Ahmad6644

ارتباطات و قراردادهای دفاعی ایران و روسیه ( خبرها ، حواشی ، تحلیل ها ، احتمالات ! و .... )

Recommended Posts

یک ارتش حرفه ای 150 تا 200 هزار نفره با ساختاری جدید با تجهیزات مناسب و تاکتیک ها و راهبرد نوین ، از توی همین ارتش هم می شه چنین چیزی رو در آورد ولیکن نیاز به ساختار جدید داره  ... از بسیج و سپاه هم به عنوان پشتیبانشون استفاده می شه که به راحتی می شه حدود 600 تا 800 هزار نیروی نظامی در کشور ... دیگه  این ارتش جدید و حرفه ای هم به صورت روزانه دچار لعن و نفرین جوان های ملت و خانواده هاشون  به خاطر « خدمت مقدس سربازی » نمی شه ؛ شما نمی دونی آه یک مظلوم و مادر چه ها که نمی کنه ... حال و روز فعلی ارتش ، نتیجه اون آه و نفرین هایی هست که سرباز ها سر پست دادن و مادرها به خاطر دور بودن اجباری بچه هاشون روانه ی ارتش کردند  :mrgreen:

 

 

 

ا

 

 

 

 

 

 

 

 

خوب باز همون اش و همون کاسه !!!

 چه فرقی می کنه ؟! فرماندهانی که شما گفتید  عوض نخواهند شد با ایجاد یک ارتش حرفه ای !!! هر چقدر نیرو تخصصی تر بشه  مشکلات دیگه ای به وجود میاد  مثل تلاش برای حفظ جان . چون صحبت ادمی که برای حقوق می جنگه و برای زن و بچه اش ؟ نیم خواد بچش یتیم شه !! یا اینکه مثل سپاه ینی چری عثمانی قانون بزارند طرف تا 40 سالگی حق ازدواج نداره !

این ها به کنار  الان شما دارید به چند تا حقوق بگیر ارتش گیر میدین اون موقع این طیف از نیرو (200 هزار نفر ) با انگیزه ی مشابه با فرموده های شما از عزیزان فرمانده می خواند چی کار کنند ؟ فکر میکنید وضع بهتر میشه . ؟

 البته بنده هم موافق لغو قانون سربازی اجباری هستم . اما واقعا باید یک قانون  قدرتمند پشتش باشه . شما رو ارجاع می دم به سخنان ایزنهاور :

«سياست هاي امپرياليستي ما(امريكا) ايجاب مي كند كه ارتشي بزرگ و قدرتمند بسازيم. ما با تصرف سرزمينهاي جديد، منطقي براي توجيه حملات امپرياليستي مان مي سازيم و با همان منطق، به تكاپو براي تصرف سرزمينهاي ديگر مي افتيم.... داشتن ارتش بزرگ نه تنها از نظر اقتصادي بار عظيمي بر دوش ملت امريكا مي گذارد، و در صورت اجباري شدن خدمت سربازي، منبعي مي شود براي آزار جوانان؛ بلكه تهديدي است براي جمهوريت نظام سياسي كشور. «ارتش» سمبل و تجسمي است از «زور»، و گسترش اين مفهوم، ايده آل هاي زندگي مردم را عوض مي كند و ذهن جوانان ما را از «صلح و صلح طلبي» به سمت «جنگ و جنگ طلبي» سوق مي دهد. عادل بودن حكومتي كه به ارتش صرفا به عنوان ابزاري براي دفاع نگاه مي كند بسيار محتمل تر است از حكومتي كه ارتشي تهاجمي دارد متشكل از تعداد بسيار زيادي سرباز.» 
گفتني است ژنرال «دوآيت ديويد آيزنهاور»(۱۹۶۹-۱۸۹۰) به عنوان سي چهارمين رئيس جمهور امريكا از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۱ در كاخ سفيد بود. او كه خود ژنرالي ۵ ستاره و از نخبگان نظامي كشور بود در زمان جنگ دوم جهاني فرمانده نيروهاي متفقين در اروپا بود. وي طراح و ناظر عمليات «تورچ»(مشعل)(تصرف شمال آفريقا) و نيز فرمانده نيروهاي غربي در عمليات آزادسازي فرانسه و اشغال آلمان(۱۹۴۵و ۱۹۴۴) بود. او در سال ۱۹۵۱ به عنوان اولين فرمانده ناتو انتخاب شد. همچنين دولت وي در همكاري با انگليسي ها نقشي اساسي در سرنگوني دولت مردمي دكتر مصدق(در ۱۹ آگوست ۱۹۵۳) و روي كار آوردن مجدد شاه داشت.

 

http://www.siasatrooz.ir/vdcgwn9u.ak9nu4prra.html

ویرایش شده در توسط Navard

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

یکی از مشکلات ارتش سوریه نبود بخشی به عنوان عقیدتی بود که ما اینو بهشون دادیم . ارتش سوریه انعطاف پذیر نبود . اوایل جنگ برای مثال تانک خالی می فرستاند وسط شهر برای خودشون دور میزدند تا مثلا تروریست ها  بترسند . اونم کی! نیروهای اخوانی و سلفی که از جان گذشته اند . یکی  یکی تانک های سوریه رفت هوا .
تا اینکه برادران سپاه قدس رفتند عقیدتیی و کشیدن وسط . یکی از راهکار هایی که یاد دادند گذاشتن ریش بود 4.gifکه البته خیلی موثر بود . نماز هم نکته ی دیگری بود که اضافه شد(البته با اغراق میگم) . چهره سکولاریته رو از ارتش سوریه گرفتند تا دیگه تروریست ها نتونند استفاده ی سیاسی کنند و ارتش سوریه رو با اسرائیل یکی کنند . بعد در بخش نظامی تانک ها رو در پوششی از ادوات پشتیبانی مثل شلیکا و البته نیروی پشتیبانی پیاده خیلی نیرومند وارد نبرد کردند که همون اوایل کار موثر واقع شد . استفاده گسترده از سلاح هایی که جا نیوفتاده بود تو ارتش سوریه مثل موشک برکان با تموم سادگیش که موثر بود . مثلا  طی جنگ فهمیدند نیاز نیست موشک برکان رو بالستیک شلیک کنند بلکه بصورت تیر مستقیم به یک بلوک ساختمانی شلیک بشه از جهت ترموباریک بودن سرجنگی باعث خراب شدن سازه ی اون واحد میشه .و این یعنی نابودی کل تروریست های درون اون . که درک این برای فرماندهان ارتش میسر نبود اما برای سربازان جوان دفاع وطنی خیلی راحت کشف شد . یکی دیگه از کارهایی که ارتش جوان شده ی سوریه کشف کرد این بود که وقتی تک تیر انداز تو جنگ بیداد می کنه میشه بعضی  کوچه پس کوچه ها رو با پارچه و بزرنت و ... پوشوند که اینقدر این طرح ساده بود از گفتنش خندم مییگیره ولی امار شهدا رو بر اثر تک تیر انداز  ها نصف کرد !!!!
نکته می دونی چیه ؟ مشکل از ارتشی ها نیست . مشکل از اینه که ادمای اهل تحقیقی مثل بچه های میلیتاری رو  وارد  عرصه نمی مکنند . فکر کن نصف بچه های میلیتاری رو در گردان های مختلف نظارت می دادند چقدر فرق می کرد اوضاع . به شخص خود منو وارد بخش زرهی می کردند تانک ها رو یه عالمه تغییر می دادم . با راحت ترین کار ها !! :blushing: 
ارتش سوریه هم همین کارو کرد بها دادن به جوان ها . مگه سرهنگ سهیل حسن چند سالشه ؟ همین اقای ببر بهترین روش شکست تروریست ها رو کشف کرد(بمباران سنگین و گلوله باران بی امان  البته یکم با اغراق میگم تا تاثیر گذار تر باشه یا من ادلب  و تدمر از یادم نمیره ) !!همین کار سپاه ما در زمان جنگ کرد حسن باقری (غلامحسین افشردی ) محسن رضایی و .... ارتش هم تا حدودی کرد مثل صیاد شیرازی . الان هم باید همین اتفاق بیوفته . یک عده اهل تحقیق  نظارت رو بر عهده بگیرند . مشکلی هم برای کسی پیش نمیاد 

  • Upvote 7
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

 

خوب باز همون اش و همون کاسه !!!

 چه فرقی می کنه ؟! فرماندهانی که شما گفتید  عوض نخواهند شد با ایجاد یک ارتش حرفه ای !!! هر چقدر نیرو تخصصی تر بشه  مشکلات دیگه ای به وجود میاد  مثل تلاش برای حفظ جان . چون صحبت ادمی که برای حقوق می جنگه و برای زن و بچه اش ؟ نیم خواد بچش یتیم شه !! یا اینکه مثل سپاه ینی چری عثمانی قانون بزارند طرف تا 40 سالگی حق ازدواج نداره !

این ها به کنار  الان شما دارید به چند تا حقوق بگیر ارتش گیر میدین اون موقع این طیف از نیرو (200 هزار نفر ) با انگیزه ی مشابه با فرموده های شما از عزیزان فرمانده می خواند چی کار کنند ؟ فکر میکنید وضع بهتر میشه . ؟

 

من به سرباز/افسر حرفه ای که برای زندگی و زن و بچه اش ارزش قائله بیشتر اعتماد می کنم تا کسی که بالاجبار اومده و از زندگی خسته هست ...

اتفاقا اونهایی که زن و بچه دارند ، بهتر می جنگند چون هدف جنگیدنشون جلوی چشمشون هست ...

 

با این اوصافی که شما می گی ، همون تعطیلش کنیم ، بهتره .

 

 

ارتش سوریه هم همین کارو کرد بها دادن به جوان ها . مگه سرهنگ سهیل حسن چند سالشه ؟ همین اقای ببر بهترین روش شکست تروریست ها رو کشف کرد(بمباران سنگین و گلوله باران بی امان  البته یکم با اغراق میگم تا تاثیر گذار تر باشه یا من ادلب  و تدمر از یادم نمیره ) !!همین کار سپاه ما در زمان جنگ کرد حسن باقری (غلامحسین افشردی ) محسن رضایی و .... ارتش هم تا حدودی کرد مثل صیاد شیرازی . الان هم باید همین اتفاق بیوفته . یک عده اهل تحقیق  نظارت رو بر عهده بگیرند . مشکلی هم برای کسی پیش نمیاد

 

برادر ، این تاکتیک کلاسیک مبارزه با چریک ها در جنگ های شهری هست ... بقیه ی اون فرماندهان ارتش سوریه احمق تشریف دارند که حتی به تاکتیک های کلاسیک هم واقف نیستند ، نمونه اش فرستادن تانک توی دشت باز به صورت ستونی به جای فورمیشن های کلاسیکی مثل فورمیشن های به اصطلاح پیکانی بود .

ویرایش شده در توسط Juicer
  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

من به سرباز/افسر حرفه ای که برای زندگی و زن و بچه اش ارزش قائله بیشتر اعتماد می کنم تا کسی که بالاجبار اومده و از زندگی خسته هست ...

اتفاقا اونهایی که زن و بچه دارند ، بهتر می جنگند چون هدف جنگیدنشون جلوی چشمشون هست ...

 

با این اوصافی که شما می گی ، همون تعطیلش کنیم ، بهتره .

 

 

 

اتفاقا همین اقای ایزنهاور در جایی مگفتند که ما در مقابل کشور هایی که  دارای نیروی بسیج مردمی و البته  سربازی اجباری هستند نباید وارد نبرد مستقیم بشیم . چون جوان شور جوانیش همیشه باعث از خود گذشتگی برای وطنش  می کنه . و دوم ادم جوون هیچوقت در فکر زندگی نیست . خیلی راحت هم تحت تاثیر قرار میگیره .در ادامه میگه ما باید در نبرد با این نوع کشور ها حملات هوایی و البته تحریم رو در پیش بگیریم . البته بخش تحریم رو شک دارم  hee_hee  در نهایت با  بمباران سنگین دشمن رو شکست بدیم . این تجاربی بود که جنگ ژاپن و کره  و در  کل اقیانوس ارام بدست امد .  بعد ها امریکایی ها به توصیات ایزنهاور گوش دادن و ویتنام رو به شدت بمباران می کردند . جنگ خلیج فارس هم که سنتون قد می ده که چه بلایی سر بعثی ها اوردند 

  • Upvote 2
  • Downvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اتفاقا همین اقای ایزنهاور در جایی مگفتند که ما در مقابل کشور هایی که  دارای نیروی بسیج مردمی و البته  سربازی اجباری هستند نباید وارد نبرد مستقیم بشیم . چون جوان شور جوانیش همیشه باعث از خود گذشتگی برای وطنش  می کنه . و دوم ادم جوون هیچوقت در فکر زندگی نیست . خیلی راحت هم تحت تاثیر قرار میگیره .در ادامه میگه ما باید در نبرد با این نوع کشور ها حملات هوایی و البته تحریم رو در پیش بگیریم . البته بخش تحریم رو شک دارم  hee_hee  در نهایت با  بمباران سنگین دشمن رو شکست بدیم . این تجاربی بود که جنگ ژاپن و کره  و در  کل اقیانوس ارام بدست امد .  بعد ها امریکایی ها به توصیات ایزنهاور گوش دادن و ویتنام رو به شدت بمباران می کردند . جنگ خلیج فارس هم که سنتون قد می ده که چه بلایی سر بعثی ها اوردند 

 

ویتنام که دقیقا برعکس این توصیه بود ... عراق  1990 هم حاصل استراتژی های رزم نوین و نسل سوم جنگ ها بود  ( تایپیک ژنرال استاری رو توی همین انجمن بخونید )...

 اگه از هر ده جوانی که می فرستی به جنگ ، 3 تاش کشته بشه و 4 تاش زخمی بشه و یکیش اسیر ، احتمالا از اون دوتا ی باقی مانده یک سرباز خوب و یک سرباز معمولی نصیبت می شه ...

در ضمن ، شما انتظار نداشته باش 15 تا 20 سال دیگه  ، تک فرزندها یا تک پسرهای دهه ی هشتادی  که صبح تا شب کارشون چت کردنه و « عشق و حاله »  برات سربازی کنند ... آینده نگری هم داشته باشید ...

  • Upvote 13

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

1- منحل کردن ارتش
2- پاکسازی ارتش

شاید رادیکال به نظر بیاد ولی دلیل پشتش خوابیده :
1- شما نمی تونی این ارتش با این ساختار بسیار بیمار رو اصلاح کنی ، چون اصلاح کردن برای تغییرات کوچک هست ولی ارتش ما نیاز به تغییر ساختاری داره ...
2- اگه بخوای اصلاحات بزرگ انجام بدی ( که از نظر من بی فایده هست ) باید به عنوان اولین کار فرماندهان سالخورده و سنت گرا رو بازنشسته کنی وگرنه این فرماندهان و زیردست هاشون از توی بدنه ، با « تغییر » به جنگ می پردازند .. اونموقع به جای درست کردن ارتش ، مجبوری یک تنش دائمی داخلش داشته باشی ... .( نمونه ی تفکرات قدیمی و نفوذ فرماندهان سالخورده رو در ارتش فرانسه پیش از جنگ جهانی دوم مشاهده شد ، در اون جنگ فرانسه حتی با داشتن تجهیزات بهتر ، توی چند روز کاملا شکست خورد ؛ ارتش فرانسه از لحاظ تجهیزات واقعا قدرتمند بود ولی ما حتی از لحاظ تجهیزات هم هیچی نیستیم !! )

نکته : سپاه هم وضعش چندان بهتر از ارتش نیست ، ولی حداقل به خاطر شرایط رزمی که داره و عملیات هایی که در خارج کشور انجام می دهند ، با شرایط روز دنیا بیشتر آشنا هستند ... بماند که یک عده از سپاهی ها هم تنها هدفشون بازنشستگی و وارد شدن به ارگان های اقتصادی سپاه و پر کردن جیب ها هست ...


نکته : شاید به خاطر پیشنهاد « منحل کردن ارتش » منفی ها به من بدید ، ولی با روندی که ارتش ما و فرماندهان فعلیش در پیش گرفتن ، دیر یا زود عملا جامعه به این نتیجه می رسه و فاتحه ی ارتش خونده می شه .... دلسوزان واقعی ارتش و کشور همین حالا باید با صدا بلند این حرف ها رو بزنند وگرنه فردا دیر هست ....

نکته ی 2 : احتمالا اگه به خاطر مسائل سیاسی و ترس از تجمیع قوا در یک نیروی نظامی خاص نبود ، تا حالا این ارتش فرتوت و عقب مانده یا منحل شده بود یا در سازمان موازیش ادغام شده بود ...


فازت چیه ؟؟؟؟؟
ارتشو منحل کنیم !!!!!!!!
من نمی دونم دوستان فازشون چیه که ارتش منحل بشه؟؟؟؟؟؟؟
درسته اشکالاتی در ارتش مخصوصا تو نیرو زمینی و هوایی بیشتر خود نمایی می کنه ولی یه سوال مگه میشه یک کشور ارتش نداشته باشه !!!!!!!
در ضمن ما نباید هیچ وقت ارتشو با ارگانی مثل سپاه مقابسه کنیم چون وظیفه ذاتی و تنها هدف ارتش دفاع از کشور ولی سپاه یه جورایی در نقش پشتیبانی عمل میکنه من قبلا هم گفته ام ، شما فکر کنید همین الان در مرزهای مشکلی به وجود بیاد یه نیروی واکنش سریع مثل ارتش باید باشه تا جلوی تهدید رو بگیره وگرنه تا سپاه نیروهای بسیج جمع جور کنه کار از کار گذشته .
درسته در ارتش مشکلاتی وجود داره که امید وارم این مشکلات حل بشه
  • Upvote 6
  • Downvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

پیشنهاد معقولیه اما این تغییر محتوای آموزشی رو چه کسی باید انجام بده؟
پیش از انقلاب ارتش توسط انبوه مستشاران خارجی (به تعبیر بهتر سپاه مستشاران) اداره میشد و پرسنل برای آموزش به کشور های غربی اعزام میشدن و ارتش از نتایج تحقیقات و دانش غربیها استفاده میکرد ، اما با قطع شدن این ارتباط و اخراج مستشاران در حال درجا زدنه! البته در برخی بخش ها هم پیشرفتهایی بوده و تلاش هایی صورت گرفته.

 

با سلام

 

بطور مشخص ، بعد از انقلاب اسلامی ، ارتباط با سطح نخست دانش نظامی ، تقریباً قطع شد و در کنار آن ، بروز جنگ تحمیلی ، موجب گردید تا رفع نیازهای جنگ در اولویت قرار بگیرد ، در نتیجه ، فکر اساسی برای انجام یک تحول بنیادین درساختارها ، آموزش ها و .... انجام نشد . بعد از جنگ هم بعلت تمرکز بر بازسازی خرابی ها ، ایجاد تحول نرم افزاری  که نیازمند سرمایه گذاری انبوه بود ، مورد توجه قرار نداشت و بیشتر روی افزایش کمیت سرمایه گذاری شد .

 

اما سئوال این هست که کدام الگو برای ما مناسب هست ، الگوی و دکترین های غربی یا الگو و دکترین های شرقی ؟؟

 

جواب به این سئوال بسیار مشکل و از حدود مطالعات بنده خارج هست ، اما مطالعه تجربه چینی ها نشان می دهد ، " باید همه نظرات را مطالعه کرد و با استفاده از تجربیات مختلف ، " الگوی بومی را براساس نیازمندی های عملیاتی بومی " طرح ریزی کرد . مشخصاً کار آسانی نیست و نیازمند سرمایه گذاری ، وجود آستانه تحمل برای بررسی نظرات و دیدگاه های مختلف ، حضور نخبگان در رشته های مرتبط ، عدم تغییر استراتژی ها و روندها باتغییر مدیریت ها ( ثبات قدم )  ، اعتقاد به کار دسته جمعی و چندین عامل دیگر است .

 

چین امروز ، علوم و فناوری های دفاعی ( جلد نخست و دوم )

 

و توجه به این نکته : هر زمان به این نتیجه رسیدیم که کار ما نقص دارد ، این نقطه ، موقعیت آغاز موفقیت هاست . مشخصاً وجود نیروی موشکی ( هر چند بطور کامل بازدارندگی را ایجاد نمی کند ) ، حاصل اجرای دقیق موارد بالا بشمار می آید.

 

 

نکته : ویژگی مثبت الگوی غربی ، طز تفکر مدولار ( جزء جزء ) روی سخت افزار و نرم افزار هست . بعنوان مثال ، برای تعویض یک قطعه معیوب در جنگنده اف-4 ، بدلیل وجود دریچه های دسترسی مناسب و شکل طراحی اجزاء جنگنده ، این کار به نسبت سهل تر از سخت افزارهای شرقی ( روسی ) صورت می گیرد و یا طراحی مهمات غربی ( بعنوان مثال موشک سایدویندر که الگوی طراحان روسی برای ساخت موشکهای هوا به هوای نسل دوم بشمار می آمد و عمده دلیل آن ، طراحی بخش بخش اجزاء آن بود ) نیز به همین شکل . البته این مساله در جای خودش ، نواقصی هم دارد که در جای خودش باید بحث شود .

 

نکته : ویژگی مثبت طراحی شرقی ، تمرکز بر روی دوام بیشتر سخت افزار در محیط خشن صحنه رزم هست، جایی که کیفیت پشتیبانی در حداقل میزان خود قرار داشته و بسیاری از استانداردها ، قابل رعایت نیست .

 

بنابراین ، اگر این توانایی وجود داشته باشد که با تلفیق ویژگی های مثبت این دو و بومی سازی آن براساس نیازمندی های داخلی ، یک الگو با قابلیت انعطاف بالا را پدید آورد ، احتمال موفقیت ، وجود خواهد داشت

  • Upvote 11

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
لطفا موضوع تاپیک رو به انحراف نکشونید .

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایران از کدام جنگنده‌های کلاس «سوخو» استفاده می‌کند + عکس و مشخصات
شرکت سوخو بزرگترین تشکیلات هواپیماسازی روسیه است که ایران به‌عنوان خریدار تعدادی از محصولات این شرکت در جهان شناخته می‌شود؛ لذا در این گزارش به معرفی هواپیماهای ساخت سوخو که در ایران عملیاتی هستند، پرداخته‌ایم.
 


به گزارش گروه دفاعی امنیتی دفاع پرس، انهدام سوخوی روسیه بر فراز سوریه که توسط ترکیه صورت گرفت؛ بهانه‌ای شد تا در گزارشی اجمالی به معرفی محصولات شرکت هواپیماسازی سوخو که تعدادی از آنها در ایران بکار گرفته شده‌اند، بپردازیم. به همین خاطر گزارشی که در ادامه آمده به بررسی اجمالی هواپیماهای سوخو در ایران پرداخته است.
سوخو (به روسی: Сухой) شرکت هوافضای روسی است که در زمینه ساخت هواپیماهای جنگنده تخصص دارد و در سال ۱۹۳۹ توسط «پاول سوخو» بنیان گذاشته شده است. (در زبان روسی عبارت Су و در انگلیسی عبارت Su برای نام‌گذاری هواپیماهای جنگنده سوخو به‌کار می‌رود.)
شرکت سوخو بزرگترین تشکیلات هواپیماسازی روسیه است. این شرکت مالکیت سهام‌ تمامی شرکت‌هایی که برای هواپیمای سوخو قطعه تولید می‌کنند، را در اختیار دارد و به همین علت بر چرخه تولید، از طراحی گرفته تا ساخت و کنترل کیفیت، نظارت کامل ایفا می‌کند.
هواپیماهای سوخو نه‌تنها خط مقدم نیروی هوایی روسیه را تشکیل می‌دهند، بلکه بخش عمده‌ای از نیروی هوایی کشورهای دیگری مانند هند، ایران، آلمان، چین و مصر نیز هستند.
شرکت سوخو پیشتر با نام «دفتر طراحی شماره ۵۱» یا به زبان روسی به «او کا ب-۵۱ (ОКБ-۵۱)» نامیده می‌شد، و تاکنون تولیدات نظامی متعددی داشته که عبارتند از سوخو۲۲، ۲۴، ۲۵، ۲۷،۳۰، ۳۳، ۳۴، ۳۵، ۳۷، ۴۷، پک فا و هواپیمای مسافری سوپر جت ۱۰۰.
البته این شرکت در ژوئن سال ۲۰۰۷، ورود خود را هم به بازار هواپیماهای مسافربری اعلام کرد که در این رابطه نخستین هواپیمای مسافری طراحی شده توسط سوخو «سوپرجت۱۰۰» نام گرفت؛ این هواپیما با ظرفیت حمل و جابجایی ۹۰ تا ۱۱۰ مسافر و بردی برابر ۴۵۰۰ کیلومتر مشتریان متعددی در دنیا دارد؛ به نحوی که استفاده یک شرکت هواپیمایی ایتالیایی با سفارش ۱۰ فروند و خطوط هوایی داخلی روسیه با سفارش ۵۰ فروند را می‌توان آغاز خوبی برای سوپرجت۱۰۰ دانست.
تحریم به دلیل قرارداد با ایران
این شرکت در اوت سال ۲۰۰۶، به دلیل اینکه با نیروی هوایی ایران برای مدرنیزه کردن ۳۰ فروند هواپیمای سوخو۲۴ قراردادی منعقد کرده بود، به همراه شرکت دولتی صادرات ابزار دفاعی روسیه مورد تحریم دولت آمریکا قرار گرفت.
دولت آمریکا به این بهانه که هواپیمای سوخو۲۴ بالقوه قابلیت حمل کلاهک هسته‌ای را داراست و قانون عدم گسترش تسلیحات کشتار جمعی در مورد ایران (مصوب سال ۲۰۰۰ در مجلس نمایندگان آمریکا) را نقض کرده، شرکت سوخو را مورد تحریم قرار داد.
اما با این وجود وزارت امور خارجه روسیه در این زمینه اظهار داشت که تمامی فعالیت‌های نظامی بین ایران و روسیه منطبق بر قوانین روسیه و قوانین بین‌المللی است، و دولت آمریکا را متهم کرد که سعی دارد کشورهای دیگر را وادار به پیروی از قوانین داخلی خود کند.
به همین خاطر برخی از محصولات این شرکت هم‌اکنون در ایران توسط نیروهای مسلح کشورمان مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ که در ادامه به‌صورت اجمالی این محصولات را بررسی قرار داده‌ایم.
سوخو۲۲؛ هواپیمایی بمب‌افکن
سوخو ۲۲ ازجمله هواپیماهای ضربتی تک‌کابینه با بال‌های متحرک و نمونه صادراتی سوخو ۱۷ است؛ که در دوره زمانی بلند ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰ تولید می‌شده و نمونه‌های متعددی از آنها به کشورهای بسیاری صادر شده است؛ البته این هواپیما که به‌عنوان یک جنگنده بمب‌افکن طراحی شده؛ ولی بیشتر به‌عنوان بمب افکن به کار می‌رود.

 

http://edit.defapress.ir/IDNA_media/image/2015/11/94766_orig.jpg
 

سوخو 22

سوخو ۲۲ در چند نمونه تولید شده که برخی از این نمونه ها در ادامه توسط خبرگزاری دفاع مقدس معرفی می شود:
su-۲۲ یا فیترF: گونه صادراتی از همان سوخوی M۲ـ۱۷بود که به کشورهای آنگولا، لیبی و پرو فروخته شد؛ البته این مدل‌های صادراتی ابزارآلات الکترونیکی (آویونیک) کمتری داشتند.
su-۲۲R یا فیترF: مدل اکتشافی از گونه سوخو ۲۲ است.
سوخو ۵Mـ ۲۲مدل دیگری از سوخو ۲۲ است که قرار بود بال‌های غیر متغیر داشته باشد؛ اما نشد و سرانجام از بال‌های متغیر ۴۵ درجه‌ای در آن استفاده شد. تنها قابلیت این مدل از سوخو این بود که توانایی حمل تسلیحات به روز شده را داشت و علاوه بر این از موتور آن برای سوخوی ۲۷ استفاده شد.
این مدل به وسیله تجهیزات و ادوات روسی ـ فرانسوی جدید تجهیز شده و در کابین این مدل نیز سیستم HOTAS(کنترل میزان قدرت موتور بر روی استیک کنترل اصلی هواپیما) نصب شد و سیستم‏‌های آویونیک آن هم بهبود یافت. علاوه بر این سیستم مسافت‏‌یاب لیزری قدیمی نیز به لطف نصب رادار بسیار قدرتمند ساخت فازاترون ـ تامسون سی اس اف به نام Phantom، حذف شد.
به گزارش دفاع پرس، سوخو ۲۲ در سال‌های ۱۹۹۴و۱۹۹۷ دو بار ارتقا داده شد و طی آن تغییرات زیادی روی این مدل سوخو انجام گرفت؛ که در واقع بیشتر شامل ارتقای سیستم الکترونیک هوایی و تسلیحات آن بود؛ به‌طوری که در سری دوم این هواپیما قابلیت حمل موشک‌های ضد کشتی۳۱ـKHهم تعبیه شد.
در حال حاضر سپاه پاسداران در زمینه اورهال هواپیماهای جنگنده سوخو ۲۵، سوخو ۲۲، هواپیماهای رزمی و ترابری فعالیت می‌کند و از بالاترین سطح مرکز تعمیراتی نیز برخوردار است.

سوخو۲۴؛ ویژه حملات ارتفاع پایین
سوخو۲۴ که در ناتو بنام  Fencer شناخته می‌شود، یک جنگنده ضربتی مافوق صوت، دو کابینه، بال‌متغیر و دوموتوره ساخت شرکت سوخو است. این هواپیما که حدود ۱۴۰۰ فروند آن تا سال ۱۹۹۳ تولید شده، نخستین سیستم ناوبری و حمله دیجیتال نیروی هوایی ارتش شوروی سابق را داشت، نخستین پرواز خود را در سال ۱۹۷۰ انجام داد و از سال ۱۹۷۴ نیز وارد ارتش شوروی سابق شد و هم‌اکنون نیز در ارتش‌های روسیه، اوکراین، قزاقستان، الجزایر، سودان، سوریه و ایران در حال خدمت است. (البته نیروی هوایی روسیه در حال جایگزینی تدریجی این هواپیما با جنگنده بمب‌افکن سوخو-۳۴ است.)

http://edit.defapress.ir/IDNA_media/image/2015/11/94764_orig.jpg
   سوخو 24

سوخو۲۴ که پاسخ روس‌ها به ساخت جنگنده بمب‌افکن اف-۱۱۱ آمریکا بود، اختصاصاً برای حملات ارتفاع پایین مافوق صوت به عمق خاک دشمن طراحی شده و طراحی بال متحرک آن باعث شده تا قابلیت فرود و برخواست کوتاه را داشته باشد.
بارگیری بال بالای این هواپیما نیز باعث شده تا پرواز باثباتی در ارتفاع پایین و مقاومت خوبی در مقابل جریان باد داشته باشد؛ به همین خاطر این هواپیما با وزن خالی بیش از ۲۲ تن توانایی حمل ۸ تن مهمات از جمله بمب‌های هسته‌ای تاکتیکی، و دیگر انواع بمب و موشک و راکت و سوخت اضافی را دارد.
این هواپیما هم‌اکنون در انواع مختلفی تولید شده که عبارتند از: سو A  ـ ۲۴ مدل اولیه؛ سو Bـ۲۴بدنه مدور شده؛ سو C ـ ۲۴ دارای تغییراتی در سیستم هشدار دشمن؛ سوDـ ۲۴ دارای قدرت سوختگیری هوایی و دماغه بلندتر؛ سو E ـ ۲۴ مدل شناسایی برای نیروی دریایی و دارای قدرت حمل مهمات ضدکشتی.
سوخوی۲۴ در انواع گوناگونی عرضه شده که هرکدام در ناتو‌، به اسامی خاص معروف هستند؛ طراحی بهترین و کامل‌‏ترین مدل سوخوی۲۴ که Fencer-Dیا Su-۲۴Mنامیده می‎شود، از سال ۱۹۷۸ آغاز و در سال ۱۹۸۳، این مدل رسما وارد خدمت در نیروی هوایی شوروی سابق شد.
اما در رابطه با ایران، روس‌ها ادعا دارند تعداد ۱۲ فروند Fencer-D به ایران فروخته‌اند؛ که همگی این هواپیماها به‌صورت عملیاتی در اختیار نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران قرار دارند.
در سوخوی۲۴، سامانه ناوبری و کمکی ۲۴ـ PNS تعبیه شده است. ۲۴ـ PNS به تجهیزات سامانه ناوبری رادیویی اتصال دارد که امکان اجرای این وظایف را میسر می‌سازد: اخطار برخورد به عوارض زمین، کشف اهداف و انهدام آنها به روش بمباران Tossیا Level، نشانه‏‌گذاری اهداف کشف شده جهت شلیک موشک، کشف رادارها و پرتابگرهای موشک‌های «سام» متعلق به این رادارها و امکان هدایت کاملا خودکار یا نیمه‌خودکار به هنگام تقرب جهت فرود در ارتفاع حدود ۴۰ تا ۵۰ متری.

سوخو۲۵؛ با ماموریت پشتیبانی نزدیک از نیروهای زمینی
سوخو ۲۵، یک جت جنگنده تک‌سرنشین دو موتوره است؛ که در اتحاد جماهیر شوروی سابق، توسط دفتر طراحی سوخو با ماموریت پشتیبانی نزدیک از نیروهای زمینی طراحی و تولید شد.
اولین پیش‌نمونه آن در ۲۲ فوریه ۱۹۷۵ پرواز کرد و تولید انبوه آن از سال ۱۹۷۸در کارخانه‌ای در «تفلیس» گرجستان شوروی سابق آغاز و سپس از سال ۱۹۸۱ وارد خدمت فعال نظامی در ارتش شوروی سابق شد.
این هواپیما در نیروی هوایی و هوانیروز روسیه با نام مستعار «کلاغ سیاه» و در ناتو به نام پای قورباغه (به انگلیسی: Frogfoot) شناخته می‌شود.

http://edit.defapress.ir/IDNA_media/image/2015/11/94774_orig.jpg
سوخو25

به گزارش دفاع پرس، سوخو ۲۵ برای انهدام دقیق اهداف زمینی در تمامی شرایط آب‌وهوایی در شبانه‌روز و به‌طور خاص انهدام خودروهای زرهی دشمن، وسایل ارتباطی، سنگرهای آتش، واحدهای فرماندهی و نظارت، جاده‌ها، خطوط آهن و بالگردهای نظامی دشمن طراحی شده است.
سوخو ۲۵ از نظر توانایی‌های جنگی، قدرت ضربتی، مقاومت و اثرگذاری کاملاً قابل مقایسه با همتای آمریکایی خود «تاندربولت ۱۰» است.
ساختار کلی، تجهیزات الکترونیکی و به‌ویژه توانایی استفاده از طیف وسیعی از مهمات و امکان فعالیت در خطیرترین شرایط، سوخو ۲۵ را هواپیمایی ایده‌آل برای پشتیبانی نزدیک هوایی از نیروهای زمینی ساخته‌است. این هواپیما به یک توپ اتوماتیک دولول ۳۰ میلی‌متری در زیر بدنه با ۲۵۰ گلوله مسلح شده و هشت «پایلون» در زیر بال‌های آن قرار دارد که به آن قدرت حمل حدود ۴ تن مهمات هوابه‌زمین از جمله راکت‌های ۵۷ تا ۳۳۰ میلی‌متری را می‌دهد. علاوه بر این دو «پایلون» کوچک بیرونی هم برای موشک‌های هوابه‌هوا در زیر بدنه تعبیه شده ‌است.
در سال ۱۹۸۴ یک مدل صادراتی از این هواپیما به نام «سوخو۲۵ کا» طراحی شده و به کشورهای چک‌سلواکی سابق، بلغارستان، عراق، جمهوری دمکراتیک کره و آنگولا صادر شد. در سال‌های ۸۸-۱۹۸۷ یک بازسازی کلی بر روی طراحی این هواپیما بر اساس تجربه جنگ در افغانستان انجام شد و از سال ۱۹۹۱ تولید مدل سوخو۲۵ بی‌ام آغاز شد.
سوخو۲۵ در طول جنگ شوروی سابق در افغانستان نقش حیاتی برای ارتش سرخ داشت و بیش از ۶۰ هزار ساعت پروازی را تجربه کرد و فقط ۲۳ فروند از آن از بین رفت. در واقع یک سوخو۲۵ به ازای ۲۶۰۰ ساعت پرواز از دست رفت؛ که در مقایسه با تمام هواپیماهای دیگری که در این جنگ استفاده شدند، رقم بهتری است.
بعد از فروپاشی شوروی سابق، نیروی هوایی روسیه نیز از این هواپیما به‌طور گسترده‌ای در جنگ چچن استفاده کرد؛ البته ارتش بعث عراق  هم در دوران جنگ تحمیلی از این هواپیما در حمله به ایران استفاده می‌کرد.
در بدنه سوخو ۲۵ به میزان ۶۰ درصد آلومینیوم، ۱۹ درصد فولاد، ۵/۱۳ درصد تیتانیوم، ۲ درصد آلیاژ منیزیم و ۵/۵ درصد مواد دیگر به‌کار رفته‌است. همچنین سوخو ۲۵ مجهز به صندلی نجات (همانند سوخو-۲۷) و ابزار پرواز استاندارد بوده و در پشت کابین خلبان نیز ۶ میلیمتر(۰/۲۴ اینچ) زیرسری از جنس فولاد ضخیم، نصب شده‌است. علاوه بر این کابین خلبان به شکل وان حمام و از جنس تیتانیوم بوده که زیر کابین خلبان هم توپ هواپیما نصب شده‌است.

http://edit.defapress.ir/IDNA_media/image/2014/06/31513_orig.jpg

از سوی دیگر تمامی مدل‌های سوخو ۲۵ دارای بال‌های فلزی هستند و ترمزهای هوایی نیز در نوک هر بال قرار دارند. علاوه بر این هر بال دارای پنج جایگاه حمل سلاح مانند موشک، راکت و تسلیحات دیگر نیز هست.
نسخه‌های اولیه سوخو ۲۵ مجهز به دو موتور «توربوجت آر۹۵اس‌اچ» با پس سوز بودند؛ که در دو طرف عقب هواپیما نصب می‌شدند؛ اما نسخه‌های جدید (مانند سوخو۲۵ تی و تی‌ام) با موتورهای بهبود یافته «آر۱۹۵» تجهیز شده‌اند.
سامانه الکترونیکی سوخو ۲۵ بخش‌هایی مانند سامانه هدف‌گیری، رادار ناوبری «داپلر»، سامانه ناوبری برای پرواز در روز و شب، رادیو (بی‌سیم) جهت ارتباطات هوا به هوا و هوا به زمین، سامانه کنترل سلاح‌ها، سامانه شناسایی دوست از دشمن، سامانه راداری هشدار دهنده (RHAWS) را شامل می‌شود.
خدمت در ایران
زمانی که عملیات «طوفان صحرا» برای اشغال عراق توسط آمریکا و متحدانش در جریان جنگ خلیج فارس آغاز شد، برای اولین بار در یکم بهمن ۱۳۶۹تعداد ۷ فروند «سوخو ۲۵ اِس» نیروی هوایی عراق با هدف در امان ماندن از حملات «طوفان صحرا» توسط خلبانان عراقی به ایران آورده شدند؛ که بعدها ایران آنها را به عراق بازگرداند.
بعد از این اتفاق، ایران چند فروند «سوخو ۲۵ تی» و «سوخو ۲۵ یو بی‌کا» را در سال ۲۰۰۶ برای بکارگیری در نیروی هوایی سپاه (نیروی هوافضای فعلی سپاه) از روسیه خریداری کرد.
این مدل از سری هواپیماهای سوخوی ۲۵ می‌تواند ۱۶ موشک ضد تانک «ای تی ۹» به‌علاوه دو راکت‌انداز ۷۰ یا ۸۰ میلیمتری به همراه دو موشک حرارتی، دو مخزن سوخت خارجی، و دو موشک هوا به زمین مانند «قدر»، «زوبین» و «ستار» را حمل کند.
سوخوی ۲۵ با تکیه بر زره قوی در «کاکپیت» ( که قابلیت دفاع در برابر توپ‌های ۲۳ میلیمتری را دارند) و بدنه خود، برای تحمل آتش سنگین دشمن طراحی شده است.
این هواپیما که توسط یک خدمه هدایت می‌شود دارای حداکثر سرعتی معادل ۹۵۰ کیلومتر بر ساعت (۵۹۰ مایل در ساعت یا ۰.۷۷ ماخ) و سقف پروازی ۷۰۰۰ متر (۲۳۰۰۰ فوت) است. این هواپیما همچنین دارای ۱۱ جایگاه حمل سلاح با توانایی حمل انواع راکت‌انداز، راکت‌های هدایت شونده، موشک‌های هوا به سطح و هوا به هوا، انواع بمب‌های لیزری، ضد نفر، خوشه‌ای و آتش‌زا است.
سوخو۳۰؛ طرحی برای برتری هوایی
جنگنده سوخو۳۰ که از سوی ایران مذاکراتی درباره خرید آنها صورت گرفته یک هواپیمای جنگنده مدرن و بسیار چابک نظامی است؛ که توسط شرکت «سوخو» با هدف برتری هوایی طراحی شده است؛ اما این جنگنده قابلیت حمله به اهداف زمینی را هم دارد.
برد عملیاتی سوخو۳۰ که نمونه ارتقاء یافته سوخو۲۷ به حساب می‌آید ۱۵۰۰ کیلومتر است؛ اما با سوخت‌گیری هوایی می‌تواند به بیشتر از سه هزار کیلومتر نیز برسد.
سوخو٣٠ علاوه بر نیروی هوایی روسیه، در کشورهای چین، الجزایر، آنگولا، مالزی، ونزوئلا، اندونزی، اوگاندا، قزاقستان و ویتنام هم مورد استفاده قرار گرفته است.

http://edit.defapress.ir/IDNA_media/image/2015/11/94763_orig.jpg
سوخو30

سوخو۳۰ یک جنگنده دو کابینه است که از مشتقات سوخو ۲۷ به حساب می‌آید؛ اما یکی از تفاوت‌های سوخو۳۰ با سوخو۲۷ در اضافه شدن یک بالک (کانارد) به هواپیما برای افزایش کارایی و قدرت مانور است.
مزیت‌های فوق‌العاده رادار جنگنده Su-۳۰ از جهت برد شناسایی، پویش قطاع‌ها و مصونیت بالا در برابر اغتشاش‌گرهای الکترونیکی دشمن، آن را در بین پر تاثیرترین رادار هواپیماهای جنگنده در جهان، جهت عملیات دوربرد شکار هواپیماها قرار داده است.
امروزه جنگنده‌های مدرن روسی نظیر سوخو۳۰، به سیستم‌های بسیار پیشرفته الکترو اپتیکالی مجهز هستند؛ که به‌وسیله این سیستم‌ها، می‌توان اهداف را جستجو کرده و پس از یافتن، بر روی‌شان قفل کرد. این سیستم همچنین می‌تواند به‌طور خودکار بر روی سطح زمین یا پهنه آسمان، به جستجوی اهداف پرداخته و آنها را با تسلیحات هدایت‌شونده، به راحتی مورد اصابت قرار دهد.
از جمله سیستم‌های الکترواپیتکالی به‌کار رفته در سوخو۳۰ و میگ ۲۹، می‌توان به جستجوگر مادون قرمز IRST اشاره کرد. این سیستم، مستقل از رادار، به کشف اهداف می‌پردازد، از این رو، به هنگام قفل بر روی اهداف هوایی، دستگاه «گیرنده اخطار راداری»، پیغام خطر را برای خلبان هواپیمای دشمن، پخش نمی‌کند و خلبان متوجه رهگیری شدن هواپیمایش نمی‌شود.
همچنین استفاده از مکان‌یاب اپتیکالی و سایت نشانه‌روی نصب شده داخل کلاه خلبان، کمک شایانی به دقت هدف‌گیری اهداف هوایی می‌کند.
براساس گزارش دفاع پرس، سیستم با دقت بسیار بالای هدف‌گیری و ضد اغتشاش به‌کار رفته در سوخو۳۰ که با رادار بسیار پیشرفته، هماهنگ شده است، به راحتی امکان هدف‌گیری دقیق اهدافی فراتر از ۵۰ کیلومتر را فراهم می‌آورد که حاکی از توسعه راندمان رزمی کلی جنگنده نسبت به سوخو۲۷ است.
برای سوخو ۳۰ به‌طور استاندارد، ۱۲جایگاه حمل تسلیحات تعبیه شده است؛ که امکان حمل ترکیبی از انواع مهمات هوا به هوا با قابلیت درگیری همزمان با چند جنگنده دشمن را به این هواپیما می‌بخشد. قدرت تخریب بالای تسلیحات هدایت‌شونده هوا به زمین جنگنده سوخو ۳۰، این امکان را می‌دهد تا اهداف بسیار مقاوم و حفاظت شده در زیر زمین را نیز به راحتی و دقت بالا منهدم سازد.

http://edit.defapress.ir/IDNA_media/image/2015/11/94768_orig.jpg

موشک‌های میان‌برد هدایت‌شونده جنگنده سوخو ۳۰ می‌توانند از فواصل دور از دسترس پدافند دشمن، پرتاب شوند. علاوه بر این برای سوخو۳۰ موشک‌های هوا به زمین با قابلیت هدایت به‌وسیله ماهواره نیز پیش‌بینی شده است؛ هرچند در نمونه‌های صادراتی این جنگنده، چنین امکانی حذف شده است.
سوخو ۳۰ همچنین از موشک‌های ضدکشتی و ضدرادار و مسلسل با قدرت نفوذ در برخی خودروهای زرهی سبک نیز بهره می‌برد.
«پک‌فا»، جنگنده نسل پنجم سوخو
سوخو«پک فا» که نمونه آزمایشی آن سوخو «ت-۵۰» نام دارد، یکی از پیشرفته‌ترین جنگنده‌های ساخت روسیه است؛ که آن را با اف-۳۵ آمریکا مقایسه می‌کنند و براساس آنچه گفته شده، مدل نهایی جنگنده سوخو ۵۰ تا سال ۲۰۱۶ به‌طور کامل عملیاتی خواهد شد.
از مدل اولیه این جنگنده (T۵۰ـ PAKFA) نیز تاکنون چند مدل ساخته شده که پس از تکمیل مدل نهایی، این جنگنده پایه‌گذار پروژه نسل پنجم جنگنده‌ها خواهد بود؛ البته بخشی از مدل‌های آن برای صادرات در نظر گرفته شده است؛ که به‌عنوان مثال هند یکی از مشتریان اصلی آن است و مدل‌هایی نیز برای این کشور ساخته می‌شود.
بر اساس آنچه برخی رسانه‌ها اعلام کرده‌اند، به جز کشور هند، مدل‌های دیگری از جنگنده‌های سوخو ۵۰ برای کره جنوبی و ایران نیز در حال ساخت است؛ به نحوی که مدل SU-۵۰EK برای کره‌جنوبی تا سال ۲۰۱۸ به این کشور تحویل داده خواهد شد.
مطابق اخبار غیر رسمی، تحویل جنگنده‌های نسل پنجم روسی به ایران یعنی سوخو ۵۰، نیز خبری است که توسط رسانه‌های داخلی و خارجی چندی پیش مطرح شده است. براین اساس مدل SU-۵۰ES از جنگنده‌های سوخو، برای ایران در حال ساخت است و تا سال ۲۰۲۲ تحویل کشورمان خواهد شد.
به هر حال جنگنده روسی سوخو ۵۰ که گاهاً با عنوان PAKFA نیز شناخته می‌شود، توسط شرکت سوخوی روسیه ساخته شده که در زمینه الکترونیک پروازی، برنامه پک‌فا در بسیاری موارد از طرح سوخو-۳۵ الهام گرفته است. به عنوان مثال قلب تجهیزات الکترونیک پروازی ت-۵۰ را یک رادار با آرایه کاوش فعال الکترونیک (AESA) چند حالته موسوم به ۵۰‌ـ N تشکیل می‌دهد که در حقیقت گونه‌ای برگرفته از رادار ۰۳۵ـ N جنگنده سوخو-۳۵ است؛ که برای نخستین بار در نمایشگاه هوایی ماکس-۲۰۰۷ روسیه به نمایش درآمد.

http://edit.defapress.ir/IDNA_media/image/2015/11/94769_orig.jpg][color=#ff0000
سوخو50

این رادارِ کنترل آتش پس از رادار «ژوک» در هواپیمای میگ-۳۵ دومین رادار کنترل آتشی است که در روسیه طراحی شده و ترکیبی از رادار باند X و گیرنده‌های کمکی باند L نصب شده روی لبه بال‌ها، با بیش از ۱۵۰۰ واحد فرستنده ـ گیرنده و آنتنی به قطر یک متر است.
برد مفید رادار «پکفا» برای اهدافی با ابعاد یک متر تا حدود ۴۰۰ کیلومتر عنوان شده است. هواپیمای آزمایشی ت-۵۰ همچنین دارای یک جستجوگر و فروسرخ (IRST) برگرفته از سامانه OLS-۳۵M جنگنده سوخو-۳۵ است؛ که به سبک بیشتر جنگنده‌های روسی، مقابل شیشه جلوی کابین نصب شده است.
نمایشگرهای کابین پکفا را دو نمایشگر کریستال مایع به ابعاد ۹/۲۲ ×۳۰ سانتیمتر به همراه یک نمایشگر «هدآپ» IKSH-۱M و سه نمایشگر کوچک در اطراف کابین تشکیل می‌دهند.
هسته مرکزی جنگنده نیز از ریزپردازنده دو هسته‌ای بر اساس پردازنده‌های ۵۰۰ مگاهرتز «آلبروس اس» ساخت شرکت MSTS با توان پردازش ۴۰ میلیارد داده در ثانیه تشکیل می‌دهد.
بنابر این سوخو ۵۰ چون برای خصایص پنهان‌کاری طراحی و ساخته شده، از یک دستگاه رادار آرایه فازی فعال باند ایکس مدل۰۳۶ـ Byelka N و همچنین دو رادار کوچکتر باند ال برای امور ضد پنهان‌کاری و جنگ الکترونیک بهره خواهد برد.
در بخش پیشرانه، روس‌ها به دنبال این هستند که در نمونه تولید انبوه این هواپیما از موتوری با عنوان۳۰ Izdeliye استفاده کنند؛ زیرا این موتور از وزن کمتر و توان بیشتر برخوردار بوده و به راحتی به تی ۵۰ اجازه رسیدن به سرعت‌های بیش از دو برابر سرعت صوت را می‌دهد.
این موتور همچنین از قابلیت تغییر دهنده بردار رانش نیز برخوردار است؛ که توان مانورپذیری بی‌نظیری را به «پکفا» می‌بخشد.

http://edit.defapress.ir/IDNA_media/image/2015/11/94787_orig.jpg
سوخو50

در بخش تسلیحات نیز جنگنده روسی به دو سلاح هوا به هوای بسیار توانا مجهز است که می‌تواند برای هر جنگنده متخاصمی یک کابوس واقعی باشد. در بحث نبردهای فراتر از میدان دید، این هواپیما از گونه ارتقاء یافته‌ای از موشک ۷۷ـR که با عنوان K-۷۷M شناخته می‌شود، بهره می‌بَرد.
این موشک هوا به هوا خود از یک رادار آرایه فازی بهره برده و در برابر اهداف چالاک هوایی به سرعت واکنش نشان می‌دهد. اطلاعات زیادی در مورد این موشک جدید ارائه نشده است؛ اما به نظر می‌رسد که برد آن در حدود ۱۰۰ کیلومتر و یا بیشتر از آن باشد.
در بحث نبردهای هوایی فاصله نزدیک نیز این هواپیما به نسل جدید موشک‌های ۷۳‌ـR که با عنوان ۷۴ـR شناخته می‌شود، مجهز شده است. این موشک، فوق‌العاده مانورپذیر بوده و در برابر اقدامات متقابل بسیار مقاوم است. علاوه براین یک توپ ۳۰ میلی‌متری نیز بر روی تی ۵۰ نصب شده است؛ اما با این حال تاکنون اطلاعات خیلی زیادی در مورد جزئیات این جنگنده منتشر نشده است.
سوخو سوپرجت۱۰۰؛هواپیمایی مسافربری
سوخو سوپرجت ۱۰۰ هم یک هواپیمای مسافربری جت منطقه‌ای در دسته ۷۵ تا ۹۵ صندلی است. توسعه طرح ساخت هواپیما از سال ۲۰۰۰ در بخش هواپیماهای مسافربری شرکت روسی سوخو با همکاری بوئینگ به‌عنوان همکار اصلی شروع شد و اولین پرواز این هواپیما در ۱۹ می ۲۰۰۸ و اولین پرواز مسافربری تجاری آن توسط خط هوایی «آرماویا» از ایروان به مسکو در سال ۲۰۱۱ صورت گرفت.
معاون علمی و فناوری رییس‌جمهوری کشورمان اعلام کرده که اگر روسیه شرایط مالی خوبی را پیشنهاد دهد بسیاری از ایرلاین‌های ایران مایل به خرید سوپرجت ۱۰۰ خواهند بود.
البته روس‌ها در سال‌های گذشته بارها گفته‌اند که این هواپیما از لحاظ فنی تمامی دانش صنعت هواپیمایی شرق و غرب را به‌صورت یک‌جا دارد و سازندگان قطعات اصلی آن مثل موتور، ارابه‌های فرود، سیستم‌های الکترونیکی و دیگر قطعات، شرکت‌های معروف آمریکایی و اروپایی مانند Goodrich و Sutton هستند. علاوه براین سوخوی سوپر جت۱۰۰ اولین هواپیمای صد نفره دنیاست که با کمک ناوبری «Fly by Wire» (سامانه‌ الکترونیکی هدایت هواپیما) هدایت می‌شود.

http://edit.defapress.ir/IDNA_media/image/2015/11/94784_orig.jpg
سوخو100

نحوه کنترل این هوپیما برای خلبان و کمک‌خلبان هیچ فرقی با هواپیماهای مدرن «ایرباس» ندارد و با استفاده از فرمان‌های الکترونیکی کمترین میزان فشار و بیشترین میزان دقت را برای خلبان به همراه دارد و در مقابل رقبای غربی، روس‌ها این هواپیما را با قیمت پایین‌تری (۳۵ میلیون دلار) به فروش می‌رسانند.
مقام‌های سوخو همچنین می‌گویند: سوپرجت ۱۰۰ هزینه پروازی بسیار پایین‌تری نسبت به گزینه‌های مشابه خودش دارد؛ به نحوی که در خطوط داخلی هوایی روسیه سوپرجت ۱۰۰ برای جایگزینی توپولوف ۱۳۴در نظر گرفته شده است.

 

 

لینک منبع؟

  • Upvote 7

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

آغاز تحویل اس 300 به ایران

 

ولادیمیر کوژین، دستیار رئیس جمهور روسیه در امورهمکاری فناوری نظامی اعلام کرد تحویل سامانه موشکی پدافند هوایی اس 300 به ایران آغاز شده است.
 
کوژین امروز به خبرگزاری "تاس" اظهار داشت اجرای قرارداد مربوطه و تحویل سامانه موشکی اس 300 به جمهوری اسلامی ایران شروع شده است.
 
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

فازت چیه ؟؟؟؟؟
ارتشو منحل کنیم !!!!!!!!
من نمی دونم دوستان فازشون چیه که ارتش منحل بشه؟؟؟؟؟؟؟
درسته اشکالاتی در ارتش مخصوصا تو نیرو زمینی و هوایی بیشتر خود نمایی می کنه ولی یه سوال مگه میشه یک کشور ارتش نداشته باشه !!!!!!!
در ضمن ما نباید هیچ وقت ارتشو با ارگانی مثل سپاه مقابسه کنیم چون وظیفه ذاتی و تنها هدف ارتش دفاع از کشور ولی سپاه یه جورایی در نقش پشتیبانی عمل میکنه من قبلا هم گفته ام ، شما فکر کنید همین الان در مرزهای مشکلی به وجود بیاد یه نیروی واکنش سریع مثل ارتش باید باشه تا جلوی تهدید رو بگیره وگرنه تا سپاه نیروهای بسیج جمع جور کنه کار از کار گذشته .
درسته در ارتش مشکلاتی وجود داره که امید وارم این مشکلات حل بشه

نه شما اشتباه میکنی اونداداش راست میگه!ارتش میخوایم چیکار؟ارتش رو منحل کنیم اونوقت این کشور های همسایه چنان بریزن تو کشورمون با رابطه خوبی که ما با همه داریم.البته نگران نشی ها ما فرهنگ شهادت داریم و فکر نکنی این یعنی ایستادگی تا اخرین قطره خون با استفاده عقل و نهایت تلاش برای زنده موندن ها.نه این یعنی گوشت جلوی توپ انتحاری میزنیم در حد لالیگا ما چیمون از داعش کمتره به بچه هاتفنگمیدیم با فرهنگ شهادت برن شهید شن  وبه دیگه تو ارتش ادم سخت شهید میشه اصلا شور ندارن فقط دنبال شعورن!

  • Upvote 6
  • Downvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اگه ارتش هم مثل سپاه ابن همه فعالیت اقتصادی داشت و بودجه اش بیشتر بود الان کسی جرات نمیکرد بگه ارتش به درد نمیخوره

حیف حیف

البته هر کسی حق داره نظر خودشو بده

  • Upvote 2
  • Downvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سلام برادران

به نظر من باید یه قسمت هایی از ارتش مدیریتش و طرز تفکر حاکم بر آن مهندسی و صنعتی باشه مثل جهاد خود کفایی ، تعمیرات و مثلا قسمت های قطعه سازخیلی وقتا تو ارتش به جای اینکه به کیفیت و ابتکار کار توجه کنن به مسائل ظاهری توجه میکنن مثلا شما در یه قسمتی هستی که یه قطعه رو برای تعمیر میارن شما کارتو خیلی با دقت انجام میدی و روزی دو قطعه رو سرویس میکنی ولی همکارت خیلی بی دقت کار میکنه و روزی یه قطعه رو سرویس میکنه ولی چون شما احترامات نظامی و پاچه خاریت ظعیف تره پیش چشم سرهنگ اون از شما بهترهیا مثلا اون رژه بهتر میره یا قرآن بهتر می خونه.بعضی وقتا هم هست یه پروژرو انجام میدی بعد که سرهنگ میاد نمی گه این چه قطعه ای هست ما تا حالا اینو تعمیر نمی کردیم آفرین دستت درد نکنه نگا میکنه تا از یه جا ایراد بگیره مثلا میگه چرا ابزار سر جاشون نیس چرا کارگاه کثیفه  خلاصه هزارتا تو مخی میاد. . یه چیزی هم که هست اینکه ما رقابتی بین شرکت های اسلحه ساز نداریم چون همش به دوش ارگانهای دولتی است . سوم اینکه کسانی که کار میکنن تو ارتش با کسانی که کار نمی کنن و خلاقیتی ندارن حقوقشون برابره . یا وقتی که یه کاری انجام میشه و یه پروژه ای صورت میگیره نفعشو کسایی که کار انجام دادن نمی برن و سطوح بالا تر که هیچ نقشی ندارن میبرن. سر این چیزا بیشتر انرژی فکریت هدر میره . بعدشم یه مشکل کلی که داریم برای علم متریال و پروسه های ساخت به قدر کافی سرمایه  نمیزاریم و بهشون کمتر بها میدیم که ضعفمون هم تو این دو تا چیز بسیار بالاست.

  • Upvote 5
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط farmandekoll
      بعد از ظهور جنگنده رهگیر Su-27 و آشکار شدن تواناییهای بالقوه آن( بخصوص در برابر نمونه غربی یعنی F-15 Eagle) روسیه در پی تغییر و بهبود این جنگنده متناسب با نیازها و خواستهای مشتریان شد. در نتیجه مدلهای مختلفی از این هواپیما طراحی و عرضه شد که یک گروه از آنها جنگنده سوخوی Su-30 بود که به کشورهای هند، چین، اندونزی، ویتنام و مالزی صادر شد. در ادامه به معرفی انواع مختلف Su-30 می پردازیم.

      Su-30 : جنگنده رهگیر دو سرنشینه

      این مدل که در واقع Su-27PU می باشد - بعدها Su-30 خوانده شد – در اواخر دهه 80 میلادی به عنوان جنگنده رهگیر دور برد و پست فرماندهی هوایی توسعه و ظهور یافت.در شروع پروژه Su-27UB هواپیمای آموزشی رزمی به عنوان پایه این مدل انتخاب شد. زیرا این مدل هم مزیت های رزمی Su-27 و هم دو سرنشینه بودن را داشت. برای برآورده کردن برد زیاد امکان سوختگیری هوایی به Su-27UB داده شد. سیستمهای اویونیک( الکترونیک پروازی) آن بهبود یافت. سیستمهای ویژه ارتباطی و هدایتی برای فرماندهی پروازهای جمعی با جنگنده های تک سرنشینه Su-27 نیز بر روی این هواپیما قرار داده شد. در کاکپیت عقب یک نمایشگر بزرگ CRT ( نمایشگرهایی مانند تلویزیون) قرار داده شد که به لیدر آرایش، اطلاعات تاکتیکی مانند هدف ها و رهگیر ها را نشان می دهد. سیستمهای ناوبری و پرواز با سیم نیز ارتقا یافته اند. فقط تعدادی از این هواپیما در نیروی هوایی روسیه وارد خدمت شدند.


      Su-30MK : جنگنده چند منظوره دو سرنشینه


      در سال 1993 سوخوی نمونه های نخستین Su-30 را به نمونه اثباتگر برای به فروش رساندن مدل های چند منظوره که Su-30MK خوانده می شدند، تبدیل کرد. MK که در آن M به جای Modified و K به جای Commercial (در زبان روسی) است نشان می دهد که این نمونه برای بازار صادراتی توسعه یافته است. در هسته این مدل سیستم کتنرل آتش چند منظوره ارتقا یافته با توجه به درخواست مشتریان قرار داده می شود. توانایی هوا به زمین هواپیما به طور قابل ملاحظه ای ارتقا داده شده است و موشکها و بمب های متنوعی نیز برای انتخاب تسلیحات آن افزوده شده است. برای نقشهای هوا به هوا موشک میان برد RVV-AE ( R-77 اَدر یا آمرامسکی) با سیستم هدایت راداری فعال قابلیت نصب پیدا کرده است.

      Su-30K و Su-30MKI: فلانکر های دو سرنشینه هند

      هند اولین خریدار جنگنده Su-30MK بود. برای برآورده کردن نیازهای هند، Su-30MKI توسعه یافت. Su-30MKI تفاوت قابل توجهی با Su-30MK دارد. بطوریکه در آن کانارد(پیش بال) و دو موتور AL-31 جدیدتر با توانایی تغییر بردار رانش قرار داده شده است که مانور پذیری هواپیما را بسیار بالا برده است. این موتور ها با تراست 130 کیلو نیوتون هواپیما را به حداکثر سرعت 2125 کیلومتر در ساعت (2 ماخ ) می رساند. دریچه موتورها قابلیت چرخش تا 15 درجه افقی و عمودی را دارد. البته موتور های نمونه Su-30K دارای سیستم تغییر بردار رانش نمی باشند. رادار Su-30MKI ، NIIP N011M بوده که همان رادار استفاده شده در جنگنده Su-35 و Su-37 می باشد و سازگار با انواع موشکهای هوا به زمین و هوا یه هوا از جمله R-60 آفید، R-73 آرچر، R-27 آلامو و R-77 اَدر را می باشد. سیستمهای ناوبری و نمایشگر های سربالا نیز با سیستمهای ساخت سکستانت اویونیک فرانسه جایگزین شده اند.



      Su-30MKK : جنگنده چند منظوره دوسرنشینه چین

      Su-30MKK چندمنظوره، دوسرنشینه و برای چین توسعه یافته است.این مدل نیز مانند Su-30MKI دارای کاکپیت دو سرنشینه بوده که از نمایشگرهای چند منظوره در آن استفاده شده است. بعلاوه این مدل دارای توانایی سوختگیری هوایی می باشد. در این مدل از بالهای بزرگتر Su-35 برای جای دادن سوخت بیشتر استفاده شده است. Su-30MKK فاقد کانارد بوده و موتور آن مانند دیگر مدلها توربو فن Al-31F بدون سیستم تغییر بردار رانش می باشد که البته از نمونه MKI تراست کمتری تولید می کند (122.58 کیلو نیوتون) که هواپیما را به حداکثر سرعت 2125 کیلومتر در ساعت(2 ماخ ) می رساند. رادار Su-30MKK، N001VE بوده که سازگار با موشک R-77 اَدر می باشد. این هواپیما مانند دیگر هم خانواده های خود قادر به حمل طیف وسیعی از موشکهای هوا به زمین و هوا به هوا می باشد که در 12 جایگاه تعبیه شده قرار می گیرند. از دیگر سلاحهای قابل حمل این مدل می توان به R-60، R-73 آرچر و R-27 آلامو به همراه یک توپ 30 میلیمتری با 150 توپ اشاره کرد. همچنین حداکثر وزن برخاست با تقویت ارابه فرود و بدنه به 38000 کیلوگرم افزایش یافته است. در سال 1999 سوخوی، T10PU-5 ( نمونه اولیه Su-30) را به مدل MKK تغییر داد و اولین پرواز آن در 9 می 1999 انجام شد. در ادامه در 19 می همان سال تولید Su-30MKK با شماره سریال 501 آغاز شد.




    • توسط kingraptor
      در ابتدا توضيح بدم كه تحت عنوان T.50 دو پروژه وجود دارد يكي مربوط به طرح جت آموزشي پيشرفته كره جنوبي و ديگري طرح سخوي براي جنگنده ي نسل پنجم روسيه (البته اين طرح براي مقابله با رپتور ها كاملتر شده و زودتر وارد خدمت خواهد شد)
      مدتهاست كه طرح جنگنده ي نسل پنجم روسيه(LFI كه مخفف logkiy frontovoi istrebitel) مطرح است و با مشكلات بسياري همراه بود تا كنون طرح هاي بسياري براي آن مطرح گرديده كه حتي تا نمونه سازي هم پيش رفته ولي نبود بوجه و پشتيباني موجب كنسل شدن آنها گرديده طرح هايي همچون mig.144 كه شركت ميگ اميد بسياري به آن داشت ولي پيشنمونه ي آن حتي پرواز هم نكرد يا طرح su.47 بركوت كه درواقع يك طرح آزمايشيست با وجود بسيار كارا بودن اين طرح و حتي جنبه هاي برتر آن نسبت به رپتور هاي آمريكايي اميد كمي به توليد آن وجود دارد(رقيب اين طرح طرح x.29 نبود طرح فوق محرمانه ي F.25 بود كه كنسل گرديد) اگر هم توليد شود در تعداد پايين و آهنگ كند خواهد بود I.2000 هم كه تنها روي كاغذ نقش بست و هيچگاه فراتر نرفت.(البته اين طرح را بايد مشتقي I.2000 دانست)
      اما با رشد اقتصادي روسيه تصميم گرفته شده تا بوجه مورد نياز را تامين كنند پروژه اي جاه طلبانه كه اميد بسياري به آن مي رود اين طرح از سوي سخوي پيشنهاد شده و اولين طرحيست كه از اين شيوه ي پنهانكاري در شرق استفاده مي كند به تقليد از آمريكا
      طرح T.50 بسيار شبيه به f.22 از كار در آمده البته دماق و قسمت دم تفاوت دارند اما در نهايت شباهت در انتخاب شيوه ي آيرو ديناميكي بسيار بچشم مي آيد البته از محفظه هاي سلاح خبري نيست(چيزي كه حتي در بركوت هم بود)
      اين جنگنده به نام PAK FA خوانده مي شود كه مخفف Perspektivnyi Aviatsionnyi Kompleks Frontovoi Aviatsyi - Future Air Complex for Tactical Air Forces است
      اما ويزگي ها قرار است اين جنگند از قدرت پرواز سوپر كروز همانند رپتور برخوردار باشد همچنين بيشينه وزن برخواستن آن(20 تن) است كهاين ميزان براي F.22 رپتور (24 تن) و براي F.35 هم 17.2 تن مي باشد كه اين يعني وزن كمتر و چابكي بيشتر نسبت به رپتور
      براي افزايش پنهانكاري از جنبه هايي از روشهاي بكار رفته از بركوت استفاده شده
      جنگنده ي T.50 از دو موتور AL-41F استفاده مي كند
      در مورد رادار T.50 قرار است از يك رادار چند حالته ي جديد با توان آشكار سازي بالا وبرد بيشينه ي زياد توسط فازاترن (Fazatron-NIIR) در حال تكميل است استفاده كند
      قرار است اولين پيشنمونه هاي T.50 يا همان PAK FA بين سالهاي2006 تا 2010 انجام گردد و تا سال 2011 يا 2012 وارد خدمت گردد(البته بعيد است به اين سرعت آزمايشات آن تمام شود چون بطور مثال رپتور مدتها در انتظار ورود به خدمت بود)
      گفته مي شود ممكن است اين طرح بيش از 1.5 بيليون دلا هزينه ي كلي داشته باشد(واقعا نجوميه)گفته مي شود حد اقل به 800 ميليون دلار تنها براي تكميل ايونيك آن مورد نياز است اينكه آيا اين جنگنده با اين ارقام نجومي در سال 2010 وارد خدمت مي شود يا نه يك معماست؟



      Military.blogfa.com
    • توسط hosseingmn
      میگ-31 نوع ارتقا یافته و جایگزین میگ-25 میباشد که در زمان خود بی رقیب بود و اکنون جای خود را به پسرش داده است. بی شک میگ-31 پرقدرتمندترین رهگیر روسیه و در کل جهان میباشد که توانایی رهگیری همزمان چندین جنگنده مهاجم را دارا میباشد و نیز اولین جنگنده عملیاتی شوروی با توانایی نگاه به پایین و شلیک به پایین میباشد. این جنگنده از راداری بسیار قوی با نام Zaslon بهره میبرد که به فاکس هوند این امکان را میدهد تا همزمان به 4 (در مدلهای اولیه) هدف حمله کند و نیز دیگر جنگنده های دشمن را تحت کنترل داشته باشد! طبق نظر بعضی کارشناسان این رادار قویترین و بهترین رادار جهان میباشد که حتی میتواند استیلت را هم شناسایی کند! از نظر سیستم رانش نیز میگ-31 از دو موتور توربوجت با پس سوز D-30F6 بهره میبرد که هر کدام تراستی برابر 93KN تولید مینمایند و با آنها فاکس هوند سرعتی برابر با 3 برابر صوت پیدا میکند! طراحی و شکل ظاهری میگ-31 بسیار شبیه به میگ-25 میباشد و دقیقا مانند آن دارای 2 جایگاه تسلیحات در زیر هر بال و یکی در انتهای بال به اضافه 4 جایگاه در زیر بدنه هواپیما میباشد. در دهه 1990 با توجه به قدرتمندتر شدن جنگنده های غربی روسیه فاکس هوند های خود را ارتقا داد که تواناییهای میگ-31 بسیار بهتر و بیشتر از قبل شد که امروزه این مدل با نام MiG-31BM شناخته میشود. MiG-31BM دارای آیونیکی بسیار قویتر از نسلهای قبلی خود میباشد و میتواند به راحتی با اهداف هوایی یا زمینی درگیر شود. و نیز به واسطه رادار پرقدرت خود میتواند همزمان 24 جنگنده دشمن را شناسایی کرده و با 6 تا از آنها درگیر شود! این رادار جدید همچنین میتواند به نحو احسن اهداف زمینی را نیز شناسایی کند. در ادامه با مشخصات MiG-31A آشنا میشوید :

      MiG-31A

      کشور سازنده : شوروی سابق
      هواپیماهای مشابه : MiG-25 , F-14 , F15
      تعداد سرنشین : 2 نفر
      ماموریت اصلی : رهگیر تمام آب و هوایی + ایجاد امنیت هوایی
      طول : 21.5 متر
      طول بال : 14 متر
      ارتفاع : 6.6 متر
      حداکثر سرعت : 3 ماخ
      وزن خالی : 22 تن
      وزن استاندارد : 37 تن
      حداکثر وزن : 47 تن
      نوع و قدرت موتور : دو موتور توربوجت با پس سوز D-30F6 هر کدام با تراست 93 کیلو نیوتن
      حداکثر تحمل G : در سرعتهای فراصوت +5 جی
      حداکثر برد : 3300 کیلومتر
      شعاع عملیاتی : 720 کیلومتر
      ارتفاع پرواز : 25 کیلومتر
      ارتفاع پرواز از سطح دریا : ؟
      مدت زمان برای رسیدن به ارتفاع 20 کیلومتری : 8 دقیقه و 54 ثانیه
      قابلیت سوختگیری هوایی : ندارد
      حسگرها : LD/SD TWS radar, possible IRST, RWR (رادار Zaslon S-800 با برد 200 کیلومتر)
      نوع تسلیحات : یک قبضه توپ 23 میلی متری GSh-6-23 + موشکهای هوا به هوای R-33 , R-40 , R-60 , R-73

      MiG-31BM

      این مدل در بسیاری جهات شبیه مدلهای قبلی است و در اینجا فقط نکات مهم را بیان میکنم.
      نوع رادار : Zaslon-M با برد 400 کیلومتر و توانایی شناسایی استیلت ، همزمان 24 هدف را شناسایی و به 6 تا از آنها حمله میکند و بقیه را نیز تحت نظر دارد.
      توانایی جنگ الکترونیک : دارای سیستم مدرن ECM و ضد ECM
      آیونیک این مدل بسیار پیشرفته تر از مدلهای قبلی است.
      نوع تسلیحات :
      یک قبضه توپ 23 میلی متری GSh-6-23
      موشکهای هوا به هوای R-27 , R-33 , R-37 , R-40 , R-60 , R-73 , R-77
      موشکهای هوا به زمین Kh-31P , Kh-58
      قیمت میگ-31 بی ام : 40 میلیون دلار

      توضیحاتی چند در مورد موشکهای هوا به هوای قابل حمل توسط میگ-31 :
      R-27 با برد 70 الی 170 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : 3600 Km/h
      R-33 با برد 160 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : 3700 Km/h
      R-37 با برد 300 ، حداکثر سرعت هدف : ؟
      R-40 با برد 50 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : ؟
      R-60 با برد 10 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : ؟
      R-73 با برد 40 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : 2500 Km/h
      R-77 با برد 90 الی 160 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : 3700 Km/h
      R-172 با برد 400 کیلومتر, حداکثر سرعت هدف؟
      چگونگی ظرفیت حمل موشکهای هوا به هوا در MiG-31BM :

      A) 8 R-33 & 2 R-60 or R-73
      6 R-33 & 2 R-40 & 2 R-60 or R-73
      C) 4 R-33 & 4 R-40 & 2 R-60 or R-73
      D) 4 R-33 & 4 R-73 & 2 R-40 & 2 R-60 or R-73







      منبع : وبلاگ میلیتاری
    • توسط bell214
      مرواریدی در ژرفا
      مصاحبه با خانواده شهيد سرهنگ خلبان «محمدهاشم آل‌آقا»
      قهرمان شکاری (F-14)
      مقدمه:
      مدتها بود كه به صورت جسته و گريخته در محافل گوناگون كه از جنگ و نيروي هوايي صحبتي به ميان مي‌آمد و يادي از شهدا و همچنين شهيد سرهنگ خلبان «محمدهاشم آل‌آقا» مي‌شد، همرزمان و دوستانش در شجاعت، دلاوري، صداقت و خاكي بودن وي اتفاق نظر داشتند. ما نيز پيرو وظيفه‌مان مترصد فرصتي بوديم كه خدمت خانواده معظم شهيد رسيده و نسبت به احوالات وي معرفت بيشتري حاصل كنيم. اشاره كتاب «تامكت‌هاي ايران در جنگ تحميلي» به اين شهيد بزرگوار كه در شماره پيشين از نظرتان گذشت، بهترين بهانه براي اين منظور بود كه به لطف خداوند با دريافت اذن شرفيابي از خانواده شهيد مقصودمان حاصل شد.

      باز هم مثل هميشه خود را در آن‌قدر مرتبه‌اي نمي‌بينم كه رمز و راز شهداي ميهن را بنگارم و به تصوير بكشم، با اين حال براي رسالتي كه بر دوشم سنگيني مي‌كند بهانه خوبي دارم.

      سايلي را گفت آن پير كهن چند از مردان حق‌گويي سخن

      گفت خوش آيد زبان را بر دوام تا بگويد ذكر ايشان را مدام

      گر نيم زايشان از ايشان گفته‌ام خوشدلم كاين قصه از جان گفته‌ام

      محمدهاشم در 27 آبان سال 1324 در خاندان بزرگ «آل‌آقا» كه از خانواده‌هاي سرشناس شهر كرمانشاه مي‌باشد پا به عرصه وجود گذاشت. دوران تحصيل خود در مقاطع ابتدايي، راهنمايي و دبيرستان را در شهر كرمانشاه گذراند. با اعلام مخالفت مادرش با وجود عشقي كه به پرواز داشت از اين كار منصرف شد اما علاقه وافر وي به ارتش كه همانا عشق خدمت به وطن بود باعث شد كه نهايتا به جمع نيروهاي مسلح بپيوندد. به دنبال آن وي پس از شركت در آزمون ورودي، موفق به راهيابي به دانشكده افسري نيروي زميني ارتش شده و با توجه به عطش دروني‌اش در ميل به بال گشودن همزمان در جهت جلب رضايت مادر گام بر مي‌دارد. پس از فارغ‌التحصيلي از دانشگاه افسري اصرار وي كارگر افتاده و مادر به خلبان شدن فرزند راضي مي‌شود. هاشم كه گويي در ابتداي راه قرار دارد با نيروي مضاعفي بلافاصله اقدام كرده و با شركت در آزمون دانشكده خلباني از اين امتحان نيز سربلند بيرون آمده و با رسيدن به آرزوي ديرينه خود به جرگه دانشجويان خلباني نيروي هوايي ارتش مي‌پيوندد. با اتمام كلاسهاي زميني و آموزش مقدماتي پرواز، طبق روال آن روز نيروي هوايي براي تكميل دانش پرواز خود راهي ايالات متحده مي‌شود. با اتمام دوره، مفتخر به دريافت وينگ خلباني شده و راه بازگشت به وطن را در پيش مي‌گيرد. سروان خلبان هاشم آل‌آقا مقارن با سال 1350 به كشور بازگشته و با امريه ستاد فرماندهي نيروي هوايي به عنوان كمك خلبان جنگنده F-4، فانتوم، به پايگاه هفتم شكاري شيراز منتقل مي‌شود. در ادامه در سال 1351 برابر امريه ديگري براي ادامه انجام وظيفه به پايگاه يكم شكاري تهران فرستاده مي‌شود. هاشم در همين سال با دختري در همان محله سكونت پدر و مادرش در شهر كرمانشاه آشنا شده و اين آشنايي به ازدواج اين دو ختم مي‌شود.

      آنها زندگي مشتركشان را در تهران آغاز كرده و پس از حدود 4 سال، در سال 1356 آماده سفري طولاني مي‌شوند. سروان خلبان آل‌آقا براساس صلاحديد فرماندهان وقت به همراه تني چند از خلبانان فانتوم، با خانواده‌هايشان براي آموزش هدايت پرنده پيچيده، انقلابي و جديد نيروي هوايي ارتش، گرومن F-14 تامكت عازم پايگاه نيروي دريايي ايالات متحده در ايالت ويرجينيا مي‌شوند. براي خلبانان باتجربه فانتوم همچون هاشم آل‌آقا پرواز با گربه گرومن و كاربري تسليحاتش كار آنچنان سختي نبود. زيرا در درجه اول F-4 و F-14 هر دو اصلا براي نيروي دريايي ايالات متحده طراحي و ساخته شده و بديهي است كه از يك استاندارد يكسان براي طراحي و ساخت آنها استفاده شده است و در درجه دوم از سه موشك هوا به هواي مورد استفاده تامكت‌هاي ايران، فانتوم قابليت شليك دو موشك آن (AIM-7 اسپارو و AIM-9 سايدوايندر) را دارد. با توجه به اينكه آل‌آقا و همرزمانش در جنگنده فانتوم در چگونگي استفاده از اين دو موشك تجربه كافي و وافي داشتند، فقط مي‌بايست اسلحه اصلي تامكت، موشك اسطوره‌اي هيوز AIM-54 فينيكس و رادار آن هيوز AWG-9 را به‌طور كامل بشناسند. اگر عوامل مذكور را به اضافه هوش و جسارت ايراني كنيم مي‌شود حدس زد كه تمام نفرات اعزامي به راحتي بتوانند دوره خلباني F-14 را با موفقيت و سربلندي طي كنند. پس از پايان دوره در مدت حدود 18 ماه، خلبانان جديد جنگنده جديد در آبان 57 به سرزمين اجدادي خود باز مي‌گردند. با توجه به اينكه كانون فعاليت F-14 در ايران پايگاه هشتم شكاري مي‌باشد، هاشم به همراه خانواده خود از تهران به اصفهان نقل مكان مي‌كند. سكونت آنها در اصفهان مصادف مي‌شود با اوج‌گيري تظاهرات مردمي عليه حكومت پهلوي كه در نهايت به پيروزي انقلاب اسلامي ايران در بهمن 57 منجر شد. وقوع انقلاب در كشورمان سنگ محك بسيار جالبي براي تعيين عيار ارق ملي و حس وطن‌پرستي كاركنان نيروهاي مسلح بود و چه زيبا كه آل‌آقا و همرزمان ميهن‌پرستش در اين آزمون كوچكترين ناخالصي از خود نشان ندادند.

      سروان خلبان محمدهاشم آل‌آقا كه در زمان پيروزي انقلاب از افسران ارشد نيرو محسوب مي‌شد و مدتها بود كه به عنوان استاد خلبان، آموزش خلبانان را به عهده گرفته بود پس از پيروزي انقلاب امر آموزش را با جديت بيشتري پيگير شد. آري او نيز مي‌دانست آموزش صحيح و كامل مهمترين رمز پيروزي بر دشمنان ملت است.

      با شروع جنگ تحميلي فعالانه وارد صحنه نبرد شد و در عين حال از آموزش جوانان غافل نشد تا اينكه به علت رشادت، جديت و جسارت در امور محوله در سال 1362 از طرف فرماندهي وقت نيرو به سمت جانشين فرماندهي عمليات نيروي هوايي ارتش جمهوري اسلامي ايران منصوب مي‌شود.

      رسيدن به پست معاونت عمليات نيرو بهانه خوبي بود تا هاشم در كنار سرهنگ خلبان «عباس بابايي» خود را هرچه بيشتر درگير جنگ كرده و تواناييهاي خود را در اين عرصه، عرضه دارد. بابايي و آل‌آقا همواره پيش از انجام هر عملياتي ابتدا خود مبادرت به شناسايي و ارزيابي هدف از لحاظ موضع پدافندي، سمت حمله و غيره كرده تا عمليات اصلي با خطر كمتر و ديد بازتري صورت گيرد. نكته جالب توجه در اين مطلب اين است كه آنها هرگز گرفتار جو پست و مقام نشده و فقط به اين مساله كه در كجا مي‌توانند منشا اثر باشند توجه داشتند «آري ما چنين جان بركفاني داشتيم».

      هاشم آل‌آقا در درجه اول همانطور كه ذكر شد از فرماندهان ارشد نيرو بود و در درجه دوم مشغله‌هاي فراواني به عنوان طراح عمليات داشت و اين دو مورد كافي بود تا نتواند پروازهاي عملياتي انجام دهد، با اين حال فعالانه در پروازهاي گشتي و اسكورت نفتكش‌ها و كشتيهاي تجاري شركت مي‌كرد و اين‌چنين بود تا به خواست خدا خليج نيلگون و هميشه فارس ايران، مشهد شهيد سرهنگ خلبان محمدهاشم آل‌آقا باشد.

      تقويم‌ها روز 20 مرداد 1363 را نشان مي‌داد و آسمان آبي خليج فارس يكي از گرمترين روزهاي خود را سپري مي‌كرد. هاشم آل‌آقا و كمك خلبانش در يك تامكت طي ماموريتي مشغول اسكورت نفتكش‌ها و كشتيهاي تجاري كشورمان بود. در همين اثنا ناگهان مورد حمله چند فروند جنگنده ميراژ F1 عراقي قرار مي‌گيرد. درگيري آغاز و پس از مدتي جنگ و گريز تامكت‌ها آل‌آقا مورد اصابت موشك شليك شده از طرف جنگنده عراقي قرار گرفته و به درون آب سقوط مي‌كند. شاهدان عيني حادثه كه دورادور ناظر درگيري آنها بودند خطر شليك شدن موشك سوپر 530F-1 به سمت تامكت را به آل‌آقا گوشزد مي‌كنند اما آل‌آقا در جواب آنها مي‌گويد هيچ نشانه‌اي دال بر حمله موشك به سمتشان در سامانه‌هاي هشداردهنده مشاهده نمي‌كند. اين مطلب گوياي آن است كه عراقي‌ها با استفاده از اطلاعات فني كه امريكايي‌ها در اختيار آنها قرار داده بودند در استفاده از نقاط ضعف F-14 كاملا موفق عمل كرده‌اند.

      همسر هاشم كه از چند روز پيش براي ديدن اقوام به كرمانشاه رفته بود در روز بازگشت به تهران كه مصادف مي‌شود با روز شهادت هاشم با شكسته شدن ديوار صوتي شهر كرمانشاه توسط جنگنده‌هاي عراقي مواجه مي‌شود. با مشاهده اين اتفاق گويي به وي الهام مي‌شود كه براي هاشم اتفاقي افتاده اما با ذكر و ياد خدا آرامش يافته و به خود تلقين مي‌كند كه انشاءا... اتفاقي نيفتاده. پس از رسيدن به تهران هرچه منتظر مي‌ماند از تلفن هاشم خبري نمي‌شود. صبرش لبريز شده و با پايگاه هشتم تماس مي‌گيرد. ديسپچ پايگاه با توجه به اينكه تامكت آل‌آقا بازنگشته و هيچ خبر دقيقي دال بر شهادت يا زنده بودنش در دست نيست با جوابهاي سربالا به همسر وي مي‌گويد: «همين الان دوباره براي ماموريتي ديگر به پرواز درآمد. به محض بازگشت مي‌گوييم با شما تماس بگيرد.» با شنيدن اين جوابها و طولاني شدن انتظار، همسر شهيد از وقوع سانحه براي هاشم يقين حاصل مي‌كند. با سقوط تامكت آل‌آقا با توجه به اينكه از اسارت به دست عراقي‌ها و يا شهادتش اطلاعي در دست نبود به اضافه اينكه وي به عنوان جانشين عمليات نيرو در جريان تمام عملياتهاي آتي و استراتژي جاري نيروي هوايي بود به همين علت بلافاصله تمامي طرحهاي نيرو دستخوش تغييراتي اساسي شد. اين قضيه گذشت و نيروي هوايي با اعلام مفقودالاثر شدن هاشم بر ابهامات و سوالات سقوط وي افزود.

      همسر هاشم كه همچنان منتظر بازگشت وي به خانه بود چندين سال پس از مفقودالاثر شدن همسرش در يكي از شبهاي قدر خالصانه دست به دامن ائمه اطهار شده و از آنها مي‌خواهد وجود يا عدم وجود هاشم را براي وي معلوم كنند. توسل وي جواب داده و همان شب خواب شهيد بزرگوار را مي‌بيند. هاشم كه در سبزه‌زارمانندي با لباس خلباني به ديدن همسرش آمده بود در جواب سوال وي كه پرسيد: «هاشم، مي‌خواهم بدانم كه تو هستي يا نيستي؟» مي‌گويد: «من نيستم.» پس از مدت كوتاهي گفتگو، شهيد اظهار مي‌دارد «من سردم است و بايد بروم». همسر شهيد صبح فردا خوابي كه ديده بود را با يكي از علما در ميان مي‌گذارد. در جواب مي‌شنود با توجه به اظهار سرما توسط شهيد، پيكر پاك وي در درون آب قرار دارد. همسر هاشم پس از اين واقعه از شهادت همسرش يقين حاصل مي‌كند و جالب آنكه مدت كوتاهي بعد از طريق نامه رسمي نيروي هوايي اعلام شهادت همسرش را دريافت مي‌دارد.

      ناگفته نماند هاشم آل‌آقا تا پيش از آرام گرفتن در قعر آبهاي خليج فارس چندين بار تا مرز شهادت پيش رفت. حدود سه ماه پيش از شهادت، در بهار سال 1363 صبح يك روز همسر شهيد با كمك مادرش بدون نيت قبلي گوسفندي را قرباني كرده و بين مردم تقسيم مي‌كنند. حوالي ظهر شهيد بابايي با منزل آل‌آقا تماس گرفته و جوياي احوال هاشم مي‌شود. با توجه به اينكه هاشم پس از ترك منزل تماس نگرفته بود، همسر شهيد از وضعيت وي اظهار بي‌اطلاعي مي‌كند. شهيد بابايي از اينكه كسي به همسر هاشم اطلاعات ضد و نقيض نداده، آرام شده و در جواب نگراني وي مي‌گويد كه اتفاقي نيفتاده و هاشم تا ساعاتي ديگر به خانه مي‌رسد. پس از بازگشت شهيد به منزل، هاشم مي‌گويد كه در درگيري با جنگنده‌هاي عراقي، هواپيمايش به شدت صدمه ديده و هيچ اميدي به بازگشت نداشته است. شايد آن قرباني نطلبيده بلاگردانش شده بود!!!

      شهيد سرهنگ خلبان محمدهاشم آل‌آقا كه از باتجربه‌ترين و ارزشمندترين خلبانان تامكت نيروي هوايي ارتش جمهوري اسلامي ايران محسوب مي‌شد با مورد اصابت قرار گرفتن جنگنده‌اش درون كابين ماند تا پيكر پاكش به قعر آبها سقوط و روح بلندپروازش به اوج آسمانها عروج كند. براي خليج هميشه فارس چه افتخاري از اين بالاتر كه چنين مرواريدهاي نابي را در درون خود جاي داده است. مگر مي‌شود خليجي كه فرزندان اين ديار را در دل خود جاي داده نام مجعول عربي را پذيرا باشد، چه اين شيران خصم خروش براي مقابله با همين اعراب خودفروخته به پا خواستند.

      شهيد محمدهاشم آل‌آقا فردي آرام و صبور بود و نسبت به خانواده خود تعصب خاصي داشت و همسرش عامل اخير را مهمترين علت ازدواجش با وي مي‌داند. هاشم هيچ‌گاه از اسرار شغلي خود با همسرش صحبتي به ميان نمي‌آورد و اين مورد تا بدانجا پيش رفته بود كه همسر وي پس از شهادتش به پست واقعي هاشم در نيروي هوايي پي مي‌برد!

      جا دارد در اين جا خاطره‌اي كه سرهنگ خلبان «مسعود اقدام» در كتاب «انتخابي ديگر»1 بيان كرده را بياوريم. اقدام در اين مطلب كه با عنوان «برخورد با پرندگان سيگال» در كتاب مزبور به چاپ رسيده عنوان مي‌كند كه در اوايل جنگ در پروازي به همراه شهيد بزرگوار «عليرضا ياسيني» به قصد انهدام سه سايت موشكي زمين به دريا كه از پشت پايگاه هوايي شعيبيه كشتيهاي كشورمان را مورد اصابت قرار مي‌داد در يك جنگنده F-4 عازم ماموريت مي‌شود. طبق برنامه براي درامان ماندن از رديابي توسط رادارهاي دشمن قرار بود آنها با عبور از 30 مايلي «خورموسي» و پرواز بر فراز باتلاقهاي «فاو» و «ام‌القصر» خود را در موقعيت مناسب به روي هدف برسانند. با عبور از مرز اقدام به عنوان خلبان كابين عقب تمام حواس خود را معطوف بررسي سامانه‌هاي مختلف هواپيما و تهديدات موشكي دشمن مي‌كند تا در صورت شليك بتوانند به موقع با مانور مناسب آن را منحرف كنند.

      خطري احساس نمي‌شد و جنگنده با سرعت بسيار بالا در ارتفاع پايين بر فراز ني‌زارها به حركت خود ادامه مي‌داد كه ناگهان زمين و زمان در جلو چشمان هر دو خلبان تيره و تار شد. اقدام حدود 20 ثانيه بعد به هوش آمده و مشاهده مي‌كند كه جنگنده در يك صعود 50 درجه‌اي در حال گردش به راست است. بلافاصله فرامين هواپيما را در اختيار گرفته و از طريق راديوي هواپيما سعي در برقراري ارتباط با ياسيني مي‌كند. خلبان كابين جلو هيچ عكس‌العملي از خود نشان نمي‌داد. اقدام در همين زمان به بررسي شرايط پرداخت تا متوجه شود چه اتفاقي افتاده. تكه‌هاي گوشت و پر اطراف كابين نشان از برخورد دسته‌اي از پرندگان دريايي (كه در آن سرعت حكم يك گلوله ضدهوايي را دارد) به جنگنده را داشت.

      هواپيما در كنترل بود اما تمام سامانه‌هاي ناوبري از كار افتاده بود. تعيين مسير درست بازگشت تنها با كمك رادار كنترل زمين ميسر بود كه تماسهاي متعدد اقدام با رادار هيچ نتيجه‌اي دربر نداشت. اقدام براي چندمين بار در راديوي هواپيما گفت:

      ـ از ابابيل به رادار! اگر صداي مرا مي‌شنوي جواب بده!

      ناگهان صداي مبهمي به گوش رسيد. بلافاصله تكرار كرد:

      ـ از ابابيل به رادار!

      ناگهان صداي روشن و واضحي در راديو طنين‌انداز مي‌شود!

      ـ ابابيل، من عقابم، به گوشم!

      اين پيام كه در واقع نويد زندگي براي فانتوم و خلبانانش محسوب مي‌شد، صداي خلبان F-14 حاضر در منطقه، شهيد والامقام سروان خلبان «هاشم آل‌آقا» بود. آل‌آقا در ادامه مي‌گويد:

      ـ مشكلي برايتان پيش آمده؟!

      ـ هواپيمايمان صدمه ديده. نمي‌دانم خلبان كابين جلو بيهوش شده يا به شهادت رسيده.

      ـ خونسردي خودت را حفظ كن! سعي كن كنترل هواپيما را به دست بگيري! دارم به سمت شما حركت مي‌كنم.

      وقتي كه آل‌آقا به بالاي سر فانتوم زخمي رسيد گفت:

      ـ ابابيل! همين‌طور به پرواز ادامه بده. مراقب باش از دستگيره صندلي‌پران استفاده نكني! چون چتر صندلي باز شده و بالاي هواپيما رهاست. هواپيمايتان شبيه «آواكس»2 شده است.

      ـ متشكرم! سعي مي‌كنم هواپيما را هدايت كنم. ولي نمي‌دانم چه بلايي سر ياسيني آمده است.

      ـ خونسردي خودت را حفظ كن و همين‌طور به پرواز ادامه بده! من پشت سرت در حركت هستم، نگران نباش!

      موتورها با آن كه با قدرت صد در صد در حال پيشراندن جنگنده بودند با اين حال فانتوم صدمه ديده سرعتي حدود 180 نات داشت كه براي جنگنده سرعت كمي است. پس از مدتي ياسيني نيز به هوش آمده و با اعلام اين كه مي‌تواند جنگنده را هدايت كند، فرمان را در دست مي‌گيرد. نهايتا هواپيما به سلامت در پايگاه فرود آمده و بدين وسيله هاشم آل‌آقا جنگنده F-4 باارزش و دو خلبان ارزشمندتر را به دامان وطن باز مي‌گرداند.

      همسر قهرمان شهيد از آن زمان كه هاشم ديگر به خانه بازنگشت، نگهداري و پرورش دو يادگار شهيد (بابك و بهزاد) را به تنهايي به عهده گرفت و نشان داد كه از حماسه‌سازان ميدانهاي نبرد حق عليه باطل چيزي كم ندارد. وي كه براي فرزندان خود هم پدر بود و هم مادر با تلاشي خستگي‌ناپذير توانست آنها را به سمت مدارج بالاي علمي رهنمون شود. دكتر «بابك آل‌آقا» فرزند ارشد شهيد با ارايه پايان‌نامه دكتراي خود با عنوان «بررسي تاثير محيط هوا ـ فضا بر فيزيولوژي بدن هوانوردان» در سال 1379 توانست در سطح خاورميانه مقام اول را كسب و به دريافت لوح تقدير از دست رييس‌جمهور وقت جناب آقاي «خاتمي» مفتخر شود. لازم به ذكر است پايان‌نامه وي هم‌اكنون در تعدادي از خطوط هوايي به عنوان مرجع تدريس مي‌شود.



      افتخاري ديگر

      از افتخارات ديگر همسر سرافراز شهيد آل‌آقا اين است كه وي خواهر شهيد نيز مي‌باشد. شهيد سروان خلبان «مصطفي صغيري» كه از خلبانان جنگنده F-4، فانتوم نيروي هوايي بود در ماموريتي در روز 23 مهر 1359 كه از پايگاه سوم شكاري همدان به قصد هدفي در شهر سليمانيه عراق برخاسته بود، مركبش در خاك عراق مورد اصابت قرار گرفته و به فيض عظيم شهادت نايل مي‌آيد. متاسفانه باخبر شديم كه چندي پيش همسر اين دلاورمرد عرصه پيكار دارفاني را وداع گفته. ما نيز به نوبه خود با تسليت به خانواده آل‌آقا براي اين مرحومه علو درجات را از درگاه ايزد منان خواستاريم.

      هم‌اكنون براي بزرگداشت مقام والاي 70 تن از خلبانان شهيد نيروي هوايي ارتش كه پيكر پاكشان هرگز به آغوش وطن بازنگشت، يادماني در بهشت زهرا ساخته شده است.

      در پايان از خانواده معظم شهيد آل‌آقا به خصوص همسر بزرگوارشان كه ما را به گرمي پذيرفتند و با شكيبايي پاسخگوي سوالات ما بودند تشكر و قدرداني مي‌كنيم.


      منبع

      مدیران محترم لطفا منتقل کنن...
    • توسط hosseingmn
      هواپيماي جنگنده اس-37 ساخت روسيه (S-37 Berkut (Su-47 اين هواپيما که عموما به نام اس37 شناخته ميشود، با نام تجاري Su-47 احتمالا وارد سرويس ميشود.حرف Sاول عبارت اس37 بر خلاف تصور عموم، نشانگر هواپيماي ساخت شرکت سوخو نيست، بلکه اولين حرف يک عبارت روسي با ترجمه "پيشگرا" ميباشد. تغيير نام هواپيما از اس37 به سو47 مسلما از تصميم شرکت سوخو براي بازار يابي اين هواپيما ميباشد. هواپيماي سو47، ابتدا به عنوان نمونه آزمايشي مراکز تحقيقاتي هوا فضاي روسيه براي آزمايش مواد مرکب پيشرفته در هواپيما و همچنين سيستمهايFly by Wire پيچيده و امروزي تر بود. هواپيما از بالهاي پيش گرا که قدرت مانور فوق العاده زياد و همچنين قابليت پرواز در زواياي حمله بالاي 45 درجه را به هواپيما ميدهد استفاده ميکند. مزاياي بال پيشگرا نسبت به بال هاي با اشکال متعارف که عبارتند از پساي القايي و ممان خمشي کمتر و همچنين تاخير در وقوع واماندگي مدت مديدي است که شناخته شده است. اما متاسفانه ممان پيچشي وارد به بال در اين نوع بالها آنقدر زياد است که -اگر اين بالها با مواد متعارف ساخته شوند-ميتواند بال را براحتي از هم بدرد. براي حل اين مشکل، سوخو 47 از بال هايي ساخته شده از مواد کامپوزيت استفاده ميکند که ضمن مقاومت خوب در برابر پيچش، پيچش آيروديناميک مورد نياز براي هواپيما را فراهم مي آورند. براي کاهش هزينه ها سوخو47؛ دماغه، دم هاي عمودي و ارابه هاي فرود خانواده سوخو27 را امانت گرفته است. با اين وجود بدنه هواپيما فضاي بيشتري براي جاسازي رادار و تجهيزات اويونيکي، فضاهاي داخلي جاسازي اسلحه و بازتاب راداري کمتر (که بخشي از آن ناشي از استفاده از کامپوزيتها و مواد جاذب امواج راديويي است) نسبت به سوخو 27 ها دارد. عليرغم تمام شايعاتي که در مورد اين هواپيما وجود دارد، کارايي بسيار خوب اين هواپيما در آزمايشها، علاوه بر اينکه مسئولين سوخو را به فکر بازاريابي داخلي و خارجي براي اين هواپيما بيندازد، دولت روسيه را نيز متقاعد کرد که بودجه بيشتري در اختيار اين شرکت جهت توسعه اين هواپيما در اختيار سوخو قرار دهد. گزارش هاي اخير حاکي از اين است که با وجوديکه اين هواپيما احتمالا به عنوان جنگنده نسل پنجم نيروي هوايي روسيه و رقيب اصلي اف35 معرفي ميشود، احتمال جايگزين شدن بال آن با بالهاي متعارف پيش گرا وجد دارد. اگر احتمال دوم صحيح باشد، اينطور بنظر خواهد رسيد که مسئولين سوخو به نتايج مشابهي با نتايج ناسا (در مورد هواپيماي X-29) در مورد مشکلات بال پيش گرا رسيده اند و نتوانسته اند بر آنها فائق بيايند. :wink:
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.