امتیاز دادن به این موضوع:

Recommended Posts

برای اف 5 ، افید صرفا یه ترکیب ممکن و بدون دردسره ولی تاثیر خاصی در موازنه یک درگیری نداره و چه در مورد تایگر و چه تامکت آر 73 گزینه بهتری به نظر می رسه.

  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
نقل قول

گفته اند که تامکت را نمی توان به رادار باند L مجهز کرد باید بگویم که در صورت نیاز تامکت را می توان به رادار باند L دارای پرش فرکانسی که از ترانزیستور های گالیوم نیترید موجود در بازار به جای لامپ خلا استفاده می کند مجهز کرد هم به لحاظ اندازه و هم به لحاظ وزن و هم به لحاظ توان مصرفی مورد نیاز برایش جای مناسب وجود دارد.

 

استاد عزیز با سلام

 

فرمایش شما درست و متین هست، منتها بنده نگفتم نمی توان مجهز کرد، منظورم این بود که در دماغه نمی توان آن را مستقر کرد (نوشته من در صفحه قبل موجود هست).

نکته بعدی اینکه به دلیل طول موج خاص باند ال و اس، باید رادار با المان خطی (همونطور که در شکل شماتیک شما هم به درستی تصویر شده) باشه و طول بیشتر المان یا چندتایی شدن اون به به ترتیب به افزایش پهنای پوشش و افزایش دقت رادار کمک خوبی میکنه (مثل کاری که در سوخو 35 شده و رادار باند ال رو در لبه حمله مستقر کردن).

ویرایش شده در توسط MOHAMMAD
  • Like 1
  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بر 2 خرداد 1398 در 17:37 , EMP گفت:

درود به دوستان گرامی

از ابتدای تنش سایت میلیتاری واچ 15 مقاله چاپ کرده و بر طبل تنش کوبیده است.

سلام 

بهترین راهکار ممکن برای ما استفاده از  پهپاد جنگنده است    البته اینکه شما مثال زدید که میثاق روی کرار ببندیم  هم خوبه اما برد 10 -15 کیلومتری میثاق تو حالت هوایی خصوصا بدون قابلیت lock after lunch عملا برد درگیری رو کم میکنه و سرعت کم کرار هم خودش یه محدودیته و فقط تو حالت head on  ممکنه بدرد دفاع بخوره 

 

اینجا چندتا کار قشنگ میشه کرد   

یه موقع هدف گمراه کردن صرف دشمنه  که بله همونطور که گفتید حضور پرتعداد کرار میتونه کمک کنه

اما بیایید فرض کنیم که امکان تشخیص پهپاد از جنگنده براساس ابعاد و ارتفاع پروازی و سرعت و فاکتورهای دیگه وجود داشته باشه که به نظرم یک فرض واقعیه و نمیشه روی ضعفی که قبلا در 20-30 سال قبل وجود داشته زیاد حساب کرد

اما باید کاری بکنیم که این پهپادها برای دشمن خطر جدی باشه

برای اینکار ما نیاز به امکان شلیک موشک هوا به هوا با برد قابل توجه داریم

چیزی که الان با موشک نه دی محقق شده و وزن مناسبش میتونه پاسخ خوبی باشه

احتمالا با کمی تلاش بشه دو تا موشک نه دی یا یک موشک نه دی و دو تا قمر بنی هاشم  بست  که در هردوحالت ما دفاع پدافندیمون رو چند صد کیلومتر جلوتر بردیم و با توجه به پرواز نزدیک به سطح زمین پهپادمون میتونیم از مشکل شکارش تو برد زیاد جلوگیری کنیم 

پهپاد های دیگه مانند  کپی آرکیو هم مطرحه که میشه با خیال راحت به فاصله 40 کیلومتری رسید و بعد کار مقابله رو انجام داد

 

البته ساخت پهپاد با موتور جت و با قابلیت مانور پذیری بالا  و البته پنهانکار  چیزیه که بعنوان یک هدف جدی باید دنبال کنیم و این رو بعنوان خط مقدم فرض کنیم

 

 

 

برگردیم روی بحث ارتقاء اف 14 

ما لازمه دو پهپاد مخصوص با  قابلیت نصب و رها شدن زیر دو آویز بیرونی برای اف 14 داشته باشیم

همون کاری که بالاتر گفتم یعنی بردن موشک نه دی و قمر  به برد زیاد و نزدیک به اسکادران مهاجم رو اینطوری انجام میدهیم و کار هدایت این پهپادها و انجام شکار هدف توسط افسر دوم خلبان انجام میشه 

اینطوری با یک فاصله امن   میشه با دشمن درگیر شد و نگرانی شکار شدن رو نداشت 

درنهایت اگر هم مثلا جنگنده دشمن مشغول تقابل با این پهپاد بشه اونوقت میشه موشک فکور رو هم سراغش فرستاد ( البته تو برد مناسب)

 

به نظر من از نظر فنی این پیشنهاد عملیه و اگه پهپاد مورد نظر جت باشه به سرعت میشه به منطقه هدف برسه

 

یه کار خیلی پیچیده تر اینه که پهپادی با بال جمع شده طراحی کنیم که  روی بوستر مناسب نصب بشه و اینطوری با سرعت مافوق صوت بفرستیمش تو منطقه هدف و اونجا بعد از آزاد شدن از بوستر کار تعقیب و شکار رو انجام بده 

این کار پیچیده است ولی مثل خیلی از طرحهایی که از ابتدا مشکلات تکنولوژیکی داشته و اونها رو حل کردن  این هم ممکنه 

 

  • Like 1
  • Upvote 10
  • Downvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

خیلی جالب به نظر میاد.حالا مدیریت یکپارچه این صحنه با کیه با خلبان اف۱۴ یا مرکز کنترل زمینی؟

ویرایش شده در توسط arjemandi

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
هم اکنون, arjemandi گفت:

خیلی جالب به نظر میاد.حالا مدیریت یکپارچه این صحنه با کیه با خلبان اف۱۴ یا مرکز کنترل زمینی؟

 

image.png

 

image.png

 

image.png

 

image.png

 

 

 

  • Like 1
  • Upvote 4

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
2 hours قبل , TAHA-SH گفت:

 

 

 

برگردیم روی بحث ارتقاء اف 14 

ما لازمه دو پهپاد مخصوص با  قابلیت نصب و رها شدن زیر دو آویز بیرونی برای اف 14 داشته باشیم

همون کاری که بالاتر گفتم یعنی بردن موشک نه دی و قمر  به برد زیاد و نزدیک به اسکادران مهاجم رو اینطوری انجام میدهیم و کار هدایت این پهپادها و انجام شکار هدف توسط افسر دوم خلبان انجام میشه 

اینطوری با یک فاصله امن   میشه با دشمن درگیر شد و نگرانی شکار شدن رو نداشت 

درنهایت اگر هم مثلا جنگنده دشمن مشغول تقابل با این پهپاد بشه اونوقت میشه موشک فکور رو هم سراغش فرستاد ( البته تو برد مناسب)

 

به نظر من از نظر فنی این پیشنهاد عملیه و اگه پهپاد مورد نظر جت باشه به سرعت میشه به منطقه هدف برسه

 

یه کار خیلی پیچیده تر اینه که پهپادی با بال جمع شده طراحی کنیم که  روی بوستر مناسب نصب بشه و اینطوری با سرعت مافوق صوت بفرستیمش تو منطقه هدف و اونجا بعد از آزاد شدن از بوستر کار تعقیب و شکار رو انجام بده 

این کار پیچیده است ولی مثل خیلی از طرحهایی که از ابتدا مشکلات تکنولوژیکی داشته و اونها رو حل کردن  این هم ممکنه 

 

یعنی  بعد از اینکه هدف رو تو رادار اف 14 دید پهپاد رو شلیک کنه؟یا از طریق رادار زمینی فقط اف14 به سمت هدف بره و پهپاد رو پرتاب کنه بعد توسط کنترلر زمینی بره به سمت هدف؟ در این صورت با تایگر هم اینکار عملیه اگه افسر دوم اف 14 قراره پهپاد رو کنترل کنه یا باید بعد پرتاب پهپاد فرامین هواپیما رو بزاره کنار و جوی استیک پهپاد رو بگیره دستش و گرنه اگه قراره با رادار اف 14 هدایت بشه خوب همون فکور که شلیکش خیلی بی خطر تره

  • Like 1
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
بر 5 خرداد 1398 در 20:24 , arjemandi گفت:

یعنی  بعد از اینکه هدف رو تو رادار اف 14 دید پهپاد رو شلیک کنه؟یا از طریق رادار زمینی فقط اف14 به سمت هدف بره و پهپاد رو پرتاب کنه بعد توسط کنترلر زمینی بره به سمت هدف؟ در این صورت با تایگر هم اینکار عملیه اگه افسر دوم اف 14 قراره پهپاد رو کنترل کنه یا باید بعد پرتاب پهپاد فرامین هواپیما رو بزاره کنار و جوی استیک پهپاد رو بگیره دستش و گرنه اگه قراره با رادار اف 14 هدایت بشه خوب همون فکور که شلیکش خیلی بی خطر تره

ببینید ما داریم درباره یک ابتکار برای بقاپذیری و کارائی اف  14 صحبت میکنیم

وقتی درشرایطی قرار داریم که ممکنه نه تو رادار خود تام کت اهداف رو دید یا خیلی دیر دید یا  موشک های ما حتی دربرد مناسب نتونه (بدلیل ecm ) هدف رو بزنه   و ازطرفی تهدید روی خود ما هم بالا باشه 

یک راهکار داشتن پهپاد پیشرو تو منطقه درگیریه    

طبعا اگر برد زیاد و اهداف ما هم پنهانکار یا نیمه پنهانکار باشند بهترین گزینه قرار دادن رادار تام کت روی حالت پسیو و کمک گرفتن از رادار زمینیه 

اگر چنین پهپادی طراحی و نصب بشه و بتونه همونطور که گفتم یا با بوستر یا با موتور خودش به سمت هدف بره  اونوقت اگر اهداف مانورپذیر هم باشند باز هم  شانس درگیری موفق با دو پهپاد و موشکهای سبکتر نسبت به فکور خیلی بیشتره    

اهداف بصورت تصویری از طریق دوربین پهپاد دیده می شوند و امکان هیچ گونه اخلال نخواهد بود و خود پهپاد هم بدون انتشار امواج راداری  و با جنس بدنه مناسب و سطح مقطع کم  بسیار دیر شناسایی میشه و حتی شکارش هم سخته 

اینطوری ما یک سد دفاعی / تهاجمی بسیار قوی درمقابل اسکادران مهاجم ایجاد میکنیم و لااقل هر پهپاد با حمل دو موشک نه دی یا چهار موشک قمر (سایندویندر) میتونه چند هدف رو بزنه

نهایتا اینه که خودش طعمه میشه  و کار رو برای ما ساده تر میکنه و با آسودگی خیال بیشتر ما میتونیم موشک  فکور رو بفرستیم 

درباره اینکه این استراتژی برای سایر هواپیما های ما هم جواب میده  باید گفت بله  این یک روش جنراله ولی اگر امکان کنترل از خود هواپیما سلب بشه دیگه امکان کنترل عملیات سخت میشه بنابراین این روش باید توسط افسر تسلیحات انجام بشه و دروهله اول به هدایت این پهپاد بپردازه  که پیشفرض امکان کنترل یکی رو داره و دومی رو با فاصله زمانی مشخصی میفرسته تا وقتی اولی درگیر شد و موفق نشد یا هدف رو ازدست داددومی با فاصله زمانی مناسبی  دوباره  اقدام کنه 

ویرایش شده در توسط TAHA-SH
  • Like 1
  • Upvote 6

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

من خیلی سال پیش یک مقاله خوندم در مجله رنگی دانستنیها در مورد پیشنهادات شرکت گرومن به نیروی دریایی امریکا برای ساخت مدل های نسل 5 اف 14. این شرکت چندین طرح مختلف برای ساخت اف 14 رادارگریز پیشنهاد داده که همه رد شده است. جالبه مقاله رو هیچ جای دیگه حتی تو نت پیدا نکردم. کسی این مقاله رو دیده؟

  • Like 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
22 hours قبل , sasasasa گفت:

من خیلی سال پیش یک مقاله خوندم در مجله رنگی دانستنیها در مورد پیشنهادات شرکت گرومن به نیروی دریایی امریکا برای ساخت مدل های نسل 5 اف 14. این شرکت چندین طرح مختلف برای ساخت اف 14 رادارگریز پیشنهاد داده که همه رد شده است. جالبه مقاله رو هیچ جای دیگه حتی تو نت پیدا نکردم. کسی این مقاله رو دیده؟

 

https://foxtrotalpha.jalopnik.com/top-gun-day-special-the-super-tomcat-that-was-never-bu-1575814142

  • Like 1
  • Upvote 2

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
44 minutes قبل , LegendaryAegis گفت:

کانسپت های جالب از تامکت پنهانکار ، نکته جالبش اینه که کانفیگ کلی طرح تامکت هم حفظ شده
https://www.artstation.com/artwork/xx5XR

 

ورودی هوای موتور هم باید تغییر میداد

  • Like 1
  • Upvote 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

برای تبدیل به یک جنگنده پنهانهکار اگه پیشرانه تامکت اصلاح و مدل قدرتمندی جایگزین اون باشه با توجه به خصوصیاتش پتانسیل بالاتری نسبت به اف 5 به تبدیل به یک جنگنده پنهانکار چند منظوره داره بخصوص اینکه ارتقاهای که بر روی جنگنده اف 5 شده باعث چندان چشمگیر و رو به جلویی نشده و همین امر تامکت رو گزینه ی بهتری میکنه که ارزش سرمایه گذاری داره. حتی اگه 100-200 میلیون برای هر فروندش هزینه کنیم.

  • Like 1

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

بسم ا...

https://www.aparat.com/v/musA1

 

نمایش اعجاب آوری از قابلیت مانورپذیری تامکت ( نمایشگاه هوایی ملی ، کلیولند ، 1996 ، سروان دیل اسنودگراس )

  • Upvote 8

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر
9 hours قبل , MR9 گفت:

مهمات فکور-90 با برد ادعایی 300 کیلومتر

 

این ادعا قطعا کذب هست

فکور درواقع همون ادامه پروژه سجیل هست. نسخه های وطنی و به روز شده موشک هاوک تحت نام شلمچه در این پروژه استفاده شده. البته مشکلی که در پروژه سجیل وجود داشت این بود که وینگ اسپن هاوک این اجازه رو نمی داد که در جایگاه های میانی حمل بشه، لذا حمل اون تنها به 2 پایلون ریشه بال محدود میشد. برای رفع این مشکل اومدن طراحی بالک های کنترلی و استابلایزر ها رو عوض کردن و مشابه فینیکس کردن. در واقع به غیر از همین شباعت بالک ها فکور هیچ ربطی با فینیکس نداره. حتی ابعاد و وزنش هم مطابقت کامل نداره 

مشابه همین کار با تفاوت هایی در نسل جدید سامانه مرصاد صورت گرفت. بالک های موشک با بالک های مشابه موشک استاندارد تعویض شد تا امکان حمل در کنیستر پیدا بکنه. البته این تغییرات نیازمند تطبیق کامپیوتر کنترل پرواز موشک هم بوده. 

موشک بر خلاف فینیکس نیمه فعال هست و گرچه بردش نسبت به نسخه های اولیه هاوک و سجیل بیشتره ولی کماکان از فینکس کمتره. بردی تو محدوده 80 تا نهایتا 100 کیلومتر برای این موشک براورد میشه. 

برخی ادعاهای مطرح شده در نسخه اصلی متن که زحمت ترجمه اش کشیده شده هم ارزشی بیشتر از پروپاگاندا نداره متاسفانه 

  • Upvote 9

به اشتراک گذاشتن این پست


لینک به پست
اشتراک در سایت های دیگر

ایجاد یک حساب کاربری و یا به سیستم وارد شوید برای ارسال نظر

کاربر محترم برای ارسال نظر نیاز به یک حساب کاربری دارید.

ایجاد یک حساب کاربری

ثبت نام برای یک حساب کاربری جدید در انجمن ها بسیار ساده است!

ثبت نام کاربر جدید

ورود به حساب کاربری

در حال حاضر می خواهید به حساب کاربری خود وارد شوید؟ برای ورود کلیک کنید

ورود به سیستم

  • مطالب مشابه

    • توسط MR9
      بسم الله الرحمن الرحیم
       
      سرکوب پدافند هوایی دشمن
        (Suppression of Enemy Air Defenses /SEAD)
       

       
       وایلدویزل / استاندارد 
       
      یکی از ماموریتهای اصلی واحدهای پروازی نیروی هوایی پس از ظهورسه عنصرجدید در نبردهای معاصر (رادار/ توپخانه ضدهوایی هدایت راداری و نهایتا" موشکهای هدایت شونده زمین به هوا)، کنترل و ازکارانداختن و نابودی این  سامانه ها  می باشد . بررسی دقیق نبردهای به وقوع پیوسته پس از جنگ دوم جهانی نشان می دهد که هرکدام از این نبردها ، جنبه های نوینی از فناوری را با بکارگیری تجهیزات ، تسلیحات و تاکتیک ها به نمایش گذاشته و نشان داده اند که گاهی استفاده از  وجودبرتری کمی تسلیحات غیر پیشرفته در مقابل برتری کیفی تسلیحات پیشرفته و یا برعکس ، پیروزی های نظامی خیره کننده ای را به ارمغان آورده است. در کنار این مساله و به موازات افزایش توانایی های رزمی یک سامانه تسلیحاتی ،توسعه تاکتیکهای مورد نیاز نیز یک اصل غیر قابل اجتناب بشمار می رود . در چنین شرایطی ، سامانه های پدافند هوایی نیز از این قاعده مستثنی نبوده ، چــنانکه این نوع از سیستم های جــــنگ افــــزاری می بایست دارای قابلیت های پدافندی مناسبی باشند تا درمرحله آغازین تهاجم دشمن ، بتوانند ایمنی مناطق مسکونی ، مراکز ثقل سیاسی، نظامی و اقتصادی را از گزند بمباران و آسیب حفظ نمایند و با ایجاد لطمات عمده به پیکره و استخوان بندی قدرت هوایی دشمن ، باعث لغو ماموریت های تهاجمی وبه احتمال زیاد تغییر نتیجه جنگ شوند . بنابراین، به صورت طبیعی ،  نیروی هوایی مهاجم سعی خواهد نمود تا تهاجم خود را با انجام ماموریت های سرکوب پدافند هوایی آغاز نماید . برهمین اساس و بنا به تعریف وزارت دفاع ایالات متحده ، سرکوبی پدافند هوایی دشمن عبارتند از :
       
      " انجام هرگونه فعالیتی به منظور خنثی سازی ، نابود سازی و ایجاد اختلال موقت یا دائم در سامانه های پدافند هوایی زمین و دریاپایه دشمن بوسیله تجهیزات مخرب یا اخلالگرها "
       

       
       
      جنگنده / بمب افکن F-105G ، یکی از مهمترین جنگ افزارهای ارتش ایالات متحده برای مقابله با آتشبارهای سام ارتش ویتنام شمالی بشمارمی آمد .
       

       
      جنگنده / بمب افکن F-4G  در حال تیک آف از فرودگاهی در عربستان
      در حالی که برای اجرای ماموریت SEAD ، به مهمات متنوعی شامل مشکهای هوا به زمین ماوریک و مهمات ضد تشعشع شرایک و غلاف جنگ الکترونیک مجهز شده است .
       
       

       
       
      ارتش ایالات متحده برای ایجاد برتری هوایی بر فراز منطقه نبرد ، تاکید زیادی بر استفاده از اسکادارن های وایلد ویزل دارد .
      تصویر فوق یکفروند جنگنده / بمب افکن A-7E را بر روی عرشه فوقانی ناو هواپیمابر USS AMERICA نشان میدهد که برای اجرای عملیات بر علیه آتشبارهای دفاع هوایی لیبی (عملیات دره الدورادو ) آماده می شود . به نظر می رسد پرنده فوق برای اجرای این ماموریت به مهمات ضد رادار شرایک و مهمات هوابه زمین راک آی مارک II مجهز شده است .
       

       
       
      ارتش های اروپایی نیز پس از مشاهده تاثیر تسلیحات ضد رادار ، بسرعت خود را به قابلیت های ضد رادار مجهز نمودند .
      تصویر فوق یک فروند تورنادو ECR نیروی هوایی آلمان را که به مهمات ضدرادار هارم مجهز شده است را نشان میدهد
       

       
       
      مهمات ضد تشعشع AGM-88 HARM، جنگنده / بمب افکنF/A-18 C
       

       
       
      نیروی هوایی بریتانیا ، به شکل وسیعی از مهمات ضد رادار درسازمان رزم نیروی هوایی خود بهره می برد .
      تصویر فوق ، یک تیر موشک ضد تشعشع آلارم را بروی یکفروند جنگنده/ بمب افکن تورنادو GR4 نشان می دهد .
       

       
       
      در حال حاضر پرنده ویژه نیروی هوایی ارتش ایالات متحده برای اجرای ماموریتهای سرکوب پدافند هوایی ، جنگنده/بمب افکن F-16 CJ بشمار می آید .
       
      پرنده فوق ، یکفروند F-16 CJ بلاک 50 سری D است که برای اجرای ماموریت SEAD ، به طیف متنوعی از مهمات شامل ، AIM-120 آمرام ، AIM-9 M سایدویندر در جایگاه های دو وهشت  ، مهمات ضد رادار AGM-88 هارم در جایگاه های سه و هفت ، و برای هدفیابی به یک غلاف AN/ASQ-213 ، مسلح شده است .
      با این حال و براساس نظرات خلبانان شرکت کننده در جنگ ویتنام ، قابلیتهای تاندرچیف و فانتوم به مراتب افزون تر از این نمونه فالکون بشمار می آمد .
       
       
      نویسنده و مترجم : کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی - MR9
      Military.ir Copyright
      تمامی حقوق برای انجمن میلیتاری محفوظ است
      منابع  :
      1- Davis, Larry and Menard, David, Republic F-105 Thunderchief
      2- Bill Siuru, Bill Holder-General Dynamics F-16 Fighting Falcon
      3-F-4 PHANTOM II IN ACTION
      4- "MODERN MILITARY AIRCRAFT "THUD"
      5- A-7 IN ACTION
      6- ویکی
      7- مطالعات شخصی اینجانب از منابع گوناگون
    • توسط MR9
      موقعیت قرارگاه مرکزی منافقین :
       
      در 90 کیلومتری شمال بغداد ،پس از عبور از شهر "الخالص" به "قرارگاه  اشرف" خواهید رسید.این پادگان با وسعت6 در 8کیلومتر مربع تا سال 1365 هجری شمسی تحت عنوان "معسگر الخالص الخاص" محل استقرار یکی از تیپ های گارد ریاست جمهوری صدام حسین بود.این پادگان از شمال به انبارهای بزرگ مهمات و تسلیحات و یک روستای کوچک عراقی،از شرق به یک فرودگاه متروکه،از جنوب شرق به روستای "شیخ شنیف" ، از جنوب به یک مرکز مرغداری و از غرب به جاده بغداد- کرکوک محدود شده است."اشرف بزرگ" 12*10 کیلومتر مربع است  که پادگان اشرف و زمین های اطراف آن را شامل می شود.
       
        
       
       
       
       
      پس از اخراج مسعود رجوی به عراق و ملاقات او با صدام حسین ، این پادگان بطور کامل تحویل گروهک منافقین  شد و  آنها پایگاه های خود در سلیمانیه و کرکوک را جمع آوری کرده و از سال 1366 هجری شمسی تحت عنوان به اصطلاح "ارتش آزادیبخش ملی " در این محل تجمع کنند.
      در کیلومتر 90 جاده قدیم بغداد-کرکوک انشعابی از قسمت شرقی، شما را به درب اصلی پادگان اشرف هدایت خواهد کرد.شمال و جنوب این جاده آسفالته و فرعی محل استقرار 2 گردان ارتش صدام حسین ،گروهان رادار،گروهان موشکی پدافند هوایی و مقر سازمان استخبارات صدام حسین است که در نزدیکی ورود به پادگان قرار دارد.از سال 1365 شمسی تا زمان سرنگونی صدام  حسین ،نقش این نیروها پدافند هوایی،حفاظت بیرونی و کنترل ورود و خروج به پادگان اشرف بود .
       
       
        
       
       
      مرصاد ، کمینگاه منافقین 
      ببرها وارد می شوند :
       
      اگر چه نیروی های مسلح جمهوری اسلامی ایران ( ارتش  جمهوری اسلامی ایران ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  ، بسیج و..)  در جریان عملیات مرصاد ، شکست سنگینی بر پیکره گروهک منافقین وارد آورد ، بازماندگان فرقه رجوی ، مجدداً نیروی های باقی مانده خود را در قرارگاه های  متعدد خود در عراق ، جمع آوری و با حمایت رژیم بعثی ، فعالیتهای خود را از سر گرفتند . اما بدنبال شکست مفتضحانه رژیم بعثی حاکم بر بغداد در مقابل تهاجم گسترده نیروهای ائتلاف به منظور بازپس گیری کویت در ماه مارس 1991 و بغرنج شدن وضعیت در این کشور که همراه با بروز تشنجات و حرکتهای مسلحانه در شمال و جنوب آن گردید ، باعث شد تا گروهک منافقین  با یک بن بست غیر قابل تصور مواجه گردد .
       
       

       
       
      به همین دلیل ، تروریستهای مسلح این گروهک ، دست به تحرکات جدیدی در داخل خاک ایران زده و در یکم آوریل 1991 ، با استفاده از شرایط حاد منطقه ، یکسری اقدامات مسلحانه تروریستی  در غرب ایران ، بویژه ارتفاعات استان کرمانشاه  را رقم زدند که موجبات به شهادت رسیدن صدها نفر از شهروندان کرد ساکن در این منطقه را فراهم آورد .
      بنابراین در پاسخ به شرارتهای این گروهک تروریستی ، در بامداد روز 5 آوریل ، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران  با استفاده از 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-4E ، جمعی پایگاه سوم شکاری (TFB-3)  یک ضربت اساسی را به پادگان اشرف که قرار گاه مرکزی این گروهک بشمار می رفت ، وارد آورد که درعمق 80 کیلومتری داخل خاک عراق و در 28 کیلومتری شمال شهر  خالص  قرار داشت . 5 دقیقه بعد از این حمله ، 9 فروند جنگنده- بمب افکن F-5E جمعی پایگاه چهارم شکاری (TFB-4) بقیه تاسیسات این قرار گاه را با مهمات سنگین مورد حمله قرار دادند که براساس اطلاعات منتشر شده ، تلفات گسترده ای را موجب گردید .
       

       
       
      با این حال ، در جریان این حمله غافلگیرانه  ، خدمه یکی از فانتوم های شرکت کننده ( سریال 6688-3) موفق به اجرای صحیح مانور POP-UP نگردید و هر دوخدمه مجبور به اجکت شده و توسط شبه نظامیان مستقر در منطقه  بازداشت و بسرعت به دولت عراق تحویل داده شدند
       
       

       
      بقایای فانتوم ساقط شده نیروی هوایی به سریال 6688-3
       
       
      در شمال عراق ، دولت ترکیه که سالهاست در حال جنگ غیر رسمی با شورشیان حزب کارگران کرد که به شکل محرمانه از حمایتهای اطلاعاتی و تسلیحاتی دولت وقت عراق بهره می برد ، قرار داشت ، به منظور سرکوب این شورشیان ، چندین عملیات رزمی را در امتداد مرز با ایران ، طراحی و اجرا نمود .
       

       
       
      در جریان این عملیات رزمی ، فانتوم های  نیروی هوایی ترکیه بارها و بارها حریم هوایی ایران را مورد تجاوز قرار داده و نقض نمودند و در این سو ، در موارد متعددی  ، رادار مراقبت منطقه ، هشدارهای لازم را به ترکها ارسال نمود ولی علی الظاهر نیروی هوایی ایران هرگز عملیات رهگیری را اجرا ننمود . این مساله  را می توان بدین دلیل تشریح نمود که  تایگرهای مستقر در پایگاه دوم شکاری ،اگر چه بسیار سریع تر از فانتوم های ترک بودند اما بدلیل اینکه  تیم های ضربتی نیروی هوایی ترکیه توسط جنگنده های F-16C این نیرو  اسکورت می شدند ، حضور تایگر عملاً بی اثر بشمار می رفت . به همین علت ، فرماندهی وقت نیروی هوایی ایران تصمیم گرفت تا سازمان رزم پایگاه دوم شکاری را با اعزام جنگنده های MIG-29 که به تازگی از اتحاد شوروی تحویل گرفته شده بودند ، تقویت نماید .
       
       

       
       
      اعزام فالکروم های تهرانی  ، اگر چه در ابتدا به شکل موقت به این پایگاه مامور شده بودند ، اما با تغییر شرایط ، این استقرار به شکل دائمی در آمد و اسکادران 22 تاکتیکی نیروی هوایی (TFS-22) با حضور میگ های روسی تشکیل گردید و از آن سو ، تمامی  تایگرهای موجود در این پایگاه (F-5E) به اسکادارن 21 تاکتیکی (TFS-21) انتقال یافتند .
       
      با فروکش کردن آتش جنگ در آسیای جنوب غربی ، شرایط تقریباً به حالت عادی بازگشت ، اما این آرامش زیاد بطول نیانجامید ، چرا که در سال 1994 ، گروهگ منافقین مجدداً با اعزام تیم های ترورویستی بداخل کشور ، به شکل منظم دست به تخریب ، ترور مردم عادی و شماری از مقامات ارشد نظامی و غیر نظامی  زدند .
       
       

      سپهبد شهید صیاد شیرازی 
       
       
      د رنتیجه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، مجدداً ماموریت یافت تا حملات هوایی خود را علیه قرارگاه مرکزی این گروهک در داخل خاک عراق ، از سر بگیرد .
      این ماموریت کمتر شناخته شده ، توسط یکفروند جنگنده- بمب افکن F-5F و سه فروند جنگنده – بمب افکن F-5E جمعی پایگاه دوم شکاری در 9 نوامبر 1994 اجرا گردید . در این حمله جمعاً 16 تیر مهمات هوا به زمین مارک-82 به روی هدف حمل شد و پرنده های رزمی با موفقیت کامل و بدون خسارت جانبی ، ماموریت خود را به انجام رساندند .
       
       

       
       
      اما بدلیل اینکه این حمله غافلگیرانه  در داخل محدوده موسوم به منطقه پرواز ممنوع (NO FLY ZONE) شمال عراق که توسط ایالات متحده و بریتانیا حفاظت می گردید ، انجام شد ، به محض اطلاع از وقوع این حمله ، 20 فروند جنگنده  متحدین شامل  جنگنده – بمب افکن های F-16  و F-15 نیروی هوایی ایالات متحده به منظور رهگیری این دسته پروازی از پایگاه های خود واقع در خاک ترکیه به پرواز در آمدند که با توجه به پایان ماموریت دسته رزمی نیروی هوایی ایران ، برخوردی میان این دو پیش نیامد . 
       

       
       
       
      پی نوشت :
       
      1- پلان های رزمی ارائه شده در این تاپیک در سطح وب وجود ندارد و توسط مترجم طراحی شده است 
      2-  در این انجمن ، بیشتز از حماسه های گردان های تامکت و فانتوم گفته شده ، باشد که  این تاپیک گوشه ای از حماسه های تایگرهای مظلوم نیروی هوایی که تلفات قابل توجهی را هم در جنگ تحمیلی متحمل شده است ، بیان نماید .
       
       
       
      منبع : با اندکی تصرف ، IRANIAN TIGERS AT WAR  BY BABAK TAGHVAEE
       
       
        این مجموعه با صرف زمان ترجمه  شده است ،
      بنابراین ، هر گونه برداشت با ذکر منبع (MILITARY.IR) خواهد بود . 
      در غیر اینصورت ، برداشت کننده  ، عرفاً و شرعاً ، مسئول خواهد بود .
       
       مترجم : MR9      
    • توسط farmandekoll
      F-117 نایت هاوک (شاهین تاریکی) نخستین هواپیمای عملیاتی است که به منظور استفاده از فناوری پنهانکاری طراحی شد. طراحی منحصر بفرد این هواپیمای تک سرنشینه تواناییهای استثنایی را به این هواپیمای تهاجمی می افزاید. اندازه این هواپیما در حدود F-15 ایگل می باشد که دو موتور توربو فن F404 که هرکدام نیرویی معادل 48 کیلو نیوتون (10800 پوند) ایجاد می کنند دارد. هم چنین دارای کنترل با سیم می باشد. قابلیت سوختگیری هوایی برد نایت هاوک را افزوده و آن را به یک سلاح بازدارنده و ترساننده ی ایالات متحده تبدیل کرده است. توانایی حمل انواع سلاح ها با سیستمهای ناوبری و حمله یکپارچه و سیستمهای الکترونیک پروازی ( اویونیک) موثر بودن این هواپیما را در عملیات مختلف اثبات می کند و بار کاری خلبان را کم می کند. کشیدن نقشه های با جزییات ریز برای عملیات روی نقاط با پدافند سنگین و قوی با استفاده از سیستم طراحی نقشه خودکار به ارزشهای این هواپیمای منحصر بفرد می افزاید.اولین F-117 در سال 1982 تحویل داده شد و آخرین تحویل در سال 1990 بود. تصمیم تولید F-117 در سال 1978 گرفته شد. اولین پرواز آن در سال 1981 انجام شد.

      جزییات :


      وظیفه : هواپیمای تهاجمی پنهانکار

      سازنده : لاکهید

      استفاده کننده : نیروی هوایی ایالات متحده

      موتور : دو موتور توربو فن بدون پس سوز F404-GE-F1D2 با قدرت 48 کیلو نیوتن (10800پوند)

      ابعاد : طول 10.08 متر، ارتفاع 3.78 متر، دهنه بال 13.20 متر

      اوزان: وزن خالی آن 13.381 کیلوگرم برآورد شده است، حداکثر وزن برخاست 13.814 کیلوگرم

      اجرا : حداکثر سرعت 0.98 ماخ یا 1040 کیلومتر بر ساعت(656 مایل بر ساعت)، سقف پرواز 15.240 متر برآورد شده است ( 50000 پا)

      سلاحها : تا 2268 کیلوگرم (5000 پوند) انواع بمب های هدایت شونده، موشکهای هوا به زمین، موشکهای زد رادار یا موشکهای هوا به هوای AIM-9 که در یک جایگاه درونی حمل می شوند.




  • مرور توسط کاربر    0 کاربر

    هیچ کاربر عضوی،در حال مشاهده این صفحه نیست.