امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

مطمئن باشید جنگنده ی نسل پنجم ایرانی هم رونمایی خواهد شد به قول معروف دیر و زود داره اما سوخت و سوز نداره.تاکنون ماکت های زیبای دو جنگنده ی ایرانی در دست طراحی و توسعه را دیده اید که از طراحی مدرن و خفنی برخوردارند.اما قبل از رونمایی از جنگنده های نسل پنجم ایرانی شما شاهد رونمایی از پهپادهای رادارگریز و دوربرد خواهید بود.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]مطمئن باشید جنگنده ی نسل پنجم ایرانی هم رونمایی خواهد شد به قول معروف دیر و زود داره اما سوخت و سوز نداره.تاکنون ماکت های زیبای دو جنگنده ی ایرانی در دست طراحی و توسعه را دیده اید که از طراحی مدرن و خفنی برخوردارند.اما قبل از رونمایی از جنگنده های نسل پنجم ایرانی شما شاهد رونمایی از پهپادهای رادارگریز و دوربرد خواهید بود.[/quote]
بله ، ایشون درست میگویند
یکی از عزیزان تو همین سایت عکسی از آزمایش پهباد سفره ماهی گذاشته بودن البته در اندازه ی کوچکتر نمونه واقعی

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

این ویدیو به زبان کره هست ولی هنوز اطلاعات بسیار ذی قیمتی از اون قابل دریافت هست  . به علاقه مندان توصیه ی اکید می کنم حتما تا انتها مشاهده بفرمایند 

 

 

  • Upvote 12

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

البته کشورهای که دارن وارد کلوب سازندهای جنگندهای نسل 5 میشن در کنار امریکا روسیه چین و ژاپن کره و هند هم است که هم تکنولوژیشم دارن البته ایرانراهم میشه به اینها زمیمه کرد

امیدوارم علاوه بر ضمیمه شدن کیفیتش هم خاص باشه

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

93242354325.jpg

 

قرارداد KF-X به امضا رسید

 

اداره برنامه‌ریزی اکتساب دفاعی کره جنوبی (DAPA)، در روز دوشنبه، قراردادی با صنایع هوافضای کره جنوبی (KAI) برای توسعه نخستین جت جنگنده بومی آن کشور با کمک تکنولوژیک از کمپانی لاکهیدمارتین به امضا رساند.

 

برنامه اولیه آژانس به منظور توسعه این جت‌ها برای جایگزینی با ناوگان مُسن F-4ها و F-5ها در سال 2025 بود ولیکن به گفته مقامات، سالِ هدف، به دلیل اختلافات بر سر موضوع انتقال تکنولوژی، یک سال به عقب رانده شد.

به گفته کلنل Kim Si-cheol، سخگوی داپا، کای تعداد شِش فروند هواپیمای آزمایشی خواهد ساخت و توسعه سیستم نیز تا ژوئیه 2026 به اتمام خواهد رسید. تولید 120 فروند جنگنده تا سال 2032 از اهداف برنامه است. آنها 10 سال و نیم زمان به منظور توسعه سیستم برای KF-X تخمین زده‌اند و با اتمام آن در نیمه اول 2026، فرایند ساخت در نیمه دوم آن سال قابل آغاز خواهد بود.

کای متعاقب قرارداد فوق، به دنبال تامین‌کننده موتور خواهد بود. آنها در ماه مارس سال گذشته به عنوان تنها هواپیماساز کره، در این پروژه به Korean Air ترجیح داده شدند.

به گفته مقامات، این قرارداد در ادامه قراردادی اولیه که در 22 نوامبر بین کای و اندونزی منعقد شد، بنا شده است. طی آن، 20 درصد هزینه توسعه سیستم توسط اندونزی پرداخت می‌شود و یکی از هواپیماهای آزمایشی نیز تحویل آنها خواهد شد. داپا افرادی شامل 70 تا 80 نفر از متخصصین و نیروهای رسمی را به منظور تسهیل پروژه در ماه جاری میلادی به کار می‌گیرد.

 

قرارداد بین کای و داپا پس از آن منعقد شد که ایالات متحده با انتقال 21 مورد تکنولوژی به کار رفته در جنگنده F-35 به کره جنوبی موافقت کرد. این موضوع ابتدا به عنوان یک توافق جانبی در کنار خرید 40 فروند اف-35، بین لاکهید و کره به امضاء رسیده بود اما واشنگتن با انتقال چهار فناوری اساسی شامل رادار پویش الکترونیکی فعال، به دلایل امنیتی مخالفت کرده بود. همین موضوع تردید‌هایی را در مورد امکان‌پذیریِ برنامه موجب شده بود. نگرانی‌ها به واسطه اینکه آیا سئول قادر به دریافت کامل زیر-تکنولوژی‌های خاص مورد نیاز و بومی کردن موارد ممنوع توسط آمریکا خواهد بود یا خیر؟، کماکان باقی است.

 

پیشبینی هزینه پروژه 18 تریلیون wonء(معادل 15.85 میلیارد دلار) است. 8.5 تریلیون آن برای توسعه سیستم و 10 تریلیون نیز برای تولید 120 فروند جنگنده.

 

http://www.defense-aerospace.com/articles-view/release/3/170093/korea-awards-kf_x-fighter-contract-to-kai.html

http://www.miltechmag.com/2016/01/kf-x-contract-signed-doubts-linger.html

  • Upvote 14

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

هزینه تمام شده پروژه مناسب است. زیرا خرید 120 فروند رادارگریز همین حدود هزینه دارد. با این پول هم به 120 جنگنده میرسن هم صاحب تکنولوژی و تاسیسات ساخت این هواپیما میشن.هم بعدا احتمالا با صادرات این جنگنده درامد هم کسب میکنن. کره ای ها حسابگر هستند.

ویرایش شده در توسط sasasasa
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بالها و بدنه از رپتور الگو برداری شدن و احتمالا از دو موتور F-414 به عنوان پیشران استفاده خواهد کرد.
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
البته باید دید قابلیت رقابت با جنگنده های نسل پنجم سایر کشورها رو داره البته صنایع کره جنوبی بسیار پیشرفته هستن حتی از نظر تکنولوژی میشه گفت برتر از چین هستن و اما یکی از دوستان که فرمودن اونا هم از اف-۴و اف-۵استفاده میکنن و مردم ما واویلاشون دراومده اولا اونا دیگه از فانتوم و تایگر استفاده انچنانی نمیکنن و در نقش ذخیره ورزرو ازشون استفاده میکنن یا نهایتا پشتیبانی سبک ولی در کشور ما هنوز ستون فقرات نیروی هواییمون رو تشکیل میدن وگرنه خیلی از کشورها هنوزم فانتوم دارن مثل ترکیه و حتی اسرائیل و دوم شما فانتومها و تایگرهای اونا رو با مال ما مقایسه نفرمایید فانتومهای اسرائیلو ترکیه بارها مورد اورهال و ارتقاهای سنگین قرار گرفتن و از نظر الکترونیک و ایونیک و تسلیحات از جنگنده های نسل چهارم چیزی کم ندارن ولی فانتومهای ما از خستگی سازه و بدنه و همچنین کمبود قطعات یدکی رنج میبرن و اصلا قابل قیاس با اونها نیستن
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

با سلام

جنگجوی هوایی جدید از شرق آسیا 

انتشار نخستین تصاویر از طراحی جت رزمی KF-X مسلح به موشکهای اروپایی

C4H4E6XIK5AZZPYCLQYTWZUHRQ.jpg

آژانس طراحی سامانه های تسلیحاتی کره جنوبی روز 29 ژوئن (2018)از طراحی اولیه  مفهومی جت رزمی KF-X  پرده برداری نمود ، با توجه به این نکته که  انتشار نخستن تصاویر از این ایده ،  نزدیک به 30 ماه پس از شروع  برنامه طراحی آن در ژانویه 2016 صورت می گیرد .

KF-X-2.jpg

آشکار نمودن طراحی اولیه   KF-X   در حالی از سوی مدیریت برنامه های تسلیحات دفاعی کره جنوبی ( DAPA) در حالی صورت گرفته است که پیش از این ، میان 26 تا 28 ژوئن 2018 ، این آژانس کره ای مشغول بررسی ایده مفهومی این جت نسل چهارو نیم دو موتوره  بود که آیا قابلیت ورود به مرحله بعدی تجدید نظر اساسی ( CDR) را دارد یا خیر !

T7RMKYBLO5CG7BBJUDL7B2HXHQ.png

 

در این زمینه ، جونگ کوانگ سون ، رییس برنامه  KF-X در آژانس طراحی سامانه های تسلیحاتی کره جنوبی می گوید :

" پس از بررسی های بعمل آمده ، طراحی KF-X در مرحله نخست تایید شده و این ایده برای ورود به مرحله بعدی بطور کامل آماده است . طبق برنامه ریزی های انجام شده ، طراحی دقیق این جت رزمی تا سپتامبر 2019 کامل شده و تولید نمونه اولیه آن از این تاریخ آغاز خواهد شد . وی در این زمینه اضافه می کند که  طراحی اولیه این ایده ، با شناسه تجاری سی -109  پس از اتمام و ساخت نمونه در  مقیاس کوچک ، در تونل باد تست شد تا تجزیه و تحلیل های دینامیک سیال آن صورت پذیرد "

JKFQ7PDAGZAXDA3DXZVZ5QM3XQ.png

به شکل مشخصی ، تصاویر منتشر شده از این جت رزمی نشان میدهد که این پرنده رزمی احتمالاً به سامانه های تسلیحاتی اروپایی مسلح خواهد شد . بر همین اساس ، طبق برآوردهای اولیه ، محصول کره ای ، حداقل به 4 تیر موشک هوابه هوای میتیور محصول MBDA که در زیر بدنه نصب میشود ، مسلح خواهد شد ، در حالی که دو موشک هوابه هوای هدایت شونده  IRIST-T نیز در نوک بالها قرار خواهد گرفت .

 

AW_07_28_2014_2646L.jpg

کیم دائه جونگ ، یکی از پژوهشگران انستیتو ملی تحقیقات کره جنوبی که بعنوان یک مخزن فکر راهبردی در سئول مستقر هست ، در این زمینه می گوید :

" این برای نخستین بار است که  ایده مفهومی KF-X قبل از رسیدن به مراحل نهایی ، به موشکهای اروپایی مسلح میشود ، این بدان معناست که طراحان KF-X ، به گونه ای ساختار این جت رزمی را تغییرداده اند  تا به جای استفاده از سامانه های آمریکایی ، از فناوری اروپایی استفاده کند "

با این حال ، شرکت کره ای درابتدا براین تمایل قرار داشت که از سامانه های آمریکایی نظیر مهمات AIM-120 و یا AIM-9 محصول ریتئون استفاده کند ،  اما تعلل دولت آمریکا در صدور مجوز برای صادرات فناوری این موشک ، مسیر حرکت کره جنوبی را بطور کامل تغییر  داد .

kf-x_1514027465.jpg

اما به اعتقادبرخی کارشناسان ، ماهیت طراحی این جت رزمی به گونه ای است که امکان و احتمال استفاده از تسلیحات آمریکایی هنوز وجود دارد . این کارشناسان معتقدند که موشکهای اروپایی ، گران تر از همتایان آمریکایی خود هستند و مضاف براین ، سادگی طراحی سامانه ها ی آمریکایی ، امکان استفاده از انها در محصول کره ای را جذاب ترمی نماید ، در نتیجه اگر دولت ایالات متحده  نشانه ای مثبت از صدور مجوز را نشان دهد ، وضعیت به گونه ای دیگر خواهد شد .

توسعه فناوری جت رزمی  KF-X با مشارکت دو نهاد بومی کره جنوبی و یک کشور خارجی ( اندونزی با سهم مشارکت 20 درصدی ) در حال اجراست . این برنامه با هدف تولید بیشتراز 120 فروند جت رزمی برای جایگزینی ناوگان فانتوم و تایگرهای نیروی هوایی کره جنوبی پیگیری میشود . طبق برنامه ریزیهای اولیه نخستین پرواز این جت در سال 2022 و خروج اخرین فروند تولیدی در سال 2026 خواهد بود .

پی نوشت :

1- خوب هست یک مقایسه ای بین روند طراحی قاهر (بعنوان یک جت رزمی با ادعای نسل پنجمی ) و این جت بومی کره ای ( بعنوان یک پرنده رزمی نسل 4/5) صورت بگیرد، نکات جالبی را میشود از آن یاد گرفت .

2- ظاهراً کره جنوبی هم بتدریج قصد دارد ناوگان تایگرها و فانتوم های خودش را بازنشسته کند و این هم مایه عبرتی برای ما است (بعنوان قدیمی ترین کاربر این دو جت رزمی )

صرفاً برای میلیتاری / مترجم MR9

 

  • Like 1
  • Upvote 10

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      ارتش کره شمالی ، به مناسبت سالگرد بقدرت رسیدن حزب حاکم کمونیست ، رژه سالانه خود را در اکتبر2020 برگزار نمود . در جریان این مراسم که با سخنرانی پر از اشک و آه کیم جونگ اون همراه شد ، وی چالشهای پیونگ یانگ برای مقابله با ویروس کووید-19 و سازمان تحریم ها را مطرح و از اعضای نیروهای مسلح برای تلاشهایشان تشکر نمود .
       

       
      با این حال ، رژه فوق بلحاظ تاریخی ، در سطح بین المللی ، هیجان بسیار زیادی را تولید نمود و کشورهای شرق  آسیا ، با اشتیاق همراه نگرانی ، شاهد به نمایش درآمدن سیستم های جدید تسلیحاتی کره شمالی  بود . درواقع امر ، بر خلاف سالهای قبل ، رژه اکتبر 2020 شاهدی بر توانایی پیونگ یانگ در ایجاد چالشهای جدید برای امنیت و بازدارندگی هسته ای ایالات متحده و متحدانش محسوب میشد .
      در نمایش نظامی امسال کره شمالی ، آنچه که در کانون اصلی توجهات دنیا قرار گرفت ، نمونه های برگرفته از تانک اصلی میدان نبرد آرماتا ، سامانه تسلیحاتی متحرک ام-1128 ایالات متحده ، خودروهای زرهی سبک کوماتسو ژاپنی و درنهایت سامانه دفاع هوایی تور روسی بود . علاوه براین،ارتش این کشور ، یک خودروی مسلح به موشکهای ضد زره هدایت شونده را که ازابتدای معرفی درسال 2018 ، دیده نشده بود و همچنین یک موشک کروز جدید ضد کشتی را در معرض دید جهانیان قرار داد . در حوزه موشکهای بالستیک ، پیونگ یانگ موشک بالستیک قاره پیمای هواسانگ-15 (بعنوان دوربردترین موشک موجود در زرادخانه نظامی این کشور ) را بهمراه سامانه غول پیکر KN-25 (سامانه ای جدید که ترکیبی از راکت اندازهای چندگانه و موشکهای بالستیک کوتاهبرد بشمار می رفت )  را رونمایی نمود که گرچه در بدو امر ، به نظر می رسید که در شاسی مورد استفاده با مشکلاتی روبرو است .
       

       
      با این وصف ، قابل توجه ترین  سامانه رزمی که در این رژه رونمایی گردید ، ظاهر شدن موشک بالستیک  سوخت جامد قابل پرتاب از زیردریایی (SLBM) با شناسه  پوگوگ سونگ-4  (Pukguksong-4)  بود که  با توجه به مشخصات اعلام شده برای آن ، امکان حمله  به کره جنوبی وتمامی سرزمین ژاپن را با مسلح شدن به کلاهک هسته ای را خواهد داشت . ارزیابی های اولیه موسسه بین المللی مطالعات استراتژیک نشان میدهد که طول پوگوگ سونگ-4   از مدل قبلی (پوگوگ سونگ-3) کوتاه تر ولی قطر آن بزرگتر ( احتمالا 2.5 متر ) است که آن را در کنار موشکهای مشابه روسی ( بولاوا ) ، چینی ( جی ال-2 ) و آمریکایی ( ترایدنت -2 )  قرار می دهد .
       

       
      نشانه های بصری حاکی از آن است  این موشک جدید به یک پیشرانه سوخت جامد جدیدتر مجهز شده ، در حالی که شنیده ها نیز براین مساله تاکید می کند که کره شمالی با تبدیل موشکهای قدیمی تر ( تولید شده در سال 2017 )  امکان ساخت و عملیاتی نمودن یک  موشک سبکتر که با افزایش برد و محموله را همراه میشود را بدست آورده است .
      برخی منابع ، براین اعتقادند که پوگوگ سونگ-4  عمدتا برای تجهیز ناوگان زیرسطحی های ارتقاء یافته کلاس رومئو نیروی دریایی این کشور به 2 تا 3 فروند از این  موشکها   در نظر گرفته شده است ، اما نکته جالب دراین زمینه ، اسکورت حاملهای این موشک توسط پرسنل نیروی زمینی ( و نه نیروی دریایی )  است که می تواند این احتمال را پدید آورد  که موشک جدید می بایست از مشتقات  نسخه پوگوگ سونگ-3 باشد ، همانطور که  موشک پوگوگ سونگ-2 نیز ، نسخه زمین پایه پوگوگ سونگ-1 ( بعنوان موشک بالستیک  دریاپایه )  بشمارمی رفت .
       

       
      در حوزه توان حمل مواد انفجاری ، شکل کلاهک پوگوگ سونگ-4  نشان میدهد که قابلیت حمل 3 کلاهک را خواهد  داشت که در پوشش یک حامل چندگانه با قابلیت ورود مجدد به جو ، به مانند نمونه های روسی ، بریتانیایی ، آمریکایی و فرانسوی در سالهای دهه 50 و 60 میلادی قرار گرفته است . با توجه به پیشرفتهای ذکر شده ، آنچه که بسیار محتمل است ، برد پوگوگ سونگ-4  بیشتر از سلف خود خواهد بود ،اما به تقریب ، قابلیت رسیدن به پایگاه های ارتش ایالات متحده در گوام را در اختیار ندارد .
       

       
      اما نگرانی عمده سازمان های اطلاعاتی غربی براین مساله متمرکز شده است که  ارتش کره شمالی ، پوگوگ سونگ-4   را بصورت یک موشک بالستیک با لانچر متحرک جاده ای که قابلیت استتار در سایتهای مخفی را داشته باشد ، توسعه داده و به دلیل اینکه در مقایسه با سایر سیستم های بالستیک کره ای ، کوچکتر است ، قابلیت آماده سازی سریع و بطور طبیعی اجرای حملات غیر متعارف تنها در بازه چند دقیقه را بدست آورد.
       

       
      سرانجام ، بمب خبری رژه اکتبر 2020 کره شمالی ، همانطور که انتظار می رفت ، رونمایی از موشک بالستیک جدید با سوخت مایع که احتمالا هواسانگ-16 ( KN-27) بود که در این زمینه ، بخش عمده ای از کارشناسان بر این باورند که این موشک جدید با طولی  برابر 25 تا 26 متر ، به بزرگترین موشک سوخت مایع متحرک جاده ای در جهان  ( گرچه  موشک سوخت مایع سارمات روسی که هم اکنون در دست توسعه است ، بزرگتر به نظر می رسد )  تبدیل شده است .
       
       
       
      قطر این موشک جدید بین 2.5 تا 2.9 متر است که  مرحله اول آن با موتور سوخت مایع ، متشکل از یک خوشه شامل چهار پیشرانه RD-250 با رانشی 2 برابر موشک هواسانگ -15 شناسایی شده است . با این وصف ، ماهیت مرحله دوم این موشک همچنان در پرده ای از ابهام قرار دارد .
      علیرغم  غافلگیری رسانه های غربی ، کارشناسان براین باورند که این موشک ، یک حامل / پرتابر متحرک جاده ای است که بلحاظ ابعاد غول پیکر خود ، صرفا در موقعیتهای خاصی می بایست مستقر شده  و بدلیل برخوداری از پیشرانه سوخت مایع  دربرابر حملات مقابل، آسیب پذیر خواهد بود .
        
       
      با این حال ، اندازه و ابعاد خودروی حامل و پرتابگر نشان میدهد که هم اکنون کره شمالی پتانسیل طراحی و تولید چنین سخت افزاری را بصورت بومی در اختیار داشته و این بدان معناست که تاثیر بازدارندگی آن قابل توجه خواهد بود .
      در مقام مقایسه ، وزن پرتاب موشک جدید کره ای چیزی در حدود 100000 تا 150000 کیلوگرم است که بصورت قابل توجهی ، از وزن موشک سوخت جامد قاره پیمای چینی DF-41 با وزن پرتاب 80000 کیلوگرم و موشک سوخت جامد  ریلی اس اس -24 با وزن پرتاب 104500 کیلوگرم بیشتر به نظر می رسد . با توجه به این مشخصات ، این موشک قابلیت حمل محموله ای به وزن 2000 تا 3500 کیلوگرم شامل 3 تا 4 کلاهک  را به هرنقطه ای از خاک اصلی ایالات متحده  دارد ، در حالی که دریک آرایش رزمی متفاوت ، می تواند یک کلاهک را به مانند موشکهای بالستیک قاره پیمای روسی اس اس -18 علیه یک هدف خاص نیز حمل کند .
       
       

       
       
      دی اف- 41
       
      بدین ترتیب ، اندازه و قدرت حمل این موشک به اندازه ای است که می تواند برای تخریب گسترده شهرهای آمریکای شمالی و همچنین مراکز راهبردی نظامی این کشور مورد استفاده قرار گیرد . مضاف براینکه  به گفته ناظران نظامی ، ساخت این موشک احتمالا می بایست بطور خاص برای غلبه بر سامانه دفاع موشکی ایالات متحده که هم اکنون می تواند به ازای هر کلاهک ، 4 موشک رهگیر شلیک کند ، باشد. با این حال ، برآوردها نشان میدهد که ارتش آمریکا ، برای افزایش دقت اصابت به کلاهکهای مهاجم ، با هزینه ای در حدود 1 میلیارد دلار ، به 12 تا 16 شلیک نیاز دارد . بنابراین ، حتی یک نیروی کوچک از موشکهای جدید کره ای با محموله های سنگین فعلی ، می تواند همچنان تهدید آمیز به نظر برسد ،بدین معنی که بی دفاع ماندن برخی شهرهای آمریکایی شمالی ، به چالشی برای مدافعان تبدیل گردد .
       

       
      در مجموع ، اطلاعات موجود نشان میدهد که کره شمالی در حال توسعه یک استراتژی بازدارند ه هسته ای به مانند سایر قدرتهای هسته ای کلاسیک است  که شامل طیف متنوعی از سامانه های رزمی استراتژیک است . علاوه براین ، جمهوری خواهان در ایالات متحده از این مساله نگرانند که آزمایش موشک پوگوگ سونگ-4 ، قبل از انتخابات ریاست جمهوری میتواند تاثیر قابل توجهی را بر نتیجه آن برجای گذارد . با توجه به این مساله ، هر دو سامانه راهبردی ارتش کره شمالی ، یک چالش قابل توجه برای منافع امنیتی ایالات متحده است و احتمالا موجبات ظهور رویکردهای جدید در حوزه هایی نظیر بازدارندگی هسته ای ، ساختار نیرویی ، دکترین های نظامی و کمیت نیروی موشکی این کشور خواهد شد .
       

      پی نوشت :
      1-بن پایه
      2- بن پایه
      3-بن پایه
      4- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی در انجمن میلیتاری ، براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی " منوط به  ذکر دقیق  منبع است . امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند . 
       
      برگردان به پارسی ، اختصاصی برای بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران  ( MILITARY.IR) 
       
                           مترجم : MR9
       
       
    • توسط mahdi42
      با سلام خدمت دوستان قصد دارم در اینجا نیروی هوایی برزیل رو معرفی کنم اگه تکراریه پوزش میخوام

      ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
      اول سه عدد پوستر :






      -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


      معرفی و اشنایی با نیرو هوایی ارتش برزیل



      تاسیس:1941
      تعداد پرسنل فعال:73.764 نفر
      تعداد هواپیماها:773 عدد ( این مجموعه شامل بالگردها ،هواپیما های، رزمی و غیر رزمی میشود)
      ثوابق جنگ:شرکت در جنگ جهانی دوم

      هواپیما هایی پروازی این نیرو(احتمالا منظور قابل پرواز):
      هواپیما و بالگرد های هجومی(برای حمله): AMX, Super Tucano, AT-26 Xavante, Mi-35M
      بمب افکن:AMX
      هواپیما جنگ الکترونیک:Embraer R-99
      جنگنده:Northrop F-5E/F Tiger II
      هواپیما رهگیر:Dassault Mirage 2000
      هواپیماهای گشت:Lockheed P-3 Orion, Bandeirulha C-95
      هواپیماهای شناسایی: Super Tucano, R-35
      هواپیماهای تمرینی:Tucano, AT-26 Xavante
      هواپیما های حمل و نقل کننده: C-130, C-295, Super Puma, 707, UH-1H, EMB-190, UH-60L

      ====
      معرفی نوع ،وتعداد جنگنده ها
      جنگنده "AMX International AMX"
      سازندگاه:ایتالیا،برزیل
      مدل ها:
      A-1: به تعداد 80 عدد
      A-1B:تعداد 10 عدد

      جنگنده "Dassault Mirage 2000"
      سازنده:فرانسه
      مدل ها:
      F-2000C:تعداد 10 عدد
      F-2000B:تعداد 2 عدد

      جنگنده "Northrop F-5E/F Tiger II"
      سازنده:امریکا
      مدل ها:
      F-5E/F تعداد 10 عدد
      F-5EM/F-FM تعداد 47 عدد


      معرفی بالگرد هجومی
      بالگرد "MI 35M"
      سازنده:روسیه
      مدل:"AH-2 Sabre"
      تعداد:12 عدد


      ----------------------------------------------------------------------------
      تعداد پرسنل این نیرو از ایران بیشتره واستخواندار محسوب میشه
      من که جنگندهEmbraer A-1A رو نمیشناختم و فکر کردم شما هم ممکنه اشنایی نداشته باشین پس یه معرفی مختصر رو اماده کردم:

      حالا معرفی جنگنده "Embraer A-1A"

      این جنگنده یک از سری جنگنده های AMX می باشد ،سری جنگنده های AMX پروژ مشترکی ببین دو کشور ،"برزیل"و"ایتالیا" می باشد، جنگنده های سری AMX، از نوع جنگنده های هوجومی می باشد
      اولین پرواز سری جنگنده های AMX در 15 می 1984 اتفاق افتاد ،که در سال 1989 معرفی شد . زمان ساخت ان از سال 1986 تا 1999 می باشد ،تا به امروز 200 عدد از این جنگنده ساخته شده.
      از این سری جنگنده ها هر دو کشور برزیل و ایتالیا استفاده می کنند .

      مشخصات

      خلبان : 1 نفر
      طول: 13.23 متر
      طول بال ها هواپیما:8.87 متر
      ارتفاع:4.55
      مساحت بال ها:21 متر
      وزن خالی:6.730 کیلو گرم
      وزن بارگذاری شده:10.750 کیلوگرم
      حداکثر وزن موقعه تیک اف:13.000 کیلوگرم
      حداکثر سرعت:1.160 کیلومتر
      قابلیت وصل 2 عدد موشک AIM-9 Sidewinders یا 2 عدد موشک MAA-1 Piranha
      قابلیت وصل بمب های 3.800 کیلوگرمی ،موشک های هوا به زمین ،بمب ها لیزری هدایت شوند،وراکت.


      ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
      چند عکس دیگه:








      بچه ها اگه اطلاعات تکمیلی دارین دریغ نکنید تا تاپیک کامل بشه

      منبع
      عکس ها هم خودم اضافه کردم و...
    • توسط EBRAHIM
      با سلام به همگی دوستان...
      چند نکته: خواهشا نخندید...تو نظراتتون هم تیکه نندازید...شاید تا کنون هیچ اطلاعی از این نیرو نداشته باشید و تا به حال به گوشتون نخورده باشه...پس مطلب مفیدیه...لطفا مراعات کنید...
      ...
      نیروی هوایی افغانستان یکی از سه شاخه اصلی ارتش افغانستان می‌باشد. نیروی هوایی ارتش افغانستان زیر نظر ستاد کل ارتش افغانستان فعالیت می‌کند.

      نیروی هوایی افغانستان در سال ۱۹۲۴ میلادی (۱۳۰۳ خورشیدی) و در زمان سلطنت امان‌الله‌شاه تاسیس شد. این نیرو در زمان ریاست جمهوری محمد داوودخان، تحولات چشمگیری را تجربه کرد. ارتش افغانستان تا پیش از سقوط دولت تحت حمایت اتحاد جماهیر شوروی، نزدیک به ۵۰۰ هواپیما و بالگرد تهاجمی داشت. اما در جریان سال‌ها جنگ داخلی در افغانستان، تقریبا تمامی آن‌ها یا به دلایل عدم رسیدگی فنی و یا در کشاکش جنگ داخلی از بین رفت.[۱]

      تا پیش از اشغال افغانستان توسط نیروهای ناتو، بدنه اصلی نیروی هوایی افغانستان از بالگردهای ام‌آی-۱۷ روسی تشکیل شده بود.
      به گفته مقامات نیروهای هوایی افغانستان، در سال ۲۰۰۸ میلادی، ۶۰۰ خلبان در نیروی هوایی افغانستان مشغول به کار بوده‌اند.[۲]

      تجهیز نیروی هوایی ارتش افغانستان به 18 فروند C27

      سرمایه : شرکت آلنیای آمریکای شمالی قراردادی به ارزش 287 میلیون دلار را با نیروی هوایی ایالات متحده به امضا رسانده تا 18 فروند هواپیمای مدلC27 اسپارتان را بازسازی و اصلاح کند. هواپیماهایC27 از مدل اصلاح شده هواپیماهای باربری222 G ساخت ایتالیا است. نیروی هوایی ایالات متحده قصد دارد پس از آماده شدن این 18 فروند هواپیمای اصلاح شده آنها را در اختیار نیروی هوایی ارتش افغانستان قرار دهد. کار تحویل این هواپیماها به ارتش افغانستان از ابتدای سال 2009 آغاز می شود و تا سال 2011 ادامه خواهد داشت. این برنامه در حال حاضر شامل تحویل 18 فروند هواپیمای آماده انجام عملیات و همچنین تجهیز و تبدیل دو فروند از آن به هواپیمای حمل ونقل VIP است. علاوه بر آن در این برنامه قید شده است که نیروی هوایی آمریکا طی سه سال وظیفه پشتیبانی و نگهداری و خدمات رسانی به این هواپیماها را عهده دار است.
      نیروی هوایی آمریکا با بررسی ویژگی ها و قابلیت های هواپیمایC27 این مدل را مناسب نیروی هوایی ارتش افغانستان تشخیص داده و داشتن این هواپیماها را برای دستیابی به ثبات طولانی مدت در افغانستان ضروری دانسته است.

      مشخصات هواپیمایC27

      اسپارتانC27 هواپیمای دو موتوره توربوجت است که برای نیازهای نیروی هوایی و همچنین حمل ونقل هوایی طراحی شد. این نوع هواپیما مخصوصا برای عملیات های تاکتیکی با برد کوتاه تا متوسط و برای پرواز در ارتفاع 1800 پا مناسب است. ازC27 می توان در تمام شرایط آب وهوایی و در روز یا شب برای حمل ونقل یا انجام ماموریت های پزشکی استفاده کرد. این هواپیما می تواند 24 تخت پزشکی و 4 پرستار یا 34 نیروی زمینی ارتش را جابه جا کند.C27 دارای سه گروه پرواز شامل کاپیتان هواپیما، کمک خلبان و مسوول بار است. هواپیمای اسپارتان مدل اصلاح شده G222 است. مدل G222 توسط شرکت آلنیا در ناپل ایتالیا تولید و ساخته می شد این مدل در سال 1970 اولین پرواز خود را انجام داد و در سال 1978 وارد بازار شد.
      بیشتر استفاده کنندگان مدل 222 G نیروی هوایی ایتالیا، ارتش آرژانتین، امارات و نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بودند.. شرکت کرایسلر به عنوان پیمانکار اصلی G222 را از آلنیا خریداری کرد و پس از اصلاح، ارتقای سیستم مخابراتی و نصب سیستم های رهیابی پیشرفته آن را به مدلC27 تغییر داد. ازهواپیمایC27 به دلیل میزان سرعت و ارتفاع مناسب جهت حمل ونقل هوایی و انجام عملیات گوناگون هوایی استفاده می شود.

      ویژگی هایC27

      عملکرد اصلی: حمل بار و مسافر
      نیروی پیش ران/ شرکت سازنده:
      دو موتور
      ابعاد: 5/74 پا طول و 7/54 پا عرض
      نیروی محور بر حسب اسب بخار: 3400 برای هر کدام P4D- T64جنرال الکتریک
      پهنای بال: 2/94 پا
      سرعت: 250 گره
      حداکثر ارتفاع: 25000 پا
      وزن تیک آف: 56878 پوند
      وزن بدون بار: 39500 پوند
      برد پرواز: 1500 مایل
      مسافت تیک آف: 1500 پا
      اندازه باند: 1800 پا در 45 پا
      ___________
      منبع: ویکی پدیا
    • توسط kingraptor
      زیردریایی های اتمی و حتی دیزلی از توانایی های مرگباری برخوردارند و در صورت میل به قدرت نمایی، مهار آتش آنها بسیار مشکل است. این جنگ افزارها در طول جنگ جهانی دوم، به دلیل پنهان بودن از دید دشمن، نیروی دریایی انگلیس رابه زانو در آورده بودند. در ژاپن و شمال افریقا نیروهای آلمان نازی با در اختیار داشتن این سلاح ها سلطه خویش را بر دریاها اعمال می کردند.


      --------------------------------------------------------------------------------


      هواپیمای ضد زیردریایی P-3 اوریون


      --------------------------------------------------------------------------------

      شوروی با در اختیار داشتن زیر دریایی های اتمی قادر بود در صورت بروز جنگ، ارتباط اروپای غربی را با آمریکا قطع کند. در جنگ فالکلند پس از انهدام رزم ناو بل گرانوی آرژانتين توسط اژدر یک زیر دریایی انگلیسی، کشتی های جنگی آرژانتين دیگر تا پایان جنگ نقش مهمی را ایفا نکردند. به منظور مقابله با این جنگ افزارها در صحنه جنگهای گذشته و آینده تدابیری اندیشده شده است. پی-3 اوریون از جمله سلاحهایی است که می تواند تا حدود زیادی در مقابل زیردریایی ها، هر قدر هم که پیشرفته باشند عرض اندام کند. هواپیما چند منظوره پی-3 بیش از 30 سال است که به طور پیوسته توليد می شود و تا کنون بیش از 700 فروند آن به خدمت ارتشها، آتش نشانی ها، نیروهای حافظ صلح سازمان ملل و هواشناسی های کشورهای مختلف در آمده اند. از این لحاظ اوریون خود را تا مدت زیادی بی رقیب می دانست. طراحی اولیه بدنه و نحوه اتصال موتورها به هواپیما تا امروز تقریباً بدون هیچ تغییر عمده ای حفظ شده است. همین عدم نیاز به تغییرات گواهی بر بی نقص بودن طراحی اوریون است. اما تجهیزات الکترونیکی این هواپیما همواره در حال تغییر و تکامل بوده اند. از این رو سازنده پی-3 در به کار گیری آنها به درخواست و سلیقه مشتری عمل می کند. انواع پیشرفته تجهیزات، این هواپیما را به سلاحی خطرناک در مقابل زیردریایی ها تبدیل می کند. اوریون با چهار موتور توربو پراپ از نوع T56-A-10 کمی شبیه هرکولس محصول دیگر لاکهید است. با توجه به سابقه طولانی لاکهید در به کار گیری این نوع موتورها می توان به این نکته پی برد که این شرکت به خوبی با مشکلات این موتورها که سایرین را متواری کرده، کنار آمده است. پس از روی کار آمدن موتورهای توربوجت شرکهای هوایی سریعا به استفاده گسترده از آنها روی آوردند ولی لاکهید و نیروی دریایی ایالات متحده به علت ويژگيهای منحصر به فرد این موتورها همچنان در طیف گسترده ایی آنها را به کار می برند. خوشبختانه شرکت توربین الکترا بزودی توانست معایب عمده این موتورها را رفع کند و تا به امروز تامین کننده موتورهای پی-3 باقی مانده است. طراحی اوریون به حدود 40 سال پیش و سال 1957 باز می گردد. نخستین پرواز این هواپیما در 19 آگوست سال 1958 انجام شد پس از چند پرواز آزمایشی، تغییراتی صورت گرفت که عمده ترین آنها کوتاه شدن بدنه به میزان 2/13 متر بود. سپس این هواپیما به تجهیزات متداول آن روزها مجهز شد و به عنوان گشت دریایی، خدمت خود را رسما در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد. در آن زمان تغییرات دیگری برای فروندهای بعدی در نظر گرفته شد. در سال 1962 چند تغییر دیگر به منظور کارآمدتر کردن این سلاح اعمال شده و پی-3 اوریون که پس از گذشت سالها هنوز هم در خدمت ناسا است، متولد شد. نخستین سفارش قطعی برای خرید 7 فروند از این هواپیما مربوط به سال 1960 می باشد. نیروی دریایی آمریکا متقاضی خرید 7 فروند وای پی-3وی-1 با موتور آلیسون-توربین الکترا شد که می توانست انواع بمب های عمق روی معمولی و هسته ای، اژدرهای ضد زیر دریایی و مین و راکت را حمل کند.


      --------------------------------------------------------------------------------


      کابین نسبتاً پیچیده هواپیمای P-3 اوریون


      --------------------------------------------------------------------------------

      ظرفیت سوخت این 7 فروند اولیه از 20631 لیتر در اولین سفارش تا 34826 لیتر در آخرین متفاوت بود، اما همگی 4 مخزن در بالها، هر بال 2 مخزن جداگانه، و یک مخزن بزرگ در امتداد بدنه داشتند که این الگو تاکنون حفظ شده است. استفاده همزمان از دو رادار جداگانه در جلو و عقب هواپیما و ترکیب هر دو رادار برای ارایه تصویری 360 درجه ایی، پی-3 را به مجهزترین سلاح ضد زیر دریایی آن روز تبدیل کرد، اگرچه این طرح به زودی لو رفت و شرکتهای دیگر نیز به استفاده از آن روی آوردند. نخستین پرواز این سفارش هفتگانه در 15 آوریل 1961 انجام شد و تا آوریل سال بعد در مجموع 2521 ساعت در 585 سورتی پرواز با این هواپیماها به صورت آزمایشی و آموزشی انجام شد. بلافاصله پس از ورود این هواپیما به خدمت از آنها در جنگ علیه کوبا استفاده شد. در جنگ ویتنام نیز آمریکاییها از این هواپیما به میزان زیادی استفاده کردند. ماموریت اصلی این هواپیما در آن زمان پوشش راداری شبانه بر فراز خلیج تونکین بود گشتهای متداول روزانه و حمایت از کشتیهای لجستیکی در برابر هجوم احتمالی زیردریاییهای شوروی نیز از ماموریتهای بود که این هواپیما بر عهده داشت. نکته جالب توجه این است که این هواپیماها از پایگاهای داخل خاک فیلیپین به پرواز در می آمدند. از آن هنگام پی-3 به طور منظم در عملیات مشابه برون مرزی مورد استفاده نیروی دریایی آمریکا قرار گرفته و می گیرد و همواره به عنوان کشت ضد زیر دریایی، مین گذار دریایی، راهنمای زیر دریایی های خودی و هدف قرار دهنده اهداف دور به کار گرفته شده است.


      --------------------------------------------------------------------------------


      هواپیمای P-3 اوریون در حال پرواز در معیت یک ناوچه آمریکایی

      --------------------------------------------------------------------------------

      این هواپیماها گاهی برای ایجاد تغییرات آب و هوا و باران زا کردن ابرهای منطقه ای به کار گرفته می شوند. برای این کار پودر یدید نقره را در مقیاسهای زیاد توسط تجهیزات خاصی که در این هواپیما تعبیه شده است در میان ابرها می پاشند. قابلیت شرکت در عملیات جستجو و نجات، عکس برداری و نقشه برداری هوایی و حتی توانایی انجام ماموریتهای ترابری، اوریون را به هواپیمایی چند منظوره بدل نموده است. هم اکنون این هواپیماها در بیش از 30 پایگاه برون مرزی و درون مرزی آمریکا نشست و برخاست می کنند و حتی بارها توسط نیروهای چند ملیتی در مانورهای مشترک به کار گرفته شده اند. آمریکا تنها استفاده کننده از این هواپیماها نیست. اکثر کشورهایی که مرزهای آبی دارند از پی-3 به خوبی استقبال کردند و به میزان رفع نیاز دفاعی از این هواپیما خریده اند. نیوزلند اولین مشتری اوریون با سفارش 5 فروند پی-3 بی مجهز به مولد امواج صوتی کوتاه بود. کانادا 18 فروند و ژاپن که سرانجام در سال 1978 تصمیم به جایگزین کردن این هواپیما به جای نپتون گرفت مشتریان بعدی بودند.

      --------------------------------------------------------------------------------

      هواپیمای P-3 اوریون در حال برخاست


      --------------------------------------------------------------------------------

      ژاپن خط تولید این هواپیما را خریداری کرده و تا کنون بیش از 100 فروند از آن را تولید کرده است. پرتقال اسپانیا و تایلند خریداران دست دوم این هواپیما هستند. هلند، نروژ، ایران و پاکستان نیز هر کدام چند فروند پی-3 در اختیار دارند. انواع مختلف پی-3 اگر چه با قرار گرفتن حروف بزرگ و کوچک و شماره های متفاوت دسته بندی می شوند ولی عمدتاً تفاوت چشمگیری میان مدلهای مختلف مجود ندارد و می توان با تغییرات پیش بینی شده از سوی کارخانه سازنده هر نوع تغییر کاربردی را در انواع آن ایجاد کرد. پی-3 با حوصله ای که در خور هواپیمای توربو پراپ است، وجب به وجب منطقه را بازرسی و شناسایی و به محظ اطلاع از موقعیت زیردریایی مهاجم اقدام به شکار آن می کند. در طول عملکرد سی وچند ساله این سلاح موارد منفی از لحاظ فنی در مورد آن به چشم نمی خورد و همواره در انجام ماموریتهای محوله موفق بوده است. همین امر سبب شده است تا پرسنل زیر دریایی ها از هواپیمای پی-3 اوریون به عنوان کابوسی هولناک یاد کنند.

      -----------------------------------------------------------------------------



      ------------------------------------------------------------------------------

      منبع: Air.blogfa.com
    • توسط MR9
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      سرکوب پدافند هوایی دشمن
        (Suppression of Enemy Air Defenses /SEAD)
       

       
      بدون شرح !!!
       
       
      یکی از ماموریتهای اصلی واحدهای پروازی نیروی هوایی پس از ظهورسه عنصرجدید در نبردهای معاصر (رادار/ توپخانه ضدهوایی هدایت راداری و نهایتا" موشکهای هدایت شونده زمین به هوا)، کنترل و ازکارانداختن و نابودی این  سامانه ها  می باشد .
       بررسی دقیق نبردهای به وقوع پیوسته پس از جنگ دوم جهانی نشــــــان می دهد که هرکدام از این نبردها ، جنبه های نوینی از فناوری را با بکارگیری تجهیزات ، تسلیحات و تاکتیک ها به نمایش گذاشته و نشان داده اند که گاهی استفاده از  وجود برتری کمی تسلیحات غیر پیشرفته در مقابل برتری کیفی تسلیحات پیشرفته و یا برعکس ، پیروزی های نظامی خیره کننده ای را به ارمغان آورده است. در کنار این مساله و به موازات افزایش توانایی های رزمی یک سامانه تسلیحاتی ، توسعه تاکتیکهای مورد نیاز نیز یک اصل غیر قابل اجتناب بشمار می رود . در چنین شرایطی ، سامانه های پدافند هوایی نیز از این قاعده مستثنی نبوده ، چــنانکه این نوع از سیستم های جــــنگ افــــزاری می بایست دارای قابلیت های پدافندی مناسبی باشند تا در مرحله آغازین تهاجم دشمن ، بتوانند ایمنی مناطق مسکونی ، مراکز ثقل سیاسی ، نظامی و اقتصادی را از گزند بمباران و آسیب حفظ نمایند و با ایجاد لطمات عمده به پیکره  و استخوان بندی قدرت هوایی دشمن ، باعث لغو ماموریت های تهاجمی وبه احتمال زیاد تغییر نتیجه جنگ شوند . بنابراین، به صورت طبیعی ،  نیروی هوایی مهاجم سعی خواهد نمود تا تهاجم خود را با انجام ماموریت های سرکوب پدافند هوایی آغاز نماید . برهمین اساس و بنا به تعریف وزارت دفاع ایالات متحده ، سرکوبی پدافند هوایی دشمن عبارتند از :
      " انجام هرگونه فعالیتی به منظور خنثی سازی ، نابود سازی و ایجاد اختلال موقت یا دائم در سامانه های پدافند هوایی زمین و دریاپایه دشمن بوسیله تجهیزات مخرب یا اخلالگرها "
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-105G ، یکی از مهمترین جنگ افزارهای ارتش ایالات متحده برای مقابله با آتشبارهای سام ارتش ویتنام شمالی بشمارمی آمد .
      این پرنده در تصویر فوق در حال تیک آف از روی باند پایگاه هوایی "کورات"(تایلند) است ، در حالی که برای اجرای ماموریتهای موسوم به وایلدویزل به مهمات ماوریک و شرایک مسلح می باشد .
       
       

       
       
      پچ سینه اسکادارن های وایلدویزل
       
       
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-4G  در حال تیک آف از فرودگاهی در عربستان
      در حالی که برای اجرای ماموریت SEAD ، به مهمات متنوعی شامل مشکهای هوا به زمین ماوریک و مهمات ضد تشعشع شرایک و غلاف جنگ الکترونیک مجهز شده است .
       
       

       
      ارتش ایالات متحده برای ایجاد برتری هوایی بر فراز منطقه نبرد ، تاکید زیادی بر استفاده از اسکادارن های وایلد ویزل دارد .
      تصویر فوق یکفروند جنگنده / بمب افکن A-7E را بر روی عرشه فوقانی ناو هواپیمابر USS AMERICA نشان میدهد که برای اجرای عملیات بر علیه آتشبارهای دفاع هوایی لیبی (عملیات دره الدورادو ) آماده می شود . به نظر می رسد پرنده فوق برای اجرای این ماموریت به مهمات ضد رادار شرایک و مهمات هوابه زمین راک آی مارک II مجهز شده است .
       

       
      ارتش های اروپایی نیز پس از مشاهده تاثیر تسلیحات ضد رادار ، بسرعت خود را به قابلیت های ضد رادار مجهز نمودند .
      تصویر فوق یک فروند تورنادو ECR نیروی هوایی آلمان را که به مهمات ضدرادار هارم مجهز شده است را نشان میدهد
       

       
      مهمات ضد تشعشع AGM-88 HARM، جنگنده / بمب افکنF/A-18 C
       

       
      نیروی هوایی بریتانیا ، به شکل وسیعی از مهمات ضد رادار درسازمان رزم نیروی هوایی خود بهره می برد .
      تصویر فوق ، یک تیر موشک ضد تشعشع آلارم را بروی یکفروند جنگنده/ بمب افکن تورنادو GR4 نشان می دهد .
       

       
      در حال حاضر پرنده ویژه نیروی هوایی ارتش ایالات متحده برای اجرای ماموریتهای سرکوب پدافند هوایی ، جنگنده/بمب افکن F-16 CJ بشمار می آید .
       
      پرنده فوق ، یکفروند F-16 CJ بلاک 50 سری D است که برای اجرای ماموریت SEAD ، به طیف متنوعی از مهمات شامل ، AIM-120 آمرام ، AIM-9 M سایدویندر در جایگاه های دو وهشت  ، مهمات ضد رادار AGM-88 هارم در جایگاه های سه و هفت ، و برای هدفیابی به یک غلاف AN/ASQ-213 ، مسلح شده است .
      با این حال و براساس نظرات خلبانان شرکت کننده در جنگ ویتنام ، قابلیتهای تاندرچیف و فانتوم به مراتب افزون تر از این نمونه فالکون بشمار می آمد .
       
       
      نویسنده و مترجم : کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی - MR9
      Military.ir Copyright
      تمامی حقوق برای انجمن میلیتاری محفوظ است
      منابع  :
      1- Davis, Larry and Menard, David, Republic F-105 Thunderchief
      2- Bill Siuru, Bill Holder-General Dynamics F-16 Fighting Falcon
      3-F-4 PHANTOM II IN ACTION
      4- "MODERN MILITARY AIRCRAFT "THUD"
      5- A-7 IN ACTION
      6- ویکی
      7- مطالعات شخصی اینجانب از منابع گوناگون
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.