امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

وقتی برنامه مستند اف 14 را میدیدم خلبان ها اکثرا توضیح میدادند که در شکار هواپیماهای عراقی سعی میکردند در زاویه ای قرار بگیرند که هواپیمای حریف در ساعت 12 انها قرار بگیرد. بعضا این کار مشکل بوده و شکار انجام نمیشده. 

ایا در موشک های هوا به هوای جدید نیز این محدودیت وجود دارد؟

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
2 minutes قبل , NIX گفت:

ممکن هست جستجوگر چندگانه باشه؟

 

یعنی با هدایت راداری به نزدیک هدف برسه ، بعد با تلفیق جستجوی اپتیکی - حرارتی اقدام به حمله بکنه؟

بله میشه. هدایت ترکیبی بهترین نوع هدایت هم است. مثلا رادارهای باند l  هواپیماهای رادار گریز را میتوانند شناسایی کنند ولی دقت انها کم است . به نظر من یک روش این میتواند باشد که رادار گریز با رادار باند L شناسایی شود . موشک تا نزدیکی ان هدایت شود سپس با سیکر حرارتی بقیه مسیر را تا هدف طی کند

  • Like 2
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
6 minutes قبل , sasasasa گفت:

ایا در موشک های هوا به هوای جدید نیز این محدودیت وجود دارد؟

 تا جایی که اطلاع دارم ، موشکهای هوا به هوایی مثل پایتون 5 ، آر-27 آر-1 ، آر-33 ئی ، آر-77 و چند نمونه دیگر ، قابلیت All-aspect  (حمله از تمامی جهات ) را دارند 

 

act.jpg

  • Like 1
  • Upvote 7

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
2 hours قبل , NIX گفت:

ممکن هست جستجوگر چندگانه باشه؟

 

یعنی با هدایت راداری به نزدیک هدف برسه ، بعد با تلفیق جستجوی اپتیکی - حرارتی اقدام به حمله بکنه؟

سلام  بله مدنظر همینه  - هدایت پسیو با لینک  دیتا با هواپیما تا نزدیک هدف و بعد الکترواپتیک  

پیتون 4 هم مشابه همین عملکرد رو داره  

  • Like 1
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
2 hours قبل , MR9 گفت:

 

پیشنهاداتی که در اسفند سال 1377 برای تغییر رادار تامکت با نمونه های در دسترس در مقایسه با نمونه های مورد استفاده در نیروی دریایی امریکا شده بود .

 

5-22-2019_3-15-38_AM.jpg

 

 

دو تا مشکل جدی برای جایگزینی لیست بالا وجود داشت 

اول اینکه این رادارها رو ندادند

دوم اینکه قرار بر دانگرید نبود یعنی برد کمتر از آنچه هست مدنظر نیست  از طرفی هم رادارهای برد بالاتر با قطر آنتن بزرگتر عملا دردماغه اف 14 ما جا نمیشد

ارتقایی که اخیرا داده شده از خیلی از موارد بالا بهتره   بجز سوخو 35   و البته F14D      که بردش درست نوشته نشده - تو این نسخه برد رادار به 330 تا 360 کیلومتر رسیده

درباره سایر توانمندیهای رادارها فعلا بحث نمیکنیم (نقشه برداری- و..)

  • Like 1
  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
18 minutes قبل , TAHA-SH گفت:

دو تا مشکل جدی برای جایگزینی لیست بالا وجود داشت 

 

 

خوب ، نخست اینکه این که پیشنهادات ، همون طوری که عرض شد برای سال 1373 شمسی هست . دوم اینکه نمونه های پیشنهادی ، براساس فضای دماغه تامکت ارائه شده بود ( بعنوان مثال قطر رادار AWG-9 حدود 91 سانتی متر هست در حالی که این رقم برای رادار RP-35 و سوکال ، به ترتیب 81 و 100 سانتی متربوده  )

 

علاوه براین ، نویسنده معتقد بود که هر نوسازی تامکت باید شامل یک جستجوگر IRST گردد که قطعا می بایست با رادار یکپارچه شده باشد . حتی یک قدم هم بیشتر گذاشته شد و الزامی بودن نصب نشانه گیر روی کلاه پروازی  ( البته نه به سادگی نمونه نصب شده روی میگ-29 ) هم پیشنهاد شد .

 

Mikoyan_MiG-29_infrared_search_and_track

 

در مجموع ، همه این پیشنهادات ایده آل هستند و باید دید در عمل چکار کردند دوستان در نیروی هوایی

  • Upvote 10

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بر 31 اردیبهشت 1398 در 12:39 , Amirali123 گفت:

 با عرض سلام 

شما که میگی آر33 رو از 300 کیلومتری رها می کنه خوب از همون 300 کیلومتری هم ایگل ها و فالکون هم گردش می کنند میرن یه سمت دیگه که فاصله بشه 350 تا

 

در رابطه با نبرد هوایی با فلانکر ها کسی از ایگل و فالکون استفاده نمی کنه 180 اف 22 ساختن فقط عکسشو بچسبونن رو پوستر 

 

توجه داشته باشید در هنگام نبرد حتی زمانی که برادران دوشادوش هم می جنگند هم هنوز یک نفر یک نفر است

 در اینجا میگ 31 تنها باشه، اولویت برون رفت میگ 31 از دامیه که براش پهن کردند که (مثل اف 14، توسط میراژ اف ساندویچ شد) طعمه قرار نگیره و شکار نشه. در مورد رپتور صحبتی که  من کردم بنا بر فرضی بود که شما فرمایش کردید. وقتی پای رپتور و 187 فروندش به میان بیاد قضیه فرق می کنه.

ویرایش شده در توسط aminf14
  • Like 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
نقل قول

پیشنهاد استفاده از باند L برای شناسایی بلند برد تر  میتونه کمک شایانی به مقابله با اهداف پنهانکار بکنه

 

قبول و بسیار عالی، اما رادار باند ال آنتن بزرگتری داره که اصلا و ابدا در دماغه اف 14 قابل جا دادن نیست، اونو کجا جا بدن؟

 

نقل قول

دومین بهبود روی سیستم شناسایی قوی با برد بلند حرارتی - اپتیکیه مثل نصب یک دوربین الکترواپتیکی قوی با برد بالا (80 -50 کیلومتر )

 

حتی برد بالاترش هم الان در ایران قابل دسترس هست (برای سکوی هوایی، والا برای سکوهای زمینی به دلایل جوی که بیشتر مقدور نیست معمولا)

 

نقل قول

درباره موشک هم به نظر بنده استفاده از طائر2 زیر دو جایگاه بیرونی  ممکنه و میتونه با تعریف مسر بالستیک بردهایی درحد +300 کیلومتر رو پوشش بده

 

صیاد 3 و 4 را هم میشه در نظر گرفت، صیاد 3 در حالت هوا به هوا حداقل 250 کیلومتر برد مستقیم و با شلیک شبه بالستیک شاید بیش از 350 کیلومتر برد داشته باشه.

 

نقل قول

پیشنهاداتی که در اسفند سال 1377 برای تغییر رادار تامکت با نمونه های در دسترس در مقایسه با نمونه های مورد استفاده در نیروی دریایی امریکا شده بود .

 

بله مقاله معروف فرزین ندیمی.

 

نقل قول

ممکن هست جستجوگر چندگانه باشه؟

 

یعنی با هدایت راداری به نزدیک هدف برسه ، بعد با تلفیق جستجوی اپتیکی - حرارتی اقدام به حمله بکنه؟

 

 

بله کاملا میسر هست.

 

 

  • Like 1
  • Upvote 7

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
هم اکنون, EMP گفت:

درود به دوستان گرامی

از ابتدای تنش سایت میلیتاری واچ 15 مقاله چاپ کرده و بر طبل تنش کوبیده است.

 

ممنون 

جالب بود که شما هم به سمت برتری هوایی با پهباد اشاره کردید 

تقریبا با توجه به احتمال اینکه در جنگ احتمالی تمامی فرودگاه های اطراف هدف قرار می گیرد بار پرواز هواپیماهای دشمن روی تانکرهای سوخت رسان و اواکس ها می افتد

چه کنیم برای زدن این هواپیماهای پهن پیکر که دور از مرزهای ما ادامه نبرد رو ممکن میسازن؟

  • Like 1
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بر 1 خرداد 1398 در 15:42 , MR9 گفت:

 تا جایی که اطلاع دارم ، موشکهای هوا به هوایی مثل پایتون 5 ، آر-27 آر-1 ، آر-33 ئی ، آر-77 و چند نمونه دیگر ، قابلیت All-aspect  (حمله از تمامی جهات ) را دارند 

 

باید دید موشک های هوا به هوای ایران مثل فکور این قابلیت رو دارن یا نه؟

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
هم اکنون, sasasasa گفت:

باید دید موشک های هوا به هوای ایران مثل فکور این قابلیت رو دارن یا نه؟

 

قابلیت حمله از تمام جهات برای یک موشک هوا به هوا  از یک نظر بدان معناست که  مهمات مورد نظر قابلیت ردگیری ، اصابت و انهدام   را بدون توجه به  سمت ، ارتفاع و زاویه هدف خواهد داشت  . به عبارت روشن تر ، یک موشک هوا به هوا با قابلیت حمله از تمام زوایا را میتوان  برعلیه یک هدف  از پشت (tail-chase engagement) و از ناحیه دُم  یا از روبرو (head-on engagement)  ، از طرفین ( side-on engagement ) ، از بالا ( from above) مورد استفاده قرار داد .

 

post-2042-019927100_1286389385.jpg

 

 

 

11-fighter-aircraft-avionics-part-iv-30-

 

بعنوان مثال موشکهای هوا به هوای با جستجو گر مادون قرمز نسل اولیه ، صرفا" پتانسیل ردیابی گاز داغ خروجی پیشرانه جنگنده ها را در اختیار داشت ، در نتیجه در جریان داگفایتها ، این موشکها تنها از موقعیت پشت (tail-chase engagement) قابلیت کاربرد را داشتند . احتمالا" این موشکها با توجه به مزیتی که گفته شد ، از مانور پذیری بسیار بالایی برخوردار هستند  و در درگیریهای نزدیک که معمولا با شتاب g  زیادی هم همراه هستند کاربرد وسیعی دارند.

 

FATER.jpg

 

در خصوص فکور حداقل تا الان اظهار نظر خاصی منتشر نشده ، ولی به نظرم با توجه به کاربرد این موشکها ( منظور فکور نیست  ) در درگیریهای نزدیک ، این فناوری را باید در خانواده فاطر جستجو کرد ( با توجه به اینکه  تامکتهای ما مدل های مشخصی از سایدویندر را حمل می کنند ، اضافه کردن این قابلیت ، اگر اصولا نیروی هوایی در طراحی های رزمی ما جایی  داشته باشد ، پتانسیل بسیار خوبی را در اختیار خدمه می گذارد ) 

 

پی نوشت

 

این نکته را هم باید اضافه کرد که فرضا" در صورت ورود این قابلیت به موشکهای هوا به هوای فروسرخ بومی یا حتی خرید گزینه های در دسترس و مسلح کردن  پیکربندی های رزمی قدیمی نظیر اف-4 ، اف-5 و حتی اف-7 ، درصورت توجه بیشتر به نیروی هوایی ، به وزنه های موثرتری تا ورود سخت افزار جدید تبدیل میشوند .

  • Upvote 10

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بر 1 خرداد 1398 در 15:26 , sasasasa گفت:

وقتی برنامه مستند اف 14 را میدیدم خلبان ها اکثرا توضیح میدادند که در شکار هواپیماهای عراقی سعی میکردند در زاویه ای قرار بگیرند که هواپیمای حریف در ساعت 12 انها قرار بگیرد. بعضا این کار مشکل بوده و شکار انجام نمیشده. 

ایا در موشک های هوا به هوای جدید نیز این محدودیت وجود دارد؟

حالا بحث موشکهای جدید جدا هست ولی موشکهایی مثل اسپارو و فینیکس و ... یک پارامترهایی دارن که در صورت رعایت آنها شانس اصابت بالاتر میره . و ما بخاطر تحریم و کمبود موشک سعی میکردیم این شرایط را رعایت کنیم تا احتمال موفقیت بالاتر بره . برای فینیکس بهترین شرایط هلال بودن هست یعنی در یک راستا بودن جنگنده ها مخصوصا برای مقابله با جنگنده ای مانند میگ 25  وقتی جناب رستمی میخواست میگ 25 عراق را بزنه با افزایش ارتفاع سعی کرد شرایط بهتری فراهم کنه ولی به قول خودش برای فینیکس اصلا تعریف شده حمله به ارتفاع بالا و ما اصلا احتیاجی نداشتیم اینقدر بریم بالا و ... یا آقای جهانبخش تو مستند تامکت میگفت با میگ 25 درگیر شدیم تمام پارامترها هم جور شد منتها میگ در ساعت 11 من بود من میخواستم بیارمش در سمت ساعت 12 ولی نتونستم . که میگ فرار میکنه دلیل تمام این کارها این بود که شانس اصابت بره بالا بخاطر کمبود موشک  

  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

یک نکته نگران کننده دیگر که وجود دارد اموزش های خلبان های ما است. همیشه ما شنیده ایم و گفته شده که خلبان های نظامی ایران بهترین هستند. اولا این مطلب بیشتر در مورد خلبان های قدیمی ایران صادق است که بهترین اموزش ها ساعت پروازی بالا و تجربه جنگ را داشته اند. گذشته از این در طی این 40 سال که تکنولوژی پیشرفت کرده قاعدتا این پیشرفت بر روی تاکتیک های نظامی نیز تاثیر گذاشته. مثلا اگر در گذشته موشکی مثل سایدوایدر برای شلیک موفق نیاز داشته حریف در حدود ساعت 12 ان قرار بگیرد ولی الان اینطور نیست این بر روی روش داگ فایت و اقدامات خلبان تاثیر میگدارد. همین مسئله را میتوان به تمام جنبه های یعنی درگیری های فامد و غیره تعمیم داد. کشورهای دیگر با برگزاری مانورهای مشترک این تجربیات را با هم تبادل میکنند. ممکن است در حال حاضر اموزش های خلبان های ما به دلایلی که واضح است اصلا به روز نباشد. 

نکته بعدی اینکه در نبردهای هوایی یک امتیاز برای خلبان اطلاع  از توانایی ها و نقاط ضعف هواپیمای دشمن است. احتمالا کشورها برای کسب این اطلاعات از سرویس های جاسوسی کمک میگیرند و متحدین این اطلاعات را با هم به اشتراک میگذارند. احتمالا اطلاعات ما از توانایی های جنگنده های روز نیز ضعیف است

ویرایش شده در توسط sasasasa
  • Like 1
  • Upvote 3

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بر 3 خرداد 1398 در 20:04 , sasasasa گفت:

باید دید موشک های هوا به هوای ایران مثل فکور این قابلیت رو دارن یا نه؟

یک نمونه موردی از طرح هایی که در دست اقدام بود . ترکیب R-60 با تایگر 

 

آرایش تسلیحاتی آر-60 ، فاب-500 برای تایگرهای نیروی هوایی

 

III~0.jpg

 

جنگنده چند ماموریته بومی سبک شفق ، برهان ، صاعقه ، آذرخش

 

بر 20 دی 1393 در 16:02 , iran_400 گفت:


یکی از مشکلات کنونی این جنگنده ها  (اف-5)  کمبود موشک های AIM-9P/L سالم است چرا که با وجود دارا بودن تعداد بسیار زیادی از این موشک ها در سوله های نیروی هوایی ولی در واقع بسیاری از آنها به انتهای عمر عملیاتی خود رسیده اند. پروژه رعد اشاره نمود که به تجهیز جنگنده F-5E با موشک های هوا به هوای کوتاه برد و گرمایاب روسی ( R-60AA-8 آفید) مربوط می شود. گفته می شود که یکپارچه سازی R-60 با F-5 امکانات قابل توجهی را در مقایسه با AIM-9سایدوایندر به آن می بخشد. از جمله ویژگی های اعلام شده این موشک باید به توانایی درگیر شدن با هدف از تمام سمت های آن (all aspect) افزایش توان عملیاتی , حمله به هدف های زمینی دارای منبع حرارتی متمرکز , برد قابل توجه (7/5 کیلومتر) , هدفگیری سریع و قفل کردن روی هدف با استفاده از رادار , اعلام تکمیل قفل شدن به صورت چشمی(تصویری) علاوه بر صوتی , اعلام وجود یا وجود نداشتن موشک بر روی هواپیما با استفاده از سیستم های کابین , پیشگیری از پرتاب نابهنگام و ایجاد تنوع در جنگ افزارهای هوا به هوای هواپیما اشاره نمود.
 

  • Upvote 11

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      سرکوب پدافند هوایی دشمن
        (Suppression of Enemy Air Defenses /SEAD)
       

       
       وایلدویزل / استاندارد 
       
      یکی از ماموریتهای اصلی واحدهای پروازی نیروی هوایی پس از ظهورسه عنصرجدید در نبردهای معاصر (رادار/ توپخانه ضدهوایی هدایت راداری و نهایتا" موشکهای هدایت شونده زمین به هوا)، کنترل و ازکارانداختن و نابودی این  سامانه ها  می باشد . بررسی دقیق نبردهای به وقوع پیوسته پس از جنگ دوم جهانی نشان می دهد که هرکدام از این نبردها ، جنبه های نوینی از فناوری را با بکارگیری تجهیزات ، تسلیحات و تاکتیک ها به نمایش گذاشته و نشان داده اند که گاهی استفاده از  وجودبرتری کمی تسلیحات غیر پیشرفته در مقابل برتری کیفی تسلیحات پیشرفته و یا برعکس ، پیروزی های نظامی خیره کننده ای را به ارمغان آورده است. در کنار این مساله و به موازات افزایش توانایی های رزمی یک سامانه تسلیحاتی ،توسعه تاکتیکهای مورد نیاز نیز یک اصل غیر قابل اجتناب بشمار می رود . در چنین شرایطی ، سامانه های پدافند هوایی نیز از این قاعده مستثنی نبوده ، چــنانکه این نوع از سیستم های جــــنگ افــــزاری می بایست دارای قابلیت های پدافندی مناسبی باشند تا درمرحله آغازین تهاجم دشمن ، بتوانند ایمنی مناطق مسکونی ، مراکز ثقل سیاسی، نظامی و اقتصادی را از گزند بمباران و آسیب حفظ نمایند و با ایجاد لطمات عمده به پیکره و استخوان بندی قدرت هوایی دشمن ، باعث لغو ماموریت های تهاجمی وبه احتمال زیاد تغییر نتیجه جنگ شوند . بنابراین، به صورت طبیعی ،  نیروی هوایی مهاجم سعی خواهد نمود تا تهاجم خود را با انجام ماموریت های سرکوب پدافند هوایی آغاز نماید . برهمین اساس و بنا به تعریف وزارت دفاع ایالات متحده ، سرکوبی پدافند هوایی دشمن عبارتند از :
       
      " انجام هرگونه فعالیتی به منظور خنثی سازی ، نابود سازی و ایجاد اختلال موقت یا دائم در سامانه های پدافند هوایی زمین و دریاپایه دشمن بوسیله تجهیزات مخرب یا اخلالگرها "
       

       
       
      جنگنده / بمب افکن F-105G ، یکی از مهمترین جنگ افزارهای ارتش ایالات متحده برای مقابله با آتشبارهای سام ارتش ویتنام شمالی بشمارمی آمد .
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-4G  در حال تیک آف از فرودگاهی در عربستان
      در حالی که برای اجرای ماموریت SEAD ، به مهمات متنوعی شامل مشکهای هوا به زمین ماوریک و مهمات ضد تشعشع شرایک و غلاف جنگ الکترونیک مجهز شده است .
       
       

       
       
      ارتش ایالات متحده برای ایجاد برتری هوایی بر فراز منطقه نبرد ، تاکید زیادی بر استفاده از اسکادارن های وایلد ویزل دارد .
      تصویر فوق یکفروند جنگنده / بمب افکن A-7E را بر روی عرشه فوقانی ناو هواپیمابر USS AMERICA نشان میدهد که برای اجرای عملیات بر علیه آتشبارهای دفاع هوایی لیبی (عملیات دره الدورادو ) آماده می شود . به نظر می رسد پرنده فوق برای اجرای این ماموریت به مهمات ضد رادار شرایک و مهمات هوابه زمین راک آی مارک II مجهز شده است .
       

       
       
      ارتش های اروپایی نیز پس از مشاهده تاثیر تسلیحات ضد رادار ، بسرعت خود را به قابلیت های ضد رادار مجهز نمودند .
      تصویر فوق یک فروند تورنادو ECR نیروی هوایی آلمان را که به مهمات ضدرادار هارم مجهز شده است را نشان میدهد
       

       
       
      مهمات ضد تشعشع AGM-88 HARM، جنگنده / بمب افکنF/A-18 C
       

       
       
      نیروی هوایی بریتانیا ، به شکل وسیعی از مهمات ضد رادار درسازمان رزم نیروی هوایی خود بهره می برد .
      تصویر فوق ، یک تیر موشک ضد تشعشع آلارم را بروی یکفروند جنگنده/ بمب افکن تورنادو GR4 نشان می دهد .
       

       
       
      در حال حاضر پرنده ویژه نیروی هوایی ارتش ایالات متحده برای اجرای ماموریتهای سرکوب پدافند هوایی ، جنگنده/بمب افکن F-16 CJ بشمار می آید .
       
      پرنده فوق ، یکفروند F-16 CJ بلاک 50 سری D است که برای اجرای ماموریت SEAD ، به طیف متنوعی از مهمات شامل ، AIM-120 آمرام ، AIM-9 M سایدویندر در جایگاه های دو وهشت  ، مهمات ضد رادار AGM-88 هارم در جایگاه های سه و هفت ، و برای هدفیابی به یک غلاف AN/ASQ-213 ، مسلح شده است .
      با این حال و براساس نظرات خلبانان شرکت کننده در جنگ ویتنام ، قابلیتهای تاندرچیف و فانتوم به مراتب افزون تر از این نمونه فالکون بشمار می آمد .
       
       
      نویسنده و مترجم : کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی - MR9
      Military.ir Copyright
      تمامی حقوق برای انجمن میلیتاری محفوظ است
      منابع  :
      1- Davis, Larry and Menard, David, Republic F-105 Thunderchief
      2- Bill Siuru, Bill Holder-General Dynamics F-16 Fighting Falcon
      3-F-4 PHANTOM II IN ACTION
      4- "MODERN MILITARY AIRCRAFT "THUD"
      5- A-7 IN ACTION
      6- ویکی
      7- مطالعات شخصی اینجانب از منابع گوناگون
    • توسط MR9
      موقعیت قرارگاه مرکزی منافقین :
       
      در 90 کیلومتری شمال بغداد ،پس از عبور از شهر "الخالص" به "قرارگاه  اشرف" خواهید رسید.این پادگان با وسعت6 در 8کیلومتر مربع تا سال 1365 هجری شمسی تحت عنوان "معسگر الخالص الخاص" محل استقرار یکی از تیپ های گارد ریاست جمهوری صدام حسین بود.این پادگان از شمال به انبارهای بزرگ مهمات و تسلیحات و یک روستای کوچک عراقی،از شرق به یک فرودگاه متروکه،از جنوب شرق به روستای "شیخ شنیف" ، از جنوب به یک مرکز مرغداری و از غرب به جاده بغداد- کرکوک محدود شده است."اشرف بزرگ" 12*10 کیلومتر مربع است  که پادگان اشرف و زمین های اطراف آن را شامل می شود.
       
        
       
       
       
       
      پس از اخراج مسعود رجوی به عراق و ملاقات او با صدام حسین ، این پادگان بطور کامل تحویل گروهک منافقین  شد و  آنها پایگاه های خود در سلیمانیه و کرکوک را جمع آوری کرده و از سال 1366 هجری شمسی تحت عنوان به اصطلاح "ارتش آزادیبخش ملی " در این محل تجمع کنند.
      در کیلومتر 90 جاده قدیم بغداد-کرکوک انشعابی از قسمت شرقی، شما را به درب اصلی پادگان اشرف هدایت خواهد کرد.شمال و جنوب این جاده آسفالته و فرعی محل استقرار 2 گردان ارتش صدام حسین ،گروهان رادار،گروهان موشکی پدافند هوایی و مقر سازمان استخبارات صدام حسین است که در نزدیکی ورود به پادگان قرار دارد.از سال 1365 شمسی تا زمان سرنگونی صدام  حسین ،نقش این نیروها پدافند هوایی،حفاظت بیرونی و کنترل ورود و خروج به پادگان اشرف بود .
       
       
        
       
       
      مرصاد ، کمینگاه منافقین 
      ببرها وارد می شوند :
       
      اگر چه نیروی های مسلح جمهوری اسلامی ایران ( ارتش  جمهوری اسلامی ایران ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  ، بسیج و..)  در جریان عملیات مرصاد ، شکست سنگینی بر پیکره گروهک منافقین وارد آورد ، بازماندگان فرقه رجوی ، مجدداً نیروی های باقی مانده خود را در قرارگاه های  متعدد خود در عراق ، جمع آوری و با حمایت رژیم بعثی ، فعالیتهای خود را از سر گرفتند . اما بدنبال شکست مفتضحانه رژیم بعثی حاکم بر بغداد در مقابل تهاجم گسترده نیروهای ائتلاف به منظور بازپس گیری کویت در ماه مارس 1991 و بغرنج شدن وضعیت در این کشور که همراه با بروز تشنجات و حرکتهای مسلحانه در شمال و جنوب آن گردید ، باعث شد تا گروهک منافقین  با یک بن بست غیر قابل تصور مواجه گردد .
       
       

       
       
      به همین دلیل ، تروریستهای مسلح این گروهک ، دست به تحرکات جدیدی در داخل خاک ایران زده و در یکم آوریل 1991 ، با استفاده از شرایط حاد منطقه ، یکسری اقدامات مسلحانه تروریستی  در غرب ایران ، بویژه ارتفاعات استان کرمانشاه  را رقم زدند که موجبات به شهادت رسیدن صدها نفر از شهروندان کرد ساکن در این منطقه را فراهم آورد .
      بنابراین در پاسخ به شرارتهای این گروهک تروریستی ، در بامداد روز 5 آوریل ، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  با استفاده از 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-4E ، جمعی پایگاه سوم شکاری (TFB-3)  یک ضربت اساسی را به پادگان اشرف که قرار گاه مرکزی این گروهک بشمار می رفت ، وارد آورد که درعمق 80 کیلومتری داخل خاک عراق و در 28 کیلومتری شمال شهر  خالص  قرار داشت . 5 دقیقه بعد از این حمله ، 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-5E جمعی پایگاه چهارم شکاری (TFB-4) بقیه تاسیسات این قرار گاه را با مهمات سنگین مورد حمله قرار دادند که براساس اطلاعات منتشر شده ، تلفات گسترده ای را موجب گردید .
       

       
       
      با این حال ، در جریان این حمله غافلگیرانه  ، خدمه یکی از فانتوم های شرکت کننده ( سریال 6688-3) موفق به اجرای صحیح مانور POP-UP نگردید و هر دوخدمه مجبور به اجکت شده و توسط شبه نظامیان مستقر در منطقه  بازداشت و بسرعت به دولت عراق تحویل داده شدند
       
       

       
      بقایای فانتوم ساقط شده نیروی هوایی به سریال 6688-3
       
       
      در شمال عراق ، دولت ترکیه که سالهاست در حال جنگ غیر رسمی با شورشیان حزب کارگران کرد که به شکل محرمانه از حمایتهای اطلاعاتی و تسلیحاتی دولت وقت عراق بهره می برد ، قرار داشت ، به منظور سرکوب این شورشیان ، چندین عملیات رزمی را در امتداد مرز با ایران ، طراحی و اجرا نمود .
       

       
       
      در جریان این عملیات رزمی ، فانتوم های  نیروی هوایی ترکیه بارها و بارها حریم هوایی ایران را مورد تجاوز قرار داده و نقض نمودند و در این سو ، در موارد متعددی  ، رادار مراقبت منطقه ، هشدارهای لازم را به ترکها ارسال نمود ولی علی الظاهر نیروی هوایی ایران هرگز عملیات رهگیری را اجرا ننمود . این مساله  را می توان بدین دلیل تشریح نمود که  تایگرهای مستقر در پایگاه دوم شکاری ،اگر چه بسیار سریع تر از فانتوم های ترک بودند اما بدلیل اینکه  تیم های ضربتی نیروی هوایی ترکیه توسط جنگنده های F-16C این نیرو  اسکورت می شدند ، حضور تایگر عملاً بی اثر بشمار می رفت . به همین علت ، فرماندهی وقت نیروی هوایی ایران تصمیم گرفت تا سازمان رزم پایگاه دوم شکاری را با اعزام جنگنده های MIG-29 که به تازگی از اتحاد شوروی تحویل گرفته شده بودند ، تقویت نماید .
       
       

       
       
      اعزام فالکروم های تهرانی  ، اگر چه در ابتدا به شکل موقت به این پایگاه مامور شده بودند ، اما با تغییر شرایط ، این استقرار به شکل دائمی در آمد و اسکادران 22 تاکتیکی نیروی هوایی (TFS-22) با حضور میگ های روسی تشکیل گردید و از آن سو ، تمامی  تایگرهای موجود در این پایگاه (F-5E) به اسکادارن 21 تاکتیکی (TFS-21) انتقال یافتند .
       
      با فروکش کردن آتش جنگ در آسیای جنوب غربی ، شرایط تقریباً به حالت عادی بازگشت ، اما این آرامش زیاد بطول نیانجامید ، چرا که در سال 1994 ، گروهگ منافقین مجدداً با اعزام تیم های ترورویستی بداخل کشور ، به شکل منظم دست به تخریب ، ترور مردم عادی و شماری از مقامات ارشد نظامی و غیر نظامی  زدند .
       
       

      سپهبد شهید صیاد شیرازی 
       
       
      د رنتیجه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، مجدداً ماموریت یافت تا حملات هوایی خود را علیه قرارگاه مرکزی این گروهک در داخل خاک عراق ، از سر بگیرد .
      این ماموریت کمتر شناخته شده ، توسط یکفروند جنگنده- بمب افکن F-5F و سه فروند جنگنده – بمب افکن F-5E جمعی پایگاه دوم شکاری در 9 نوامبر 1994 اجرا گردید . در این حمله جمعاً 16 تیر مهمات هوا به زمین مارک-82 به روی هدف حمل شد و پرنده های رزمی با موفقیت کامل و بدون خسارت جانبی ، ماموریت خود را به انجام رساندند .
       
       

       
       
      اما بدلیل اینکه این حمله غافلگیرانه  در داخل محدوده موسوم به منطقه پرواز ممنوع (NO FLY ZONE) شمال عراق که توسط ایالات متحده و بریتانیا حفاظت می گردید ، انجام شد ، به محض اطلاع از وقوع این حمله ، 20 فروند جنگنده  متحدین شامل  جنگنده – بمب افکن های F-16  و F-15 نیروی هوایی ایالات متحده به منظور رهگیری این دسته پروازی از پایگاه های خود واقع در خاک ترکیه به پرواز در آمدند که با توجه به پایان ماموریت دسته رزمی نیروی هوایی ایران ، برخوردی میان این دو پیش نیامد . 
       

       
       
       
      پی نوشت :
       
      1- پلان های رزمی ارائه شده در این تاپیک در سطح وب وجود ندارد و توسط مترجم طراحی شده است 
      2-  در این انجمن ، بیشتز از حماسه های گردان های تامکت و فانتوم گفته شده ، باشد که  این تاپیک گوشه ای از حماسه های تایگرهای مظلوم نیروی هوایی که تلفات قابل توجهی را هم در جنگ تحمیلی متحمل شده است ، بیان نماید .
       
       
       
      منبع : با اندکی تصرف ، IRANIAN TIGERS AT WAR  BY BABAK TAGHVAEE
       
       
        این مجموعه با صرف زمان ترجمه  شده است ،
      بنابراین ، هر گونه برداشت با ذکر منبع (MILITARY.IR) خواهد بود . 
      در غیر اینصورت ، برداشت کننده  ، عرفاً و شرعاً ، مسئول خواهد بود .
       
       مترجم : MR9      
    • توسط farmandekoll
      F-117 نایت هاوک (شاهین تاریکی) نخستین هواپیمای عملیاتی است که به منظور استفاده از فناوری پنهانکاری طراحی شد. طراحی منحصر بفرد این هواپیمای تک سرنشینه تواناییهای استثنایی را به این هواپیمای تهاجمی می افزاید. اندازه این هواپیما در حدود F-15 ایگل می باشد که دو موتور توربو فن F404 که هرکدام نیرویی معادل 48 کیلو نیوتون (10800 پوند) ایجاد می کنند دارد. هم چنین دارای کنترل با سیم می باشد. قابلیت سوختگیری هوایی برد نایت هاوک را افزوده و آن را به یک سلاح بازدارنده و ترساننده ی ایالات متحده تبدیل کرده است. توانایی حمل انواع سلاح ها با سیستمهای ناوبری و حمله یکپارچه و سیستمهای الکترونیک پروازی ( اویونیک) موثر بودن این هواپیما را در عملیات مختلف اثبات می کند و بار کاری خلبان را کم می کند. کشیدن نقشه های با جزییات ریز برای عملیات روی نقاط با پدافند سنگین و قوی با استفاده از سیستم طراحی نقشه خودکار به ارزشهای این هواپیمای منحصر بفرد می افزاید.اولین F-117 در سال 1982 تحویل داده شد و آخرین تحویل در سال 1990 بود. تصمیم تولید F-117 در سال 1978 گرفته شد. اولین پرواز آن در سال 1981 انجام شد.

      جزییات :


      وظیفه : هواپیمای تهاجمی پنهانکار

      سازنده : لاکهید

      استفاده کننده : نیروی هوایی ایالات متحده

      موتور : دو موتور توربو فن بدون پس سوز F404-GE-F1D2 با قدرت 48 کیلو نیوتن (10800پوند)

      ابعاد : طول 10.08 متر، ارتفاع 3.78 متر، دهنه بال 13.20 متر

      اوزان: وزن خالی آن 13.381 کیلوگرم برآورد شده است، حداکثر وزن برخاست 13.814 کیلوگرم

      اجرا : حداکثر سرعت 0.98 ماخ یا 1040 کیلومتر بر ساعت(656 مایل بر ساعت)، سقف پرواز 15.240 متر برآورد شده است ( 50000 پا)

      سلاحها : تا 2268 کیلوگرم (5000 پوند) انواع بمب های هدایت شونده، موشکهای هوا به زمین، موشکهای زد رادار یا موشکهای هوا به هوای AIM-9 که در یک جایگاه درونی حمل می شوند.




  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.