امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

دوستانی که با شکلک و تمسخر و این حرکات جلف فکر میکنند خیلی میدونن و سعی در تحقیر و کوچک نشان دادن هر دستاوردی دارن احتمالا هنوز به سن بلوغ هم نرسیدن وگرنه یادشون هست که روسیه چطور در چند پروژه مشترک که اتفاقا تماما سرمایه گذاریشم با ما بوده چطور عقب کشیده.یا سر ماجرای اس ۳۰۰ چه بلاهایی سرمون اورد.
حالا این کشور یکدفعه اومده بدون هیچ نام و نشانی تمام قطعات کرار رو به ما داده و تازه در کمال جوانمردی گفته اسمی ام از ما نیارید.
نه عزیزم.شما در پایین ترین سطح دانش نظامی هستین که نمیدونین روسها به این راحتی تکنولوژی تانک اصلی میدان نبردشون رو واگذار نمیکنن.نهایتا تانک رو میفروشن یا اجازه مونتاژ میدن.اما اینکه بدون هیچ نام و نشان رسمی اینکارو کنن زهی خیال باطل.
وقتی صحبت از خود تانک میشه اقایون میگن تانک معمولی هست و فلان اما وقتی بحث ساختش میشه میگن ایران توانایی نداره و فلان و مثال میزنن از کاردستی های جهاد خودکفایی ارتش.
خوب چرا پهباد فطرس وزارت دفاع رو با کوادکوپترهای نیروی زمینی مقایسه نمیکنید؟؟؟واقعا متوجه نمیشید که مجموعه وزارت دفاع که صا ایران جز کوچکیشه قابل مقایسه با جهاد خودکفایی نیست؟؟

در نهایت قطعا توپ و موتور این تانک وارداتیه.اصلا هم عیبی نداره و اتفاقا درسته.ما فوقش بخوایم هزارتا کرار بسازیم که برای این تعداد سرمایه گذاری ساخت موتور و توپ حماقته.
در مورد شاسی هم باز هم یادآوری میکنم که همون روسیه که اقایون الان میگن اومده تموم تکنولوژی و قطعات تی ۹۰رو گذاشته تو سینی و تقدیم کرده در جریان قرارداد مونتاژ تی ۷۲وسط کار ول کرد و تعدادی شاسی نو تی ۷۲موجوده که اصلا به مرحله مونتاژ نهایی نرسیده.
انشالله شاسی های جدید هم ساخته میشه در آینده تا کور شود هر آنکه نتواند دید.
به دوستان پیشنهاد میکنم مقاله اقای نوریخانی رو خوب مطالعه کنن که اگر ایرادی میخوان بگیرن بر اساس واقعیات باشه نه اینکه بر اساس حرف های باد هوایی که مثلا:اقا تابلوعه روسا دادن اینو و ما افتابه نمیتونیم بسازیم و فلان

جناب پاتک حرفاتون صحیح هست  و  قبول دارم .واقعا خرید بخش هایی از تانک و یا هر سلاح  دیگه خیلی در دنیا عادیه . (روسیه ئ چین و هند همین کار می کنند )ولی  به نظرم توپ و موتور بخش های بسیار کلیدی یک تانک هستند . اگر تحت امتیاز ساخته بشن . هر چه هزینه بردار  هم بشه باز ارزششو داره .می دونید که چینی ها هم در مورد توپ همین کارکردند . من نمی دونم منظور اقای مراتی چه بود که گفت مهندسین کشور در عرصه ها الکترونیک و موتور و .... سه سال کار انجام دادن !!!(حتما بی مدرک گزارش گری مثل مراتی حرف نمیزنه )حقیقت اینه که برای کشوری مثل ما که خطر تحریم شدن چند دهه ای داریم تولیذ این دو  جز اساسی ضروری تر از  ساخت قطعات الکترونیکی هستش. خود روسیه خیلی از بخش های الکترونیکی رو ازفرانسه وارد می کنه .(حالا ما صا ایران رو داریم)اگر واقعا توپ و موتور نمی سازیم .باید بگم که ساخت این دو کم اهمیت تر از ساخت یک تانک نیست . گرچه میگن هزینه داره و تولیدش لبه ی فناوری  . اما باید دست پیدا کرد . موتور ساختن برای کشور دست نیافتنی نیست که حالا بریم به پای روس ها بیوفتیم برای خرید تعداد ناچیز. یک نقدی هم به حرفتون هست درتعداد تانک .هزار عدد برای پوشش نیاز های ما خیلی کم 

  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
ساخت موتورو توپ مهم هست اما زمانی که ما حداقل امکانات و شرایط برای صادرات رو داشته باشیم.وقتی نداریم عملا صرفه اقتصادی نداره.الان خیلی از تکنولوژی های این تانک رو میشه رو بسیاری از وسایل دیگه هم سوار کرد.اصلا قیمت تمام شده ساخت و یا هزینه تحقیقاتشون و ... قابل مقایسه با ساخت موتور تانک به خصوص نیست.
البته اگر زرنگ باشیم هستن شرکت های اوکراینی که موتورهای خوبی هم میسازن و میشه ازشون همه چیز رو گرفت که احتمال استفاده از این موتورها در کرار هم هست.به هر حال کرار چند تن سنگین تر از تی ۷۲هست قطعا.
اون عدد هزار تا هم خیلی دست بالا گفتم با توجه به بودجه ها و استراتژی ما و اینکه احتمالا تانک کاملا بومی دیگه ای هم در دست ساخت باشه برای آینده.
  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ساخت موتورو توپ مهم هست اما زمانی که ما حداقل امکانات و شرایط برای صادرات رو داشته باشیم.وقتی نداریم عملا صرفه اقتصادی نداره.الان خیلی از تکنولوژی های این تانک رو میشه رو بسیاری از وسایل دیگه هم سوار کرد.اصلا قیمت تمام شده ساخت و یا هزینه تحقیقاتشون و ... قابل مقایسه با ساخت موتور تانک به خصوص نیست.
البته اگر زرنگ باشیم هستن شرکت های اوکراینی که موتورهای خوبی هم میسازن و میشه ازشون همه چیز رو گرفت که احتمال استفاده از این موتورها در کرار هم هست.به هر حال کرار چند تن سنگین تر از تی ۷۲هست قطعا.
اون عدد هزار تا هم خیلی دست بالا گفتم با توجه به بودجه ها و استراتژی ما و اینکه احتمالا تانک کاملا بومی دیگه ای هم در دست ساخت باشه برای آینده.

 

در مورد تجهیزاتی مثل توپ و موتور تانک دو بحث وجود دارد 

داشتن تکنولوژی و دانش فنی ساخت آن 

ساخت آن بصورت بومی 

 

همیشه پیشنهاد میشود اگر میتوانید تکنولوژی چنین مواردی که حساس و مهم هستند را داشته باشید تا در موقع لزوم دچار فشار و تحریم نشوید 

ولی بحث دوم تماما به صرفه اقتصادی و نیاز بسته هست گاهی برای شما ارزش دارد وارد کنید حتی برای 1000 تانک و گاهی می ارزد برای 10 تا تانک خودتان بسازید 

همه این ها بسته به موقعیت و فشار است 

  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دقیقا حرف شمام درسته.به خاطر همین میگم اگر زرنگ باشیم میشه تکنولوژی تمام و کمال رو از اوکراینی ها گرفت برای روز مبادا یا تصمیم به ساخت داخلی.
اما توپ این تانک واقعا مسیله مهمیه که در کل نمونه های غربی کجا و شرقی کجا.فعلا که دستمون کوتاهه از نمونه غربی اما اگر تونسته باسیم توپ جدید تی ۹۰هارو از روسها گرفته باشیم بد نیست.یا حداقل روی مهمات موثرتری میتونیم کار کنیم.
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ساخت موتورو توپ مهم هست اما زمانی که ما حداقل امکانات و شرایط برای صادرات رو داشته باشیم.وقتی نداریم عملا صرفه اقتصادی نداره.الان خیلی از تکنولوژی های این تانک رو میشه رو بسیاری از وسایل دیگه هم سوار کرد.اصلا قیمت تمام شده ساخت و یا هزینه تحقیقاتشون و ... قابل مقایسه با ساخت موتور تانک به خصوص نیست.
البته اگر زرنگ باشیم هستن شرکت های اوکراینی که موتورهای خوبی هم میسازن و میشه ازشون همه چیز رو گرفت که احتمال استفاده از این موتورها در کرار هم هست.به هر حال کرار چند تن سنگین تر از تی ۷۲هست قطعا.
اون عدد هزار تا هم خیلی دست بالا گفتم با توجه به بودجه ها و استراتژی ما و اینکه احتمالا تانک کاملا بومی دیگه ای هم در دست ساخت باشه برای آینده.

معمولا ساخت تجهیزات نظامی به بازار خارج نگاه نمی کنه .شبیه ساخت خودرو و امثالهم نیست  که بخوایم اولویت رو فروش خارجی قرار بدیم .بعد فروش خارجی اولویتی بزرگ تر نیاز داره و اون هم پیمان  و متحد هست.کشوری مثل سوئد بهترین سلاح هارو میسازه .برای مثال جنگنده ی گریپین ساب عالیه ،ولی چرا کسی نمی خره .؟!! دلیل همون چیزی که گفتم سوئد همپیمان استراتژیک نداره .ما داریم سوریه و عراق . جالب اینه که روسیه  و چین هم حامیشونند .به نظرتون اگه خود شما جای روسای این دو کشور بودین از کدوم کشور سلاح می خریدین؟!!!پس توپ و موتور هیچ ربطی به بازار خارجی نمی تونه داشته باشه . ما برای حفظ تمامیت  مون چه با تصور تحریم وبی تحریم باید در فکر طراحیش باشیم (برای همه ی یگان های دریایی و هوایی و زمینی ) موتور  و پیشرانه پایه ی ساخت هر سلاح این چنینی هست . و اگه نتونیم بسازیم سال ها خطر تحریم مارو تهدید می کنه که خدای نکرده نداشتن موتور باعث خوابیدن تانکامون بشه .این داستان دقیقا در نیروی هوایی ما اتفاق میوفته .وقتی موتور نمی سازیم جنگنده ساختنمون هم باورش سخت میشه . ولی اگه موتوربسازیم دیگه راحت می تونیم هر طراحی خواستیم اعمال کنیم کسی هم حرف نزنه  و ایراد نگیره .(البته نه جی 85 که چهار تاش نمیشه یک موتور سوخو35)کل حرفم اینه که موتور و  توپ تانک ساختش برای کشوری مثل ما ضروری هست  .اپتیک و الکترونیک رو وارد می کردیم مشکلی نبود که خداروشکر میسازیم ولی موتور و توپ یکم تو ذوق میزنه اگه داخلی نباشند . امیدوارم که باشند ویا تحت لیسانس ساخته شده باشند .البته به قول شما باز مشکلی نیست اگه وارد شده باشه تو  این زمان .رفع نیاز فوری واجب تربود . اما باید این موضوع در دستور کار قرار بگیره و موتور و توپ حتما ساخت داخل بشن

  • Upvote 9

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اگر این گفته درست باشه که کرار ارتقا تی 72 است و گفته شده یکی از بهترین بسته های ارتقا این تانک هست. با توجه به اینکه این تانک به کشورهای زیادی در جهان فروخته شده است میتوان به صادرات این بسته ارتقا فکر کرد.

ارتش لبنان درخواست تجهیز توسط ایران رو داده.

 

بنظر شما بهترین گزینه از نظر قیمت و کارایی برایشان کرار نیست؟؟البته ناگفته نماند تانک صادراتی ما نباید همون ویژگی های تانک داخلی را داشته باشد.

 

درکل بدون شک سوریه بعدا خریداری میکند و عراق هم تمایل دارد  تانک  های شرقی را هم در خدمت داشته باشد پس چه کسی بهتر از ایران که  در تعهداتش بد احدی نمیکند؟؟ارتش ارمنستان نیز دارای ضعف زرهی است و یادمان نرود که ارمنستان یک دوست واقعی برای ماست.

 

لذا بازار جبهه مقاومت را دارد.

 

بنظر بنده بهترین کار ممکن در بخش زرهی صورت گرفته .

 

افرادی که در بوق و کرنا میکنند که روسیه به ما این هارا داده کمی تفکر کنند متوجه میشوند که روسیه هیچوقت از سود میلیاردی فروش تانک و خط تولیدش نمیگذرد تا ما امنیت داشته باشیم.

 

این تانک تماما توسط ایرانی ها درست شده.طرح کپی است اما تجهیزات کاملا متفاوت است و حتی در مواردی پیشرفته تر از تی 90 ام اس..از جمله سایت های اپتیکی.

 

امیدوارم شاسی جدیدی طراحی کنند تا از بهانه های دوستان کم شود..البته چه خوب میشد طرح برجک از نمای جلو از نظر فاصله با شاسی و شیب سطح برجک  شبیه به مرکاوا میبود.

 

از طرفین کرار فیس زیبایی دارد اما به عقیده بنده از نمای روبرو فاصله برجک و  شاسی تو ذوق زن است و این تنها برای کرار نیست و تی 90 هم این سبک طراحی را دارد  اما انشالله در کرار 2 تانک حاصله با شاسی جدید و برجک  جدید رونمایی شود و از لحاظ زیبایی هم اعضای انجمن را راضی کند. fi_lone_ranger :winking:

ویرایش شده در توسط MA5
  • Upvote 8
  • Downvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

1- در صورت دخالت داشتن روس ها در پروژه که امر بسیار محتملی بوده و هست شکایت کردن از ایران کار بسیار احمقانه ای خواهد بود . شکایت دوستان غربی مون در مورد کبراها احتمالا به خاطر عدم پرداخت باج سبیل بوده . 

2- در مورد فعل یهویی که به کار بردید من ندیدم منبعی به زمان شروع پروژه اشاره کرده باشه . فقط اگر اشتباه نکنم جایی خواندم و یا شنیدم 3 ملیون نفر ساعت روی این پروژه کار شده . با توجه به سابقه ما در مونتاژ تی 72 و با توجه به این که در صورت چرب کردن سبیل همسایه شمالی میتوان از کمک های فنی شون بهره برد ارائه کیت ارتقا برای تی 72 کار شاق و نشدنی نخواهد بود .

 

جمع بندی : به کار بردن کلمه ی بومی برای پروژه ارتقای یک تانک خارجی زیاد مناسب نیست . کرار یک پروژه مشترک با درصد مشارکت بالای ماست . اش به آن شوری که شما دوست دارید نیست البته از نظر بنده 

 

و در نهایت :

خدا روس هارا برای ما نگه دارد که اینگونه تحریم هارا برای ما دور میزنند و خدا نگه دارد امریکا و یارانش را که اینگونه و به راحتی خر میشوند و به واردات 90 درصدی قطعات تانک گیر نمیدهند :)  . به امید خدا و در راستای طرز فکر جهادی شما ان شاءالله شاهد واردات 90 درصدی قطعات پکفا باشیم . منم قول میدم بهش به چشم دستاورد نگاه نکنم  و صرفا در راستای فرهنگ ایثار برای کمتر مردن افراد شادی میکنم .  :kiss:

۱- پس دستاورد نیست واردات هست ،دستاورد رو معمولا تولید شخصی معنی میکنن مگر نه واردات آدامس خرسی از چین هم میتواند دستاورد بزرگی تو صنایع غذای باشه .کبری ها هم هیچ ربطی به باج سبیل نداشته کلا قضیه متفاوت هست خلط مبحث نکنید ، تو کبری از نمونه های که بود و قطعاتی که داشتیم یه کبری سرهم شده اینجا کیت وارد شده یه سری جزییات هم مثل تیر بار یا دوربین ها شاید هم سایت های هدفگیری از تولیدات داخل است

۲ -خود روس ها فکر کنم تقریبا دو سال هست این تانک رو رونمایی کردن پوتین هم از سر کل این تانک بالا رفت بعد ما که معمولا حر پروژه رو چندین چند بار رونمایی میکنیم حر بار نمونه ها با سری قبل تفاوت های داره و بعد چند سال تازه رونمایی از خط تولید داریم یهوی تاکید میکنم یهوی این رو رونمایی میکنیم چند ماه بعد هم خط تولید ،این رو هم من باز یهوی معنی میکنم مخصوصا در ایران که کاملا یهوی معنی میده . در مورد ساعت هم خدا کنه همینطور بوده باشه احتمالا هم هست چون بهرحال قرار بوده قسمتی از این کیت ها با نمونه های داخلی که قبلا گفتم جایگزین بشه تا جا برای شکایت بین الملی نبوده باشه ،تانک تی ۷۲ رو ما تنها منتاژ گر بودیم با نبود قطعات کلا صنایع دورود خوابید ،اگر این صنعت توانای تولید همچین برجکی ولو با داشتن طرح های اون داشت هیچوقت برای تولید کیت های تانک ساده تری مثل تی ۷۲ که اتفاقا بغیر طرح اصل نمونه رو هم داشت نموند پس تولید قسمت اعظم قطعات باز هم رد میشه

 

در مورد جمع بندی هم که شما دارین حرف من رو تایید میکنید من هم فقط با این کلمات دستاورد و بومی مشکل دارم ،اش دقیقا به همان شوری است که من میگم ،مشارکت بالا که خود شما به کار بردین یعنی تایید حرف من یعنی دستاورد تولید بومی کشک ، یا مشارکت بالا یا دستاورد دوتاش با هم نمیشه شرمنده

 

در مورد پکفا هم زیاد نگران نباشین احتمالا اگر با همین فرمان جلو برن به زودی از صاعقه جدید که به صورت کاملا اتفاقی شبیه سوخو ۳۰ هست رونمایی میشه دیگه راحت میتوانید با دوستان اینجا رژه بروید و سرود های حماسی سر بدهید که ما میتوانیم

  • Upvote 10
  • Downvote 19

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

مروری بر اخبار گذشته هم خالی از لطف نیست

 

 

 
 
 
 
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ایتارتاس، رئیس خدمات فدرال در همکاری های نظامی-تکنیکی روسیه روز چهارشنبه اعلام کرده است دولت روسیه قصد فروش تانک نظامی به ایران را ندارد. الکساندر فومین می گوید به خاطر ممنوعیت های بین المللی به خاطر فروش ابزارهای نظامی چنین معامله ای انجام نخواهد شد. بر اساس قوانین اعلام شده توسط شورای امنیت سازمان ملل فروش تانک، کشتی و موشک به کشورهای دیگر ممنوع است. پیش از این شرکت سازنده تانک های جنگی روسیه در ماه فوریه گفته بود قصد دارد ساخت تانکهای تی90 خود را در داخل ایران بررسی کند. شرکت اوراواگونزاود روسیه در بیانیه اعلام کرده بود که حاضر است تولید تانک های تی90 خود را در ایران آغاز کند. 
  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اینجا یک درخواستی شد، مبنی بر اینکه یک مقایسه درست درمون کسانی که مطلع هستند، بین نمونه پیشرفته T90 و کرار انجام بشود، از ریزترین بخشها تا درون و بیرون، اگر کسی زحمتش رو بکشه و بجزییات واقفه خیلی عالیه!

اینجوری دقیق متوجه میشیم چیو داریم با چی مقایسه میکنیم، و آیا بهتر هست، در مواردی بهتر هست، یا بصورت کلی سطح پایینتری داره.

 

در باب عیب و ایراد، شخصا به بحث اینکه میگن طراحی داخلی عیب و ایراد وارده، چون با توجه بصحبت های نوریخانی و این طرف و اون طرف قطعا طراحی داخل نیست! حالا وارداته، مونتاژه هرچی هست.

از یک طرفم بهرحال واردات همیشه بد نیست، خوب همین الان گندم و خیلی امثالهم! وارد میشود، خوب نشود ملت گرسنه میمونه! نمیشه گفت صبر کنید افتضاحهای کشاورزی حل بشود، یا بطور مثال وزیر در موارد حیاتی بخاطر صرفه اقتصادی به خودکفایی نگاه نمیکند!

 

این مثال بخوبی نشون میده که دید در کشور ما چجوری هست. یعنی بخاطر معامله گر بودن برخی افراد، بخاطر صرفه اقتصادی از همه چیز میگذرن! بعد میرسیم به همون جمله معروف خودم برای خودم، اگر بتونن میخرن! اگر نشه چندتا شده از از بازار سیاه میخرن کپی میکنن، نشه! طرحها و غیره درظاهر رو میگذارن میگن کپی کنید! اگه خیلی داره فشار میاد! هیچی هم نیست راهی هم برای کپی نیست، مجبور میشن بگردن پی آپشن طراحی، ولی با سرمایه گذاری اندک، و بطور مثال زمان 6 ماه یکسال! 

 

1- اینکه واقعا تانک، جنگنده، پدافند و بالگرد خیلی مسائلی دیگه حیاتی هست یا خیر، اگر هست کدوماش هست! اگر نیست کدوماش نیست؟

2-اینکه باید بتوانیم خودمون طراحی (نه کپی) کنیم یا خیر، اگر خیر چرا، اگر بله چرا؟

3-اینکه حقیقتا چقدر از بودجه مملکت باید خرج تحقیقات و صنایع نظامی بشود؟

4-چند درصد بایست صرف خرید، چند درصد صرف تحقیقات و چند درصد صرف مهندسی معکوس بشود؟

5- آیا اصولا در بحث نظامی و در صورتی که حیاتی و کلید باشد محلی برای در نظر گرفتن صرفه اقتصادی! بهمان معنایی که یک تاجر میفهمد وجود دارد یا خیر؟

6- و دیگر سوالاتی از این دست.

 

اگه یه مرد پیدا بشه! مثل بچه آدم به این 5 تا سوال منطقی و مستدل پاسخ بده، فکر میکنم، این بحثهای دوطرفه در مورد واردات، مونتاژ، تولید و طراحی داخل و خارج همه حل میشه....

 

چون نگاه میکنیم، مثلا کرار جز بفرض 30 درصد بودجه اختصاص یافته برای واردات هست!

اون موقع بفرض میشه بحث کرد بودجه تحقیقات چی شد و کجا رفت.... 

کلا هرچیزی در جای خودش بحث میشه، جایی که بفرض با 30 درصد بودجه واردات حداکثر راندمان بگیرن و وارد کنن مسائل پیشرفته ای رو جای خوشحالی و تحسین داره، ولی بعنوان یه جنس وارداتی و مونتاژی یا مهندسی معکوسی یا هرچیزی دیگری! اونوقت وقت کمتری هم تلف میشه، بطور مثال بنده که اصولا به اخبار واردات و مهندسی معکوس علاقه ای ندارم! سر سری نگاه میکنم و رد میشم و وقت افراد هم بر مبنای علایقشون کمتر تلف میشه.

ویرایش شده در توسط MR9
  • Upvote 4
  • Downvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

برد موثر توپ جدید چقدره؟


شما دراین ماجرا درگیر و مشغول حرف و سخنرانی و ادعای مسًولان شدید ولی بقیه اعضا تمرکزشون روی زره پوش رونمایی شده و سخت افزار و امکاناتش بوده! 

موضوع مورد علاقه شما حرف هست! موضوع مورد علاقه بقیه جنگ افزار!!! مطمًنم در کانالهای تلگرامی بیشتر میتونید به مبحث مورد علاقتون یعنی حرفها و ادعاها بپردازید! لطف بزرگی می کنید اگراجازه بدید اساتید اینجا به موضوع بررسی جنگ افزار و تحلیلهای بدردبخور بپردازن! 

 

ظاهرا جناب سینا هنوز معتقده توپ همون نمونه قدیمی تی72 هستش ( بنقل از یکی دوستان )....علتش رو نمی دونم ولی طبق تصاویر توپ 2a46-m5  هستش

 

بنظرم اول باید تکلیف نصب توپ جدید رو کرار مشخص بشع تا بعدش بشه سراغ مشخصاتش بریم

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      مقدمه :
       
      هانس گودریان ( 1954- 1888 ) ، ملقب به هانس سریع  (  Schneller Heinz ) یکی از مشهورترین ژنرال های ورماخت بشمار می آید که نامش در تاریخ نظامی عصر مدرن ، با استخوان بندی یگان های نیروی زمینی ( واحدهای زرهی ) به شکل عجیبی عجین شده تا جایی که یکی از  جوان ترین ، مشهورترین و در عین حال از اخرین فرماندهان واحدهای پانزر در جنگ دوم جهانی ، ژنرال ژنرال اتو فون مانتوفیل روایت جالبی از فرمانده ارشدش ، دارد:
       
      """"" او گودریان بود ، در آغاز یکّه و تنها ، اما او بود که تانک و کاربردش را بعنوان یک سلاح ارزشمند رزمی به ارتش شناساند . این کار ، مطمئناً از ستاد کل ارتش برنمی آمد ، باید گفت ، نام و مُهر شخصیت وی به مفهوم واقعی کلمه بر بدنه این سلاح  حک شده است و حقیقتاً ، این جنگ افزار ، موفقیت عملیاتی خود را به او مدیون است ."""""
       
         
       
      راست : اتو فون مانتوفل  چپ : هانس گودریان 
       
      شروع طوفان : 
      در میانه جنگ دوم جهانی ، کمیسیون تولید تانک به سرپرستی ژنرال هانس گودریان به منظور پر کردن  شکاف ایجاد شده  حاصل از روند طولانی طراحی ، تولید انبوه و تحویل سوپرتانک 1944 ((پانتر )) به ارتش توصیه کرد تا بر روی آنچه که درآن زمان ، توپهای تهاجمی ( assault guns ) نامیده می شد متمرکز شده و طرح های موجود را به نمونه های ارتقاء یافته ، تبدیل کند. برای نیل به این هدف ، چیزی در حدود 120 دستگاه پانزر-3 از گونه F با مسلح شدن به یک قبضه توپ 75 م.م  L/43 به سال 1942 وارد خدمت شد  ، به همین دلیل برخی مورخان براین عقیده اند  که ارتش در آن زمان ، تمایل بیشتری برای توسعه یک توپ تهاجمی در قالب  خودروی ویژه پشتیبانی از پیاده نظام  در مقایسه با یک زره کوب  نشان می داد  .
       
          
       
      زره کوب اشتوگ-3 سری جی 
      راست : نمای روبرو  چپ : بخش نگهداری مهمات 
       
      با توجه به این مساله ،براساس یک قاعده نانوشته ، هر اندازه  درازای لوله توپ بیشتر می بود ، تاثیر کاربرد مهمات شدید الانفجار کاهش می یافت ولی از دید افسران واحدهای پیاده ، این معامله به نسبت قابل قبول می آمد ، به همین دلیل گونه  Sturmgeschütz IIIG پس از مسلح شدن به یک قبضه توپ 75 م.م  L-48 بصورت غیر قابل باوری از سوی این واحدها مورد استقبال قرار گرفت . برد موثر توپ فوق الذکر ( PAK-43) به بیشتر از 7000 فوت می رسید که دراین فاصله قابلیت نفوذ به درون زرهی به ضخامت 100 م.م با شیب 30درجه را در اختیار کاربر می گذاشت .
       
       در واقع ، زره کوب اشتوگ-3 با نیم رخ بسیار کوتاه  و بهبود ضخامت زره های بخش جلویی با اضافه شدن زره هایی به ضخامت 80 م.م  و همچنین با قرار گرفتن در کلاس وزنی کمتر از 25 تن ، انقلابی اساسی را در واحدهای زرهی و پیاده ارتش آلمان در جنگ دوم ایجاد نمود . این طرح چنان برای ورماخت جذاب شد که بعدها با اضافه شدن یک قبضه توپ کالیبر 105 م.م  به شاسی فوق الذکر ،   یک توپ خودکششی  ابداع گردید که بنا بر برخی ملاحضات ، به هر گردان سه قبضه این توپها تعلق گرفت تا پوشش آتش کافی  برای پشتیبانی از پیاده نظام فراهم گردد .
       

       
      اشتوگ-3 جی  . ایتالیا - 1943 
       
      بدین سان ، فرزند ناتنی واحدهای زرهی ارتش ، اکنون  درست در پیشانی یگانهای رزمی قرار گرفته بود و تا ماه مه 1941 ، نزدیک به 19 گردان مستقل از این توپهای تهاجمی (زره کوب) تشکیل شد . دوسال بعد ، یعنی در سال 1943 این تعداد به دو برابر یعنی حدود  38 گردان مستقل رسید و برای پشتیبانی از عملیات پیاده نظام در قالب یگانهای کوچک  بطور مداوم جابه جا میشد .
       
       اهمیت این جنگ افزار به نسبت انقلابی در میان واحدهای نیروی زمینی چنان افزایش یافت که پس از کسب تجارت ذیقیمت در نبردهای گسترده  ، افسران پیاده نظام برای انهدام توان زرهی دشمن و همچنین اجرای ضد حملات ، به شکل خاص بر روی این واحدها حساب جداگانه ای باز می کردند . از سویی دیگر ، توپهای تهاجمی جدید ، در مقایسه با تانکهای متعارف ، از هزینه طراحی وتولید کمتری برخوردار بودند ، چرا که مکانیزم پیچیده وگران قیمت برجک گردان در آنها وجود نداشت ، تولید انبوه آن به نسبت ساده تر بود  واین  برای صنایع زمان جنگ آلمان  که نیروی انسانی با مهارت کمتر شامل  کارگران خارجی ، اسرای جنگی را در برمی گرفت ، یک گزینه جذاب بشمارمی رفت .
       

       
      پانزر-4 علیرغم معرفی طرح های گوناگون و متنوع زرهی ،  اسب کاری و استخوان بندی واحدهای زرهی ورماخت تا پایان جنگ دوم جهانی بشمار می رفت 
       
      همزمان با افزایش جذابیت توپهای تهاجمی برای ارتش  ،  روند تولید تانک بتدریج دچار رکود میشد . بعنوان مثال ، از رده خارج بودن تانکهای پانزر-3 آنقدر واضح شده بود که خط تولید آن بعنوان یک خودروی رزمی سرعت به  تکمیل یک شاسی برای نصب توپ تبدیل گردید . از سویی دیگر ، در اکتبر سال 1942 تولید پانزر-4 به 100 دستگاه در ماه کاهش پیدا کرد به همین دلیل در همان زمان ، ستاد کل ارتش پیشنهاد داد تا برنامه تولید انبوه پانزر-4 بعنون اسب کاری واحدهای زرهی متوقف و در عوض همه منابع برای تولید سریعتر پانترها و تایگر ها متمرکز گردد .  اما در کمال تعجب ، شرکتهای قدیمی تری نظیر پورشه  و پیمانکاران فرعی تولید تانک  از همان ابتدای امر با این تصمیم  به مشکل برخوردند . دلیل این امر را نیز می توان به محافظه کاری بیش  از حد صنعت خودروسازی آلمان  مرتبط نمود . 
       
       

       
      موقعیت قرارگیری مهمات پانزر-3 سری اف 
       
       
      از طرفی دیگر ، طراحان غیر نظامی خودروهای زرهی سنگین ،به شکل نامتناسبی ، شیفته یافتن راه حل برای چالشهای مربوط به  مدلهای جدید ارتش نظیر تایگر و پانتر شده بودند و از دید آنها ، حل مشکلات فنی این سخت افزارها  می بایست به گونه ای جلو می رفت که  حتی در شرایط سخت نیز امکان تعمیرات صحرایی  برای ارتش فراهم گردد .
       
        
       
      راست : نمای گرافیکی تانک پانزر3 سری اف  چپ : پانزر3 سری اف .. جمعی هنگ پانزدهم زرهی ، لشکر 11 پانزر .. روسیه 
       
       

      با توجه به این پیچیدگی بیش از حد روند طراحی و تولید تانک درآلمان ، تا سال 1942 یک هم افزایی با رویه منفی میان دوصنعت هم خانواده تولید خودرو  و تانک  ایجاد گردید و هر کدام ازاین دو در تلاش بود تا به شیوه مخصوص به خود که تصویرگر پیشگام بودن را در اختیار مشتری قرار میداد ، فرآیند تولید را به پیش ببرد .
       

       
      درواقع ، پیش از جریانات فوق الذکر ، دخالت سرفرماندهی ارتش در روند اعلام نیازمندی و طراحی خودروهای زرهی بسیار محدود بود و بیشتر بصورت  یکسری توصیه ها و پیشنهادات عمدتا" منطق صورت می پذیرفت . بعنوان مثال ، براساس درخواست شخص هیتلر ، یکی از شرکتهای پیمانکاری موفق شد تا از ترکیب شاسی تانک پانزر-3 با توپ L-71 کالیبر 88 م.م  که عمدتا" برای تانک تایگر توسعه یافته بود ، توپ خودکشی هامل را به نیروی زمینی تحویل دهد .
       

       
      راست : فوریه 1943 ... نمونه پروتوتایپ توپ خودکششی هامل در جریان یک بازدید به هیتلر نشان داده می شود .
       نمونه های اولیه این توپ به فشار شکن دهانه مجهز بودند ولی در نمونه های بعدی تصمیم گرفته شده تا این قطعه حذف گردد .
       
       در این زمینه ، گرچه شاسی مورد استفاده ، به گونه ای بود که  آسیب پذیری قابل توجهی را در برابر آتش تانکهای پیاده نظام یا توپهای تهاجمی دشمن نشان میداد ، اما توپ قدرتمند و دوربرد 88 م.م  با سرعت دهانه بالا پتانسیل بالایی به اندازه 50 درصد سازمان رزمی یک گردان ضد زره  را به کاربر ارائه می داد و با تصویب تولید حداقل 500 دستگاه از این توپ ، قدرت تهاجمی و تدافعی ورماخت تا حد قابل قبولی افزایش پیدا می نمود .
       
       توپ تهاجمی فردیناند که بعدها با لقب "فیل" ( الفانت )  وارد خدمت شد ، در واقع پاسخی ناخواسته / خواسته به  بدنه و سامانه رانشی پورشه  به منظور تولید یک زره کوب سنگین مسلح به توپ 88 م.م بود  و بدلیل شرایط جنگ ، بسرعت نزدیک به 90 دستگاه ازاین زره کوب تولید و در بهار سال 1943 در یک هنگ مستقل زرهی سازماندهی شدند .
       این خودروی زرهی ، بدون برجگ گردان ، در بهترین حالت ، یک تانک تایگر ناقص بشمارمی رفت که همان مشکلات فنی و بدون هیچ مزیت قابل توجه را ارائه میداد ، ضمن اینکه با وزنی در حدود 65 تن  ، بلحاظ ابعاد تفاوتی با تایگر نداشت . علاوه براین ، حذف غیرضروری تیربار که برای دفاع از خود درمیدان نبرد بسیار اهمیت داشت ، موجب گردید که روسها در جبهه شرقی ، با هرنوع سلاح ضد زرهی که درسازمان رزمی آنها وجود داشت ( بخصوص در عملیات کورسک ) به تهدید قابل توجهی برای این هیولاهای فلزی تبدیل شوند .
       
         
         
       
      راست : نمای گرافیکی زره کوب 65 تنی ورماخت  چپ : نمای درونی موقعیت قرار گیری مهمات زره کوب فردیناند 
       
      اگرچه براساس تحلیل فوق الذکر ، این  سخت افزارهای زرهی  بیلان قابل توجهی را از خود برجای نگذاشتند ، اما ترکیب  توپ88 م.م و شاسی تانک های متعارف ، تنها پیش مقدمه ای برای معرفی طرح های آینده بشمارمی رفت .
       
       
      ،به همین دلیل ، وی در ژوئن 1942 ، به فردیناند پورشه اجازه داد تا طراحی یک تانک فوق سنگین را کلید بزند که در نهایت با شناسه کنایه آمیز موش ( Mouse) در تاریخ خودروهای زرهی شناخته می شود .
       

       
      ماوس . فیل سفید هیتلر در جنگ ، 
      گرچه روی کاغذ به تقریب رقیبی نداشت ، اما بدلایل مختلف ، سرنوشت محتومی در انتظارش بود !!
       

       
      موقعیت نگهداری مهمات مورد استفاده در پانزر-8 ماوس 
       
      بر اساس اطلاعات موجود ، زره بخش جلویی این ابرتانک ، به 10 اینچ  ( 25 سانتی متر ) می رسید و در حالی به یک توپ 6 اینچی  (150 م.م ) مسلح شده بود که وزن هرپرتابه آن به 150 پاوند می رسید و در طرح نهایی ، وزن عملیاتی آن 188 تن ثبت شده بود که می بایست با  سرعت جاده ای 12.5 مایل در ساعت  وارد صحنه رزمی شود .صرف نظر از هزینه و پیچیدگی های طراحی ، تکمیل دو نمونه نخست این ابرتانک بیشتر از یکسال بطول انجامید .
       
       
      با این حال ، در عدم  تاثیر رزمی این ابرتانک آلمانی بعنوان یک جنگ افزار زرهی بر روی روند جنگ و همچنین اتلاف منابع مادی و مهارت مهندسی اختصاص داده شده به این پروژه به تقریب هیچ شکی وجود ندارد ، با این وجود ، ابرتانک ماوس ، نشانه ای فراموش ناشدنی از نیروی زرهی ورماخت در جنگ دوم جهانی بشمار میرفت . بدین معنی که صرف نظر از حمایت مستقیم هیتلر ، ماوس درواقع نشان دهنده مسابقه ای میان برتری فنی و نیازهای رزمی میدان نبرد بشمار می رفت .
       

       
      پانزر4-سری اچ 
      روسیه .. زمستان سال 1943 
       
       مضاف براین ، افزایش اندازه تانک  بصورت خودکار ، تاثیر قابل توجی را بر روی میزان تحرک و قابلیت اطمینان رزمی این خودرو برجای گذاشت که این خود نیز بخوبی نشاندهنده فلسفه طراحی خودروهای زرهی و سلاح در آن زمان بود . اما با ورود جنگ به سال 1943 و سخت تر شدن شرایط نبرد در جبهه شرقی ، تکنیسن های  آلمانی با تغییر رویکرد از حوزه مهندسی  به علم مواد درصدد بودند تا  راه حل مناسبی را برای غلبه بر مشکلات کاربرد واحدهای زرهی در جنگ پیدا نمایند .
       
       
      با تمامی این تفاسیر ، داستان طراحی وتولید ماوس ، در زمان خود ، روندی طولانی و نفس گیر محسوب میشد که در آن ترکیبی از تنش های میان نهادی ، پیچیدگی های فنی مربوط به ایجاد خط تولید و درنهایت کاهش توان رزمی ورماخت باعث گردید تا  برخی کارشناسان (نظامیان ) نزدیک به سرفرماندهی عالی ارتش خواستار تعیین یک داور ( نظیر هانس گودریان ) برای رفع مشکلات  پیش آمده شدند . در این خصوص ، گودریان ، ماوقع یک ملاقات خصوصی با هیتلر در 20 فوریه 1943 با محوریت برطرف کردن سوء تفاهامات متعدد در این خصوص را شرح می دهد که با تعیین یکسری شروط ، موجبات وسوسه سرفرماندهی عالی ارتش را فراهم نمود . براساس انچه که در تاریخ نظامی ورماخت به ثبت رسیده ،
       
       
       
      پی نوشت :
       
      1- ادامه دارد .................
      2- برای اینکه بدونید چرا ورماخت در طول جنگ دوم جهانی علیرغم ارائه طرح های فوق العاده زرهی ، همیشه دچار مشکل بود ، این تاپیک را دنبال کنید .................
      2- استفاده از مطالب برگردان شده به پارسی در انجمن میلیتاری ، براساس قاعده " رعایت اخلاق علمی " منوط به  ذکر دقیق  منبع است . امیدواریم مدعیان رعایت اخلاق ( بخصوص رسانه های مدعی ارزشمداری )  بدون احساس شرمندگی از رفرنس قرار گرفتن بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران ، از مطالب استفاده نمایند . 
       
      برگردان به پارسی ، اختصاصی برای بزرگترین مرجع مباحث نظامی در ایران  ( MILITARY.IR) 
       
                           مترجم : MR9
       
       
    • توسط Skyhawk
      اژدر والفجر:
       


    • توسط alala
      سردار باقری در بازدید از همین نمایشگاه دستاوردهای دفاعی (محل حضور باور) اشاره کردند: در این نمایشگاه شاهد سامانه هایی برای پوشش ارتفاع بلند، متوسط و پست هستیم. ما تنها ارتفاع بلند را مشاهده کردیم و به نظر قسمتی از این نمایشگاه در معرض دید عموم نیست. شاید اون سامانه پست و یا حتی عقاب احتمالی هنوز برای رونمایی اماده نیست ولی ساخته شده نمونه مهندسیش.
    • توسط bmyazdani
      تانک رزمی چلنجر 2


      Challenger 2 Main Battle Tank


      تانک چنلجر2 جدید ترین تانک زراد خانه ارتش انگلستان بحساب می آید که جایگزین سری تانک های چلنجر1 این کشور شده است.زره چابهام نسل جدید این تانک شهرت فراوانی دارد و در نتیجه مقاومت زیاد این زره، این تانک لقب مقاوم ترین تانک ناتو را یدک می کشد. تانک چلنجر2 علاوه بر ارتش انگلستان در ارتش عمان نیز عملیاتی است.
      طراحی و ساخت تانک چلنجر نخستین بار توسط کارخانجات اسلحه سازی سلطنتی انگلستان (ROF) انجام شد.
      طراحی تانک چلنجر نتیجه سفارشی از سوی ایران برای ساخت نمونه ی بهسازی شده ای از تانک چیفتن با نام پروژه ی شیر ایران بود. پس از درخواست ایران مبنی بر ساخت تانکی پیشرفته مشابه تانک چیفتن که در ارتش آن کشور در حال خدمت بود، کارخانجات اسلحه سازی سلطنتی انگلستان کار ساخت تانک را بصورت دو پروژه مجزا با مشخصه های FV4030/2(شیر1) و 4030/3(شیر2) آغاز کرد.اما در پی سقوط رژیم شاهنشاهی ایران عملاٌ سفارش ساخت این تانک از سوی ایران منتفی گردید. ظاهراٌ روند ساخت تانک جدید متوقف شده و پایان یافته بود ولی بعد ها وقایعی به وقوع پیوست که روند ساخت تانک را مجدداٌ احیا نمود.پس توقف پروژه ی مشترک تانک MBT-70 بعلت مشکلات مالی، ارتش انگلستان که به نتایج این پروژه بسیار امیدوار بود تصمیم گرفت تا پروژه تانک شیر ایران را از کارخانجات اسلحه سازی سلطنتی خریداری کند و آن را به عنوان گزینه ی اصلی خود برای ساخت یک تانک رزمی جدید ادامه دهد. با خرید این پروژه از سوی ارتش انگلستان این پروژه به پروژه چلنجر تغییر نام داد.
      تانک چلنجر1 دارای یک طراحی انقلابی بود که در آن از جدیدترین فناوری های نظامی عصر خود استفاده شده بود. یکی از معروفترین این فناوری ها زره چابهام بود که حفاظت به مراتب بیشتر از دیگر تانک ها به تانک چلنجر می بخشید. این زره هموژن نورد خورده (RHA) که ساختار آن بسیار پیچیده و محرمانه بود آنقدر پر قدرت بود که بعد از آن بعنوان استانداردی برای سنجش مقاومت زره دیگر تانک ها استفاده گردید. لازم به ذکر است که این زره در پروژه های دیگری همچون تانک آبرامز ایالات متحده نیز به کار گرفته شد که این امر توانایی بالای آن را ثابت می کند. اما زره خوب بتنهایی عامل برتری یک تانک رزمی به حساب نمی آید. این ادعا در مورد تانک چلنجر دقیقاٌ به اثبات رسید. در سال 1987 میلادی و طی رقابت زرهی اترش کانادا برای خریداری یک تانک زرمی جدید، تانک چلنجر در مقایسه با دیگر رقبای غربی اش آنچنان عملکرد وحشتناکی از خود بجا گذاشت که ارتش انگلستان نیاز خود را به یک تانک رزمی جدید را مطرح کرد. طی مراحل سنجش تانکهای رزمی شرکت کننده در مناقصه، تانک چلنجر1 در بین دیگر تانک های شرکت کننده بیشترین اصابت مستقیم در اثر گلوله ی دشمن را ثبت کرد که این امر مصیبت بار بود.این نقص به همراه سیستم های کنترل آتش و هدف یابهای ضعیف تانک باعث شد تا این تانک در بین دیگر رقابایش کند ترین سرعت آتش را داشته باشد.بدین ترتیب تانک چلنجر1 در انتهای جدول رده بندی تانک های رزمی شرکت کننده قرار گرفت. بعلت این حضور ضعیف، پیشنهاد ها به سوی بکار گیری ویژگی های منحصر به فرد تانکهای آبرامز ایالات متحده،لکلرک فرانسه و لئوپارد2 آلمان منعطف شد. سر انجام بخش طراحی سیستم های دفاعی شرکت ویکرز طراحی جدیدی از تانک را با نام چلنجر برگزید.اگرچه نام تانک جدید مشابه تانک قبلی بود ولی این تانک تنها چهار درصد با تانک قبلی وجه تشابه داشت و 150 مورد عملیات بهسازی بر روی آن انجام گرفته بود.
      علیرغم همه ی این مشکلات تانک چلنجر1 در نبردهایی همچون جنگ خلیج فارس و نبردهای بالکان بکار گرفته شد و عملکرد قابل قبولی در مقابل نمونه تانک های بلوک شرق از خود بر جای گذاشت. طی جنگ خلیج فارس 180 دستگاه تانک چلنجر1 به عربستان سعودی منتقل شد و در خطوط مقدم نبرد بکار گرفته شد. مقامات ارتش انگلستان ادعا کرده اند که واحدهای زرهی ارتش انگلستان توانسته اند تا 300 دستگاه خودروهای زرهی عراقی را بدون آسیب دیدگی حتی یک تانک چلنجر1 نابود نمایند.همچنین تانک چلنجر1 طی جنگ خلیج فارس از خود رکوردی بر جای گذاشت که در تاریخ نظامی تانکهای رزمی بی نظیر بوده است. این تانک موفق شد تا از فاصله چهار هزار متری یک دستگاه تانک عراقی را هدف قرار داده و منهدم نماید. لازم به ذکر است که تانک چلنجر1 در راستای ماموریت صلح بانی در بوسنی نیز بکار گرفته شده است. از سال 1998 روند جایگزینی تانک چلنجر1 با مدل بهسازی شده ی آن یعنی چلنجر2 آغاز گردید و تا سال 2002 میلادی به اتمام رسید.

      روند طراحی تانک چلنجر2 در آگوست 1989 میلادی به اتمام رسید و در فوریه سال 1990، اولین نمونه آزمایشی آن تکمیل گردید. در این نمونه ی آزمایشی ، از جدید ترین فناوری آنزمان استفاده شده بود.در اوایل آگوست سال 1990 هفت دستگاه نمونه آزمایشی و پس از آن دو دستگاه دیگر آماده گرید.از نه دستگاه نمونه آزمایشی، هفت دستگاه آن در لیدز و دو دستگاه دیگر در نیوکاسل ساخته شدند. همچنین یک برجک اضافی در لیدز ساخته شد تا از آن برای آزمایشات شلیک و اثر برخورد گلوله ی دشمن بر روی زره استفاده شود. این نمونه های آزمایشی از جهاتی با یکدیگر تفاوت داشتند ولی در همه ی آنها 156 مورد بهینه سازی انجام شده بود.عملیات بهسازی طوری طرح ریزی شده بود تا امکان انجام برخی از این بهسازی ها بر روی تانکهای چلنجر1 در محلهای نگهداری آنها امکانپذیر باشد.

      شرکت سیستمهای دفاعی ویکرز که در آنزمان مسئولیت پروژه را بر عهده داشت در سپتامبر سال 1990 تانک چلنجر2 را در معرض نمایش گذاشت. (لازم به ذکر است که بعد ها سرکت بی ای ایی سیستمز با خریداری شرکت ویکرز مسئولیت پروژه راعهده دار شد).

      پس از بررسی های انجام شده از سوی ارتش سلطنتی انگلستان این تانک برای خدمت در ارتش مناسب تشخیص داده شد. در ژوئن سال 1991 میلادی دولت انگلستان درخواست خرید 127 دستگاه تانک چلنجر 2و 13 دستگاه تانک آموزشی به ارزش 520 میلیون پوند را ارائه کرد.در سال 1993 تولید تانک در کارخانجات ویکرز در لیدز آغاز شد و اولین مرحله ی سفارش در جولای سال 1994 آماده تحویل گردید. در 16می سال 1994 ارتش انگستان آزمایشات تکمیلی تانک چلنجر2 را آغاز کرد. پس از اتمام آزمایشات متفاوت مقامات ارتش از عملکرد تانک ابراز رضایت کردند.در جولای سال 1994 وزارت دفاع انگلستان سفارش دیگری را برای خرید تانک ارائه کرد. این سفارش که ارزش آن بالغ بر یک میلیارد و دویست میلیون پوند بود شامل 259 دستگاه تانک چلنجر2،نه دستگاه آموزشی بعلاوه ی پشتیبانی آموزشی و لجستیکی میشد.فرآیند تولید از همان سال آغاز شد.
      تولید تانک در کارخانجات لیدز تا سال 1999 به اتمام رسید ولی کار تولید در نیوکاسل همچنان ادامه پیدا کرد تا آنکه در سال 2002 آخرین سری از تانکهای تولید شده نیز به ارتش انگلستان تحویل داده شد.در سال 1993 سلطان نشین عمان هجده دستگاه تانک چلنجر2 را سفارش داد و در سال 1997 سفارش خدید بیست دستگاه تانک دیگر را ارائه کرد. ارزش این معاله 240 میلیون پوند برآورد شده است.


      در سال 1999 وزارت دفاع انگلستان تایید کرد که تانک چلنجر2 توانسته است طی سخت ترین آزمایشات مطابق شرایط میدان نترد بهتر از هرتانک دیگری در سراسر جهان به اهداف مورد نظر دست یابد.با این حال برخی از کارشناسان مسائل نظامی معتقد بودند که این ادعا بیشتر بمنظور بازاریابی برای فروش تانک مطرح شده است. با روشن شدن جزئیات بیشتری از این آزمایشات، توانمندیهای تانک چلنجر2 بر همه گان آشکار گردید و از آن بعنوان یکی از بهترین تانکخای رزمی تام برده شد.

      جزئیات از این قرار بود:
      یک اسکادران مرکب از از دوازده دستگاه تانک چلنجر2 که خدمه ی آنها گلچینی از بهترین و با تجربه ترین پرسنل ارتش انگلیس بودند، موفق شدند تا آزمایشات زرهی تکمیلی واحدها موسوم بهATDU را با موفقیت به اتمام برساند.این اسکادران با پوشش دادن 5040 کیاومتر طی 84 نبرد شبیه سازی شده و شلیک 2856 گلوله از انواع مختلف مهمات 120 میللیمتری و 84000 گلوله ی کالیبر 7.62 میلیمتری مسلسل کار خود را به اتمام رساند. هر روز نبرد شبیه سازیس شده 33 کیلومتر پیشروی در زمینهای ناهموار، 27 کیلومتر حرکت در سطوح جاده ای و شلیک 34 گلوله ی توپ 120 میلیمتری و 1000 گلوله مسلسل موازی با توپ اصلی را شامل میشد.

      این آزمایشات اعتبار از دست رفته ی تانک چلنجر را به آن بازگرداند ولی با این حال در بازار فروش جهانی توفیق چندانی نصیب تانک نشد.علیرغم آزمایش تانک توسط کشورهای قطر ، عربستان سعودی و یونان هیچکدام از انی کشورها تمایلی به خرید تانک چلنجر2 از خود نشان ندادند. علت این امر رقابت فشرده در بازار جهانی و حضور رقبای سرسختی همچون سری تانکهای ابرامز ، لئوپارد2 ولکلرک بود. بدین ترتیب عمان به عنوان تنها مشتری خارجی تانک چلنجر2 باقی ماند و آخرین سری از سفارشات عمان در سال 2001 میلادی به ارتش آن کشور تحویل داده شد.

      بدنه تانک چلنجر2 از سه بخش تشکیل شده است: اتاقک راننده که در جلوی بدنه قرار دارد، بخش فرماندهی و کنترل که در برجک قرار گرفته و بخش موتور که در انتهای بدنه قرار دارد.بدنه و قطعات موتوری تانک چلنجر1 در تانک چلنجر2 نیز مورد استفاده قرار گرفته است که علت آن کارایی بالای آنها بوده اما برجک تانک کاملاٌ از طراحی تازه ای بهره می برد و با تانک قبلی تفاوت دارد.برجک تانک به زره چابهام نسل دوم مجهز شده است. این زره از ساختار محرمانه ای مرکب از لایه های سرامیک مخلوط در داخل زره فولادی تشکیل شده است و به آن زره ساندویچی نیز گفته می شود.این زره جدید به شدت مقاوم است و در مقابل سلاحهای هدایت شونده ی ضد تانک (ATGM) و مهمات انفجاری شدید ضد تانک (HEAT) که به خرجهای شکلدار مجهزند، از تانک مخوبی محافظت مینماید. علاوه بر تانک چلنجر، در تانک ابرامز ایالات متحده نیز ازفناوری این نوع زره استفاده شده است.برجک تانک توسط یک سیستم گرداننده الکتریکی حرکت میکند و در آن از سیستم الکترو هیدرولیکی استفاده نشده است.
      تانک چهار نفر خدمه دادر که عبارتند از:فرمانده، راننده، توپچی، و گلوله گذار.علت استفاده از چهار نفر،بالا بردن قابلیتهای رزمی و توان درگیری بیست و چهار ساعته تانک بوده است زیرا در اینگونه ماموریتهای سنگین تعداد نفرات تاثیر گذار خواهد بود (لازم به ذکر است که تانکهایی همچون لکرک یا T-72 از سه خدمه استفاده می کنند که این امر موجب افزایش خستگی روحی و جسمی نفرات در ماموریتهای طولانی خوهد شد).

      اتاقک راننده به یک پریسکوچ غیر فعال (PDP) مجهز اشت. این پریسکوچ از یک سیستم تقویت کننده تصاویر بهره میبرد در نتیجه حرکت در شب برای راننده امکان پذیر شده است. در نتیجه استفاده از این سیستم ها تانک میتواند در شب با سرعتی معدل سرعت روز خود حرکت کند و از وسایل روشنایی خارجی نیز استفاده ننماید.
      جایگاه فرمانده ی تانک که در سمت راست برجک واقع شده به هشت عدد پریسکوپ با قابلیت پوشش 260 درجه ای مجهز است. در زیر هر پریسکوچ کلید قرمز رنگی تعبیه شده است که در صورت فشار دادن آن برجک به سرعت با پریسکوپ هم سو خواهد شد.فرمانده تانک به یک هدف یاب متعادل با میدان دید وسیع به نام
      VS580-10 مجهز می باشد یک مسافت یاب لیزری نیز در آن تعبیه شده است.این هدفیاب قادر است تا دامنه +35 الی -35 درجه عمودی را پوشش دهد. کار طراحی و ساخت این هدف یاب را شرکت ساژم بر عهده داشته است.
      جایگاه توپچی که در جلوی فرمانده قرار دارد به یک سیستم تصویر ساز حرارتی مجهز است که شرکت تیلز اپتروسیس سازنده ای آن است. این سیستم که از حسگر UKTICM2 استفاده مینماید امکان دید در شب را برای توپچی فراهم کرده است. تصویر حرارتی با بزرگنمایی 4 الی 11.5 برابر در هدفیاب ها و نیز نمایشگرهای دیجیتالی فرمانده و توپچی تانک قابل رویت است.
      توپچی تانک به یک هدفیاب اصلی متعادل مجهز است که از یک مجرای نشانه روی بصری، یک مسافت یاب لیزری چهار هرتزی با دقتی در حدود 5 متر و بردی بین 200 الی 10000 مترو همچنین یک صفحه نمایش تشکیل شده است.کار طراحی این هدفیاب نیز توسط شرکت تلیز اپتروسیس انجام شده است.علاوه بر هدفیاب اصلی، تانک به یک هدفیاب فرعی نیز مجهز است که بصورت موازی با توپ نصب شده است تا در صورت نیاز توسط توپچی مورد استفاده قرار گیرد.خدمه گلوله گذار نیز به یک پریسکوپ روزانه مجهز است و در صورت نیاز می تواند از آن استفاده نماید.

      تانک چلنجر2 به یک سیستم کنترل آتش دیجیتالی ساخت شرکت جنرال داینامیکس کانادا(سابقا شرکت کامپیوتیگ دیوایسس) مجهز است.این سیستم از یک کامپیوتر تشکیل شده که بصورت خودکار محاسبات مربوط به فرآیند شلیک را انجام می دهد.سیستم کنترل آتش تانک قادر است تا شش هدف متفاوت را بصورت یکجا ردیابی کند. تانک های چلنجر2 ارتش انگمستان به یک سیستم کاربردی اطلاعات میدان نبرد (PBISA) مجهز شده اند که شرکت جنرال داینامیکس انگلستان کار طراحی آنرا بر عهده داشته است.این سیستم برای جمع آوری از دیگر تانک ها به منظور هماهنگی بیشتر و گرفتن دستورات لازم از ستاد فرماندهی مرکزی بکار میرود.اطلاعات این سیستم پس از پردازش کامپیوتری در نمایشگرهای فرمانده و راننده تانک به نمایش در می آید تا آخرین اطلاعات صحنه نبرد و آرایش نیروهای خودی یا دشمن را در اختیار آنها قرار دهد. همچنین برای تانکهای ارتش انگلستان یک سیستم تاکتیکی ارتباطات دیجیتالی به نام بومن (کماندار) در نظر گرفته شده که علاوه بر امکانپذیر کردن ارتباطات امن، به طور خودکار موقعیت جغرافیایی تانک را نیز نمایش می دهد تانکهای چلنجر2 ارتش انگلستان که در عراق خدمت می کنند در سال 2006 به این سیستم مجهز شدند.

      سلاح اصلی تانک چلنجر2 را یک توپ 120 میلیمتری خاندار بنام ال-30 تشکیل میدهد که از فولاد تصفیه شده ESR ساخته شده است. این نوع فولاد جزو مرغوبترین انواع فولاد در جهان بحساب می آید و استحکام بسیار بالایی دارد.این توپ به یک روکش عایق حرارت، یک سیستم مرجع نصب شده در دهانه لوله و همچنین یک سیستم تخلیه کننده دود مجهز است.

      سطح داخلی توپ ال-30 با روکشی از فلز کروم پوشیده شده تا ساختاری محکمتر و سطحی نرم تر به آن ببخشد.
      این روکش باعث می شود تا گلوله سایش کمتری با سطح لوله داشته باشد، دقت بیشتری پیدا کند، سرعت آن افرایش یابد و در نتیجه قدرت نفوذ آن بالاتر برود.توپ ال-30 دارای زاویه حرکت عمودی 10- الی 20+ درجه است و از آنجا که برجک تانک قابلیت حرکت 360 درجه ای دارد، توپنیز دارای زاویه گردش 360 درجه ای است و از یک سیستم کنترل و تثبیت کننده برقی استفاده مینماید.این توپ تفریباٌ با تمامی مهمات های فعلی 120 میلیمتری سازگار می باشد و می تواند گلوله های ثاقب ضد زره APFSDS-T مجهز به میله ی نفوذ کننده از جنس اورانیوم ضعیف شده ، گلوله های دودزا و انواع دیگری از گلوله های دیگری از جنس اورانیوم ضعیف شده نیز شلیک نماید از جمله چارم-1(CHARM-1) و چارم-3 (CHARM-3) که جزو مهمات اصلی تانک بحساب می آیند.در سال 2004 میلادی بخش سیستمهای زمینی شرکت بی ای ایی سیستمز طبق قراردادی متعهد شد تا تانکهای چلنجر2 ارتش انگلیس را به یک توپ 120 میلیمتری بدون خان مجهز کند.دین ترتیب تانکهای چلنجر2 ارتش انگلستان به توپ بسیار معروف و پر قدرت ال-55 ساخت شرکت راین متال آلمان مجهز شدند.این توپ که یکی از بهترین و قابل اعتماد ترین سلاحهای جهان بشمار می آید تاکنون بر روی سری تانکهای ابرامز ایالات متحده و ائوپارد2آ6 آلمان نصب گردیده است. این توپ قدرتمند از ژانویه سال 2006 تاکنون مضغول گذراندن مراحل آزمایشی بر روی تانک چلنجر2 می باشد.
      علاوه بر توپ اصلی تانک به یک مسلسل کالیبر 7.62 موازی با توپ و یک مسلسل GPMGL37A کالیبر 7.62 بر روی برجک برای دفاع هوایی مجهز میباشد.
      موتور تانک یک موتور دیزلی دوازده سیلندر پرکینز کاترپیلار با نام CV12 می باشد که 1200 اسب توان تولید میکند. همچنین تانک چلنجر2 به یک سیستم تعوض دنده ی اتوماتیک به نام TN54 مجهز است که شش دنده ی جلو و دو دنده ی عقب دارد.حداکثر سرعت جاده این تانک 59 کیلومتر بر ساعت و حداکثر سرعت آن در مناطق ناهموار 40 کیلومتر بر ساعت است.برد عملیاتی تانک نیز 450 کیلومتر در حالت معمول و 250 کیلومتر در مناطق ناهموار میباشد.
      لازم به ذکر است که مدل صادراتی تانک چلنجر2 به یک موتور دیزلی جدید به نام MTUMT883 مجهز شده است که به آن قدرتی معادل 1500 اسب میدهد. حجم کم این موتور باعث میشود که فضای بیشتری برای دخیره سوخت بوجود بیاید که این امر باعث افزایش برد عملیاتی تانک تا شعاع 550 کیلومتری شده است.

      تانک چلنجر2 به یک سیستم حفاظتی شیمیایی- میکروبی-هسته ای (ش م ه) مجهز است که از خدمه تانک در برابر عوامل غیر متعارف حفاظت می کند.سیستمهای الکترونیکی تانک نیز در برابر امواج الکترومغناطیس ناشی از انفجارات هسته ای مقاوم هستند. این خصوصیات باعث شده است تا تانک برای نبردهای غیر متعارف نیز آمادگی داشته باشد.قابل ذکر است که تانک چلنجر2 یکی از معدود تانکهایی است که از فناوری پننهانکاری استفاده مینماید. شکل خاص بدنه و برجک باعث گردیده تا اثر راداری تانک به حداقل برسد.
      علیرغم عدم شهرت زیاد تانک چلنجر این تانک واقعاٌ یکی از بهترین تانکهای امروز جهان است.زره مستحکم، قدرت آتش خوب ، قابلیت تحرک مناسب و ایمنی بالا از تانک چلنجر2 تانکی مناسب و قابل اطمینان ساخته است که توانمدندی هایش را در عرصه نبرد و نه روی کاغذ به اثبات میرساند.

      مشخصات تانک رزمی چلنجر 2
      خدمه : 4 نفر
      جرم کلی تانک : 62500 کیلو گرم
      طول بدنه تانک :8،3 متر
      عرض تانک : 3،5 متر
      ارتفاع تانک از سطح زمین : 2،5 متر

      جنگ افزار های موجود روی تانک : یک توپ 120 میلیمتری + یک مسلسل 7،62 میلیمتری موازی با توپ + یک مسلسل با کالیبر 7،62 نصب شده روی برجک
      ظرفیت گلوله توپ : 50 گلوله از انواع مختلف
      ظرفیت گلوله مسلسل : 4000 گلوله
      قابلیت دید در شب : دارد
      قابلیت شلیک در حین حرکت : دارد
      موتور : CV12 دیزلی با 1200 اسب بخار قدرت
      حداکثر سرعت : 59 کیلومتر بر ساعت : جاده ای -- 40 کیلو متر بر ساعت : غیر جاده ای
      حداکثر برد عملیاتی : 250 الی 450 کیلومتر
      سیستم استتار : بهمراه دو سری پنج تایی نارجک دودزا، تخلیه کننده دود از اگزوز ال-8

      منبع : ماهنامه جنگ افزار شماره 29
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.