Recommended Posts

کسی در مورد موشک بینا خبری داره ، الان فیلم تستش رو دیدم 

نمی دونم چرا یادم نمی آید کسی تو سایت در موردش بحث کرده باشه 

شبیه ماوریک هست ولی اصلا بحثی در موردش به خاطرم نمی آید ولی باید بحث کرده باشیم

http://www.khabaronline.ir/detail/741765/multimedia/movie

 

https://fa.wikipedia.org/wiki/موشک_بینا

  • Upvote 3
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

یکی از مشکلاتی که در بخش علمی کشور شاهد هستیم دور بودن از صنعت است 

علارغم تمام بودجه و صحبت هایی که می شود دانشگاه در عمل راه خود و صنعت راه خود را می رود و هر کس می گوید دیگری باید پیرو خط ما باشند نه ما 

در اروپا و آمریکا از هر سه مقاله علمی یک مورد کاربردی است و در ایران از هر ده مقاله یک مورد هم کاربردی نیست 

متاسفانه تاکید بالا بر تعداد تولید مقاله بر کیفیت این مقالات تاثیر جدی گذاشته است 

مقالات اکثرا تئوریک و تئوریک خارج از نیاز کشور تولید می شود و عملا بده بستانی بین صنعت و دانشگاه صورت نمی گیرد 

در اکثر پایان نامه های ما بویژه در بحث دکترا بصورت اسمی شاهد حل مشکل صنعت هستیم ولی در عمل هر کس حرف خود را می زند 

 

کارهایی هم که صورت می گیرد بصورت قراردادهای بزرگ بوده که شامل همه دانشجویان و طرح های پایان نامه ای نمی شود و عملا طیف وسیعی از پایان نامه ها کاری غیر از نیاز کشور انجام می دهند 

برای حل این مشکل هم کلی فکر کرده ام متاسفانه همه راهکارهای ارائه شده توسط وزارت علوم تاثیر کمی داشته است و این فاصله را با تلاش بسیار هنوز پر نکرده ایم

----------------------------

خوشحال میشم دوستان نظر یا تجربه اشون رو در میون بذارن و راه حلی اگه به نظرشون میاد بگن 

چون این مساله به یکی از قفل های اصلی رشد فنی تبدیل شده است و علاوه بر تولید بازار کار را هم آسیب زده

ویرایش شده در توسط arminheidari
بیان یک پرسش
  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
3 hours قبل , arminheidari گفت:

یکی از مشکلاتی که در بخش علمی کشور شاهد هستیم دور بودن از صنعت است 

علارغم تمام بودجه و صحبت هایی که می شود دانشگاه در عمل راه خود و صنعت راه خود را می رود و هر کس می گوید دیگری باید پیرو خط ما باشند نه ما 

در اروپا و آمریکا از هر سه مقاله علمی یک مورد کاربردی است و در ایران از هر ده مقاله یک مورد هم کاربردی نیست 

متاسفانه تاکید بالا بر تعداد تولید مقاله بر کیفیت این مقالات تاثیر جدی گذاشته است 

مقالات اکثرا تئوریک و تئوریک خارج از نیاز کشور تولید می شود و عملا بده بستانی بین صنعت و دانشگاه صورت نمی گیرد 

در اکثر پایان نامه های ما بویژه در بحث دکترا بصورت اسمی شاهد حل مشکل صنعت هستیم ولی در عمل هر کس حرف خود را می زند 

 

کارهایی هم که صورت می گیرد بصورت قراردادهای بزرگ بوده که شامل همه دانشجویان و طرح های پایان نامه ای نمی شود و عملا طیف وسیعی از پایان نامه ها کاری غیر از نیاز کشور انجام می دهند 

برای حل این مشکل هم کلی فکر کرده ام متاسفانه همه راهکارهای ارائه شده توسط وزارت علوم تاثیر کمی داشته است و این فاصله را با تلاش بسیار هنوز پر نکرده ایم

----------------------------

خوشحال میشم دوستان نظر یا تجربه اشون رو در میون بذارن و راه حلی اگه به نظرشون میاد بگن 

چون این مساله به یکی از قفل های اصلی رشد فنی تبدیل شده است و علاوه بر تولید بازار کار را هم آسیب زده

سیستم دانشگاهی ما هم مثل سایر بخش های دولتی هست.

سیستم دولتی هم به دنبال خروجی کارکردی نیست، دنبال خروجی نمایشی گزارشی به مرجع بالاتر هست.

اینقدر هم غرق شدیم تو این سیستم و سبک کاری که شده فرهنگ ملی و همه ناخودآگاه تو هر بخشی و هر سطحی باشیم ، پذیرفتیم همین کار رو بکنیم.

 

خروجی دانشگاه های ما جهت ارزیابی شده تعداد مقالات آی اس آی، و تاپ ترین مقامات کشور هم در صحبت هاشون بارها از این موضوع به عنوان افتخارات و دستاورد های کشور و نشان دهنده کارامدی کشور یاد می کنند.

در حالی که بسیاری از این مقالات نه تنها کیفیتی ندارن حتی بسیاریشون حاصل عددسازی هستن حتی در بهترین دانشگاه های کشور، 

ضمن اینکه دیگه این پژوهش های انجام شده کانالیزه و هدایت نمیشن در راستای حل یک سری صورت مساله های مشخص که خروجی کارکردی براشون داشته باشن.

 

مثلا یه استاد شاید در سال چهارتا دانشجو فوق داشته باشه دو تا دکتری، میبینید برا هر کدوم یه موضوع متفاوت تعریف می کنه در هر سال بودجه هایی هم که اختصاص پیدا می کنه برای هر دانشجو تقسیم میشه تو موضوعات مختلف ، به جایی نمیرسه.

 

در حالیکه مثلا همین استاد اگه بیاد به مدت ۵ سال یا ۱۰ سال تمام پروژه هایی که برا دانشجو هاش تعریف میکنه برای یک موضوع و صورت مساله مشخص و واحد اختصاص بده، حتی با همون بودجه اندکی که هم که خود دانشگاه میده قطعا پس از ۵ سال که برای ۶ دانشجو در هر سال میشه ۳۰ نفر-سال ، کار تحقیقاتی یک تیم متشکل از دانشجویان ارشد و دکتری، به یه خروجی کارکردی در اون موضوع واحد میرسه که قابلیت عرضه در بازار رو داشته باشه.

 

شما این تعداد بیشمار کنفرانس ها و سمینارهای علمی رو که هر ساله نهاد ها و دانشگاه ها بر گزار می کنند رو ببینید، کدومشون یه هدفگزاری کار کاردی در جهت حل یک صورت مساله خاص دارن؟ 

 

همشون برگزارکنندگانش فقط میان که یک نمایشی برگزار کنن و خروجیشم بشه یه گزارشی و یک رزومه ای و یک شویی! 

کارهایی هم که ارائه و مطرح میشه غالبا هیچ خاصیتی ندارن جز اینکه یه مدرکی بگیرن که فلان جا چاپ یا ارائه شده بشه یک رزومه یا ارائه مدرکی به دانشگاه جهت گرفتن نمره.

 

ویرایش شده در توسط M-ATF
  • Upvote 8

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
38 minutes قبل , M-ATF گفت:

 

مثلا یه استاد شاید در سال چهارتا دانشجو فوق داشته باشه دو تا دکتری، میبینید برا هر کدوم یه موضوع متفاوت تعریف می کنه در هر سال بودجه هایی هم که اختصاص پیدا می کنه برای هر دانشجو تقسیم میشه تو موضوعات مختلف ، به جایی نمیرسه.

 

در حالیکه مثلا همین استاد اگه بیاد به مدت ۵ سال یا ۱۰ سال تمام پروژه هایی که برا دانشجو هاش تعریف میکنه برای یک موضوع و صورت مساله مشخص و واحد اختصاص بده، حتی با همون بودجه اندکی که هم که خود دانشگاه میده قطعا پس از ۵ سال که برای ۶ دانشجو در هر سال میشه ۳۰ نفر-سال ، کار تحقیقاتی یک تیم متشکل از دانشجویان ارشد و دکتری، به یه خروجی کارکردی در اون موضوع واحد میرسه که قابلیت عرضه در بازار رو داشته باشه.

 

شما این تعداد بیشمار کنفرانس ها و سمینارهای علمی رو که هر ساله نهاد ها و دانشگاه ها بر گزار می کنند رو ببینید، کدومشون یه هدفگزاری کار کاردی در جهت حل یک صورت مساله خاص دارن؟ 

 

 

دقیقا نکته خوبی رو اشاره کردید وقتی دانشجوهای یک استاد پروژه های بسیار متفاوتی رو انجام می دهند یعنی یک تفرقه کامل در هدف گزاری پروژه ها ایجاد شده است 

درست است که مشکلات متفاوت است و همه دانشجویان را نمی توان به یک سمت برد ولی داشتن یک هدف و برنامه مشخص اصل تحقیق است 

متاسفانه یا برای دانشجو یا پروژه بسیار سخت و بد تعریف می شود که یا دانشجو در کارش می ماند یا مجبور به عددسازی می شود 

یا اینکه آنقدر ساده و بی هدف تعریف می شود که حلال مشکلی نیست 

اگر هم دانشجویی کارش منطقی شد و به جایی رسید کسی دیگر نیست که کارش را ادامه دهد و عملا به نصف راه تبدیل می شود

علاوه بر دانشجوهای یک استاد خود اساتید دانشگاه نیز خیلی تفرقه دارند و سیاست هایشان متفاوت و گاها متضاد است 

چون مبنا را تعداد مقالات می گذارند تا تعداد حل مشکل 

 

در خصوص عددسازی هم باید گفت متاسفانه به شکل شدیدی در حال رشد است و خودم به شخصه علتش رو بد تعریف کردن و غیر پژوهشی برخورد کردن با پژوهش اون رو می دونم

که انتظار دارن همه تحقیقات به جواب مورد نظر برسد ولی واقعیت این است که بخشی از پروژه ها فیل می شود و یا دانشجوی دکتری یا دانشجوی ارشد دیگر بایدی بیاید و آن را به سرمقصد برساند 

 

همچنین یک نکته جالب پرداخت نشدن هیچ حقوقی به دانشجویان دکترا وزارت علوم است 

دانشجویان دکترا وزرات علوم همگی در سن 30 سال هستن و قبل از دکترا یا حین دکترا ازدواج می کنند 

این مساله نیاز مالی آنها را شدید می کند و مجبور می شوند کنار دکترا کار کنند و این یعنی وقت کمتر برای کار روی پروژه خود 

در این اوضاع بد کاری نیز این اتفاق یعنی پروژه ای بی کیفیت ساخته می شود 

  • Upvote 8

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

با اجازه این مطلب رو پیدا کردم و خیلی تاثیر گذار روی من بود 

نقل قول

آیا اتحادهای استراتژیک با کشور های غربی (مثلا قرارداد با توتال و رنو و۰۰۰)، ایران را صاحب صنعت می کند؟» «معمای چارلی یا جرج؟»
آرش خلیلی نصر، عضو هیات علمی دانشکده مدیریت و اقتصاد
دانشگاه صنعتی شریف نوشت: تقریبا یک سال از زمان ورود پروفسور رابرت گرنت به ایران می گذرد۰ رابرت یکی از مشهورترین و معتبرترین چهره های حال حاضر استراتژی در دنیا است۰ یادم می آید پارسال از ورود ایشان به کشورم بسیار خوشحال بودم۰ از همان لحظه ورود ایشان، به استقبال پروفسور رفتم و یک به یک سوال های مختلف و متفاوتی را پیرامون استراتژی از ایشان پرسیدم۰
یکی که به نظرم بسیار جالب بود را در ذیل برای شما می اورم۰
آیا اتحادهای استراتژیک با طرف های غربی (مثلا قرارداد با توتال و رنو و۰۰۰) ایران را صاحب صنعت می کند؟
ایشان جواب بسیار عجیبی به من دادند که مرا متعحب کرد۰
رابرت گفت اتحاد استراتژیک، مانند این است که دو نفر بخواهند با هم درس بخوانند۰ یکی در فیزیک قوی است و دیگری در شیمی۰ قرار براین است که با هم متحد شوند و به هم شیمی و فیزیک یاد دهند۰ مثلا جرج به چارلی شیمی یاد می دهد و چارلی به جرج فیزیک۰
در ظاهر موضوع ساده است و هر دو از هم یاد میگیرند و نمره بیست می گیرند. اما مساله اصلی قدری متفاوت است۰ مساله این است که آیا چارلی و جرج استعداد و علاقه یادگیری برابری دارند یا نه۰
مثلا ممکن است چارلی شیمی را حسابی یاد بگیرد اما جرج بی استعداد یا بی علاقه باشد۰‌ در این حالت اتحاد استراتژیک به نفع چارلی است و نه جرج۰
مساله کشور شما هم همین است۰
او (رابرت) مکثی کرد و از من پرسید:
در کشور شما چقدر علم و دانایی مهم است؟
گفتم زیاد۰ امروزه همه دنبال این هستند دکتری بگیرند.
پرسید، نه عزیزم۰ سوال من را متوجه نشدی۰
علممم چقدر مهم است؟؟؟
گفتم شاخصش چیست؟
چگونه بفهمم و پاسخ شما را دهم۰
همین که همه دنبالش هستند کافی نیست۰
گفت، اصلا۰
گفت، میزان مطالعه سرانه کشور شما چقدر است؟
گفتم ۰۰۰۰ باحالت شرمنده بسیار ۰۰۰ هفت دقیقه فکر کنم۰
گفت پس شما نقش جرج را دارید و نه چارلی۰
چرا فکر می کنی در کشوری که ۷ دقیقه سرانه مطالعه دارد، مردمانش ظرفیت جذب بالایی دارند؟
کلا احتمالا همه کار را به خارجی ها می سپارند و راه را نشان آنها می دهند و مدیران ایرانی می گویند «آنها (کارشناسان و مدیران خارجی) وارد ترند، بگذار بعدا یاد میگیریم۰»
این بعدا هیچ گاه نمی آید۰
و کشور شما تاکنون خودروساز نشده است و در استخراج نفت هم همیشه پای خارجی ها در میان هست۰
چارلی ها (فرانسوی ها) آرام آرام کل بازار را به دست می گیرند و از این رابطه سود می برند و نه طرف ایرانی (جرج ها).
از او پرسیدم چه باید کرد؟ آیا اگر قرارداد سفت و محکمی ببندیم که ما را مصون تر کند، کافی نیست۰
آیا ما را ایمن نمی کند؟
آیا فرانسوی ها را مجبور به آموزش تکنولوژی و یادگیری نمی کند؟
گفت، اگرچه بدک نیست اما در کل بی فایده است۰ رابرت ادامه داد، مساله نوشتن قرارداد سفت و محکم نیست۰
مساله یک چیز دیگر است:
فرهنگ۰
«فرهنگ یادگیری و مطالعه۰»
«فرهنگ اینکه مساله مردمان کشور شما علم اندوزی باشد نه مدرک گرایی۰»
«مساله فرهنگ است۰»
«فرهنگ یادگیری است که قدرت جذب ناشی از اتحادهای استراتژیک را تعیین می کند و نه قرارداد های سفت و محکم انتقال تکنولوژی».

 

  • Upvote 12

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
11 hours قبل , arminheidari گفت:

با اجازه این مطلب رو پیدا کردم و خیلی تاثیر گذار روی من بود 

 

سلام 

با متن کاملا مخالفم

بدون وجود اتحاد استراتژیک در موردی چون انرژی هسته‌ای پیشرفت کردیم و با اتحاد استراتژیک در موردی چون موشک های بالستیک و ماهواره بر ( متحد ما کره شمالی بود) 

این دو مثال نقض را داشته باشید تا در فرصت مناسب و تاپیکی دیگه بحث کنیم. 

  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
2 hours قبل , warjo گفت:

سلام 

با متن کاملا مخالفم

بدون وجود اتحاد استراتژیک در موردی چون انرژی هسته‌ای پیشرفت کردیم و با اتحاد استراتژیک در موردی چون موشک های بالستیک و ماهواره بر ( متحد ما کره شمالی بود) 

این دو مثال نقض را داشته باشید تا در فرصت مناسب و تاپیکی دیگه بحث کنیم. 

سلام ممنون بابت نظرتون

در مورد انرژی هسته ای مسلما خواست ما مشهود بود، کسی به ما فناوری نمیداد ولی سرمایه گذاشتیم و انرژی براش گذاشتیم، و خدا رو شکر به بار نشست 

در مورد موشکی هم کسی مثل شهید احمدی مقدم رو داشتیم بدون متحد قضیه رو جلو برد و در بازه ای فناوری خاصی رو از کره شمالی خریدیم، داستان موشکی هم فیلم هاش موجود هست 

از دید من این موارد شامل صحبت بالا نمیشه و اتفاقا همون مواردی هست که باید الگوی ما بشن هستن 

ولی در زمینه خودرو و در زمینه نفت نظر عدم خواست شکل گرفته اونم 

تو نفت ما انتقال تکنولوژی داشتیم و توانایی ساخت داریم ولی ساختن بدون بودجه درست و دادن طلب سازندگان یعنی نابودی اون ها 

چیزی که شاید خیلی تو این زمینه مشترک باشه فساد است 

فسادی که بدون رشوه نمیذاره کار کنی و به کیفیت کار اهمیتی نمیده 

همین چاه رگ سفید رفت رو هوا، کسی پرسید چرا شیر ایمنی عمل نکرده ؟ 

الان تو زمینه هواپیمایی و تانک واقعا ما انتقال تکنولوژی کرده ایم ؟

  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
20 hours قبل , arminheidari گفت:

با اجازه این مطلب رو پیدا کردم و خیلی تاثیر گذار روی من بود 

 

مطلب خوبی بود و نتیجه اش هم درست اما کمی با احتیاط و شاید مودبانه. فقط دلیل رو بحث مشکل در فرهنگ مطالعه و علم دوزی عنوان نمود که از نظر من مسئله کل فرهنگ و آداب و رسوم جامعه رو در بر میگره که اجزای اون مثل زنجیر به هم وصلند.

اگه بخواهیم از دید تکاملی یا فرگشتی به موضوع نگاه کنیم فرهنگ و آداب و رسوم جامعه طوری تغییر و تکامل پیدا می کنه که ادامه حیاط اون جامعه رو حفظ و تضمین کنه.  تو بحث تکامل و فرگشت هم اون چیزی که برای ادامه حیاط مهمه لزوما" باهوش تر بودن یا قویتر بودن نیست بلکه سازگاری بیشتره که تضمین بقاء می کنه هر چند در بسیاری از موارد این سازگاری در راستای هوش و قدرت بیشتره.

حالا شاید بگید این چه ربطی به موضوع داشت؟! بگذارید یک مثال بزنم

فرض بگیرید شما مثلا جمعیت یک کشور فرضی مثل ایران  رو با مردمانی از یک کشور دیگه مثلا" مردم آلمان جابجا کنید بدون اینکه قبلا هیچ تغییری در منابع و امکانات کشور ایران ایجاد کنی. مثلا از فردا بدون اینکه تغییری در امکانات  سخت افزاری و منابع مثل فرودگاه ها، راه ها، منابع روزمینی و زیرزمینی ، دانشگاهها و .... داشته باشیم 80 میلیون آلمانی به جای ایرانی ها اینجا زندگی می کردند. حالا سوالم اینه که پس از مثلا یک بازه زمانی چهل ساله چه اتفاقی برای کشور از دید جایگاه علم و دانش و تکنولوژی و اقتصاد و معیارهای سلامت و غیره به وجود می اومد؟ وضعیت محیط زیست چطور بود؟ وضعیت روابط خارجی ما چطور بود؟ صنعت در چه جایگاهی قرار داشت؟ وضعیت دانشگاه ها چطور بود؟  فساد و دزدی در جامعه در چه وضعیتی بود؟ و خیلی چیزهای دیگه....

مسلما" جواب اینه که در مجموع و به طور میانگین خیلی بهتر از وضعیتی می بود که مثلا ما ایرانیها بعد از چهل سال ایجاد می کردیم. همانطور که مهاجرت اروپاییان به سرزمین هایی مثل آمریکای شمالی یا استرالیا ایجاد کرد...

خب دلیل این موضوع همون فرهنگ و روابط اجتماعی و آداب و رسومیه که میان اون 80 میلیون آلمانی حاکمه و کمکشون میکنه تا سازگاری بیشتری در دنیا برای ادامه حیاط داشته باشند یعنی فرهنگشون یه جوری تکامل پیدا کرده که در مقطع کنونی به اونا قدرت بیشتری برای ادامه حیاط نسبت به بقیه داده. همانطور که مصری ها و سومری ها 5000 سال پیش یا ایرانیها 2500 سال پیش یا مسلمانان 1000 سال پیش این برتری رو داشتند.

 

 

  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

 

Iran Army Khatam Anbia Air Defense base drill Velayat ایران زمايش ولايت پدافند هوايي

https://www.youtube.com/watch?v=YitXuAUn7Ts

 

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

سلام علیکم 

ظاهراً عمق فاجعه را باید مستند بیان کرد تا گوشی دست یک عده ای بیاید 

22-11-1396_01-46-10_b.jpg

صفحه توییتر یکی از تحلیلگران نظامی در اروپای مرکزی از راهپیمایی 22 بهمن سال 1396

 

صریح عرض کنم ،دوستان ما در وزارت دفاع ، هراندازه که توانایی تولید پیچیده ترین سخت افزارهای نظامی را داشته باشند ، متاسفانه به همان اندازه توانایی کنترل چنین فاجعه هایی را ندارند . در یک کلام ،  تاثیر هر پیشرفت نظامی  در ذهن دشمن یا افکار عمومی هدف گذاری شده ، با انتشار این تصاویر به طور کامل از میان میرود . 

پی نوشت :

تبلیغات دفاعی و کنترل همه مواردی که  به این بخش مربوط میشود ، بیشتر شبیه به یک شوخی هست تا یک روند جدی و پر اهمیت . الحق و الانصاف حداقل در این زمینه باید یک صد آفرین نثار "عمو کیم" کرد که حداقل پرستیژ نیروهای مسلح خودش را به شکل سرسختانه ای حفظ کرده .

 

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بر 25 بهمن 1396 در 10:09 , alala گفت:

به گزارش خبرنگار دفاعی خبرگزاری تسنیم امیر دریادار حمزه‌علی کاویانی معاون هماهنگ‌کننده نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران

ABM M30-M3 ؟؟؟ :rolleyes::ph34r:

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

نمایشگاه جلوه های تحول-دانشگاه امام حسین

بمب هوا به سطح با برد 5 کیلومتر و دقت اصابت 5 متر

vlcsnap-2018-02-16-07h06m26s328.jpg

thumb_vlcsnap-2018-02-16-07h06m42s000.jpthumb_vlcsnap-2018-02-16-07h06m28s328.jpthumb_vlcsnap-2018-02-16-07h06m37s484.jpthumb_vlcsnap-2018-02-16-07h06m46s421.jp

 

 

مدل های تونل باد(فاتح۱۱۰-کروز یا علی-کروز ضدناو-طائر۲و...)

vlcsnap-2018-02-16-06h48m14s250.jpg

thumb_vlcsnap-2018-02-16-07h09m09s437.jpthumb_vlcsnap-2018-02-16-07h08m52s921.jpthumb_vlcsnap-2018-02-16-07h08m31s062.jpthumb_vlcsnap-2018-02-16-07h08m50s281.jpthumb_vlcsnap-2018-02-16-07h08m35s062.jp

 

لینک مخابرات لیزری نور الهدی

vlcsnap-2018-02-16-07h07m14s640.jpg

thumb_vlcsnap-2018-02-16-07h07m01s281.jpthumb_vlcsnap-2018-02-16-07h07m08s265.jpthumb_vlcsnap-2018-02-16-07h07m10s093.jpthumb_vlcsnap-2018-02-16-07h07m37s718.jpthumb_vlcsnap-2018-02-16-07h07m45s875.jp

 

دستگاه اندازه گیری سرعت و میزان اغتشاش جریان C.T.A

vlcsnap-2018-02-16-06h48m23s593.jpg

thumb_vlcsnap-2018-02-16-07h06m21s296.jpthumb_vlcsnap-2018-02-16-07h06m23s421.jp

 

بالانسهای استاتیکی و دینامیکی

vlcsnap-2018-02-16-07h06m14s125.jpg

thumb_vlcsnap-2018-02-16-07h07m52s828.jpthumb_vlcsnap-2018-02-16-07h08m04s734.jpthumb_vlcsnap-2018-02-16-07h08m06s703.jpthumb_vlcsnap-2018-02-16-07h06m18s296.jp

 

موتور پهپاد

vlcsnap-2018-02-16-07h09m30s671.jpg

thumb_vlcsnap-2018-02-16-07h09m33s078.jpthumb_vlcsnap-2018-02-16-07h09m35s765.jp

 

https://www.aparat.com/v/K5gAB

ویرایش شده در توسط Skyhawk
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
مهمان
این موضوع نسبت به پاسخ بیشتر بسته شده است.

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      «ناورد»، مجله‌ای الکترونیکی است که با شعار «دانش نظامی برای همه» توسط سایت میلیتاری منتشر می شود. شماره پنجم این گاهنامه، بهمن ۹۸ با گزارش ویژه‌ای مربوط به سردار قاسم سلیمانی منتشر شده است. وجه تمایز ناورد را می توان رویکرد صرفا نظامیِ آن دانست. دلایل اتخاذ چنان رویکردی و ضرورت انتشار چنین مجله‌ای در فضای وب را با سید محمد شریفی، عضو هیات رئیسه اندیشکده ممتن، به گفت و گو نشسته‌ایم.
       
      ابتدا درباره جرقه های ظهور مجله ناورد صحبت کنیم. ناورد محصول تشخیص کدام ضرورت ها و اهداف است؟
       
      چندی قبل پژوهش جامعی در اندیشکده ممتن درباره کلیت جامعه اندیشگاهی امریکای شمالی یعنی امریکا و کانادا انجام دادیم. همان طور که می دانید شکل گیری اندیشکده ها، ریشه نظامی دارد و واژه تینک تنک اصالتا یک واژه نظامی است. همین الان هم مجموعه عظیمی از اندیشکده های دفاعی در تشکلی به نام مورس (MORS سرواژه عبارت Military Operations Research Society) عضو هستند و سمپوزیومی هم به صورت سالانه برگزار می کند که شبیه انجمنی صنفی است و تمام زیست بوم اندیشه ورزی دفاعی و نظامی امریکا را پوشش می دهد.
      بخش مهمی از کاری که آنها انجام می دهند حمایت (Advocate) از سیاست هایی است که روی آن مطالعات انجام می دهند. یعنی با لابی کردن، کار رسانه‌ای و تاثیر بر افکار عمومی و برخی سازوکار های قانونی مثل همراه کردن نمایندگان در جلسات استماع پیش از جلسات کنگره، ادووکیشن می کنند که سیاست ها انجام شود.
      مدلی که مد نظر ما بود تا حدود زیادی بومی سازی مجموعه مورس است و به عنوان تنها اندیشکده مستقل از نهادهای دولتی و حکومتی که در زمینه دفاعی فعالیت می کنیم، بخش مهمی از کار خود را تولید گفتمان و ادبیات در زمینه دفاعی و نظامی می دانیم؛ بنابراین این مهم است که با تولید محتوا و ادبیات ، پایه های جامعه مربوطه را به وجود بیاوریم. همین طور ، ما بر این نظریم که برای شکل دادن به این جامعه، ابتدا باید اعضای جامعه را شناسایی کنیم. و شناسایی اعضا، به انحای مختلف از طریق انتشار مجله ناورد اتفاق می افتد.
      واقعیت این است که غیر از ما مجموعه های دیگری هم ظرفیت کار اندیشکده‌ای دارند، اما اکنون منحصر شده‌اند به انجام کارهای خرد و روی اخبار و تحولات و نهایتا تحلیل های چند خطی متمرکز شده‌اند. بنابراین بخشی از کار ما این است که چنین مجموعه هایی را به لحاظ ادبیات و گفتمان توانمندسازی کنیم. و این را از طریق تولید و در اختیار گذاردن مطالب مفید و ضروری انجام می دهیم.
      بخش دیگری از کار، مربوط به ارتقای اطلاعات افراد علاقمند به حوزه نظامی و دفاعی است. افراد زیادی هستند که علاقمند به تجهیزات نظامی هستند و جهت گیری ابتدایی در انتشار ناورد این است که این افراد را به یک سطح بالاتر و به سمت مطالعات تاکتیکی و سیاستی بکشانیم.

       
       
      غیر از این، ناورد جامعه هدف دیگری هم دارد که در ارگان های سیاستی و تصمیم گیر مشغول هستند. ما از همان بحث ادووکیت استفاده می کنیم و بعضی سیاست ها و نقدها را از طریق شکل گیری درخواست عمومی در افراد علاقمند نظامی و دفاعی، مطالبه می کنیم.
      یک نمونه بارز از مورد آخر، مربوط به مسئله استتار تجهیزات و نفرات است. استتار یک علم و یک تخصص است ولی متاسفانه آنچه در ایران اجرا می شد، در برخی از بخش ها مناسب نبود. مثلا لباس اصلی استتار نفرات که همه از قبل از انقلاب می شناختند لباس پلنگی بود که هیچ ربطی به طبیعت ایران ندارد و برای محیط هایی غیر از فلات ایران طراحی شده است. علاوه بر اینکه خیلی هم قدیمی است. علاوه بر رنگ، الگوی استتار هم بارها در دنیا تغییر کرده است. اصولا استتار تجهیزات و نفرات، با توجه به فواصل مختلف سال و منطقه محل خدمت و عملیات باید در یگان های مربوطه مطالعه شود و تفاوت داشته باشد. اما متاسفانه این مطلب در نیروهای مسلح اصلا رعایت نمی شد و به همین علت استتار برخی تجهیزات ما خیلی نامناسب بود. ما این مسئله را بارها از طریق مسئولین پیگیری کردیم، اما اثرگذار نبود. در نهایت سیاستمان را تغییر دادیم و شروع به اعمال فشار از طریق رسانه کردیم. با توجه به اینکه این مسئله، به لحاظ راهبردی مهم نبود و استتار چیزی هست که در معرض دید همه است در سطح عموم میشد راجع به آن صحبت کرد . به نظر می رسید که یک درخواست عمومی حول مساله ی استتار شکل گرفت که در نهایت منتهی به طراحی های جدید از سال ۹۶ شد.
      فعالیت ما در این زمینه هم سلبی بود و هم ایجابی؛ که بحمدالله جواب هم داد و از رژه سال پیش تغییرات عمده‌ای در استتار تجهیزات نظامی ایجاد شد.
       
      پس مخاطب شما شامل سه دسته از افراد است: افراد فعال اما ضعیف در این حوزه، علاقمندان و سیاست گذاران. درست است؟
      بله. تنوع مطالب انتشار یافته در گاهنامه ناورد به گونه‌ای است که می تواند مورد استفاده طیف وسیعی از مخاطبان قرار بگیرد. برای علاقمندان به جهاد و دفاع مقدس؛ تاریخ و نکات نظامی موثر در تاریخ، تجهیزات و ادوات نظامی، و صد البته برای کسانی که مطالعات دفاعی را در سطح راهکنشی و راهبردی دنبال می کنند همواره مطالبی دست اول وجود دارد.
       
      با توجه به اینکه جنس مخاطبانی که انتخاب کرده‌اید با هم متفاوت است، آیا شماره های محرمانه‌ای هم به عنوان مشاوره برای تصمیم گیران و سیاست گذاران دارید؟
      یک توضیحی ضروری است. آن هم اینکه مخاطب عام ما، با توجه به موضوعات، همه افراد را دربرنمی گیرد. منظور از مخاطب عام، در اینجا عموم علاقمندان به مباحث نظامی است که مطالعات کلی در این زمینه دارند و مثلا فرق موشک و راکت و خمپاره را می دانند. ولی درباره محرمانگی، طبیعتا ما همه کارهایی را که انجام می دهیم، بخش محرمانه دارد. مثلا مطالعه‌ای انجام می شود درباره افراد تاثیرگذار در تحولات مهم نیروهای هوایی ایالات متحده که هدف از آن نهایتا مربوط به آسیب شناسی نیروی هوایی خودمان بوده است و بر اساس آن مطالعه، یک بسته سیاستی هم تدوین می شود. ولی به دلیل مسایل مربوط به طبقه بندی اطلاعات آنچه در مجله منتشر می شود، فقط قسمت مربوط به نیروی هوایی آمریکا است.
       

       
      در کل مجله رویکرد فرهنگی خاصی مشخص و برجسته است. از پرونده ویژه که مشخصا موضوعی فرهنگی است تا انتخاب و نوع پرداخت مطالب، ردپای این نگاه فرهنگی کاملا مشهود است. اما مجله ناورد، به صورت مجزا سرویسی به نام فرهنگ ندارد. می شود درباره چرایی آن صحبت کرد؟
      این موضوع، یک سیاست آگاهانه است. وسوسه پرداختن به موضوعات دیگر در اکثر مجموعه هایی که با مطالعات نظامی شروع به کار کرده‌اند ، همیشه وجود دارد و به نظر ما به کار این مجموعه ها و رسالتشان ضرر می زند. یعنی مجموعه ها با اهداف مطالعات نظامی آغاز به کار می کنند اما در ادامه وسوسه می شوند که درباره همه چیز صحبت کنند، چون بحث نظامی به سیاست خارجی، اقتصاد و فرهنگ مرتبط است. نهایتا این مسئله باعث از بین رفتن تاثیر حرف در موضوع اصلی می شود.
      از مجموعه‌ای نام نمی برم، اما واقعیت این است که که ما از سرنوشت برخی از مجموعه های مطالعات نظامی عبرت گرفته ایم. از ۱۳ الی ۱۴ سال پیش خروجی این مجموعه ها را دنبال کرده ایم و از بین رفتن اثرشان را دیده ایم که چگونه از اندیشکده تبدیل به مجموعه هایی شده اند که به جای سیاست سازی و تصمیم سازی، صرفا به اتفاقات سیاسی و فرهنگی و سیاسی واکنش نشان می دهند و با رویکرد غالبا تدافعی صحبت می کنند.
      برای همین در ناورد حتی وقتی درباره شهدای والا مقام مدافع حرم و مسئله سوریه هم که صحبت می شود گرچه تحلیل فرهنگی یا سیاسی هم برایش موجود است، اما سعی می شود صرفا روی مباحث نظامی آن تاکید شود و وارد مباحث دیگر نشویم.
       
      تقسیم بندی مطالب و سرویس های ارائه مطلب در سایت میلیتاری و مجله ناورد به چه صورت است؟
      تقسیم بندی اصلی مطالب مجله بر اساس تقسیم بندی معروف نظامی به سه نیروی «دریایی، زمینی و هوایی» است و در کنار آن دو بخش به اخبار برترحوزه دفاعی-نظامی و تحلیل آن ها و همچنین مباحث جامع نظامی اختصاص دارد.
      با توجه به آنچه در مورد جامعه هدف این مجله گفته شد، تمرکز مطالب مجله بیشتر بر تحلیل و معرفی جنگ افزارها (در دو بعد داخلی و خارجی) و تهیه مطالب رسته «تاریخ و جنگ» است تا با توجه به جذابیت بیشتر این دو فقره برای مخاطب عام، راه برای بیان برخی مباحث راهبردی و دکترینال نظامی نیز باز شود.
      در کنار این مطالب همواره بخشی به بازخوانی خاطرات مکتوب دفاع مقدس و بخشی نیز به بازخوانی خاطرات شفاهی از رزمندگان دفاع مقدس اختصاص دارد؛ که تهیه و انتشار این خاطرات شفاهی، انحصاری سایت میلیتاری بوده و ما همواره تلاش داریم تا با کاویدن گنج های خاطرات دفاع مقدس از گم نشدن گوهرهای ذی قیمت سال های جهاد و شهادت مطمئن شویم.
       
      کارکرد مجله ناورد جدای از سایت میلیتاری است؟ با توجه به همپوشانی بسیاری از مطالب و اینکه در نهایت مجله هم به صورت الکترونیکی و نه کاغذی منتشر می شود، ضرورت تفکیک برخی مطالب سایت و انتشار آن به عنوان یک مجله مجزا را توضیح می دهید؟
      سایت میلیتاری ، نسبت به مجله محدودیت هایی برای کاربر عام دارد. مثلا چون فروم است کار کردن با آن به راحتی شبکه های اجتماعی نیست و فعالیت و استفاده از برخی مطالب، عضویت در سایت را می طلبد. بنابراین ما اقدام به طراحی یک بسته با طراحی مناسب کردیم که به عنوان مجله منتشر می شود و استفاده از آن، محدودیت های سایت را ندارد. البته تعداد محدودی هم برای مسئولین و تصمیم گیران نظامی ، چاپ کاغذی و فرستاده می شود.
       

       
       
       
      با این توضیح، تحریریه مجله و سایت مشترک است. درباره نحوه کار تحریریه توضیح می دهید؟
       
      زحمت اصلی کار بر عهده ی برادرمان با نام کاربری MR9 است. ولی کلیت کار این است که ما به صورت باز کار می کنیم. یعنی مدیران بخش ها ، موضوعات را انتخاب می کنند و در دسترس اعضا می گذارند. کسانی که علاقه دارند موضوعات را انتخاب می کنند و روی آن کار می کنند. ضمن اینکه در تمام مراحلی که فرد یا گروهی روی موضوعی کار می کند، با مدیر بخش مربوطه در ارتباط است و با همفکری به خروجی نهایی که ترجمه یا تالیف است، می رسند.
       
      دلیل گاهنامه بودن مجله ناورد چیست؟ آیا توجیه بی نظمی انتشار است؟ و این، با موضوعی که درباره آن منتشر می شود (مباحث نظامی)، در تضاد نیست؟
       
      ما کیفیت مطالب را فدای نظم انتشار نمی کنیم. با این توضیح که گاهنامه ناورد، به نوعی تامین کننده سمت ارتباط با مخاطب عام اندیشکده میلیتاری است و مطالب آن عمدتا از مطالب منتشر شده در تالار گفت وگوی میلیتاری استخراج می شوند. بنابراین بسته به میزان مطالبی که جمع آوری شود، این مجله منتشر می شود. البته فاصله انتشار شماره های ناورد، به بیش از دو ماه نمی رسد.
      ضمن اینکه یکی از دغدغه های ما ایجاد زمینه تولید محتوا در این موضوعات است. به دلیل روند انتخاب مطالب، تمام علاقمندان به علوم نظامی در زبان فارسی می توانند در تهیه مطالب آن مشارکت کنند. مطالب مجله از جمع بندی مطالب منتشر شده در سایت و بحث و بررسی های کاربران بر روی آن ها به دست می آید و توسط هیات تحریریه ویراستاری شده و برای چاپ آماده می شود. این روند، با افزایش تولیدکنندگان محتوا، سرعت بیشتری می گیرد. هر چه جمعیت بیشتری علاقمند و وارد چرخه تولید محتوا شوند، انتشار هم نظم بیشتری می گیرد.
      با این حال، هم اکنون هم یکی از اهداف مهم ما که تولید محتوا در فضای مجازی و در دسترس قرار دادن محتوا در موضوعات نظامی است، در حال تحقق است.
       
      مجله ناورد
    • توسط MR9
      ششمین شماره از  مجله الکترونیکی نآورد
       
      لینک دانلود
       
       
       

       
       
      مجله الکترونیکی بزرگترین انجمن نظامی وب فارسی 
       
      پی نوشت :
       
      1- لازم به تذکر است که این شماره بدلایلی از جمله تراکم کاری ، با مقداری تاخیر و چند اشتباه بسیار جزیی در متون ارائه شده تقدیم دوستان شد . با این حال انشا... سعی می شود که بسرعت ایرادات رفع و نسخه تصحیح شده در اختیار مخاطبان محترم قرار گیرد .
      2- با تشکر ویژه از برادر ارجمند @HRA که بار اصلی زحمات بردوش ایشان قرار دارد و همچنین برادران عزیز @warjo و @eshqali که بعنوان مُصحح به مجله میلیتاری محبت دارند 
    • توسط MR9
      پنجمین شماره از  مجله الکترونیکی نآورد 
       
      لینک دانلود
       
       

       

       

       
       
      مجله الکترونیکی بزرگترین انجمن نظامی وب فارسی 
    • توسط MR9
      پس از نزدیک به 7 سال ، اینک شماره چهارم از مجله الکترونیکی بزرگترین انجمن وب فارسی
       
      لینک دانلود
       
       
       
       

       

       
       
      این شماره مجله با همکاری خالصانه دو برادر عزیز ، جناب @HRA  و جناب @remo   طراحی و تدوین و در نهایت در اختیار شما خواننده عزیز قرار گرفته است . بطور طبیعی ، ادعایی در خصوص حرفه ای بودن این کار وجود ندارد ولی این امیدواری وجود دارد که با مشارکت دوستان علاقه مند ، مسیر متفاوتی نسبت به خبر رسانی  و تحلیل حوزه دفاعی داخلی و خارجی ایجاد گردد
       
      انشا... 
       
      سردبیر مجله الکترونیکی بزرگترین انجمن نظامی وب فارسی
      MR9
       

    • توسط LAST-WAR
      با سلام خدمت دوستان

      بالاخره بعد از چندين ماه ماهنامه ميليتاري شروع به كار كرد،البته بسيار قوي تر و با طراحي بسيار شكيل.
      همينجا از طراح جديدمون فرشاد جان(insidman) خسته نباشيد ميگم و ازش تشكر ميكنيم،همچنين يه دست مريزاد هم دوستاني كه تو اين شماره از ماهنامه ما رو همياري كردن تشكر ميكنيم.
      از بچه ها هم درخواست دارم انتقادي پيشنهادي چيزي دارين همينجا مطرح كنن.
      لينك دانلود(با حجم 33 مگابايت)



      http://wdl.persiangi...mag-Tir1391.rar
      رمز فايل: www.military.ir





      شماره هاي قبلي ماهنامه:

      http://www.military....یتاری-شماره-يك/


      http://www.military....یتاری-شماره-دو/
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.