امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

سلام، نمیدونم دوستان تا به حال دقت کردن یا خیر ولی بنده تو مشاهده فیلم متوجه یک نقطه ضعف عجیب در تانک کرار شدم، لوله و برجک تانک در چرخش بدنه به سمت های مختلف ثابته و هدف خودش رو گم نمیکنه ولی در نقطه مقابل وقتی تانک در دست انداز میوفته و دچار نوسان های عمودی میشه لوله تانک کاملا تحت تاثیر بدنه قرار میگیره و به سمت بالا و پایین حرکت میکنه، این مشکل عملا باعث میشه تانک نتونه در زمین های غیر هموار شلیک مناسبی در حال حرکت داشته باشه. برای اینکه متوجه حرف حقیر بشید لطفا این ویدیو کلیپ که مربوط به تانک لئوپارد هست را ببینید. روی لوله تانک یک لیوان محتوی مایع قرار میگیره و هنگام عبور تانک از دست انداز هیچ چیز از محتویات لیوان کم نمیشه، قصد مقایسه تانک کرار رو با نمونه های خارجی ندارم ولی وجود یک ژیروسکوپ برای تثبیت حرکات عمودی توپ لازم به نظر میرسه

 

http://www.aparat.com/v/c7ToF/%D8%AD%D9%85%D9%84_%DB%8C%DA%A9_%D9%84%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86_%D9%86%D9%88%D8%B4%DB%8C%D8%AF%D9%86%DB%8C_%D8%B1%D9%88%DB%8C_%D9%84%D9%88%D9%84%D9%87_%D8%AA%D8%A7%D9%86%DA%A9_%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86_%D8%B1%DB%8C%D8%AE%D8%AA%D9%86_%DB%8C%DA%A9

ویرایش شده در توسط behrouz7
  • Upvote 5
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سلام، نمیدونم دوستان تا به حال دقت کردن یا خیر ولی بنده تو مشاهده فیلم متوجه یک نقطه ضعف عجیب در تانک کرار شدم، لوله و برجک تانک در چرخش بدنه به سمت های مختلف ثابته و هدف خودش رو گم نمیکنه ولی در نقطه مقابل وقتی تانک در دست انداز میوفته و دچار نوسان های عمودی میشه لوله تانک کاملا تحت تاثیر بدنه قرار میگیره و به سمت بالا و پایین حرکت میکنه، این مشکل عملا باعث میشه تانک نتونه در زمین های غیر هموار شلیک مناسبی در حال حرکت داشته باشه. برای اینکه متوجه حرف حقیر بشید لطفا این ویدیو کلیپ که مربوط به تانک لئوپارد هست را ببینید. روی لوله تانک یک لیوان محتوی مایع قرار میگیره و هنگام عبور تانک از دست انداز هیچ چیز از محتویات لیوان کم نمیشه، قصد مقایسه تانک کرار رو با نمونه های خارجی ندارم ولی وجود یک ژیروسکوپ برای تثبیت حرکات عمودی توپ لازم به نظر میرسه

 

http://www.aparat.com/v/c7ToF/%D8%AD%D9%85%D9%84_%DB%8C%DA%A9_%D9%84%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86_%D9%86%D9%88%D8%B4%DB%8C%D8%AF%D9%86%DB%8C_%D8%B1%D9%88%DB%8C_%D9%84%D9%88%D9%84%D9%87_%D8%AA%D8%A7%D9%86%DA%A9_%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86_%D8%B1%DB%8C%D8%AE%D8%AA%D9%86_%DB%8C%DA%A9

کرار که بماند حتی خود تی 72 هم مجهز به استابلایزر توپ در دو سمت هست ، معمولا به این شکله که سیستم کنترل اتش تانک باید روی یک هدف قفل باشه تا شاهد عملکرد این سیستم  باشیم ، درواقع اینطور نیست که تانک همیشه توپ رو متعادل نگهداره

  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

موضوع این نیست برادر ...

 

موضوع این هست که بعضی اساتید (!!!) اینجا حرف هایی زدن که کاملا غلط از آب در آمده !!!

 

که به مرور زمان وضعیت براشون بدتر هم خواهد شد ...

 

بنده دسترسی ایران به خود تانک تی 90 ام اس رو رد نمی کنم ... چون ایران قبلا قصد خرید این تانک رو داشت اما دندان گردی و باج خواهی روس ها مثل داستان اس 300 کار دستشان داد !!!

 

در ضمن پروژه ذولفقار متوقف نشده ...

 

تانک سنگین تری هم در حال توسعه هست ... که به مراتب از کرار پیشرفته تر هست !

 

 

از اون تانک سنگین تر اگه اطلاعاتی دارید بگید ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

  • Upvote 2
  • Downvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

کرار که بماند حتی خود تی 72 هم مجهز به استابلایزر توپ در دو سمت هست ، معمولا به این شکله که سیستم کنترل اتش تانک باید روی یک هدف قفل باشه تا شاهد عملکرد این سیستم  باشیم ، درواقع اینطور نیست که تانک همیشه توپ رو متعادل نگهداره

 

حرف شمارو رد نمیکنم ولی تصور من طور دیگه ای هست، چون سیستم های ژیروسکوپ هیدرولیکی و الکتریکی که حتی بر روی تانک های مدرن نصب میشه نیازی به وجود هدف برای ثابت نگه داشتن لوله تانک ندارن، بعد مبحث قفل کردن روی هدف و سیستم های کنترل آتش ممکنه برای تانک های فوق مدرن صدق کنه (گرچه تا حدی مطئنم هدف گیری بسیاری از تانک های جدید هم از طریق سایت چشمی یا تصویری به صورت دستی و با تخمین فاصله با سیستم مسافت یاب انجام میشه) ولی مسلما برای تانکی مثل T-72 که ساخت مدت ها قبله سیستمی به عنوان کنترل آتش و قفل کردن بر روی هدف حداقل به مفهوم امروزی وجود نداشته، حتی اگر این مطلب هم صحیح باشه همیشه هدف تانک یک وسیله نقلیه نیست که امکان قفل وجود داشته باشه، ممکنه هدف یک سنگر ساده یا محل تجمع دشمنان باشه که در اون صورت وجود نداشتن ثبات در توپ مشکل زیادی رو ایجاد میکنه. جدا از این حرف ها به نظر شما اون تانک لئوپاردی که کلیپش رو قرار دادم برای گرفتن یک فیلم بر روی یک هدف قفل کرده تا سیستم تثبیت کننده توپ عمل کنه؟ بازم میگم بنده اطلاعاتم در حدی نیست که بخوام با قاطعیت نظر بدم.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سلام ، نظر شخصی بنده این هست که ما تانک جدیدی نساختیم ، این موضوع خیلی مهمه ، بیشتر این تانک یک بروز رسانی مدل تی 70 هست نه بیشتر ، ساختن یک تانک از پایه کار بسیار هزینه بر و سختی است ، نمونه ان تانک التای ترکیه با اینکه ادعا میکنن که تاک میدان نبرد بومی ساختیم در صورتی همه ما میدانیم هر قطعه ان برای کشور دیگریست ، مورد بعدی که بیشتر دوستان می دونن خود پلتفرم تی 72 از نظر بروز رسانی محدوده و نمیشه زیاد روش تغییرات اساسی ایجاد کرد .

 

امیدواریم این قبیل کارها بستری برای یک پروژه عظیم تر باشد

برادر تی 72 ارتقا داده شده تی 55 است و تی 90 ارتقا داده شده ی تی 72..الان در جهان تسلیحات اینا 3 تانک حساب میشوند


به نظر من با قرار دادن چند مصاحبه کنار هم میتوتن حدس زد قضیه جی هست. اگر خاطر دوستان باشد اولین بار امیر پوردستان اعلام کرد که ما برنامه ای برای خرید تانک تی 90 داریم ولی بعد از چند روز سردار دهقان اعلام کرد که ما تانکی به نام کرار ساخته ایم و نیازی به تی 90 نداریم. احتمالا اختلافانی بین وزارت دفاع و نیروی زمینی وجود دارد. و نیروی زمینی نسبت به این تانک مقاومت میکنن و وزارت دفاع بر ان پافشاری میکند. این مصاحبه هم در همین راستا است
 

این دوره وزیر دفاع خداروشکر کار بلد و روشنفکره اما نظامیان این مملکت نصفشون با روشنفکری مخالفند و  اصلا بنظرشون تانکم الکیه و تیرو کمان موثر تره


سلام

همه این ها که شما فرمودی میشه بروز رسانی تانک تی 72 ، خب میشد به جای کرار گذاشت تی 72 ای ار

خود تی 90 مگه بروز رسانی تی 72 نبود؟؟اونا اسمشو گذاشتن تی 90 ای ار؟؟؟ما این تانکو از بیخ متحول کردیم بعد باز مارک روسیه رو بزنیم روش؟؟معذرت میخام ولی مگه اینقدر بووووقیم

  • Upvote 3
  • Downvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سلام، نمیدونم دوستان تا به حال دقت کردن یا خیر ولی بنده تو مشاهده فیلم متوجه یک نقطه ضعف عجیب در تانک کرار شدم، لوله و برجک تانک در چرخش بدنه به سمت های مختلف ثابته و هدف خودش رو گم نمیکنه ولی در نقطه مقابل وقتی تانک در دست انداز میوفته و دچار نوسان های عمودی میشه لوله تانک کاملا تحت تاثیر بدنه قرار میگیره و به سمت بالا و پایین حرکت میکنه، این مشکل عملا باعث میشه تانک نتونه در زمین های غیر هموار شلیک مناسبی در حال حرکت داشته باشه. برای اینکه متوجه حرف حقیر بشید لطفا این ویدیو کلیپ که مربوط به تانک لئوپارد هست را ببینید. روی لوله تانک یک لیوان محتوی مایع قرار میگیره و هنگام عبور تانک از دست انداز هیچ چیز از محتویات لیوان کم نمیشه، قصد مقایسه تانک کرار رو با نمونه های خارجی ندارم ولی وجود یک ژیروسکوپ برای تثبیت حرکات عمودی توپ لازم به نظر میرسه

 

http://www.aparat.com/v/c7ToF/%D8%AD%D9%85%D9%84_%DB%8C%DA%A9_%D9%84%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86_%D9%86%D9%88%D8%B4%DB%8C%D8%AF%D9%86%DB%8C_%D8%B1%D9%88%DB%8C_%D9%84%D9%88%D9%84%D9%87_%D8%AA%D8%A7%D9%86%DA%A9_%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86_%D8%B1%DB%8C%D8%AE%D8%AA%D9%86_%DB%8C%DA%A9

 تقریبا بیشتر تانک های بروز شده ی ما استابلایزر  دارند و در اون حالت است که توپ بدون حرکت و ثابت میماند..درضمن با چرخش شاسی اگر حرف شما درست باشد باید حداقل نوسان های ریزی در چرخش طرفین شاسی بر توپ ایجاد شود که فیلم چنین چیزی را نشان نمیدهد.

 

 

درضمن این فیلم سکانس هاش به آشکارا تغییر میکنه و نمیشه روش استناد کرد و همچنین اون افسر در تایم 45 ثانیه لیوان رو روی اون صفحه فشار میده  و این کارش کاملا تابلوه که لیوان به وسیله یک نگه دارنده کنترل میشه و از همه این ها گذشته  توپ در دقایقی که فرد لیوان رو روی اون گذاشته دارای زاویه است و بعد توپ به سمت بالا میاد..طبق هر علمی که شما  بخوایید حساب کنید محتوای لیوان به دلیل تغییر زاویه باید تحرکی داشته باشه اما چنین اتفاقی نمیفته پس باز نشون میده فیلم غیر طبیعیه.

همچنین اگر دقت کرده باشد لیوان اول نصفه است.توجه کنید وقتی نوشیدنی رو میریزه توی لیوان قسمت بالایی نوشیدنی واکنش نشون میده ولی قسمت پایینی و ته نوشیدنی بدون کوچکترین حرکتی  همون حالت میمونه پس نشون میده باز هم یک کاسه ای زیر نیم کاسه است.

 

در فیلم هم به وضوح توپ تانک نوسان داره به قسمت عقب توپ توجه کنید

ویرایش شده در توسط MA5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سلام علیکم  و رحمت ا... 

 

 

1- اگر به پستهای قبلی بنده دقت کرده باشید ، تقریباً کمتر در خصوص وضعیت  نیروهای مسلح بویژه وزارت دفاع ، تحلیل صریحی ارائه کردم ، چرا که حتی اگر اطلاع نسبی از داخل این نهادها وجودداشته باشد ، به هیچ عنوانی مجاز به افشا و ذکر جزییات  نیستیم . 

 

2- قطعاً امیدواری بیش از حد متعارف ( امیدواری به بهبود وضعیت در حد متعارف بسیار خوب هست و توصیه می شودبه محصولاتی که رونمایی می شود ،بدلایل مختلف از جمله عدم ورود آنها به چرخه بکارگیری عملیاتی در سازمان رزم نیروهای مسلح ، موجب وازدگی و سرخوردگی بیش از حد قشر  جوان و علاقه مند ، شده ( که نمونه های این مساله بخوبی در این انجمن قابل تشخیص هست از هر دو سمت ، چه آنهایی که کلاً همه چیز را زیر سئوال می برند و چه آنهایی  سفت و سخت و متعصبانه روی مواردی که شاید  صحیح هم نباشید ، اصرار غیر اصولی می کنند . این نکته هم قابل توجه خواهد بود که این دوستان قطعاً و بلاشک از آنچه که روی داده و می دهد ، بدلیل ماهیت محرمانه و طبقه بندی آن،اطلاعی ندارند و فقط از روی یکسری اطلاعات خام و شاید گمراه کننده ( بقول اساتید ، " اطلاعات روزنامه ای " ،  دست به تحلیل صریح می زنند که خوب ، بلحاظ تحلیل سیستماتیک و حرفه ای ، زیاد محلی از اعتبار ندارد . 

 

=================

 

EEE~0.jpg

 

 

چندوقت پیش ، در یکی از تاپیکها ، موضوع و مفهوم " عملیات تاثیر محور " را خدمت دوستان عرض کردم ( جدول فوق الذکر ) . به این مساله دقت بفرمایید که یک سازمان مسلح ایده آل  ( در اینجا سازمان مسلح تاثیر محور ) چه ویژگی های مطلوبی را باید داشته باشد . 

 

NBTGBNDGB.jpg

 

 

به جدول فوق دقت کنید ، ما در یک سازمان مسلح با چهار مفهوم  سرو کار داریم ، این چهار مفهوم هر کدام به چهار زیر مجموعه اصلی و هر کدام از آنها نیز به چند زیرمجموعه دیگر تقسیم می شوند . حالا به یکی از این موارد دقت کنید : 

 

در حوزه تصاویر و زیر مجموعه آن ، چشم اندازی که در این محصول ( کرار) تولید شده  چه چیزی است ؟؟؟ ( هدف صرفاً نمایش توان فناوری بوده یا اینکه بازسازی توان زرهی ارتش و سپاه  مد نظر هست !!!! و اگر این مساله صحت داشته باشد ، آیا صرفاً بازسازی توان سخت افزاری یگانهای زرهی ، برای مقابله با تهدیدات پیش رو کافی است ؟؟؟  آیا این محصول حاصل بررسی نیازمندی های مشترک نیروی زمینی ارتش و سپاه هست ؟؟؟ ( اگر هست ، چرا واکنش افسران مسئول تا این حد ناهماهنگ و ضد و نقیض هست ؟؟؟ ( اظهارات فرمانده نیروی زمینی ، وزیر دفاع و جناب صادقی را در کنار هم بگذارید تا متوجه منظور بنده شوید ) 

 

به شکل کاملا استاندارد، می توان برای هر چهار زیر مجموعه اصلی و زیربخشهای های آن تحلیل ارائه کرد و مثنوی هفتاد من کاغذ نوشت که متاسفانه ، وقت بسیار محدود است و زمان کم و حوصله برخی دوستان برای مطالعه مطالب جدی و مسلماً خسته کننده ، بسیار اندک .....

 

با تمام این اوصاف ، یک نکته درباب پرسش جنابعالی قابل بررسی است : 

 

" شناسایی تاثیرات مطلوب و نامطلوب یک محیط عملیاتی ( حالا در هوا ، زمین ، دریا ، زیر سطح و فضا ) در مجموع باعث ایجاد یک تصویر مشترک  از این محیط عملیاتی در میان سلسله مراتب فرماندهی شده و این مساله ( ایجاد تصویر عملیاتی مشترک )  ، حوزه فناوری را به حوزه تاکتیک و سپس به حوزه راهبرد و درنهایت به حوزه دکترین متصل می کند و این در یک نگاه کلان منجر به یک رفتار منسجم و هماهنگ می گردد . 

 

به واژه رفتار منسجم و هماهنگ   بیشتر دقت بفرمایید 

 

پی نوشت :

 

قطعاً نگاه تک بُعدی ( نگاه به حوزه فناوری ، تاکتیک ، استراتژی و دکترین ، به شکل جداگانه و بدون اینکه این چهار حوزه به هم پیوند داده شده و یک نگاه کامل ایجاد شود )  آسیب زننده است . این را باید قبول کنیم که ساختارهای فعلی ما در حوزه تصمیم گیری ، ساختارهای کهنه ای هستند و برای اینکه این باور ایجاد گردد که یک محصول ( تانک ، هواپیما ، سلاح انفرادی ، شناورهای سطحی و زیر سطحی و .... ) برطبق نیاز نیروهای مسلح ( جریان پایین به بالا ) ایده پردازی شده و پس از آن به مرحله طراحی مفهومی و سپس ساخت نمونه نخست و در نهایت تولید انبوه ، می  شود ، ابتدا باید این ساختارهای قرن بیستمی را تغییر داد ، اگر این ساختارها تغییر کند ، قطعا، یکسری نواقص ، اشکالاتی که بارها و بارها بدان پرداخته شده و احتمالاً هم پرداخته خواهد شد ، بوجود نخواهد آمد . 

سلام .با تشکر از مطالب زیبای شما . بالاخره برآیند صحبتهای شما چی میتونه باشه کرار نمونه اثبات فن آوری هست یا واقعا یک کار عمل گرایانه با زمان بندی مشخص برای بازسازی زرهی هست؟مثلا ظرف 3سال آینده همه تی72ها به این استاندارد میرسن ؟اصلا امکان فنی اون ایجاد شده ؟همچین  رغبتی وجود داره؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سلام .با تشکر از مطالب زیبای شما . بالاخره برآیند صحبتهای شما چی میتونه باشه کرار نمونه اثبات فن آوری هست یا واقعا یک کار عمل گرایانه با زمان بندی مشخص برای بازسازی زرهی هست؟مثلا ظرف 3سال آینده همه تی72ها به این استاندارد میرسن ؟اصلا امکان فنی اون ایجاد شده ؟همچین  رغبتی وجود داره؟

با اینکه از من سوال پرسیده نشد اما تا حدی جواب مد نظرمو میگم که خودتون با منطق مقایسش کنید.

 

1- در صورتی که  یک پروژه اثبات فناوری باشد اصلا از خط تولیدش حرفی نمیزدند و میگفتند در آینده . و همچنین همون زمانی که چند تصویر بی کیفیت ازش منتشر میشد رونماییش میکردند و نیازی نبود اینقدر کشش بدند.ولی  وزارت بعد از اینکه گفت خط تولیدم رونمایی میکنیم شروع کرد به نمایش و  رونماییش.پس این دلیل اول برای  پیگیر بودن وزارت برای تولید انبوه این تانک.

 

2-در رابطه با ارتقای همه ی تی 72 ها باید یگان مربوطه اعلام نیاز کند و با این اختلافات نیروی زمینی و وزارت هنوز پروژه روی هوا است که در این ماجرا مقصر نیروی زمینی است که دارد سنگ روسیه را به سینه میزند.

و دوست دارند این پول مفت به جیب روس ها برود تا اینکه صرف پیشرفت بومی شود.

 

3- به وضوح  معلوم است حداقل 3 تانک کاملا بروز شده اند و در تصاویر حداقل 10 تانک در حال بروز شدن بودند پس به ما نوید وجود امکانات را میدهد .

 

4- در رابطه با تمایل از استفاده از این تانک هم باید گفت احتمالا سپاه به صورت عمده استفاده کند و نیروی زمینی ارتش هم فعلا سنگ روسیه را به سینه میزند اما بدون شک بعدا با دستور از بالا خریداری میکند.

 

درضمن عراق دارای تعداد زیادی تی 72 است پس امکان درخواست عراق برای بروزرسانی هم وجود دارد.

  • Upvote 2
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بعید بدونم ارتش سنگ روسیه رو به سینه بزنه تو طراحی تانک ذوالفقار مشخصه تمایل ارتش بیشتر طرحهای غربیه

  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بعید بدونم ارتش سنگ روسیه رو به سینه بزنه تو طراحی تانک ذوالفقار مشخصه تمایل ارتش بیشتر طرحهای غربیه

برادر وقتی امیرپوردستان میگه ما خواهان تی 90 هستیم و وزیر میگه ما تی 90 نمیخریم و خودمون بهترشو داریم میسازیم و یگان زیر نظر امیر پوردستان میگه ما نیازی به کرار نداریم یعنی داره سنگ مارو  به سینه میزنه؟؟

 

ذولفقار فقط برجکش شبیه آبرامز بود و بقیه امکاناتش همون تی 72  است .

 

نیروی زمینی باید بشدت از کرار استقبال میکرد اما این حرفشون پیام منفیی برای وزارت بود

  • Upvote 2
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

حرف شمارو رد نمیکنم ولی تصور من طور دیگه ای هست، چون سیستم های ژیروسکوپ هیدرولیکی و الکتریکی که حتی بر روی تانک های مدرن نصب میشه نیازی به وجود هدف برای ثابت نگه داشتن لوله تانک ندارن، بعد مبحث قفل کردن روی هدف و سیستم های کنترل آتش ممکنه برای تانک های فوق مدرن صدق کنه (گرچه تا حدی مطئنم هدف گیری بسیاری از تانک های جدید هم از طریق سایت چشمی یا تصویری به صورت دستی و با تخمین فاصله با سیستم مسافت یاب انجام میشه) ولی مسلما برای تانکی مثل T-72 که ساخت مدت ها قبله سیستمی به عنوان کنترل آتش و قفل کردن بر روی هدف حداقل به مفهوم امروزی وجود نداشته، حتی اگر این مطلب هم صحیح باشه همیشه هدف تانک یک وسیله نقلیه نیست که امکان قفل وجود داشته باشه، ممکنه هدف یک سنگر ساده یا محل تجمع دشمنان باشه که در اون صورت وجود نداشتن ثبات در توپ مشکل زیادی رو ایجاد میکنه. جدا از این حرف ها به نظر شما اون تانک لئوپاردی که کلیپش رو قرار دادم برای گرفتن یک فیلم بر روی یک هدف قفل کرده تا سیستم تثبیت کننده توپ عمل کنه؟ بازم میگم بنده اطلاعاتم در حدی نیست که بخوام با قاطعیت نظر بدم.

 

همه این تانک ها از جایرو برای تثبیت توپ روی هدف استفاده میکنن ، پردازش تصویر نیست که حتما باید یک هدفی داشته باشی ، این جایرو فعال باشه توپ و سیستم هدفگیری تانک روی یک نقطه تثبیت میشه که بهش میگیم قفل کردن 

  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

دوستان یکی از برادرا در مورد تانک سنگین و پیشرفته تر از کرار سخن گفت..چه تانکی؟

  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
اینکه یه فرمانده ارتشی میگه ما کرار نمیخوایم و تی ۷۲پیشرفته رو داریم واقع بینانه اش اینه که بعضی فرماندهان ما واقعا همچین نگرشی دارن.حالا شما باور نمیکنید اما واقعا نمیدونن ابرامز یا مرکاوا و لیوپارد چیه.بخدا دیدم که میگم.
اما یه احتمال ضعیف دیگه ام هست که فرماندهان ارتش هنوز روی ذوالفقار مصمم هستن و دنبال اینن که طرح خودشونو پیش ببرن که باز این یگم امیدوار کننده است.البته وقتی همینو میزاریم کنار اون دست و پا زدنشون برای تی ۹۰....

خدا به تمام فرماندهان ما علم و دانش نظامی روز رو عطا بفرماید انشالله
  • Upvote 10
  • Downvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اینکه یه فرمانده ارتشی میگه ما کرار نمیخوایم و تی ۷۲پیشرفته رو داریم واقع بینانه اش اینه که بعضی فرماندهان ما واقعا همچین نگرشی دارن.حالا شما باور نمیکنید اما واقعا نمیدونن ابرامز یا مرکاوا و لیوپارد چیه.بخدا دیدم که میگم.
اما یه احتمال ضعیف دیگه ام هست که فرماندهان ارتش هنوز روی ذوالفقار مصمم هستن و دنبال اینن که طرح خودشونو پیش ببرن که باز این یگم امیدوار کننده است.البته وقتی همینو میزاریم کنار اون دست و پا زدنشون برای تی ۹۰....

خدا به تمام فرماندهان ما علم و دانش نظامی روز رو عطا بفرماید انشالله

اصلی ترین عامل اینه که نیرو های گزینش شده برای استخدام از افراد ساده و بقول معروف اسمش رو میذارند انقلابی است که اشتباست.

 

خیلی از  اونایی که لباس های عجیب غریب میپوشند از نظر علم نظامی در حد نخبه هستند ولی  بخاطر ظاهر اهمیتی بهشوون نمیدن

  • Upvote 6
  • Downvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سلام علیکم

بنده به شما برادر عزیز اطمینان میدهم که توپ مزبور 2a46m5 است

سلام علیکم

بنده تقریبا مطمئن بودم (به واسطه یکی از دوستان که هنوز هم میگوید توپ مزبور ام5 است) این توپ 2a46m5 است

امروز از یکی از دوستان زرهی خواهش کردم از کولاس و داخل تانک تی 72 و ... چند عکس برایم بگیرد. متوجه شدم که اشتباه میکردم. البته آن دوست گرامی هنوز هم میگوید که ام 5 نصب میشود. الله اعلم.
در هر حال این تصویر ثابت میکند که توپ کرار همان ام است.

اگر پیشتر اطلاعات غلطی دادم عذرخواهی میکنم

http://bayanbox.ir/view/7301226571227673693/30.jpg

یا حسین

  • Upvote 6
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      مقدمه :
       
      هانس گودریان ( 1954- 1888 ) ، ملقب به هانس سریع  (  Schneller Heinz ) یکی از مشهورترین ژنرال های ورماخت بشمار می آید که نامش در تاریخ نظامی عصر مدرن ، با استخوان بندی یگان های نیروی زمینی ( واحدهای زرهی ) به شکل عجیبی عجین شده تا جایی که یکی از  جوان ترین ، مشهورترین و در عین حال از اخرین فرماندهان واحدهای پانزر در جنگ دوم جهانی ، ژنرال ژنرال اتو فون مانتوفیل روایت جالبی از فرمانده ارشدش ، دارد:
       
      """"" او گودریان بود ، در آغاز یکّه و تنها ، اما او بود که تانک و کاربردش را بعنوان یک سلاح ارزشمند رزمی به ارتش شناساند . این کار ، مطمئناً از ستاد کل ارتش برنمی آمد ، باید گفت ، نام و مُهر شخصیت وی به مفهوم واقعی کلمه بر بدنه این سلاح  حک شده است و حقیقتاً ، این جنگ افزار ، موفقیت عملیاتی خود را به او مدیون است ."""""
       
         
       
      راست : اتو فون مانتوفل  چپ : هانس گودریان 
       
      شروع طوفان : 
      در میانه جنگ دوم جهانی ، کمیسیون تولید تانک به سرپرستی ژنرال هانس گودریان به منظور پر کردن  شکاف ایجاد شده  حاصل از روند طولانی طراحی ، تولید انبوه و تحویل سوپرتانک 1944 ((پانتر )) به ارتش توصیه کرد تا بر روی آنچه که درآن زمان ، توپهای تهاجمی ( assault guns ) نامیده می شد متمرکز شده و طرح های موجود را به نمونه های ارتقاء یافته ، تبدیل کند. برای نیل به این هدف ، چیزی در حدود 120 دستگاه پانزر-3 از گونه F با مسلح شدن به یک قبضه توپ 75 م.م  L/43 به سال 1942 وارد خدمت شد  ، به همین دلیل برخی مورخان براین عقیده اند  که ارتش در آن زمان ، تمایل بیشتری برای توسعه یک توپ تهاجمی در قالب  خودروی ویژه پشتیبانی از پیاده نظام  در مقایسه با یک زره کوب  نشان می داد  .
       
          
       
      زره کوب اشتوگ-3 سری جی 
      راست : نمای روبرو  چپ : بخش نگهداری مهمات 
       
      با توجه به این مساله ،براساس یک قاعده نانوشته ، هر اندازه  درازای لوله توپ بیشتر می بود ، تاثیر کاربرد مهمات شدید الانفجار کاهش می یافت ولی از دید افسران واحدهای پیاده ، این معامله به نسبت قابل قبول می آمد ، به همین دلیل گونه  Sturmgeschütz IIIG پس از مسلح شدن به یک قبضه توپ 75 م.م  L-48 بصورت غیر قابل باوری از سوی این واحدها مورد استقبال قرار گرفت . برد موثر توپ فوق الذکر ( PAK-43) به بیشتر از 7000 فوت می رسید که دراین فاصله قابلیت نفوذ به درون زرهی به ضخامت 100 م.م با شیب 30درجه را در اختیار کاربر می گذاشت .
       
       در واقع ، زره کوب اشتوگ-3 با نیم رخ بسیار کوتاه  و بهبود ضخامت زره های بخش جلویی با اضافه شدن زره هایی به ضخامت 80 م.م  و همچنین با قرار گرفتن در کلاس وزنی کمتر از 25 تن ، انقلابی اساسی را در واحدهای زرهی و پیاده ارتش آلمان در جنگ دوم ایجاد نمود . این طرح چنان برای ورماخت جذاب شد که بعدها با اضافه شدن یک قبضه توپ کالیبر 105 م.م  به شاسی فوق الذکر ،   یک توپ خودکششی  ابداع گردید که بنا بر برخی ملاحضات ، به هر گردان سه قبضه این توپها تعلق گرفت تا پوشش آتش کافی  برای پشتیبانی از پیاده نظام فراهم گردد .
       

       
      اشتوگ-3 جی  . ایتالیا - 1943 
       
      بدین سان ، فرزند ناتنی واحدهای زرهی ارتش ، اکنون  درست در پیشانی یگانهای رزمی قرار گرفته بود و تا ماه مه 1941 ، نزدیک به 19 گردان مستقل از این توپهای تهاجمی (زره کوب) تشکیل شد . دوسال بعد ، یعنی در سال 1943 این تعداد به دو برابر یعنی حدود  38 گردان مستقل رسید و برای پشتیبانی از عملیات پیاده نظام در قالب یگانهای کوچک  بطور مداوم جابه جا میشد .
       
       اهمیت این جنگ افزار به نسبت انقلابی در میان واحدهای نیروی زمینی چنان افزایش یافت که پس از کسب تجارت ذیقیمت در نبردهای گسترده  ، افسران پیاده نظام برای انهدام توان زرهی دشمن و همچنین اجرای ضد حملات ، به شکل خاص بر روی این واحدها حساب جداگانه ای باز می کردند . از سویی دیگر ، توپهای تهاجمی جدید ، در مقایسه با تانکهای متعارف ، از هزینه طراحی وتولید کمتری برخوردار بودند ، چرا که مکانیزم پیچیده وگران قیمت برجک گردان در آنها وجود نداشت ، تولید انبوه آن به نسبت ساده تر بود  واین  برای صنایع زمان جنگ آلمان  که نیروی انسانی با مهارت کمتر شامل  کارگران خارجی ، اسرای جنگی را در برمی گرفت ، یک گزینه جذاب بشمارمی رفت .
       

       
      پانزر-4 علیرغم معرفی طرح های گوناگون و متنوع زرهی ،  اسب کاری و استخوان بندی واحدهای زرهی ورماخت تا پایان جنگ دوم جهانی بشمار می رفت 
       
      همزمان با افزایش جذابیت توپهای تهاجمی برای ارتش  ،  روند تولید تانک بتدریج دچار رکود میشد . بعنوان مثال ، از رده خارج بودن تانکهای پانزر-3 آنقدر واضح شده بود که خط تولید آن بعنوان یک خودروی رزمی سرعت به  تکمیل یک شاسی برای نصب توپ تبدیل گردید . از سویی دیگر ، در اکتبر سال 1942 تولید پانزر-4 به 100 دستگاه در ماه کاهش پیدا کرد به همین دلیل در همان زمان ، ستاد کل ارتش پیشنهاد داد تا برنامه تولید انبوه پانزر-4 بعنون اسب کاری واحدهای زرهی متوقف و در عوض همه منابع برای تولید سریعتر پانترها و تایگر ها متمرکز گردد .  اما در کمال تعجب ، شرکتهای قدیمی تری نظیر پورشه  و پیمانکاران فرعی تولید تانک  از همان ابتدای امر با این تصمیم  به مشکل برخوردند . دلیل این امر را نیز می توان به محافظه کاری بیش  از حد صنعت خودروسازی آلمان  مرتبط نمود . 
       
       

       
      موقعیت قرارگیری مهمات پانزر-3 سری اف 
       
       
      از طرفی دیگر ، طراحان غیر نظامی خودروهای زرهی سنگین ،به شکل نامتناسبی ، شیفته یافتن راه حل برای چالشهای مربوط به  مدلهای جدید ارتش نظیر تایگر و پانتر شده بودند و از دید آنها ، حل مشکلات فنی این سخت افزارها  می بایست به گونه ای جلو می رفت که  حتی در شرایط سخت نیز امکان تعمیرات صحرایی  برای ارتش فراهم گردد .
       
        
       
      راست : نمای گرافیکی تانک پانزر3 سری اف  چپ : پانزر3 سری اف .. جمعی هنگ پانزدهم زرهی ، لشکر 11 پانزر .. روسیه 
       
       

      با توجه به این پیچیدگی بیش از حد روند طراحی و تولید تانک درآلمان ، تا سال 1942 یک هم افزایی با رویه منفی میان دوصنعت هم خانواده تولید خودرو  و تانک  ایجاد گردید و هر کدام ازاین دو در تلاش بود تا به شیوه مخصوص به خود که تصویرگر پیشگام بودن را در اختیار مشتری قرار میداد ، فرآیند تولید را به پیش ببرد .
       

       
      درواقع ، پیش از جریانات فوق الذکر ، دخالت سرفرماندهی ارتش در روند اعلام نیازمندی و طراحی خودروهای زرهی بسیار محدود بود و بیشتر بصورت  یکسری توصیه ها و پیشنهادات عمدتا" منطق صورت می پذیرفت . بعنوان مثال ، براساس درخواست شخص هیتلر ، یکی از شرکتهای پیمانکاری موفق شد تا از ترکیب شاسی تانک پانزر-3 با توپ L-71 کالیبر 88 م.م  که عمدتا" برای تانک تایگر توسعه یافته بود ، توپ خودکشی هامل را به نیروی زمینی تحویل دهد .
       

       
      راست : فوریه 1943 ... نمونه پروتوتایپ توپ خودکششی هامل در جریان یک بازدید به هیتلر نشان داده می شود .
       نمونه های اولیه این توپ به فشار شکن دهانه مجهز بودند ولی در نمونه های بعدی تصمیم گرفته شده تا این قطعه حذف گردد .
       
       در این زمینه ، گرچه شاسی مورد استفاده ، به گونه ای بود که  آسیب پذیری قابل توجهی را در برابر آتش تانکهای پیاده نظام یا توپهای تهاجمی دشمن نشان میداد ، اما توپ قدرتمند و دوربرد 88 م.م  با سرعت دهانه بالا پتانسیل بالایی به اندازه 50 درصد سازمان رزمی یک گردان ضد زره  را به کاربر ارائه می داد و با تصویب تولید حداقل 500 دستگاه از این توپ ، قدرت تهاجمی و تدافعی ورماخت تا حد قابل قبولی افزایش پیدا می نمود .
       
       توپ تهاجمی فردیناند که بعدها با لقب "فیل" ( الفانت )  وارد خدمت شد ، در واقع پاسخی ناخواسته / خواسته به  بدنه و سامانه رانشی پورشه  به منظور تولید یک زره کوب سنگین مسلح به توپ 88 م.م بود  و بدلیل شرایط جنگ ، بسرعت نزدیک به 90 دستگاه ازاین زره کوب تولید و در بهار سال 1943 در یک هنگ مستقل زرهی سازماندهی شدند .
       این خودروی زرهی ، بدون برجگ گردان ، در بهترین حالت ، یک تانک تایگر ناقص بشمارمی رفت که همان مشکلات فنی و بدون هیچ مزیت قابل توجه را ارائه میداد ، ضمن اینکه با وزنی در حدود 65 تن  ، بلحاظ ابعاد تفاوتی با تایگر نداشت . علاوه براین ، حذف غیرضروری تیربار که برای دفاع از خود درمیدان نبرد بسیار اهمیت داشت ، موجب گردید که روسها در جبهه شرقی ، با هرنوع سلاح ضد زرهی که درسازمان رزمی آنها وجود داشت ( بخصوص در عملیات کورسک ) به تهدید قابل توجهی برای این هیولاهای فلزی تبدیل شوند .
       
         
         
       
      راست : نمای گرافیکی زره کوب 65 تنی ورماخت  چپ : نمای درونی موقعیت قرار گیری مهمات زره کوب فردیناند 
       
      اگرچه براساس تحلیل فوق الذکر ، این  سخت افزارهای زرهی  بیلان قابل توجهی را از خود برجای نگذاشتند ، اما ترکیب  توپ88 م.م و شاسی تانک های متعارف ، تنها پیش مقدمه ای برای معرفی طرح های آینده بشمارمی رفت .
       
       
      ،به همین دلیل ، وی در ژوئن 1942 ، به فردیناند پورشه اجازه داد تا طراحی یک تانک فوق سنگین را کلید بزند که در نهایت با شناسه کنایه آمیز موش ( Mouse) در تاریخ خودروهای زرهی شناخته می شود .
       

       
      ماوس . فیل سفید هیتلر در جنگ ، 
      گرچه روی کاغذ به تقریب رقیبی نداشت ، اما بدلایل مختلف ، سرنوشت محتومی در انتظارش بود !!
       

       
      موقعیت نگهداری مهمات مورد استفاده در پانزر-8 ماوس 
       
      بر اساس اطلاعات موجود ، زره بخش جلویی این ابرتانک ، به 10 اینچ  ( 25 سانتی متر ) می رسید و در حالی به یک توپ 6 اینچی  (150 م.م ) مسلح شده بود که وزن هرپرتابه آن به 150 پاوند می رسید و در طرح نهایی ، وزن عملیاتی آن 188 تن ثبت شده بود که می بایست با  سرعت جاده ای 12.5 مایل در ساعت  وارد صحنه رزمی شود .صرف نظر از هزینه و پیچیدگی های طراحی ، تکمیل دو نمونه نخست این ابرتانک بیشتر از یکسال بطول انجامید .
       
       
      با این حال ، در عدم  تاثیر رزمی این ابرتانک آلمانی بعنوان یک جنگ افزار زرهی بر روی روند جنگ و همچنین اتلاف منابع مادی و مهارت مهندسی اختصاص داده شده به این پروژه به تقریب هیچ شکی وجود ندارد ، با این وجود ، ابرتانک ماوس ، نشانه ای فراموش ناشدنی از نیروی زرهی ورماخت در جنگ دوم جهانی بشمار میرفت . بدین معنی که صرف نظر از حمایت مستقیم هیتلر ، ماوس درواقع نشان دهنده مسابقه ای میان برتری فنی و نیازهای رزمی میدان نبرد بشمار می رفت .
       

       
      پانزر4-سری اچ 
      روسیه .. زمستان سال 1943 
       
       مضاف براین ، افزایش اندازه تانک  بصورت خودکار ، تاثیر قابل توجی را بر روی میزان تحرک و قابلیت اطمینان رزمی این خودرو برجای گذاشت که این خود نیز بخوبی نشاندهنده فلسفه طراحی خودروهای زرهی و سلاح در آن زمان بود . اما با ورود جنگ به سال 1943 و سخت تر شدن شرایط نبرد در جبهه شرقی ، تکنیسن های  آلمانی با تغییر رویکرد از حوزه مهندسی  به علم مواد درصدد بودند تا  راه حل مناسبی را برای غلبه بر مشکلات کاربرد واحدهای زرهی در جنگ پیدا نمایند .
       
       
      با تمامی این تفاسیر ، داستان طراحی وتولید ماوس ، در زمان خود ، روندی طولانی و نفس گیر محسوب میشد که در آن ترکیبی از تنش های میان نهادی ، پیچیدگی های فنی مربوط به ایجاد خط تولید و درنهایت کاهش توان رزمی ورماخت باعث گردید تا  برخی کارشناسان (نظامیان ) نزدیک به سرفرماندهی عالی ارتش خواستار تعیین یک داور ( نظیر هانس گودریان ) برای رفع مشکلات  پیش آمده شدند . در این خصوص ، گودریان ، ماوقع یک ملاقات خصوصی با هیتلر در 20 فوریه 1943 با محوریت برطرف کردن سوء تفاهامات متعدد در این خصوص را شرح می دهد که با تعیین یکسری شروط ، موجبات وسوسه سرفرماندهی عالی ارتش را فراهم نمود . براساس انچه که در تاریخ نظامی ورماخت به ثبت رسیده ،
       
       
       
      پی نوشت :
       
      1- ادامه دارد .................
      2- برای اینکه بدونید چرا ورماخت در طول جنگ دوم جهانی علیرغم ارائه طرح های فوق العاده زرهی ، همیشه دچار مشکل بود ، این تاپیک را دنبال کنید .................
      2- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی در انجمن میلیتاری ، براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی " منوط به  ذکر دقیق  منبع است . امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند . 
       
      برگردان به پارسی ، اختصاصی برای بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران  ( MILITARY.IR) 
       
                           مترجم : MR9
       
       
    • توسط Skyhawk
      اژدر والفجر:
       


    • توسط alala
      سردار باقری در بازدید از همین نمایشگاه دستاوردهای دفاعی (محل حضور باور) اشاره کردند: در این نمایشگاه شاهد سامانه هایی برای پوشش ارتفاع بلند، متوسط و پست هستیم. ما تنها ارتفاع بلند را مشاهده کردیم و به نظر قسمتی از این نمایشگاه در معرض دید عموم نیست. شاید اون سامانه پست و یا حتی عقاب احتمالی هنوز برای رونمایی اماده نیست ولی ساخته شده نمونه مهندسیش.
    • توسط bmyazdani
      تانک رزمی چلنجر 2


      Challenger 2 Main Battle Tank


      تانک چنلجر2 جدید ترین تانک زراد خانه ارتش انگلستان بحساب می آید که جایگزین سری تانک های چلنجر1 این کشور شده است.زره چابهام نسل جدید این تانک شهرت فراوانی دارد و در نتیجه مقاومت زیاد این زره، این تانک لقب مقاوم ترین تانک ناتو را یدک می کشد. تانک چلنجر2 علاوه بر ارتش انگلستان در ارتش عمان نیز عملیاتی است.
      طراحی و ساخت تانک چلنجر نخستین بار توسط کارخانجات اسلحه سازی سلطنتی انگلستان (ROF) انجام شد.
      طراحی تانک چلنجر نتیجه سفارشی از سوی ایران برای ساخت نمونه ی بهسازی شده ای از تانک چیفتن با نام پروژه ی شیر ایران بود. پس از درخواست ایران مبنی بر ساخت تانکی پیشرفته مشابه تانک چیفتن که در ارتش آن کشور در حال خدمت بود، کارخانجات اسلحه سازی سلطنتی انگلستان کار ساخت تانک را بصورت دو پروژه مجزا با مشخصه های FV4030/2(شیر1) و 4030/3(شیر2) آغاز کرد.اما در پی سقوط رژیم شاهنشاهی ایران عملاٌ سفارش ساخت این تانک از سوی ایران منتفی گردید. ظاهراٌ روند ساخت تانک جدید متوقف شده و پایان یافته بود ولی بعد ها وقایعی به وقوع پیوست که روند ساخت تانک را مجدداٌ احیا نمود.پس توقف پروژه ی مشترک تانک MBT-70 بعلت مشکلات مالی، ارتش انگلستان که به نتایج این پروژه بسیار امیدوار بود تصمیم گرفت تا پروژه تانک شیر ایران را از کارخانجات اسلحه سازی سلطنتی خریداری کند و آن را به عنوان گزینه ی اصلی خود برای ساخت یک تانک رزمی جدید ادامه دهد. با خرید این پروژه از سوی ارتش انگلستان این پروژه به پروژه چلنجر تغییر نام داد.
      تانک چلنجر1 دارای یک طراحی انقلابی بود که در آن از جدیدترین فناوری های نظامی عصر خود استفاده شده بود. یکی از معروفترین این فناوری ها زره چابهام بود که حفاظت به مراتب بیشتر از دیگر تانک ها به تانک چلنجر می بخشید. این زره هموژن نورد خورده (RHA) که ساختار آن بسیار پیچیده و محرمانه بود آنقدر پر قدرت بود که بعد از آن بعنوان استانداردی برای سنجش مقاومت زره دیگر تانک ها استفاده گردید. لازم به ذکر است که این زره در پروژه های دیگری همچون تانک آبرامز ایالات متحده نیز به کار گرفته شد که این امر توانایی بالای آن را ثابت می کند. اما زره خوب بتنهایی عامل برتری یک تانک رزمی به حساب نمی آید. این ادعا در مورد تانک چلنجر دقیقاٌ به اثبات رسید. در سال 1987 میلادی و طی رقابت زرهی اترش کانادا برای خریداری یک تانک زرمی جدید، تانک چلنجر در مقایسه با دیگر رقبای غربی اش آنچنان عملکرد وحشتناکی از خود بجا گذاشت که ارتش انگلستان نیاز خود را به یک تانک رزمی جدید را مطرح کرد. طی مراحل سنجش تانکهای رزمی شرکت کننده در مناقصه، تانک چلنجر1 در بین دیگر تانک های شرکت کننده بیشترین اصابت مستقیم در اثر گلوله ی دشمن را ثبت کرد که این امر مصیبت بار بود.این نقص به همراه سیستم های کنترل آتش و هدف یابهای ضعیف تانک باعث شد تا این تانک در بین دیگر رقابایش کند ترین سرعت آتش را داشته باشد.بدین ترتیب تانک چلنجر1 در انتهای جدول رده بندی تانک های رزمی شرکت کننده قرار گرفت. بعلت این حضور ضعیف، پیشنهاد ها به سوی بکار گیری ویژگی های منحصر به فرد تانکهای آبرامز ایالات متحده،لکلرک فرانسه و لئوپارد2 آلمان منعطف شد. سر انجام بخش طراحی سیستم های دفاعی شرکت ویکرز طراحی جدیدی از تانک را با نام چلنجر برگزید.اگرچه نام تانک جدید مشابه تانک قبلی بود ولی این تانک تنها چهار درصد با تانک قبلی وجه تشابه داشت و 150 مورد عملیات بهسازی بر روی آن انجام گرفته بود.
      علیرغم همه ی این مشکلات تانک چلنجر1 در نبردهایی همچون جنگ خلیج فارس و نبردهای بالکان بکار گرفته شد و عملکرد قابل قبولی در مقابل نمونه تانک های بلوک شرق از خود بر جای گذاشت. طی جنگ خلیج فارس 180 دستگاه تانک چلنجر1 به عربستان سعودی منتقل شد و در خطوط مقدم نبرد بکار گرفته شد. مقامات ارتش انگلستان ادعا کرده اند که واحدهای زرهی ارتش انگلستان توانسته اند تا 300 دستگاه خودروهای زرهی عراقی را بدون آسیب دیدگی حتی یک تانک چلنجر1 نابود نمایند.همچنین تانک چلنجر1 طی جنگ خلیج فارس از خود رکوردی بر جای گذاشت که در تاریخ نظامی تانکهای رزمی بی نظیر بوده است. این تانک موفق شد تا از فاصله چهار هزار متری یک دستگاه تانک عراقی را هدف قرار داده و منهدم نماید. لازم به ذکر است که تانک چلنجر1 در راستای ماموریت صلح بانی در بوسنی نیز بکار گرفته شده است. از سال 1998 روند جایگزینی تانک چلنجر1 با مدل بهسازی شده ی آن یعنی چلنجر2 آغاز گردید و تا سال 2002 میلادی به اتمام رسید.

      روند طراحی تانک چلنجر2 در آگوست 1989 میلادی به اتمام رسید و در فوریه سال 1990، اولین نمونه آزمایشی آن تکمیل گردید. در این نمونه ی آزمایشی ، از جدید ترین فناوری آنزمان استفاده شده بود.در اوایل آگوست سال 1990 هفت دستگاه نمونه آزمایشی و پس از آن دو دستگاه دیگر آماده گرید.از نه دستگاه نمونه آزمایشی، هفت دستگاه آن در لیدز و دو دستگاه دیگر در نیوکاسل ساخته شدند. همچنین یک برجک اضافی در لیدز ساخته شد تا از آن برای آزمایشات شلیک و اثر برخورد گلوله ی دشمن بر روی زره استفاده شود. این نمونه های آزمایشی از جهاتی با یکدیگر تفاوت داشتند ولی در همه ی آنها 156 مورد بهینه سازی انجام شده بود.عملیات بهسازی طوری طرح ریزی شده بود تا امکان انجام برخی از این بهسازی ها بر روی تانکهای چلنجر1 در محلهای نگهداری آنها امکانپذیر باشد.

      شرکت سیستمهای دفاعی ویکرز که در آنزمان مسئولیت پروژه را بر عهده داشت در سپتامبر سال 1990 تانک چلنجر2 را در معرض نمایش گذاشت. (لازم به ذکر است که بعد ها سرکت بی ای ایی سیستمز با خریداری شرکت ویکرز مسئولیت پروژه راعهده دار شد).

      پس از بررسی های انجام شده از سوی ارتش سلطنتی انگلستان این تانک برای خدمت در ارتش مناسب تشخیص داده شد. در ژوئن سال 1991 میلادی دولت انگلستان درخواست خرید 127 دستگاه تانک چلنجر 2و 13 دستگاه تانک آموزشی به ارزش 520 میلیون پوند را ارائه کرد.در سال 1993 تولید تانک در کارخانجات ویکرز در لیدز آغاز شد و اولین مرحله ی سفارش در جولای سال 1994 آماده تحویل گردید. در 16می سال 1994 ارتش انگستان آزمایشات تکمیلی تانک چلنجر2 را آغاز کرد. پس از اتمام آزمایشات متفاوت مقامات ارتش از عملکرد تانک ابراز رضایت کردند.در جولای سال 1994 وزارت دفاع انگلستان سفارش دیگری را برای خرید تانک ارائه کرد. این سفارش که ارزش آن بالغ بر یک میلیارد و دویست میلیون پوند بود شامل 259 دستگاه تانک چلنجر2،نه دستگاه آموزشی بعلاوه ی پشتیبانی آموزشی و لجستیکی میشد.فرآیند تولید از همان سال آغاز شد.
      تولید تانک در کارخانجات لیدز تا سال 1999 به اتمام رسید ولی کار تولید در نیوکاسل همچنان ادامه پیدا کرد تا آنکه در سال 2002 آخرین سری از تانکهای تولید شده نیز به ارتش انگلستان تحویل داده شد.در سال 1993 سلطان نشین عمان هجده دستگاه تانک چلنجر2 را سفارش داد و در سال 1997 سفارش خدید بیست دستگاه تانک دیگر را ارائه کرد. ارزش این معاله 240 میلیون پوند برآورد شده است.


      در سال 1999 وزارت دفاع انگلستان تایید کرد که تانک چلنجر2 توانسته است طی سخت ترین آزمایشات مطابق شرایط میدان نترد بهتر از هرتانک دیگری در سراسر جهان به اهداف مورد نظر دست یابد.با این حال برخی از کارشناسان مسائل نظامی معتقد بودند که این ادعا بیشتر بمنظور بازاریابی برای فروش تانک مطرح شده است. با روشن شدن جزئیات بیشتری از این آزمایشات، توانمندیهای تانک چلنجر2 بر همه گان آشکار گردید و از آن بعنوان یکی از بهترین تانکخای رزمی تام برده شد.

      جزئیات از این قرار بود:
      یک اسکادران مرکب از از دوازده دستگاه تانک چلنجر2 که خدمه ی آنها گلچینی از بهترین و با تجربه ترین پرسنل ارتش انگلیس بودند، موفق شدند تا آزمایشات زرهی تکمیلی واحدها موسوم بهATDU را با موفقیت به اتمام برساند.این اسکادران با پوشش دادن 5040 کیاومتر طی 84 نبرد شبیه سازی شده و شلیک 2856 گلوله از انواع مختلف مهمات 120 میللیمتری و 84000 گلوله ی کالیبر 7.62 میلیمتری مسلسل کار خود را به اتمام رساند. هر روز نبرد شبیه سازیس شده 33 کیلومتر پیشروی در زمینهای ناهموار، 27 کیلومتر حرکت در سطوح جاده ای و شلیک 34 گلوله ی توپ 120 میلیمتری و 1000 گلوله مسلسل موازی با توپ اصلی را شامل میشد.

      این آزمایشات اعتبار از دست رفته ی تانک چلنجر را به آن بازگرداند ولی با این حال در بازار فروش جهانی توفیق چندانی نصیب تانک نشد.علیرغم آزمایش تانک توسط کشورهای قطر ، عربستان سعودی و یونان هیچکدام از انی کشورها تمایلی به خرید تانک چلنجر2 از خود نشان ندادند. علت این امر رقابت فشرده در بازار جهانی و حضور رقبای سرسختی همچون سری تانکهای ابرامز ، لئوپارد2 ولکلرک بود. بدین ترتیب عمان به عنوان تنها مشتری خارجی تانک چلنجر2 باقی ماند و آخرین سری از سفارشات عمان در سال 2001 میلادی به ارتش آن کشور تحویل داده شد.

      بدنه تانک چلنجر2 از سه بخش تشکیل شده است: اتاقک راننده که در جلوی بدنه قرار دارد، بخش فرماندهی و کنترل که در برجک قرار گرفته و بخش موتور که در انتهای بدنه قرار دارد.بدنه و قطعات موتوری تانک چلنجر1 در تانک چلنجر2 نیز مورد استفاده قرار گرفته است که علت آن کارایی بالای آنها بوده اما برجک تانک کاملاٌ از طراحی تازه ای بهره می برد و با تانک قبلی تفاوت دارد.برجک تانک به زره چابهام نسل دوم مجهز شده است. این زره از ساختار محرمانه ای مرکب از لایه های سرامیک مخلوط در داخل زره فولادی تشکیل شده است و به آن زره ساندویچی نیز گفته می شود.این زره جدید به شدت مقاوم است و در مقابل سلاحهای هدایت شونده ی ضد تانک (ATGM) و مهمات انفجاری شدید ضد تانک (HEAT) که به خرجهای شکلدار مجهزند، از تانک مخوبی محافظت مینماید. علاوه بر تانک چلنجر، در تانک ابرامز ایالات متحده نیز ازفناوری این نوع زره استفاده شده است.برجک تانک توسط یک سیستم گرداننده الکتریکی حرکت میکند و در آن از سیستم الکترو هیدرولیکی استفاده نشده است.
      تانک چهار نفر خدمه دادر که عبارتند از:فرمانده، راننده، توپچی، و گلوله گذار.علت استفاده از چهار نفر،بالا بردن قابلیتهای رزمی و توان درگیری بیست و چهار ساعته تانک بوده است زیرا در اینگونه ماموریتهای سنگین تعداد نفرات تاثیر گذار خواهد بود (لازم به ذکر است که تانکهایی همچون لکرک یا T-72 از سه خدمه استفاده می کنند که این امر موجب افزایش خستگی روحی و جسمی نفرات در ماموریتهای طولانی خوهد شد).

      اتاقک راننده به یک پریسکوچ غیر فعال (PDP) مجهز اشت. این پریسکوچ از یک سیستم تقویت کننده تصاویر بهره میبرد در نتیجه حرکت در شب برای راننده امکان پذیر شده است. در نتیجه استفاده از این سیستم ها تانک میتواند در شب با سرعتی معدل سرعت روز خود حرکت کند و از وسایل روشنایی خارجی نیز استفاده ننماید.
      جایگاه فرمانده ی تانک که در سمت راست برجک واقع شده به هشت عدد پریسکوپ با قابلیت پوشش 260 درجه ای مجهز است. در زیر هر پریسکوچ کلید قرمز رنگی تعبیه شده است که در صورت فشار دادن آن برجک به سرعت با پریسکوپ هم سو خواهد شد.فرمانده تانک به یک هدف یاب متعادل با میدان دید وسیع به نام
      VS580-10 مجهز می باشد یک مسافت یاب لیزری نیز در آن تعبیه شده است.این هدفیاب قادر است تا دامنه +35 الی -35 درجه عمودی را پوشش دهد. کار طراحی و ساخت این هدف یاب را شرکت ساژم بر عهده داشته است.
      جایگاه توپچی که در جلوی فرمانده قرار دارد به یک سیستم تصویر ساز حرارتی مجهز است که شرکت تیلز اپتروسیس سازنده ای آن است. این سیستم که از حسگر UKTICM2 استفاده مینماید امکان دید در شب را برای توپچی فراهم کرده است. تصویر حرارتی با بزرگنمایی 4 الی 11.5 برابر در هدفیاب ها و نیز نمایشگرهای دیجیتالی فرمانده و توپچی تانک قابل رویت است.
      توپچی تانک به یک هدفیاب اصلی متعادل مجهز است که از یک مجرای نشانه روی بصری، یک مسافت یاب لیزری چهار هرتزی با دقتی در حدود 5 متر و بردی بین 200 الی 10000 مترو همچنین یک صفحه نمایش تشکیل شده است.کار طراحی این هدفیاب نیز توسط شرکت تلیز اپتروسیس انجام شده است.علاوه بر هدفیاب اصلی، تانک به یک هدفیاب فرعی نیز مجهز است که بصورت موازی با توپ نصب شده است تا در صورت نیاز توسط توپچی مورد استفاده قرار گیرد.خدمه گلوله گذار نیز به یک پریسکوپ روزانه مجهز است و در صورت نیاز می تواند از آن استفاده نماید.

      تانک چلنجر2 به یک سیستم کنترل آتش دیجیتالی ساخت شرکت جنرال داینامیکس کانادا(سابقا شرکت کامپیوتیگ دیوایسس) مجهز است.این سیستم از یک کامپیوتر تشکیل شده که بصورت خودکار محاسبات مربوط به فرآیند شلیک را انجام می دهد.سیستم کنترل آتش تانک قادر است تا شش هدف متفاوت را بصورت یکجا ردیابی کند. تانک های چلنجر2 ارتش انگمستان به یک سیستم کاربردی اطلاعات میدان نبرد (PBISA) مجهز شده اند که شرکت جنرال داینامیکس انگلستان کار طراحی آنرا بر عهده داشته است.این سیستم برای جمع آوری از دیگر تانک ها به منظور هماهنگی بیشتر و گرفتن دستورات لازم از ستاد فرماندهی مرکزی بکار میرود.اطلاعات این سیستم پس از پردازش کامپیوتری در نمایشگرهای فرمانده و راننده تانک به نمایش در می آید تا آخرین اطلاعات صحنه نبرد و آرایش نیروهای خودی یا دشمن را در اختیار آنها قرار دهد. همچنین برای تانکهای ارتش انگلستان یک سیستم تاکتیکی ارتباطات دیجیتالی به نام بومن (کماندار) در نظر گرفته شده که علاوه بر امکانپذیر کردن ارتباطات امن، به طور خودکار موقعیت جغرافیایی تانک را نیز نمایش می دهد تانکهای چلنجر2 ارتش انگلستان که در عراق خدمت می کنند در سال 2006 به این سیستم مجهز شدند.

      سلاح اصلی تانک چلنجر2 را یک توپ 120 میلیمتری خاندار بنام ال-30 تشکیل میدهد که از فولاد تصفیه شده ESR ساخته شده است. این نوع فولاد جزو مرغوبترین انواع فولاد در جهان بحساب می آید و استحکام بسیار بالایی دارد.این توپ به یک روکش عایق حرارت، یک سیستم مرجع نصب شده در دهانه لوله و همچنین یک سیستم تخلیه کننده دود مجهز است.

      سطح داخلی توپ ال-30 با روکشی از فلز کروم پوشیده شده تا ساختاری محکمتر و سطحی نرم تر به آن ببخشد.
      این روکش باعث می شود تا گلوله سایش کمتری با سطح لوله داشته باشد، دقت بیشتری پیدا کند، سرعت آن افرایش یابد و در نتیجه قدرت نفوذ آن بالاتر برود.توپ ال-30 دارای زاویه حرکت عمودی 10- الی 20+ درجه است و از آنجا که برجک تانک قابلیت حرکت 360 درجه ای دارد، توپنیز دارای زاویه گردش 360 درجه ای است و از یک سیستم کنترل و تثبیت کننده برقی استفاده مینماید.این توپ تفریباٌ با تمامی مهمات های فعلی 120 میلیمتری سازگار می باشد و می تواند گلوله های ثاقب ضد زره APFSDS-T مجهز به میله ی نفوذ کننده از جنس اورانیوم ضعیف شده ، گلوله های دودزا و انواع دیگری از گلوله های دیگری از جنس اورانیوم ضعیف شده نیز شلیک نماید از جمله چارم-1(CHARM-1) و چارم-3 (CHARM-3) که جزو مهمات اصلی تانک بحساب می آیند.در سال 2004 میلادی بخش سیستمهای زمینی شرکت بی ای ایی سیستمز طبق قراردادی متعهد شد تا تانکهای چلنجر2 ارتش انگلیس را به یک توپ 120 میلیمتری بدون خان مجهز کند.دین ترتیب تانکهای چلنجر2 ارتش انگلستان به توپ بسیار معروف و پر قدرت ال-55 ساخت شرکت راین متال آلمان مجهز شدند.این توپ که یکی از بهترین و قابل اعتماد ترین سلاحهای جهان بشمار می آید تاکنون بر روی سری تانکهای ابرامز ایالات متحده و ائوپارد2آ6 آلمان نصب گردیده است. این توپ قدرتمند از ژانویه سال 2006 تاکنون مضغول گذراندن مراحل آزمایشی بر روی تانک چلنجر2 می باشد.
      علاوه بر توپ اصلی تانک به یک مسلسل کالیبر 7.62 موازی با توپ و یک مسلسل GPMGL37A کالیبر 7.62 بر روی برجک برای دفاع هوایی مجهز میباشد.
      موتور تانک یک موتور دیزلی دوازده سیلندر پرکینز کاترپیلار با نام CV12 می باشد که 1200 اسب توان تولید میکند. همچنین تانک چلنجر2 به یک سیستم تعوض دنده ی اتوماتیک به نام TN54 مجهز است که شش دنده ی جلو و دو دنده ی عقب دارد.حداکثر سرعت جاده این تانک 59 کیلومتر بر ساعت و حداکثر سرعت آن در مناطق ناهموار 40 کیلومتر بر ساعت است.برد عملیاتی تانک نیز 450 کیلومتر در حالت معمول و 250 کیلومتر در مناطق ناهموار میباشد.
      لازم به ذکر است که مدل صادراتی تانک چلنجر2 به یک موتور دیزلی جدید به نام MTUMT883 مجهز شده است که به آن قدرتی معادل 1500 اسب میدهد. حجم کم این موتور باعث میشود که فضای بیشتری برای دخیره سوخت بوجود بیاید که این امر باعث افزایش برد عملیاتی تانک تا شعاع 550 کیلومتری شده است.

      تانک چلنجر2 به یک سیستم حفاظتی شیمیایی- میکروبی-هسته ای (ش م ه) مجهز است که از خدمه تانک در برابر عوامل غیر متعارف حفاظت می کند.سیستمهای الکترونیکی تانک نیز در برابر امواج الکترومغناطیس ناشی از انفجارات هسته ای مقاوم هستند. این خصوصیات باعث شده است تا تانک برای نبردهای غیر متعارف نیز آمادگی داشته باشد.قابل ذکر است که تانک چلنجر2 یکی از معدود تانکهایی است که از فناوری پننهانکاری استفاده مینماید. شکل خاص بدنه و برجک باعث گردیده تا اثر راداری تانک به حداقل برسد.
      علیرغم عدم شهرت زیاد تانک چلنجر این تانک واقعاٌ یکی از بهترین تانکهای امروز جهان است.زره مستحکم، قدرت آتش خوب ، قابلیت تحرک مناسب و ایمنی بالا از تانک چلنجر2 تانکی مناسب و قابل اطمینان ساخته است که توانمدندی هایش را در عرصه نبرد و نه روی کاغذ به اثبات میرساند.

      مشخصات تانک رزمی چلنجر 2
      خدمه : 4 نفر
      جرم کلی تانک : 62500 کیلو گرم
      طول بدنه تانک :8،3 متر
      عرض تانک : 3،5 متر
      ارتفاع تانک از سطح زمین : 2،5 متر

      جنگ افزار های موجود روی تانک : یک توپ 120 میلیمتری + یک مسلسل 7،62 میلیمتری موازی با توپ + یک مسلسل با کالیبر 7،62 نصب شده روی برجک
      ظرفیت گلوله توپ : 50 گلوله از انواع مختلف
      ظرفیت گلوله مسلسل : 4000 گلوله
      قابلیت دید در شب : دارد
      قابلیت شلیک در حین حرکت : دارد
      موتور : CV12 دیزلی با 1200 اسب بخار قدرت
      حداکثر سرعت : 59 کیلومتر بر ساعت : جاده ای -- 40 کیلو متر بر ساعت : غیر جاده ای
      حداکثر برد عملیاتی : 250 الی 450 کیلومتر
      سیستم استتار : بهمراه دو سری پنج تایی نارجک دودزا، تخلیه کننده دود از اگزوز ال-8

      منبع : ماهنامه جنگ افزار شماره 29
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.