worior

سناریو پاسخ پدافندی تهاجم گسترده کروز

امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

15 minutes قبل , hosm گفت:

بسم الله الرحمن الرحیم

با تشکر از ابراهیم عزیز

۱ - پدافند غیر عامل و محدود کردن محلهای عبور کروز با موانع و ... تا موشک مجبور به اوج گرفتن بشه

۲ - غافلگیر نشدن و تشخیص آماده شدن دشمن برای حمله

۳ - حمله سنگین پیش دستانه یا در ساعت اول با موج موشکهای بالستیک و کروز و به هم زدن تمرکز دشمن (به هیچ وجه نباید در لاک دفاعی رفت و ابتکار عمل را به دشمن داد. امام علی(ع) فرموده‌اند کسی که در خانه خود دفاع کند محکوم به ذلت خواهد بود)

۴ - ایجاد رادارهای پیش اخطار شلیک و رهگیری در نقاط مرتفع، آواکس . شبکه رادارهای جنگنده‌ها

۵ - واحدهای چابک، ارزان و تمرین کرده توپخانه‌ای در تعداد ۲ تا ۳ هزار گشت در نواحی عبور کروزها. آتش به اختیار. گرفتن گرای تقریبی از رادارهای پیش اخطار

۶ - شکار کروزهای ارتفاع گرفته توسط جنگنده‌های اسکرامبل با توپ (نیاز به ۳۰۰ جنگنده کوثر)

۷ - تدافع نقطه‌ای در محلهای حساس

۸ - تدافعات غیر عامل مانند دود، استتار و ... در مسیر و هدف کروزها

اولین ارسال رو بخونید.

بدلیل اینکه ما با یک ائتلاف عظیم روبرو خواهیم بود(حمله به ایران فقط در قامت چنین ائتلافی ممکن است)، دشمن رو قوی فرض کردیم، در چنین حالتی حتی 4000 موشک هم رقم بسیار بزرگی نیست. منتهی همه موارد مطروحه شما رو جزو پیش فرض های دشمن گرفتم، یعنی دشمن میداند که اخلال در کار هست، گشت و شناسایی در کار است، و پدافند بلند برد و حتی برد متوسط هم قوی هست  و بدون آگاهی از این موارد حمله نمیکند. بنابراین مطابق با این سناریو آنقدر موشک شلیک میشود که 4000 موشک فقط با عوامل تقابل سخت روبرو شود.

 

یک مثال تاماهاوک کلاس 4 بود که، هم GPS داره، هم ترکام و DSMAC و هم قابلیت پردازش تصویر، و ایضا لینک هدایت در ترمینال! برد هم 2500 کیلومتر یعنی میتونه بصورت مارپیچ مسیر طولانی تر برای رویارو شدن با سامانه های کمتر رو انتخاب کنه.

 

  • Like 5
  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
5 minutes قبل , worior گفت:

اولین ارسال رو بخونید.

بدلیل اینکه ما با یک ائتلاف عظیم روبرو خواهیم بود(حمله به ایران فقط در قامت چنین ائتلافی ممکن است)، دشمن رو قوی فرض کردیم، در چنین حالتی حتی 4000 موشک هم رقم بسیار بزرگی نیست. منتهی همه موارد مطروحه شما رو جزو پیش فرض های دشمن گرفتم، یعنی دشمن میداند که اخلال در کار هست، گشت و شناسایی در کار است، و پدافند بلند برد و حتی برد متوسط هم قوی هست  و بدون آگاهی از این موارد حمله نمیکند. بنابراین مطابق با این سناریو آنقدر موشک شلیک میشود که 4000 موشک فقط با عوامل تقابل سخت روبرو شود.

 

یک مثال تاماهاوک کلاس 4 بود که، هم GPS داره، هم ترکام و DSMAC و هم قابلیت پردازش تصویر، و ایضا لینک هدایت در ترمینال! برد هم 2500 کیلومتر یعنی میتونه بصورت مارپیچ مسیر طولانی تر برای رویارو شدن با سامانه های کمتر رو انتخاب کنه.

  

همینجاست که واحدهای آتش به اختیار  و مجبور کردن موشکها به دالان‌های کمی خاص و شبکه کردن رادارها و شکار به توپ جنگنده‌ها به کار میاد

در راستای فشار نامتقارن، شخم زدن تل آویو و حیفا هم جزو گزینه‌ها باید باشه

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ظاهرا از جنوب سوریه احتمالا از سمت التنف یا مرز اردن با B1B Lancer اقدام به شلیک JASSM هم کردن و اخباری از ردگیریشون توسط Buk-M2 & Pantsir S1 منتشر نشده ، راهکاری هم برا مقابله با این مورد هم وجود داره ؟

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

در ساعت اول شاهد جنگ الکترونیک برای اخلال در سیستم های کشف و رهگیری خواهیم بود که به نوبه ی خود سطح پاسخگویی به تهدیدات رو کاهش میده

علاوه بر 4000موشک پیش فرض احتمال استفاده از چند صد موشک دکوی راداری برای پر کردن صفحه رادار هست؛

اگر در برد متوسط و بلند برای هر هدف دو موشک پدافندی شلیک بشه به حدود 8000موشک نیاز هست که شاید خارج از توان آتشبار های موجود باشه و لود دوباره آتشبار نیازمند زمانه

 

irartesh-ir_138269701005821.jpg 

 

توپ اورلیکن درقالب سیستم اسکای شیلد  

در بازی ژنرال شاهد این نوع سیستم دفاعی (چین) بودیم

این نوع سیستم دفاعی به صورت شبکه محور برای هدف قرار دادن کروز بخصوص با گلوله های ترکش زا میتونه موثر واقع بشه

سیستم  متشکل از رادار کشف ورهگیری ؛سیستم کشف اپتیکی ؛آتشبار و پست فرماندهی

ما نمونه وطنی این نوع سیستم نظیر سماوات و حائل(متحرک) رو داریم که میشه در صورت ارتقا به صورت سکوی ثابت در طول نوار مرزی مستقر  کرد مزایای سیستم ثابت زمینی:

1_محدودیت وزنی و مکانی برای مهمات قابل حمل نداره ؛با طراحی یک سیستم تغذیه همانند کاتلینگ شاهد افزایش تعداد فشنگ با خشاب زیر زمینی خواهیم بود که میشه  با یک سیستم خنک کننده برای لوله  نرخ آتش بالایی داشته باشه و از بار پدافند موشکی کم کنه

2_از اونجایی که این سیستم جزو اهداف اولیه متخاصم خواهند بود میتونه طراحی سکو به صورتی که در زیر زمین قراربگیره باشه و در مواقع حساس به صورت مکانیکی به سطح بیاد و درگیر بشه چیزی شبیه به آسانسور! و سیستم کشف و رهگیری عمدتا بر دوش کاونده اپتیکی باشه تا هدف ضد رادار ها قرار نگیره در این صورت کشف سیستم قبل حمله رو سخت میکنه و با استتار مناسب قابلیت بقاپذیری سیستم رو افزایش میده 

3_نیاز به جابجایی؛کشنده؛اپراتور ،بارگزار خشاب و استقرار رونداره و در کمترین زمان ممکن آماده بکار میشه این ویژگی در حمله غافلگیرانه موثر واقع میشه 

4_میشه پست های فرماندهی رو به زیر زمین منتقل کرد و با اتوماسیون سیستم برای هر چند سیستم یک پست فرماندهی کوچک تدارک دید 

در صورت تلفیق این سیستم با چندین منپد در قالب سکوی ثابت زمینی کارایی سیستم بیشتر خواهد شد

معایبی که این سیستم داره 

کم بودن برد درگیری : برد کم (در حدود4 کیلومتر)سیستم یکی از معایبی هست که اونو فقط برای اماکن حساس ودفاع نقطه ای مفید می کنه اما از اونجایی که احتمالا عمده مسیر عبور کروز ها معطوف به استان های غرب و  جنوب غربی میشه سیستم برای نقاط مرزی با اولویت تهدید بالا موثره

هزینه:یکی از نکاتی که این نوع پدافند هزینه ی بالایه که نیاز به بودجه کافی داره ؛ از اونجایی که مقابله موشکی برای هر هدف نیاز به دو موشک داره و بالطبع هزینه بالایی رو میطلبه این هزینه برای این نوع سکوی دفاعی تا حدودی توجیه پذیره

 

در هر صورت تقابل با چندین هزار کروز با اتکا  به پدافند زمین پایه بسیار دشواره و فقط میشه حجم خسارات وارده را تا حدودی کاهش داد ؛ دفاع پیش دستانه ،شناسایی و هدف قراردادن لانچر ها ،جیمینگ و پدافند غیر عامل از دیگر راهکارها برای مقابله با تهاجمه.

با تشکر از ایجاد این تایپک 

ویرایش شده در توسط aminjabbary
  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

من معمولا خواننده نظراتم و حرف نمیزنم 

نظر شخصیه لطفا یکی از مدیران حذفش کنه

1 . تجربه سوریه ما داریم که با سیستم هایی بسیار قوی همچون پانیتسر هم نمیشه دفاع بازدارنده در مقابل کروزها کرد پس دفاع صفر محکوم به شکسته تنها راه زدن پایگاه قبل از شلیک هست که با توچه به شرایط ما و دشمن امکانش نیست 

2 . باید در نظر بگیریم که اسمان در اختیار ما نخواهد بود راداری در اختیار مانخواهد بود پس به فکر این چیزا نباشید . تنها راه بالا بردن بازدارندگی هست که دشمن فکر حمله نکند . اونم که میدونید ابزارش یه چیزه که ما محرومیم ازش..

ویرایش شده در توسط khoram
  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اگر در موج دوم و چهارم حملات به صورت دریاپایه باشد و بتوانیم ناوشکن های arleigh burke به صورت ترکیبی با ضد کشتی کروز ترجیها هواپایه و بالستیک دریاپایه با برد حداقل 500 کیلومتر هدف قرار دهیم ترکیبی با کمک Tor-M1 و سراج و مصباح با دیگر حملات دریاپایه (در صورت حملات غافلگیرانه با زیردریایی ها) می‌توان مقابله کرد که از نظر اقتصادی هم مقرون به صرفه است و برای موج اول و سوم با آتش ترکیبی توپخانه امثال سامانه های مصباح و سراج و استقرار یگان های دوش پرتاب Strela-3 به همراه IR Cameras یا دوش پرتاب Verba روسی که دارای دوربین اپتیکی است در تعداد بالا (در صورت دسترسی) حتی در ارتفاعات می‌توان حملات را دفع کرد ، و برای مقابله با حملات اهداف با RCS کم یا پیشگیری از این نوع حملات که معمولا به صورت هواپایه صورت میپذیرد با تلاش ۲ و ۳ وارد عمل شویم و یا پرتابگرهای آنها را با موشک برد بلند هوا به هوا ترجیها ۳۰۰ کیلومتر که با رادارهای زمینی هم Integrate شده باشند (یحتمل پروژه مقصود) رهگیری کنیم.

ویرایش شده در توسط LegendaryAegis
  • Like 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

یه بررسی اجمالی در مورد تجهیزات موجود،...:

 

AIR_DEFENSE_ASSETS-1.jpg

 

تحلیل تصویر فوق:

یک روش مرسوم در بازاریابی با عنوان STP هست که اینجا هم کاربرد دارد، من تصویر فوق رو بر اساس گام اول درست کردم.

STP مخفف SEGMENTATION.TARGETING. POSITIONING یا تقسیم بندی، هدف گیری، موقعیت یابی،..

وقتی سطوح مختلف پدافند هوایی ایران رو تقسیم بندی میکنید، متوجه خواهید شد که در قسمت برد بلند با تکمیل باور373 و وجود اس 300 و البته اس 200 که بدلیل عدم کارایی در برابر موشک های کروز وارد لیست نشده، تکمیل خواهیم شد، به برد متوسط که برسیم، تنوع سامانه ها و موشک ها بسیار زیاد و موثر خواهد شد. اما رویارویی با موشک های کروز در این دو بخش گران تمام خواهد شد، و اگر تهاجم اولیه موفق به مصرف موشک های این مجموعه شوند، با ورود بمب افکن های سنگین و جنگنده های پنهانکار با تجهیزات دورایستا، کار پدافند بسیار دشوار خواهد شد. بخش میانبرد و بلند برد پدافند باید پس از تهاجم موشکی کاملا پایدار بماند، خسته و مصرف نشود.

در ادامه به حیاتی ترین بخش مقابله با موشک های کروز میرویم فاصله 8 تا 20 کیلومتر که تنها دو پاسخ میابیم، تور و حرز نهم(یازهرا)، و با خوشبینی راپیر، به نظر میرسد این قسمت نیاز به اقدام سریع و کارفراوان دارد. سپس وارد فاز درگیری بسیار نزدیک میشویم که تنوع سامانه ها در این بخش بسیار است، حلال مشکل این بخش آموزش پیوسته، تمرین و اتوماسیون است. در فاصله زیر 500 متر راهکارها بیشتر جنبه حفاظت و مقاوم سازی ابنیه دارد، اما یک ایده کاربردی نظیر ساختن سامانه های ADS برای این بخش میتواند وجود داشته باشد، اگر بتوان موشک کروز با سرجنگی 500 کیلوگرمی را در فاصله 100 متری زمینگیر ساخت(منفجر کرد) حتی امکان شکستن شیشه ساختمان ها و اهداف نیز دشوار ممکن خواهد شد، این روش حتی در پاسخ به موشک های هایپرسونیک میتواند موفق باشد،...

 

  • Like 3
  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اگر بخواهیم اینجوری بررسی کنیم که یا مساله خیلی آسان یا خیلی سخت میشه و جواب درست در نمیاد 

مهمترین و اولین بخش شناسایی مهاجمین هست 

اینکه هر موشک اولویت بندی و ارزش گذاری شود 

و بر اساس ارزشش مقابله شود 

برای مثال موشک هایی که سمت مناطق مهم و استراتژیک مثل فرودگاه های اصلی، تاسیسات هسته ای، تاسیسات نظامی محوری، تاسیسات برق و ... میرن در اولویت هستن و مراکزی مثل بنادر ارزش کمتری دارن

 

از سویی دیگر بهترین دفاع در حمله ایجاد میشه

ما باید در شروع کار مراکز شلیک این موشک ها رو هدف قرار بدیم تا حمله اونها در موج اول سکته کنه و در موج دوم و به بعد با مشکل روبرو بشه 

بخش زیادی از این موشک ها از دریا شلیک میشه و این یعنی اینکه ما میتونیم با حمله به ناوگان دشمن اون رو زمینگیر کنیم

 

ما در بخش دفاعی باید اولویت درگیری ایجاد کنیم 

احتمالا اولویت اول سامانه های و توپ های کوتاه برد است بدلیل ارزان بودن گلوله و خود سامانه 

و در بخش دوم سامانه هایی مثل تور یا منپدها 

در این بین بخش هایی خالی می مانند که پهبادها یا جنگنده هایی با گشت زنی در مناطق کم تراکم دفاعی می تونن اقدام به شکار موشک های کروز کنند 

همین هواپیماهای اف 5 خودمون یا کوثر می تونن در این مورد کنار پهبادها بکار بیان و نقاطی کور رو پر کنن 

در این بین اگه سیستم های جنگال هم بتونه موشک ها رو منحرف کنه بار روی سیستم به شدت کم میشه 

برای سیستم جنگال ما حتما به سمت زدن ماهواره ها باید بریم و این غیرقابل اجتناب است 

 

حال این سوال مطرح میشه که دشمن چکار میکنه؟

اون هم با علم به این موضوعات اقدام متقابلش چیست؟

  • Like 3
  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

توپ سعیر هم میتونه موثر باشه ، تو سوریه هم استفاده شد و کروز هم زد /  گلوله با سر جنگی ساچمه ای و متحرک سازی سعیر هم خیلی تاثیر داره 

اتوماسیون کردن توپ های 23  ، 35 م و 57 م م

مهجز کردن سایت های پدافندی به منبپد برا دفاع آخر یا مجهز کردن  به پهپاد مجهز به 4 منپد و آماده پرواز

جنگ الگترونیک قوی 

------------------------------------

رفتن به سوی ساخت ریل گان ( تو نمایشگاه نیروی دریایی تو چیتگر یه بنر از ریل گان زده بودن ، معلوم نشد تبلیغاتی هست یا نه )

http://uupload.ir/files/4fc9_20151003_125058.jpg

https://www.youtube.com/watch?v=Ev0G49jXJX0

 

ویرایش شده در توسط mahdi100
  • Like 1
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بايد به ترتيب برنامه ريزي داشته باشيم تا بتونيم برخورد موثري داشته باشيم :

١- شناسايي مهمترين مرحله برخورد تشكيل ميده كه خودش باز تقسيم ميشه : 

الف : برد بلند ( خارج از مرزها ) 

 ب : برد متوسط ( داخل مرزها ) 

ج : برد كوتاه ( نزديك هدف تا لحظه برخورد )

مطمئنن در برد بلند فقط سامانه هاي راداري ميتونيم استفاده كنيم چون ما به ماهواره دسترسي نداريم ولي در برد متوسط از طيف وسيعي از امكانات ميتونيم استفاده كنيم كه تشكيل ميشه از : رادار ، اپتيك ، ديده بان بصري ، سنسورهاي خاص هشدار و شناسايي اجسام هوايي با سرعت بالا تعبيه شده در لب مرزها كه حكم هشدار زود هنگام رو دارن و در آخر برد كوتاه كه تشكيل شده از سنسور هاي اپتيكي و حرارتي مادون قرمز  كه آخرين مرحله شناسايي تا انهدام هدف رو تشكيل ميدن ...

٢- بعد از شناسايي مرحله بعد پيشبيني مقصد موشك ها يا هواپيماها  و اولويت بندي بر اساس خطرناكتر بودن و در دسترس تر بودن هدف است كه مطمئنن بايد از هوش مصنوعي كمك بگيريم تا اهداف رو در كسري از ثانيه اولويت بندي كنه سيستمي كه انسان كمترين تاثير در اون داشته باشه ، براي همچين سيستمي بايد يك يا چند ابر كامپيوتر كه از قبل در مراكز فرماندهي پدافند در چند نقطه كه داراي جايگزين فوري باشن با رعايت پدافند غير عامل در زير زمين تهيه شده باشه و يك سيستم عامل بومي كه از قبل خودمون براش اولويت بندي و درجه خطر رو براش تعريف كرده باشيم و در اخر اتصال ايمن به واحدهاي آتش ... 

٣ - واحدهاي آتش كه خودش از چندين قسمت تشكيل شده : 

الف: برد بلند ، كه تشكيل شده از واحدهاي موشكي و هواپيماهاي خلبان دار و بي خلبان كه با هدايت سيستم زميني به سمت هدف راهنمايي ميشن در اينجا با هدايت سيستم زميني ميشه از هواپيماهاي ملخي هم براي انهدام موشك ها استفاده كرد با مجهز شدن به موشك هاي حرارتي سبك وزن با تعداد بالا مهمترين نكته لينك شدن به سيستم زميني در هواپيماها هست در مرحله بعد از موشك برد بلند استفاده كرد كه هزينه بيشتري رو دارن 

ب: برد متوسط ، از واحدهاي موشكي زمين به هوا و پهبادهاي مسلح به موشك هاي اپتيكي و حرارتي استفاده كنيم هر چي بيشتر از  موشك هاي هوا به هوا استفاده كنيم مقرون به صرفه تر و سريعتر خواهد بود تا موشك هاي زمين به هوا 

ج: برد كوتاه ، كه لايه آخر ديوار تدافعي رو تشكيل ميده از سيستم هاي كوتاه برد موشكي مانند تور  ام  ١ ، يازهرا ، حرزنهم و منپدها و در اخر از واحدهاي توپ خانه اتوماتيك لينك شده به همديگه و هدايت كاملاً خودكار بدون دخالت نيروي انساني با مهمات تركش شونده استفاده كنيم ... 

اگه ما بتونيم همچين چيزي رو پياده كنيم ميتونيم اميدوار باشيم توي هر حمله اي سربلند خارج بشيم وگرنه بايد فاتحه كل نظام و كشور رو خوند ...

  • Like 3
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

با سلام

ایده ی اول که همین حالا هم دارد انجام میشود متحرک کردن بخش زیادی از سامانه های پدافندی هست تا موشک های هدایت ماهواره ای به رتحتی نتونند اون ها را هدف قرار دهند.

ایده ی دوم ساخت چیزی شبیه به سیستم دفاع فعال برای رادار ها و مناطق حساس هست که در دفاع نزدیک بتوانند با ایجاد یک دیوار آتش با مهمات شدید الانفجار اون موشک رو بدام بیاندازند نیاز به موشک هدایت شونده نیست فقط شلیک راکت با قابلیت تنظیم زمان انفجار اینم باید در نظر گرفت که ممکنه موشک های کروز دشمن برای عبور از این سامانه سرعت متغیر استفاده کنند ولی بازهم دیوار آتش در حجم بسیار زیاد آخرین دفاع ما خواهد بود و هرچقدر حجم آتش بلاتر احتمال موفقیت بیشتر

ایده ی سوم شلیک 5 موشک در برد کوتاه یه متوسط برای هر هدف هرچند که هزینه رو بالا میبره ولی 5 موشک از یک نقطی شلیک شوند یک موشک برای مثال 30 کیلومتری راست هدف یکی چپ یکی بالا یکی پایین و یکی هم خود موشک رو به طور مستقیم هدف قرار بده در فاز پایانی کم کم موشک های برای انفجار کنار هم میاند و با انفجار زیاد موشک یا جنگنده رو نابود میکنند در صورت تغییر مسیر اون موشک برای مثال به سمت راست موشکی که به سمت راست قرار دارد می تواد با زاویه ای مایل از رو به رو آن را مورد هدف قرار دهد شاید گران باشد ولی هیچوقت نمیشه با اطمینان برای جنگ برنامه ریزی کرد اما و اگر ها هم باید در نظر گرفت و حتی برای اون ها به طور محدود تسلیحات ساخت اگر با موشک پر سرعت و قابلیت تغییر مسیر و سرعت رو به رو شدیم به نظرم ترکیب ایده اول و دوم مناسب هست .

ایده ی چهارم ما نمیتونیم فقط در فاز دفاعی بمونیم حتی در فاز دفاعی هم به طور کامل قرار نیست موفق بشیم م امیتونیم ماهواره های ثابت دشمن رو مورد هدف قرار بدیم این کار از شدت حملات هرچند هم کم مدت کم میکنه و فرصت رو برای هنرنمایی بیشتر موشکی ما باز میکنه میشه با استفاده از یک موشک ماهواره بر همزمان چندین موشک ضد ماهواره رو به فضا ارسال کنیم البته بازهم با امام و اگر باید باشه چون زمان جنگ نمیتونیم تسلیحات جدید رو توسعه بدیم از همین حالا باید فکر موشک های ضد ماهواره ای مقاوم در برابر لیزر کنیم.

ایده ی پنجم خارج از بحث ما حقیقتا یک سلاح نهایی در اختیار داریم اگر بخواهند اسفاده کنند کاری که منجر به یک آشوب واقعی در جهان میشه اون هم تحدید به منتشر کردن تمامی حقایق و علوم فراطبیعی در بین مردم عادی هست سال ها برای رسیدن به این آرامش و برده داری نوین انسان ها تلاش شده این موضوع یک شمشیر دولبه هست و یک تحدید جدی علیه نظم نوین جهانی و حتی پایانی بر اون البته همچین علومی از کنترل خارجند ولی مدارکی همچون پروژه استار گیت بیان میکنه که خود دمشنان کاملا از این موارد اطلاع دارند پس فکر کنم بتونند بدتر از هر سلاح اتمی تحدید اون رو احساس کنند.

 

  • Like 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
14 hours قبل , hosm گفت:

همینجاست که واحدهای آتش به اختیار  و مجبور کردن موشکها به دالان‌های کمی خاص و شبکه کردن رادارها و شکار به توپ جنگنده‌ها به کار میاد

در راستای فشار نامتقارن، شخم زدن تل آویو و حیفا هم جزو گزینه‌ها باید باشه

ایراد دیگه ای که به این سناریو وارد هست اینه که تمام توان تهاجمی مارو نادیده گرفته و تنها در مقام یک مدافع صرف نظریه پردازی کرده و صحبت از موج دوم و سوم و ... میکنه در حالی که قبل از اتمام موج اول حمله معلوم نیست چه بر سر سکوهای پرتاب خواهد اومد و آیا توانی برای موج های بعدی باقی خواهد ماند یا خیر؟! قبل از اینکه کروزها به اهدافشون برسند (فرض میکنیم که یه تعدادی می رسند) تمام سکوهای پرتاب زمین پایه و دریاپایه شلیک کننده این موشک ها هدف هزاران موشک نقطه زن در موج اول حمله خواهند شد و باید دید که سیستم دفاع ضد موشکی طرف مقابل چطور در برابر هزاران هدف بالستیکی واکنش خواهد داد و البته موج دوم ، سوم و ... حملات بالستیکی هم در راه خواهد بود!!!

موج اول میتونه انبوهی از راکت های غیرهدایت شونده مستقر در مرزها و همینطور موشک های بالستیکی نسل قبل (اسکادA-B-C، شهاب 1 و 2 و ...) برای مشغول کردن پدافند و سپس شلیک موشک های نقطه زن باشه البته نباید از حمله به اهداف راداری و پدافندی توسط موشک های هرمز و کلاهک های بارانی در همون موج اول غافل شد قطعآ دشمن نمیتونه با سامانه های پسیو اقدام به رهگیری و انهدام اهداف بالستیکی کنه و مجبورن که رادارهارو روشن کنند که بهترین فرصت برای شناسایی رادارها و حمله به اونها در همون موج اول حمله فراهم میشه. برای موشکی مثل ذوالفقار کمتر از 10 دقیقه زمان لازمه تا به حداکثر برد خودش (700 کیلومتر) برسه و با استفاده از یک تاکتیک مناسب میشه تک تک نقاط پدافندی (تاد، پاتریوت و ...) رو شناسایی و در کمتر از چند دقیقه با انبوهی از موشک های نقطه زن مورد اثابت قرار داد.

  • Like 4
  • Upvote 1
  • Downvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
8 hours قبل , arminheidari گفت:

حال این سوال مطرح میشه که دشمن چکار میکنه؟

سلام علیکم 

2_copy.jpg

فاز یکم : 

در آینده یک مهاجم متفکر و تطبیق پذیر ، کنترل زمین را بسرعت از دشمن خواهد گرفت ( اجرای نسخه به روز استراتژی نبرد هوا- زمینی ) ، و به همان سرعت یگان هایش را برای جلوگیری از هدف قرار گرفتن توسط دشمن پراکنده خواهد نمود و صرفاً با اجرایعملیات شناسایی هوایی ، ضربات جراحی شده ای را بر پیکر باقی مانده دشمن وارد خواهد آورد .

1_copy.jpg

فاز دو :

ایجاد یک پوشش 24 ساعته از شبکه ایمن نسبت به جمینگ همه جانبه C5ISR بعنوان یک ( چشم همیشه بیدار ) در سراسر قلمرو دشمن 

3_copy~0.jpg

فاز 3 :

وضعیت : " کیش " 

آغاز حملات مداوم استراتژیک به زیرساختهای حیاتی دشمن ( نسخه به روز شده تئوری واردن )   

در این شرایط ، تمامی سلسله اعصاب واحدهای دشمن ( شبکه  گِره دار کنترل و فرماندهی دشمن ) هدف قرار گرفته ( تکرار سناریوی عراق 1991) تا موجبات پراکندگی و عدم تمرکز فرماندهی دشمن فراهم شود . 

4~48.jpg

فاز 4:

وضعیت : " مات "

اجرای مانور راهبردی برای اشغال مستقیم 

 

پی نوشت

تمرکز بررسی ما برای شناخت ماهیت شیوه دشمن روی فاز دوم  و سوم به نظرم باید باشد 

 

 

  • Like 1
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

۱- در بحث شناسایی زودهنگام جدای از کلیه تجهیزات راداری و اپتیکی شناخته شده زمین پایه نیاز به پلتفرم های هواپایه داریم که بخوایم سراغ ارزون قیمتش بریم می شه سراغ سامانه های اپتیکی راداری و یا جنگال مبتنی بر بالن های هوایی ارتفاع بالا رفت.

 

۲- برای مقابله زود هنگام یعنی دوربرد و اولین فاز مقابله با تهاجم کروزها و البته  نوع ارزان قیمتش استفاده از پلتفرم هوایی مسلح به توپ و موشک کوتاه برد هست، بدین منظور میشه از اف-۵، هواپیماهای رزمی توربوپراپ با مداومت پروازی بالاتر استفاده کرد و همین طور پهپادی مسلح به موشک های دوشپرتاب به این منظور توسعه داد. 

 

۳- در فاز بعدی خوب علاوه بر سامانه های موشکی برد متوسط و کوتاه و یا منپد های اتوماتیک شده بدین منظور که ذکر شد قطعا سامانه های توپخانه ای از ۱۰۰ میلیمتری گرفته تا ۷۶ م م ، ۵۷ م م، ۳۵ م م، ۲۳ م م، و شاید ۱۴ م م و ۱۲.۷ م م ارزونترین انتخاب هستند. اما تو این حوزه باید بهینه سازی خصوصا تو حوزه هوشمند سازی مهمات صورت بگیره مخصوصا برای کالیبر های بالاتر 76 و ۱۰۰، از هدایت پذیرکردن مهمات گرفته مثل سامانه ۷۶ م م strales با مهمات هدایت پذیر Dart تا ترکشی و مهمات هوشمند خوشه ای مانند مثل AHEAD که در نقطه محاسبه شده ای منفجر تعداد زیادی پرتابه رو به سمت هدف روانه میکنه تا شانس اصابت و انهدام افزایش پیدا کنه.

 

۴- قطعا بحث متحرک سازی پدافند یا رادار ها و یا دیدن راه حل هایی مثل جابجایی سریع از سطح به زیر زمین حفاظت شده توسط استحکامات هم میتونه ارزیابی و استفاده قرار بگیره

 

۵- بحث آفند به منبع حمله هم قطع در سناریوی درگیری پیش خواهد آمد که خوب جزو بخش مورد بررسی این تاپیک از سناریوی درگیری نیست.

 

اما جدای از همه موارد فوق معتقدم در صورت چنین تهاجمی با توجه به اینکه ابتکار عمل در اختیار مهاجم هست و از پیش احتمالا به بخش زیادی از اقدامات تدافعی ما آگاهی دارن و با توجه به شناخت دشمنمون که خوب بلدن غافلگیر کنن و ما هم خوب بلدیم غافلگیر بشیم ( حتی با ساده ترین پدیده های طبیعی مثل یه بارون)، تو سناریو های اینچنین باید این فرض رو لحاظ کنیم ممکنه در موج اول حملات بخش زیادی از سامانه های پدافندیمون منهدم بشه و بایستی تجهیزات ذخیره کافی برای بازسازی و جایگزینی پس از خروج از شوک اولیه و نیز رو شدن حدودی دست دشمن ،داشته باشیم.

ویرایش شده در توسط M-ATF
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

تحلیل دوستان رو خوندم  کاری با ممکن بودن این حجم از شلیک کروز ندارم که واقعا در یک زمان کوتاه دور از دسترس هست . 

یا کاری به این ندارم که ایران واقعا تهدید کرده کشورهای منطقه رو که اگه از خاک آنها به ایران حمله بشه ایران به خاکشون حمله میکنه 

اصلا کاری هم به این ندارم که ایران تمام ناوهای دشمن و هواگردهاشون رو به طور آنلاین تحت نظر داره و تهدید هم کرده که اگه مطمئن باشیم فردا مورد هجوم قرار میگیریم امروز حمله میکنیم ( تمام این موارد باعث خواهد شد کشورهای منطقه در تصمیماتشون تجدید نظر کنن و اصولا تهیه لجستیک این حجم از کروز بدون شک از دید ما پنهان نخواهد بود و ... )

صرفا در مورد مورد هجوم قرار گرفتن با تعداد زیاد کروز بحث میکنم . در حال حاضر دشمن بیشتر از تاماهاک و .. استفاده میکنه که قابل جم شدن و اخلال هستند ( هر چند که در حال حاضر موشکهای غیر قابل جم و اخلال هم داره که در طی آزمایشات تحت شدید ترین اخلال قرار گرفت ولی اطلاعات رو از ماهواره و ... گرفت )

دوستان درست هست که ما زاکرس و البرز را داریم ولی بیشتر مساحت کشور ما حالت کویری داره و بدون پستی و بلندی هست  و در معدود ارتفاعات هم تجهیزات مراقبتی نصب هست و ... بنابراین تو مناطقی مثل اصفهان و سمنان و یزد و کرمان و ... کار برای پدافند خیلی راحت تر هست و درصد موفقیت بسیار بالاتر 

قیمت موشکهای پدافندی دوربرد و متوسط بسیار بالا هست و بسیاری از تجهیزات ما توانایی درگیری همزمان با چند هدف را بصورت محدود دارند . در حال حاضر به پهباد پدافندی خوشبین نیستم در مقابل کروز ( حتی پرنده با سرنشین چون تا حالا چیزی ندیدم )

یه انتقادی هم از دوستان دارم چرا جوری صحبت میکنید که مثلا پدافند حائل یا سراج و .... که به تازگی تولید شده در تمام مناطق پدافندی حاضر هست و بدون کوچکترین مشکلی دارد کار میکند ؟ 

بنده نوک پیکان مقابله با کروزها رو ( چون از کروزهای کم پیدا و ... هم استفاده میشه ) سیستمهای کوتاه برد میدونم  به همراه سیستمهای اپتیکی به لینک زیر دقت کنید

http://s8.picofile.com/file/8342241626/Index_of_2016_12_26_07_21_15_e3453a27.webm.html

لینک را با دقت مشاهده کنید تا متوجه بشید توپ بوفورس با یک مهمات جدید و یه ارتقا ساده چقدر قدرتش افزوده میشود .. به شخصه دوست دارم در مرحله اول این گونه مهمات تولید و در سامانه های اورلینک متحرک نصب شود  و با سیستمهای اپتیکی موجود بهینه شود.باور بفرمایید   در صورت تامین تجهیزات مورد نیاز میتوان هر منطقه ای را در رنج کوتاه بیمه کرد .. در صورت امکان ساخت مهماتی شبیه مهمات میلینیوم و استفاده از آنها در توپهای دریایی ساخت داخل و استفاده از آنها در سکوهای ثابت و یا ساخت سامانه ای شبیه سامانه 

و ساخت این سامانه با کالیبر بزرگتر و مهمات هوشمند ترکش شونده که با توجه بع نوع سامانه دیگه مشکل فشنگ گذاری و ... را نخواهد داشت و بسیار کاربردی خواهد بود .. در مبحث سیستم توپخانه ای این سیاست بهترین و کم هزینه ترین و کاربردی ترین خواهدبود 

 

 

  • Like 1
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم