امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

3 hours قبل , sohrabirani گفت:

13آبان92تاریخ انتشار خبر درسال 2019هستیم واتفاق خاصی نیافتاده پس بیخیال این جور خبر ها نه فقط از مشرق یا فارس بلکه همه رسانه ها بشید 

در مورد بزرگنمایی برخی رسانه های داخلی مثل همین مشرق و فارس و تسنیم و... با شما هم عقیده هستم و به شخصه به هیچ وجه تحلیلهاشونو دنبال نمیکنم با این اوصاف به گفته کارکنان زحمت کش نیروی هوایی ایمان دارم ، ممکنه کار کند پیش بره ولی به پیش میره

https://youtu.be/tLtDjMGmB_s

  • Like 2
  • Upvote 2
  • Downvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بر 25 دی 1397 در 23:20 , sohrabirani گفت:

13آبان92تاریخ انتشار خبر درسال 2019هستیم واتفاق خاصی نیافتاده پس بیخیال این جور خبر ها نه فقط از مشرق یا فارس بلکه همه رسانه ها بشید 

سلام
سیاست های نظامی معمولا اعمالی هست و نه اعلامی
مشرق هم تحلیل سایت خارجی را ترجمه کرده که خواندنش خالی از لطف نیست
به شخصه تام کت را پرنده معیوبی می دانم و ای کاش ایگل به جای تام کت می خریدیم اما ارتقا تام کت و نگهداریش تا حداقل پانزده سال آینده منطقی هست
کمااینکه ماموریت های جدیدی برای این پرنده می شود تعریف کرد و استراتژی نهاجا هم عمردهی انقلابی!!! به پرنده هامون هست
به امید روزیکه اوج جای تام کت را بگیرد

  • Like 2
  • Upvote 1
  • Downvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

اف 15 در نسخه های اولیه چه از نظر برد رادار و چه تسلیحات مورد استفاده هوا به هوا در مقابل رادار قدرتمند  AWG-9  و موشک کم نظیر فینیکس حرفی برای گفتن نداشت.

  • Upvote 8

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

مشکل نیروی هوایی ما در برابر دشمنان مستقیممون ( آمریکا - امارات - عربستان ) اول کیفی هست و دوم به شدت کمی و این نتیجه عدم سرمایه گزاری روی نیروی هوایی هستش و اگر مسائل فنی و سخت افزاری بین نیروهای هوایی رو کنار بزاریم به جنگال میرسیم که بیشترین تاثیر رو روی نبرد های هوایی داره و نمونشو تو درگیری اخیر هند و پاکستان دیدیم و در زمان جنگ 8  ساله ابتدای ورود میراژها به عراق شکاری های مارو با مشکل عدم قفل راداری روبرو کرده بود .

  • Like 2
  • Upvote 5

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

شکی نیست که بروزرسانی های انجام شده بر روی اف 14 های نیروی هوایی با شدیدترین اقدامات حفاظتی پوشش داده می شوند تا فقط در آخرین زمان ممکن (یعنی زمان بکارگیری نهایی) رونمایی شوند. هر گونه اظهار نظر افراد (که بعضا در سایتها و کانالها دیده و می بینیم) در این زمینه در بیشتر مواقع صرفاً گمانه زنی است؛ در بهترین حالت پازل چینیِ اطلاعاتی است که معلوم نیست چقدر آن صحیح و چقدر آن عامدانه از سوی حفاظت بصورت ناصحیح یا نادقیق منتشر شده است.

 

از سوی دیگر، اف 14 و اف 15 دو جنگنده با دو ماموریت متفاوت (اولی رهگیر هوایی و دومی برتری هوایی) هستند که ذات این جنگنده رو از روز اول با هم دارای تفاوت نموده است.

 

در خبرها آمده بود که آمریکایی ها با استقرار 2 اسکادران اف 15 سی مجهز به موشکهای آمرام سی در امارات -در صورت بروز جنگ- به دنبال نابودسازی توان هوایی اف 14 های ایران در همان موج اول برخوردها هستند. -صرف نظر از اینکه اینکه ایران در موج اول درگیری همه اف 14 های خود را در لجمن مستقر نماید یا به لجمن بفرستد (تا اف 15 ها بتوانند با آنها درگیر شوند) - بیش از حد ساده انگاری ایرانیان است، اما همچنان حتی روی کاغذ هم اف 14 در برابر اف 15 سی برگهای برنده ای دارد.

 

اگر هم از این اف 15 ها برای اسکورت سایر جنگنده ها برای حملات عمقی استفاده شود که مشخصا خود این اسکورتها هم در معرض خطر سامانه های موشکی زمین به هوای «اکنون» پر گونه و متعدد ایران قرار گرفته و ممکن است حتی بدون شلیک یک موشک از ذخایر آمرام خود، با خطر اسقاط مواجه شوند.

 

ضمن اینکه جسته و گریخته خبرهای از ارتقاء میراژها و نصب موشکهای هوا به هوا بر روی آنها به گوش می رسد که باز هم بدلیل حفاظت شدید از اقدامات انجام شده هیچگونه اظهار نظر قطعی ای نمی توان انجام داد؛ اما صرفا به عنوان یک «احتمال» در نظر بگیرید که روبرو شدن جنگنده های دشمن با میراژهای مجهز به موشکهای هوا به هوای راداری چقدر برای آنها سورپرایز کننده خواهد بود.

ویرایش شده در توسط MOHAMMAD
  • Like 1
  • Upvote 11
  • Downvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
17 minutes قبل , MOHAMMAD گفت:

شکی نیست که بروزرسانی های انجام شده بر روی اف 14 های نیروی هوایی با شدیدترین اقدامات حفاظتی پوشش داده می شوند تا فقط در آخرین زمان ممکن (یعنی زمان بکارگیری نهایی) رونمایی شوند. هر گونه اظهار نظر افراد (که بعضا در سایتها و کانالها دیده و می بینیم) در این زمینه در بیشتر مواقع صرفاً گمانه زنی است؛ در بهترین حالت پازل چینیِ اطلاعاتی است که معلوم نیست چقدر آن صحیح و چقدر آن عامدانه از سوی حفاظت بصورت ناصحیح یا نادقیق منتشر شده است.

 

از سوی دیگر، اف 14 و اف 15 دو جنگنده با دو ماموریت متفاوت (اولی رهگیر هوایی و دومی برتری هوایی) هستند که ذات این جنگنده رو از روز اول با هم دارای تفاوت نموده است.

 

در خبرها آمده بود که آمریکایی ها با استقرار 2 اسکادران اف 15 سی مجهز به موشکهای آمرام سی در امارات -در صورت بروز جنگ- به دنبال نابودسازی توان هوایی اف 14 های ایران در همان موج اول برخوردها هستند. -صرف نظر از اینکه اینکه ایران در موج اول درگیری همه اف 14 های خود را در لجمن مستقر نماید یا به لجمن بفرستد (تا اف 15 ها بتوانند با آنها درگیر شوند) - بیش از حد ساده انگاری ایرانیان است، اما همچنان حتی روی کاغذ هم اف 14 در برابر اف 15 سی برگهای برنده ای دارد.

 

اگر هم از این اف 15 ها برای اسکورت سایر جنگنده ها برای حملات عمقی استفاده شود که مشخصا خود این اسکورتها هم در معرض خطر سامانه های موشکی زمین به هوای «اکنون» پر گونه و متعدد ایران قرار گرفته و ممکن است حتی بدون شلیک یک موشک از ذخایر آمرام خود، با خطر اسقاط مواجه شوند.

 

ضمن اینکه جسته و گریخته خبرهای از ارتقاء میراژها و نصب موشکهای هوا به هوا بر روی آنها به گوش می رسد که باز هم بدلیل حفاظت شدید از اقدامات انجام شده هیچگونه اظهار نظر قطعی ای نمی توان انجام داد؛ اما صرفا به عنوان یک «احتمال» در نظر بگیرید که روبرو شدن جنگنده های دشمن با میراژهای مجهز به موشکهای هوا به هوای راداری چقدر برای آنها سورپرایز کننده خواهد بود.

 

نکته ای که هست بحث جنگ محدود و جنگ گسترده داریم 

در جنگ محدود درگیری هوایی انچنان نداریم و بار روی دوش پدافند هوایی هست 

ولی در جنگ گسترده اولین گام زدن فرودگاه های دشمن هست

با زدن فرودگاه های دشمن عملا نقش اف 14 پر رنگ میشه و میتونه خودش رو نشون میده 

چون باید از منطقه ای دور بلند بشن و بیان سمت ایران و باید چند بار در اسمان سوختگیری کنند، و این یعنی کلی مشکل بویژه اگر هدایت قبل از شلیک با رادار زمینی باشه

 

دقیقا مشکل المان ها در اسکورت بمب افکن هاشون روی خاک بریتانیا

  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بر 25 اردیبهشت 1398 در 15:02 , MR9 گفت:

اما نکته توجه برانگیز ماجرا دراین است که پیکربندی  تامکت  ، سنگین تر و پرهزینه تر محسوب میشد  ( بدلیل نیازمندی های خاص نیروی دریایی برای عملیات ازفراز حامل های هواپیمابر . م )  ، چنانکه در مقایسه با  جتهای هم نسلش ، به استثنای فاکس هاوند ، نزدیک به 55 درصد سنگین تر از ایگل محسوب میشد . این مساله ، در کنار استفاده از پیشرانه های F-110 که در مقایسه ، ضعیف تر از نمونه های F-100 نصب شده  روی اف-15 بحساب می آمدند  ، باعث گردید تا قابلیت  مانور پذیری تامکت بشدت محدود گردد ، اما همین شرایط باعث گردید تا امکان حمل موشکهای سنگین تر و رادار قدرتمندتر فراهم آید .

شما هم با این بخشی که بزرگ کردم موافق هستین ؟ ( مانورپذیری کم  تامکت)

 

 

نقل قول

ضمن اینکه جسته و گریخته خبرهای از ارتقاء میراژها و نصب موشکهای هوا به هوا بر روی آنها به گوش می رسد که باز هم بدلیل حفاظت شدید از اقدامات انجام شده هیچگونه اظهار نظر قطعی ای نمی توان انجام داد؛ اما صرفا به عنوان یک «احتمال» در نظر بگیرید که روبرو شدن جنگنده های دشمن با میراژهای مجهز به موشکهای هوا به هوای راداری چقدر برای آنها سورپرایز کننده خواهد بود.

 

بهترین موشکی که در خوشبینانه ترین حالت باهاش مواجه میشن چیه از نظر شما؟

ویرایش شده در توسط reza4087
  • Like 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
37 minutes قبل , reza4087 گفت:

شما هم با این بخشی که بزرگ کردم موافق هستین ؟ ( مانورپذیری کم  تامکت)

چند بار آقای مازندرانی تو خاطراتشون گفتن که با چندین میراژ و میگ 23 داگ فایت کردم و تامکت از آنها مانور پذیر تر بود . یک بار هم نقل کرن حتی در تمریناتی که در ایران انجام شده از میگ 29 هم کم نمیاره 

  • Like 2
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

هرچقدر هم که اف 14 بروز باشه بخاطر بستری که در اون ایفای نقش می کنه ( جنگنده رهگیر) نمی تونه رقیبی تمام قد برای مدل های به روز شده اف 15 مثل سایلنت ایگل و استرایک ایگل باشه الا ایحال اف 14 با رادار قدرتمندش و موشک های فینیکس که خوشبختانه بر خلاف زمان دفاع مقدس دچار کمبود اون و یا انواع مشابهش نیستیم، هنوز هم وزنه قابل ملاحظه ای به حساب میاد ، البته اگه در ترکیب با دیگر عناصر دفاعی استفاده بشه و نه به صورت مجزا و  و در قالب نقشی که در سالهای آخر جنگ ایفا می کرد. در حال حاضر اساسی ترین مشکلی که با اون سر و کار داریم، ارتقای کمی ناوگان اف 14 هست و بعد ارتقای کیفی و رسوندن اون به سطح یک جنگنده نسل 4.5. 

  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

در تایید فرمایش جناب ام ار 9 ، تامکت برای برتری هوایی و بویژه حفاظت از ناوگروه های نیروی دریایی برگزیده شد

این جنگنده در مقابل توانمندی روس برای انهدام ناوهای پرنده که حکم برگ های اس امریکا بودند بسیار کارامد بود 

ولی به دلایل شرایط تاریخی در جایی که انتظارش نمی رفت یعنی در ایران وارد نبردی سخت با جنگنده های روسی و فرانسوی شد 

 

اگر درست نگاه کنیم، می بینیم که نیروی دریایی امریکا به سرا جنگنده های اف 14 و اف 18 رفت و فقط نیروی هوایی امریکا اف 16 و اف 15 رو در دستور کار خود قرار داد 

چون نیروی دریایی برایش مهم است کار به داگ فایت کشیده نشود و همان اول کار دشمن منهدم یا فراری داده شود 

تا ریسک داگفایت را برای  نیروی خود بخرد

حقیقت اینه که داگ فایت حکم جنگ تن به تن رو داره و در یک ساختار درست بهتره زیاد درگیر اون نشد 

 

از سوی دیگر اف 14 برای ما در کنار دیگر توانمندی ها مطرح میشه

برای مثال پوشش نقاط کور و یا پشتیبانی از اف 5 ها و اف 4 ها 

در مدتی که در برخورد با جنگنده های امریکایی در خلیج فارس بوده ایم همیشه اف 5 و اف 4 با امریکایی ها روبرو می شدند 

و وقتی به عمق می خواستند نفوذ کنند وجود اف 14 ها رو حس می کردند 

 

در جنگ تحمیلی دیگر

اف 14 ها قرار هست که ارایش بمب افکن ها رو بهم بزنند یا فراری بدن

و یا بصورت تخصصی یک جنگنده یا پرنده مهم رو بزنن 

  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بعد بوجود اومدن پروژه به صفر رسانی عمر سازه های تامکت که تا حدود زیادی باعث دلگرمی شده بود بعد از حادثه اخیر که برای تامکت پیش اومد سوال به ذهنم رسید که این صفر سازی به سایر اجزا هواپیما الخصوص ارابه فرود که بسیار زیاد در تنش هست سرایت نکرده؟

  • Like 1
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

چند نکته

1- اینکه اف 14 ها چقدر بتوانند در برابر اف 15 ها مقاومت کنند به یک عامل بستگی دارد اینکه چقدر ارتقا یافته اند. از قبل شایعاتی وجود داشته که یک رادار ملی برای این هواپیما ساخته شده است. ایران  تجربه های خوبی در ساخت رادارهای زمین پایه ارایه فازی دارد. هواپیماهای امروزی از رادارهای ارایه فازی استفاده میکنند. یک اقدام خوب میتوانست تلاش برای ساخت  رادارهای ارایه فازی هم برای کوثر و هم یک رادار ارایه فازی برای اف 14. نصب ال سی دی های چنذ منظوره جایگزینی سیستم های کنترل قدیمی اف 14 با سیستم های جدید و..... باشد

2- اف 14 های ما چه از نظر کمی چه کیفی قابلیت رقابت با اف 15 ها و اف 22 های امریکایی را  ندارد. تنها تاکتیک موثر این میتواند باشد که تاکتیک هایی بر مبنای ترکیب این هواپیما با پدافندهای زمینی به کار گرفته شوند. یعنی این دو همدیگر را پوشش دهند. ارسال این هواپیما به عمق خلیج فارس یعنی نابودی ان. این جنگنده باید  در عمق کشور باقی مانده و با کمک پدافندها و در مکان هایی که توسط اس 300 ها پوشش داده میشود با کمک انها به عملیات پدافندی بپردازد.

 

3-  وقتی اف 14 را  با اف 15 مقایسه میکنید از نقش اواکس هایی که اف 15 را پوشش میدهند غاقل نشوید. طی عملیاتی که اواخر جنگ اف 15 ها ی عربستانی به دو فانتوم ما حمله کردند ان عملیات فقط با پوشش اواکس های عربستانی که البته دارای خلبان های امریکایی بودند ممکن بود. به عبارتی نقش اواکس بسیار میتوانند به اف 15 کمک کند. اگر اف 14 ها در عمق ایران بمانند عملا زیر پوشش اواکس ها نیستند بلعکس رادارهای زمینی میتوانند اف 14 ها را حمایت کنند

ویرایش شده در توسط sasasasa
  • Like 1
  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط mehdipersian
      مرداد گذشته، یک ماهواره سنجش از دور ساخت روسیه برای ایران از پایگاه فضایی بایکونور پرتاب شد و انتظار می‌رود سه ماهواره دیگر نیز در سال‌های آینده به فضا پرتاب شوند. همچنین شواهد قانع‌کننده‌ای وجود دارد که نشان می‌دهد یک شرکت روسی در حال ساخت یک ماهواره ارتباطی برای ایران است که در سال 2024 در مدار زمین ثابت قرار می‌گیرد.
       
      ماهواره ی خیام:

       
       
      مرداد 1394، ایران با دو شرکت روسی در مورد پرتاب ماهواره سنجش از دور ساخت روسیه که توسط ایران اداره می شود، به توافق اولیه دست یافت. ماهواره ایرانی در 18 مرداد 1401 به وسیله ی شرکت روس کاسموس به فضا پرتاب شد. 
       
      مشخصات فنی ماهواره:

      مشخصات فنی ماهواره توسط روسیه و ایران اعلام نشده است ولی می توان از یک حق اختراع منتشر شده توسط شرکت NPK Barl در مرداد 1401 اطلاعات جدیدی بدست آورد. این طرح یک ماهواره سنجش از دور با وضوح بالا را توصیف می کند که دقیقاً شبیه خیام است. دارای یک گذرگاه شش ضلعی و چهار پنل خورشیدی است که با زاویه 45 درجه نسبت به محور طولی ماهواره به سمت پایین امتداد دارند. 
       
      محموله یک تلسکوپ کورش(Korsch) با پنج عنصر نوری است. تلسکوپ کورش یک تلسکوپ آناستیگمات سه آینه ای فشرده است که میدان دید وسیعی را ارائه می دهد. این تلسکوپ تصویربرداری را در یک کانال پانکروماتیک و چهار کانال چند طیفی (نزدیک مادون قرمز، قرمز، سبز و آبی) ارائه می دهد. سه پیکربندی ممکن برای تلسکوپ ارائه شده است که همگی با نسبت کانونی f/11.53 (نسبت کانونی تقسیم فاصله کانونی بر دیافراگم است)میباشند. مقادیر سه پیکربندی عبارتند از:
       
      دهانه / فاصله کانونی
      0.535 متر6.17 متر
      0.75 متر8.65 متر
      1.1 متر12.68 متر
       
      در اولین پیکربندی که در شکل زیر نشان داده شده است، وزن تلسکوپ 125 کیلوگرم و طول آن 1.8 متر است.
       

       
      دو پیکربندی دیگر منجر به گذرگاه طولانی‌تر می‌شود، اما نیازی به تغییر در جعبه‌های الکترونیکی محموله و آرایه‌های پیکسل CCD ایجاد نمیکند. این تلسکوپ از یک آرایه کانونی کروی و نه مسطح برای کمک به جلوگیری از لکه دار شدن تصاویر استفاده می کند. یک آرایه اسکن الکترونیکی داده‌ها را در باند X با سرعت‌های 480 مگابیت تا 1.5 گیگابیت بر ثانیه به زمین ارسال می‌کند (نرخ بالاتری نسبت به گزارش NPK Barl در فوریه 2021 ).
       
      سازنده محموله نوری مشخص نیست، اما برخلاف تخصص این شرکت در سیستم های زمینی می تواند خود NPK Barl باشد. طی نمایشگاهی در سال 2019، این شرکت تلسکوپ سنجش از دور را به نمایش گذاشت که انتظار می‌رفت ظرف دو سال آینده به فضا پرواز کند. گزارش شده است که وزن آن تنها 46 کیلوگرم است و همچنین کوچکتر از نمونه ثبت اختراع به نظر می رسد، اما تنها ماهواره میزبان ممکنی که در حال حاضر برای آن قابل شناسایی است، خیام است. احتمالاً تنها یک بخش از تلسکوپ به نمایش گذاشته شده است. 

       
      در یکی از نقشه‌های همراه با حق ثبت اختراع(پتنت) ، ماهواره در بالای طبقه فرگات در داخل محفظه محموله موشک سایوز-2-1a قرار دارد (که نشان می‌دهد پرتاب اولیه به وسیله ی این ماهواره بر به جای سایوز-2-1b سنگین تر بود).
       
       اگرچه پتنت‌ها به ندرت به پروژه‌هایی اشاره می‌کنند که به آن‌ها مربوط می‌شود، اما در اینجا ماهواره در واقع متعلق به پروژه 505 نشان داده شده است. همانطور که در نقاشی زیر مشاهده می‌شود، ماهواره‌ها به اندازه‌ای کوچک هستند که سه عدد از آنها در داخل دماغه قرار گیرند.
       
       
       
      کاربرد خیام:
       
      به طور رسمی، خیام تنها کاربردهای غیرنظامی در زمینه هایی مانند کشاورزی، مدیریت منابع طبیعی و نظارت بر محیط زیست خواهد داشت. مدت کوتاهی پس از پرتاب، رئیس سازمان فضایی ایران مدعی شد خیام به دلیل اندازه کوچکش نمی تواند به عنوان یک ماهواره جاسوسی استفاده شود. با این حال، وضوح زمینی گزارش شده آن (0.73 متر) برای انجام کارهای شناسایی ارزشمند کافی است. 
       
      مرکز کنترل ماموریت خیام:
       

       
       
      به گزارش اخبار ایران، مرکز کنترل ماموریت خیام در مرکز فضایی ماهدشت که تقریباً در 60 کیلومتری غرب تهران و نرسیده به شهر کرج قرار دارد. این مرکز در اوایل دهه 1970 برای دریافت اطلاعات از ماهواره های سنجش از دور خارجی تأسیس شد که اولین آنها ماهواره های لندست ایالات متحده بود. همانطور که در تصاویر Google Earth مشاهده می شود، ساخت یک ساختمان جدید در این سایت حدود آوریل 2020 آغاز شد و اکنون کامل شده است. احتمالاً در گزارش تلویزیون ایران که پس از پرتاب خیام از مرکز کنترل مأموریت پخش شد، دو آنتن سهموی در شمال شرقی ساختمان جدید دیده می‌شود.
       

       
      همکاری های روسی/ایرانی بعدی:
       
      خیام پیش بینی می شود حداقل پنج سال فعالیت داشته باشد و قرار است در سال های آینده ماهواره های بیشتری نیز به آن ملحق شوند. پس از پرتاب، حسن سالاریه اعلام کرد که ایران سه ماهواره دیگر از همین نوع را سفارش داده است و افزود: اولین ماهواره در مجموع 40 میلیون دلار هزینه داشته است.
       
      به نظر می رسد که همکاری فضایی بین روسیه و ایران اکنون فراتر از حوزه سنجش از دور است. در هفته‌های اخیر شواهدی به دست آمده است که روسیه در حال ساخت یک ماهواره ارتباطی زمین‌ایستا برای ایران با نام اکواتور (به روسی به معنای «استوا») است. این نام برای اولین بار در سال 2020 در بیوگرافی مختصری از متخصص ISS Reshetnev، تولید کننده پیشرو روسیه در ماهواره های ارتباطی مستقر در نزدیکی کراسنویارسک در سیبری ظاهر شد. در کنار آن بسیاری دیگر از پروژه ها نیز به آن اشاره شد که این شخص در آن مشارکت داشته است و جزئیات بیشتری ارائه نشده است.
       

       
      ایران در نهایت قصد دارد ماهواره‌های ارتباطی زمین‌ایستا را با استفاده از پرتاب‌کننده‌های بومی پرتاب کند، اما به‌نظر نمی‌رسد ماهواره‌هایی که در آینده قابل پیش‌بینی به فضا پرتاب می‌شوند، قادر به قرار دادن محموله با این ویژگی در این نوع مدار باشند. بنابراین، این کشور احتمالاً برای پر کردن جای خالی باقیمانده نیز به روسیه متکی خواهد بود. اگر معامله‌های دیگری در این زمینه هنوز وجود داشته باشد، پشت درهای بسته انجام شده است. 
       
      ________________________________________
      تلخیص و ترجمه از mehdi persian برای میلیتاری
      ________________________________________
      منبع:
      https://www.thespacereview.com/article/4475/1
       
    • توسط MR9
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      سرکوب پدافند هوایی دشمن
        (Suppression of Enemy Air Defenses /SEAD)
       

       
       وایلدویزل / استاندارد 
       
      یکی از ماموریتهای اصلی واحدهای پروازی نیروی هوایی پس از ظهورسه عنصرجدید در نبردهای معاصر (رادار/ توپخانه ضدهوایی هدایت راداری و نهایتا" موشکهای هدایت شونده زمین به هوا)، کنترل و ازکارانداختن و نابودی این  سامانه ها  می باشد . بررسی دقیق نبردهای به وقوع پیوسته پس از جنگ دوم جهانی نشان می دهد که هرکدام از این نبردها ، جنبه های نوینی از فناوری را با بکارگیری تجهیزات ، تسلیحات و تاکتیک ها به نمایش گذاشته و نشان داده اند که گاهی استفاده از  وجودبرتری کمی تسلیحات غیر پیشرفته در مقابل برتری کیفی تسلیحات پیشرفته و یا برعکس ، پیروزی های نظامی خیره کننده ای را به ارمغان آورده است. در کنار این مساله و به موازات افزایش توانایی های رزمی یک سامانه تسلیحاتی ،توسعه تاکتیکهای مورد نیاز نیز یک اصل غیر قابل اجتناب بشمار می رود . در چنین شرایطی ، سامانه های پدافند هوایی نیز از این قاعده مستثنی نبوده ، چــنانکه این نوع از سیستم های جــــنگ افــــزاری می بایست دارای قابلیت های پدافندی مناسبی باشند تا درمرحله آغازین تهاجم دشمن ، بتوانند ایمنی مناطق مسکونی ، مراکز ثقل سیاسی، نظامی و اقتصادی را از گزند بمباران و آسیب حفظ نمایند و با ایجاد لطمات عمده به پیکره و استخوان بندی قدرت هوایی دشمن ، باعث لغو ماموریت های تهاجمی وبه احتمال زیاد تغییر نتیجه جنگ شوند . بنابراین، به صورت طبیعی ،  نیروی هوایی مهاجم سعی خواهد نمود تا تهاجم خود را با انجام ماموریت های سرکوب پدافند هوایی آغاز نماید . برهمین اساس و بنا به تعریف وزارت دفاع ایالات متحده ، سرکوبی پدافند هوایی دشمن عبارتند از :
       
      " انجام هرگونه فعالیتی به منظور خنثی سازی ، نابود سازی و ایجاد اختلال موقت یا دائم در سامانه های پدافند هوایی زمین و دریاپایه دشمن بوسیله تجهیزات مخرب یا اخلالگرها "
       

       
       
      جنگنده / بمب افکن F-105G ، یکی از مهمترین جنگ افزارهای ارتش ایالات متحده برای مقابله با آتشبارهای سام ارتش ویتنام شمالی بشمارمی آمد .
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-4G  در حال تیک آف از فرودگاهی در عربستان
      در حالی که برای اجرای ماموریت SEAD ، به مهمات متنوعی شامل مشکهای هوا به زمین ماوریک و مهمات ضد تشعشع شرایک و غلاف جنگ الکترونیک مجهز شده است .
       
       

       
       
      ارتش ایالات متحده برای ایجاد برتری هوایی بر فراز منطقه نبرد ، تاکید زیادی بر استفاده از اسکادارن های وایلد ویزل دارد .
      تصویر فوق یکفروند جنگنده / بمب افکن A-7E را بر روی عرشه فوقانی ناو هواپیمابر USS AMERICA نشان میدهد که برای اجرای عملیات بر علیه آتشبارهای دفاع هوایی لیبی (عملیات دره الدورادو ) آماده می شود . به نظر می رسد پرنده فوق برای اجرای این ماموریت به مهمات ضد رادار شرایک و مهمات هوابه زمین راک آی مارک II مجهز شده است .
       

       
       
      ارتش های اروپایی نیز پس از مشاهده تاثیر تسلیحات ضد رادار ، بسرعت خود را به قابلیت های ضد رادار مجهز نمودند .
      تصویر فوق یک فروند تورنادو ECR نیروی هوایی آلمان را که به مهمات ضدرادار هارم مجهز شده است را نشان میدهد
       

       
       
      مهمات ضد تشعشع AGM-88 HARM، جنگنده / بمب افکنF/A-18 C
       

       
       
      نیروی هوایی بریتانیا ، به شکل وسیعی از مهمات ضد رادار درسازمان رزم نیروی هوایی خود بهره می برد .
      تصویر فوق ، یک تیر موشک ضد تشعشع آلارم را بروی یکفروند جنگنده/ بمب افکن تورنادو GR4 نشان می دهد .
       

       
       
      در حال حاضر پرنده ویژه نیروی هوایی ارتش ایالات متحده برای اجرای ماموریتهای سرکوب پدافند هوایی ، جنگنده/بمب افکن F-16 CJ بشمار می آید .
       
      پرنده فوق ، یکفروند F-16 CJ بلاک 50 سری D است که برای اجرای ماموریت SEAD ، به طیف متنوعی از مهمات شامل ، AIM-120 آمرام ، AIM-9 M سایدویندر در جایگاه های دو وهشت  ، مهمات ضد رادار AGM-88 هارم در جایگاه های سه و هفت ، و برای هدفیابی به یک غلاف AN/ASQ-213 ، مسلح شده است .
      با این حال و براساس نظرات خلبانان شرکت کننده در جنگ ویتنام ، قابلیتهای تاندرچیف و فانتوم به مراتب افزون تر از این نمونه فالکون بشمار می آمد .
       
       
      نویسنده و مترجم : کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی - MR9
      Military.ir Copyright
      تمامی حقوق برای انجمن میلیتاری محفوظ است
      منابع  :
      1- Davis, Larry and Menard, David, Republic F-105 Thunderchief
      2- Bill Siuru, Bill Holder-General Dynamics F-16 Fighting Falcon
      3-F-4 PHANTOM II IN ACTION
      4- "MODERN MILITARY AIRCRAFT "THUD"
      5- A-7 IN ACTION
      6- ویکی
      7- مطالعات شخصی اینجانب از منابع گوناگون
    • توسط MR9
      موقعیت قرارگاه مرکزی منافقین :
       
      در 90 کیلومتری شمال بغداد ،پس از عبور از شهر "الخالص" به "قرارگاه  اشرف" خواهید رسید.این پادگان با وسعت6 در 8کیلومتر مربع تا سال 1365 هجری شمسی تحت عنوان "معسگر الخالص الخاص" محل استقرار یکی از تیپ های گارد ریاست جمهوری صدام حسین بود.این پادگان از شمال به انبارهای بزرگ مهمات و تسلیحات و یک روستای کوچک عراقی،از شرق به یک فرودگاه متروکه،از جنوب شرق به روستای "شیخ شنیف" ، از جنوب به یک مرکز مرغداری و از غرب به جاده بغداد- کرکوک محدود شده است."اشرف بزرگ" 12*10 کیلومتر مربع است  که پادگان اشرف و زمین های اطراف آن را شامل می شود.
       
        
       
       
       
       
      پس از اخراج مسعود رجوی به عراق و ملاقات او با صدام حسین ، این پادگان بطور کامل تحویل گروهک منافقین  شد و  آنها پایگاه های خود در سلیمانیه و کرکوک را جمع آوری کرده و از سال 1366 هجری شمسی تحت عنوان به اصطلاح "ارتش آزادیبخش ملی " در این محل تجمع کنند.
      در کیلومتر 90 جاده قدیم بغداد-کرکوک انشعابی از قسمت شرقی، شما را به درب اصلی پادگان اشرف هدایت خواهد کرد.شمال و جنوب این جاده آسفالته و فرعی محل استقرار 2 گردان ارتش صدام حسین ،گروهان رادار،گروهان موشکی پدافند هوایی و مقر سازمان استخبارات صدام حسین است که در نزدیکی ورود به پادگان قرار دارد.از سال 1365 شمسی تا زمان سرنگونی صدام  حسین ،نقش این نیروها پدافند هوایی،حفاظت بیرونی و کنترل ورود و خروج به پادگان اشرف بود .
       
       
        
       
       
      مرصاد ، کمینگاه منافقین 
      ببرها وارد می شوند :
       
      اگر چه نیروی های مسلح جمهوری اسلامی ایران ( ارتش  جمهوری اسلامی ایران ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  ، بسیج و..)  در جریان عملیات مرصاد ، شکست سنگینی بر پیکره گروهک منافقین وارد آورد ، بازماندگان فرقه رجوی ، مجدداً نیروی های باقی مانده خود را در قرارگاه های  متعدد خود در عراق ، جمع آوری و با حمایت رژیم بعثی ، فعالیتهای خود را از سر گرفتند . اما بدنبال شکست مفتضحانه رژیم بعثی حاکم بر بغداد در مقابل تهاجم گسترده نیروهای ائتلاف به منظور بازپس گیری کویت در ماه مارس 1991 و بغرنج شدن وضعیت در این کشور که همراه با بروز تشنجات و حرکتهای مسلحانه در شمال و جنوب آن گردید ، باعث شد تا گروهک منافقین  با یک بن بست غیر قابل تصور مواجه گردد .
       
       

       
       
      به همین دلیل ، تروریستهای مسلح این گروهک ، دست به تحرکات جدیدی در داخل خاک ایران زده و در یکم آوریل 1991 ، با استفاده از شرایط حاد منطقه ، یکسری اقدامات مسلحانه تروریستی  در غرب ایران ، بویژه ارتفاعات استان کرمانشاه  را رقم زدند که موجبات به شهادت رسیدن صدها نفر از شهروندان کرد ساکن در این منطقه را فراهم آورد .
      بنابراین در پاسخ به شرارتهای این گروهک تروریستی ، در بامداد روز 5 آوریل ، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  با استفاده از 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-4E ، جمعی پایگاه سوم شکاری (TFB-3)  یک ضربت اساسی را به پادگان اشرف که قرار گاه مرکزی این گروهک بشمار می رفت ، وارد آورد که درعمق 80 کیلومتری داخل خاک عراق و در 28 کیلومتری شمال شهر  خالص  قرار داشت . 5 دقیقه بعد از این حمله ، 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-5E جمعی پایگاه چهارم شکاری (TFB-4) بقیه تاسیسات این قرار گاه را با مهمات سنگین مورد حمله قرار دادند که براساس اطلاعات منتشر شده ، تلفات گسترده ای را موجب گردید .
       

       
       
      با این حال ، در جریان این حمله غافلگیرانه  ، خدمه یکی از فانتوم های شرکت کننده ( سریال 6688-3) موفق به اجرای صحیح مانور POP-UP نگردید و هر دوخدمه مجبور به اجکت شده و توسط شبه نظامیان مستقر در منطقه  بازداشت و بسرعت به دولت عراق تحویل داده شدند
       
       

       
      بقایای فانتوم ساقط شده نیروی هوایی به سریال 6688-3
       
       
      در شمال عراق ، دولت ترکیه که سالهاست در حال جنگ غیر رسمی با شورشیان حزب کارگران کرد که به شکل محرمانه از حمایتهای اطلاعاتی و تسلیحاتی دولت وقت عراق بهره می برد ، قرار داشت ، به منظور سرکوب این شورشیان ، چندین عملیات رزمی را در امتداد مرز با ایران ، طراحی و اجرا نمود .
       

       
       
      در جریان این عملیات رزمی ، فانتوم های  نیروی هوایی ترکیه بارها و بارها حریم هوایی ایران را مورد تجاوز قرار داده و نقض نمودند و در این سو ، در موارد متعددی  ، رادار مراقبت منطقه ، هشدارهای لازم را به ترکها ارسال نمود ولی علی الظاهر نیروی هوایی ایران هرگز عملیات رهگیری را اجرا ننمود . این مساله  را می توان بدین دلیل تشریح نمود که  تایگرهای مستقر در پایگاه دوم شکاری ،اگر چه بسیار سریع تر از فانتوم های ترک بودند اما بدلیل اینکه  تیم های ضربتی نیروی هوایی ترکیه توسط جنگنده های F-16C این نیرو  اسکورت می شدند ، حضور تایگر عملاً بی اثر بشمار می رفت . به همین علت ، فرماندهی وقت نیروی هوایی ایران تصمیم گرفت تا سازمان رزم پایگاه دوم شکاری را با اعزام جنگنده های MIG-29 که به تازگی از اتحاد شوروی تحویل گرفته شده بودند ، تقویت نماید .
       
       

       
       
      اعزام فالکروم های تهرانی  ، اگر چه در ابتدا به شکل موقت به این پایگاه مامور شده بودند ، اما با تغییر شرایط ، این استقرار به شکل دائمی در آمد و اسکادران 22 تاکتیکی نیروی هوایی (TFS-22) با حضور میگ های روسی تشکیل گردید و از آن سو ، تمامی  تایگرهای موجود در این پایگاه (F-5E) به اسکادارن 21 تاکتیکی (TFS-21) انتقال یافتند .
       
      با فروکش کردن آتش جنگ در آسیای جنوب غربی ، شرایط تقریباً به حالت عادی بازگشت ، اما این آرامش زیاد بطول نیانجامید ، چرا که در سال 1994 ، گروهگ منافقین مجدداً با اعزام تیم های ترورویستی بداخل کشور ، به شکل منظم دست به تخریب ، ترور مردم عادی و شماری از مقامات ارشد نظامی و غیر نظامی  زدند .
       
       

      سپهبد شهید صیاد شیرازی 
       
       
      د رنتیجه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، مجدداً ماموریت یافت تا حملات هوایی خود را علیه قرارگاه مرکزی این گروهک در داخل خاک عراق ، از سر بگیرد .
      این ماموریت کمتر شناخته شده ، توسط یکفروند جنگنده- بمب افکن F-5F و سه فروند جنگنده – بمب افکن F-5E جمعی پایگاه دوم شکاری در 9 نوامبر 1994 اجرا گردید . در این حمله جمعاً 16 تیر مهمات هوا به زمین مارک-82 به روی هدف حمل شد و پرنده های رزمی با موفقیت کامل و بدون خسارت جانبی ، ماموریت خود را به انجام رساندند .
       
       

       
       
      اما بدلیل اینکه این حمله غافلگیرانه  در داخل محدوده موسوم به منطقه پرواز ممنوع (NO FLY ZONE) شمال عراق که توسط ایالات متحده و بریتانیا حفاظت می گردید ، انجام شد ، به محض اطلاع از وقوع این حمله ، 20 فروند جنگنده  متحدین شامل  جنگنده – بمب افکن های F-16  و F-15 نیروی هوایی ایالات متحده به منظور رهگیری این دسته پروازی از پایگاه های خود واقع در خاک ترکیه به پرواز در آمدند که با توجه به پایان ماموریت دسته رزمی نیروی هوایی ایران ، برخوردی میان این دو پیش نیامد . 
       

       
       
       
      پی نوشت :
       
      1- پلان های رزمی ارائه شده در این تاپیک در سطح وب وجود ندارد و توسط مترجم طراحی شده است 
      2-  در این انجمن ، بیشتز از حماسه های گردان های تامکت و فانتوم گفته شده ، باشد که  این تاپیک گوشه ای از حماسه های تایگرهای مظلوم نیروی هوایی که تلفات قابل توجهی را هم در جنگ تحمیلی متحمل شده است ، بیان نماید .
       
       
       
      منبع : با اندکی تصرف ، IRANIAN TIGERS AT WAR  BY BABAK TAGHVAEE
       
       
        این مجموعه با صرف زمان ترجمه  شده است ،
      بنابراین ، هر گونه برداشت با ذکر منبع (MILITARY.IR) خواهد بود . 
      در غیر اینصورت ، برداشت کننده  ، عرفاً و شرعاً ، مسئول خواهد بود .
       
       مترجم : MR9      
  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.