امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

یکی از دوستان در IMF نکته خوبی رو در مورد ذولفقار اشاره کرد که بهتر دیدم اینجا هم مطرح بشه:

[left][quote][color=#F0F0F0][font=arial, Helvetica, sans-serif][size=3][background=rgb(48, 48, 48)]The major difference between the 2A46(M) on the Zulfiqar and the 2A46(M) on Iran's T-72S is the transition from stabilized guns to stabilized sights, which produces a much clearer picture for the gunner since his sight-picture is no longer slaved to the movement of the gun, which is heavy enough that no amount of stabilization is going to keep it steady over rough ground. When Iran describes their tank FCSs ([/background][/size][/font][/color][url="http://modlex.ir/cgi-bin/store.pl/page=product.html/pid=MXF04-000110"]example[/url][color=#F0F0F0][font=arial, Helvetica, sans-serif][size=3][background=rgb(48, 48, 48)]) as having "fire gates", what they're describing is a system that only allows the gunner to fire when correctly aligned with the target, and is not dependent on the gunner being able to identify when that moment is.[/background][/size][/font][/color][/left]

[left][color=#F0F0F0][font=arial, Helvetica, sans-serif][size=3][background=rgb(48, 48, 48)]From what I've read, actually "firing-on-the-move" is relatively rare, firing from a short stop is preferred (anecdotal, I'm not sure what most doctrines call for). Stabilized sights are important in these scenarios nonetheless because they allow effective surveillance (including target acquisition) during tactical movement, which in turn makes the engagement cycles during the short-stops more effective.[/background][/size][/font][/color][/quote][/left]

[left][CODE]http://www.iranmilitaryforum.net/land-forces/zulfiqar-tank/msg171812/?topicseen#msg171812[/CODE][/left]
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='ghermez' timestamp='1360328033' post='298780']
جناب مت نمی تونی ترجمه اش برای ما بی سواد ها بنویسی
[/quote]
میگه یه تفاوت عمده بین ذولفقار 3 و تی 72 اینه که در ذولفقار 3 بجای اینکه مثل تی 72 توپش پایدار شده باشه، سامانه های اپتیکیش پایدار شده ، در نتیجه توپچی تصویر بهتری از هدف در اختیار داره چون سامانه های اپتیکی دیگه تابع حرکت توپ نیستند. و این رو یک مزیت برای ذولفقار میدونه ، چون در زمین های ناهموار، به دلیل سنگینی زیاد توپ، سامانه های پایدار کننده توپ هم نمیتونن، پایداری و یکنواختی مطلوب رو برای توپ نتیجه بدن (خلاصه منظورش اینه که به دلیل سنگینی توپ اصلی تانک، سامانه های پایدار کننده اون هر چقدر هم خوب باشن، باز در زمین های ناهموار نمی تونن سرعت عمل مناسب رو برای پایدارسازی اون فراهم بیارن).
همینطور اشاره ای به توضیحاتی که در سایت وزارت دفاع درباره سامانه های اپتیکی پایدار شده ، ذکر شده، می کنه و راجع به عبارت Fire Gate در اونچا توضیح می ده که این بدین معنیه که سامانه مذکور تنها زمانی به توپچی امکان شلیک رو میده (امکان شلیک تنها زمانی برای توپجی فعال میشه که ) که توپ به درستی در جهت هدف قرار گرفته باشه، و دیگه نیازی به تشخیص انسانی خود توپچی نیست که تشخیص بده کی این اتفاق افتاده تا بتونه شلیک به موقعی رو داشته باشه.

در دو خط آخر هم می گه که : در اون حدی که من مطالعه داشتم، شلیک در حال حرکت، خیلی کم رخ میده، و ترجیح داده میشه که در یک توقف کوتاه شلیک صورت بگیره. سامانه های اپتیکی پایدار شده در این حالت مهم می باشند، چرا که امکان نظارت و مراقبت ( شامل کشف اهداف) رو حین جابجایی تاکتیکی فراهم میارن، که این موضوع به نوبه خودش باعث میشه درگیریها با اهداف، حین توقف های کوتاه ، موثر تر انجام بگیره. ویرایش شده در توسط M-ATF
  • Upvote 11

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote]
میگه یه تفاوت عمده بین ذولفقار 3 و تی 72 اینه که در ذولفقار 3 بجای اینکه مثل تی 72 توپش پایدار شده باشه، سامانه های اپتیکیش پایدار شده

[/quote]

تانک تی 72 هم توپش پایدار است و هم سیستم های اپتیکالش!

و اما این سیستم کنترل آتش به کار رفته در ذوالفقار یکی از قابلیت هایش تثبیت و تغییر موقعیت خودکار و یا دستی توپ بر روی هدف است! با استفاده از کنترل تثبیت کننده توپ!

[quote]

According to Iran, the EFCS-3 computerised fire-control system has the following operational advantages:
(1) High hit probability and very low reaction time
(2) Automatic and manual stabilisation and positioning of the gun on the target (within firing gate)
(3) Possibility of engaging stationary and moving targets when the Type 72Z is stationary or moving
(4) Automatic alignment test and correction capability at all ranges as well as independent line of sight
(5) Automatic or manual input of meteorological and ballistic parameters into computer calculations
(6) Software can be programmed for installation in different tanks and with different weapons
(7) Fitted with high-resolution, second-generation night vision device
[/quote]



[quote]در نتیجه توپچی تصویر بهتری از هدف در اختیار داره چون سامانه های اپتیکی دیگه تابع حرکت توپ نیستند.[/quote]

این سیستم های الکترواپتیکی تانک نیستند که تابع توپ هستند بلکه این توپ تانک است که تابع سیستم کنترل آتش و بخش الکترواپتیکال آن است!

ما در سیستم کنترل آتش سنسور موقعیت و زاویه توپ داریم و این سنسور در حقیقت به منظور تعیین دقیق موقعیت توپ و تثبیت و تغییر آن با توجه به سایت الکترواپتیکال است!

در حقیقت این توپ است که تابع سایت الکترواپتیکال است و به تبع تغییر زاویه و حرکت در دید سایت ، تغییر زاویه و حرکت پیدا میکند!

با تغییر زاویه در توپ در هنگام حرکت در ناهمواری ها ، تثبیت کننده این تغییر را با توجه به سایت اپتیکال تصحیح میکند! نه اینکه سایت اپتیکال هم با توجه به تغییر زاویه توپ تغییر پیدا کند!


[quote]

شلیک در حال حرکت، خیلی کم رخ میده، و ترجیح داده میشه که در یک توقف کوتاه شلیک صورت بگیره.
[/quote]

اگر این چنین است چرا در تانک ها ما سیستم های تثبیت کننده را میبینیم؟! چرا سال ها تلاش شد تا تانک قابلیت شلیک در حرکت را داشته باشد و چرا سازندگاه تانک به این قابلیت اهمیت میدهند! شلیک در حرکت و توقف ، زمان و موقعیت خاص خود را دارد!

در آخر بنده عدم به کارگیری تثبیت کننده در توپ تانک ذوالفقار را رد میکنم! چون جزء مهمی است و با دلایلی هم که برای نبودش ذکر شده نمیتوان چنین چیزی را ثابت کرد! به خصوص اینکه بخش مهمی از تنش های وارده به تانک در حرکت در ناهمواری از طریق تعلیق دفع میشه! و تنش به صورت به مراتب محدودتری به برجک و توپ منتقل میشه که تثبیت کننده برای بی اثر کردنش مشکلی ندارد!
  • Upvote 8

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
جناب گوبلز قرار شد شما تو یه تایپک کل مشخصات ظاهری و باطنی ذ3 رو بین کنین
انشاالله که فراموش نکردین چون من اصلا فرصت نکردم 17 صحفه این تایپک رو بخونم تازه خیلی از مطالب هم بی ربط به موضوع تایپک بود

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='Goebbels' timestamp='1360363983' post='298915']
[quote]
میگه یه تفاوت عمده بین ذولفقار 3 و تی 72 اینه که در ذولفقار 3 بجای اینکه مثل تی 72 توپش پایدار شده باشه، سامانه های اپتیکیش پایدار شده

[/quote]

تانک تی 72 هم توپش پایدار است و هم سیستم های اپتیکالش!

و اما این سیستم کنترل آتش به کار رفته در ذوالفقار یکی از قابلیت هایش تثبیت و تغییر موقعیت خودکار و یا دستی توپ بر روی هدف است! با استفاده از کنترل تثبیت کننده توپ!

[quote]

According to Iran, the EFCS-3 computerised fire-control system has the following operational advantages:
(1) High hit probability and very low reaction time
(2) Automatic and manual stabilisation and positioning of the gun on the target (within firing gate)
(3) Possibility of engaging stationary and moving targets when the Type 72Z is stationary or moving
(4) Automatic alignment test and correction capability at all ranges as well as independent line of sight
(5) Automatic or manual input of meteorological and ballistic parameters into computer calculations
(6) Software can be programmed for installation in different tanks and with different weapons
(7) Fitted with high-resolution, second-generation night vision device
[/quote]



[quote]در نتیجه توپچی تصویر بهتری از هدف در اختیار داره چون سامانه های اپتیکی دیگه تابع حرکت توپ نیستند.[/quote]


[color=#ff0000]این سیستم های الکترواپتیکی تانک نیستند که تابع توپ هستند بلکه این توپ تانک است که تابع سیستم کنترل آتش و بخش الکترواپتیکال آن است!

ما در سیستم کنترل آتش سنسور موقعیت و زاویه توپ داریم و این سنسور در حقیقت به منظور تعیین دقیق موقعیت توپ و تثبیت و تغییر آن با توجه به سایت الکترواپتیکال است!

در حقیقت این توپ است که تابع سایت الکترواپتیکال است و به تبع تغییر زاویه و حرکت در دید سایت ، تغییر زاویه و حرکت پیدا میکند!

با تغییر زاویه در توپ در هنگام حرکت در ناهمواری ها ، تثبیت کننده این تغییر را با توجه به سایت اپتیکال تصحیح میکند! نه اینکه سایت اپتیکال هم با توجه به تغییر زاویه توپ تغییر پیدا کند![/color]


[quote]

شلیک در حال حرکت، خیلی کم رخ میده، و ترجیح داده میشه که در یک توقف کوتاه شلیک صورت بگیره.
[/quote]

اگر این چنین است چرا در تانک ها ما سیستم های تثبیت کننده را میبینیم؟! چرا سال ها تلاش شد تا تانک قابلیت شلیک در حرکت را داشته باشد و چرا سازندگاه تانک به این قابلیت اهمیت میدهند! شلیک در حرکت و توقف ، زمان و موقعیت خاص خود را دارد!

در آخر بنده عدم به کارگیری تثبیت کننده در توپ تانک ذوالفقار را رد میکنم! چون جزء مهمی است و با دلایلی هم که برای نبودش ذکر شده نمیتوان چنین چیزی را ثابت کرد! به خصوص اینکه بخش مهمی از تنش های وارده به تانک در حرکت در ناهمواری از طریق تعلیق دفع میشه! و تنش به صورت به مراتب محدودتری به برجک و توپ منتقل میشه که تثبیت کننده برای بی اثر کردنش مشکلی ندارد!
[/quote]
البته فکر نمی کنم منظور ایشون این هست که ذولفقار به کل فاقد پایدارکننده توپ هست چون با توجه به تصاویر این موضوع واضح و روشن به نظر میرسه، و همچنین اصولا داشتن پایدار کننده سامانه های اپتیکالی بدون توپ پایدار شده مزیت آنچنانی نداره، تصور من اینه که منظور ایشون داشتن سامانه های اپتیکال پایدار شده مستقل از توپ هست.

البته من چون خودم شخصا هیچ مطالعه خاصی درباره نحوه عملکرد پایدار کننده توپ و تجهیزات اپتیکال تانکها و سامانه کنترل آتش اونها ندارم ، اظهار نظر قطعی نمیتونم بکنم، ولی توضیحاتی که شما در ادامه (متن قرمز رنگ) بیان کردید قانع کننده و درست به نظر میاد. با این حال تصور من اینه که مواردی که بیان کردید و من با رنگ قرمز نشون داد، لزوما تناقضی با این موضوع نداره که سامانه های اپتیکال تابع حرکت پایدار کننده خود توپ باشن ، چون به هر حال این تجهیزات یک محدوده ای رو پوشش میدن و حتی اگه تابع حرکت توپ هم باشن، باز مواردی که شما گفتین می تونه اتفاق بیفته، یعنی توپ می تونه با توجه به داده های بدست اومده از اونها جهت خودش رو اصلاح کنه (و البته با حرکت توپ چهت سنسورها هم به وضعیت جدیدی تغییر پیدا می کنه) .
البته همونطور که گفتم من مطالعه ای در این زمینه نداشتم و نمی تونم نظر قطعی بدم و این صرفا استنباط شخصی هست. ویرایش شده در توسط M-ATF
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='misalu2001' timestamp='1360270702' post='298676']
ساخت در کشور ولو در یک زمینه ولو با قیمت بالاتر ولو با کیفیت پایین تر، بسیار ارزشمند تر از خرید بهترینهای جهان است.
بیاییم این را باور کنیم و خود را کوچک نشماریم.
لزومی ندارد در باره محصولات ساخت خودمان بی جهت غلو کنیم و کار ارزشمند خود را با دروغ کوچک کنیم.
طراحی و ساخت نمونه ماکت قاهر الحق یک دستاورد بزرگ است. لزومی ندارد بخواهیم آن را با رپتور مقایسه کنیم.
ذ3 یک دستاورد بنیادی و ارزشمند است، لزومی ندارد اثبات کنیم از لیوپارد و آبرامز بالاتر است.
اگر ایمان داشته باشیم که دست گذاشتن روی زانوی خودمان و ندادن پول نفت به خارجیان بابت محصول، بزرگترین افتخار است، آنگاه دیگر لزومی به غلو در کارکرد محصول نمی ماند.

اما همانطور که دوستان اشاره کردند، برنده جنگ را کارکرد تایین می کند اما بدانیم محصولی که وارداتی باشد، در دست مصرف کننده آن کارایی را ندارد که در دست سازنده دارد.
سازنده به محض مشخص شدن یک عیب یا رو شدن یک تاکتیک، محصول خود را ارتقا می دهد اما مصرف کننده چه؟
اگر ما به راستی توانایی تولید سام 6 گین فول را داشته باشیم، به راحتی می توانیم برای مقابله با خطرات بومی خودمان، آن را تغییر داده و چیزی مثل بوک بسازیم اما اگر صرفا مصرف کننده باشیم، باید محصول قبلی را بازنشسته کنیم و محصول بعدی را با قیمت بالا بخریم.

درست است که در کوتاه مدت خرید محصول آماده، امنیت بیشتری برای ما ایجاد می کند اما این تیشه زدن به ریشه آینده گان است.

متاسفانه بنده در رونمایی های غرور آفرین دهه فجر، یک نقطه ضعف دیدم و آن هم احساس حقارت از ضعفهای احتمالی تولیدات داخل بود.
باید سرمان را بالا بگیریم و بگوییم:
"این ماک آپ قاهر است، طراحی آن توسط متخصصان ایرانی انجام شده و نمونه بدنه آن ساخته شده"
چه افتخاری از این بالاتر؟
مگر باید حتما عملیاتی شده باشد که مایه افتخار کشور باشد؟ مگر حتما باید از رپتور بهتر باشد تا مایه افتخار ما باشد؟

ما باید سرمان را بالا بگیریم و بگوییم:
"این تانک ذ3 به همت متخصصان داخلی ساخته شده. بعضی قطعات آن از قطعات موجود استفاده شده ولی کارایی کلی با توجه به نیاز ما بهینه شده"
چه افتخاری از این بالاتر؟
مگر حتما باید از تی 90 بهتر باشد که مایه افتخار کشور باشد؟ مگر حتما باید اتولودر آن قطاری باشد که مایه افتخار کشور باشد؟

متاسفانه و شور بختانه، بعضی از مسولین ارزش کار متخصصان داخلی را کم دیده اند و بنا بر این فکر کرده اند که اگر بزرگنمایی نکنند، مردم هم ارزش کار متخصصان را مثل خودشان درک نخواهند کرد. بنا بر این دست به غلو زده اند و فرموده اند:
"جنگنده بمب افکن قاهر فوق پیشرفته است" (فوق برای چی؟؟؟)
"قاهر 1000 ساعت تست شده است"
"ذ3 از بسیاری جهات از پیشرفته ترین تانکهای شرقی بهتر است"
"اتولودر ذ3 بسیار پیشرفته است"
...

مشک آن است که خود ببوید و الحق والانصاف مشک متخصصین ما خیلی هم عالی بوده است اما غلوهای بیجای برخی، شیرینی این دستاوردها را متاثر کرده.
به امید روزی که به واقعیت افتخار کنیم.
[/quote]
ای بابا میسالو هم میسالوهای قدیم!
من فکر کنم برو بچ ارتش سایبری اکانتشو رو هک کردن و جای میسالو دارند نظر می دهند
ولی واقعا بسیار نظر جامعی بود :applause:
  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
یه نکته ای باقی موند ... واونم این که فضای اضافه شده در برجک که فضای کمی هم نیست اگر برای اتو لودر صرف نشده ... برای چه کاری صرف شده ؟ مبل چیدن برای فرمانده ؟ یا این که چی ؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='misalu2001' timestamp='1360270702' post='298676']
ساخت در کشور ولو در یک زمینه ولو با قیمت بالاتر ولو با کیفیت پایین تر، بسیار ارزشمند تر از خرید بهترینهای جهان است.
بیاییم این را باور کنیم و خود را کوچک نشماریم.
لزومی ندارد در باره محصولات ساخت خودمان بی جهت غلو کنیم و کار ارزشمند خود را با دروغ کوچک کنیم.
طراحی و ساخت نمونه ماکت قاهر الحق یک دستاورد بزرگ است. لزومی ندارد بخواهیم آن را با رپتور مقایسه کنیم.
ذ3 یک دستاورد بنیادی و ارزشمند است، لزومی ندارد اثبات کنیم از لیوپارد و آبرامز بالاتر است.
اگر ایمان داشته باشیم که دست گذاشتن روی زانوی خودمان و ندادن پول نفت به خارجیان بابت محصول، بزرگترین افتخار است، آنگاه دیگر لزومی به غلو در کارکرد محصول نمی ماند.

اما همانطور که دوستان اشاره کردند، برنده جنگ را کارکرد تایین می کند اما بدانیم محصولی که وارداتی باشد، در دست مصرف کننده آن کارایی را ندارد که در دست سازنده دارد.
سازنده به محض مشخص شدن یک عیب یا رو شدن یک تاکتیک، محصول خود را ارتقا می دهد اما مصرف کننده چه؟
اگر ما به راستی توانایی تولید سام 6 گین فول را داشته باشیم، به راحتی می توانیم برای مقابله با خطرات بومی خودمان، آن را تغییر داده و چیزی مثل بوک بسازیم اما اگر صرفا مصرف کننده باشیم، باید محصول قبلی را بازنشسته کنیم و محصول بعدی را با قیمت بالا بخریم.

درست است که در کوتاه مدت خرید محصول آماده، امنیت بیشتری برای ما ایجاد می کند اما این تیشه زدن به ریشه آینده گان است.

متاسفانه بنده در رونمایی های غرور آفرین دهه فجر، یک نقطه ضعف دیدم و آن هم احساس حقارت از ضعفهای احتمالی تولیدات داخل بود.
باید سرمان را بالا بگیریم و بگوییم:
"این ماک آپ قاهر است، طراحی آن توسط متخصصان ایرانی انجام شده و نمونه بدنه آن ساخته شده"
چه افتخاری از این بالاتر؟
مگر باید حتما عملیاتی شده باشد که مایه افتخار کشور باشد؟ مگر حتما باید از رپتور بهتر باشد تا مایه افتخار ما باشد؟

ما باید سرمان را بالا بگیریم و بگوییم:
"این تانک ذ3 به همت متخصصان داخلی ساخته شده. بعضی قطعات آن از قطعات موجود استفاده شده ولی کارایی کلی با توجه به نیاز ما بهینه شده"
چه افتخاری از این بالاتر؟
مگر حتما باید از تی 90 بهتر باشد که مایه افتخار کشور باشد؟ مگر حتما باید اتولودر آن قطاری باشد که مایه افتخار کشور باشد؟

متاسفانه و شور بختانه، بعضی از مسولین ارزش کار متخصصان داخلی را کم دیده اند و بنا بر این فکر کرده اند که اگر بزرگنمایی نکنند، مردم هم ارزش کار متخصصان را مثل خودشان درک نخواهند کرد. بنا بر این دست به غلو زده اند و فرموده اند:
"جنگنده بمب افکن قاهر فوق پیشرفته است" (فوق برای چی؟؟؟)
"قاهر 1000 ساعت تست شده است"
"ذ3 از بسیاری جهات از پیشرفته ترین تانکهای شرقی بهتر است"
"اتولودر ذ3 بسیار پیشرفته است"
...

مشک آن است که خود ببوید و الحق والانصاف مشک متخصصین ما خیلی هم عالی بوده است اما غلوهای بیجای برخی، شیرینی این دستاوردها را متاثر کرده.
به امید روزی که به واقعیت افتخار کنیم.
[/quote]
آفرین.شاید متن فوق منطقی ترین و وطن پرستانه ترین حرفی باشه که در این سه سال حضورم در سایت از کاربری دیده ام.آفرین
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='kaftar' timestamp='1360171124' post='298402']
نکته جالب اینه که تو برنامه پلاک گفت که 8 مدل از ذ3 تولید شده!
یعنی به جز این 3 مدل اصلی!!
[/quote]
دوستان.کسی کلیپ پخش شده در پلاک 1 داره؟
اگه ممکنه آپ کنید که دانلودش کنیم

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
دليلش چيه كه از بارگذاري دستي استفاده نشده؟ صرفا به خاطر كاهش تعداد خدمه تانك و يا محدوديت و ضعف فني در اين زمينه؟ نميشد از بارگذار دستي چيفتن استفاده كرد؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='amirattari' timestamp='1360406386' post='298989']
دليلش چيه كه از بارگذاري دستي استفاده نشده؟ صرفا به خاطر كاهش تعداد خدمه تانك و يا محدوديت و ضعف فني در اين زمينه؟ نميشد از بارگذار دستي چيفتن استفاده كرد؟
[/quote]

نظر شخصی اینه سرعت پایین تر در نواخت گلوله بدون اتولودر بیشتر 2 تا3 تا در دقیقه بعید می دونم برسه اما اگر اتولودر تی 72 باشه 8 تاست
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='ghermez' timestamp='1360406729' post='298991']
[quote name='amirattari' timestamp='1360406386' post='298989']
دليلش چيه كه از بارگذاري دستي استفاده نشده؟ صرفا به خاطر كاهش تعداد خدمه تانك و يا محدوديت و ضعف فني در اين زمينه؟ نميشد از بارگذار دستي چيفتن استفاده كرد؟
[/quote]

نظر شخصی اینه سرعت پایین تر در نواخت گلوله بدون اتولودر بیشتر 2 تا3 تا در دقیقه بعید می دونم برسه اما اگر اتولودر تی 72 باشه 8 تاست
[/quote]
فکر نکنم منظور فقط سرعت باشه چون سرعت در لود دستی تا 5 الی 6 تا هم خواهد بود ( منظور ما لودر حرفه ای است نه مثلا منی که موقع لود اسلحه بادی خود زنی میکنم ، نخند ) بعلاوه اینکه نیازی نیست که برجک روی زاویه صفر برگرده ( ماننده اتو لودر تی 72 ) شاید در حالت دستی حتی بهتر از اتولودر این تانک بشه پاسخ اول و دوم رو داد ، حتی میشه گفت که حفاظت در حالت دستی بیشتر از اتولودر باشه ! البته بیشتر به طراحی و استراکچر تانک و ... بستگی دارد.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='amirattari' timestamp='1360406386' post='298989']
دليلش چيه كه از بارگذاري دستي استفاده نشده؟ صرفا به خاطر كاهش تعداد خدمه تانك و يا محدوديت و ضعف فني در اين زمينه؟ نميشد از بارگذار دستي چيفتن استفاده كرد؟
[/quote]
شاید به خاطر کمبود جا باشه.وگر نه که لودر مردونه بار بذاره تا 12 گلوله در دقیقه هم میشه شلیک کرد.

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
[quote name='HAJJ_ABBAS' timestamp='1360412589' post='299011']
[quote name='amirattari' timestamp='1360406386' post='298989']
دليلش چيه كه از بارگذاري دستي استفاده نشده؟ صرفا به خاطر كاهش تعداد خدمه تانك و يا محدوديت و ضعف فني در اين زمينه؟ نميشد از بارگذار دستي چيفتن استفاده كرد؟
[/quote]
شاید به خاطر کمبود جا باشه.وگر نه که لودر مردونه بار بذاره تا 12 گلوله در دقیقه هم میشه شلیک کرد.
[/quote]
لودر انسانی باعث میشه قدرت آتش تانک ها بر حسب توان و سلامتی و روحیه پرسنل در هر دستگاه تانک با سایر دستگاه ها تفاوت کنه که این روی محاسبه و برنامه ریزی فرماندهان زرهی تاثیر منفی می زاره و برای مثال نمی دونن برای حمله با یک لشگر زرهی باید روی قدرت آتش 12 گلوله در دقیقه حساب کنن یا 8 گلوله یا 6 گلوله یا کمتر یا بیشتر ؟!!!
ولی چون عملکرد ماشین همیشه ثابت و بدون تغییره بر اساس قدرت آتش استاندارد اون به راحتی میشه محاسبه و برنامه ریزی کرد !
  • Upvote 1
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط alala
      سردار باقری در بازدید از همین نمایشگاه دستاوردهای دفاعی (محل حضور باور) اشاره کردند: در این نمایشگاه شاهد سامانه هایی برای پوشش ارتفاع بلند، متوسط و پست هستیم. ما تنها ارتفاع بلند را مشاهده کردیم و به نظر قسمتی از این نمایشگاه در معرض دید عموم نیست. شاید اون سامانه پست و یا حتی عقاب احتمالی هنوز برای رونمایی اماده نیست ولی ساخته شده نمونه مهندسیش.
    • توسط bmyazdani
      تانک رزمی چلنجر 2


      Challenger 2 Main Battle Tank


      تانک چنلجر2 جدید ترین تانک زراد خانه ارتش انگلستان بحساب می آید که جایگزین سری تانک های چلنجر1 این کشور شده است.زره چابهام نسل جدید این تانک شهرت فراوانی دارد و در نتیجه مقاومت زیاد این زره، این تانک لقب مقاوم ترین تانک ناتو را یدک می کشد. تانک چلنجر2 علاوه بر ارتش انگلستان در ارتش عمان نیز عملیاتی است.
      طراحی و ساخت تانک چلنجر نخستین بار توسط کارخانجات اسلحه سازی سلطنتی انگلستان (ROF) انجام شد.
      طراحی تانک چلنجر نتیجه سفارشی از سوی ایران برای ساخت نمونه ی بهسازی شده ای از تانک چیفتن با نام پروژه ی شیر ایران بود. پس از درخواست ایران مبنی بر ساخت تانکی پیشرفته مشابه تانک چیفتن که در ارتش آن کشور در حال خدمت بود، کارخانجات اسلحه سازی سلطنتی انگلستان کار ساخت تانک را بصورت دو پروژه مجزا با مشخصه های FV4030/2(شیر1) و 4030/3(شیر2) آغاز کرد.اما در پی سقوط رژیم شاهنشاهی ایران عملاٌ سفارش ساخت این تانک از سوی ایران منتفی گردید. ظاهراٌ روند ساخت تانک جدید متوقف شده و پایان یافته بود ولی بعد ها وقایعی به وقوع پیوست که روند ساخت تانک را مجدداٌ احیا نمود.پس توقف پروژه ی مشترک تانک MBT-70 بعلت مشکلات مالی، ارتش انگلستان که به نتایج این پروژه بسیار امیدوار بود تصمیم گرفت تا پروژه تانک شیر ایران را از کارخانجات اسلحه سازی سلطنتی خریداری کند و آن را به عنوان گزینه ی اصلی خود برای ساخت یک تانک رزمی جدید ادامه دهد. با خرید این پروژه از سوی ارتش انگلستان این پروژه به پروژه چلنجر تغییر نام داد.
      تانک چلنجر1 دارای یک طراحی انقلابی بود که در آن از جدیدترین فناوری های نظامی عصر خود استفاده شده بود. یکی از معروفترین این فناوری ها زره چابهام بود که حفاظت به مراتب بیشتر از دیگر تانک ها به تانک چلنجر می بخشید. این زره هموژن نورد خورده (RHA) که ساختار آن بسیار پیچیده و محرمانه بود آنقدر پر قدرت بود که بعد از آن بعنوان استانداردی برای سنجش مقاومت زره دیگر تانک ها استفاده گردید. لازم به ذکر است که این زره در پروژه های دیگری همچون تانک آبرامز ایالات متحده نیز به کار گرفته شد که این امر توانایی بالای آن را ثابت می کند. اما زره خوب بتنهایی عامل برتری یک تانک رزمی به حساب نمی آید. این ادعا در مورد تانک چلنجر دقیقاٌ به اثبات رسید. در سال 1987 میلادی و طی رقابت زرهی اترش کانادا برای خریداری یک تانک زرمی جدید، تانک چلنجر در مقایسه با دیگر رقبای غربی اش آنچنان عملکرد وحشتناکی از خود بجا گذاشت که ارتش انگلستان نیاز خود را به یک تانک رزمی جدید را مطرح کرد. طی مراحل سنجش تانکهای رزمی شرکت کننده در مناقصه، تانک چلنجر1 در بین دیگر تانک های شرکت کننده بیشترین اصابت مستقیم در اثر گلوله ی دشمن را ثبت کرد که این امر مصیبت بار بود.این نقص به همراه سیستم های کنترل آتش و هدف یابهای ضعیف تانک باعث شد تا این تانک در بین دیگر رقابایش کند ترین سرعت آتش را داشته باشد.بدین ترتیب تانک چلنجر1 در انتهای جدول رده بندی تانک های رزمی شرکت کننده قرار گرفت. بعلت این حضور ضعیف، پیشنهاد ها به سوی بکار گیری ویژگی های منحصر به فرد تانکهای آبرامز ایالات متحده،لکلرک فرانسه و لئوپارد2 آلمان منعطف شد. سر انجام بخش طراحی سیستم های دفاعی شرکت ویکرز طراحی جدیدی از تانک را با نام چلنجر برگزید.اگرچه نام تانک جدید مشابه تانک قبلی بود ولی این تانک تنها چهار درصد با تانک قبلی وجه تشابه داشت و 150 مورد عملیات بهسازی بر روی آن انجام گرفته بود.
      علیرغم همه ی این مشکلات تانک چلنجر1 در نبردهایی همچون جنگ خلیج فارس و نبردهای بالکان بکار گرفته شد و عملکرد قابل قبولی در مقابل نمونه تانک های بلوک شرق از خود بر جای گذاشت. طی جنگ خلیج فارس 180 دستگاه تانک چلنجر1 به عربستان سعودی منتقل شد و در خطوط مقدم نبرد بکار گرفته شد. مقامات ارتش انگلستان ادعا کرده اند که واحدهای زرهی ارتش انگلستان توانسته اند تا 300 دستگاه خودروهای زرهی عراقی را بدون آسیب دیدگی حتی یک تانک چلنجر1 نابود نمایند.همچنین تانک چلنجر1 طی جنگ خلیج فارس از خود رکوردی بر جای گذاشت که در تاریخ نظامی تانکهای رزمی بی نظیر بوده است. این تانک موفق شد تا از فاصله چهار هزار متری یک دستگاه تانک عراقی را هدف قرار داده و منهدم نماید. لازم به ذکر است که تانک چلنجر1 در راستای ماموریت صلح بانی در بوسنی نیز بکار گرفته شده است. از سال 1998 روند جایگزینی تانک چلنجر1 با مدل بهسازی شده ی آن یعنی چلنجر2 آغاز گردید و تا سال 2002 میلادی به اتمام رسید.

      روند طراحی تانک چلنجر2 در آگوست 1989 میلادی به اتمام رسید و در فوریه سال 1990، اولین نمونه آزمایشی آن تکمیل گردید. در این نمونه ی آزمایشی ، از جدید ترین فناوری آنزمان استفاده شده بود.در اوایل آگوست سال 1990 هفت دستگاه نمونه آزمایشی و پس از آن دو دستگاه دیگر آماده گرید.از نه دستگاه نمونه آزمایشی، هفت دستگاه آن در لیدز و دو دستگاه دیگر در نیوکاسل ساخته شدند. همچنین یک برجک اضافی در لیدز ساخته شد تا از آن برای آزمایشات شلیک و اثر برخورد گلوله ی دشمن بر روی زره استفاده شود. این نمونه های آزمایشی از جهاتی با یکدیگر تفاوت داشتند ولی در همه ی آنها 156 مورد بهینه سازی انجام شده بود.عملیات بهسازی طوری طرح ریزی شده بود تا امکان انجام برخی از این بهسازی ها بر روی تانکهای چلنجر1 در محلهای نگهداری آنها امکانپذیر باشد.

      شرکت سیستمهای دفاعی ویکرز که در آنزمان مسئولیت پروژه را بر عهده داشت در سپتامبر سال 1990 تانک چلنجر2 را در معرض نمایش گذاشت. (لازم به ذکر است که بعد ها سرکت بی ای ایی سیستمز با خریداری شرکت ویکرز مسئولیت پروژه راعهده دار شد).

      پس از بررسی های انجام شده از سوی ارتش سلطنتی انگلستان این تانک برای خدمت در ارتش مناسب تشخیص داده شد. در ژوئن سال 1991 میلادی دولت انگلستان درخواست خرید 127 دستگاه تانک چلنجر 2و 13 دستگاه تانک آموزشی به ارزش 520 میلیون پوند را ارائه کرد.در سال 1993 تولید تانک در کارخانجات ویکرز در لیدز آغاز شد و اولین مرحله ی سفارش در جولای سال 1994 آماده تحویل گردید. در 16می سال 1994 ارتش انگستان آزمایشات تکمیلی تانک چلنجر2 را آغاز کرد. پس از اتمام آزمایشات متفاوت مقامات ارتش از عملکرد تانک ابراز رضایت کردند.در جولای سال 1994 وزارت دفاع انگلستان سفارش دیگری را برای خرید تانک ارائه کرد. این سفارش که ارزش آن بالغ بر یک میلیارد و دویست میلیون پوند بود شامل 259 دستگاه تانک چلنجر2،نه دستگاه آموزشی بعلاوه ی پشتیبانی آموزشی و لجستیکی میشد.فرآیند تولید از همان سال آغاز شد.
      تولید تانک در کارخانجات لیدز تا سال 1999 به اتمام رسید ولی کار تولید در نیوکاسل همچنان ادامه پیدا کرد تا آنکه در سال 2002 آخرین سری از تانکهای تولید شده نیز به ارتش انگلستان تحویل داده شد.در سال 1993 سلطان نشین عمان هجده دستگاه تانک چلنجر2 را سفارش داد و در سال 1997 سفارش خدید بیست دستگاه تانک دیگر را ارائه کرد. ارزش این معاله 240 میلیون پوند برآورد شده است.


      در سال 1999 وزارت دفاع انگلستان تایید کرد که تانک چلنجر2 توانسته است طی سخت ترین آزمایشات مطابق شرایط میدان نترد بهتر از هرتانک دیگری در سراسر جهان به اهداف مورد نظر دست یابد.با این حال برخی از کارشناسان مسائل نظامی معتقد بودند که این ادعا بیشتر بمنظور بازاریابی برای فروش تانک مطرح شده است. با روشن شدن جزئیات بیشتری از این آزمایشات، توانمندیهای تانک چلنجر2 بر همه گان آشکار گردید و از آن بعنوان یکی از بهترین تانکخای رزمی تام برده شد.

      جزئیات از این قرار بود:
      یک اسکادران مرکب از از دوازده دستگاه تانک چلنجر2 که خدمه ی آنها گلچینی از بهترین و با تجربه ترین پرسنل ارتش انگلیس بودند، موفق شدند تا آزمایشات زرهی تکمیلی واحدها موسوم بهATDU را با موفقیت به اتمام برساند.این اسکادران با پوشش دادن 5040 کیاومتر طی 84 نبرد شبیه سازی شده و شلیک 2856 گلوله از انواع مختلف مهمات 120 میللیمتری و 84000 گلوله ی کالیبر 7.62 میلیمتری مسلسل کار خود را به اتمام رساند. هر روز نبرد شبیه سازیس شده 33 کیلومتر پیشروی در زمینهای ناهموار، 27 کیلومتر حرکت در سطوح جاده ای و شلیک 34 گلوله ی توپ 120 میلیمتری و 1000 گلوله مسلسل موازی با توپ اصلی را شامل میشد.

      این آزمایشات اعتبار از دست رفته ی تانک چلنجر را به آن بازگرداند ولی با این حال در بازار فروش جهانی توفیق چندانی نصیب تانک نشد.علیرغم آزمایش تانک توسط کشورهای قطر ، عربستان سعودی و یونان هیچکدام از انی کشورها تمایلی به خرید تانک چلنجر2 از خود نشان ندادند. علت این امر رقابت فشرده در بازار جهانی و حضور رقبای سرسختی همچون سری تانکهای ابرامز ، لئوپارد2 ولکلرک بود. بدین ترتیب عمان به عنوان تنها مشتری خارجی تانک چلنجر2 باقی ماند و آخرین سری از سفارشات عمان در سال 2001 میلادی به ارتش آن کشور تحویل داده شد.

      بدنه تانک چلنجر2 از سه بخش تشکیل شده است: اتاقک راننده که در جلوی بدنه قرار دارد، بخش فرماندهی و کنترل که در برجک قرار گرفته و بخش موتور که در انتهای بدنه قرار دارد.بدنه و قطعات موتوری تانک چلنجر1 در تانک چلنجر2 نیز مورد استفاده قرار گرفته است که علت آن کارایی بالای آنها بوده اما برجک تانک کاملاٌ از طراحی تازه ای بهره می برد و با تانک قبلی تفاوت دارد.برجک تانک به زره چابهام نسل دوم مجهز شده است. این زره از ساختار محرمانه ای مرکب از لایه های سرامیک مخلوط در داخل زره فولادی تشکیل شده است و به آن زره ساندویچی نیز گفته می شود.این زره جدید به شدت مقاوم است و در مقابل سلاحهای هدایت شونده ی ضد تانک (ATGM) و مهمات انفجاری شدید ضد تانک (HEAT) که به خرجهای شکلدار مجهزند، از تانک مخوبی محافظت مینماید. علاوه بر تانک چلنجر، در تانک ابرامز ایالات متحده نیز ازفناوری این نوع زره استفاده شده است.برجک تانک توسط یک سیستم گرداننده الکتریکی حرکت میکند و در آن از سیستم الکترو هیدرولیکی استفاده نشده است.
      تانک چهار نفر خدمه دادر که عبارتند از:فرمانده، راننده، توپچی، و گلوله گذار.علت استفاده از چهار نفر،بالا بردن قابلیتهای رزمی و توان درگیری بیست و چهار ساعته تانک بوده است زیرا در اینگونه ماموریتهای سنگین تعداد نفرات تاثیر گذار خواهد بود (لازم به ذکر است که تانکهایی همچون لکرک یا T-72 از سه خدمه استفاده می کنند که این امر موجب افزایش خستگی روحی و جسمی نفرات در ماموریتهای طولانی خوهد شد).

      اتاقک راننده به یک پریسکوچ غیر فعال (PDP) مجهز اشت. این پریسکوچ از یک سیستم تقویت کننده تصاویر بهره میبرد در نتیجه حرکت در شب برای راننده امکان پذیر شده است. در نتیجه استفاده از این سیستم ها تانک میتواند در شب با سرعتی معدل سرعت روز خود حرکت کند و از وسایل روشنایی خارجی نیز استفاده ننماید.
      جایگاه فرمانده ی تانک که در سمت راست برجک واقع شده به هشت عدد پریسکوپ با قابلیت پوشش 260 درجه ای مجهز است. در زیر هر پریسکوچ کلید قرمز رنگی تعبیه شده است که در صورت فشار دادن آن برجک به سرعت با پریسکوپ هم سو خواهد شد.فرمانده تانک به یک هدف یاب متعادل با میدان دید وسیع به نام
      VS580-10 مجهز می باشد یک مسافت یاب لیزری نیز در آن تعبیه شده است.این هدفیاب قادر است تا دامنه +35 الی -35 درجه عمودی را پوشش دهد. کار طراحی و ساخت این هدف یاب را شرکت ساژم بر عهده داشته است.
      جایگاه توپچی که در جلوی فرمانده قرار دارد به یک سیستم تصویر ساز حرارتی مجهز است که شرکت تیلز اپتروسیس سازنده ای آن است. این سیستم که از حسگر UKTICM2 استفاده مینماید امکان دید در شب را برای توپچی فراهم کرده است. تصویر حرارتی با بزرگنمایی 4 الی 11.5 برابر در هدفیاب ها و نیز نمایشگرهای دیجیتالی فرمانده و توپچی تانک قابل رویت است.
      توپچی تانک به یک هدفیاب اصلی متعادل مجهز است که از یک مجرای نشانه روی بصری، یک مسافت یاب لیزری چهار هرتزی با دقتی در حدود 5 متر و بردی بین 200 الی 10000 مترو همچنین یک صفحه نمایش تشکیل شده است.کار طراحی این هدفیاب نیز توسط شرکت تلیز اپتروسیس انجام شده است.علاوه بر هدفیاب اصلی، تانک به یک هدفیاب فرعی نیز مجهز است که بصورت موازی با توپ نصب شده است تا در صورت نیاز توسط توپچی مورد استفاده قرار گیرد.خدمه گلوله گذار نیز به یک پریسکوپ روزانه مجهز است و در صورت نیاز می تواند از آن استفاده نماید.

      تانک چلنجر2 به یک سیستم کنترل آتش دیجیتالی ساخت شرکت جنرال داینامیکس کانادا(سابقا شرکت کامپیوتیگ دیوایسس) مجهز است.این سیستم از یک کامپیوتر تشکیل شده که بصورت خودکار محاسبات مربوط به فرآیند شلیک را انجام می دهد.سیستم کنترل آتش تانک قادر است تا شش هدف متفاوت را بصورت یکجا ردیابی کند. تانک های چلنجر2 ارتش انگمستان به یک سیستم کاربردی اطلاعات میدان نبرد (PBISA) مجهز شده اند که شرکت جنرال داینامیکس انگلستان کار طراحی آنرا بر عهده داشته است.این سیستم برای جمع آوری از دیگر تانک ها به منظور هماهنگی بیشتر و گرفتن دستورات لازم از ستاد فرماندهی مرکزی بکار میرود.اطلاعات این سیستم پس از پردازش کامپیوتری در نمایشگرهای فرمانده و راننده تانک به نمایش در می آید تا آخرین اطلاعات صحنه نبرد و آرایش نیروهای خودی یا دشمن را در اختیار آنها قرار دهد. همچنین برای تانکهای ارتش انگلستان یک سیستم تاکتیکی ارتباطات دیجیتالی به نام بومن (کماندار) در نظر گرفته شده که علاوه بر امکانپذیر کردن ارتباطات امن، به طور خودکار موقعیت جغرافیایی تانک را نیز نمایش می دهد تانکهای چلنجر2 ارتش انگلستان که در عراق خدمت می کنند در سال 2006 به این سیستم مجهز شدند.

      سلاح اصلی تانک چلنجر2 را یک توپ 120 میلیمتری خاندار بنام ال-30 تشکیل میدهد که از فولاد تصفیه شده ESR ساخته شده است. این نوع فولاد جزو مرغوبترین انواع فولاد در جهان بحساب می آید و استحکام بسیار بالایی دارد.این توپ به یک روکش عایق حرارت، یک سیستم مرجع نصب شده در دهانه لوله و همچنین یک سیستم تخلیه کننده دود مجهز است.

      سطح داخلی توپ ال-30 با روکشی از فلز کروم پوشیده شده تا ساختاری محکمتر و سطحی نرم تر به آن ببخشد.
      این روکش باعث می شود تا گلوله سایش کمتری با سطح لوله داشته باشد، دقت بیشتری پیدا کند، سرعت آن افرایش یابد و در نتیجه قدرت نفوذ آن بالاتر برود.توپ ال-30 دارای زاویه حرکت عمودی 10- الی 20+ درجه است و از آنجا که برجک تانک قابلیت حرکت 360 درجه ای دارد، توپنیز دارای زاویه گردش 360 درجه ای است و از یک سیستم کنترل و تثبیت کننده برقی استفاده مینماید.این توپ تفریباٌ با تمامی مهمات های فعلی 120 میلیمتری سازگار می باشد و می تواند گلوله های ثاقب ضد زره APFSDS-T مجهز به میله ی نفوذ کننده از جنس اورانیوم ضعیف شده ، گلوله های دودزا و انواع دیگری از گلوله های دیگری از جنس اورانیوم ضعیف شده نیز شلیک نماید از جمله چارم-1(CHARM-1) و چارم-3 (CHARM-3) که جزو مهمات اصلی تانک بحساب می آیند.در سال 2004 میلادی بخش سیستمهای زمینی شرکت بی ای ایی سیستمز طبق قراردادی متعهد شد تا تانکهای چلنجر2 ارتش انگلیس را به یک توپ 120 میلیمتری بدون خان مجهز کند.دین ترتیب تانکهای چلنجر2 ارتش انگلستان به توپ بسیار معروف و پر قدرت ال-55 ساخت شرکت راین متال آلمان مجهز شدند.این توپ که یکی از بهترین و قابل اعتماد ترین سلاحهای جهان بشمار می آید تاکنون بر روی سری تانکهای ابرامز ایالات متحده و ائوپارد2آ6 آلمان نصب گردیده است. این توپ قدرتمند از ژانویه سال 2006 تاکنون مضغول گذراندن مراحل آزمایشی بر روی تانک چلنجر2 می باشد.
      علاوه بر توپ اصلی تانک به یک مسلسل کالیبر 7.62 موازی با توپ و یک مسلسل GPMGL37A کالیبر 7.62 بر روی برجک برای دفاع هوایی مجهز میباشد.
      موتور تانک یک موتور دیزلی دوازده سیلندر پرکینز کاترپیلار با نام CV12 می باشد که 1200 اسب توان تولید میکند. همچنین تانک چلنجر2 به یک سیستم تعوض دنده ی اتوماتیک به نام TN54 مجهز است که شش دنده ی جلو و دو دنده ی عقب دارد.حداکثر سرعت جاده این تانک 59 کیلومتر بر ساعت و حداکثر سرعت آن در مناطق ناهموار 40 کیلومتر بر ساعت است.برد عملیاتی تانک نیز 450 کیلومتر در حالت معمول و 250 کیلومتر در مناطق ناهموار میباشد.
      لازم به ذکر است که مدل صادراتی تانک چلنجر2 به یک موتور دیزلی جدید به نام MTUMT883 مجهز شده است که به آن قدرتی معادل 1500 اسب میدهد. حجم کم این موتور باعث میشود که فضای بیشتری برای دخیره سوخت بوجود بیاید که این امر باعث افزایش برد عملیاتی تانک تا شعاع 550 کیلومتری شده است.

      تانک چلنجر2 به یک سیستم حفاظتی شیمیایی- میکروبی-هسته ای (ش م ه) مجهز است که از خدمه تانک در برابر عوامل غیر متعارف حفاظت می کند.سیستمهای الکترونیکی تانک نیز در برابر امواج الکترومغناطیس ناشی از انفجارات هسته ای مقاوم هستند. این خصوصیات باعث شده است تا تانک برای نبردهای غیر متعارف نیز آمادگی داشته باشد.قابل ذکر است که تانک چلنجر2 یکی از معدود تانکهایی است که از فناوری پننهانکاری استفاده مینماید. شکل خاص بدنه و برجک باعث گردیده تا اثر راداری تانک به حداقل برسد.
      علیرغم عدم شهرت زیاد تانک چلنجر این تانک واقعاٌ یکی از بهترین تانکهای امروز جهان است.زره مستحکم، قدرت آتش خوب ، قابلیت تحرک مناسب و ایمنی بالا از تانک چلنجر2 تانکی مناسب و قابل اطمینان ساخته است که توانمدندی هایش را در عرصه نبرد و نه روی کاغذ به اثبات میرساند.

      مشخصات تانک رزمی چلنجر 2
      خدمه : 4 نفر
      جرم کلی تانک : 62500 کیلو گرم
      طول بدنه تانک :8،3 متر
      عرض تانک : 3،5 متر
      ارتفاع تانک از سطح زمین : 2،5 متر

      جنگ افزار های موجود روی تانک : یک توپ 120 میلیمتری + یک مسلسل 7،62 میلیمتری موازی با توپ + یک مسلسل با کالیبر 7،62 نصب شده روی برجک
      ظرفیت گلوله توپ : 50 گلوله از انواع مختلف
      ظرفیت گلوله مسلسل : 4000 گلوله
      قابلیت دید در شب : دارد
      قابلیت شلیک در حین حرکت : دارد
      موتور : CV12 دیزلی با 1200 اسب بخار قدرت
      حداکثر سرعت : 59 کیلومتر بر ساعت : جاده ای -- 40 کیلو متر بر ساعت : غیر جاده ای
      حداکثر برد عملیاتی : 250 الی 450 کیلومتر
      سیستم استتار : بهمراه دو سری پنج تایی نارجک دودزا، تخلیه کننده دود از اگزوز ال-8

      منبع : ماهنامه جنگ افزار شماره 29
    • توسط ghiam
      آخرش معادله حل شد. این چند روز کلی گشتم دنبال صحبتهای فرمانده نیروی دریایی تا سر از این پروژه ها در بیارم.
      در مورد موج 6 که به اسم پروژه سفینه نامگذاری شده این شناور 2200 تن وزن و بیش از 100 متر طول داره و از نوع سه بدنه هست. 
      شناورهای بعدی تا 3000 تن می رسند که طبق  تصویر نسخه  3000 تنی با نام پروژه هرمز یک ناو پشتیبانی نیمه سنگین هست که علاوه بر حمل دو بالگرد یا یک بالگرد و دو پهپاد سجیل، 96 سیلوی عمود پرتاب، 4 سامانه کمند، یک توپ 76 میلیمتری و لانچرهای مایل پرتاب برای موشکهای کروز/پدافندی داره. 
       

       
      ناو آموزشی خلیج فارس هم تکلیفش معلوم شد طول 207 متر و وزن 5000 تن. 
      پروژه نگین هم که گفته شده 5000 تا7000 تن وزن داره و جای دیگه امیر خانزادری وزن این ناوشکن رو 7000 تن اعلام کرده. 
       
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.