M-ATF

Members
  • تعداد محتوا

    1,758
  • عضوشده

  • آخرین بازدید

  • Days Won

    5

M-ATF آخرین امتیاز شما در روز 3 فروردین 1392

M-ATF شما بیشتری مطالب مورد علاقه کاربران را دارید!

اعتبار در انجمن

3,068 Excellent

درباره M-ATF

  • رتبه حساب کاربری
    04- ??????

Profile Information

  • Gender
    Not Telling
  1. خیلی به معنای متعارف واژگانی همچون «نسل» ان ام در استفاده مسئولین دفاعی از این عبارات استناد نکنید، نسل چهار و پنج صاعقه منظور جنگنده نسل چهار و پنج نیست، منظور نسل چهار و پنج خود طرح صاعقه هست که اون هم نه به معنای واقعی یک نسل جدید ( آنچنان که از معنای کلمه نسل انتظار داریم) بلکه چهارمین نمونه و پنجمین نمونه صاعقه ای که ساخته شده و احتمالا مثل خودروسازیمون در حد یه تغییر چراغ هستش.
  2. انصافا با در نظر گرفتن اقتصاد کره شمالی و ارتباطات بسته حکومتش و مردمش، به نظر میاد اونا خیلی بهتر و به روز تر از ما تو حوزه صنایع دفاعی دارن کار می کنن‌.. به نظر میاد هم راندمان بسیار بهتری در هزینه کرد بودجه نظامیشون دارن. هم متخصصین به روز تری دارن که نگاهشون به روند تغییرات صنایع دفاعی در سطح جهان هست ( بر خلاف ما که گاهی اوقات به نظر میاد چشامونو بستیم اصلا نمیبینم دور و برمون چه خبره تو همون تجهیزات چهل پنجاه سال پیش خودمون سیر میکنیم و دامنه دیدمون هست)
  3. سلام به شما به نظرم یه مشکل عمده در کشور ما اینه که خیلی وقتا چرخه توسعه سلاح از سازمان ها و نهاد های تحقیقاتی شروع میشه نه نیروی عملیاتی، اون هم به صورت جرقه ای، جزیره ای، سلیقه ای ، یعنی یکی یا گروهی که نه درک و تجربه درستی از صحنه نبرد داره و نه حتی شناخت دریتی از آخرین تهدیدات و تسلیحات دشمن داره، طرحی رو میده یه مدت روش کار می کنن هزینه میکنن تازه ارائه میدن به نیروی عملیاتی، نمونش میشه قاهر، نهاجاکه اصلیترین بهره بردار نیرو هوایی هست میاد بررسیش میکنه میبینه اصلا به دردش نمیخوره و متناسب با نیازهاش نیست بماند که نیروی عملیاتیمون هم شدیدا به دور از دانش روز نظامی و شناخت تهدیدات و تسلیحات به روز دشمن هستند. ما بالاتر از همه سازمانها و نهاد های تحقیقاتی صنعتی دفاعی نیاز به یک نهاد متفکر و تحلیلگر و مسلط و آشنا به آخرین تسلیحات و تهدیدات دشمن داریم که در ارتباط تنگاتنگ با نیروی عملیاتی و شناخت تاکتیک های بروز صحنه نبرد، بیاد تعریف کنه که چی باید ساخته، و یک اسپک یا requirement اولیه برای اون تعریف کنه سفارش بده به مجموعه های تحقیقاتی صنعتی، به چه شکلش رو نهاد های تحقیقاتی هستند که باید در بیارن و اجراش کنن. حالا اگه قرار هم شد دو یا چند گروه هم به صورت موازی روی اون کار کنن باز با برنامه میشه انجام داد.
  4. 12 - 13 سال پیش تازه وارد این انجمن های ایرواسپیس و ایران دیفنس و بعدتر میلیتاری و ایران میلیتاری فاروم شده بودم، اون موقع ۳ تا از از آرزوهای احساسی و جوونیم این بود که ببینم کشور توانایی ارسال ماهواره به فضا، تولید پدافند برد بلندی به سبک اس ۳۰۰ و نهایتا تولید هواپیمای جنگنده رو داره. اولیش انجام شد هر چند در سطح اثبات فناوری و غیر کاربردی باقیمونده تا الان. دومیش هم نشانه هایی ازش دیده میشه هرچند هنوز مرحله تولید انبوه و عملیاتی نرسیده. اما در مورد سومیش الان یه پله هم به عقب تر اومدم، الان این سوال برام مطرحه آیا نظام توان یا اراده هزینه کرد ( بالای ده میلیارد دلار) برای بروز رسانی نیروی هوایی رو داره؟ حالا چه خرید خارجی، و چه توسعه یا تولید بومی؟ (که قطعا به هر دو نیاز داریم). ما هنوز در حوزه تسلیحات لازم برای نبرد هوا به هوا هم کاری که نتیجه مناسبی داشته باشه نکردیم، هنوز هیچ موشک کوتاه برد مدرنی برای ناوگان کهن سالمون توسعه ندادیم چه برسه به میانبرد و دوربرد، فکورو سجیل علی رغم سایز بزرگ و وزن زیادشون نهایتا میانبرد هستند که در مقایسه با موشک های مدرن امروزی چندان مناسب نیستند. و هر هواپیمایی هم قادر به به بکارگیری اونها نیست. تازه همینها هم معلوم نیست به تولید انبوه و عملیاتی رسیده باشن. هنوز هیچ رادار هوابرد یا سامانه جستجو و هدایت اپتیکی برای بروز رسانی ناوگان فعلی به طور بومی توسعه ندادیم. هنوز کارهای اساسی و کوچکتر و کم هزینه تر در جهت توسعه جنگنده که هم به دارد ناوگان فعلی میخوره و هم بخشی اساسی از توسعه جنگنده بومی هست رو ازش غافل بودیم. میگن سنگ بزرگ علامت نزدنه، بیست ساله درگیر توسعه جنگنده هستیم، ولی تلاش نتیجه داری در حوزه زیر سامانه های اساسی یک جنگنده مثل موشک هوا به هوای مدرن یا رادار هوابرد ندیدیم، حتی سراغ توسعه جنگنده های سبکتر و البته موردنیازی مثل هواپیماهای توربوپراپ آموزشی، ضد شورش هم نرفتیم که کمی تمرین کنیم به بهانش زیرساخت تولید جنگنده بنا کنیم به نظرم هنوز گیج میزنیم استراتژی یا نقشه راهی در این زمینه نداریم، تصمیم نگرفتیم که میخوایم چیکاره باشیم. بیست سی ساله انواع و اقسام طرح ها رو دادیم برا جنگنده پشتیبانی نزدیک. حتی برا پلتفرم اف ۵ هم اگه برنامه هدف دار و کاربردی داشتیم، می تونستیم توسعه جنگنده ای به سبک اف-۲۰ ، تایگر شارک رو دنبال کنیم که در ایده می تونست در کلاس اف-۱۶ قرار بگیره.
  5. نه چیزی که به مضمون از اون خبر یا مصاحبه به ذهنم مونده که برداشت میشد این بود که ماموریت هواپیما تغییر کنه یعنی به جا پشتیبانی نزدیک، رهگیر بشه.
  6. یادمه تو یکی از خبرها یا مصاحبه ها بود که عنوان شده بود که نهاجا پروژه قاهر رو مشروط به تغییر در طراحی به منظور تغییر کاربری اون خواسته بودن
  7. ایشون رکورد دار اینگونه صحبت ها هستند. خیلی دوست دارم بدونم بازدارندگی هسته ای اسرائیل تو محاسبات ایشون به عنوان جانشین فرمانده کل سپاه، در جهت محو و نابود کردن اسرائیل چه نقشی داره.؟ توان نظامی متعارفشون به کنار
  8. میشه گفت تقریبا بعد از جنگ ۳۳ روزه این اسرائیل بوده که هر موقع اراده کرده به ما و متحدان ما ضربه زده، چه در موضوع دانشمندان هسته ای، چه در سوریه و یا جنگ غزه و در عمل ما کاری از دستمون بر نیومده، با این حال، ادعامون گوش فلک رو کر میکنه.
  9. دوستان در سطوح بالاتر و استراتژی و نقشه راه صحبت کردن، اما به طور موردی چند نمونه ای که به شخصه فکر می کنم تو زمینه هایی که الان داریم کار می کنیم یعنی پدافند هوایی و بالستیکی میتونه قابل تفکر و بررسی باشه اینهاست: ۱- یه زمینه ای که ظاهرا در کشور در اولویت راهبردی قرار گرفته پدافند هوایی هست، اماتو زمینه پدافند هوایی به نظر میاد اونقدری که رو پدافند برد بلند تمرکز داریم به برد کوتاه و دفاع نقطه ای توجه نداشتیم، با توجه به حملات دور ایستای اخیری که شاهد بودیم فکر می کنم بهتره به دنبال یک سامانه پدافندی کوتاه برد و نقطه ای ارزان جهت مقابله با انواع موشک ها و مهمات رها یا شلیک شده از پلتفرمی در فاصله ای دورتر از برد پدافند برد بلندمون باشیم، قطعا ارزان بودن مساله اصلی هست، چرا که پدافند برد بلند قطعا هزینه رو برای ما بالا میبره، ولی با داشتن پدافندی کوتاه برد و ارزانی که شاید بتونه تا صد برابر از هدفش ارزونتر باشه، هزینه اقتصادی حمله رو برای دشمن شدیدا بالا می بریم. مثلا اگه بتونیم 650 کروز با هزینه تقریبی مفروض ۱ میلیارد دلار رو با هزینه ۱۰ میلیون دلار ( خصوصا اگه این هزینه رو صرفا برای پرتابه دفاعی لحاظ کنیم نه کل سامانه) ساقط کنیم توازن هزینه دفاع و حمله رو به نفع خودمون جابجا کنیم و عدم توازن اقتصادی دشمن با خودمون رو به نحوی جبران کنیم. خوشبختانه بخش اعظمی از این مهمات ها در حال حاضر مادون صوت هستن. یکی از راه هایی که شاید مناسب باشه استفاده از توپهای با گلوله های هدایت شونده و کلاهک هوشمند و ترکشی و امثالهم. جستجو و هدایت غیر فعال میتونه در هزینه و راندمان کار مثلا در فضاهای جنگ الکترونیک و امثالهم موثر باشه، مثل کشف اپتیکی یا هدایت بوم رایدینگ یا لیزر رایدینگ و امثالهم ۲- در زمینه موشک های بالستیک که از سالها قبل اولویت راهبردی کشور بوده، تکمیل این زنجیره جهت بازدارندگی راهبردی متعارف در دو حوزه میتونه قابل اعتنا باشه، یکی توسعه ماهواره بر سوخت جامد برای ماهواره های geo که هم امکان ارسال ماهواره های جئو خصوصا جهت برقراری امکان هدایت و ارتباط برد بلند برای پهپاد ها و کروزها رو فراهم میاره و هم یک بازدارندگی بالقوه به لحاظ پتانسیل موشک های قاره پیما رو خواهد داشت. دومین حوزه توانایی نفی قابلیت های فوق برای دشمن هست، یعنی موشک های ضد ماهواره خصوصا ماهواره های جئو مثل gps که حذف اونها اختلال جدی در قابلیت های نظامی و غیر نظامی بوجود میاره و به تبع بازدارندگی قابل اعتنایی رو فراهم میاره. ۳- سامانه های دیده بانی و کشف اپتیکال و راداری هوابرد با پلتفرمهایی مثل بالن ها یا مشتقات اونها ( که ماندگاری بالا و کم هزینه ای دارند) جهت کشف تسلیحات شلیک شده و یا پلتفرمهایی که در ارتفاع پست پرواز می کنن مثل موشک های کروز ، خصوصا اگه بتونیم این سامانه ها رو به دفاع فعال ارزانی مشابه ایده دفاع فعال برای تانک ها مجهز کنیم چون قطعا هدف موج اول حملات خواهند بود. و یا اینکه بشه در زمان مواجهه با تهدید مستقیم به دنبال راهکارهایی بود که بشه به سرعت از سرویس خارج و فرود آورد و پس رفع تهدید دوباره به کارگرفت.
  10. اتفاقا به نظر من همین عدم اظهار نظر رسمی این احتمال رو مطرح میکنه که ممکنه برنامه ای داشته باشن و یا تصمیمی گرفته باشن، چون زمانیکه در رسانه ها از سوی مسئولین موضع گیری میشه ، معمولا از نوع رجزخوانی های تکراری و توخالی هست.
  11. ببینید به این سادگی نمی شه بر اساس حجم تجارت داخلی و خارجی نسخه پیچید، کره جنوبی اگه قرار بود محصولات هیوندایی یا سامسونگ یا امثالهم رو فقط در حجم کشور خودش تولید کنه محصولاتش به این سطح رشد و پیشرفت نمیرسید که الان حتی در صورت شرایط برابر مردمش تولیدات داخلی رو به محصولات خارجی ترجیح بدن و مصرفش کنن. الان امسال سال حمایت از تولید داخلیه ولی از اول مسیر رو اشتباه رفتیم، به جای ریشه مشکل رفتیم انتهای موضوع و ظاهر قضیه رو درست می خوایم بکنیم، یعنی به جای اینکه تولید رو درست کنیم می خوایم مصرف کننده رو مجبور کنیم تحت هر شرایطی هر تولیدی رو بخره. همه چیز در جاهن به سمت تعادلش میره، نمیشه با زور برای همیشه در شرایط غیر تعادلی نگه داشت سیستم رو. اینکه مصوبه کنین کالای داخلی بخرین یا تعرفه گمرکی ببریم بالا منجر میشه به قاچاق و در نهایت تضعیف تولید کننده داخلی، نمونش رو تو خودرو که میشد این کار رو انجام داد و قاچاق هم میسر نبود انجام شد و نتیجش رو میبینیم، در شرایط برابر تولید کننده داخلی قادر به رقابت با تولید کننده خارجی نیست، ما اگه اقتصاد رو به معنای واقعی خصوصی کنیم امکان تعامل کم هزینه با خارج از کشور هم باشه و حمایت از تولید در بخش تولید باشه یعنی مثلا تولید کننده وام ۲۵ درصد و امثالهم نگیره یا سرایر ضوابط دست و پاگیر، نیاز به حمایت تصویبی و خرید اجباری و تعرفه های آنچنانی نیست و حتی تبلیغات و فرهنگسازی که الان ازش صحبت میشه نیست، محصول داخلی اگه در کیفیت مشابه خارجی با قیمت کمتر تولید بشه خود به خود خربدار جذبش میشه
  12. اقتصاد ما حتی اگه به نفت هم وابسته نبود، حتی اگه موفق هم می بود، در اثر تحریم خیلی زود تر و شدید تر آسیب می دید، نفت و امثالهم هست که یک کالای تقریبا استراتژیک هست بقیه کالا ها که تو بازار های دنیا برا فروشش رقابت هست. شما تصور کن ترکیه تحت اون تحریم ها قرار بگیره ، خیلی سریعتر ضربه میخوره. اقتصاد موفق الان اقتصادیه که صادرات محور باشه که یه پولی رو بتونی وارد کشور کنی ضمن اینکه با تولید بالا هزینه محصول رو بیاری پایین، حالا اقتصاد شما هر چقدر هم موفق باشه ، قرار باشه تحت تحریم هایی با این اجماع جهانی قرار بگیره باز هم شدیدا آسیب میبینه، اتفاقا تولیدات و صادرات غیر خام اولین چیزیه که به مشکل می خورن چیزایی مثل نفت آخرین چیزاییه که برای کسب درآمد خواهیم داشت، شما فرض کن الان اقتصاد ما کره جنوبی، همین فردا تحریم های پیش از برجام ما اعمال بشه، صنعت ما شدیدا سقوط میکنه و تولید کننده های ما به لحاظ افزایش هزینه تولید و کاهش شدید درآمد دیگه نمیتونن مثل سابق حرکت کنن و با رقباشون رقابت. مگر اینکه فناوری های بسیار هایتکی داشته باشین که عرضه کننده زیادی نداشته باشه و بواسطه اون بتونی تو چانه زنی های دیپلماتیک بتونی بقیه محصولاتت رو هم عرضه کنی به دریافت کننده
  13. شک دارم به این سرعت توانایی کپی سازی موشک های اس ۳۰۰ فراهم اومده باشه، دو گمانه به ذهنم میرسه: اول که احتمال بیشتری میدم، جوینت کردن یک موشک ایرانی متفاوت از موشک اس ۳۰۰، با سامانه راداری و هدایت اس ۳۰۰ ( هر چند همینم کار ساده ای نیست)، مثل کاری که در مورد موشک صیاد و سامانه اس‌۲۰۰ شد. دوم بحث تولید تحت لیسانس موشک های اس ۳۰۰ در داخل که خیلی بعیده.
  14. چیزی که برام جالبه اینه که اسرائیل اینقدر راحت و بدون واهمه از واکنش ایران به اهداف ایرانی در خاک سوریه حمله می کنه و اتفاقا واکنش خاصی هم از سوی مسولین داخلی نسبت به این موضوع داده نمیشه.! البته شعارهای همیشگی که از زبان مسولین دفاعی شنیده میشه و روزی چندبار اسرائیل رو با خاک یکسان می کنند بماند، که اتفاقا دیروز هم دوباره از این صحبت ها شد ولی نه در واکنش به این موضوع بلکه طبق همون عادت همیشگی...