امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

19 minutes قبل , sasasasa گفت:

من تو بعضی وبلاگ های نظامی خارجی دیدم که فونیکس به علت قدرت مانور کم بیشتر به درد شکار اواکس ها و... میخورد. شاید هم اشتباه کرده اند. ولی به هر حال انچه مشخص است این است که در چهل سال اخیر امریکایی ها بر خلاف روس ها زیاد به دنبال افزایش برد موشک هایشان نرفتند. اگر داشتن موشک های هوا به هوای برد بلند مزیت زیادی ایجاد کند باید گفت که امریکایی ها قافیه را به روس ها باخته اند. ولی من فکر کنم اینطور نیست بلکه به دلایلی که برای من کاملا روشن نیست به این نتیجه رسیده اند که این تاکتیک پاسخگو نیست. مثلا ایا امریکایی ها فکر نکرده اند اف 15 های انها چطور میتواند از پس موشک های R33 و رادارهای برد بلند میگ 31 و سوخو 35 بر بیاید. حتما فکری کرده اند. 

حداقل ما تو جنگ خودمون دیدیم که فونیکس از پس شکار هر پرنده ای بر میومد نه فقط سوخت رسان و آواکسها ولی طبق فرمایش خودتون در جنگ امروزی قطعا کارایی دوران جنگ رو نخواهد داشت مگر اینکه ارتقاهایی به خودش دیده باشه الخصوص از نظر جنگال اگر اینطور باشه با توجه به پروفایل پروازی منحصر بفردی که داره و کلاهک مجاورتی هنوز با اختلاف بهترین موشک هوا به هوای ایرانه

  • Like 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
2 hours قبل , arjemandi گفت:

حداقل ما تو جنگ خودمون دیدیم که فونیکس از پس شکار هر پرنده ای بر میومد نه فقط سوخت رسان و آواکسها ولی طبق فرمایش خودتون در جنگ امروزی قطعا کارایی دوران جنگ رو نخواهد داشت مگر اینکه ارتقاهایی به خودش دیده باشه الخصوص از نظر جنگال اگر اینطور باشه با توجه به پروفایل پروازی منحصر بفردی که داره و کلاهک مجاورتی هنوز با اختلاف بهترین موشک هوا به هوای ایرانه

 

به هر حال دوستان اگر اطلاع دارن نظر بدن چرا امریکایی ها در 40 سال اخیر برعکس روس ها به سمت افزایش برد موشک های هوابه هوا نرفتند. امریکایی ها چه تدبیری برای مقابله هواپیماهای اف 15 و اف 18 سوپرهورنت در برابر میگ 31 و سوخو 35 که موشک های R33  با برد حدود 300 کیلومتر حمل میکنند اندیشیده اند. حتما همان تدبیر جلوی موشک های فونیکس ما به کار گرفته خواهد شد

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

شاید به خاطر این هست که روسها توفیق چندانی در تولید جنگنده های نسل ۵ نیافتند وبرای درگیری با این جنگندها مجبور به کمک گرفتن از رادارهای زمینی هستند تا با لینک شدن با این رادارها از فاصله ایمن اقدام به شلیک موشک کنند از طرفی به علت از رده خارج کردن اف۱۴پیکربندی که موشک برد بلند رو حمل کند رو ندارند هر چند قرار هست برای اف۲۲یه موشک جدیدی که بیشتر از آمرام(بیشتر از ۱۶۰ کیلومتر ظاهرا۲۰۰کیلومتر)هست در دست طراحی هست

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
45 minutes قبل , sasasasa گفت:

 

به هر حال دوستان اگر اطلاع دارن نظر بدن چرا امریکایی ها در 40 سال اخیر برعکس روس ها به سمت افزایش برد موشک های هوابه هوا نرفتند. امریکایی ها چه تدبیری برای مقابله هواپیماهای اف 15 و اف 18 سوپرهورنت در برابر میگ 31 و سوخو 35 که موشک های R33  با برد حدود 300 کیلومتر حمل میکنند اندیشیده اند. حتما همان تدبیر جلوی موشک های فونیکس ما به کار گرفته خواهد شد

 

بطور مشخص نیروی دریایی ایالات متحده برای درگیری های هوایی خودش به ترکیب هورنت / E-2و طبیعتا"  نیروی هوایی هم درصورتی که قصد استفاده از ایگل های خودش را داشته باشد ، به ترکیب ایگل  /E-3 خودش متکی هست .

هاوک آی که به رادار هوابرد AN/APS-145  مجهز هست که در یک فاصله 550 کیلومتری ، 2000 هدف را رهگیری و شناسایی می کند .  دومی (E-3) هم که وضعیتش مشخص هست . برد رادار AN/APY-1 برای اهداف با ارتفاع پروازی پایین چیزی در حدود 400 کیلومتر ، برای اهداف پروازی متوسط 650 کیلومتر .

 

ولی نکته ابهام اینجاست که ایگلها مجبورند وارد فضای دفاع هوایی ما بشوند ( ترکیب عناصر دفاع هوایی زمین پایه و هواپایه ) در بردهای متنوع ، اگر این سناریو را مد نظر قرار داشته باشیم و این احتمال را قرار بدیم که شبکه دفاع هوایی ما یکپارچه باشد و تدابیر لازم برای مقابله با  SEAD دشمن هم انجام شده باشد ،  آن وقت از لحظه ورود ایگل ها به این محدوده ، دوران سختی را باید تجربه کنند .

  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
1 ساعت پیش, sasasasa گفت:

 

به هر حال دوستان اگر اطلاع دارن نظر بدن چرا امریکایی ها در 40 سال اخیر برعکس روس ها به سمت افزایش برد موشک های هوابه هوا نرفتند. امریکایی ها چه تدبیری برای مقابله هواپیماهای اف 15 و اف 18 سوپرهورنت در برابر میگ 31 و سوخو 35 که موشک های R33  با برد حدود 300 کیلومتر حمل میکنند اندیشیده اند. حتما همان تدبیر جلوی موشک های فونیکس ما به کار گرفته خواهد شد

 

همان طور که جناب MR9 ذکر کردند 

51 minutes قبل , MR9 گفت:

 

بطور مشخص نیروی دریایی ایالات متحده برای درگیری های هوایی خودش به ترکیب هورنت / E-2و طبیعتا"  نیروی هوایی هم درصورتی که قصد استفاده از ایگل های خودش را داشته باشد ، به ترکیب ایگل  /E-3 خودش متکی هست .

هاوک آی که به رادار هوابرد AN/APS-145  مجهز هست که در یک فاصله 550 کیلومتری ، 2000 هدف را رهگیری و شناسایی می کند .  دومی (E-3) هم که وضعیتش مشخص هست . برد رادار AN/APY-1 برای اهداف با ارتفاع پروازی پایین چیزی در حدود 400 کیلومتر ، برای اهداف پروازی متوسط 650 کیلومتر .

 

در نبرد هاب هوایی نیروهای ارتش آمریکا به شکل شبکه محور مبارزه می کنند یعنی زمانی که به طور مثال چهار جنگنده میگ31 

در حال گشت رزمی هستند به عنوان طعمه دو تا اف16 رد در معرض رهگیری قرار میدن و تا میگ ها مشغولا به کمک فرماندهی آواکس از نقطه کور راداری میگ ها ایگل ها میریزن سرشون و کارو یکسره می کنند

  • Like 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

دیگه اینقدر روسها ساده نیستند که اسیر این نقشه مبتنی بر ساختار شبکه محور ایالات متحده شن. میگ 31 از 300 کیلومتری ، آر 33 رو رها می کنه و نیازی نیست وارد دام ایالات متحده بشه. اگه به همراه میگ 31 ، سوخو 35 هم باشه که باید گفت هم فالکون از دست میره و هم ایگل!

ویرایش شده در توسط aminf14
  • Like 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
3 hours قبل , MR9 گفت:

 

بطور مشخص نیروی دریایی ایالات متحده برای درگیری های هوایی خودش به ترکیب هورنت / E-2و طبیعتا"  نیروی هوایی هم درصورتی که قصد استفاده از ایگل های خودش را داشته باشد ، به ترکیب ایگل  /E-3 خودش متکی هست .

هاوک آی که به رادار هوابرد AN/APS-145  مجهز هست که در یک فاصله 550 کیلومتری ، 2000 هدف را رهگیری و شناسایی می کند .  دومی (E-3) هم که وضعیتش مشخص هست . برد رادار AN/APY-1 برای اهداف با ارتفاع پروازی پایین چیزی در حدود 400 کیلومتر ، برای اهداف پروازی متوسط 650 کیلومتر .

 

ولی نکته ابهام اینجاست که ایگلها مجبورند وارد فضای دفاع هوایی ما بشوند ( ترکیب عناصر دفاع هوایی زمین پایه و هواپایه ) در بردهای متنوع ، اگر این سناریو را مد نظر قرار داشته باشیم و این احتمال را قرار بدیم که شبکه دفاع هوایی ما یکپارچه باشد و تدابیر لازم برای مقابله با  SEAD دشمن هم انجام شده باشد ،  آن وقت از لحظه ورود ایگل ها به این محدوده ، دوران سختی را باید تجربه کنند .

 

این رادارهای هوا پایه که شما گفتید به ایگل ها و هورنت ها در رهیگیری حریف کمک میکنند. البته روس ها هم رادارهای هواپایه خود را دارند. ما هم رادارهای زمینه پایه ای داریم که درصورتیکه در ابتدای درگیری همگی نابود نشوند به ما کمک خواهد کرد. ولی به هر حال نه ایگل نه هورنت موشک های برد بلند در حد فونیکس یا موشک های روسی که ادعا میشود بعضا بردی تا 400 کیلومتر دارند حمل نمی کنند. و این باعث میشود هواپیماهای امریکایی فرصت شلیک اول را به حریف بدهند.

من فکر میکنم شاید توانایی جنگ الکترونیک امریکایی ها در این هواپیماها به حدی رسیده که میدانند از فاصله بیش از 100 کیلومتر امکان ندارد با موفقیت مورد هدف قرار بگیرند. 

در مورد ورود ایگل ها به حریم هوایی ما معمولا مرحله اول حملات امریکایی ها با هواپیماهای رادار گریز و موشک های کروز است. در این مرحله سعی میکنند ساختار پدافندی ما را نابود کنند. در مرحله دوم ایگل ها وارد خاک ما میشوند. البته به نظر من با وجود پدافندهای پسیو و متحرک عملا نابود کردن ساختار پدافندی ما شاید ممکن و یا راحت نباشد

ویرایش شده در توسط sasasasa
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
1 hour قبل , sasasasa گفت:

ما هم رادارهای زمینه پایه ای داریم که درصورتیکه در ابتدای درگیری همگی نابود نشوند به ما کمک خواهد کرد. ولی به هر حال نه ایگل نه هورنت موشک های برد بلند در حد فونیکس یا موشک های روسی که ادعا میشود بعضا بردی تا 400 کیلومتر دارند حمل نمی کنند.

 

حقیقتش ، در این زمینه باید بیشتر مطالعه کرد ولی یک قاعده اصلی در رزم هوایی وجود دارد 

 

"First Look, First Shot, First Kill ، بطور قطع وقتی شما موفق شدید اول حریف را شناسایی کنید ( که دقیق همون کاری بود که تامکتهای ما دربرابر نیروی هوایی عراق عمل می کردند ) طبیعتا" فرصت کافی برای در نظر گرفتن همه پارامترهای پروازی ( سمت ، جهت ، ارتفاع ، سرعت و زاویه شلیک بسمت دشمن )  و به تبع  آن فرصت اول برای شلیک و فرصت اول برای شکار دشمن را در اختیار خواهید داشت. اگر به خاطرات پروازی خدمه ایرانی مراجعه بفرمایید  ( بطور مثال مستند نبردهای تامکت ) این را بوضوح در  لابه لای خاطرات این عزیزان می بینید .

  • Like 1
  • Upvote 7

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
16 minutes قبل , MR9 گفت:

 

حقیقتش ، در این زمینه باید بیشتر مطالعه کرد ولی یک قاعده اصلی در رزم هوایی وجود دارد 

 

"First Look, First Shot, First Kill ، بطور قطع وقتی شما موفق شدید اول حریف را شناسایی کنید ( که دقیق همون کاری بود که تامکتهای ما دربرابر نیروی هوایی عراق عمل می کردند ) طبیعتا" فرصت کافی برای در نظر گرفتن همه پارامترهای پروازی ( سمت ، جهت ، ارتفاع ، سرعت و زاویه شلیک بسمت دشمن )  و به تبع  آن فرصت اول برای شلیک و فرصت اول برای شکار دشمن را در اختیار خواهید داشت. اگر به خاطرات پروازی خدمه ایرانی مراجعه بفرمایید  ( بطور مثال مستند نبردهای تامکت ) این را بوضوح در  لابه لای خاطرات این عزیزان می بینید .

 

اگر مختصات از طریق زمین برای تامکت مخابره بشه و موشک بدون نیاز به رادار تامکت  به سمت مختصات هدف بره، ما یک قاتل جدی در دست خواهیم داشت 

 

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
5 minutes قبل , arminheidari گفت:

 

اگر مختصات از طریق زمین برای تامکت مخابره بشه و موشک بدون نیاز به رادار تامکت  به سمت مختصات هدف بره، ما یک قاتل جدی در دست خواهیم داشت 

 

 

بله ، به یک شرط بسیار مهم و ان که  هدایت کننده زمینی (GCI/  Ground-controlled interception)  بواسطه یک شبکه مخابراتی ایمن در برابر اخلال دشمن بتواند این کار را انجام دهد ، با فرض اینکه دشمن قابلیت جنگ الکترونیک بیشتری را داشته باشد 

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
1 minute قبل , MR9 گفت:

 

بله ، به یک شرط بسیار مهم و ان که  هدایت کننده زمینی (GCI/  Ground-controlled interception)  بواسطه یک شبکه مخابراتی ایمن در برابر اخلال دشمن بتواند این کار را انجام دهد ، با فرض اینکه دشمن قابلیت جنگ الکترونیک بیشتری را داشته باشد 

 

با توجه به فاصله دور از جنگنده های دشمن و حضور تامکت در عمق خاک کشور، امکان اخلال کمه بویژه اگر در شروع جنگ اقداماتی انجام شده باشه که قبل از درگیری فرودگاه های فعال، تانکر های سوخت گیری و اواکس ها از مرزهای کشور به خوبی دور شده باشند

 

نکته ای که دارم دنبالش میگردم بحث کنترل موشک تا فاز نهایی هست، که اگر جنگنده ها مسیر خود را تغییر دادند موشک از دست نرود 

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
1 minute قبل , arminheidari گفت:

 

با توجه به فاصله دور از جنگنده های دشمن و حضور تامکت در عمق خاک کشور،

 

فرض را براین بگذارید که قرار نیست تامکتهای ما از فضای هوایی ایران خارج بشوند ( عاقلانه هم همین هست ) کاری که درزمان جنگ هم رعایت میشد 

  • Like 1
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
3 minutes قبل , MR9 گفت:

 

فرض را براین بگذارید که قرار نیست تامکتهای ما از فضای هوایی ایران خارج بشوند ( عاقلانه هم همین هست ) کاری که درزمان جنگ هم رعایت میشد 

 

این فرض رو به نظرم قطعی باید فرض کنیم 

تمام نکته رسیدن موشک به فاز نهایی در محل مناسب هست 

این اقدام همیشه با رادار تامکت و اصلاحات مسیر توسط تامکت صورت می گرفت

خب اگر قسمت تامکت بصورت پسیو دربیان و امواجی که دشمن رو اگاه کنه یا موشک ضد رادار رو جذب کنه رو از اون حذف کنیم 

در حقیقت ما تامکت رو به یک قاتل خاموش تبدیل کرده ایم

شلیک موشک با کمک رادار زمینی تقریبا حل شده است 

موشک های سجیل هم بعد از شلیک نیاز به تصحیح ندارن و خودشون می رن 

ولی ایا می شود قبل از فاز نهایی اصلاح مسیر انجام داد به نحوی که دشمن اگاه نشه 

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

یک نکته

 

بنظرم دوستان بیش از اندازه روی قابلیت های تامکت حساب باز کرده اند

 

از اونجا که رادار پرنده ها همچنان an/awg9 و آنالوگ هست (مگر برخی بروز رسانی های جزئی) امکان قفل راداری یک رادار با قدمت ۴۰ سال بر روی پرنده هایی با پادهای اخلال به روز ، بنظر بعید و دور از انتظار خواهد بود
 

 

بعد از قفل اولیه پرنده ، رسیدن موشک به هدف و انهدام، مساله بعدی خواهد بود که از فواصل دور (بالای ۱۰۰ ک.م) سخت بنظر میرسد

 

 

نکته قابل تامل این هست که قصد داریم از این رادار علیه سازندگان اون استفاده کنیم

  • Like 2
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
15 hours قبل , NIX گفت:

بنظرم دوستان بیش از اندازه روی قابلیت های تامکت حساب باز کرده اند

 

 

الان تمام بحث ما سر اینه که رادار رو روشن نکنیم و بدون رادار لانچ کنیم 

شبیه شلیک هاوک بدون رادار در زمان جنگ 

  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      موقعیت قرارگاه مرکزی منافقین :
       
      در 90 کیلومتری شمال بغداد ،پس از عبور از شهر "الخالص" به "قرارگاه  اشرف" خواهید رسید.این پادگان با وسعت6 در 8کیلومتر مربع تا سال 1365 هجری شمسی تحت عنوان "معسگر الخالص الخاص" محل استقرار یکی از تیپ های گارد ریاست جمهوری صدام حسین بود.این پادگان از شمال به انبارهای بزرگ مهمات و تسلیحات و یک روستای کوچک عراقی،از شرق به یک فرودگاه متروکه،از جنوب شرق به روستای "شیخ شنیف" ، از جنوب به یک مرکز مرغداری و از غرب به جاده بغداد- کرکوک محدود شده است."اشرف بزرگ" 12*10 کیلومتر مربع است  که پادگان اشرف و زمین های اطراف آن را شامل می شود.
       
        
       
       
       
       
      پس از اخراج مسعود رجوی به عراق و ملاقات او با صدام حسین ، این پادگان بطور کامل تحویل گروهک منافقین  شد و  آنها پایگاه های خود در سلیمانیه و کرکوک را جمع آوری کرده و از سال 1366 هجری شمسی تحت عنوان به اصطلاح "ارتش آزادیبخش ملی " در این محل تجمع کنند.
      در کیلومتر 90 جاده قدیم بغداد-کرکوک انشعابی از قسمت شرقی، شما را به درب اصلی پادگان اشرف هدایت خواهد کرد.شمال و جنوب این جاده آسفالته و فرعی محل استقرار 2 گردان ارتش صدام حسین ،گروهان رادار،گروهان موشکی پدافند هوایی و مقر سازمان استخبارات صدام حسین است که در نزدیکی ورود به پادگان قرار دارد.از سال 1365 شمسی تا زمان سرنگونی صدام  حسین ،نقش این نیروها پدافند هوایی،حفاظت بیرونی و کنترل ورود و خروج به پادگان اشرف بود .
       
       
        
       
       
      مرصاد ، کمینگاه منافقین 
      ببرها وارد می شوند :
       
      اگر چه نیروی های مسلح جمهوری اسلامی ایران ( ارتش  جمهوری اسلامی ایران ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  ، بسیج و..)  در جریان عملیات مرصاد ، شکست سنگینی بر پیکره گروهک منافقین وارد آورد ، بازماندگان فرقه رجوی ، مجدداً نیروی های باقی مانده خود را در قرارگاه های  متعدد خود در عراق ، جمع آوری و با حمایت رژیم بعثی ، فعالیتهای خود را از سر گرفتند . اما بدنبال شکست مفتضحانه رژیم بعثی حاکم بر بغداد در مقابل تهاجم گسترده نیروهای ائتلاف به منظور بازپس گیری کویت در ماه مارس 1991 و بغرنج شدن وضعیت در این کشور که همراه با بروز تشنجات و حرکتهای مسلحانه در شمال و جنوب آن گردید ، باعث شد تا گروهک منافقین  با یک بن بست غیر قابل تصور مواجه گردد .
       
       

       
       
      به همین دلیل ، تروریستهای مسلح این گروهک ، دست به تحرکات جدیدی در داخل خاک ایران زده و در یکم آوریل 1991 ، با استفاده از شرایط حاد منطقه ، یکسری اقدامات مسلحانه تروریستی  در غرب ایران ، بویژه ارتفاعات استان کرمانشاه  را رقم زدند که موجبات به شهادت رسیدن صدها نفر از شهروندان کرد ساکن در این منطقه را فراهم آورد .
      بنابراین در پاسخ به شرارتهای این گروهک تروریستی ، در بامداد روز 5 آوریل ، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  با استفاده از 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-4E ، جمعی پایگاه سوم شکاری (TFB-3)  یک ضربت اساسی را به پادگان اشرف که قرار گاه مرکزی این گروهک بشمار می رفت ، وارد آورد که درعمق 80 کیلومتری داخل خاک عراق و در 28 کیلومتری شمال شهر  خالص  قرار داشت . 5 دقیقه بعد از این حمله ، 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-5E جمعی پایگاه چهارم شکاری (TFB-4) بقیه تاسیسات این قرار گاه را با مهمات سنگین مورد حمله قرار دادند که براساس اطلاعات منتشر شده ، تلفات گسترده ای را موجب گردید .
       

       
       
      با این حال ، در جریان این حمله غافلگیرانه  ، خدمه یکی از فانتوم های شرکت کننده ( سریال 6688-3) موفق به اجرای صحیح مانور POP-UP نگردید و هر دوخدمه مجبور به اجکت شده و توسط شبه نظامیان مستقر در منطقه  بازداشت و بسرعت به دولت عراق تحویل داده شدند
       
       

       
      بقایای فانتوم ساقط شده نیروی هوایی به سریال 6688-3
       
       
      در شمال عراق ، دولت ترکیه که سالهاست در حال جنگ غیر رسمی با شورشیان حزب کارگران کرد که به شکل محرمانه از حمایتهای اطلاعاتی و تسلیحاتی دولت وقت عراق بهره می برد ، قرار داشت ، به منظور سرکوب این شورشیان ، چندین عملیات رزمی را در امتداد مرز با ایران ، طراحی و اجرا نمود .
       

       
       
      در جریان این عملیات رزمی ، فانتوم های  نیروی هوایی ترکیه بارها و بارها حریم هوایی ایران را مورد تجاوز قرار داده و نقض نمودند و در این سو ، در موارد متعددی  ، رادار مراقبت منطقه ، هشدارهای لازم را به ترکها ارسال نمود ولی علی الظاهر نیروی هوایی ایران هرگز عملیات رهگیری را اجرا ننمود . این مساله  را می توان بدین دلیل تشریح نمود که  تایگرهای مستقر در پایگاه دوم شکاری ،اگر چه بسیار سریع تر از فانتوم های ترک بودند اما بدلیل اینکه  تیم های ضربتی نیروی هوایی ترکیه توسط جنگنده های F-16C این نیرو  اسکورت می شدند ، حضور تایگر عملاً بی اثر بشمار می رفت . به همین علت ، فرماندهی وقت نیروی هوایی ایران تصمیم گرفت تا سازمان رزم پایگاه دوم شکاری را با اعزام جنگنده های MIG-29 که به تازگی از اتحاد شوروی تحویل گرفته شده بودند ، تقویت نماید .
       
       

       
       
      اعزام فالکروم های تهرانی  ، اگر چه در ابتدا به شکل موقت به این پایگاه مامور شده بودند ، اما با تغییر شرایط ، این استقرار به شکل دائمی در آمد و اسکادران 22 تاکتیکی نیروی هوایی (TFS-22) با حضور میگ های روسی تشکیل گردید و از آن سو ، تمامی  تایگرهای موجود در این پایگاه (F-5E) به اسکادارن 21 تاکتیکی (TFS-21) انتقال یافتند .
       
      با فروکش کردن آتش جنگ در آسیای جنوب غربی ، شرایط تقریباً به حالت عادی بازگشت ، اما این آرامش زیاد بطول نیانجامید ، چرا که در سال 1994 ، گروهگ منافقین مجدداً با اعزام تیم های ترورویستی بداخل کشور ، به شکل منظم دست به تخریب ، ترور مردم عادی و شماری از مقامات ارشد نظامی و غیر نظامی  زدند .
       
       

      سپهبد شهید صیاد شیرازی 
       
       
      د رنتیجه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، مجدداً ماموریت یافت تا حملات هوایی خود را علیه قرارگاه مرکزی این گروهک در داخل خاک عراق ، از سر بگیرد .
      این ماموریت کمتر شناخته شده ، توسط یکفروند جنگنده- بمب افکن F-5F و سه فروند جنگنده – بمب افکن F-5E جمعی پایگاه دوم شکاری در 9 نوامبر 1994 اجرا گردید . در این حمله جمعاً 16 تیر مهمات هوا به زمین مارک-82 به روی هدف حمل شد و پرنده های رزمی با موفقیت کامل و بدون خسارت جانبی ، ماموریت خود را به انجام رساندند .
       
       

       
       
      اما بدلیل اینکه این حمله غافلگیرانه  در داخل محدوده موسوم به منطقه پرواز ممنوع (NO FLY ZONE) شمال عراق که توسط ایالات متحده و بریتانیا حفاظت می گردید ، انجام شد ، به محض اطلاع از وقوع این حمله ، 20 فروند جنگنده  متحدین شامل  جنگنده – بمب افکن های F-16  و F-15 نیروی هوایی ایالات متحده به منظور رهگیری این دسته پروازی از پایگاه های خود واقع در خاک ترکیه به پرواز در آمدند که با توجه به پایان ماموریت دسته رزمی نیروی هوایی ایران ، برخوردی میان این دو پیش نیامد . 
       

       
       
       
      پی نوشت :
       
      1- پلان های رزمی ارائه شده در این تاپیک در سطح وب وجود ندارد و توسط مترجم طراحی شده است 
      2-  در این انجمن ، بیشتز از حماسه های گردان های تامکت و فانتوم گفته شده ، باشد که  این تاپیک گوشه ای از حماسه های تایگرهای مظلوم نیروی هوایی که تلفات قابل توجهی را هم در جنگ تحمیلی متحمل شده است ، بیان نماید .
       
       
       
      منبع : با اندکی تصرف ، IRANIAN TIGERS AT WAR  BY BABAK TAGHVAEE
       
       
        این مجموعه با صرف زمان ترجمه  شده است ،
      بنابراین ، هر گونه برداشت با ذکر منبع (MILITARY.IR) خواهد بود . 
      در غیر اینصورت ، برداشت کننده  ، عرفاً و شرعاً ، مسئول خواهد بود .
       
       مترجم : MR9      
    • توسط farmandekoll
      F-117 نایت هاوک (شاهین تاریکی) نخستین هواپیمای عملیاتی است که به منظور استفاده از فناوری پنهانکاری طراحی شد. طراحی منحصر بفرد این هواپیمای تک سرنشینه تواناییهای استثنایی را به این هواپیمای تهاجمی می افزاید. اندازه این هواپیما در حدود F-15 ایگل می باشد که دو موتور توربو فن F404 که هرکدام نیرویی معادل 48 کیلو نیوتون (10800 پوند) ایجاد می کنند دارد. هم چنین دارای کنترل با سیم می باشد. قابلیت سوختگیری هوایی برد نایت هاوک را افزوده و آن را به یک سلاح بازدارنده و ترساننده ی ایالات متحده تبدیل کرده است. توانایی حمل انواع سلاح ها با سیستمهای ناوبری و حمله یکپارچه و سیستمهای الکترونیک پروازی ( اویونیک) موثر بودن این هواپیما را در عملیات مختلف اثبات می کند و بار کاری خلبان را کم می کند. کشیدن نقشه های با جزییات ریز برای عملیات روی نقاط با پدافند سنگین و قوی با استفاده از سیستم طراحی نقشه خودکار به ارزشهای این هواپیمای منحصر بفرد می افزاید.اولین F-117 در سال 1982 تحویل داده شد و آخرین تحویل در سال 1990 بود. تصمیم تولید F-117 در سال 1978 گرفته شد. اولین پرواز آن در سال 1981 انجام شد.

      جزییات :


      وظیفه : هواپیمای تهاجمی پنهانکار

      سازنده : لاکهید

      استفاده کننده : نیروی هوایی ایالات متحده

      موتور : دو موتور توربو فن بدون پس سوز F404-GE-F1D2 با قدرت 48 کیلو نیوتن (10800پوند)

      ابعاد : طول 10.08 متر، ارتفاع 3.78 متر، دهنه بال 13.20 متر

      اوزان: وزن خالی آن 13.381 کیلوگرم برآورد شده است، حداکثر وزن برخاست 13.814 کیلوگرم

      اجرا : حداکثر سرعت 0.98 ماخ یا 1040 کیلومتر بر ساعت(656 مایل بر ساعت)، سقف پرواز 15.240 متر برآورد شده است ( 50000 پا)

      سلاحها : تا 2268 کیلوگرم (5000 پوند) انواع بمب های هدایت شونده، موشکهای هوا به زمین، موشکهای زد رادار یا موشکهای هوا به هوای AIM-9 که در یک جایگاه درونی حمل می شوند.




  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.