امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

19 minutes قبل , sasasasa گفت:

من تو بعضی وبلاگ های نظامی خارجی دیدم که فونیکس به علت قدرت مانور کم بیشتر به درد شکار اواکس ها و... میخورد. شاید هم اشتباه کرده اند. ولی به هر حال انچه مشخص است این است که در چهل سال اخیر امریکایی ها بر خلاف روس ها زیاد به دنبال افزایش برد موشک هایشان نرفتند. اگر داشتن موشک های هوا به هوای برد بلند مزیت زیادی ایجاد کند باید گفت که امریکایی ها قافیه را به روس ها باخته اند. ولی من فکر کنم اینطور نیست بلکه به دلایلی که برای من کاملا روشن نیست به این نتیجه رسیده اند که این تاکتیک پاسخگو نیست. مثلا ایا امریکایی ها فکر نکرده اند اف 15 های انها چطور میتواند از پس موشک های R33 و رادارهای برد بلند میگ 31 و سوخو 35 بر بیاید. حتما فکری کرده اند. 

حداقل ما تو جنگ خودمون دیدیم که فونیکس از پس شکار هر پرنده ای بر میومد نه فقط سوخت رسان و آواکسها ولی طبق فرمایش خودتون در جنگ امروزی قطعا کارایی دوران جنگ رو نخواهد داشت مگر اینکه ارتقاهایی به خودش دیده باشه الخصوص از نظر جنگال اگر اینطور باشه با توجه به پروفایل پروازی منحصر بفردی که داره و کلاهک مجاورتی هنوز با اختلاف بهترین موشک هوا به هوای ایرانه

  • Like 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
2 hours قبل , arjemandi گفت:

حداقل ما تو جنگ خودمون دیدیم که فونیکس از پس شکار هر پرنده ای بر میومد نه فقط سوخت رسان و آواکسها ولی طبق فرمایش خودتون در جنگ امروزی قطعا کارایی دوران جنگ رو نخواهد داشت مگر اینکه ارتقاهایی به خودش دیده باشه الخصوص از نظر جنگال اگر اینطور باشه با توجه به پروفایل پروازی منحصر بفردی که داره و کلاهک مجاورتی هنوز با اختلاف بهترین موشک هوا به هوای ایرانه

 

به هر حال دوستان اگر اطلاع دارن نظر بدن چرا امریکایی ها در 40 سال اخیر برعکس روس ها به سمت افزایش برد موشک های هوابه هوا نرفتند. امریکایی ها چه تدبیری برای مقابله هواپیماهای اف 15 و اف 18 سوپرهورنت در برابر میگ 31 و سوخو 35 که موشک های R33  با برد حدود 300 کیلومتر حمل میکنند اندیشیده اند. حتما همان تدبیر جلوی موشک های فونیکس ما به کار گرفته خواهد شد

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

شاید به خاطر این هست که روسها توفیق چندانی در تولید جنگنده های نسل ۵ نیافتند وبرای درگیری با این جنگندها مجبور به کمک گرفتن از رادارهای زمینی هستند تا با لینک شدن با این رادارها از فاصله ایمن اقدام به شلیک موشک کنند از طرفی به علت از رده خارج کردن اف۱۴پیکربندی که موشک برد بلند رو حمل کند رو ندارند هر چند قرار هست برای اف۲۲یه موشک جدیدی که بیشتر از آمرام(بیشتر از ۱۶۰ کیلومتر ظاهرا۲۰۰کیلومتر)هست در دست طراحی هست

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
45 minutes قبل , sasasasa گفت:

 

به هر حال دوستان اگر اطلاع دارن نظر بدن چرا امریکایی ها در 40 سال اخیر برعکس روس ها به سمت افزایش برد موشک های هوابه هوا نرفتند. امریکایی ها چه تدبیری برای مقابله هواپیماهای اف 15 و اف 18 سوپرهورنت در برابر میگ 31 و سوخو 35 که موشک های R33  با برد حدود 300 کیلومتر حمل میکنند اندیشیده اند. حتما همان تدبیر جلوی موشک های فونیکس ما به کار گرفته خواهد شد

 

بطور مشخص نیروی دریایی ایالات متحده برای درگیری های هوایی خودش به ترکیب هورنت / E-2و طبیعتا"  نیروی هوایی هم درصورتی که قصد استفاده از ایگل های خودش را داشته باشد ، به ترکیب ایگل  /E-3 خودش متکی هست .

هاوک آی که به رادار هوابرد AN/APS-145  مجهز هست که در یک فاصله 550 کیلومتری ، 2000 هدف را رهگیری و شناسایی می کند .  دومی (E-3) هم که وضعیتش مشخص هست . برد رادار AN/APY-1 برای اهداف با ارتفاع پروازی پایین چیزی در حدود 400 کیلومتر ، برای اهداف پروازی متوسط 650 کیلومتر .

 

ولی نکته ابهام اینجاست که ایگلها مجبورند وارد فضای دفاع هوایی ما بشوند ( ترکیب عناصر دفاع هوایی زمین پایه و هواپایه ) در بردهای متنوع ، اگر این سناریو را مد نظر قرار داشته باشیم و این احتمال را قرار بدیم که شبکه دفاع هوایی ما یکپارچه باشد و تدابیر لازم برای مقابله با  SEAD دشمن هم انجام شده باشد ،  آن وقت از لحظه ورود ایگل ها به این محدوده ، دوران سختی را باید تجربه کنند .

  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
1 ساعت پیش, sasasasa گفت:

 

به هر حال دوستان اگر اطلاع دارن نظر بدن چرا امریکایی ها در 40 سال اخیر برعکس روس ها به سمت افزایش برد موشک های هوابه هوا نرفتند. امریکایی ها چه تدبیری برای مقابله هواپیماهای اف 15 و اف 18 سوپرهورنت در برابر میگ 31 و سوخو 35 که موشک های R33  با برد حدود 300 کیلومتر حمل میکنند اندیشیده اند. حتما همان تدبیر جلوی موشک های فونیکس ما به کار گرفته خواهد شد

 

همان طور که جناب MR9 ذکر کردند 

51 minutes قبل , MR9 گفت:

 

بطور مشخص نیروی دریایی ایالات متحده برای درگیری های هوایی خودش به ترکیب هورنت / E-2و طبیعتا"  نیروی هوایی هم درصورتی که قصد استفاده از ایگل های خودش را داشته باشد ، به ترکیب ایگل  /E-3 خودش متکی هست .

هاوک آی که به رادار هوابرد AN/APS-145  مجهز هست که در یک فاصله 550 کیلومتری ، 2000 هدف را رهگیری و شناسایی می کند .  دومی (E-3) هم که وضعیتش مشخص هست . برد رادار AN/APY-1 برای اهداف با ارتفاع پروازی پایین چیزی در حدود 400 کیلومتر ، برای اهداف پروازی متوسط 650 کیلومتر .

 

در نبرد هاب هوایی نیروهای ارتش آمریکا به شکل شبکه محور مبارزه می کنند یعنی زمانی که به طور مثال چهار جنگنده میگ31 

در حال گشت رزمی هستند به عنوان طعمه دو تا اف16 رد در معرض رهگیری قرار میدن و تا میگ ها مشغولا به کمک فرماندهی آواکس از نقطه کور راداری میگ ها ایگل ها میریزن سرشون و کارو یکسره می کنند

  • Like 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

دیگه اینقدر روسها ساده نیستند که اسیر این نقشه مبتنی بر ساختار شبکه محور ایالات متحده شن. میگ 31 از 300 کیلومتری ، آر 33 رو رها می کنه و نیازی نیست وارد دام ایالات متحده بشه. اگه به همراه میگ 31 ، سوخو 35 هم باشه که باید گفت هم فالکون از دست میره و هم ایگل!

ویرایش شده در توسط aminf14
  • Like 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
3 hours قبل , MR9 گفت:

 

بطور مشخص نیروی دریایی ایالات متحده برای درگیری های هوایی خودش به ترکیب هورنت / E-2و طبیعتا"  نیروی هوایی هم درصورتی که قصد استفاده از ایگل های خودش را داشته باشد ، به ترکیب ایگل  /E-3 خودش متکی هست .

هاوک آی که به رادار هوابرد AN/APS-145  مجهز هست که در یک فاصله 550 کیلومتری ، 2000 هدف را رهگیری و شناسایی می کند .  دومی (E-3) هم که وضعیتش مشخص هست . برد رادار AN/APY-1 برای اهداف با ارتفاع پروازی پایین چیزی در حدود 400 کیلومتر ، برای اهداف پروازی متوسط 650 کیلومتر .

 

ولی نکته ابهام اینجاست که ایگلها مجبورند وارد فضای دفاع هوایی ما بشوند ( ترکیب عناصر دفاع هوایی زمین پایه و هواپایه ) در بردهای متنوع ، اگر این سناریو را مد نظر قرار داشته باشیم و این احتمال را قرار بدیم که شبکه دفاع هوایی ما یکپارچه باشد و تدابیر لازم برای مقابله با  SEAD دشمن هم انجام شده باشد ،  آن وقت از لحظه ورود ایگل ها به این محدوده ، دوران سختی را باید تجربه کنند .

 

این رادارهای هوا پایه که شما گفتید به ایگل ها و هورنت ها در رهیگیری حریف کمک میکنند. البته روس ها هم رادارهای هواپایه خود را دارند. ما هم رادارهای زمینه پایه ای داریم که درصورتیکه در ابتدای درگیری همگی نابود نشوند به ما کمک خواهد کرد. ولی به هر حال نه ایگل نه هورنت موشک های برد بلند در حد فونیکس یا موشک های روسی که ادعا میشود بعضا بردی تا 400 کیلومتر دارند حمل نمی کنند. و این باعث میشود هواپیماهای امریکایی فرصت شلیک اول را به حریف بدهند.

من فکر میکنم شاید توانایی جنگ الکترونیک امریکایی ها در این هواپیماها به حدی رسیده که میدانند از فاصله بیش از 100 کیلومتر امکان ندارد با موفقیت مورد هدف قرار بگیرند. 

در مورد ورود ایگل ها به حریم هوایی ما معمولا مرحله اول حملات امریکایی ها با هواپیماهای رادار گریز و موشک های کروز است. در این مرحله سعی میکنند ساختار پدافندی ما را نابود کنند. در مرحله دوم ایگل ها وارد خاک ما میشوند. البته به نظر من با وجود پدافندهای پسیو و متحرک عملا نابود کردن ساختار پدافندی ما شاید ممکن و یا راحت نباشد

ویرایش شده در توسط sasasasa
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
1 hour قبل , sasasasa گفت:

ما هم رادارهای زمینه پایه ای داریم که درصورتیکه در ابتدای درگیری همگی نابود نشوند به ما کمک خواهد کرد. ولی به هر حال نه ایگل نه هورنت موشک های برد بلند در حد فونیکس یا موشک های روسی که ادعا میشود بعضا بردی تا 400 کیلومتر دارند حمل نمی کنند.

 

حقیقتش ، در این زمینه باید بیشتر مطالعه کرد ولی یک قاعده اصلی در رزم هوایی وجود دارد 

 

"First Look, First Shot, First Kill ، بطور قطع وقتی شما موفق شدید اول حریف را شناسایی کنید ( که دقیق همون کاری بود که تامکتهای ما دربرابر نیروی هوایی عراق عمل می کردند ) طبیعتا" فرصت کافی برای در نظر گرفتن همه پارامترهای پروازی ( سمت ، جهت ، ارتفاع ، سرعت و زاویه شلیک بسمت دشمن )  و به تبع  آن فرصت اول برای شلیک و فرصت اول برای شکار دشمن را در اختیار خواهید داشت. اگر به خاطرات پروازی خدمه ایرانی مراجعه بفرمایید  ( بطور مثال مستند نبردهای تامکت ) این را بوضوح در  لابه لای خاطرات این عزیزان می بینید .

  • Like 1
  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
16 minutes قبل , MR9 گفت:

 

حقیقتش ، در این زمینه باید بیشتر مطالعه کرد ولی یک قاعده اصلی در رزم هوایی وجود دارد 

 

"First Look, First Shot, First Kill ، بطور قطع وقتی شما موفق شدید اول حریف را شناسایی کنید ( که دقیق همون کاری بود که تامکتهای ما دربرابر نیروی هوایی عراق عمل می کردند ) طبیعتا" فرصت کافی برای در نظر گرفتن همه پارامترهای پروازی ( سمت ، جهت ، ارتفاع ، سرعت و زاویه شلیک بسمت دشمن )  و به تبع  آن فرصت اول برای شلیک و فرصت اول برای شکار دشمن را در اختیار خواهید داشت. اگر به خاطرات پروازی خدمه ایرانی مراجعه بفرمایید  ( بطور مثال مستند نبردهای تامکت ) این را بوضوح در  لابه لای خاطرات این عزیزان می بینید .

 

اگر مختصات از طریق زمین برای تامکت مخابره بشه و موشک بدون نیاز به رادار تامکت  به سمت مختصات هدف بره، ما یک قاتل جدی در دست خواهیم داشت 

 

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
5 minutes قبل , arminheidari گفت:

 

اگر مختصات از طریق زمین برای تامکت مخابره بشه و موشک بدون نیاز به رادار تامکت  به سمت مختصات هدف بره، ما یک قاتل جدی در دست خواهیم داشت 

 

 

بله ، به یک شرط بسیار مهم و ان که  هدایت کننده زمینی (GCI/  Ground-controlled interception)  بواسطه یک شبکه مخابراتی ایمن در برابر اخلال دشمن بتواند این کار را انجام دهد ، با فرض اینکه دشمن قابلیت جنگ الکترونیک بیشتری را داشته باشد 

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
1 minute قبل , MR9 گفت:

 

بله ، به یک شرط بسیار مهم و ان که  هدایت کننده زمینی (GCI/  Ground-controlled interception)  بواسطه یک شبکه مخابراتی ایمن در برابر اخلال دشمن بتواند این کار را انجام دهد ، با فرض اینکه دشمن قابلیت جنگ الکترونیک بیشتری را داشته باشد 

 

با توجه به فاصله دور از جنگنده های دشمن و حضور تامکت در عمق خاک کشور، امکان اخلال کمه بویژه اگر در شروع جنگ اقداماتی انجام شده باشه که قبل از درگیری فرودگاه های فعال، تانکر های سوخت گیری و اواکس ها از مرزهای کشور به خوبی دور شده باشند

 

نکته ای که دارم دنبالش میگردم بحث کنترل موشک تا فاز نهایی هست، که اگر جنگنده ها مسیر خود را تغییر دادند موشک از دست نرود 

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
1 minute قبل , arminheidari گفت:

 

با توجه به فاصله دور از جنگنده های دشمن و حضور تامکت در عمق خاک کشور،

 

فرض را براین بگذارید که قرار نیست تامکتهای ما از فضای هوایی ایران خارج بشوند ( عاقلانه هم همین هست ) کاری که درزمان جنگ هم رعایت میشد 

  • Like 1
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
3 minutes قبل , MR9 گفت:

 

فرض را براین بگذارید که قرار نیست تامکتهای ما از فضای هوایی ایران خارج بشوند ( عاقلانه هم همین هست ) کاری که درزمان جنگ هم رعایت میشد 

 

این فرض رو به نظرم قطعی باید فرض کنیم 

تمام نکته رسیدن موشک به فاز نهایی در محل مناسب هست 

این اقدام همیشه با رادار تامکت و اصلاحات مسیر توسط تامکت صورت می گرفت

خب اگر قسمت تامکت بصورت پسیو دربیان و امواجی که دشمن رو اگاه کنه یا موشک ضد رادار رو جذب کنه رو از اون حذف کنیم 

در حقیقت ما تامکت رو به یک قاتل خاموش تبدیل کرده ایم

شلیک موشک با کمک رادار زمینی تقریبا حل شده است 

موشک های سجیل هم بعد از شلیک نیاز به تصحیح ندارن و خودشون می رن 

ولی ایا می شود قبل از فاز نهایی اصلاح مسیر انجام داد به نحوی که دشمن اگاه نشه 

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

یک نکته

 

بنظرم دوستان بیش از اندازه روی قابلیت های تامکت حساب باز کرده اند

 

از اونجا که رادار پرنده ها همچنان an/awg9 و آنالوگ هست (مگر برخی بروز رسانی های جزئی) امکان قفل راداری یک رادار با قدمت ۴۰ سال بر روی پرنده هایی با پادهای اخلال به روز ، بنظر بعید و دور از انتظار خواهد بود
 

 

بعد از قفل اولیه پرنده ، رسیدن موشک به هدف و انهدام، مساله بعدی خواهد بود که از فواصل دور (بالای ۱۰۰ ک.م) سخت بنظر میرسد

 

 

نکته قابل تامل این هست که قصد داریم از این رادار علیه سازندگان اون استفاده کنیم

  • Like 2
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
15 hours قبل , NIX گفت:

بنظرم دوستان بیش از اندازه روی قابلیت های تامکت حساب باز کرده اند

 

 

الان تمام بحث ما سر اینه که رادار رو روشن نکنیم و بدون رادار لانچ کنیم 

شبیه شلیک هاوک بدون رادار در زمان جنگ 

  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

لطفا وارد سیستم شوید برای ارسال نظر

شما قادر خواهید بود بعد از ورود به سیستم این نظر را ترک نمایید



ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط kingraptor
      زیردریایی های اتمی و حتی دیزلی از توانایی های مرگباری برخوردارند و در صورت میل به قدرت نمایی، مهار آتش آنها بسیار مشکل است. این جنگ افزارها در طول جنگ جهانی دوم، به دلیل پنهان بودن از دید دشمن، نیروی دریایی انگلیس رابه زانو در آورده بودند. در ژاپن و شمال افریقا نیروهای آلمان نازی با در اختیار داشتن این سلاح ها سلطه خویش را بر دریاها اعمال می کردند.


      --------------------------------------------------------------------------------


      هواپیمای ضد زیردریایی P-3 اوریون


      --------------------------------------------------------------------------------

      شوروی با در اختیار داشتن زیر دریایی های اتمی قادر بود در صورت بروز جنگ، ارتباط اروپای غربی را با آمریکا قطع کند. در جنگ فالکلند پس از انهدام رزم ناو بل گرانوی آرژانتين توسط اژدر یک زیر دریایی انگلیسی، کشتی های جنگی آرژانتين دیگر تا پایان جنگ نقش مهمی را ایفا نکردند. به منظور مقابله با این جنگ افزارها در صحنه جنگهای گذشته و آینده تدابیری اندیشده شده است. پی-3 اوریون از جمله سلاحهایی است که می تواند تا حدود زیادی در مقابل زیردریایی ها، هر قدر هم که پیشرفته باشند عرض اندام کند. هواپیما چند منظوره پی-3 بیش از 30 سال است که به طور پیوسته توليد می شود و تا کنون بیش از 700 فروند آن به خدمت ارتشها، آتش نشانی ها، نیروهای حافظ صلح سازمان ملل و هواشناسی های کشورهای مختلف در آمده اند. از این لحاظ اوریون خود را تا مدت زیادی بی رقیب می دانست. طراحی اولیه بدنه و نحوه اتصال موتورها به هواپیما تا امروز تقریباً بدون هیچ تغییر عمده ای حفظ شده است. همین عدم نیاز به تغییرات گواهی بر بی نقص بودن طراحی اوریون است. اما تجهیزات الکترونیکی این هواپیما همواره در حال تغییر و تکامل بوده اند. از این رو سازنده پی-3 در به کار گیری آنها به درخواست و سلیقه مشتری عمل می کند. انواع پیشرفته تجهیزات، این هواپیما را به سلاحی خطرناک در مقابل زیردریایی ها تبدیل می کند. اوریون با چهار موتور توربو پراپ از نوع T56-A-10 کمی شبیه هرکولس محصول دیگر لاکهید است. با توجه به سابقه طولانی لاکهید در به کار گیری این نوع موتورها می توان به این نکته پی برد که این شرکت به خوبی با مشکلات این موتورها که سایرین را متواری کرده، کنار آمده است. پس از روی کار آمدن موتورهای توربوجت شرکهای هوایی سریعا به استفاده گسترده از آنها روی آوردند ولی لاکهید و نیروی دریایی ایالات متحده به علت ويژگيهای منحصر به فرد این موتورها همچنان در طیف گسترده ایی آنها را به کار می برند. خوشبختانه شرکت توربین الکترا بزودی توانست معایب عمده این موتورها را رفع کند و تا به امروز تامین کننده موتورهای پی-3 باقی مانده است. طراحی اوریون به حدود 40 سال پیش و سال 1957 باز می گردد. نخستین پرواز این هواپیما در 19 آگوست سال 1958 انجام شد پس از چند پرواز آزمایشی، تغییراتی صورت گرفت که عمده ترین آنها کوتاه شدن بدنه به میزان 2/13 متر بود. سپس این هواپیما به تجهیزات متداول آن روزها مجهز شد و به عنوان گشت دریایی، خدمت خود را رسما در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد. در آن زمان تغییرات دیگری برای فروندهای بعدی در نظر گرفته شد. در سال 1962 چند تغییر دیگر به منظور کارآمدتر کردن این سلاح اعمال شده و پی-3 اوریون که پس از گذشت سالها هنوز هم در خدمت ناسا است، متولد شد. نخستین سفارش قطعی برای خرید 7 فروند از این هواپیما مربوط به سال 1960 می باشد. نیروی دریایی آمریکا متقاضی خرید 7 فروند وای پی-3وی-1 با موتور آلیسون-توربین الکترا شد که می توانست انواع بمب های عمق روی معمولی و هسته ای، اژدرهای ضد زیر دریایی و مین و راکت را حمل کند.


      --------------------------------------------------------------------------------


      کابین نسبتاً پیچیده هواپیمای P-3 اوریون


      --------------------------------------------------------------------------------

      ظرفیت سوخت این 7 فروند اولیه از 20631 لیتر در اولین سفارش تا 34826 لیتر در آخرین متفاوت بود، اما همگی 4 مخزن در بالها، هر بال 2 مخزن جداگانه، و یک مخزن بزرگ در امتداد بدنه داشتند که این الگو تاکنون حفظ شده است. استفاده همزمان از دو رادار جداگانه در جلو و عقب هواپیما و ترکیب هر دو رادار برای ارایه تصویری 360 درجه ایی، پی-3 را به مجهزترین سلاح ضد زیر دریایی آن روز تبدیل کرد، اگرچه این طرح به زودی لو رفت و شرکتهای دیگر نیز به استفاده از آن روی آوردند. نخستین پرواز این سفارش هفتگانه در 15 آوریل 1961 انجام شد و تا آوریل سال بعد در مجموع 2521 ساعت در 585 سورتی پرواز با این هواپیماها به صورت آزمایشی و آموزشی انجام شد. بلافاصله پس از ورود این هواپیما به خدمت از آنها در جنگ علیه کوبا استفاده شد. در جنگ ویتنام نیز آمریکاییها از این هواپیما به میزان زیادی استفاده کردند. ماموریت اصلی این هواپیما در آن زمان پوشش راداری شبانه بر فراز خلیج تونکین بود گشتهای متداول روزانه و حمایت از کشتیهای لجستیکی در برابر هجوم احتمالی زیردریاییهای شوروی نیز از ماموریتهای بود که این هواپیما بر عهده داشت. نکته جالب توجه این است که این هواپیماها از پایگاهای داخل خاک فیلیپین به پرواز در می آمدند. از آن هنگام پی-3 به طور منظم در عملیات مشابه برون مرزی مورد استفاده نیروی دریایی آمریکا قرار گرفته و می گیرد و همواره به عنوان کشت ضد زیر دریایی، مین گذار دریایی، راهنمای زیر دریایی های خودی و هدف قرار دهنده اهداف دور به کار گرفته شده است.


      --------------------------------------------------------------------------------


      هواپیمای P-3 اوریون در حال پرواز در معیت یک ناوچه آمریکایی

      --------------------------------------------------------------------------------

      این هواپیماها گاهی برای ایجاد تغییرات آب و هوا و باران زا کردن ابرهای منطقه ای به کار گرفته می شوند. برای این کار پودر یدید نقره را در مقیاسهای زیاد توسط تجهیزات خاصی که در این هواپیما تعبیه شده است در میان ابرها می پاشند. قابلیت شرکت در عملیات جستجو و نجات، عکس برداری و نقشه برداری هوایی و حتی توانایی انجام ماموریتهای ترابری، اوریون را به هواپیمایی چند منظوره بدل نموده است. هم اکنون این هواپیماها در بیش از 30 پایگاه برون مرزی و درون مرزی آمریکا نشست و برخاست می کنند و حتی بارها توسط نیروهای چند ملیتی در مانورهای مشترک به کار گرفته شده اند. آمریکا تنها استفاده کننده از این هواپیماها نیست. اکثر کشورهایی که مرزهای آبی دارند از پی-3 به خوبی استقبال کردند و به میزان رفع نیاز دفاعی از این هواپیما خریده اند. نیوزلند اولین مشتری اوریون با سفارش 5 فروند پی-3 بی مجهز به مولد امواج صوتی کوتاه بود. کانادا 18 فروند و ژاپن که سرانجام در سال 1978 تصمیم به جایگزین کردن این هواپیما به جای نپتون گرفت مشتریان بعدی بودند.

      --------------------------------------------------------------------------------

      هواپیمای P-3 اوریون در حال برخاست


      --------------------------------------------------------------------------------

      ژاپن خط تولید این هواپیما را خریداری کرده و تا کنون بیش از 100 فروند از آن را تولید کرده است. پرتقال اسپانیا و تایلند خریداران دست دوم این هواپیما هستند. هلند، نروژ، ایران و پاکستان نیز هر کدام چند فروند پی-3 در اختیار دارند. انواع مختلف پی-3 اگر چه با قرار گرفتن حروف بزرگ و کوچک و شماره های متفاوت دسته بندی می شوند ولی عمدتاً تفاوت چشمگیری میان مدلهای مختلف مجود ندارد و می توان با تغییرات پیش بینی شده از سوی کارخانه سازنده هر نوع تغییر کاربردی را در انواع آن ایجاد کرد. پی-3 با حوصله ای که در خور هواپیمای توربو پراپ است، وجب به وجب منطقه را بازرسی و شناسایی و به محظ اطلاع از موقعیت زیردریایی مهاجم اقدام به شکار آن می کند. در طول عملکرد سی وچند ساله این سلاح موارد منفی از لحاظ فنی در مورد آن به چشم نمی خورد و همواره در انجام ماموریتهای محوله موفق بوده است. همین امر سبب شده است تا پرسنل زیر دریایی ها از هواپیمای پی-3 اوریون به عنوان کابوسی هولناک یاد کنند.

      -----------------------------------------------------------------------------



      ------------------------------------------------------------------------------

      منبع: Air.blogfa.com
    • توسط IRINavy
      بسم رب الشهداء و الصدیقین

      چند ماه پیش برای یه برنامه فرهنگی و مذهبی که در سایت سوباشی برگزار شده بود، رفتم. اونجا بود که از نزدیک با مشهد شهدای اون حادثه و شرح ماجرا بیشتر آشنا شدم.
      بعد از اون تصمیم گرفتم مطالب دست اولی تهیه کنم و در سالگرد اون حادثه خدمت دوستان تقدیم کنم تا اینکه از طریق یکی از دوستان بسیار خوبم به فیلم مستندی دراینباره دسترسی پیدا کردم. که هنوز در هیچ رسانه ای پخش نشده و احتمالا چهارشنبه هفته آینده از برنامه روتین ارتش از شبکه یک پخش خواهد شد)
      این فیلم حدودا 15 دقیقه ای روایتی مستند از حادثه ی حمله به سایت رادار سوباشی است که در 5 مرداد سال 67 (تنها چند روز به پایان جنگ تحمیلی و پس از پذیرش رسمی قطعنامه 598 از سوی ایران) اتفاق افتاده که منجر به شهادت 19 نفر از پرسنل متخصص پدافندهوایی شد.
      فیلم به اندازه کافی گویا هست پس من بیشتر از این توضیح نمیدم و پیشنهاد میکنم که حتما اون رو دانلود و تماشا کنید.
      دوستانی هم که نظرات و انتقادی نسبت به فیلم دارند لطفا یا در همین جا یا بصورت خصوصی بفرمایند تا به سازندگان اون منتقل کنم.
       


       
       

       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       

       

       

      لینک های دانلود

       
      http://habibnavy.persiangig.com/video/Soobashi-00.flv

      http://habibnavy.persiangig.com/video/Soobashi-00.flv
      قسمت اول - 36 مگابایت


       
       
      http://habibnavy.persiangig.com/video/Soobashi-01.flv


      http://habibnavy.persiangig.com/video/Soobashi-01.flv
      قسمت دوم - 36 مگابایت



      انشاءالله رهرو راه شهدا باشیم
      شادی روحشون، صلوات


       
    • توسط MR9
      بسم ا...
       
      گسیل پدافند هوایی مدرن باور-373 به سوریه/ ایران اجازه زدن بدون هشدار قبلی هواپیماهای اسراییلی را در آسمان سوریه دریافت کرده است
       
       
      منابع اطلاعاتی رژیم صهیونیستی می گویند، ارتش روسیه اجازه هدف قرار دادن بدون هشدار قبلی هواپیماهای اسرائیلی را در سرتاسر آسمان سوریه به ایران داده است.
       

       
      سفررییس ستاد کل نیروهای مسلح به سوریه
       
       
    • توسط MR9
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      سرکوب پدافند هوایی دشمن
        (Suppression of Enemy Air Defenses /SEAD)
       

       
      بدون شرح !!!
       
       
      یکی از ماموریتهای اصلی واحدهای پروازی نیروی هوایی پس از ظهورسه عنصرجدید در نبردهای معاصر (رادار/ توپخانه ضدهوایی هدایت راداری و نهایتا" موشکهای هدایت شونده زمین به هوا)، کنترل و ازکارانداختن و نابودی این  سامانه ها  می باشد .
       بررسی دقیق نبردهای به وقوع پیوسته پس از جنگ دوم جهانی نشــــــان می دهد که هرکدام از این نبردها ، جنبه های نوینی از فناوری را با بکارگیری تجهیزات ، تسلیحات و تاکتیک ها به نمایش گذاشته و نشان داده اند که گاهی استفاده از  وجود برتری کمی تسلیحات غیر پیشرفته در مقابل برتری کیفی تسلیحات پیشرفته و یا برعکس ، پیروزی های نظامی خیره کننده ای را به ارمغان آورده است. در کنار این مساله و به موازات افزایش توانایی های رزمی یک سامانه تسلیحاتی ، توسعه تاکتیکهای مورد نیاز نیز یک اصل غیر قابل اجتناب بشمار می رود . در چنین شرایطی ، سامانه های پدافند هوایی نیز از این قاعده مستثنی نبوده ، چــنانکه این نوع از سیستم های جــــنگ افــــزاری می بایست دارای قابلیت های پدافندی مناسبی باشند تا در مرحله آغازین تهاجم دشمن ، بتوانند ایمنی مناطق مسکونی ، مراکز ثقل سیاسی ، نظامی و اقتصادی را از گزند بمباران و آسیب حفظ نمایند و با ایجاد لطمات عمده به پیکره  و استخوان بندی قدرت هوایی دشمن ، باعث لغو ماموریت های تهاجمی وبه احتمال زیاد تغییر نتیجه جنگ شوند . بنابراین، به صورت طبیعی ،  نیروی هوایی مهاجم سعی خواهد نمود تا تهاجم خود را با انجام ماموریت های سرکوب پدافند هوایی آغاز نماید . برهمین اساس و بنا به تعریف وزارت دفاع ایالات متحده ، سرکوبی پدافند هوایی دشمن عبارتند از :
      " انجام هرگونه فعالیتی به منظور خنثی سازی ، نابود سازی و ایجاد اختلال موقت یا دائم در سامانه های پدافند هوایی زمین و دریاپایه دشمن بوسیله تجهیزات مخرب یا اخلالگرها "
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-105G ، یکی از مهمترین جنگ افزارهای ارتش ایالات متحده برای مقابله با آتشبارهای سام ارتش ویتنام شمالی بشمارمی آمد .
      این پرنده در تصویر فوق در حال تیک آف از روی باند پایگاه هوایی "کورات"(تایلند) است ، در حالی که برای اجرای ماموریتهای موسوم به وایلدویزل به مهمات ماوریک و شرایک مسلح می باشد .
       
       

       
       
      پچ سینه اسکادارن های وایلدویزل
       
       
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-4G  در حال تیک آف از فرودگاهی در عربستان
      در حالی که برای اجرای ماموریت SEAD ، به مهمات متنوعی شامل مشکهای هوا به زمین ماوریک و مهمات ضد تشعشع شرایک و غلاف جنگ الکترونیک مجهز شده است .
       
       

       
      ارتش ایالات متحده برای ایجاد برتری هوایی بر فراز منطقه نبرد ، تاکید زیادی بر استفاده از اسکادارن های وایلد ویزل دارد .
      تصویر فوق یکفروند جنگنده / بمب افکن A-7E را بر روی عرشه فوقانی ناو هواپیمابر USS AMERICA نشان میدهد که برای اجرای عملیات بر علیه آتشبارهای دفاع هوایی لیبی (عملیات دره الدورادو ) آماده می شود . به نظر می رسد پرنده فوق برای اجرای این ماموریت به مهمات ضد رادار شرایک و مهمات هوابه زمین راک آی مارک II مجهز شده است .
       

       
      ارتش های اروپایی نیز پس از مشاهده تاثیر تسلیحات ضد رادار ، بسرعت خود را به قابلیت های ضد رادار مجهز نمودند .
      تصویر فوق یک فروند تورنادو ECR نیروی هوایی آلمان را که به مهمات ضدرادار هارم مجهز شده است را نشان میدهد
       

       
      مهمات ضد تشعشع AGM-88 HARM، جنگنده / بمب افکنF/A-18 C
       

       
      نیروی هوایی بریتانیا ، به شکل وسیعی از مهمات ضد رادار درسازمان رزم نیروی هوایی خود بهره می برد .
      تصویر فوق ، یک تیر موشک ضد تشعشع آلارم را بروی یکفروند جنگنده/ بمب افکن تورنادو GR4 نشان می دهد .
       

       
      در حال حاضر پرنده ویژه نیروی هوایی ارتش ایالات متحده برای اجرای ماموریتهای سرکوب پدافند هوایی ، جنگنده/بمب افکن F-16 CJ بشمار می آید .
       
      پرنده فوق ، یکفروند F-16 CJ بلاک 50 سری D است که برای اجرای ماموریت SEAD ، به طیف متنوعی از مهمات شامل ، AIM-120 آمرام ، AIM-9 M سایدویندر در جایگاه های دو وهشت  ، مهمات ضد رادار AGM-88 هارم در جایگاه های سه و هفت ، و برای هدفیابی به یک غلاف AN/ASQ-213 ، مسلح شده است .
      با این حال و براساس نظرات خلبانان شرکت کننده در جنگ ویتنام ، قابلیتهای تاندرچیف و فانتوم به مراتب افزون تر از این نمونه فالکون بشمار می آمد .
       
       
      نویسنده و مترجم : کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی - MR9
      Military.ir Copyright
      تمامی حقوق برای انجمن میلیتاری محفوظ است
      منابع  :
      1- Davis, Larry and Menard, David, Republic F-105 Thunderchief
      2- Bill Siuru, Bill Holder-General Dynamics F-16 Fighting Falcon
      3-F-4 PHANTOM II IN ACTION
      4- "MODERN MILITARY AIRCRAFT "THUD"
      5- A-7 IN ACTION
      6- ویکی
      7- مطالعات شخصی اینجانب از منابع گوناگون
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.