهم و ارزوی موفقیت وادامه حضور در این مباحث دارم.

  • Upvote 2
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

دوستان در کنار خطر عربستان واسراییل خطر جدی وچند برابری پاکستان تندرو فراموش نکنن روحانی هم یه چیزی حالیشه کلا این در خواستش  خیلی سیاست مدارانه بوده به نظر من

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

دوستان در کنار خطر عربستان واسراییل خطر جدی وچند برابری پاکستان تندرو فراموش نکنن روحانی هم یه چیزی حالیشه کلا این در خواستش  خیلی سیاست مدارانه بوده به نظر من

پاکستان در زمینه موشکی خیلی حرف ها برای گفتن داره  و از همه مهمتر موشک های مجهز به سر جنگی اتمی بیشنر از همه  خطرناکتر هستند

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

هم اسراییل  و هم عربستان

یادتون نره که عربستان اخیرا از چین موشکهای بالستیک خرید و تهدید جدی تری است برای ما

 

دقیقا تهدید موشکی اتمی بصورت بالستیک بویژه از سمت کسانی که توازن قوای خوبی نسبت به ما ندارند و حکومتی دیوانه نیز دارند 

از این رو باید این برگ تهدید آنها را بسوزانیم 

البته تهدید اسرائیل علاوه بر موشک بالستیک موشک کروز از زیردریایی های دلفین هم هست که آن هم باید مدنظر باشد

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط kingraptor
      زیردریایی های اتمی و حتی دیزلی از توانایی های مرگباری برخوردارند و در صورت میل به قدرت نمایی، مهار آتش آنها بسیار مشکل است. این جنگ افزارها در طول جنگ جهانی دوم، به دلیل پنهان بودن از دید دشمن، نیروی دریایی انگلیس رابه زانو در آورده بودند. در ژاپن و شمال افریقا نیروهای آلمان نازی با در اختیار داشتن این سلاح ها سلطه خویش را بر دریاها اعمال می کردند.


      --------------------------------------------------------------------------------


      هواپیمای ضد زیردریایی P-3 اوریون


      --------------------------------------------------------------------------------

      شوروی با در اختیار داشتن زیر دریایی های اتمی قادر بود در صورت بروز جنگ، ارتباط اروپای غربی را با آمریکا قطع کند. در جنگ فالکلند پس از انهدام رزم ناو بل گرانوی آرژانتين توسط اژدر یک زیر دریایی انگلیسی، کشتی های جنگی آرژانتين دیگر تا پایان جنگ نقش مهمی را ایفا نکردند. به منظور مقابله با این جنگ افزارها در صحنه جنگهای گذشته و آینده تدابیری اندیشده شده است. پی-3 اوریون از جمله سلاحهایی است که می تواند تا حدود زیادی در مقابل زیردریایی ها، هر قدر هم که پیشرفته باشند عرض اندام کند. هواپیما چند منظوره پی-3 بیش از 30 سال است که به طور پیوسته توليد می شود و تا کنون بیش از 700 فروند آن به خدمت ارتشها، آتش نشانی ها، نیروهای حافظ صلح سازمان ملل و هواشناسی های کشورهای مختلف در آمده اند. از این لحاظ اوریون خود را تا مدت زیادی بی رقیب می دانست. طراحی اولیه بدنه و نحوه اتصال موتورها به هواپیما تا امروز تقریباً بدون هیچ تغییر عمده ای حفظ شده است. همین عدم نیاز به تغییرات گواهی بر بی نقص بودن طراحی اوریون است. اما تجهیزات الکترونیکی این هواپیما همواره در حال تغییر و تکامل بوده اند. از این رو سازنده پی-3 در به کار گیری آنها به درخواست و سلیقه مشتری عمل می کند. انواع پیشرفته تجهیزات، این هواپیما را به سلاحی خطرناک در مقابل زیردریایی ها تبدیل می کند. اوریون با چهار موتور توربو پراپ از نوع T56-A-10 کمی شبیه هرکولس محصول دیگر لاکهید است. با توجه به سابقه طولانی لاکهید در به کار گیری این نوع موتورها می توان به این نکته پی برد که این شرکت به خوبی با مشکلات این موتورها که سایرین را متواری کرده، کنار آمده است. پس از روی کار آمدن موتورهای توربوجت شرکهای هوایی سریعا به استفاده گسترده از آنها روی آوردند ولی لاکهید و نیروی دریایی ایالات متحده به علت ويژگيهای منحصر به فرد این موتورها همچنان در طیف گسترده ایی آنها را به کار می برند. خوشبختانه شرکت توربین الکترا بزودی توانست معایب عمده این موتورها را رفع کند و تا به امروز تامین کننده موتورهای پی-3 باقی مانده است. طراحی اوریون به حدود 40 سال پیش و سال 1957 باز می گردد. نخستین پرواز این هواپیما در 19 آگوست سال 1958 انجام شد پس از چند پرواز آزمایشی، تغییراتی صورت گرفت که عمده ترین آنها کوتاه شدن بدنه به میزان 2/13 متر بود. سپس این هواپیما به تجهیزات متداول آن روزها مجهز شد و به عنوان گشت دریایی، خدمت خود را رسما در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد. در آن زمان تغییرات دیگری برای فروندهای بعدی در نظر گرفته شد. در سال 1962 چند تغییر دیگر به منظور کارآمدتر کردن این سلاح اعمال شده و پی-3 اوریون که پس از گذشت سالها هنوز هم در خدمت ناسا است، متولد شد. نخستین سفارش قطعی برای خرید 7 فروند از این هواپیما مربوط به سال 1960 می باشد. نیروی دریایی آمریکا متقاضی خرید 7 فروند وای پی-3وی-1 با موتور آلیسون-توربین الکترا شد که می توانست انواع بمب های عمق روی معمولی و هسته ای، اژدرهای ضد زیر دریایی و مین و راکت را حمل کند.


      --------------------------------------------------------------------------------


      کابین نسبتاً پیچیده هواپیمای P-3 اوریون


      --------------------------------------------------------------------------------

      ظرفیت سوخت این 7 فروند اولیه از 20631 لیتر در اولین سفارش تا 34826 لیتر در آخرین متفاوت بود، اما همگی 4 مخزن در بالها، هر بال 2 مخزن جداگانه، و یک مخزن بزرگ در امتداد بدنه داشتند که این الگو تاکنون حفظ شده است. استفاده همزمان از دو رادار جداگانه در جلو و عقب هواپیما و ترکیب هر دو رادار برای ارایه تصویری 360 درجه ایی، پی-3 را به مجهزترین سلاح ضد زیر دریایی آن روز تبدیل کرد، اگرچه این طرح به زودی لو رفت و شرکتهای دیگر نیز به استفاده از آن روی آوردند. نخستین پرواز این سفارش هفتگانه در 15 آوریل 1961 انجام شد و تا آوریل سال بعد در مجموع 2521 ساعت در 585 سورتی پرواز با این هواپیماها به صورت آزمایشی و آموزشی انجام شد. بلافاصله پس از ورود این هواپیما به خدمت از آنها در جنگ علیه کوبا استفاده شد. در جنگ ویتنام نیز آمریکاییها از این هواپیما به میزان زیادی استفاده کردند. ماموریت اصلی این هواپیما در آن زمان پوشش راداری شبانه بر فراز خلیج تونکین بود گشتهای متداول روزانه و حمایت از کشتیهای لجستیکی در برابر هجوم احتمالی زیردریاییهای شوروی نیز از ماموریتهای بود که این هواپیما بر عهده داشت. نکته جالب توجه این است که این هواپیماها از پایگاهای داخل خاک فیلیپین به پرواز در می آمدند. از آن هنگام پی-3 به طور منظم در عملیات مشابه برون مرزی مورد استفاده نیروی دریایی آمریکا قرار گرفته و می گیرد و همواره به عنوان کشت ضد زیر دریایی، مین گذار دریایی، راهنمای زیر دریایی های خودی و هدف قرار دهنده اهداف دور به کار گرفته شده است.


      --------------------------------------------------------------------------------


      هواپیمای P-3 اوریون در حال پرواز در معیت یک ناوچه آمریکایی

      --------------------------------------------------------------------------------

      این هواپیماها گاهی برای ایجاد تغییرات آب و هوا و باران زا کردن ابرهای منطقه ای به کار گرفته می شوند. برای این کار پودر یدید نقره را در مقیاسهای زیاد توسط تجهیزات خاصی که در این هواپیما تعبیه شده است در میان ابرها می پاشند. قابلیت شرکت در عملیات جستجو و نجات، عکس برداری و نقشه برداری هوایی و حتی توانایی انجام ماموریتهای ترابری، اوریون را به هواپیمایی چند منظوره بدل نموده است. هم اکنون این هواپیماها در بیش از 30 پایگاه برون مرزی و درون مرزی آمریکا نشست و برخاست می کنند و حتی بارها توسط نیروهای چند ملیتی در مانورهای مشترک به کار گرفته شده اند. آمریکا تنها استفاده کننده از این هواپیماها نیست. اکثر کشورهایی که مرزهای آبی دارند از پی-3 به خوبی استقبال کردند و به میزان رفع نیاز دفاعی از این هواپیما خریده اند. نیوزلند اولین مشتری اوریون با سفارش 5 فروند پی-3 بی مجهز به مولد امواج صوتی کوتاه بود. کانادا 18 فروند و ژاپن که سرانجام در سال 1978 تصمیم به جایگزین کردن این هواپیما به جای نپتون گرفت مشتریان بعدی بودند.

      --------------------------------------------------------------------------------

      هواپیمای P-3 اوریون در حال برخاست


      --------------------------------------------------------------------------------

      ژاپن خط تولید این هواپیما را خریداری کرده و تا کنون بیش از 100 فروند از آن را تولید کرده است. پرتقال اسپانیا و تایلند خریداران دست دوم این هواپیما هستند. هلند، نروژ، ایران و پاکستان نیز هر کدام چند فروند پی-3 در اختیار دارند. انواع مختلف پی-3 اگر چه با قرار گرفتن حروف بزرگ و کوچک و شماره های متفاوت دسته بندی می شوند ولی عمدتاً تفاوت چشمگیری میان مدلهای مختلف مجود ندارد و می توان با تغییرات پیش بینی شده از سوی کارخانه سازنده هر نوع تغییر کاربردی را در انواع آن ایجاد کرد. پی-3 با حوصله ای که در خور هواپیمای توربو پراپ است، وجب به وجب منطقه را بازرسی و شناسایی و به محظ اطلاع از موقعیت زیردریایی مهاجم اقدام به شکار آن می کند. در طول عملکرد سی وچند ساله این سلاح موارد منفی از لحاظ فنی در مورد آن به چشم نمی خورد و همواره در انجام ماموریتهای محوله موفق بوده است. همین امر سبب شده است تا پرسنل زیر دریایی ها از هواپیمای پی-3 اوریون به عنوان کابوسی هولناک یاد کنند.

      -----------------------------------------------------------------------------



      ------------------------------------------------------------------------------

      منبع: Air.blogfa.com
    • توسط IRINavy
      بسم رب الشهداء و الصدیقین

      چند ماه پیش برای یه برنامه فرهنگی و مذهبی که در سایت سوباشی برگزار شده بود، رفتم. اونجا بود که از نزدیک با مشهد شهدای اون حادثه و شرح ماجرا بیشتر آشنا شدم.
      بعد از اون تصمیم گرفتم مطالب دست اولی تهیه کنم و در سالگرد اون حادثه خدمت دوستان تقدیم کنم تا اینکه از طریق یکی از دوستان بسیار خوبم به فیلم مستندی دراینباره دسترسی پیدا کردم. که هنوز در هیچ رسانه ای پخش نشده و احتمالا چهارشنبه هفته آینده از برنامه روتین ارتش از شبکه یک پخش خواهد شد)
      این فیلم حدودا 15 دقیقه ای روایتی مستند از حادثه ی حمله به سایت رادار سوباشی است که در 5 مرداد سال 67 (تنها چند روز به پایان جنگ تحمیلی و پس از پذیرش رسمی قطعنامه 598 از سوی ایران) اتفاق افتاده که منجر به شهادت 19 نفر از پرسنل متخصص پدافندهوایی شد.
      فیلم به اندازه کافی گویا هست پس من بیشتر از این توضیح نمیدم و پیشنهاد میکنم که حتما اون رو دانلود و تماشا کنید.
      دوستانی هم که نظرات و انتقادی نسبت به فیلم دارند لطفا یا در همین جا یا بصورت خصوصی بفرمایند تا به سازندگان اون منتقل کنم.
       


       
       

       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       

       

       

      لینک های دانلود

       
      http://habibnavy.persiangig.com/video/Soobashi-00.flv

      http://habibnavy.persiangig.com/video/Soobashi-00.flv
      قسمت اول - 36 مگابایت


       
       
      http://habibnavy.persiangig.com/video/Soobashi-01.flv


      http://habibnavy.persiangig.com/video/Soobashi-01.flv
      قسمت دوم - 36 مگابایت



      انشاءالله رهرو راه شهدا باشیم
      شادی روحشون، صلوات


       
    • توسط MR9
      بسم ا...
       
      گسیل پدافند هوایی مدرن باور-373 به سوریه/ ایران اجازه زدن بدون هشدار قبلی هواپیماهای اسراییلی را در آسمان سوریه دریافت کرده است
       
       
      منابع اطلاعاتی رژیم صهیونیستی می گویند، ارتش روسیه اجازه هدف قرار دادن بدون هشدار قبلی هواپیماهای اسرائیلی را در سرتاسر آسمان سوریه به ایران داده است.
       

       
      سفررییس ستاد کل نیروهای مسلح به سوریه
       
       
    • توسط hans
      موشک ضد زره صاعقه 2

      دوستان امیدوارم تکراری نباشد من جستجو کردم چیزی پیدا نکردم.
      موشک ضد زره صاعقه 2 بهینه سازی شده ی موشک ضد زره دراگون امریکایی است که توسط مهندسین و متخصصین صنایع دفاع مهندسی معکوس و بهینه شده است و توسط نیروی زمینی ارتش مورد استفاده قرار می گیرد.این موشک از نظر برد بهینه سازی شده است به طوری که برد نهایی دراگون امریکایی 500 متر است ولی برد موشک صاعقه 1000 تا 1090 متر بهینه شده است,همچنین سر جنگیه ان سنگین تر و نافذتر شده است.در اصل باید گفت این موشک مهندسی معکوس شده موشک سوپر دراگون است که اوایل دهه ی 90 بهینه شده بود.

      توضیحی مختصر در باره ی دراگون امریکایی
      این موشک ضد تانک هدایت شونده توسط کمپانی مک دانل داگلاس در امریکا ساخته شده است.سیستم هدایت موشک شامل سیستم دید در شب و سیستم گرما یاب که بر روی لانچر پرتاب نصب شده . همچنین این لانچر مجهز به یک دو پایه و یک باتری میباشد.این موشک قابل شلیک توسط یک نفر است و هدایت ان سیمی است.در دهه ی 90 سوپر دراگون 1 ساخته شد و پس از ان سوپر دراگون 2 که نسبت به نمونه ی اولیه خیلی کارامدتر و توانایی بیشتری دارد.


      دراگون امریکایی

      دراگون امریکایی


      spike-360
      Hans
    • توسط EBRAHIM
      از سال 1986 گزارشهاي دريافتي از ايران حاکي از برنامه توسعه و پيشرفت موشک بالستيکي ميان بردي بود که نامهاي مختلفي از قبيل Shahab 3،Shihab 3،Shehob 3 و يا Zelzal براي آن برگزيده شده بود.در سال 1993 ايران و کره شمالي همکاريهاي بسيار نزديکي را در جهت برنامه توسعه و پيشرفت موشکهاي سوخت مايع يک مرحله اي No-dong 1 و No-dong 2 آغاز کردند و احتمالا در همان زمان پاکستان نيز براي توسعه و پيشرفت موشکهاي Ghauri1/2 خود به اين برنامه ملحق شد. طراحي موشک No-dong کره شمالي بر اساس تکنولوژي ساخت موشک روسي SCUD B بنا نهاده شده بود که بعدها نيز امتياز ساخت موشکهاي SCUD B و SCUD C را نيز در اختيار کره شمالي قرار داد و آنها نيز نسخه بعدي آن را به ايران فروختند.

      موشکهاي No-dong و شهاب ٣ که به نظر مي‌آيد طراحي آنها بر اساس موشکهاي SCUD مدل B و C باشد شايد تنها در مقياس (کوچکتر يا بزرگتر بودن) تفاوت اندکي با هم داشته باشند.

      گزارشهاي ارسالي از ايران حاکي از آن است که ايران در حال بررسي خريد امتياز موشک شهاب No-dong کره شمالي و مجموع 150 فروند از اين موشکها مي‌باشد. همچنين ايران در نظر دارد که تمامي مراحل آزمايش برد و پرتاب اين نوع موشکها را در داخل خاک ايران انجام دهد،زيرا کره شمالي با شرايط سختي براي اين آزمايشها از قبيل :عدم صدور مجوز براي پرواز اين موشکها بر فراز خاک ژاپن از سوي اين کشور و فشار وارده از سوي چند کشور جهان از جمله آمريکا به کره شمالي براي ترک سريع برنامه‌هاي موشکي ايران روبه رو است .

      در سال 1997 ايران مشغول انجام آزمايش و تست هفت موتور براي توسعه ي برنامه هاي موشکي خود بود که اين موشک شهاب ٣ ناميده ميشد. منابع خبري معتقدند که کره شمالي در فاصله سالهاي 1994 تا 1995 تعداد اندکي موشک احتمالا 5 تا 12 فروند No-dong به همراه 4 خودروي مخصوص حمل موشک به ايران تحويل داده است و اين تحويل‌ها به علت فشار چندين کشور به کره از جمله آمريکا متوقف شد و بار ديگر از سال 1997 از سر گرفته شد. آنچه به نظر مي‌رسد اين است که توسعه و ظهور موشک شهاب ٣ ابتدا با مجوز صنايع هوافضاي ايران ودر نهايت مجلس به انجام رسيد و وظيفه آزمايش و نگهداري و عملياتي نگاه داشتن آن به صنايع موشکي همت در تهران سپرده شد که اين مرکز با در اختيار داشتن موتورهاي موشک و تانکرهاي سوخت ساخته شده در يک مرکز بزرگ و وسيع زير زميني واقع در خوجان به خوبي از انجام ماموريت محوله برآمده است.
      ======================================================


      در آوريل 1998 برنامه پرواز آزمايشي موشک بالستيکي ميان برد خود را که نام Ghauri 1 يا Hatef برآن نهاده شده بود به اجرا گذاشت که به نظر مي‌رسيد بسيار شبيه موشکهاي شهاب ٣ ايران و No-dong کره شمالي باشد که در نهايت باعث امضاي توافقنامه اي مشترک براي ساخت کمپاني‌اي واحد جهت برنامه‌هاي موشکي ميان سه کشور مزبور شد. به نظر مي‌رسد که تکنولوژي ساخت موشکهاي No-dong 1 و No-dong 2 از کره شمالي به ايران و پاکستان فرستاده شده است و به همين دليل موشکهاي شهاب ٣ و Ghauri 1 يا Hatef 5 بسيار به هم شبيه هستند. اولين برنامه پرواز آزمايشي موشک شهاب ٣ در ژولاي 1998 انجام شد دو فروند از اين نوع موشک نيز در سپتامبر 1998 به نمايش عمومي در آمد. يک منبع وابسته به منابع اسرائيلي گزارش کرد که ايران در حال ساخت و توسعه يک کلاهک هسته اي براي موشک شهاب ٣ مي‌باشد ، اما اين گزارشات از سوي مقامات ايراني تائيد نشده است. در سپتامبر 2000 يک موشک شهاب 3 مدل D آزمايش شد که ايرانيها عنوان کردند که از آن به عنوان نخستين وسيله پرتاب ماهواره در ايران استفاده خواهند کرد. اين موضوع نشان مي دهد که موتور استاندارد شهاب ٣ ابتدا يک موتور با سوخت جامد دو مرحله اي بود.

      برد موشك‌هاي نسل جديد «شهاب ۳»، در مقايسه با سري قبلي حدود ۱۰۰ درصد ارتقا پيدا كرده و از ۱۳۰۰ كيلومتر به ۲۵۰۰ كيلومتر افزايش يافته و خطاي هدف‌گيري که در نسل قبلي نسبت به برد آن ۸ در ده‌هزار بوده، در نسل جديد، به ۲ در ده‌هزار كاهش يافته است. نكته ديگر، سيستم اختصاصي ناوبري موشك‌هاي شهاب است كه موجب شده كساني كه ادعا دارند ايران اين موشك ها را از كشورهاي ديگر تهيه كرده است، اما اين سيستم ناوبري و الكترونيكي ساخته شده توسط متخصصان ايراني، جاي شبهه اي را باقي نگذاشته است. اين سيستم علاوه بر آنكه قدرت شناسايي و اصابت به اهداف را به گونه اي بسيار دقيق در اختيار ايران قرار داده است كه علاوه بر اطمينان از برخورد موشك به هدف موردنظر، در صورت خروج از مسير تعيين شده نيز مي تواند آن را تصحيح كرده و درصد اطمينان از برخورد را به نحو چشمگيري افزايش دهد. نكته ديگر در خصوص بهينه سازي استفاده از موشك هاي شهاب، تغيير زاويه شارژ موشك شهاب است كه از اين پس با زاويه صفر با سطح افق مورد استفاده قرار مي گيرد. اين تغيير موجب مي شود تا فواصل آماده سازي شليك موشك ها كمتر شده و قدرت متحرك سازي شليك ها را افزايش مي دهد تا شليك هايي نامحدود در زمانهاي كوتاه را شاهد باشيم.


      مشخصات:

      عملكرد: موشك بالستيك ميان برد
      سازنده:سازمان هوا و فضاي ايران
      طول:16.58 متر
      وزن:1780 كيلوگرم در مدل اوليه و 2.180 كيلوگرم در مدل هاي بعدي
      قطر: 1.38 متر
      برد: 1300 كيلومتر در مدل اول و 2500 كيلومتر در مدل هاي بعدي
      موتور: موتور تك مرحله اي با سوخت مايع در مدل اوليه و سوخت جامد در مدل بعدي
      وزن پرتاب: 17480 كيلوگرم
      كلاهك:بين 700 تا 1200 كيلوگرم
      دقت: 190m CEP
      زمان ساخت: ۱۹۹۷
      ==============================================================



      =========================
      منبع
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.