Recommended Posts



ایکاش به جای نیام و بهمن, صرفا همین خودروی آشکارساز شهرام و همان نفربر 8*8 شبیه BTR-90 که چندی پیش سربسته نمایش داده شد, رونمایی میشد.

 

http://img7.irna.ir/1394/13940704/2949558/n2949558-4549481.jpg

 

این نفربری که تصویرش رو قرار دادید , احتمالا مربوط به تولیدات وزارت دفاع هست که برای ارزیابی و  تست محصول , در اختیار نزاجا قرار گرفته! در غیر اینصورت از هر نظر به اقارب برتری داره و باید به جای اون رونمایی میشد! 

 

اگر دقت کنید خودروی سمت راست هم در واقع محصول رونمایی شده وزارت دفاع با نام طلائيه هست که تنها یک مقدار تفاوت جزئی با نمونه رونمایی شده داره:

 

thumb_129273_903.jpg

  • Upvote 4
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

همونطور که قبلا عرض کرده بودم , برای اصلاح این وضعیت باید  سازمان های جهاد خودکفایی  رو از نیروهای مسلح (ارتش و سپاه) جدا و با وزارت دفاع ادغام کرد!

 

این نظر شخصیه منه و من هم سواد نظامی ندارم

 

به نظرم حرفتون کاملا درسته البته در کنار اون باید ساختار وزارت دفاع اصلاح بشه که محصولات کاربردی تولید کنه با قیمت و کیفیت مناسب که بتونه رضایت نیرو های نظامی رو جلب کنه و همچنین به بخش خصوصی اجازه فعالیت و ورود به بازار داده بشه.

ویرایش شده در توسط hamoun
  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بخش خصوصی میدونیم در پهپادها وارد شدند و حالا نتایج خیلی خوبی هم نداشته ولی به هر حال نقطه ی شروعی بوده. ولی در مورد زمینه های دیگه اولا برخی موارد نیاز به سرمایه های هنگفت داره مثل زرهی و .. که خوب بخش خصوصی ما بدون کمک نمیتونه واردشون بشه. دوما شناختی از صنایع نظامی در کشور آنچنان وجود نداره و به خاطر نبود ارتباطات بین المللی در این مسیر هم نیاز به راهنمایی ها و هدایت های اولیه ی خود وزارت دفاع داره و سوما بازار باید دارای امنیت بازگشت سرمایه باشه. الان گویا وزارت دفاع مثلا در بخش پهپادی مثلا مثل بنیاد بازی های رایانه ای! که از ساخت یک گیم با سرمایه حمایت میکنه و معمولا هم نتایجش دلچسب نیست چون طرح اولیه به سرانجام مطلوب نمیرسه؛ از شرکت ها به این طریق حمایت میکنه در حالیکه به نظر باید شیوه عوض بشه و مثلا با پرداخت وام و حمایت های لازم شرکت ها سرپا بشند و محصولات را با توجه به نیازها و البته قبول ریسک سرمایه خودشون طراحی و تولید کنند و در عوض در بخش خرید در یک عرصه ی رقابتی وزارت دفاع هم از طرح های مناسب حمایت های لازم را با خریدهای خوب و سفارش انجام بده.

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

مدتی پیش توی همین سایت یک نفر از کاربران اعتقاد داشت که ارتش و سپاه خودشون محصول اولیه ی با کیفیت تولید میکنند اما  وقتی اونو به وزارت دفاع میدن که وزارت دفاع تولید انبوه کنه وزارت دفاع محصول رو  بی کیفیت از کار درمیاره ولی الان بیشتر نظرات برعکس اون حرف رو میگن یعنی ارتش تولید نکنه وزارت دفاع تولید کنه

  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

این ها هم از کلیپی که دوستمون گذاشتند. ناواضحه کمی.

 

rwnmyy_tjhyzt_nzj_-_25_frwrdyn_95_mp4_sn

 

rwnmyy_tjhyzt_nzj_-_25_frwrdyn_95_mp4_sn

 

rwnmyy_tjhyzt_nzj_-_25_frwrdyn_95_mp4_sn

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

همونطور که قبلا عرض کرده بودم , برای اصلاح این وضعیت باید  سازمان های جهاد خودکفایی  رو از نیروهای مسلح (ارتش و سپاه) جدا و با وزارت دفاع ادغام کرد!

هیچ دلیلی وجود نداره که نیروی زمینی ارتش یا نیروهای دیگر , در ایام نزدیک به 29 فروردین (روز ارتش) مراسم رونمایی برگزار کرده و تعدادی محصول (مثلا مدرنیزه  و بهینه سازی شده) غیر کاربردی و با فاصله زیاد از فناوری ها و الزامات زمان  , رونمایی کرده و نا خواسته به اعتبار نیروهای مسلح صدمه وارد کنند!

ارتش و سپاه همینکه در انجام وظایفی که برعهده اونها قرار گرفته (حراست و پاسداری از کشور و انقلاب) موفق عمل کرده و در این راستا خودشون رو تجهیز و آماده کنن , از هر رونمایی بهتر و بالاتره!

شاید بشه گفت که از این رونمایی هایی که  نزاجا انجام میده , تنها رونمایی های مرتبط با لجستیک شانس بالایی برای تولید دارند! اونهم به دلیل در دسترس بودن قطعات در بازار هست که به راحتی میشه قطعات رو تهیه و در یک سوله قطعات رو به هم اتصال داده و از قطعات شرکتهای مختلف , یک محصول جدید تولید کرد!

 

در پایان بازهم تکرار میکنم که جهاد خودکفایی رو باید جمع کرد! این سیستم برای زمان دفاع مقدس خوب بود , اما زمانش هست که به صورت حرفه ای تر و صحیح تر عمل کنیم! حتی در زمینه ارتقاء و بهینه سازی! وجود مراکز متعدد و پراکنده تنها منجر به  موازی کاری و تولید محصولات سطح پائین (از نظر کیفیت و فناوری) خواهد شد!نمونه اش رو در تانک چرخدار اقارب و تصویر زیر میتونید ملاحضه کنید:

 

thumb_n3064695-4919652.jpg

 

خیلی با این فرمایشتون موافق نیستم. زیرا:

۱ - وزارت دفاع کند و سنگینه و بزرگتر کردنش باعث افزایش بروکراسی و... میشه

۲ - اگر همه کارها بره توی وزارت دفاع، رقابت از بین میره و میشه ایران خودرو

۳ - تیم‌های موازی همیشه زمینه خلاقیت و نوآوری بهتری پیدا می‌کنند

۴ - نقطه پیشرفت اصلی موشکی ما، کنار هم قرار گرفتن تیم ساخت و تیم پرتاب (عملیات) بود چون نیازها در صحنه خوب درک میشد. بنابراین، در وزارت دفاع کار ممکنه دست کسی بیفته که هیچ وقت داخل یک تانک در نبرد یا مانور نبوده.

 

تشکیلات وزارت دفاع به نظرم باید خصوصی تر بشه و چالاک تر.

جهاد خودکفایی هم کار خوبیه و طبیعتا باید ازش در حد خودش انتظار داشت که بهینه سازی، عمر دهی و بعضی وقتها ایده‌های نوین میشه

  • Upvote 6
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

این نظر شخصیه منه و من هم سواد نظامی ندارم

 

به نظرم حرفتون کاملا درسته البته در کنار اون باید ساختار وزارت دفاع اصلاح بشه که محصولات کاربردی تولید کنه با قیمت و کیفیت مناسب که بتونه رضایت نیرو های نظامی رو جلب کنه و همچنین به بخش خصوصی اجازه فعالیت و ورود به بازار داده بشه.

قطعا وزارت دفاع هم به اصلاح ساختار نیاز داره و یکی از اساسی ترین کارها اینه که باید در زیر سیستم این وزارتخانه , بخشی برای تحقیقات , مطالعه  و بررسی نیازها و تولید فناوری های مورد نیاز برای آینده تشکیل بشه! نه اینکه صرفا کار مشابه سازی (مهندسی معکوس یا الگو برداری) انجام بشه و دائما چندین پله از دشمن و تهدیدات و نیازهای روز عقب باشیم!

 

 

مدتی پیش توی همین سایت یک نفر از کاربران اعتقاد داشت که ارتش و سپاه خودشون محصول اولیه ی با کیفیت تولید میکنند اما  وقتی اونو به وزارت دفاع میدن که وزارت دفاع تولید انبوه کنه وزارت دفاع محصول رو  بی کیفیت از کار درمیاره ولی الان بیشتر نظرات برعکس اون حرف رو میگن یعنی ارتش تولید نکنه وزارت دفاع تولید کنه

 

اتکاء اصلی کشور در بازداندگی بر پایه توان موشکی (بالستیک-کروز-ضدناو-ضد زره-پدافندی) بنا شده و  وزارت دفاع هست که انواع راکتها و موشک های مورد نیاز رو تولید میکنه و در اختیار نیروها قرار میده! کیفیت و کاراییشون هم فکر میکنم تا به حال مشخص شده! در زمینه قیمت محصولات احتمالا با قیمت مناسبی ارائه میشن که چنین ذخایری ایجاد شده و خریدها متوقف نشده و یا کاهش پیدا نکردن! 

به نظرم گفتن این حرف و عمومیت دادنش به تمام تولیدات , یک مقدار بی انصافیه! بی تعارف ما مشکل مواد رو داشته و داریم و در زمینه واردات هم در تحریم قرار داریم!این مسئله در تولید انبوه , موجب برخی مشکلات و افزایش قیمت تمام شده محصول میشه (در نتیجه خرید از واسطه ها و دور زدن تحریم) ولی نباید تعمیمش داد! به طور خاص بیشتر این مشکل در صنعت هواپیماسازی دیده میشه! ممکنه به صورت کارگاهی یا با چند واسطه مقداری مواد اولیه برای یک محصول (جنگنده - ناو و...) فراهم بشه ولی برای تولید انبوه این محصول , شما متریال مورد نیاز رو نداشته باشی و مجبور بشی یا از مواد جایگزین و در دسترس تر بهره بگیری و یا با پرداخت هزینه بیشتر آلیاژهای شامل تحریم  رو به طرق دیگر از خارج وارد کنی! 

البته همه اینها بر پایه فرضیات هست! شخصی که مدعی این مسئله هست باید مصادیق رو ذکر کنه تا به صورت دقیقتر مسئله رو بررسی کرد!

مثلا در مورد زیردریایی فاتح خود وزیر دفاع به مشکل در این زیر دریایی اشاره کرد ولی این یک نمونه اولیه هست و بروز چنین مشکلاتی خیلی عجیب نیست! یا در رابطه با جنگنده صاعقه 2 , دوستی قیمت این جنگنده رو ذکر کرد که حدودا با  بلوک یک  JF-17 برابری میکرد! هرچند  هردو از نظر وزن , در یک کلاس هستن ولی امکانات این جنگنده از صاعقه بالاتره! اما به هر حال ابهامات زیادی وجود داره و این موضوعات شفاف نیستن و بیشترشون بر شنیده ها استوارن! چیزی که مشخصه اینه که تولیدات وزارت دفاع در زمینه موشکی , از کیفیت مورد انتظار برخوردارن و قیمتشون هم مناسبه و این رو میشه به سایر صنایع وزارت دفاع هم تعمیم داد! چراکه اگر به اصطلاح سیستم تیغ زنی حاکم بود , چنین توانی اونهم مبتنی بر تسلیحات داخلی ایجاد نمیشد!

 

خیلی با این فرمایشتون موافق نیستم. زیرا:

۱ - وزارت دفاع کند و سنگینه و بزرگتر کردنش باعث افزایش بروکراسی و... میشه

۲ - اگر همه کارها بره توی وزارت دفاع، رقابت از بین میره و میشه ایران خودرو

۳ - تیم‌های موازی همیشه زمینه خلاقیت و نوآوری بهتری پیدا می‌کنند

۴ - نقطه پیشرفت اصلی موشکی ما، کنار هم قرار گرفتن تیم ساخت و تیم پرتاب (عملیات) بود چون نیازها در صحنه خوب درک میشد. بنابراین، در وزارت دفاع کار ممکنه دست کسی بیفته که هیچ وقت داخل یک تانک در نبرد یا مانور نبوده.

 

تشکیلات وزارت دفاع به نظرم باید خصوصی تر بشه و چالاک تر.

جهاد خودکفایی هم کار خوبیه و طبیعتا باید ازش در حد خودش انتظار داشت که بهینه سازی، عمر دهی و بعضی وقتها ایده‌های نوین میشه

 

خب تا به حال اونطور که دیدیم این مسئله موجب حل مشکلات نشده و نتونسته نیازها رو برآورده کنه! در این زمینه یک مقدار سپاه بهتره عمل کرده و اونهم شاید به دلیل بهره گیری بیشتر از ظرفیت دانشگاه ها و شرکتهای خصوصی هست! البته مدیران موفق و مخلصی مثل شهید تهرانی مقدم رو هم نباید نادیده گرفت!

بنده به شدت با خصوصی سازی وزارت دفاع مخالف هستم و معتقدم که در صورت انجام اینکار , با خرید این مجموعه و تجزیه اون , همین توان فعلی رو هم نابود میکنن! سرمایه داران کلان اگر عرضه , صداقت و دغدغه پیشرفت و امنیت رو دارند , با ایجاد شرکتهای دانش بنیان کارشون رو از صفر و با تولید زیر سیستم ها (مثل پیشران - قطعات الکترونیکی و امثالهم) شروع کنن! نیازی نیست که صنایع وزارت دفاع رو به بخش خصوصی واگذار کرده و امنیت کشور رو با مخاطره مواجه کنیم!

  • Upvote 12

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
یک خلبان خودفروخته ایرانی در مصاحبه با تایمز آو اسرائیل، علاقه خود را به صهیونیست‌ها آشکار کرد.
به گزارش مشرق، روزنامه صهیونیستی تایمز آو اسرائیل با انتشار گزارشی در پایگاه اینترنتی خود نوشت «احمدرضا خسروی،» خلبان خودفروخته ایرانی که سال گذشته به ترکیه پناهنده شده بود، به تازگی در مصاحبه با این روزنامه اعلام کرد به سرزمین‌های اشغالی پناهنده خواهد شد. 

طبق ادعای این روزنامه، خسروی به این نیز بسنده نکرد و اظهار داشت برای آسیب رساندن به کشورمان، از انجام هیچگونه اقدام نظامی فروگذار نخواهد کرد.

1562001_804.jpg

خسروی 39 ساله که اکنون در شهر «وان» ترکیه به‌سر می‌برد با طرح ادعاهایی واهی و با تظاهر به آن‌که جان همسر و پسرش در خطر است، قبیحانه اظهار داشت برای ضربه زدن به کشورمان حد و مرزی قائل نخواهد شد. خسروی سال گذشته بدون همراه بردن همسر و فرزندش و برای پناهندگی در ترکیه با لباس مبدل و به طور قاچاقی از مرزهای ایران خارج شد.

خسروی که چند سال خلبان بالگرد نیروی انتظامی ایران بوده در مصاحبه با تایمز آو اسرائیل به عناد با دین اسلام آشکارا اعتراف کرد. خسروی همچنین افزود: «از آن‌جایی که مسلمان نیستم ... از اجرای قوانین اسلامی در کشور ناراضی بودم...»

 

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

جناب MR9 در تذکری در پست یکی از دوستان از بحث انتقاد دفاع فرمودند. کاملا صحیح و متین. اما حرف برخی دوستان از انتقاد به رده. جنبه توهین که هیچ جنبه دشمنی گرفته گویا بگذاریدنشون فردا مثل امثال ... در مجلس اول میخواهند اسلحه دست بگیرند به پادگان ها حمله کنند. برای برخی هنوز تعریف نشده هدف نهایی ارتش و سپاه یکیست به نفع دیگری نباید تخریب انجام داد. کسی که دو سه مقاله نظامی خوانده باشه میدونه تجهیزاتی که کلا ارتش رونمایی میکنه چنگی به دل نمیزند کاری هم به دلیلش ندارم. فقط یک نکته رو عرض میکنم کسانی که جنگ رو دیدند به خوبی میدانند خودسری های برخی در کدام ارگان نظامی مایع تلفات انسانی میشد. و من الله توفیق. 

  • Upvote 4
  • Downvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

همونطور که قبلا عرض کرده بودم , برای اصلاح این وضعیت باید  سازمان های جهاد خودکفایی  رو از نیروهای مسلح (ارتش و سپاه) جدا و با وزارت دفاع ادغام کرد!

هیچ دلیلی وجود نداره که نیروی زمینی ارتش یا نیروهای دیگر , در ایام نزدیک به 29 فروردین (روز ارتش) مراسم رونمایی برگزار کرده و تعدادی محصول (مثلا مدرنیزه  و بهینه سازی شده) غیر کاربردی و با فاصله زیاد از فناوری ها و الزامات زمان  , رونمایی کرده و نا خواسته به اعتبار نیروهای مسلح صدمه وارد کنند!

ارتش و سپاه همینکه در انجام وظایفی که برعهده اونها قرار گرفته (حراست و پاسداری از کشور و انقلاب) موفق عمل کرده و در این راستا خودشون رو تجهیز و آماده کنن , از هر رونمایی بهتر و بالاتره!

شاید بشه گفت که از این رونمایی هایی که  نزاجا انجام میده , تنها رونمایی های مرتبط با لجستیک شانس بالایی برای تولید دارند! اونهم به دلیل در دسترس بودن قطعات در بازار هست که به راحتی میشه قطعات رو تهیه و در یک سوله قطعات رو به هم اتصال داده و از قطعات شرکتهای مختلف , یک محصول جدید تولید کرد!

 

در پایان بازهم تکرار میکنم که جهاد خودکفایی رو باید جمع کرد! این سیستم برای زمان دفاع مقدس خوب بود , اما زمانش هست که به صورت حرفه ای تر و صحیح تر عمل کنیم! حتی در زمینه ارتقاء و بهینه سازی! وجود مراکز متعدد و پراکنده تنها منجر به  موازی کاری و تولید محصولات سطح پائین (از نظر کیفیت و فناوری) خواهد شد!نمونه اش رو در تانک چرخدار اقارب و تصویر زیر میتونید ملاحضه کنید:

 

thumb_n3064695-4919652.jpg

 

حرف شما کاملا بجا و منظقی هست, اما آیا غیر انحلال راه دیگری نیست؟ آیا مشکل فقط جهاد خودکفایی هست؟

 

باید دید چه علتی سبب شده, خود نیروها اصرار داشته باشند بر تولید تجهیزات مورد نیاز خود, مستقل از وزارت دفاع, که در حقیقت متولی اصلی این امر هست. تا جایی که بنده استنباط نمودم, عدم تطابق تولیدات وزارت دفاع با نیاز های نیروها, دلیل اصلی این مشکل هست.

برخلاف نیروهای زمینی سپاه و ارتش, ما شاهد تولیدات مستقل در جهاد خودکفایی قرارگاه پدافند خاتم الانبیا نیستیم! دلیلش هم مشخص هست. تولیدات بسیار خوب وزارت دفاع در این بخش کاملا در راستای رفع نیازمندی های پدافند هست. و این باعث شده جهاد خودکفایی پداجا, به جای اجرای طرح های خودسرانه, همراه با وزارت دفاع در پیشبرد پروژه ها, همراه شود. نمونه بارز آن هم سامانه باور 373 یا سامانه های سری تلاش و ... هست.

 

حال آنکه در این طرف میدان, تا به حال چیز دنداگیری از وزارت دفاع در حوزه رزم زمینی و مخصوصا ادوات زرهی ندیده ایم! و این باعث شده نیروها خود دست به کار شوند که متاسفانه نتیجه آن هم به دلیل نبود زیر ساخت ها و تکنولوژی لازم و همچنین نبود نیروی متخصص و البته جوان ( تا جایی که تصاویر نشان داده, کارکنان جهاد خودکفایی اکثرا از افراد مسن تشکیل شده) می شود تولید امثال اقارب و بهمن و ...

 

در همین مورد رزم زمینی هم, باز ما استثنائاتی داشته ایم. مثل موشک های ضد تانک که تولیدات بسیار خوب وزارت دفاع باعث شده, بحمدالله تا به الان شاهد ماجراجویی های جهادهای خودکفایی در این بخش نباشیم!

 

به نظرم اصلی ترین راه حل این مشکل, در وحله اول, رفع ایردات خود وزارت دفاع هست. علاوه بر آن باید جهاد خودکفایی نیروها از طراحی و تولید مستقل تجهیزات از وزارت دفاع, به کل منع شوند. یعنی جهاد خودکفایی به جای طراحی تولید مستقل, باید موظف باشد درامر طراحی و ساخت تجهیزات, با وزارت دفاع مشارکت داشته باشد. اینگونه در حقیقت جهاد خودکفایی از یک ارگان خود سر و البته بی مصرف, تبدیل می شود به پلی میان نیروها و وزارت دفاع. ارگانی که می تواند نیازمندی های دقیق نیرو را به وزارت دفاع منتقل سازد تا در نهایت محصولی که ساخته می شود, مورد قبول خود نیروها باشد.

  • Upvote 11

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

البته اینم نباید از یاد برد در سیستم نیروهای مسلح هم مثل تمامی ادارات و ارگان های ایرانی!

سیستم زیر آب زنی و باند بازی پارتی بازی و غیر به شدت در جریانه..

دیگه فکر کنم همه از داستان سلاح هجومی خیبر و کارا و سما.. غیره با خبر باشن!

که سر چه مسائل بچگانه ای این پروژه ها به بن بست خورد

  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

مشکل به نظر من نبود افراد متخصص جدید و بروز هست. ممکنه بگید که افراد با تجربه، تخصص هم دارند. اما افراد با تجربه در سطح دانشگاه(اساتید) هم دیگر شور انقلابی و علاقه جوانی را ندارند و به دنبال علم روز نیستند. بسیاری از انها هنوز علم سی سال پیش و اوایل خدمت خود را تدریس می کنند و بشدت(با تاکید میگم بشدت) در برابر نظرات جدید مقاومت میکنند و با نگاه بالا به پایین و اینکه "این بچه نیم وجبی میخواد به من چیز یاد بده" نگاه میکنن. در دانشگاه این وضع برقراره و در بقیه ارگانها با شدت بیشتر!!! در نیروهای نظامی هم همینطور هست. بسیاری از ناممکن های سی سال پیش با علم الان و پیشرفت صنایع و پردازنده ها و ارتباطات و الکترونیکی و سایبری شدن و صد البته کم مصرفتر و کوچکتر شدن و اقتصادی تر شدن، الان ممکن تر از ممکن شده اند. بسیاری از اینها الان در توان شرکت های دانش بنیان و یا حتی تیم های تحقیقاتی متشکل از چند دانشجو می باشدو دانشجویان توان علمی و شور را دارند و بخش نظامی هم تجربه و نیازهدفمندو پول(برای بعضی تحقیقات پول چند مییونی کافیه، همون اول بودجه رپتور لازم نیست) 

راه حل فقط و فقط ارتباط بین صنعت(نظامی و غیر نظامی) و دانشگاه است .  به عنوان مثال میشد هر کدام از این تانک های قدیمی را به یک دانشگاه داد و گفت  این را مدرنیزه کنند(غیر از توپ و موتور بسیاری قسمت ها باید الکتورنیکی شوند و یا اینکه انواع مواد نانو و ذره مایع و غیره در دانشگاه ها ساخته شده و سیستم های هدایت و پردازش تصویر خوراک دانشجوهاست <<<<<مثال)

یا میتوان مسابقه ملی در سطح دانشگاه برای موارد مختلف برگزار کرد و نخبگان و تیم های برتر مرتبط را شناسایی کرد. 

به نظر من مشکل در تفکر قدیمی و روزمرگی مدیران هست نیاز به تزریق روح و شور جوانی و انقلابی هست

  • Upvote 4
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

راه دیگرش قرارگیری در زیرمجموعه و مدیریت وزارت دفاع (بدون تجزیه سازمانها) و برعهده گیری قسمتی از یک پروژه (مهندسی معکوس یا طراحی تفصیلی قسمتی از اجزاء یک سیستم) هست! یعنی جهاد خودکفایی بدون جلب نظر وزارت دفاع , اجازه تعریف پروژه رو نداشته باشه!

متاسفانه در نیروها تمایل زیادی برای تعریف پروژه های مستقل وجود داره! حتی در قرارگاه پدافند خاتم الانبیاء هم که نام بردید , در زمینه راداری یک سری محصول  (از جمله رادار کیهان-قمر-شهاب-ثامن) معرفی شدن!

 البته قرارگاه سابقه زیادی نداره و چند سال بیشتر نیست که تاسیس شده و قبلش هم ایران خیلی توانایی های لازم در زمینه تولید محصولات راداری و پدافندی رو نداشت!

 

 

 

در بخش های دیگر مثل تحقیقات وزارت نیرو یا تحقیقات نفت در هنگام تعریف پروژه دو کار باید صورت گیرد 

1- یک واحد عملیاتی اعلام نیاز کند و بگوید مشکل داریم و این مشکل این میزان هزینه وارد می کند 

2- پروژه مشابه هم انجام نشده باشد 

 

و تنها در صورتی پروژه مشابه تعریف می شود که بخش مورد نیاز تاکید کند و بعد از مشاهده اسناد تحقیقات قدیمی و تکراری اعلام دقیق نیاز کند بطوری که این پروژه تنها خاص آن کار باشد یا جزئیاتی دیگر مورد نیاز باشد 

 

 

البته یک بخش هم برای تحقیقات نوین هست که معمولا به دانشگاه ها و موسسات تحقیقاتی سپرده می شود مثل ساخت یک سیستم نو که تا به حال در کشور انجام نشده است 

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مهمان
این موضوع نسبت به پاسخ بیشتر بسته شده است.

  • مطالب مشابه

    • توسط parsneet
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      تاپیک حاضر با محوریت پوشش خبر ها و اطلاعات مسابقات نظامی برگزار شده در ایران و همچنین شرکت تیم های ایرانی در سایر مسابقات بین المللی نظامی می باشد .
       
      مقدمه :
      مسابقات نظامی هر ساله در سراسر جهان با شرکت پرسنل نظامی ( به صورت داخلی و یا بین المللی ) برگزار می گردد . این گونه مسابقات علی رقم اینکه از قواعد و استاندارد متحدی برخوردار نیستند ( منظور نبودن کمیته جامع و قوانین واحده بین المللی در رشته های تخصصی می باشد ) اما تا حدودی پیرو قواعد و ضوابط برگزاری رزمایش های نظامی هستند . ( البته تیم های ورزشی و مسابقات ارتش های جهان (CISM) تا حدودی متفاوت از سایر مسابقات تخصصی هستند که در ذیل به آن اشاره خواهد گردید )
      اساساً هدف از برگزاری این گونه مسابقات تخصصی بالا بردن آمادگی پرسنل و ایجاد حس رقابت و افزایش انگیزش پرسنل نظامی جهت فراگیری مهارت های تخصصی است . و همچنین سنجش توانمندی پرسنل در مقایسه با واحد های مشابه در ارگان های نظامی داخلی و یا ارتش های خارجی دیگر است . پس تا حدودی می توان بیان کرد که تیم های شرکت کننده ( در مسابقات بین المللی ) عموماً از بین کشور های دوست و یا هم پیمان ( و یا حداقل غیر متخاصم ) انتخاب می شوند و برای سنجش توانایی های تخصصی شان گرد هم می آیند . و همچنین حتی گاهی می تواند بیان گر همسویی کشور های شرکت کنند و حامل پیام های خاص برای ارتش های رقیب شان نیز باشند .
       
       
       
      تاریخچه :
      می توان به نوعی اولین مسابقات نظامی ( با تاکید و اولویت دادن به پرسنل نظامی ) را به یونان باستان نسب داد . در رویدادی جشن گونه که عموما" ( و نه اختصاصاً ) پرسنل نظامی در آن شرکت می کردند تا آمادگی جسمانی و مهارت های کار با سلاح در رقابت با حریفان را بسنجند . در ادامه و ظهور امپراطوری روم باستان این نوع مسابقات چهره خشن تر و جدی تری به خود گرفت به گونه ای که مکان های اختصاصی مانند کلوزیوم (Colosseum) و همچنین شرکت کنندگان مخصوص بنام گلادیاتور (Gladiator) برای شرکت در آن تربیت می گردیدند .
      این مسابقات شرحی مفصل دارد ولی به اختصار : برگزاری آن در قرون مختلف تکامل یافته و عموماً شرکت کنندگان آن از بین سربازان قوای شکست خورده در جنگ با امپراطوری روم انتخاب می شدند و در بین خیل عظیم از این سربازان که در مسابقات محلی و ایالات های مستعمره روم برگذار می شد برگزیدگان ( که یقیناً تعداد کمی از آنان بودند) می توانستند آزادی خود را به دست آورند . ولی جنگجویانی نیز بودند که به خاطر بدست آوردن پول و یا شهرت نسبت به شرکت در این مسابقات خونین اقدام می کردند . این مسابقات که به خشونت بی پروا و ضد انسانی اش معروف گشته بود بدون فایده هم البته نبود . ( البته فواید آن از دید فرماندهان نظامی ) باید اشاره کرد که تمامی این مسابقات به نبرد های خونین تن به تن اختصاص نداشت بلکه اکثر این رویداد ها به باز سازی نبرد های روم در مقابل دشمنانش مختص می شد ( یقیناً آن نبردهای که در آن پیروز گردیده بودند تا خاطرات ، تکنیک های رزم و قهرمانان آن را مرور و زنده نگاه دارند ) عده ای از سربازان لباس های قوای دشمن را بر تن می کردند و سربازانی دیگر که نقش نیروهای رومی را داشتند با بکارگیری ارابه و اسب و سلاح های آن دوران در چندین پرده که گاهی تا چند روز نیز ادامه می یافت آن نبرد خاص را باز سازی می کردند . از نحوه یورش قوای مهاجم گرفته تا نبرد های تن به تن ، عبور از رودخانه ، یورش سواره نظام ، محاصره قلعه ها و یقیناً نمایش پیروز مندانه و دلاورانه ارتش رومی بر حریف خود !
       
      در عصر جدید ایده مسابقات نظامی بعد از پایان جنگ جهانی اول شکل گرفت . در سال 1919 پس از جنگ جهانی اول ، بازی های بین متفقین توسط شورای ورزشی نیروهای متفقین ژنرال جان پرشینگ سازماندهی شد و 1500 ورزشکار از 18 کشور را گرد هم آورد تا در 24 رشته ورزشی به رقابت بپردازند. این رویداد در Joinville-le-Pont فرانسه برگزار شد . و طی سالهای بعد در ماه مه 1946 ، پس از جنگ جهانی دوم ، شورای ورزشی نیروهای متفقین توسط سرهنگ هانری دبروس و پنج‌گانه المپیک توسط سرگرد رائول مولت احیا شد و در  7 تا 8 سپتامبر همان سال دومین بازی‌های بین متفقین در برلین (در المپیاستادیون , محل برگزاری بازی های المپیک 1936) برگزار شد .
       


      چند ماه بعد، با پایان دادن به شورای ورزش نیروهای متفقین ، سرهنگ دبروس و سرگرد مولت مسابقات ارتش های جهان (CISM) را در 18 فوریه 1948 تأسیس کردند . اعضای موسس آن بلژیک ، دانمارک ، فرانسه ، لوکزامبورگ و هلند بودند . در سال 1950، آرژانتین و مصر به عضویت آن درآمدند. در سال 1951 ایالات متحده به آن پیوست . در سال 1952 عراق ، لبنان ، پاکستان و سوریه و دو سال بعد برزیل به عضویت آن درآمدند . و همچنین کانادا در سال 1985 وارد آن شد . سپس در سال 1991 با پایان جنگ سرد سازمان رقیب پیمان ورشو کمیته ورزش ارتش متفقین (SKDA) با CISM ادغام شد و خبر از پیوستن 31 کشور و عضو جدید و سایر کشورهای مرتبط با بلوک شوروی را داد. این پیشرفت سریع منجر به رسمیت شناختن توسط نهادهای بین المللی از جمله IOC شد. قبل از سال 1995 CISM هر سال 15 تا 20 مسابقات جهانی را برگزار می کرد. از سال 1995  CISM هر چهار سال یک بار بازی های جهانی نظامی را که یک رویداد چند ورزشی است با شرکت نمایندگانی از ارتشهای 127 کشور دنیا سازماندهی می کند .
       
       

       
      رویدادها
      برگزاری مسابقات مرتبط با ارتش های جهان طیف متنوعی را در بر می گیرد و بلوک های سیاسی و جغرافیایی متعدد سعی در برگزاری رویدادهای مشابه زیادی جهت بالا بردن مهارت پرسنل خود دارند . اما به نوعی اهداف برگزاری این چنین مسابقاتی تنها به بالا بردن مهارت ها محدود نمی گردد . بلکه برپایی نمایشگاه های تخصصی تجهیزات تیراندازی و حتی ماشین آلات زرهی و تسلیحات انفرادی و البسه نظامی و ... در حاشیه این مسابقات بیان گر این است که این رویدادها مکانی است تا برنامه ریزان و دست اندرکاران نظامی کشور های مختلف به عرضه و کسب اطلاعات و سنجش آمادگی قوای نظامی پیرامونی خود اقدام نمایند .
       
      به برخی از این رویدادها می توان به اختصار اشاره کرد مانند :
      - مسابقات بین المللی پنج گانه ورزشی ( تیراندازی سرعت و دقت ، میدان موانع ، شنا ۵۰ متر با مانع ، دو صحرانوردی ۸ کیلومتر و پرتاب نارنجک )
      - مسابقات بین المللی نظامی پهپادی ارتش های جهان
      - مسابقات بین‌المللی نظامی غواصی در عمق
      - مسابقات بین‌المللی نظامی جهت یابی
      - مسابقات بین‌المللی نظامی بیاتلون زرهی روسیه
      - مسابقات سراسری امنیت سایبری در آمریکا
      و ...
       

      بازتاب و آثار
      برای بیان تاثیر حضور بین المللی تیم های نظامی و ترتیب دادن این چنین مسابقاتی منعکس کردن دیدگاه بعضی از تحلیل گران غربی شاید مفید باشد به عنوان نمونه :
      «واشنگتن فری بیکن» «جوزف هومیر» تحلیلگر امنیت ملی : روسیه و چین در نمایش قدرت به آمریکا قصد شرکت در یک بازی‌های بین‌المللی در آمریکای لاتین ( ونزوئلا ) تحت عنوان « تک تیرانداز مرز » را دارند . این  بازی‌های نظامی یکی از واضح ترین نشانه‌ها  از شکل گیری یک ائتلاف ضد ایالات متحده در آمریکای لاتین است. روسیه و متحدانش ( ایران و چین ) با حضور در این مسابقات نظامی در ونزوئلا در حال نمایش قدرت هستند . با عادی سازی تحرکات نظامی دشمنان ایالات متحده در دریای کارائیب ، ما در معرض خطر در آمریکای لاتین هستیم .
       
       
      در حال حاضر به نظر می رسد که برگزاری این گونه مسابقات در بین نیرو های نظامی منطقه ای و جهانی در حال افزایش هست . مسابقاتی که هم در رشته های عمومی ( آمادگی جسمانی و ورزشی ) و هم رشته های تخصصی ( تیر اندازی ، زرهی و توپخانه ، پهپادی و ... ) با حضور تیم های چندگانه به جدیت پیگیری می شود . قطعا انتخاب تیم های ورزیده در این گونه رقابت ها باعث افزایش اعتماد به نفس پرسنل و همچنین تبلیغات مثبت برای نیرو های نظامی ما نیز خواهد گردید  . همچنین برگزاری مسابقات کشوری و درون مرزی برای ما موجبات حس رقابت و افزایش انگیزش سازمانی را برای نیروهای مسلح ما در پی خواهد داشت . انشالله 
       

       
       
       
      بن پایه :
      https://www.milsport.one/cism/members-nations
      https://www.ilsf.org/about/recognition/cism/
      https://armedforcessports.defense.gov/CISM/Military-World-Games/
      https://en.wikipedia.org/wiki/Colosseum
      https://freebeacon.com/national-security/iran-russia-china-to-run-war-drills-in-latin-america/
       
      گرد آوری جهت انجمن میلیتاری
       
       
    • توسط EBRAHIM
      IRIS و پدید آمدن برنامه فضایی ایران (قسمت اول )

      مدتیست که از رسانه های جهانی،خبرهایی به گوش میرسد که ایران در حال تولید موشکی است که توانایی حمل ماهواره به فضا دارد.آيا چنين چيزي امكان دارد؟آيا اين ماجرا يك بلوف سياسيست يا حقيقت دارد؟
      دوستان از نظرات مفيد خودشون دريق نكنند امیدوارم مبحث جالبی شود.
      با تشكر



      چند نکته قبال از خواندن مقاله :مطمئنا نظرات نویسنده با نظرات مترجم یکی نیست!!!
      در این مقاله موشک IRIS معادل موشک شهاب 3 دی فرض شده که آن هم به نوبه خود معادل موشک نو دونگ کره شمالی را در اختیار گرفته
      موشک IRIS ویا شهاب 3 دی اولین موشک ماهواره بر سبک ایران فرض شده اند (پراکنده بودن اطلاعات اجازه سخن قطعی را نمیدهد )
      موشک شهاب پنج معادل تائه دو پونگ دو کره شمالی فرض شده (البته از سوی نویسنده آن که آمریکایی هستند ) و عنوان اولین ماهواره بر سنگین ایران را بر دوش میکشد
      =============================================

      نخستین ظهور موشک ماهواره بر IRIS/IRSL-X-1

      با وجود ادعاهای ایران مبنی بر عدم بالابردن برد شهاب 3 دولت ایران در حال حاضر مشغول به ساخت و توسعه نخستین ماهواره بر خود موسوم به IRIS میباشد .
      پرتابگر ماهواره IRIS در ظاهر دارای ترکیب ساختمانی از موشک بالستیکShahab3 است که در مرحله اول از طراحی
      ان بهره میبرد و در مرحله دوم پرتابگر دارای دوقسمت موتور جامد و نیز محل حمل ماهواره (قسمت سوم) توسط پرتابگر است که قطر این مرحله از مرحله اول کمی بیشتر است و میتواند ماهواره های مخابراتی و علمی را در مدار زمین قرار دهد .
      .پرتابگر IRIS با پیکر بندی انجام شده بر روی آن پرتابگریست ایده آل به عنوان کاوشکر یا موشک اکتشافی که میتواند برای حمل کلاهک جنگی و یا توسعه کلاهک های فضایی قابل بازگشت و یا در نهایت برای ارسال محموله های علمی به فضا مورد استفاده قرار گیرد .البته این پرتابگر درحال حاضر نمیتواند ماهواره ها و یا محموله های با جرم بالا را به سمت مدار پرتاب کند . مگر اینکه مرحله سومی نیز به آن اضافه شود تا تبدیل به یک پرتابگر سنگین گردد .
      با توجه به آزمایش موشک چند مرحله ای شهاب 3 نویسنده بر این عقیده است که در صورتی که پرتاب آز مایشی موشک Shahab-3D نخستین پرواز آزمایشی پرتابگر IRIS باشد در آن صورت پرتابهای موشک های
      Shahab - 5 دومین و سومین مرحله از برنامه ساخت یک پرتابگر ماهواره ای است که ایران ادعا دارد در حال توسعه آن است .
      اولین تصویر از موشک IRIS در یکی از نمایشگاههای هوا و فضای ایرانیان در اندازه یک ماکت یک متری به نمایش گذاشته شد . نویسنده ادعا دارد که تستهای ناموفق پرتابی این موشک علت اصلی به تاخیر افتادن توسعه موشک حامل پرتابگر شهاب 5 تا کنون بوده است ولی با تردید بیان میکند که فقط زمان قادر به روشن ساختن این مطلب میباشد .

      نویسنده مقاله ادعا دارد که اختمال توسعه نوع جدیدی از موشک های بالستیک از روی این نسخه پرتابی با نامهای جدیدتر از Shahab - 3d وجود دارد ، ونیز باتوجه به موتور سوخت جامد مورد استفاده در مرحله فوقانی و نیز تمام اطلاعاتی که از موشک شهاب 3 در اختیار است ، طراحی نمایش داده شده از IRIS یقینا طرحی مناسب با استفاده از طراحی موشک بالستیک شهاب 3 است . هرچند که پرتاب این سیستم آزمایشی پیشرفته که پیش از این در غرب و شرق مورد استفاده قرار گرفته و از متدهای غربی و شرقی نیز برای توسعه استفاده کرده برای ملل چیز چندان غیر عادی نخواهد بود ، ولی به سرعت بخشیدن برای توسعه اولین ماهواره بر سنگین ایران قبل از پرتاب کمک شایانی خواهد کرد .
      نویسنده در ادامه با بیان شباهت موجود بین شهاب 3d و نسخه های دوم و سوم موشک تائه دو پونگ کره شمالی این پرسشها
      را مطرح میکند که آیا شهاب 3D میتواند نسخه اصلاح شده از ماهواره بر ایرانی IRIS باشد که تست نخست خود را سپری کرده است ؟ آیا این موشک همان نسخه بالستیک فضایی از موشک تائه دو پونگ 2 کره شمالی وترکیب ماهواره بر شهاب 5 است و یا اینکه موشک بالستیکی ساخت ایران است ؟
      شاید تاحد زیادی بتوان گفت که ایران در حال همکاری با کره شمالی برای ساخت نسخه دوم و سوم ماهواره بر شهاب 5 است و هر دو در انجام این طرح مشارکت جدی دارند. کره شمالی که در سال های پایانی قرن 20 نسخه جدید و بهسازی شده ای از موشک تائه دو پونگ 1 را آزمایش کرده بود در بین 26 Juan و 2 Julay سال 2001 نخستسن نمونه پرتابی از موشک تائه دو پونگ دو را برای پرتاب بر روی سکوی تاسیسات پرتاب خود قرار داده بود .
      این کاملا واضح است که موشک شهاب 3 دی چند ثانیه پس از پرتاب و قبل از پایان مرحله اول در اولین تست خود در آسمان منفجر شد . با وجود طراحی متناسب موتور سوخت جامد آن و نیز پوشش آیرو دینامیک موشک متاسفانه انفجار باعث جلوگیری از آزمایش این قسمت ها گردید . در کل باید به این نتیجه رسید که در صورت تداوم برای ساخت و تکمیل شهاب 5 گلی به یاد ماندنی برای مردم ایران در بخش فضا به ثمر خواهد رسید .


      ========================================
      اما مشخصات موشک IRIS

      حد اکثر بار قابل حمل توسط کلاهک موشک (کیلوگرم ): 760-987-1,158 بار فضایی و یا کلاهک جنگی .
      حداکثر برد ( کیلومتر ) : 1500
      تعداد مراحل : 2
      قطر موشک (متر ) : 1.32 - 1.35 – 1.85
      ارتفاع موشک : 17.1 متر
      وزن در حالت پرتابی سبک : 16000 کیلوگرم
      وظیفه : برای پرتاب محموله های فضایی علمی و تحقیقاتی و نیز ماهواره ها

      اطلاعات مربوط به مرحله اول موشک
      ارتفاع : 14 متر
      قطر : 1.32 – 1.35 – 1.85 متر
      جرم :15092 کیلوگرم
      تراست : موثر 26051 کیلوگرم بر فوت مربع - واقعی 26,760-26,600 کیلوگرم بر فوت مربع
      زمان سوخت : 110 ثانیه
      نوع سوخت : TM-185 (20% Gasoline + 80% Kerosene)
      نوع اکسید کننده : AK-27I (27% N2O4 + 73% HNO3 + Iodium Inhibitor)
      جرم سوخت :12912 کیلو گرم

      اطلاعات مربوط به مرحله دوم موشک
      ارتفاع : 3 الی 4 متر در کل
      قطر : 1.3 ای 2 متر
      وزن : نا معلوم
      تراست موتور : نامعلوم
      مدت زمان سوخت : 100 ثانیه
      نوع سوخت : جامد

      لطفا اگر کسی تصویری از این پرتابگر داره در تاپک قرار بده

      ادامه دارد ..........
      ======================
      منبع خبر:وبلاگ هوانوردی قرن 21
    • توسط hamed_713
      "آنسات" به هلی کوپتر آموزشی نیروی هوایی روسیه مبدل خواهد شد

      ژنرال "ویکتور ایوانوف" رییس اداره نیروی هوایی نظامی ارتش روسیه روز سه شنبه به خبرنگاران گفت که "آنسات" بعد از پایان آزمایشات دولتی مشترک و بهره برداری تجربی در نیروها تا سال 2010 به هلیکوپتر اصلی آموزشی نیروی هوایی کشور مبدل خواهد شد.

      وی یادآوری نمود که این تصمیم در سال 2001 توسط مسئولین وقت وزارت دفاع اتخاذ شده بود.

      ژنرال ایوانوف گفت: آزمایش "آنسات" برای آنکه به صورت نمونه آموزشی در آید، به مدت یک و نیم تا دو سال طول خواهد کشید. طی این مدت باید آن را تکمیل کرد.

      وی توضیح داد که در حال حاضر خلبانان مدرسه عالی خلبانی "سیرزانسک" از هلی کوپترهای "می-2" بعنوان هلی کوپتر آموزشی استفاده می کنند.

      وی گفت: نیروی هوایی برای آموزش خلبانی در ابتدا به 25-30 فروند "آنسات" نیاز دارد. بعد از آن این میزان افزایش داده خواهد شد.

      هلی کوپتر سبک چند منظوره "آنسات" با توان حمل 1-1,3 تن، حداکثر وزن پروازی 3,3 تن و حمل تا 9 سرنشین در دفتر طراحی کمپانی "KVZ" با همراهی دیگر سازمان های و موسساتی که در امور تجهیزات هوایی مشغول هستند، ساخته شده است.

      اولین پرواز "آنسات" در ماه اوت سال 1999 انجام شد. "آنسات" بر خلاف نمونه های مشابه غربی خود دارای دو موتور است که به مراتب ضریب اطمینان و امنیت آن را بالا می برد.

      نووستی
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.